Тука сте. Добро.
Госпоѓо, г-ца Листер е на вратата.
Вулгарно.
Г-це Вокер! -Г-це Листер. -Како сте? -Што сакате?
Денеска одам во Јорк и ме интересира дали сакате да понесам нешто.
Она што би сакала... -Писмо? Колач? Топла порака.
Тоа е да знам каде е мојата внука и кога ќе се врати во Халифакс.
Како што објаснив... -Не ми објаснивте ништо. -Како што објаснив,
и тоа многупати, г-ца Вокер сака да го следи советот на д-р Белкомб,
а привременото одвојување од познатото опкружување и рутина
се смета за нужен дел од лекувањето. -Ја нема веќе подолго од еден месец!
Никој од нас не знае каде е. Не знаеме ништо. -Ваквите нешта траат.
А нејзината состојба е деликатна и бара дискреција. Тоа е се.
Многу добро и оди. И не сака, а и не и треба,
постојан доток на мислења кои може да ги нарушат напорите на д-р Белкомб.
Поради тоа е моментално правилно таа кутра девојка, во тајност,
уште некое време да остане под негова нега. -Ја одведовте од фамилијата.
Ја изолиравте од сите што ги знае. -Г-ца Вокер е таму по своја волја.
Јас и помогнав да ја оствари својата намера. -Вие...
Кон вашата внука бев само љубезна.
Разбирате ли дека, ако само и спомнете дека не се сложувате со нејзините дела,
може да саботирате се добро што е веќе постигнато?
Од друга страна, еден топол збор или порака, многу би ја усреќиле.
Дали знаевте дека г-ца Вокер, кога беше во Шкотска,
а за што јас дознав дури пред неколку недели,
дека на капетан Садерленд му дала илјада фунти?
Не му било доволно што сакал да ја врзе за својот недоветен братучед,
туку ја уверил да се раздели од илјада фунти од својот капитал.
Не ја одведе поради докторот, како што вети, туку за да ја искористи.
Затоа е сега решена да го смени тестаментот. -Нов тестамент?
Како? -Па... Г. Пристли беше извршител на тестаментот,
а сега ме замоли мене да го направам тоа, а јас, секако, прифатив.
Не е способна за такво нешто. Поради психички...
Д-р Белкомб ја смета за доволно способна.
Зошто со вас разговара за тие работи, а не со својата фамилија?
И се допаѓам.
Имам една цел во ова, г-це Вокер, а тоа е...
Две цели. И двете се транспаренти.
Да и бидам поддршка на пријателката на патот до здравјето и среќата.
Вие, госпоѓо, ќе дознаете дека со судирот со оваа фамилија...
Зашто не се работи замо за мене, туку и фамилиите Едвардс, Пристли и Росон.
Ќе дознаете дека ова е преголем залак за вас.
ЏЕНТЛМЕН ЏЕК
Добар ден, госпоѓо. -Добро утро.
Добро утро, госпоѓо. -Нови тоалети. Одлично!
Аргус.
Добро утро! -Добро утро, госпоѓо.
Добро утро! -Добро утро, госпоѓо. -Стигна порака од г. Паркер,
како и од г. Холт, од окното.
Добро утро! -Доста им е од ова тропање. -Доста ни е од ова тропање!
Сега го кажав тоа. -На крај ќе ми заблагодариш, тато.
Ќе имате оган кој собата нема да ја наполни со чад и сопствен тоалет. Да.
Дали е Вашингтон овде? -Во твојата канцеларија е. Мора да разговараме...
За Кордингли. А потоа одам во Халифакс. -Кордингли? Ќе дојдам со тебе.
Ако бидеш брза. Вечерва морам да бидам во Јорк.
Кога тргнуваш? Морам да одам до окното кај Холт.
Може да се состанеме на врвот Олд Бенк за... 10 минути?
Добро утро, Вашингтон. -Ова ќе ви се допадне. Стопс се продава.
Куќата, зградите, преноќиштето "Стамп Крос" и јагленокопот Спигс.
Се на вашиот праг. Би било глупаво да го купи некој друг.
Кој ја води продажбата? -Кар. -Колку бара? -3500. И ќе добие толку.
Ќе разговарам со г. Паркер. -Проценката на имотот Кроу Нест на г. Мичел
која г-ца Вокер ја побара. Можам да ја испратам во Јорк или...
Не, јас ќе ја однесам. Дали е тоа се?
Добро утро, г. Мен. Дали е Холт овде?
Се грее во канцеларијата, госпоѓо. И да ви кажам,
имав впечаток дека одвоено ќе ископаат тунел. -Како мислите? Така е.
Ангажирани сме само да направиме окно. Никој не спомнал тунел.
