WITAJ Z POWROTEM, ALEX
Ale jeśli to jest ostatni raz
To zdecyduj się
Całe życie czekałem, by zacząć żyć
Kamera 3, pokażcie Lizzy. Przejmuje kamera 3.
Donny, potrzebne mi szerokie ujęcie.
Rozpalam ogień
- Gdzie postawić kawę? - Gdzie jest Brett? Kaw… Co?
Chip kazał cię zapytać, gdzie postawić.
Wiem, gdzie możemy zacząć
Ale jeśli to jest ostatni raz
To zdecyduj się
Gratuluję wszystkiego, Stello. Ściągnięcie Alex to mistrzostwo.
Całe życie czekałem, by zacząć żyć
- Notowania wczoraj… - Tak, niezły wywiad.
Dziękuję, Geraldzie.
Czas zapłonąć Rozpalam ogień
- Co… Mam tam iść? O Jezu, Boże. - Idź pogadać z Dave’em.
O rety. The Foo Fighters. Co?
Kocham cię, Dave!
- Znam każdą piosenkę. - Ta jest nowa.
Nikt jej jeszcze nie słyszał. Wyjdzie latem 2020.
Zagranie jej było pomysłem mojej córki.
Uznałam, że Alex powinna dostać światową premierę.
- Uwielbiam ją. - Jest spoko.
Was też uwielbiam, ale…
Panie i panowie, to byli Foo Fighters. Coś niesamowitego.
Kończymy. Wracamy za dwie.
- Wszystko dobrze? - Dave, świetnie.
- Jesteś szczęśliwa? - Tak.
- Tak? - Jestem.
- Wydajesz się szczęśliwa. - Dziękuję.
- Jesteście najlepsi. - Dzięki.
Drugi popularny temat
to ogłoszenie propozycji budżetu przez prezydenta,
według którego ostre cięcia mają dotknąć Medicare i Medicaid,
za to dodatkowe środki otrzyma mur na granicy.
Ale najpopularniejszym tematem poranka jest…
TRENDY TY’A
Alex Levy.
- O rety. - Przybyłam.
- To możesz odejść. - Nie.
- Nie odchodź. - Chwila.
- Dopiero wróciła. - Ludzie mówią:
„Dobrze, że Alex Levy jest w domu. Bez niej kawa nie smakowała tak samo”.
- Dziś smakowała inaczej. - To miłe.
„OMG! Dobrze widzieć Alex i Bradley razem.
Bradley bez Alex jest jak Rose bez Jacka”.
- Urocze. - O rety. Dzięki.
- Tak. - Użytkownik Twittera @Crvcrab mówi:
„Alex Levy, współczesna bohaterka”.
„Hasztag bogini feministek”.
Okej, wystarczy.
Usłyszeliśmy już dość, Ty.
Czytaj dalej te brutalne tweety.
Cieszymy się, że wróciłaś. Jesteś członkiem rodziny TMS.
Yanko, ostrzegam. Ktoś się odezwał w sprawie świstaka.
Spoko.
Chodzi o to, co wtedy powiedziałem.
Nie spodobało im się nazywanie czegoś zwierzęciem mocy,
dlatego zaczęli pisać.
- Błagam. To to? - Tak.
Pokaż.
#NIE WOLNO UŻYWAĆ ZWROTU ZWIERZĘ MOCY
#TYLKO LUDY RDZENNE MOGĄ MÓWIĆ O ZWIERZĘTACH MOCY
Szlag. Dzięki.
W porządku.
Brawo! To się nazywa przedstawienie.
- L-E-V-Y, co to znaczy? - Kocham cię.
- Gratuluję. Widzimy się na górze. - Dzięki.
- Alex, dobrze cię widzieć. - Dziękuję.
- Hej, dobra robota. - Dzięki.
- Poszło nieźle. - Dałam Stelli twoje tematy polityczne.
Obyśmy dzięki temu dostali debatę.
Też mam taką nadzieję.
Ludzie wciąż mnie pytają o wywiad z de Blasio.
- Wychodzisz gdzieś? - Tak. Mam spotkanie.
- Spotkanie? - Sama je zaplanowałam.
Zadzwonię za dwie godziny.
- Zrobiliśmy to. - Zrobiłaś to milion razy.
Wiem, ale milion lat temu.
Wyobrażacie sobie, gdybym była do bani?
- Nie musiałaś wracać. - Wiem, ale wróciłam.
To dobrze?
O rety. Okej.
- Mamo? - Tak?
- Wszystko w porządku? - Tak, w porządku.
Lizzy, sprawdzisz, co dobrego jest w kuchni?
- Może twoja mama coś zje? - Tak.
Okej.
- Okej. Przepraszam. - Wczorajszy wywiad wyszedł świetnie.
Tak, byłaś zdenerwowana.
Ale wyszedł świetnie.
- Notowania były świetne. - Tak.
Pierwszy program po powrocie i sukces.
- Uspokój się. - Rozumiem.
Okej. Muszę się uspokoić.
Musimy porozmawiać o debacie.
DNC prosi o listę moderatorów i…
Musimy zarezerwować bilety, hotel, Vegas.
Tak. Nie.
Ostatnie czego chcę to więcej widoczności.
Czujesz, że może powinnaś to zrobić? Jako gest dobrej woli.
Nie.
Wspomniałaś, jaką hojną otrzymałaś ofertę,
i na pewno nie dostałaś jej za darmo.
Zrobisz, co trzeba, i to świetnie.
To duża widownia.
Zwycięstwo dla wszystkich.
Muszę odebrać. To Doug.
Alex…
powinnaś to zrobić.
- Powinnam? - Tak.
Wiesz, co ty powinieneś?
Tak. Jasne. I tak to zrobisz.
Wiesz, że to z miłości.
Hej, Doug. Tak, dostałam kwiaty.
Gdy przeprowadzasz wywiad, pamiętaj,
że nie musisz zastawiać pułapek na profesorów prawa.
Mamy ustalić, jak włoskie prawo czasami…
Tak, tak.
Sugerujesz, że mam się zamknąć?
- Mam się zamknąć. - Próbuję się skupić.
Okej. Rozumiem.
Wszystko rozumiem.
Możemy to przećwiczyć.
Mogę zagrać profesora.
Ty zagrasz Paolę Lambruschini, reżyserkę filmów dokumentalnych.
Fido może zagrać profesora.
- Jest profesjonalistą. - Tak.
Ma marynarkę z łatami na łokciach, pełen zestaw.
Tak? Chcesz spróbować?
Dasz sobie radę.
POCZTA GŁOSOWA
TRANSKRYPCJA BETA „ODDZWOŃ.”
Wiem, że jest wcześnie na Wyprawę Donnera,
ale UBA+ wysłali finał sezonu Forlorn Hope.
- Chcesz obejrzeć? - O tak. Boże, tak.
Wiesz…
Jak na kogoś, kto się nie ujawnił, to wiesz, co robisz.
Nie ma czego ujawniać. Nie jestem lesbijką.
Ale niezłe z ciebie ziółko.
Z ciebie też.
- Lepiej już pójdę. - Musisz?
Tak, muszę iść do biura Cory’ego.
Wejdę tam i powiem mu,
że nie wyjdę, póki nie zostanę moderatorką.
- Co? - Wybacz. Nie chciałam się zaśmiać.
Zabawnie to zabrzmiało. Tak walecznie.
Nie walecznie, tylko szczerze.
Tak się komunikujecie? Za pomocą brutalnych prawd i ultimatum?
Znam Cory’ego od dawna
i nie każdemu by na to pozwolił.
- To skomplikowane. - Chętnie posłucham.
Chyba…
W dniu ostatniego programu Alex…
Źle się czuję, tak to nazywając.
W dniu śmierci Hannah. Znałaś ją?
- Nie, ale wiem, o kim mówisz. - Wiele się wtedy stało.
Po tym wszystkim zarząd zwolnił Cory’ego.
- Nie mów nikomu. - Nie powiem.
Nigdy tego nie ogłosili.
Zwolnili Cory’ego, wysłali Freda na urlop, a mnie zawiesili.
Alex odeszła.
Więc zbliżyliśmy się z Corym do siebie.
Wspieraliśmy się nawzajem i…
- Chcesz tego słuchać? - Dokąd to prowadzi?
Jako przyjaciele. Było mi go szkoda.
- Był bardzo bezbronny. - Tak, nie robi takiego wrażenia.
Nie, ale… kilka dni później
stanęłam przed zarządem i wszystko im wyrzygałam.
Powiedziałam, że muszą zwolnić Freda i że Cory powinien go zastąpić,
i nie sądziłam, że przemówię im do rozsądku.
A dzień później przyszedł do mojego pokoju
i powiedział, że awansowali go na CEO.
I że zacznie od cofnięcia mojego zawieszenia.
Wtedy byliśmy najlepszymi przyjaciółmi.
I byłam dla niego dobrą przyjaciółką.
Pieprzyć go.
Wiesz, że chcą go kimś zastąpić?
Chwila, co?
Stacja UBA jest trzecia,
co nie byłoby problemem, gdyby nie związany z nią skandal.
Nieważne, że odniósł dla nich sukces.
Ludzie mają krótką pamięć,
a wszystko i tak sprowadza się do pieniędzy.
On inwestuje masę pieniędzy w UBA+,
które ma premierę za miesiąc i musi odnieść sukces.
No bo kolejna usługa streamingu?
- To powinno być nielegalne. - Możesz nie subskrybować.
W tej chwili
bilans UBA wygląda, jakby chory na hemofilię przyklejał sobie plaster.
Porozmawiaj z nim.
To zrobię. Tak zaczęła się ta rozmowa.
Powinnaś się z nim pogodzić, choćby tylko na pokaz.
Stacja jest twoim partnerem.
A on wciąż jest twoim szefem.
Niech będzie sprzymierzeńcem, nie wrogiem.
Twoja kariera ci podziękuje.
- Masz sporo rzeczy. - Przyzwyczaiłam się.
- Co będziesz robił, gdy będę w środku? - Co?
Poćwiczę śpiewanie
do włoskiej muzyki.
Gotowi?
Uno, duo, tre, quatro!
Gdy byłem chłopcem W ósmej klasie
Mama mówiła mi
Nie siedź do późna Z niegrzecznymi chłopakami
Ciągle grasz w bilard, Giuseppe Zawalisz szkołę!
Idiota.
Mówisz do Giuseppe?
Wiesz, Giuseppe…
Nie przywykłam, że ktoś mi pomaga.
Więc…
Dziękuję.
Prego.
Co z tobą?
Hej! Nie masz szacunku?
Przestań.
Co ty sobie myślisz? Dlaczego jesteś smutny?
Tu nie jest tak źle To fajne miejsce
- Bądź cicho! - Ach, zamknij się!
Hej, Paige. Wszystko dobrze?
Nie, nie jest dobrze. Kelly Daykin do mnie dzwoniła.
Nie wiedziałem, że rozmawiałyście.
To nie była miła rozmowa.
Ktoś próbował opublikować wstrętny artykuł o Hannah Shoenfeld w Daily News.
Mówiła o czym?
Oszczędziła mi szczegółów.
Ponoć przedstawia ją jako dość porąbaną.
Powiedziałaś, że ktoś „próbował”.
- Nie wydrukują go? - Nie.
Dlaczego zadzwoniła?
Wydaje mi się, że to jasne.
O Boże, Paige. Uważasz, że to moja sprawka?
- Za kogo ty mnie masz? - Dzieciom to niepotrzebne.
To nie byłem ja.
Tej biednej dziewczynie też.
- Paige. - Nie chcę tego słuchać.
Zrobiłam swoje. Mam nadzieję, że podoba ci się we Włoszech.
Gdy przyjechał, padał z głodu.
Ostatnimi czasy widziałem to wiele razy.
Coś okropnego.