Сега сме на 27 м и два пати наидовме на вода.
Мислев, го има тоа под контрола, но очигледно го нема.
Знаете дека пие, нели? -Добро утро!
Г-це Листер. -Г. Холт. Г. Мен вели дека не сме ископале тунел
за одвод на водата.
Уште не, госпоѓо. Но се е под контрола.
Разговаравме за тоа пред неколку недели. -Требаше да почнеме
заедно со копањето. Кога ви реков дека ќе имаме јаглен до јули,
мислев дека г. Холт почнал да го копа тунелот.
За да ја контролирате и користите водата, спротивно на г. Росон,
ви треба организирана контрола под тлото. -Колку ви треба за тунелот?
Под Конери? Да излегува низ постоечкото езерце?
Тоа се 270 метри. Три месеци.
Беше тоа превид, госпоѓо. Можам само да се извинам.
Сега се сеќавам на тој разговор.
Можам да го ископам за четири шилинзи по метар, но...
Ќе доцниме. Мораме да го затрупаме овој. -Ќе ми направите нацрт?
Линијата на тунелот, длабочина и камен со кој ќе го потпреме?
Да. -Госпоѓо? -Да, можам да го направам.
Не сакам непотребно да си создавам непријатели. Не во оваа работа.
Но не можам да си дозволам вакви грешки.
Знаете дека контролата врз водата и решавањето на попречувањето на имотот
на Росон е важно како и вадењето на јагленот.
Средете се.
Значи, Кордингли. -Држи чекор. -Вели дека и е доста
работниците да и носат прашина внатре. -Нема да биде засекогаш.
Ја загрижува дека ќе мислиш дека стандардите опаѓаат и нема контрола.
"Двете недели се претворија во два месеци!"
Да, па... Квалитетната работа бара време. А едната работа бара друга.
Не сакам г-ца Вокер да зажали откако ќе се всели, но куќата е полна провев.
И уште нешто. Видена е. Кордингли. Рака под рака со Томас Бич.
Твојот коњушар! Томас Бич. -Кој ги видел? Каде?
Јас! Во шталата! -Рака под рака? -Да.
Како точно? Покажи ми. -Вака...
На романтичен начин? -Да! Како...
Како да не знаеја дека сум таму.
Бев кај Хана Бут. Тие седеа таму, разговараа
и се гледаа во усните како љубовници. -Тој се жени за неколку недели.
Затоа и не остава. -Знам. -Таа може да му биде мајка. -Знам!
Ќе разговарам со неа.
Г. Вашингтон мисли дека 3500 фунти би била чесна цена.
Може и сега да дадете понуда, пред аукцијата. -Да платам повеќе?
На г. Стокс би му се допаднало, како и вам.
Имотот Стопс од другата страна се граничи со негова земја.
Го сакам, но нема да го преплатам. Да ризикуваме на аукцијата.
Има врска со она за што сакав да разговараме.
Г-ѓа Скечерд ни го откажа наемот на куќата Нортгејт. Заминува во август.
Има договор до следната година. -Но... Се прашувам дали е среќа во несреќа.
На кој начин? -Па... Би можеле да ја продадете. -Куќата Нортгејт?
Не поминаа ни 17 години откако почина вујко Џозеф. Незамисливо.
Смеам да бидам искрен?
Вашето позајмување стана... Претерано можеби е пресилен збор.
А вашиот ентузијазам за позајмување е...
Ризикувањето во бизнисот често е нешто достојно за восхит
и сите знаеме дека имате стомак за тоа, но ако ја продадете куќата Нортгејт,
би ги отплатиле долговите и би имале доволно капитал.
Нортгејт е во градот и би можела да постигне цена од 8000 фунти.
Со тоа лесно би можеле да го купите имотот Стопс.
Ја видов како се тетерави... -Јуџин, дали ми е подготвена кочијата?
Баш сега... -Томас, оди во "Олд Кок" и кажи и на г-ѓа Пикок
дека сакам поштарот и коњите да се овде во 15 ч.
Не му помогна на брат ти? -Му помогнав. -Рејчел?
Тетка ми е подготвена. Штотуку отиде горе.
Елизабет.
Видена си. Наводно рака под рака со Томас Бич.
Не сакам да знам зошто, но сакам да кажам
дека слика на настојничка, прегрната со лакеј 20 години помлад од неа,
кој за неколку недели ќе не напушти, иако не е долго со нас,
за неа е недостојна
и не сакам веќе да чујам ништо за тоа.
Да, госпоѓо. Извинете, госпоѓо. Фала, госпоѓо.
Стигна писмо, госпоѓо. Г-ца Маријан рече да го ставам на вашата маса.