To gdzie on jest, panie Keseberg?
Gdzie mój syn? Przekopiemy każdy centymetr…
Kyle, kto dzwoni bezpośrednio?
- Proszę, panie Eddy. - Jeśli mam…
Kyle, kto to?
Nie wiem, czy powinienem mówić to głośno.
To Mitch Kessler.
Okej, odbiorę. Nie słuchaj tej rozmowy.
- Halo? - Tak?
Nie wiedziałem, czy tam jesteś.
Większość ludzi się wita.
Testuję coś nowego.
Przełomowe, jak widzę.
Dzwonię, bo powinieneś widzieć,
że ktoś zaczął oczerniać Hannah.
Fred.
Tak. Daily News tego nie opublikuje,
ale ma szerokie koneksje, więc ktoś to w końcu zrobi.
O ile nie zdusisz tego w zarodku.
Tak? A co mam zrobić? Zabić go i zjeść, by był cicho?
Co masz zrobić? To, co należy.
Możesz powtórzyć? Fajnie to zabrzmiało.
Staram się pomóc.
Nie mam takich możliwości jak UBA.
Nawet moje pieniądze nie mają już siły.
Może spróbuj to jeszcze raz przemyśleć?
To jest twoja wina.
Możesz udawać, że to Fred jest tym złym,
ale jesteś bohaterem tych wstrętnych historii.
Złożyłeś kilka kurewsko dużych obietnic.
Tak? Fred jest taki zły, że musiał odejść.
A może chciałeś jego posady. Moje gratulacje.
Cieszę się, że dobrze ci się siedzi w tej wieży pełnej słomy
i mnie ocenia, gdy powinieneś zmieniać tę słomę w złoto.
Jesteś dyrektorem, więc załatw sprawę.
Pozbądź się tego procesu.
Trzymaj te historie z dala od prasy
i zostaw mnie, kurwa, w spokoju, bym mógł żyć swoim życiem.
Czy resztkami, które z niego zostały.
Hej, masz chwilę?
Czy to może zaczekać?
Czekało dwa tygodnie kwarantanny w Chinach i jeszcze trochę.
To co zmienią dwie godziny? Muszę iść do Stelli.
Dlatego to nie może czekać. Szybciej sobie pójdziesz.
Dwie minuty.
Bez obaw. Nie jesteś tematem rozmowy.
A dlaczego, kurwa, nie?
Choć raz chciałbym być tematem rozmowy.
Dużo myślałem, gdy byłem zamknięty.
O mój Boże. Hilton to nie więzienie.
- Rozmawialiśmy… - Nie chodzi o hotel.
Tylko o moje życie.
Nie mam na to godziny. Mam dwie minuty.
Powiem szybko, bo nie przyszedłem na terapię.
Posłuchaj.
Istnieje tutaj wzorzec zachowania, ładnie to ujmując,
który usprawiedliwia złe zachowania białych,
a krzywdzi ludzi niebiałych, czyli mnie.
I ty też to wiesz.
George Wallace przynajmniej mówił to otwarcie.
Mam dość nadstawiania drugiego policzka.
Okej.
Oczywiście, że wiem.
Pewnie wiesz, że dostałam tę posadę,
gdy wszystko trafił szlag i groził nam upadek.
Więc rozumiem.
Ale ja bardziej cieszę się z tego, że mam tę pracę,
niż gdybym jej nie dostała w imię uczciwości.
A ja proszę tylko, byś podczas rozmowy ze Stellą
zaproponowała, żebym został moderatorem.
Okej. Masz rację. Wstawię się za tobą.
A teraz muszę tam iść.
Ktoś tam musi mówić w imieniu Afroamerykanów.
A nie będzie to któryś z kandydatów.
Zrobię, co mogę.
- Nie zwolnicie mnie za to? - Nie. Yanko, nie. Ale…
Ale gwałtowne reakcje wymknęły się spod kontroli.
Wiemy, że nie miałeś na myśli nic złego.
Ale musimy zdusić to w zarodku, okej?
Będziesz musiał przeprosić jutro w programie.
Mam przeprosić.
- Tak. - Okej, wciąż nie rozumiem,
dlaczego nie mogę nazwać czegoś moim zwierzęciem mocy.
I przez cały tydzień nikogo to nie obchodziło.
A teraz obchodzi. I nas też.
Ma mi być przykro z powodu czegoś, co nie ma sensu?
- Nie odprawiłem rytuału. - O mój Boże.
Wiesz co? To jest przywłaszczenie. Nie jesteś rdzennym Amerykaninem.
To jakby nie-Kubańczyk przywłaszczał sobie coś kubańskiego.
To mi nie przeszkadza. Żeby była jasność,
mogę przeprosić, gdy uważam, że zrobiłem coś złego,
ale mam przeprosić za coś, czego nie miałem na myśli?
W idealnym świecie
rozumiesz, że zrobiłeś coś złego, uczysz się na błędzie i przepraszasz.
Okej?
To jest w porządku.
W porządku. Zrobię to. Ja…
- Wiesz, że się nie sprzeciwiam. - Wiem.
Wybaczcie wojowniczość, ale boli mnie bycie niezrozumianym.
Dzięki, że przyszedłeś.
Nie sądzę, że autor tweeta był rdzennym Amerykaninem.
Okej. Do zobaczenia na dole.
- O Boże. - Chce dobrze.
Mogę z tobą o czymś porozmawiać?
Dawaj.
Co myślisz o tym, żeby Daniel moderował debatę?
Wszyscy uparcie kombinują,
jakbym miała jakiś wybór.
Musi to być Eric,
a Cory chce, by to była Alex.
Powinna ją prowadzić Noorean.
Ma najlepsze notowania na UBANC, ciepła i zakręcona.
Nie może być tylu moderatorów, co kandydatów.
Nie ma tu miejsca dla Daniela.
Daniel czuje się oddelegowany do pierdół.
- I to… - To jest The Twist.
O to w tym chodzi.
Tak, ale nie tylko o to chodzi.