Рече дека и се чини дека ракописот е на г-ѓа Лотон.
Јас недостојна?
"Најмил мој Фреди, постојано мислам на тебе.
Многу те сакам. И покрај сите подеми и падови,
моето срце не е неверно и уште, како што беше и како што ќе биде,
мојата среќа по твојата се познава.
Се надевам Стеф ти пренесува вести за твојата пријателка во Јорк,
но јас уште со задоволство се сеќавам на се и ти кажувам да не брзаш,
да не се ограничуваш прерано, а ни премногу силно.
Она што го кажа по прашањето на функционирање со г-ца Вокер
ми се чини невистинито зашто твојот енергичен карактер може се.
Сепак, не постои причина да, заедно со другите,
не би профитирала од максимата "Погледни пред да скокнеш".
Да?
Г-ца Листер пристигна, госпоѓо.
Како си?
Фала, Луси.
Сакате ли да ви донесеме вечера? -Дали си гладна?
Секогаш. -Да. Фала, Луси.
Г-ѓа Бјули те смести во апартманот веднаш до мојот.
Знае ли тетка ми за она што си го направив во Шкотска?
Не. Се разбира дека не знае. Како би знаела?
Ако Елизабет и пишала. -Немам таков впечаток.
Не би рекла дека Елизабет би го направила тоа. Ти?
Г-ѓа Пристли ја видела. Не ти кажав.
Во кочијата, на пат назад до Шкотска. -Дали се зборувало за тоа?
Да. И реков дека не е она што мисли,
но видов што мисли. А се разбира дека беше во право.
Луѓето зборуваат. Мојата фамилија зборува.
Поминав многу време во Клифхил.
Никогаш не ми се причинило дека тетка ти знае нешто за тоа.
Знаеш дека тоа ќе го искористат против мене ако можат.
Ќе мора прво да се пресметаат со мене.
Не те заслужувам. -Кажи ми како ти оди со Стеф.
Се подобро. Ме охрабри да ангажирам учител по сликање, г. Браун.
Моментално учиме перспективи.
И би сакала да си набавам пони.
Со години не сум јавала, но д-р Белкомб мисли дека е одлична идеја.
Би имала каде да го чувам во Шибден? -Се разбира.
И дали го поправи моето писмо? -Да. Францускиот.
Купив "Водич низ Париз на Галињани" да го разгледаме.
Вистина ќе одиме? -Да.
А кога ќе се вратиме, ќе се вселиш кај мене, во Шибден.
Ги донесов книгите од твојот имот.
Можам да ги погледнам со тебе ако сакаш.
Она што се бара во бизнисот е постојаноста.
Да?
Константност. Тоа и суверено владеење со фактите и со бројките.
Колку повеќе ги разбираш својот посед и книгите,
толку повеќе добиваш од својата земја.
И, покрај се друго,
тоа е исто така фасцинирачко. -Дали е?
Ја донесов проценката на твојот имот од г. Мичел.
За споредба со онаа на г. Вашингтон.
И мораш да и пишеш на Елизабет во врска со поделбата на имотот.
И потоа двете можеме да си ги смениме тестаментите.
Да ја одведете назад во Халифакс на неколку дена?
Пред патувањето во Париз. -Би можела. Зошто? -Да го смирите семејството.
Племето. -Да ја видат. Да видат дека лекувањето добро и оди
и дека е се како што треба. -Нешто се случило?
Г. Чарлс Пристли беше овде. Пред четири дена.
Го испратил г. Едвардс од Пај Нест.
"Никој од фамилијата не знае каде е таа и заминала без слугите."
Му реков дека е во многу добри раце,
дека е во дискретно и беспрекорно сместување
и дека по своја волја бараше моја помош. -Добар одговор.
Сигурен сум дека мислат дека ја штитат, а всушност сакаат да ја подетинат.
Кога ќе видат дека сама одлучила и постигнува благотворен ефект,
ќе сфатат дека може да одлучува. -Ќе и кажам. -И се прашував
дали би и користело малку да излезе меѓу луѓето во Јорк.
Да и се подигне самодовербата и конверзацијата.
Г-ѓа Норклиф не покани во Ленгтон на вечера во среда,
како и да преноќиме. Ја прифатив поканата. -Совршено.
И утре прво ќе ја водам во опатијата Риво за да скицира.
Дали ќе дојде Изабела? -Боже! Не. Не.
Не би и ја наметнала Тиб. Уште не. До неа мораме уште многу да работиме.
Овој месец е во Крофт. Таму ќе биде само г-ѓа Норклиф, мајор Норклиф
и Шарлот, колку што знам. Морам да тргнам. Интервјуирам нови коњушари.