Daniel uważa, że dostaje tematy mniejszości,
które, szczerze mówiąc, nie dostają dużo czasu antenowego.
Uważa, że to kwestia rasy?
- Homofobii? - Wiesz co?
Nie będę mówić za niego, ale powiem, co ja myślę.
Okej.
Daniel Henderson może moderować tę debatę tak jak inni,
a do tego ma ważny punkt widzenia.
Nie każdy może być Johnem czy Paulem. Niektórzy muszą być Ringiem.
To nie powód do wstydu.
Uważam, że Daniel osiągnął taki poziom charyzmy,
że prowadzi program o dziewiątej rano
w dużej stacji telewizyjnej.
To nie jest zniewaga.
Jest naprawdę dobry.
Każdy, kto tu dotarł, był gwiazdą gdzie indziej,
ale w świecie pełnym gwiazd nie uważam, że ma to „coś”.
Najważniejsze jest to, co jest charakterystyczne dla ciebie.
To, kim jesteś.
Telewizja ma 90 lat.
Jedyne, co można zrobić, czego jeszcze nie było,
- to zaoferować swoją perspektywę. - Zgadzam się.
Myślę, że ludzie chcą wiedzieć, kim jesteś.
Hej. Świetny program.
- Dziękuję. - Dobry początek, co?
Tak, świetny.
- Posłuchaj… - Tak?
Co do debaty…
Ponoć jej nie chcesz.
Mogę ci powiedzieć, czemu uważamy, że jest ważna?
Tak.
Nie chodzi o przyciągnięcie widzów,
bo ludzie i tak będą oglądać UBA,
ale ze względu na ostatnie kłopoty
to kluczowe, byśmy pokazali, że dostarczymy materiał dobrej jakości.
A nic nie wskazuje na jakość lepiej od ciebie. Wymiatałabyś.
I będziesz za to szanowana.
Uważasz, że tego potrzebuję?
Nie mówię, że tego potrzebujesz,
ale chyba każdemu przydaje się szacunek.
Są tu ludzie, którzy mają więcej do udowodnienia.
- Doceniamy, że o to prosisz. - Tak, ale nie.
Okej.
Rozumiem.
Ale przemyśl to. Dla mnie. Tylko o to proszę.
Dam wam wrócić do dyskusji.
Dlaczego ta gówniara kwestionuje wszystko, co mówię?
- Boże. - Jest szefową UBA News.
Cory ma o niej dobre zdanie,
bo dużo zapłacił za DADA Media, by pozyskać stację i ją…
Nie mów do mnie jak do idiotki.
Mówię poważnie, jak ona śmie?
Mam jej słuchać? Mam swetry starsze od niej.
Wiek i dojrzałość to dwie różne rzeczy.
Nie o tym mówię.
Za mało jeszcze przeżyła.
Nie doświadczyła dość bólu,
by rozstawiać po kątach tych, którzy doświadczyli.
Ona… Sama nie wiem.
Zachowuje się, jakby się uważała za strażnika moralności.
Myślę, że pochopnie ją oceniasz.
Uważała, że sprowadzenie ciebie to wariactwo, co jest bzdurą.
- Nie powinienem tu być? - Nie, powinieneś.
Nie rozumiesz, co mówię. Ona tego nie łapie.
Kto jeszcze tak uważa?
Nikt. Okej, nieważne.
Zapomnij, że to powiedziałam. Nie myśl o tym więcej.
Chciałam coś wytłumaczyć, nie słuchałeś dostatecznie uważnie.
Wygląda dobrze.
Wygląda na wiarygodnego.
Okej, przetłumaczę.
Teraz mówi, że system sądownictwa karnego we Włoszech
nie został stworzony z myślą o kobietach.
Rzecz jasna, więc zapytałam,
czy są jakieś znamienne przykłady,
gdy kobiety i mężczyzn potraktowano inaczej.
Powiedział, że jest wiele takich przykładów.
Dlatego…
wspomniałam o Amandzie Knox.
A wtedy zaczął gadać.
Jest tu dużo dobrych kąsków.
Tak, to było sprytne.
Tak. Było.
Okej, oglądaj. Jedzenie zaraz będzie gotowe.
Tu jest makaron.
A tu sos. Smacznego.
I już? Poważnie?
- Cóż… - Tu się kończy obsługa.
Dwa kroki do mety,
a ty mi nie podasz jedzenia.
- Ugotowałam. - Okej.
Tu się kończy moja wdzięczność.
Nigdy więcej nie przyjdę do tej knajpy.
Obsługa jest beznadziejna.
Zobacz, ile wzięłaś.
- Zostawiłaś bardzo mało. - Chodź tu.
- Nie rób tak. - Jesteś taki…
Widelec jest w szufladzie.
Nasza kampania opiera się na szerokiej perspektywie.
Do jutra. Dobra robota. Dzięki.
Rozmawiałaś ze Stellą?
Tak. Tym razem się nie uda.
Za miesiąc jest debata w Phoenix.
- Skup się na… - Odmówiła? Dlaczego?
Okej…
Uwielbia cię, ale stacja chce teraz pokazać
inne utalentowane osoby.
Okej, będzie to inny czarny dziennikarz?
Inny dziennikarz gej?
- Hej. Dobranoc. - Dobranoc.
Chyba nie to chodzi ci po głowie.
To o co chodzi?
Stella nie uważa, że masz w sobie to „coś”.
- To „coś”? - Nie powinnam ci tego mówić,
ale sądzę, że Stalla woli, byś uważał, że jest nieczuła na twój urok,
niż miał ją za bigotkę.
Dlatego że jest bigotką, może być nieczuła na mój urok.
Jak odpowiedziałaś?
Wie, że myślę, że jest niedorzeczna.
Earl, nie komplikuj tego.
Chcę wiedzieć, co chce powiedzieć Fred,
komu, jak to robi i czy możemy to powstrzymać.
Ale nic pozasądowego.
Tak, okej. Odezwę się.
Bradley.
Duma Wirginii Zachodniej i 15. piętra. Nie wiem, kto jest moderatorem.
Nie chcę się wywyższać, ale decydują ci niżej.
Nie chodzi o to.
- Mogę wejść? - Jasne.
Podać ci drinka?
Nie… Chcę tylko chwilę pogadać.
Coś nie tak?
Nie.
Usiądziesz?
Okej.
Posłuchaj. Wiem, że nasza przyjaźń ucierpiała
w ostatnim czasie przez to, co się działo,
i nie czuję się z tym dobrze.
Mam nadzieję, że ty też nie.
Nie, ja też nie.
Ale, hej, uznajmy, że zaczynamy od nowa.
- Tak po prostu? - Tak. To takie proste.
Nie chcę, byś mówił, że zaczynamy od nowa,
jeśli męczy cię coś starego,
bo to brzmi, jakbyś chciał mnie uciszyć.
Bradley, nie wiem, kto moderuje debatę.
Nie chodzi o debatę, Cory.
Jeśli nie traktujesz mnie jak szefa, gdy jesteś zła,
to nie traktuj mnie tak, gdy chcesz się pogodzić.
Dobra. Byłam na ciebie wściekła w Sylwestra.
A przez ostatnie sześć tygodni traktowałam cię szorstko i agresywnie.
I chcę przeprosić.
I to, że jestem szorstka, nie znaczy,
że nie obchodzi mnie nasza przyjaźń.
Dobra, to mi nie wyszło. Spróbuję jeszcze raz.
Nie patrz tak na mnie, gdy próbuję to zrobić.
Nie byłam tobą zachwycona przez ostanie półtora miesiąca.
Ale zrozumiałam, że nie byłam w stosunku do ciebie fair.
Okej.
Wiem, że jesteś dyrektorem i że moje potrzeby nie zawsze są…
że nie możesz spełniać wszystkich moich potrzeb,
- bo masz wiele do ogarnięcia. - Byłem dla ciebie dobry.
Miałam powód do złości. Obyś temu nie przeczył.
- Nie przeczę. Jasne, że miałaś. - To możemy to, kurwa, zakończyć?
Tak serio.
Miłość znaczy, że nie potrafisz przepraszać.
Przepraszam.
Naprawdę mi przykro.
Kurwa.
To jest to. To jest szalona część charakteru Bradley Jackson, prawda?
Wiesz, że nie będę twoim wrogiem.
Nie pozwolę na to. Chcę tego, co dla ciebie najlepsze.
A z jakiegoś powodu ty nie wierzysz, że to prawda.
Nie mówię, że nie popełniłem błędów. Przepraszam.
Ale zrozum, że miałem swoje powody.
Jeśli będziesz miała problem ze mną albo kimkolwiek,
to postaraj się nie zakładać najgorszego z mojej strony.
I nie przekierowywać tego, co czujesz przez…
pryzmat gniewu, który masz w sercu,
i wiedz, że jestem tu, by pomóc ci rozwiązać,
albo choć przetrwać, problemy.
Jestem po twojej stronie.
Zawsze.
I jestem za stary, by mieć wrogów.
To dziwne, gdy masz 51 lat i masz wrogów.
Tak naprawdę nie czułam złości.
Po prostu ze złością wiem, jak sobie radzić.
Ale z cierpieniem…
A nie zrobiłeś nic konkretnego.
Bolało, bo to byłeś ty.
A co do roli moderatora…
- O rety… - Podoba mi się, że tego chcesz.
Wielu ludzi tego chce, a Alex wróciła.
Przyciągnęła uwagę, więc pewnie ona to dostanie.
Nie mogę dać dwóch białych, heteroseksualnych kobiet.
Dziękuję, że mi powiedziałeś.
I naprawdę doceniam to, co powiedziałeś.
Wiesz, gdzie mieszkam.
Wiem.
- Dzwoniłaś? - Nie.
Chciałam ci powiedzieć, co się stało, a mówiłaś, że nic nie robisz.
To dobrze, że mówiłam prawdę.
- Drinka? - Nie, dzięki.
Chciałam powiedzieć, że skorzystałam z rady
i poszło dobrze.
Tak? Dostaniesz debatę?
Nie, ale się pogodziliśmy. Tak naprawdę.
- To dobrze. - Tak.
Nie rozmawialiśmy o debacie.
Wiedział, że chciałam go zmanipulować,
ale nie ochrzanił mnie za to.
Wyjaśnił mi kontekst, ale nie dopytywałam,
bo nie chciałam popsuć wszystkiego rozmową o pracy.
Ale rozumiem.
Jest wiele czynników, biznesowych, opinii publicznej,
i to ma sens, by Alex moderowała debatę.
Nie można tam postawić dwóch białych kobiet hetero,
szczególnie jeśli będzie tam Bloomberg.
Trzeba różnorodności, by pytać o „zatrzymania i przeszukania”.
Bradley, właśnie nazwałaś siebie hetero.
Tak, bo dla większości świata taka jestem.
A dlaczego?
Bo większość czasu taka jestem.
Czy to nie przestarzałe podejście, by to tak od razu szufladkować?
Czy seksualność nie jest teraz płynna?
Tak byś siebie określiła?
W żaden sposób siebie nie określam.
Nie definiuję każdej rzeczy, jaką robię. Jestem seksualna.
Brałam udział w trójkącie z dwoma mężczyznami. To znaczy, że jestem…
Dziwką?
To nie jest zabawne.
Dla mnie to też nie jest śmieszne.
To dlaczego się śmiejesz?
Bo fascynuje mnie, że masz tak łatwo, a tak to utrudniasz.
Ja mam łatwo?
Co mam zrobić? Iść do Stelli i powiedzieć:
„Jestem biseksualna. Chcę moderować debatę. Już”.
Mówimy o sytuacji,
gdy bycie inną może działać na twoją korzyść.
Ja się nie afiszowałam, bo nie mogłam.
Był rok 1997 i to było bolesne.
I do bani.