Името? -Клејтон. Џејмс.
Возраст? -Кој прашува?
24 години. Оженет. Шест деца, четири живи деца.
Англиканска црква. -Госпоѓо? -Бев ученик на г. Хепворт.
Во куќата Хоб. Таму бев четири години. Четири многу среќни години.
Потоа се вработив во Бенинбро. Мила девојка.
Името? -Метју Ависон. -Молам?
Името? -Семјуел Филдинг. -Возраст? -19 години.
25 години, госпоѓо.
27 години.
Ми треба некој што е пристоен, искрен, трезен, со добри манири,
веродостоен, активен, услужен.
Некој што во целост ја разбира работата лакеј,
кочијата ќе ја одржува чиста и ќе помага во куќата Шибден.
Смеам ли да предложам повеќе сенчање под лаковите?
Не. Забележете како ја следи кривата.
Три прекрасни бакнежи сношти. Рече дека никогаш не било толку добро.
И колку и да е отворена и полна со љубов в кревет,
денски не кажува ништо слично.
Всушност, дење е толку скромна и прекрасно своја
што јас...
Многу сум задоволна од неа.
И се надевам дека добро ќе се сложуваме.
Норклиф, изнеси го песот надвор! -Не прави ништо, мамо. Да!
Рацете горе! -Фишер, изнесете го песот.
Што ќе помисли г-ца Вокер? -Не и пречи. Неро и се допаѓа.
На скалите веќе разговараше со него за се што блеска.
Често подобро се сложувам со миленичињата отколку со луѓето.
Убаво речено, г-це Вокер.
Се надевам дека сте гладна, г-це Вокер.
Г-ѓа Бриско подготвува малку повеќе храна кога имаме друштво.
Сигурно мислела дека Тиб ќе дојде.
Мојата постара и поголема сестра јаде како стадо магариња.
Сте ја запознале, г-це Вокер? -Изабела? Не. -Имате среќа.
Таа е грубијанка. Многу ја сакам,
но на мојот добар пријател му должи 16 гвинеи. И не си го враќа долгот.
Токму така. Не е во ред. Не обложувај се ако не си спремен да плукнеш пари.
Нели е така, мамо? -И кажував на г-ца Вокер за твоето пони.
Сакаш да го продадеш сивото, а таа бара пони. -Неро?
Не. Прегруб е. Добар е само за слуга. -Нели Неро е пес? -Сите се викаат така.
Полесно е за помнење. -Може ли да го видиме? Ако сакате да го продадете.
Неа. Се разбира. Веднаш изутрина.
Огнена е. Единствен збор за неа. Огнена и тврдоглава. -Два зборови.
И евтино ќе ви ја дадам, г-це Вокер, ако ви се допадне.
Иако е тврдоглава, ја сакам и сакам да оди во добар дом.
Не ти се допаѓа? -Не е дека не ми се допаѓа. Не ја познавам.
Болна е. И поради тоа и настрада самодовербата.
Поради тоа оди кај Стеф? Дали е... Луда?
Имаше некои проблеми, како и сите ние одвреме навреме.
Тагата, загубата... Не знаеше секогаш добро да се справи со неа.
И да, поради тоа е празна и нејзината фамилија,
односно пошироката фамилија, не знаела што да прави со неа.
Не е твоја сорта, нели? -Ме сака. Вљубена е во мене.
А јас...
Не си вљубена во неа. -Не е дека не сум.
Никој од нас на 40 години не се чувствува како на 14, нели?
Мила ми е. Доволно ми е мила. -Вистина?
Ми недостигаше кога бев во Копенхаген. Не го очекував тоа.
Мислев дека брзо ќе ја преболам, но не можев.
Секојдневно мислев на неа.
Магичната визија на младоста веќе ја нема. Маријана се погрижи за тоа.
Но со неа...
Барем можам да бидам среќна.
И...
Ќе успеам некако.
Да сум на твое место, би дозволила постапно да се стопи.
Се стопуваме веќе 18 месеци.
Дали Тиб знае?
Знае ли Маријана? -Маријана знае за неа.
Не знае за ова.
Како оди? -Моравме да ги повлечеме двете седишта нанапред
за да ги собере резервоарот и пумпата назад.
Кога ќе завршиме, ќе биде величествено.
Многу мудро. Водата сама се полни и само ќе измиете се.
Еден ден секое домаќинство ќе има по еден ваков.
Но не за мојот живот. Јас уште морам да серам во шума.
Знаете за венчавката на нашата девојка? -Да. -Да. Го познавате Бен Сауден.
Братот на Сем. Се појави. -Не баш. -Како и да е.