Ale powoli i cicho starałam się żyć bardziej prawdziwie.
Nie w świecie, tylko w moich kręgach.
Ale ludzie gadają.
Z jakiegoś zasranego powodu interesuje ich, kto jest gejem, a kto nie.
A potem YDA wręczyło mi wypowiedzenie.
- Zwolnili cię? - Oczywiście.
Dlaczego miałabym odejść z tej pracy w takim momencie kariery?
Nie powiedzieli tego wprost. Nie wręczyli mi tego na piśmie.
Ale gdy ktoś cię nie chce, znajdzie sposób, by ci to przekazać.
I sama nie wiem,
ale muszę ci powiedzieć, że jest we mnie coś,
co chce żywić do ciebie urazę za to, że nie jesteś wdzięczna.
Widzę kogoś, kto idzie tą samą ścieżką,
ścieżką, którą ja wydeptałam.
Jest to trochę irytujące i jestem zazdrosna. To wszystko.
Straciłam pracę, bo jestem lesbijką. Ty powinnaś to wykorzystać.
To nie tak, że byś kłamała.
Nie chcę w ten sposób wykorzystywać mojej tożsamości.
Po prostu nie.
Nie chcesz, by to się stało twoją tożsamością.
Ale nie przeszkadza ci…
identyfikowanie się jako ktoś z Południa.
Co przez to rozumiesz?
Dorastałaś w części kraju,
gdzie nie akceptowano ludzi takich jak ja, i pewnie ty.
I szczerze mówiąc, uważam, że jesteś sfrustrowana.
To był błąd.
Okej.
- Żyj w swoim urojonym świecie… - Nie jest urojony.
Nie jestem wieśniaczką i nie jestem sfrustrowana.
- Musisz za to zapłacić. - Otwórz mi rachunek,
bo będę tu dużo rzeczy rozbijać. Nie jestem sfrustrowana.
To będziesz musiała zacząć rozbijać wazony innej kobiety.
Dobrze. Zacznę od razu.
Jak się czujesz?
Jakbym musiał coś zrobić z powodów, których nie rozumiem.
A ty?
Jakbym zawsze tak robił.
Przynajmniej nie oskarżono cię o rasizm.
Użyłem tego zwrotu, „zwierzę mocy”,
jakiś tydzień temu.
Myślałem, że tak się mówi.
Ludzi pochłaniają bzdury.
Cały czas zajmują im myśli.
Nie ma miejsca na nikogo innego, o ile nie jest w pudełku.
Rozumiem. Ale nie wiem, jak zdecydowali, do którego pudełka ja należę?
To jest problem, którego nie potrafię rozwiązać.
Jak stałem się Danielem bez „tego czegoś”?
Wracamy za 30 sekund.
Chciałbym pomóc,
ale czas, by Yanko, rasistowski pogodynek z Kuby,
zajął się swoimi bzdurami.
Czekaj, kamera 1.
Zaczynaj, kamera 1.
Senator z Vermont, Bernie Sanders…
Mia, nie wiem, czemu do mnie zadzwonił,
ale agent Bernadette Peters powiedział, że ona nie dojedzie.
I tyle z wyjątkowej niespodzianki.
Okej, załatwmy chociaż niespodziankę.
Pogadaj z Mattem. Złapcie kogoś, kto jest w budynku.
- Będzie wiedział, kto jest tak wcześnie. - Jasne.
Co z COVID-18?
Hej, Bullard nagrywa na górze ze Sternem.
- Szlag. Tak. Genialne. - Okej. Na ósmym.
- Dziękuję. - Okej.
- Co robisz? - Senator z Vermont…
Mówiłem, że Bullard nagrywa ze Sternem.
Howard o tym mówił…
Nie podważaj mojego autorytetu.
- …dziś w wiadomościach UBA. - Chciałem pomóc.
Nie podważaj mojego autorytetu.
Nie chcesz mnie tu?
…choroby wywołanej przez koronawirusa, który rozprzestrzenia się po świecie.
Nazywają ją COVID-19.
To najnowsze wiadomości dziś o ósmej rano.
Wszystko w porządku?
…135 osób przebywa na kwarantannie na Diamond Princess.
Git majonez.
- Nie takie wakacje… - Potrzebuję nowego gościa.
Na pewno nie.
Nim przejdziemy dalej, chciałeś coś dodać, Yanko?
PIERWSZY OBYWATEL USA ZAKAŻONY
Tak. Wracając do Dnia świstaka…
YANKO PRZEPRASZA
…niefortunnie użyłem zwrotu „zwierzę mocy”,
by opisać, co myślałem o Punxsutawney Philu, świstaku.
Zwrócono mi uwagę,
że ponieważ nie pochodzę od rdzennych Amerykanów,
fakt, że użyłem tego zwrotu,
można uznać za brak wrażliwości z mojej strony,
- bo to nadużycie… - Jasne, że powiedział „można”. Kurwa.
…tego, co rdzenni Amerykanie uważają za święte,
kulturowo i duchowo.
Osoby, które mnie znają, w tym, mam nadzieję, nasi widzowie,
wiedzą, że nie powiedziałbym czegoś…
by umyślnie lekceważyć inną kulturę.
I boli mnie to, że…
- To nie załatwi sprawy. - …niektórzy z was…
Dość pobłażania pogodynkowi.
- I za to przepraszam. - Skorzystam z twojego biura.
Będę się uczył na błędach i postępował lepiej.
- Dzień dobry, Cory. - W porządku.
Jak sprawa z moderatorami?
- Trzeba to dziś załatwić. - Będzie Eric.
I Deena Pham z Alt Weekly pod kątem lokalnym.
- I? - Mówię, co wiem.
Jeśli pytasz o Alex, to nie chce.
Powtórzę to znowu: Noorean.
Ale jeśli ona ci nie odpowiada, to są jeszcze Daniel, Roger, Bradley.
Wszyscy by zabili, by dostać debatę.
Jezu. Boże.