Мери ми кажа дека им пишал да им каже дека го видел Сем.
Каде? -Тоа е работата. На венчавката. Бен рече дека не знае да пишува.
И дека не го видел Сем. Зошто Мери би рекла дека го видела?
Знаете ли дека го чувале во кочината? -Кој го држел во кочината?
Пред да исчезне. Дик! Дојди ваму. Кажи му на г. Вашингтон
за онаа тепачка кај Сауден. -Со Сем? Беше пијан.
Момчето беше полно со модринки. -Ја удрил Мери. Сите се здруживме
и го врзавме за столот, го ставивме меѓу свињите. -Зошто?
Зашто се однесуваше како свиња. Сите се плашеа. -Гнасен гад.
И потоа? -Ништо. -Дали го виде пак? -Не.
Добро утро! -Добро утро, госпоѓо. -Џозеф!
Г-ца Листер ми пиша од Јорк. Сака утре да одиш таму
и да се состанеш со неа во "Блек Свон" во 15 ч. -Јас?
Немој да одиш во униформа. Облечи обична облека.
Биди зафатена. Биди ведра.
Мисли само на убави работи. И пишувај ми. На француски.
Кочијата е подготвена, госпоѓо. -И потоа...
Главата горе. Пиши и на сестра ти и побарај официјална поделба на имотот.
Да? Што е со Кроу Нест? Си размислувала да го издадеш?
Знам. Важна одлука е тоа. Таму си пораснала.
Но наскоро ќе имаш нов дом, а Кроу Нест секогаш ќе биде таму.
Нема смисла да зјае празен кога можеш да заработуваш од него.
Јас само... Не сум сигурна дека сега е вистинско време да... -Што да?
Да го направам тоа. Да го дадам под наем. Да и пишам на Елизабет.
Без поделба на имотот не можеш да го смениш тестаментот.
А јас можам да го сменам мојот кога ти ќе го смениш твојот.
Мора да има службена поделба за да може се чесно да се подели.
И тоа брзо. За да можеме двете и така да се обврземе една на друга.
Само... Загрижена сум дека можеби не е вистинско време...
Да се соочам со туѓите мислења. Мојата тетка е многу тешка.
На сите кои ги засега мораме јасно да им ги кажеме намерите.
Мораме да го почитуваме јавното мислење,
но ние пред се мораме да се почитуваме себеси.
И една со друга. И она што го сакаме.
Ако и пишам на Елизабет...
Мислам дека капетан Садерленд го чита секој збор.
А таа ќе страда ако дојде до некои непријатности. Затоа... Не можам.
Не сакам да ме побрзуваат. За ништо.
Пак истата двосмисленост. Постојано.
Кога барем би имала храброст да се обврзе и да бидам сигурна во неа.
Ви се чини дека мисли дека сме едно, со срце и со пари?
Џозеф! Одлично, браво.
Ова е Неро. Одјавај на него... Односно, на неа, до Шибден.
Што? -Знаеш да јаваш? -Долго не сум јавал.
Во што е проблемот? -Не го знам патот. -Го знаеш.
Дојде по тој пат. Биди приемчив. -Не сум бил надвор од Халифакс.
Освен кога одев во Хадерсфелд. -Сега си во Јорк. Светот е се поголем.
Остани на овој пат. Следи ги кочиите кои одат во Лидс.
Ќе те изведе од Јорк низ Дрингхаусес и Тедкастер.
Во Лидс прашај за патот кон Халифакс. Ако не оди, праша некој друг. Ајде.
Ова не е добра идеја. -Сестра ми ти даде неколку шилинзи?
Да. -Добро. Оди полека. Ако мораш, отседни во "Олд Вајт Хорс"
во улицата Бор Лејн во Лидс. Но до 9 ч мораш да си во Шибден. Јасно?
Зошто не оди Томас? Подобро го знае патот. -Дрзок си? Не, госпоѓо.
Колку години имаш? - 19. -Деветнаесет!
Имаш добро здравје и паметен си. Нема ништо што не можеш! Тргнувај!
Мислиш ли дека г-ца Вокер ќе ми одговара подобро? Како придружничка?
Подобро од г-ѓа Лотон? -Ми се допаѓа г-ца Вокер. Исто и на тато.
Вели дека најмногу би му се допаднало таа да се всели кај нас. -Вистина?
Г-ѓа Лотон не ти се допаѓа? -Со години само те вознемирува, нели?
На еден или на друг начин. И потоа пак некако се вовлекува назад.
Повели. -Колку долго кашлаш?
Наводно, г-ца Кетрин Вотерхаус има рана фаза на фтиза.
Слушнав. Дојди.
Ќе преживееш.