Staram się doprowadzić nas do marca w jednym pieprzonym kawałku,
byśmy mogli uruchomić streaming, na który czeka świat,
jakbyśmy mieli karmić ich treściami, by zrobić ludzkie foie gras.
Jeśli nie mogę na ciebie liczyć, czemu dałem ci tę pracę?
Nie musiałaś sprzedawać swojej firmy. To był twój wybór. To jest twoja praca.
Sama się nad tym zastanawiam.
Czemu mnie zatrudniłeś?
Po co, skoro nie słuchasz tego, co mówię?
Byś mógł paradować z Azjatką
i zbierać kapitał społeczny za udawanie, że cię to obchodzi?
Nie składaj gołosłownych deklaracji, że mnie wspierasz.
Albo to zrób, albo daj mi odejść.
Alex nie była moim wyborem. Jeśli jej chcesz, to sam to załatw.
Nie doceniasz mnie i nie doceniasz Alex.
Skończ z tym. Talent to talent.
A zrozumienie tego, to jedyny talent kierownika.
Wielopokoleniowe talenty na wieloletnich umowach,
które spełniają wymagania, życzę, kurwa, powodzenia.
Więc załatw to już albo nie.
Zobacz, na kim się mścisz.
Rozumiem. Wszystko to samo, ale zrobione przez Azjatkę, to co innego.
Szlag.
Co?
NIEZNANY
- Tak? - Mówi Earl.
Jesteś szybki.
Nie było trudno zauważyć, że nie da się wycofać tych historii.
Zbyt wiele blogów, stron, gazet.
Nie Times, ale ktoś to opublikuje.
Ludzie są zepsuci. Dlatego mam tę firmę.
Jedyne, co sądzę, że da się teraz zrobić,
to iść do Freda,
czego miałem nie robić, tak?
Tak. Dzięki.
Czekam na The Twist.
Hej.
- Jak się masz? - Dobrze.
- A ty? - Dobrze.
- Próbuję przetrwać program. - Tak.
Sporo tego „Witaj z powrotem”, ale…
Musi być tego sporo. I przygotowania do debaty…
Tak. Nie moderuję debaty.
- Jak to? Odrzuciłaś to? - Tak.
I posłuchaj, jeśli chcesz to zrobić,
zabrałabym się za to teraz, bo ona jest uparta jak osioł.
Alex, wchodzisz za minutę.
- Ciąg dalszy nastąpi. - Okej.
Gayle. Stella wciąż tu jest?
Widziałam ją chwilę temu.
- Ile mam czasu? - Sześć minut. A co?
Zaraz wracam.
Wracamy za siedem sekund.
Co robi pianista? Nie ma Bernadette. Odwołaliśmy piosenkę.
Kamera 2.
DANIEL: [ZAPOWIADA GOŚCIA]
Bardzo się cieszymy, że Alex wróciła,
co widzicie po wszystkich gościach, którzy tu byli w tym tygodniu.
- Danielu, co robisz? - Wiecie…
- Trzymaj się tekstu. - …to ciekawy czas w Ameryce.
- Co się dzieje? - My, ludzie,
zadajemy trudne pytania.
- Co, kurwa? - Nasi kandydaci…
- Isabello? - Miałam Howarda Sterna.
A my chcemy żyć…
- Nagrywaj dalej. - Nagrywaj.
I gdy myślę o amerykańskim śnie…
mam w głowie jedną osobę.
Dedykuję jej tę piosenkę.
Nie ma tego w scenariuszu.
Daleko podróżowaliśmy
Dobry Boże.
Nie mieliśmy domu
- To normalne? - Nie.
Ale mieliśmy gwiazdę
Chcemy tylko być wolni
Stoimy blisko siebie
Trzymamy się marzenia
Statkami i samolotami
Przybywają do Ameryki
Stello. Hej.
Chcę ci coś powiedzieć.
Możemy porozmawiać w garderobie?
To nie potrwa długo. Zaraz wracam na antenę.
- Pewnie. - Świetnie.
ALEX WRÓCIŁA
Tak.
Więc…
- Chcę pomówić o debacie. - O Chryste.
Wiem, że wszyscy cię tym męczą. Nie muszę tego robić.
Nie będę mówić o moim doświadczeniu w polityce,
wartościach intelektualnych i tego typu rzeczach.
Wiem, że chcesz, by Alex moderowała debatę.
Szanuję to i uważam, że byłaby świetna.
Ale myślę, że mogę zaoferować punkt widzenia,
którego nie zaoferują ani Alex, ani Eric.
To coś, czego sama jeszcze do końca nie przyjęłam,
bo nie wiem, jak się z tym czuję.
Ale chcę być szczera.
Jestem…
z Południa, z konserwatywnej rodziny.
Myślę, że byłoby ciekawiej, gdybym zadawała pytania
z punktu widzenia kogoś, kto pochodzi z…
konserwatywnego Południa.
Wiesz, w kontekście ich pytań.
Dziś
Tak!
Dziś, dziś
Dziś
Mój kraju, to o tobie
Słodka kraino wolności
O tobie śpiewam
Powinniśmy zabrać go później na drinka.
O tobie śpiewam
Dziś
- Stello. - Co jest?
Wysłałam Unileverowi wczorajszy TMS.
Właśnie kupili Dove.
Niczego nie kupowali, jeszcze nim Alex odeszła.
Dobrze to słyszeć.
Daniel śpiewa?
To będzie najlepsze badanie oglądalności, odkąd tu jestem.
Myślę, że CPM wzrośnie o 30% dzięki Alex.
Dzięki tobie.
Wpadnij później.
- Pokażę ci wyliczenia. - Okej.
Dziś
Dziś!
Trójka, pokaż Daniela. Czwórka, szerokie ujęcie.
Boże!
- Pokażcie Alex. - Co?
O rety!
GOŚĆ NIESPODZIANKA
- Idzie Alex. Pokażcie ją. - Co tu się wydarzyło?
- Danielu! O Boże! - To dla ciebie, Alex.
- Pokazujcie ją. - To było niesamowite!