Нејзиното доаѓање пред патувањето во Париз за сите ќе биде проба.
Уште е неодлучна. -Зошто? Племето. -Не во врска со посетите,
дури ни во врска со вселувањето, туку во врска со трајната обврска.
Се колеба да го даде Кроу Нест под наем. Ја сфаќам, таму пораснала.
Но, Боже, не може само да зјае празен како мавзолеј.
А тука е и... И она другото.
Имавме намера да ги измениме тестаментите
и една на друга да си оставиме доживотна рента од своите имоти.
Шибден? -Да. -И Кроу Нест? Таа се согласи?
Кога таа и Елизабет ќе го поделат на половина
и кога ќе се попише целиот имот. Да.
Само го избегнува писмото до сестра си да ја покрене постапката.
Тоа е... Нов развој на настаните.
Никогаш нема да имаме деца и мораме да се заштитиме взаемно.
Ќе биде подеднакво добро како брак.
Ако умрам прва, Шибден ќе припадне на фамилијата Листер од Сванзи,
но повеќе би сакала да го оставам... Веднаш по мојата смрт, ако и кога...
Кога ќе се случи тоа, би го оставила на некој со кој сум живеела.
Со недели го носам.
Ми го даде за Велигден, а јас и дадов оникс.
Сакам да се радуваш за мене. -Но...
Сакаш да кажеш дека е можно да нема ништо од тоа? -Не.
Не смеам така да размислувам. Морам да останам прибрана.
И морам да има верба во неа.
Да, навистина изгледа... Кревко. -Не знам. Мислам дека, длабоко во себе,
всушност е многу своеглава.
Ќе биде во Шибден? Зошто? -Така наложи докторот.
Се разбира, ќе ве посетува. -Баш сме среќни. -А што потоа?
Ќе се врати во Јорк? На колку долго? -Докторот препорача да биде во Шибден?
Да не биде во Кроу Нест или сама. -Тоа не е баш исто. -Да!
И може да биде овде. -А што потоа? -Овде?
Вџашена сум, г-це Вокер. Да остане овде?
Таа ве замолила да остане овде. -Кога? -Пред две години. -Кога?
Пред да се вратам од Хејстингс, по смртта на нејзиниот брат.
Се ми кажа. Сте ја одбиле, сте рекле, дека млади и стари не се сложуваат.
Сте ја повредиле, а тогаш и беше навистина лошо.
Се плашам дека доаѓањето овде не и паѓа на ум. Не по таа случка.
А што потоа? Колку долго ќе биде кај доктор Белкомб?
Некогаш ќе мора да се врати во Кроу Нест. -Тој мисли дека е лоша идеја.
Сама меѓу толку тажни спомени. Поради тоа ја поканив
да се всели во мојот дом, во Шибден.
Нели би било подобро една од г-ците Аткинсон да се всели кај неа?
Во Кроу Нест. Ако сме загрижени затоа што ќе биде сама.
Г-ца Вокер прави се што може за Аткинсонови. Не и требаат таму. Не.
Овој план има најголеми шанси за успех. Сигурно ќе ви каже кога ќе дојде.
Нема што да крие. Впрочем, сосема спротивно.
Дали знаевте, г-це Вокер, дека г-ца Вокер, додека беше во Шкотска,
ја посетил г. Ејнсворт?
Отсекогаш ми се допаѓа.
Ја добив вашата порака. -Да! Седнете, ве молам.
Значи, Џорџ Нејлор ви понуди 8000 фунти за Нортгејт.
Но под услов да го добие и пасиштето за овци. -Не.
Во ред. Потоа, Ајзак Грин. Го познавате?
И тој нуди 8000. Само за куќата. Не го сака пасиштето.
Но бара сега да плати 1000 фунти, а остатокот... -Не. -Во тек на 4 год.
Не. -Со четири отсто... Не. Во ред.
Па, продолжуваме со планот за аукција. -По цена од 9500 фунти,
вклучувајќи го пасиштето за овци.
Добро... А аукцијата за Стопс е идната недела. Во "Вајт Лајон".
Ќе го купам, без оглед дали ќе се продаде Нортгејт или не.
"Драга Ен, те молам прости ми што не ти пишувам на француски,
но брзам да го уловам поштарот.
Ти испраќам шише сируп од капинки за Маријан,
се надевам ќе и помогне со здодевната кашлица,
а г-ѓа Бјули испраќа поздрави, снопче шпаргли за тетка ти.
Ќе и помогнат." -Прекрасно суштество.
"Бројам секунди до твоето враќање. Уште се двоумам околу Кроу Нест
и моментално уште се плашам да и пишам сестра ми, но имај верба.