- Dziękuję. - Witaj z powrotem.
To było słodkie.
Boże, wiedziałam, że umiesz śpiewać, ale to było…
O rety. Bradley? Yanko?
- Hej, świetny występ. - Dzięki.
Co to, kurwa, było, Bojangles?
Tak!
O Boże. Stello, dlaczego to robisz?
Daję ci odpowiedź, której chcesz. Powiem Cory’emu, że próbowałaś.
Wiem, że masz więcej doświadczenia ode mnie,
ale nie wiesz, czego chcę.
Bo to, czego chcę, ma niewiele wspólnego z tobą.
Chcę zmienić to miejsce.
Postaw się na moim miejscu. Alex, spójrz na mnie.
Tak.
Gdybyś była mną, nie chciałabyś zacząć od nowa?
- Pewnie tak. - Okej.
Wszyscy byśmy tego chcieli, ale nie wszyscy mamy taką możliwość.
- Jasne. - Jestem, jaka jestem.
Tak to wygląda.
Jestem młoda. Rozumiem.
- Też by mnie to irytowało… - Nie.
Nie dlatego odmawiam. Nie… Nawet nie…
- Wysłuchaj mnie. - Okej.
To miejsce to bagno, a ty w nim żyłaś 15 lat.
Ja to powiedziałam.
Nie powinnam cię wrzucać do tej kategorii,
bo próbowałaś to zmienić.
- Tak. - Tego samego ja chcę.
Próbowałaś, ale wciąż nie zdecydowano, czy tobie się udało.
Dlatego ja tu jestem.
- Przykro mi. - Nie wierzę.
Tak.
I mam 33 lata.
I nie wiem tego, czego nie wiem.
Wiem o tym. Ale wiem rzeczy, o których nie wiedzą inni ludzie,
a oni nie zawsze chcą to wiedzieć.
- Wiesz, co mam na myśli? - Tak. Wiem.
Wiem, że nie chcesz prowadzić debaty, ale chcę, byś to zrobiła.
A to z powodu tego,
co zrobiłaś dziewięć miesięcy temu, co wszystko zmieniło,
i sprowadziło mnie tu, bym cię o to poprosiła.
Nawiązałaś więź z kobietami w tym kraju.
Nie jestem pewna, czy to prawda.
To jest prawda. Jesteś ważna, Alex.
Jako przywódczyni, feministka. Chcę, byś nimi była dla mnie.
A jeśli szukasz marki, oto ona.
Nie wiem, dlaczego nie chcesz przyjąć tej roli,
bo dziewięć miesięcy temu otworzyłaś drzwi, a teraz musisz przez nie przejść.
I obie o tym wiemy. Okej?
Okej.
I przy okazji, świetny program.
Dziękuję.
Tak.
Hej, ten profesor, z którym prowadziłam wywiad, właśnie dzwonił.
Ma koronawirusa.
Byłam z nim kilka godzin.
Nie wiem, czy mogłam go złapać i zarazić ciebie,
ale kilka godzin byłam z tobą w aucie.
To szaleństwo. Jest źle.
Jest wiele przypadków i jest wszędzie.
Tak. Kurwa.
Mówią, że musimy być na kwarantannie.
To sporo czasu siedzenia samemu.
Moglibyśmy popracować nad dokumentem.
Co o tym sądzisz?
Hej.
Wiem, że mam tupet, że się tu zjawiam.
To dla ciebie.
To karta podarunkowa. Na 300 dolarów.
Nie wiedziałam, co… Nie wiem, kim jestem.
Wiem, że jestem wrzodem na tyłku,
ale chcę ci to powiedzieć,
bo chcę, byś wiedziała, że wiem, że nim jestem.
Proszę.
NA ŻYWO Z LAS VEGAS
DEBATA PREZYDENCKA DEMOKRATÓW
MODEROWANA PRZEZ
ERICA NOMANIEGO DEENĘ PHAM
I ALEX LEVY
DEBATA PREZYDENCKA DEMOKRATÓW
W PRZYSZŁY WTOREK
Muszę porozmawiać z Cybil, jeśli możecie wyjść.
Dziękuję.
To dla mnie coś nowego. To chyba poważna sprawa.
Potrzebuję twojej pomocy.
Fred podrzuca prasie wstrętne historie o Hannah Shoenfeld.
To obrzydliwe. Mam gdzieś, że jej ojciec nas pozywa.
Rozumiem to.
Posłuchaj. Strata dziecka to… niewyobrażalny ból.
Ale to nie nasza odpowiedzialność sprawić, by mu było lżej.
I zaufaj mi, nie uda nam się.
Nic nie poprawi jego sytuacji. To co mam zrobić?
Chcę, byś powiedziała Fredowi, żeby wycofał te historie.
Mnie nie posłucha, a wy się przyjaźnicie…
Nie jest moim przyjacielem.
Gdy ostatnio z nim rozmawiałam,
powiedział mi, że jesteś najlepszą decyzją biznesową.
Ja tak nie uważam.
Pozwoliłeś talentom sobą pomiatać, jeśli można tak nazwać Bradley,
zmusiłeś nas, byśmy zapłacili Fredowi,
zamiast przeprowadzić niezależne śledztwo.
To rodzi różne pytania.
Na które nie potrzebuję odpowiedzi.
To biznes, nie moralitet.
Więc mi z tym nie wyjeżdżaj.
Jeśli te historie nie są prawdziwe,
to rodzina tej dziewczyny będzie mogła wnieść sprawę o zniesławienie.
Fakt, że przyszedłeś tu, zamiast zadzwonić do Freda,
mówi mi wszystko, co muszę wiedzieć o tym, czemu Fred tak bardzo cię chciał,
choć szczerze cię nienawidził.
Jak dwie gówniane krople wody.
Czas zrozumieć, że działania mają konsekwencje,
a ja się w to nie mieszam.
Dlatego te konsekwencje to nie moja sprawa.
Pozdrów Freda.
Napisy: Agnieszka Otawska