Нема да те разочарам. Знаеш дека најмногу сакам ти да ме водиш.
Брзо врати се, пред да ми стане здодевно без тебе.
И те посакувам... На илјада начини.
Твоја, во целост, Ен Вокер."
"Почитуван господине, сакам да нарачам сребрен жиг за восок
кој ќе го земам кога ќе дојдам пак во Јорк, на 20 овој месец.
Би сакала украсен дизајн за самиот жиг,
со натпис "Фоа е ту".
Верата е се.
Среќен роденден.
Толку си внимателна! И паметна. И љубезна.
Тоа си толку ти. И толку јас.
Имам идеја во врска со Кроу Нест.
Тоа е само предлог. Привремена мерка.
Што велиш, кога ќе се вселиш во Шибден,
г. Вашингтон со фамилијата да се всели во Кроу Нест? Во делот за послугата.
Ќе бидат надзорници на куќата. Колку да се проветрува. Некој да живее во неа.
Така би тргнале во вистинска насока. За двете.
А не би предизвикале бура.
Смеам ли да размислам за тоа?
Да, се разбира.
Стигнавме! -Како патувавте? -Прекрасно. -Малку чекавме во Лидс, но...
Фала за поканата. -Нема за што. -Капетане Листер, како сте? -Не е лошо.
Како и обично. -Како сте вие? -Многу добро. Фала. -Каде е тета?
Горе е. Ќе се симне. Фала за сирупот. -Дали кашлицата исчезна?
Мислам дека да. Секогаш се задржува подолго, нели?
Д-р Белкомб... -Џо? -Важноста на добрата исхрана.
Во здраво тело здрав дух. -Така е! -Што друго правевте во Јорк?
Читав и многу бев на свеж воздух. Си дадов задачи.
Сето она што го спомнува Ен. Физичка и ментална активност.
Изгледате многу здраво. -Морате да одите кај тетка ви. Загрижена е за вас.
Имам намера. Ќе го направам тоа штом стигнам. -Кој зборуваше?
Кој дојде? Г. Сандерленд или г. Масгрејв. Или д-р Деј.
Не е д-р Кени. Него веќе не го гледаме, не по Копенхаген.
Кој ти кажувал што? -За г-ца Вокер и грижата за г-ца Вокер.
Не знаеле каде сте, само дека сте во Јорк. -Го купив имотот Стопс!
Аукцијата во "Вајт Лајон" завршила пред повеќе од половина час.
Г. Стокс се откажал кога станало прескапо. Го добив!
Се плашам дека највисоката понуда за Нортгејт е помала од најниската цена.
Околу 3000 фунти помалку, всушност. 6350.
Освен ако сакате да го продадете по таа цена... -Не. -Не. Што ќе правите?
Ќе побарате нов станар? -Или ќе го претворам во хотел.
Молам? -Градот се шири и сигурно ќе порасне побарувачката за сместување.
Па... Да, но тоа би значело големи трошоци. И уште заеми.
Знаете ли дека секоја минута, секој час, секој ден, цело време,
па и додека разговараме, Кристофер Росон уште го краде мојот јаглен?
Па, добро... Но каква врска... -Гледа дека трошам пари.
се надевам дека кога-тогаш подобро ќе размисли за тоа да ми се подбива
без да сноси никакви последици.
Мило ми е што не се продаде.
Ќе изгледав слабо.
Каква неблагодарност! Тоа е за чудење!
Му ветив на татко ти на смртната постела
дека ќе се грижам за тебе и ќе сторам се што можам.
И, Боже мили, не беше лесно!
Луѓето може да престанат да се грижат за некој што се однесува недолично.
И има точка, односно момент, во кој мора да се рече: "Доста е!"
Колку часови поминав грижејќи се за тебе! И сега ова?
Таа... Што и да е... Таа жена беше овде,
во мојава куќа! Во оваа соба!
И ми кажуваше што е што! Она што не го гледаш и не сакаш да го видиш
е дека се изложи на подбив плеткајќи се со неа!
И само што луѓето те гледаат со неа! -Ние сме угледни земјосопственички.
Мислиш дека било кој што знае нешто за Ен Листер верува во тоа?
Како се однесуваше? -Никогаш веќе да не си и зборувала на тетка ми за мене!
Те молам да не ми се обратиш веќе никогаш така пред послугата. Никогаш!
Извини, навистина не сакам да се истресувам на тебе.
Сакав да биде информирана.
Не сакам да ме обвинат дека нешто правам тајно.
Овде сме. Заедно. Како што треба.
Не сакам некој да каже дека од почетокот не сме биле транспарентни.
Одлучив дека имаш право. Мислам дека е добра идејата
да му речеме на Вашингтон со семејството да го чуваат Кроу Нест.
Вистина?
Може ли да одредиме датум за одење во Париз? Да го решиме тоа.
Може да тргнеме за неколку дена. Само треба да кажеш. -А кога ќе се вратиме,
ќе и пишам на Елизабет за поделбата на имотот. На правилен начин.
Сакаш ли?
Ќе резервирам соби во "Марис". Најдобар е.
А твојот стан? Во Ру Сен Виктор? -Не може да отседнеме таму.
Премал е. Ќе те одведам да го видиш колку е мал.
Многу го сакам, но ќе ни биде поудобно во "Марис".
Те сакам.
Г-ѓа Пристли кажа дека, кога си била во Фортроуз,
се појавил г. Ејнсворт. -Одбив да го примам.
Капетан Садерленд го избрка. Подоцна сфатив дека го направи тоа
зашто сакаше да се омажам за Александер. -Зошто не ми кажа?
Мислев дека тоа ќе те налути. Уште повеќе отколку мене.
А... Срцево ми се крши кога се лутиш, па не ти кажав.
Колку си убава! -На одредена светлина?
На одредена светлина.
"Драга Мери, бидеќи минатото не може да се поништи,
да ја искористиме иднината најдобро што можеме. Мојата самотија е на крај.
Татко ми, тетка ми и сестра ми се задовлни со мојот избор.
Се што не чинеше во Шибден е поправено.
Се сомневам дека ќе се видиме летово. Ја водам мојата "пријателка" во Париз.
Кога ќе се вратиме, ќе се всели во Шибден."
Г-ца Листер ќе каже како што велам. Сигурна сум.
Што се случило? -Џејмс стигна веднаш откако Томас замина.
Вели дека не сака користена униформа. -Нема да носам отфрлена униформа.
Г. Лоу ќе дојде да ви земе мерка доцна попладнево.
Боже! Чиста е, тоа е вообичаено дури и во најбогатите куќи.
Скржава!
Прибери си ги работите. Ќе ти платам за еден ден во кој не работеше за мене,
а за враќање во Јорк снајди се сам.
Знаев дека донесов лоша одлука.
Ако за 20 минути си уште овде, ќе те застрелам за упаѓање на имот.
Џозеф! Што знаеш деновиве за кочиите?
Научив нешто од Томас. Секогаш ми покажуваше. -Одлично!
Ќе дојдеш во Париз со мене и г-ца Вокер.
Продолжете!
Ен? Ен? Ен...
Ен? Ако ти и г-ца Вокер го земете Џозеф во Париз,
кој ќе биде лакеј на тато? Не можам да му помагам за облекување.
Може да видам нешто што не треба. -Во Јорк интервјуирав едно момче.
Не знае ништо за кочии. Мрмори. Но пристоен е и искрен. Метју...
Ависон. Ќе и пишам на г-ѓа Вилијамсон да го испрати.
Неколку недели нека биде на проба. -Нема да го застрелаш вистински, нели?
Само ако морам. -Кордингли. Мислам дека помешав нешто.
Во врска со неа и со Томас.
Додека бевте во Копенхаген, мајка му почина. Тој дозна по враќањето.
Кога ги видов, и кажувал на г-ѓа Кордингли дека е скршен
зашто мајка му нема да го види оженет.
Таа само го тешела.
Добар ден.
Зошто не ми кажал? За мајка му? -Сите се плашат од тебе. -Зошто?
Не знам.
Се извинувам.
Елизабет. -Да, госпоѓо? -Само...
Десертот од модри сливи пред некоја вечер беше одличен.
Благодарам, госпоѓо.
"Најмил Фред, искрено се молам за твојата среќа.
Ако сум влијаела врз неа, сум ја згазила и својата среќа,
зашто те сакав само тебе.
Сликата за тебе ми буди чувства за кои инаку немам цел,
но во мене има жица која вибрираше само на твојот допир.
Во овој момент не ми е гајле за светот,
за 24 часови би го прекинала моето постоење."
"Мила моја Мери, колку повеќе размислувам за минатото,
толку повеќе сум вџашена од недоследноста на твоето однесување.
Голема несреќа за двете е што ти сега толку тагуваш.
Што и да ти се случило, не верувам дека е полошо од јадот
и суровата опустошеност која ме снајде мене.
Беше понеочекувана од блесок на молња.
Во жалење и во заедничка правда, запомни го тоа, Мери."
"Најмил Фред, коцката е фрлена и Мери мора да издржи.
Барем ти ќе бидеш среќен, а таа ќе научи да биде
таа која нема на што да се надева за себе. Сосема и засекогаш твоја,
Маријана."
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС