Ayos!
Uy, Ellian!
Sandali lang!
Si Prinsesa Ellian! Buksan ang mga gate.
Ayos!
Ano ba 'yan. Hindi ang flare!
Na naman? Ellian, kalalabas mo lang.
Pasensiya na kayo.
- Tawag ng tungkulin. - Ang masarap na buhay ng isang prinsesa.
Ayos lang. Kita tayo mamaya sa pagdiriwang mo.
Ang saya no'ng isang taon!
Oo nga. Pero ngayong taon, pamilya lang.
Alam n'yo na, casual lang. Kaunti lang imbitado.
Talaga? Parang di ikaw 'yon, a.
Kasi 15 taon na 'ko. Teenager na talaga 'ko.
Kaya gusto kong mas makasama ang mga magulang ko.
Kung gusto mong tumambay mamaya, nasa plaza lang kami.
- Bye, Ellian! - Tara na!
Salamat.
Prinsesa Ellian!
Nangako akong di gagamit ng flare ngayon, pero...
Ministro Nazara!
Ha?
Mahal na Prinsesa.
Hinihiling ng mahal na Hari at Reyna ang inyong presensya.
Ang presensya ko?
Ang lahat ng atensyon mo.
Tumambay sa plaza kasama ang mga kaibigan ko.
'Yon ang dapat na ginagawa ko.
Pero pwede ba?
- Prinsesa! - Hindi.
Halika na, Flink.
Heto na naman tayo.
Aking mundo
'Kala n'yo ba
Nanay at tatay, gulo ang dala
Medyo galit
Nagdadabog
Pag nilapitan, bwisit na sa 'nyo
Uy, woo-hoo, 'sang prinsesa
Di ko nga lang ramdam
Kasi gan'to, mantakin n'yo
Nanay at tatay halimaw
Halimaw na tunay sila
Nasisira ang mga damit ko sa pagtatago ng sikretong 'to!
Pasensya na, Ministro Bolinar!
- Papa! Mama! - Wag! Maawa kayo!
Pag kumalat 'to...
Pasaway na hari at reyna!
Wag kayong mag-alala, ako'ng bahala.
Ayan. Dito nga!
Mabait na reyna.
'Sang taon na
No'ng mag-iba
No'ng kadilima'y nilamon sila
Tapos, ayon
Biglang-bigla
Mayro'ng sumabog, parang sinumpa
Kung pa'nong babaliin
Di pa namin alam
Kakaiba
At nagitla, nanay at tatay halimaw
Halimaw problemang ito
Sabihin mang magulang ninyo
Di kasundo
Sobrang maarte, pahirap sa 'nyo
Laging puna
Sobrang higpit
Sa 'kin? Gulo at pasaway
At sa mundong sarili nila
Hindi na ako pansin
Kay bait niya
Malas nga lang
At matiisin kahit may ganyan
W'lang parinig
Galit, kimkim
Ngingiti para bigat di kita
May tiyaga, karunungan
Na iba sa dal'wa
- Di bibigay - Tibay taglay
Nanay at tatay halimaw
Halimaw sekretong ito
Kaya ako ang taga-pirma
Tagasita
Tagaayos ng nasira nila
Tagatulong
Mambabatas
Kahit hindi ito gusto
Wala nang pwede na sumalo
Trabahong sadyang akin
- Natapos mo ba ang homework mo? - Pagbalik na lang.
Sinisira mo ang buhay ko.
Sana man lang
'Sang araw lang
Mayro'ng magulang, ririndi rin sa akin
Strikto, sige
Kainis? Ayos lang
Pero ito ang akin, walang pake sa akin
Kaya n'yo ba ang gan'to?
'Yon na nga, aking buhay
'Sang taon na
Na may sekretong hirap ng dalhin
Mayro'ng kaba
Aalala
Konting pasensya baka paubos na
Ngunit di pa susuko
'Gang lahat malutas
Sigurado sa loob ko, kahit ugaling halimaw
Laging galit, sobrang gulo
'Kakapikon na halimaw
Nariyan pa, lalabas na
Sa tinatagong halimaw
Ngayon lang halimaw
Magulang, di mamaw
Magulang, hindi
Halimaw
- Buksan n'yo ang pinto! - Lagot na.
- Si Heneral Cardona, na naman! - Gusto kong makita ang Hari at Reyna!
Buksan n'yo ang pinto!
Mama, Papa, wag kayong maingay!
Di tayo pwedeng ganito habambuhay!
Alam ko, pero isipin n'yo ang gagawin niya pag nalaman niya 'to.
- Papasukin n'yo kami! - Di siya 'yong tipong chill lang.
- Buksan n'yo 'to! - Ano'ng sasabihin natin?
Nagamit na natin lahat ng pwedeng maging dahilan!
Bumibisita sa ibang bayan.
Kausap ng mga manggagawa.
Pulong sa Kalakalan.
Ako na'ng bahala.
Tutal, ako ang Ministro ng Komunikasyon.
Dalubhasa sa pakikipag-usap.
Nagpasuri ng kanilang mga tumbong.
Dalubhasa nga.
Babalik ako bukas.
Sa pagkakataong 'yon, makikita ko ang Hari at Reyna.
- Langga, di pwedeng magpatuloy 'to. - Alam ko.
Isang taon na, di pa rin natin alam kung pa'no...
Pa'no babaliin ang sumpa. Alam ko!
Ano na'ng gagawin namin?
Ano ba 'yan! Ano naman ngayon?
Narito ngayon ang Punong Mensahero!
May balita akong dala
tungkol sa mensaheng pinadala n'yo sa Mga Orakulo ng Araw at Buwan.
Sumagot ba sila?
Gaya ng alam n'yo, nakatira sila sa Gubat ng Walang Hanggang Kadiliman,
ang pinakamapanganib na lugar.
Kaya naman nagpadala ako ng walo sa mga pinakamahuhusay kong ibon
para matiyak ang pagpapadala ng inyong mensahe.
Ayos! Nakuha ba nila?
Pagpasok pa lamang sa gubat,
pito sa walong ibon ang kumain ng mga Beri ng Bato Balani
at agad na naging bato.
Sandaling katahimikan.
- Pero ang isa... - Simon.
Millie.
Cedric.
Cedric II.
Hannigan.
Ambrose.
Munting Dorrit.
Pumanaw pero di malilimutan.
Sobrang nakakalungkot.
Pero may natitira pang isang ibon.
Umaasa akong ito siya na may dalang maliit na papel sa tuka.
Tama!
Ang pinakamatapang kong ibon, si Old Joe, ay nagbalik dala ang kasagutan nila.
Tinalikuran lahat ng takot sa madilim na Gubat ng Walang Hanggang Kadiliman...
at nilimitahan ang pagkain niya ng mga Beri ng Bato Balani
kapalit ang mas maliit at mas mabagal umepektong uri.
Naging mabuti siyang ibon.
Para ko na siyang anak.
"Basain ng tubig."
Uy, nasa'n na 'yong papel? Sa'n napunta?
Flink, ang kulit mo. Nilagay mo na naman ba sa pisngi mo?
Pagbati, Prinsesa Ellian ng Lumbria.
Kami ang Mga Orakulo ng Araw at Buwan.
Buwan...
Nakatawag-pansin sa 'min ang kaawa-awa mong sitwasyon.
Ngunit para maayos ang problemang ito, kailangang kami mismo ang makasaksi nito.
Saksi...
Flink, pupunta sila rito!
Kaya naman, asahan mo ang pagdating namin sa inyong kaharian
sa bisperas ng pangatlong buwan
sa pangatlong araw ng pangatlong buwan.
Buang...
Hindi "buang."
Buwan.
Pangatlong buwan sa pangatlong araw ng pangatlong buwan?
Kaarawan ko 'yon! Ngayong gabi na 'yon!
Maligayang kaarawan, Prinsesa.
Di ba, usapan natin magiging misteryoso tayo
at medyo nakakatakot?
A, oo, tama ka.
Pasensya na.
Ano pa man, parating na kami sa inyong kaharian.
Maghanda kayo para sa aming pagdating!
Sa wakas!
Wala ng mga halimaw, mga sikreto.
Mga normal na magulang na lang at normal na buhay!
Kailangan kong sabihan sina Bolinar at Nazara. Matutuwa sila!
Nakakaasar.
Tingnan mo ang ilalim ng mga mata ko!
Ano'ng nangyari sa 'tin?
Nagsasalita ako ng 17 wika.
Isinulat ko ang konstitusyon ng kaharian natin.
Isa akong pambansang yaman!
At ganito ko kailangang ubusin ang oras ko sa umaga,
nagdidisenyo ng pandakot ng ebak ng halimaw.
Kailangan natin ng tunay na pinuno.
Guguho na ang kahariang ito!
Paumanhin po, mga ministro,
pero dumarami na ang mga regalo
at ang reception room ay medyo...
Sira?
Wala na po 'don.
Dalhin mo rito.
Sige po!
Nazara, di na natin kayang itago pa ito!
Naku.
Ano'ng gagawin ng mga tao pag nalaman nila?
Natatakot akong isipin.
- Mahal ng lahat ang Hari at Reyna. - Mahal na mahal.
Gano'n pa man, may isa ritong higit pang mas minamahal.
Sino? Ako? Ang bait mo naman.
Hindi ikaw, damulag!
Ang prinsesa!
Alam mo ba kung mag-iilang taon na siya?
Wala akong ideya.
Salamat.
Maglalabing-limang taon na siya.
Pwede nitong malutas ang lahat.
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Tingnan mo, malala na sitwasyong ito
Gumuguho na palasyong 'to
Tila tigil ang buhay
Kung noon mayro'ng ganda't dating At marangya
Mga mamaw na'ng gumagala
Di dapat gano'n buhay
Dapat ay pagandahin lugar natin ulit
Magsuot seda, puntas ulit
Sarap-buhay natin no'n
Tatanggap na ng bisitang bigatin ulit
Alak at kesong puti ulit
Pa'no kung posible nga 'yon?
Hindi 'yon mangyayari
- Pwede - Di, 'no
Pwede
Mayro'ng paraan ibalik ang lahat Kilos lang at galaw
Diskarte lang
Bawat hakbang, i-plano
Bawat kibot, may punto
Isa-isa para sa gusot, lumusot
Diskarte lang
Tutok lang sa pagsulong
Di na dapat umurong
At tuloy ang gulong
Pero sandali! Ano bang naiisip mong gawin?
Mamaya, prinsesa ay sadyang dalaga na
Pwes may pwede na tayo na ihanda
- Bagong reynang inadya - Ganda 'yon, a
At kapag loob ng tao ay nakuha niya
Ang lahat magiging normal na?
'Lalabas na ang alak
Galing, a
Hay! May duda?
Wala! Bilib ako
- Sosyal - Wais lang
Tulad ng sayaw, konting kembot lang 'to
Diskarte lang
Bawat hakbang, iplano
Bawal na ang tumutol
- Isa-isa - Hanggang ang balak, mabuo
Diskarte lang
Tutok tayo sa trono
'La na sanang reklamo
Nang umubra ito
Una, itabi matanda
Sunod, kunwari namatay
Sunod, 'tapos ng iyakan
Anak na ang papalit
- Sunod - Koronahan na siya
- Sunod - Bihis ng maganda
Sunod
Sa bata luluhod
- Ang dali - Tumpak
Ang prinsesa na lang
Dapat kumbinsihin
Mga ministro!
- Prinsesa! - May solusyon na 'ko!
- Kami rin! - Mababali na natin ang sumpa!
Ikaw na ang magiging reyna!
- Teka, ano? - Ano? Pa'no?
Sinagot na ng Mga Orakulo ang mga sulat ko.
Babaliin nila ang sumpa!
Mabuti naman kung gano'n.
Totoo! Pero kung di nila kaya, kailangan ng kaharian ng tunay na pinuno.
Isang reyna.
Teka. Pa'no ang mga magulang ko?
Ipapadala natin sa probinsya! Makakatakbo sila at makakapagsaya.
At pwede mo silang bisitahin kailan mo man gustuhin.
Sige. Payag ako.
Pero dapat subukan muna natin ang Mga Orakulo.
Oo, syempre naman.
Pero pagkatapos...
Pag'tapos di problema
Sumpa'y nabali na
- Kung hindi? - Ba't hindi?
- Pwes, posible - Basta
- Trono ay iyo na - Oo
- Diskarte na! Bawat hakbang i-plano - Isa-‘sa-‘sa-‘sa-‘sa
- Nang ang sumpa'y matalo - Isa-isa
- Para sa gusot, lumusot - Isa-'sa-'sa-'sa-'sa
Diskarte na
Tapos nitong pagsubok
Trono ka lang tumutok
Buhay ay gugulong
- Buhay ay gugulong - Sa wakas, gugulong
- Maligayang bati, Prinsesa Ellian! - Maligayang bati!
- Maligayang kaarawan, Prinsesa. - Binabati kita, Langga.
Maraming salamat sa napakagandang...
Dito po kayo, Kamahalan. Dito po.
- Mama! Papa! - Ganyan nga po!
Pag natupad ang hiling ko, may ipagdiriwang tayo ngayong gabi.
Tama. Ipagdiwang natin 'yan.
Bolinar?
Makikiraan. Pasensya na. Opisyal na tungkulin na kailangang gawin.
Pasuyo ng isa sa 'kin.
Tingin po dito, Kamahalan.
Aba kayong dalawa, nag-ayos pa para sa kaarawan ko.
Ganyan nga po.
- Hoy! - Kain lang po, Kamahalan.
Papa!
Ibaba mo siya.
Salamat po, Prinsesa.
Di mo gusto 'yong korona. Naiintindihan ko.
Pero medyo importante kasi 'yon, kaya... Teka, nasa'n na ba 'yon?
Flink!
Bumalik ka rito.
Naku po!
Nakakadiring kulay ubeng daga!
Ang cake ko.
Bagay sa 'yo, ha.
Sa totoo lang, Prinsesa, di ko alam bakit gustung gusto mo ang dagang 'yan.
Sila na 'yon.
Nandito na sila!
Kalma lang.
Narito na ang mga natatanging arkitekto
ng kilala at di kilalang kalawakan.
Ang mga pinakamakapangyarihan at pinakamahiwagang nilalang sa lahat,
ang Mga Orakulo ng Araw at Buwan.
Maligayang pagbati, mga mamamayan ng Lumbria!
Lumbria...
Mahusay na serbisyo, Lawrence.
Bibigyan kita ng limang bituin.
Limang bituin? Nahihibang ka na ba? Amoy lutong repolyo kaya do'n sa loob.
Nagustuhan ko 'yon. Parang nasa bahay lang ang dating.
Mga kagalang-galang na Orakulo,
sa ngalan ng Kaharian ng Lumbria, nagpapasalamat ako sa pagpunta ninyo.
Ikaw siguro si Prinsesa Ellian.
Ako nga! Ang may suot na tiara.
Ang may kaarawan.
Nagagalak akong makilala ka.
Ako si Luno.
At ako si Sunny.
Pakiramdam ko magiging maganda 'to!
Buweno.
Sa sulat mo, sinabi mong may problema ka sa mga magulang mo?
Tingin mo sila ay...
- Ano nga'ng tawag niya sa kanila, Sunny? - Halimaw.
Tama! Mga halimaw.
At pa'no mo naman nasabing halimaw ang mga magulang mo?
E, kasi...
Naku! Di ka nagbibiro.
Halimaw ang mga magulang niya.
Oo, alam ko! Kaya kailangan ko ang...
Papa, hindi. Mga bisita natin sila.
Uy! Ma, ikaw din!
Akala ko halimaw ang mga ugali nila.
Akala ko madrama ka lang.
- Bakit ko naman gagawin 'yon? - Dahil isa kang teenager!
Sino'ng may gusto kay Squeaky?
Kunin n'yo, dali!
Sandali po, Kamahalan!
Pasensiya na kayo.
Minsan talaga makulit sila.
Prinsesa, malakas ang kutob kong nagtungo ang mga magulang mo
sa madilim na Gubat ng Walang Hanggang Kadiliman.
Sobrang dilim, dalawang beses pang inulit sa pangalan.
Oo, tama ka.
Pero pa'no mo nalaman?
Dahil ito lang ang lugar na may ganitong uri ng mahika.
At wag kayo sa 'kin magalit, pero kung di sila maibalik agad sa dati,
magiging halimaw sila habambuhay.
Ano? Hindi pwede! Pakiusap, gumawa kayo ng paraan.
Oo naman!
Di kami naglakbay nang ganito kalayo sa bibig ng palaka para sa wala.
Iabot mo sa 'kin ang wand!
Wala sa 'kin ang wand.
Nagbibiro ka ba? Nasaan pala?
Ipinagpalit ko sa mas maganda.
Ano? Bakit mo ginawa 'yon?
Pinag-usapan na natin 'to. Pinag-usapan na namin 'to.
- Ano'ng sinasabi mo? Wala kang nabanggit. - Oo kaya.
Ngayon ko lang nalaman 'to.
Ilang beses ko nang sinabi.
Ang tawag dito ay fob.
Parang pangkalahatang wand.
Imbes na gumamit ng iba't ibang klase ng wand,
may isang fob na lang na kayang gawin ang lahat.
Ano'ng problema sa anim na wand na mayro'n tayo?
Kinakain nila ang espasyo sa buong mesa natin.
- Mag-utos ka lang at pindutin 'yan. - Mag-utos?
- Kailangan mo lang... - Go!
- Pindutin mo lang... - Go, fob!
Pindutin mo lang...
Kanina pa ako pindot nang pindot!
- Kailangan mo lang... - Pero walang lumalabas!
- Akin na nga. - Hindi na. Kuha ko na.
Tugtog!
Alis!
Gusto mo lang malaman
Baliin sumpang 'to
Halimaw na problema
Muling gawing tao
Sa amin ay lumapit
Sa amin, makinig
Ito na ang lunas...
Mama!
Naku po!
- Ilayo n'yo sila sa 'kin! - Kaya di tayo lumalabas, e!
- Wag! Papa, tama na! - Tulong!
Di na tayo babalik sa palasyong 'to kahit kailan!
Lawrence, saklolo!
Sandali! Pakiusap! Bumalik kayo!
Hindi!
Wag kayong umalis!
Ano'ng ginawa n'yo?
'Yon lang ang pag-asa natin para baliin ang sumpa!
Ellian.
Langga...
Ikinalulungkot ko ang nangyari.
Ihanda n'yo na ang kailangan.
Ako na ang magiging reyna.
Mama?
Papa?
Mama?
Pasensiya na dahil nagalit ako kanina.
Di n'yo alam ang ginagawa n'yo.
Kaarawan ko pa rin.
Heto, may dala 'kong cake.
Nami-miss ko lang talaga kayong dalawa.
Mama?
W'lang laman
Na bulwagan
Heto lang ang naiwan
Ng alam kong nakaraan
Sa gunita at isipan
Kwentuhan
Pagdiriwang
Ang kamay, hawak-hawak lang
Pag-ibig parang w'lang hanggan
May mahikang taglay
Ang hangin at buhay
Biglang naglaho
Sana'y maibalik pa ang lipas ng panahon
Sa piling n'yong dagli lang dumaan
Buhayin sandali na sumigla itong puso
May ngiti
Yakap din
Kung kayang bumalik pa sa lipas ng panahon
Kapiling kayo kahit hanggang ngayon
Kung pwedeng kumaripas sa lipas ng panahon
Balikan
Ang nagdaan
Kung kaya lamang 'yon
May tapang
No'ng kapiling
Tumatag ang aking loob
Ang kailangan ko sa buhay
Noon pa lang ay binigay
Lahat ng itinuro
Binalak na gawin
Painit sa apuyan
Punong pinaglimliman
Mga bituin sa langit
Binulungan ng hiling
Ba't biglang natapos?
Pwede bang buhayin 'yon?
Kailangang ibalik pa ang lipas ng panahon
Ibabalik pag-ikot ng mundo
Isang saglit, 'sang araw Sa lipas ng panahon
'Sang araw
O dal'wa
Isa pa
Nais kong
Balikan
Lipas ng panahon
Lagot na.
Hindi.
Di ko kinandado ang mga pinto!
Hala.
Mga halimaw!
Mga halimaw? Sa loob ng kaharian?
- Sa'n sila nanggaling? - Hindi ko alam.
Ihanda ang batalyon!
Mama! Papa! Tama na!
Dito!
Wag!
Lagyan ng barikada ang plaza! Sundan n'yo 'ko!
- Kamahalan! Dito ka lang! - Ano'ng ginagawa n'yo? Wag!
Wag n'yong gawin 'to!
Makinig kayo sa 'kin!
- Mama! Papa! - Prinsesa, wag!
Hindi n'yo naiintindihan! Sila ang mga magulang ko.
Sila ang inyong Hari at Reyna.
Heneral Cardona!
Binago sila ng isang sumpa no'ng isang taon.
Dapat sinabi n'yo sa 'kin.
Tama na, pakiusap.
Kunin ang mga lambat!
- Prinsesa! - Nasaktan ka ba?
Ayos lang ako.
- Ang mga Kamahalan. - 'Yan ang Hari at Reyna?
Baka dati, oo.
Pero hindi na ngayon.
- Itim na mahika ito! - Pa'nong nangyari 'to?
Nagawa nitong halimaw ang Hari at Reyna!
- Maaring kami rin! - Sandali.
Ano na'ng gagawin natin?
- Kailangan nating lumikas! - Hindi pwede! Sa'n tayo pupunta?
Makinig kayo. May plano kami.
- Sino na'ng namamahala ngayon? - Oo nga!
Ang prinsesa na ang mauupo sa trono.
- Ang Prinsesa? - Si Prinsesa Ellian?
Gusto ko ang prinsesa.
- Sige, pero pa'no ang mga halimaw? - Oo nga!
Mga halimaw?
Sandali. Hindi! Hindi n'yo naiintindihan!
Sa oras na maupo si Prinsesa Ellian sa trono,
ipadadala ang mga halimaw sa pinakadulo ng mundo.
Ano? Hindi ako pumayag diyan.
Heneral, hindi natin ito napag-usapan.
Para sa kaligtasan ng prinsesa at ng kaharian, kailangan.
Wag kayong mangamba.
Hindi n'yo na muling makikita pa ang mga halimaw.
Gumagawa kami ng mga hakbang.
Ang mga halimaw ay inilalagay na sa mga kulungan.
Pagsikat ng araw, wala na sila.
Flink, kailangan nating gumawa ng paraan. Kailangan natin silang itakas.
Flink, ano 'yan?
Akin na 'yan!
Seryoso ako!
Akin na!
Bakit ba lahat na lang kinakain kung ano'ng importante?
Di ko mahanap. Di ko makita kahit saan.
Ang Mga Orakulo!
Huminahon ka lang. Balikan mo lang kung saan ka galing.
- Hello? - Magandang ideya.
- Nakahuli tayo ng palaka... - Hello?
Sino 'yon? Inimbita mo na naman ba ang nanay mo?
Hindi. Ako ito, si Prinsesa Ellian.
Nasa 'kin ang mahiwagang fob n'yo.
Sabi sa 'yo di ko nawala 'yon, e.
Makinig kayo. Lalo ng sumama ang sitwasyon dito.
Pakiusap, kailangan kong bumalik kayo.
Ayaw! Di na kami babalik sa lugar na 'yan.
Luno, namomroblema siya.
Kung ako ang pumunta diyan, tutulungan n'yo ba 'ko?
Masyado kang mapilit para sa isang prinsesa.
Syempre naman, tutulungan ka namin. Di ba?
Sige na nga!
Good luck makahanap ng palaka ng ganitong oras.
Gamitin mo ang fob, Prinsesa.
Dadalhin ka niyan sa bahay namin sa Gubat ng Walang Hanggang Kadiliman.
Naglabas na ng kautusan. Alisin na ang mga halimaw.
Maraming salamat sa inyong dalawa.
Mga kawal!
- Ibaba n'yo ang mga armas n'yo. - Prinsesa?
Sabi ko ibaba n'yo.
Ano'ng...
Dapat yata sabihin ko nang deretso.
Dalhin kami sa Mga Orakulo!
Ano'ng nangyayari?
Gusto ko sana 'yong may "zing" lang tapos nando'n na kami.
- Uy! Hintayin n'yo kami! - Tumatakas sila!
Kailangan natin ng...
Karwahe! Kariton!
Kahit ano!
Ninanakaw nila ang prinsesa natin!
Bilis!
Pigilan ang mga halimaw na 'yon!
Mga kawal, sumunod sa 'kin!
Prinsesa!
Flink, o! Pigilan mo sila!
Isara ang mga gate!
Lagot na.
Flink, buksan mo ang gate!
Naku!
Flink, galaw!
Tigil!
Upo! Alis sa...
Prinsesa!
Sinusubukan naming iligtas ka!
Di na, salamat! Di ko kailangang mailigtas!
Bakit ayaw niyang makinig?
Dahil isa siyang teenager!
Kunin mo na lang siya!
Flink?
Naku.
Pasensya na, Bolinar!
Dapat lang, pagkatapos ng lahat ng pinagdaanan ko.
Bolinar?
Bilang pinagkakatiwalaan mong tagapayo at guro,
nakikiusap akong...
Ano ang mabalahibong 'yon?
At ang mabalahibong 'to?
Hindi!
Teka, kung nasa katawang ito ako, sino ang nasa katawan ko?
Hindi...
Ellian, kailangan mo akong tulungan. Isa akong kulay ubeng daga!
Di 'yan kasama sa mga kailangan kong gawin!
Ano'ng gagawin ko?
Ilayo mo tayo rito!
Mama? Papa? Ayos lang kayo?
Ako, hindi!
Salamat sa malasakit.
Nagawa natin. Nakarating na tayo.
E, di, magaling.
Pero nasa Lumbria pa ang katawan ko.
Pakiusap, wag n'yo akong kainin!
Wag kang mag-alala, Bolinar.
Aayusin ng Mga Orakulo ang lahat.
Pa'no natin sila mahahanap?
Teka, tigil. Ano 'yon?
Amoy oregano.
Kaunting basil.
Kaunting wisik ng rosemary.
Pasta fazool!
Ano ba? Sino namang magluluto ng pasta sa gitna ng Dark Forest?
Sino, ha?
Sa tingin mo, magpapasaway ba tayo at kakain ng garlic bread?
Kinain tayo ng halimaw. Tingin ko nararapat lang kumain tayo no'n.
Mabuti! Dahil 20 minuto nang nasa oven 'yon.
Pasaway ka nga talaga!
May bisita!
Sa wakas, nandito ka na.
Sinama niya 'yong mga halimaw!
Pinapunta natin siya.
E, di naman siya makakakuha ng yaya ng mga halimaw.
Prinsesa, nakarating ka rin!
Muntik nang hindi.
Pero heto na kami!
At pasensya na sa pagkain sa inyo ng mama ko.
Hindi na mauulit. Di ba, Mama?
Heto na ang fob n'yo.
Gawin n'yo na.
- Ang ano? - Baliin ang sumpa.
Naku, pasensiya na.
Ang fob ay para dalhin ka rito. Di sila maibabalik nito sa dati.
- Ano? - Pero kaya n'yo, di ba?
- Labas na 'yon sa kakayahan namin. - Pero ako, kaya n'yo, di ba?
Hindi. Nakipagpalit ka ng katawan.
Kakailanganin mo ang kapalitan mo para magawa 'yon.
May kilala ba kayong makakatulong sa mga magulang ko?
Pwedeng salamangkero, mangkukulam, o dwende?
Dwende? Ano'ng akala mo, magkakakilala kaming lahat?
Na kasali kaming lahat sa kung anong mahiwagang sindikato?
Naku, di 'yon ang...
Kung tutuusin, may nakakalaro tayong mag-asawang dwende.
Di nga lang sila mahiwaga.
Di rin sila magaling maglaro ng baraha.
Pagpalain sila.
Sinasabi n'yo bang walang makakabali ng sumpa?
Di 'yon ang sinabi namin.
E, sino pala?
Sila.
Sila? Nahihibang na ba kayo? Tingnan n'yo sila!
Oo nga, di mangyayari 'yon.
Sabihin n'yo ang kailangang gawin at ako na ang gagawa.
Di gano'n 'yon. Sila lang ang makakabali ng sumpa.
Pa'no?
Magsisimula sila nang magkasama sa isang masiglang paglalakbay
sa Gubat ng Walang Hanggang Kadiliman.
Pero walang daan.
May mga liwanag na gagabay sa kanila.
Minsan. Pabago-bago sila.
Niloloko n'yo kami, 'no?
- Tumuklas ng mga daan sa kabundukan. - Na may matatarik na bangin.
- Tumawid sa mabababaw na sapa. - Sabihin mo, nakamamatay.
Lumipad sa mga disyerto.
Grabeng init, maalinsangan.
Prinsesa! Sandali! Di pa kami tapos!
Kung totoo ang mga sinasabi n'yo, di ko na ulit sila makikita pa.
Wala nang... pag-asa!
Grabe.
Kawawa naman.
Prinsesa, hindi nawawala ang pag-asa.
'Pag nalulumbay
Ligaw
Hirap buhay
Ang liwanag lang
Dapat
Sa 'yo'y gabay
At 'yon
Kahit patak, kisap lang
Pag may ingat
Kusa na lalaki
Tindi
Ang munting kisap sadya ng sisiklab
Sa iyo'y hatid tanglaw pag madilim
At 'yon, mag-aapoy liwanag
Anino n'yo tila maglalaho
At bulaga! 'Yon na ang sundan n'yo
Ang liwanag
Ang magtuturo
Ang liwanag
Sundan mo lang
Bantayan din
Pagkislap at pagkinang niya'y
Pag madilim, tanging gabay
At sundan mo nang lunas
Marating
Metaphor lang ba 'to?
Metaphor ka diyan.
Ang kailangan mo ay tunay na patak ng liwanag.
Tama siya, Prinsesa.
Naging halimaw ang mga magulang mo dahil nawala ang liwanag nila.
Kailangan na 'yong mapalitan agad!
'Lang liwanag sa puso
Dilim nar'yan
At makakalimot sa
Pinagmulan
Kaya takbo
Nang ang dilim matalo
At sindihan puso na naligaw
Kislap, kinang, at ibalik ilaw
Hanapin mo ang ilaw
Ang liwanag at ang init ng iyong puso
Sa liwanag, do'n kumapit
'Yon lang sundin
Kahit kisap ang 'yong sundan
At iwanan kadiliman
Nang liwanag ay muling magbalik
Kita mo 'yan?
Sa pinakatuktok ng huling bundok, nando'n ang Lawa ng Liwanag.
Para maibalik ang pagkatao ng mga magulang mo,
kailangan nilang pumunta sa lawang 'yon.
Pero mag-ingat sa kadiliman.
Nabubuhay 'yon sa masasamang saloobin,
lumalaki nang lumalaki hanggang sa kainin ka na nito.
Walang problema. Wala akong masasamang saloobin.
Lahat tayo ay may masasamang saloobin. Kung pa'no mo sila harapin ang mahalaga.
Naiintindihan ko.
Mama, Papa?
Sundan n'yo 'ko!
Ang liwanag!
- Ito na, sagot na hinanap - Kislap, kinang
- Sa dasal at mga hinagap - Maliligtas
At sa wakas ang buhay natin Ay babalik sa dati
Totoo 'yon
- Kita na, daang tatahakin - Totoo din sabi ko
Tara na, sundan na nga natin
- Kumaripas, basta liwanag - Basta liwanag
- Sundan, oo, kaya ko - Sundan, kaya mo
Ang liwanag dapat sundan mo
Liwanag lang ang sundan mo
Ilaw lang ang sundan mo
- Garlic bread! - Garlic bread!
Di ko alam kung bakit masaya ka.
Kailangan lang natin silang dalhin sa Lawa ng Liwanag.
Narinig mo ang Mga Orakulo.
Oo, narinig ko sila. Sinabi rin nilang mag-ingat sa kadiliman.
At ang masaya pa do'n, naaakit daw 'yon sa masasamang saloobin.
Siguradong ako ang unang pupuntiryahin no'n.
Tingnan mo! Ayon na ang susunod na liwanag!
Mukhang 'yon lang daan papunta ro'n.
Nahuli na nila tayo!
Pakiusap, wag ako, dakilang kadiliman. Maliit ako at walang silbi!
Huminahon ka, Bolinar.
Dalawang higanteng halimaw ang kasama natin.
Ano pa man 'yong kadiliman, dapat na mas matakot 'yon sa 'tin.
Oo, kasi ang lalaki nilang tagapagtanggol natin, ano?
Mama, Papa, tara na! Dali!
- Mga kawal. - Ayos!
Dali! Doon tayo!
Wag kayong maingay.
Teka, nasa'n si Bolinar?
Tulong!
Dito! Ako ito, si Bolinar!
- Di halata, pero ako ito! - Wag kayong aalis dito.
- Kasama ko ang prinsesa! Nandito siya! - Bolinar!
- Tulong! Dito! - Bolinar, tumigil ka!
Pag nahanap tayo at halimaw pa rin sila, palalayasin sila!
Alam mo 'yon!
Di mo sila mga magulang. Di sila ang Hari at Reyna!
Prinsesa, kailangan ng Lumbria ng tunay na pinuno.
Tama, at ang pinakamagandang gawin para mangyari 'yon
ay baliin ang sumpa at ibalik ang Hari at Reyna.
Sandali, nasa'n ang Hari at Reyna?
Mama! Papa!
Sandali lang! Hintayin mo ako!
Ha?
Echo.
Echo!
Tingnan n'yo 'to.
Sige, Pa, subukan mo.
Ayos, Papa.
Ang galing no'n, Ma!
Ikaw naman, Bolinar. Magsalita ka.
Sana namatay na lang ako.
Wala nang ingay na pagalit.
Dapat 'yong masaya lang.
Mga hayop lang 'yan. Di nila alam ang sinasabi mo.
Mga magulang ko sila at alam nila ang sinasabi ko.
Wag!
Wag! Hinaan n'yo ang boses n'yo!
Tama na!
Mama, Papa, pinapalala n'yo lang 'to!
Hindi ka nila naiintindihan, Prinsesa.
- Hindi na sila ang mga magulang mo. - Wag mong sabihin 'yan!
Hindi! Mali ka! Nandiyan pa sila. Dapat nandiyan pa sila!
Sandali!
Tumigil na kayo!
Prinsesa!
Bakit sila away nang away?
Bakit di ko sila mapigilan?
Ang kadiliman. Kukunin na ako nito!
Sandali. Hindi ako.
Narito ito para sa 'yo, Prinsesa!
Akala ko sabi mo wala kang masamang saloobin?
Dahil 'yon ang akala ko.
Umalis ka na diyan!
- Alis na! - Saklolo!
- Bata! - Bata!
Mama! Papa! Nakakapagsalita kayo!
Hindi. Hindi ko kaya.
Pero, Papa, nakapagsalita ka ulit!
Sabi mo, "Hindi ko kaya."
Ano ang "hindi"?
Ano ang "ko"?
Ano ang "kaya"?
Uy, nagsasalita ako
pero hindi ko alam ang ibig sabihin nila habang lumalabas sila sa bibig ko.
Nagsasalita ka nga!
E, ikaw, Mama?
Bata.
Oo! Tama!
Bata ako, anak mo!
Bata, pakinggan mo akong magsalita.
Gusto ko ang tunog ng sarili kong boses.
Ikaw nga ang papa ko.
Bata!
Oo! May iba ka bang naaalala tungkol sa 'kin?
Batang may cake.
Totoo. Dinalhan nga kita ng cake.
- May dala ka? - Gusto ko ng cake.
- Teka. - May cake ka?
- Wala. Makinig kayo. - Cake!
Uy! Kung may cake ka, pahingi rin ako!
Walang cake.
Di na mahalaga 'yon.
Nagsasalita kayo!
Marami siguro kayong gustong sabihin sa 'kin.
Kailangan kong maglabas ng likido mula sa loob ko.
Ayon lang, ang layo nila mula sa dati nilang mga sarili.
Mamamatay ka ba kung magiging positibo ka?
Ako? Ako ang pinakapositibong taong kilala ko.
Tingnan n'yo! Ang susunod na liwanag.
Uy! Nailabas ko na ang likido!
Binabati kita.
Makinig kayo.
Kailangan na nating pumunta sa direksyon ng liwanag na 'yon.
- Tumigil ka. - Ikaw ang tumigil.
- Hindi, ikaw! - Ikaw!
Hoy! Tama na kayong dalawa.
Wala ba kayong natutunan kanina?
Masama ang nangyayari pag nag-aaway sa gubat na 'to.
Kaya bawal nang mag-away. Maliwanag?
- Okay. - Sige.
Mabuti!
Wag kayong lalayo at sundan n'yo 'ko.
Sandali! Hintayin n'yo ako!
Teka lang!
- Nakarating na ba tayo? - Kauumpisa pa lang natin.
- Mga bola sa langit! - Ano?
Mga ulap 'yan.
- Mas gusto ko ang salita ko. - Ako rin yata.
Ano?
'Yan ay isang bato.
Bato.
Ganda.
Gusto ko mga bato.
Malaking bato.
Makintab na bato!
Sobrang bulinggit na bato.
Mga batong ibon.
Mama! Wag mong kainin ang mga bering 'yan.
Maganda. Ano sila?
Mga paruparo.
"Paruparo"?
Pa'no nakakalipad ang hipon?
Nag-dad joke ka ba?
Papa! Hintayin mo kami!
Ang saya nito, Bolinar.
Bumabalik na ang mga magulang ko.
Prinsesa, mga halimaw pa rin sila na nakakapagsalita nang bahagya.
Hindi ka nila kilala. Hindi nila ako kilala.
Ako, ang mahusay nilang tagapayo!
Hindi, alam nila. Makikita mo.
Maaalala nila ako at ikaw.
Hindi! Baka nga akala nila ang pangalan ko ay Lord Candy Pants.
- Lord Candy Pants! - Lord Candy Pants.
- Lord Candy Pants.
Bakit ko ba sinabing Candy Pants?
Pagod na ba si Lord Candy Pants?
Ayos lang si Lord Candy Pants.
Tama na nga!
Galit ba si Lord Candy Pants?
Laging galit si Lord Candy Pants.
Hindi ako galit!
Ano ba, Bolinar. Kumalma ka nga!
Ang liwanag! Nagawa natin. Narito na tayo!
Makakatulog na rin, sa wakas!
Hindi, Bolinar, bawal magpahinga.
Dapat makapunta na tayo sa susunod na liwanag.
Baka may kaunting delay lang.
At pupunta na tayo sa susunod na liwanag!
Liwanag!
Ipakita mo sa 'kin ang liwanag.
Dalhin dito ang liwanag!
Liwanag para sa apat, please!
Pwede bang makahingi ng liwanag dito?
Nasa'n na 'yon?
Ang pangalan ko...
naaalala n'yo ba?
Alam ko!
Batang May Cake ba?
Hindi, Papa. Hindi ako si Batang May Cake.
Nasa'n na 'yong liwanag?
- May nakikita akong liwanag. - Talaga? Saan?
Mga bituin 'yon, Mama.
Ganda.
Ang gaganda nga nila, 'no?
Pinapanuod natin sila dati.
No'n binulong mo sa 'kin at sa bituin
Puso'y akin
Hanggang sa tumanda
Mga tala
Ala-ala'ng langit
Tama
At hinang-bulungan
Tanda ko rin 'yon
At loob-mainit
Tapos kislap-ilaw pa
Ala-ala wala
Minsan lang may larawan na nakikita
Sige lang
Lulubog at lilitaw
At lilipad
- Tanda hagik-tawa - 'Yon bang ala-ala?
- Tanda puso-ngisi - 'Yong larawan
- Sa may kislap-ilaw - Nakalutang sa hangin
- Parang init ng araw - Parang nar'on
At muling mawawala
- Sayang-baga, mayro'n - Tama, ganyan nga
- Ramdam ko may init - Huwag mo hayaang mamatay
- Habang kislap-ilaw - Wag bumitaw
Sa 'tin lang nakabantay
- Ala-ala wala - 'Yan, pilit na isipin
Mata dilat at pilit na di pipikit
- Ayos lang! Ganyan - Pero luha papatak
Babalik din 'yan
- Mawawala - Sana
Sana
Puso't isipan ko, nando'n tayo at bituin
Sana
Ay maalala n'yo
Sana
Ellian?
Alam mo ang pangalan ko.
Mama.
Tumigil sila rito.
Mukhang nagpalipas sila ng gabi.
Nag-aalala talaga ako sa kanya, Heneral.
Kailangan nating mahanap ang prinsesa!
Agad!
Ano ba ang ingay na 'yon?
Bolinar.
Ano na naman ang kinakain mo?
Nakakadiri!
Sandali nga.
Isa itong palatandaan...
gamit ang mga mani!
Nahanap na ni Bolinar ang bakas nila.
Magaling, Ministro!
Mga kawal! Galugarin ang lugar na 'yon habang nasa ere.
Paanong mas malaki ang sweldo mo kaysa sa akin?
- Ellian. - Ellian.
Ellian.
Gusto ko ang pangalang 'yon. Ellian.
Alam n'yo na ang pangalan ko.
Magaling! Ngayon, makinig kayo.
Kayo ang mga magulang ko at ako ang anak n'yo.
Kayo ang mga magulang ko at ako ang pakpak n'yo.
Hindi, ako ang anak n'yo.
Tingnan n'yo! Ayon na!
At kaninong pakpak ako?
Wala.
Ayos lang, dahil tatay kita.
At ikaw ang pakpak ko.
Oo, gano'n na nga.
- Ang kulay ubeng daga ang pakpak ko. - Hindi.
Hindi mo anak ang kulay ubeng daga.
Hindi rin siya ang kulay ubeng daga.
Daga ka talaga!
Nalilito ako.
Nag-iiwan ka ng mga bakas!
Hindi, a!
Matutunton tayo ng mga kawal.
Tingin mo?
Tama na.
Tama na ang mga balak at ang mga bakas.
Makakarating tayo sa liwanag.
Ang tanging tanong ay, mapagkakatiwalaan ba kita
o kailangan bang bitbitin ka ni Mama sa bibig niya?
Gusto ko sa bibig.
Mapagkakatiwalaan mo ako! Kakampi ako!
Siguro, pero kakampi nino?
- Ano'ng nangyayari? - Lumulubog tayo!
Alam ko, pero bakit?
Ano'ng malay ko? Iligtas mo na lang ako!
May buhangin ako kung sa'n dapat walang buhangin.
Kaya gusto ko ang mga bato.
Dali, Papa, umakyat ka sa bato.
Sige, ganito.
Para makatawid tayo nang di nalulunod, dapat nasa liwanag tayo.
Hindi, masyadong maraming bola sa langit. Masyadong mapanganib.
Doon tayo dadaan, sa matigas at ligtas na luntiang lupain.
Mama, masyadong malayo 'yon.
Hindi, dapat diretso lang. Mas mabilis.
Di ba, Ellian?
Mas mabilis mamatay. Sabihin mo sa kanya, Ellian!
Di tayo mamamatay kung mabilis tayo.
Ellian, tara na.
Papa, kailangan nating magkasundo.
- Oo, sa plano ko. - Papa, pwede ba?
- Sang-ayon si Ellian sa babaeng halimaw? - Di ko sinabi 'yan.
Hindi ka sang-ayon sa 'kin?
Hindi ko rin sinabi 'yan!
- Sang-ayon si Ellian sa 'kin. - Papa!
Bakit sang-ayon si Ellian sa lalaking halimaw?
- Teka, ano? - Mas gusto siya ni Ellian kaysa kay Mama?
- Oo! - Hindi! Wag n'yo 'kong ipitin!
Ang kadiliman! Parating na!
- Hala! - Nahanap nila tayo!
Baluti ko 'yon.
Katawan ko 'yon!
Katawan ko 'yon suot ang baluti ko!
- Halika na! - Pero ang katawan ko!
- Bakit lagi kang tama? - Bakit di ka nakikinig?
Di ito ang oras para diyan!
Kilos!
- Ellian, sabihin mong mali siya. - Hindi, Ellian, sabihin mo siya ang mali.
Mama, Papa, hindi patas 'to!
Hinto! Lumikas sa matigas na lupa!
Nando'n na tayo ngayon kung ginawa natin ang sinabi ko.
Hindi, kung 'yon sanang akin!
- Ito na nga 'yon! - Bakit ba palagi kayong ganyan?
- Sabihin mo sa kanyang tama ako. - Mas ligtas si Ellian sa 'kin.
Hindi, mas ligtas siya sa 'kin.
- Wag n'yo akong papiliin sa inyo! - Hindi.
Mas ligtas siya sa ideya ko.
- Mas ligtas si Ellian sa... - Papa!
Kaya mo ba kaming dalhin do'n?
Oo, kaya ko 'yon.
Kaliwa!
Naku!
- Ma, kaya mo 'kong buhatin papunta do'n? - Kayang kaya.
Hindi!
Dapat makarating tayo do'n nang di nakikita. Pero pa'no?
- Dalhin mo siya. Pipigilan ko sila. - Hindi! Mas ligtas siya sa 'yo.
May naisip ako.
Sa'n sila pumunta?
Wala rito, Heneral.
Galugurin ang kabilang ibayo.
Di pa nakakalayo ang mga 'yon.
Ayos. At ayon na nga ang katawan ko, umalis kasama ang mga kawal.
Pa'no kung mali ang Mga Orakulo? O hindi gumana ang lawa?
Pa'no kung ganito na tayo habambuhay?
Wala nang mas lalala pa rito.
Ang katawan ko.
Ang maganda kong katawan.
Bolinar, nagmamaktol ka pa rin ba?
- Oo. - Tama na 'yan. Halika na.
Kailangan nating makarating sa Lawa ng Liwanag...
Sandali.
Mama? Papa?
Naku po! Naliligaw tayo!
- Prinsesa, protektahan mo ako! - Ano...
Mga flink sila.
Baka matulungan nila tayo.
Na? Magka-rabies?
Mawalang galang na.
Naliligaw kami.
Matutulungan n'yo ba 'kong hanapin ang mga magulang ko?
'Yong malalaking halimaw.
Hindi! Mababait sila.
Di maganda 'to.
Wag n'yo sabihing libingan ang mga 'yan.
Ano sa tingin mo ang sinasabi nila?
Simpleng diplomasya lang ito.
Magsalo-salo para makuha ang tiwala nila para tulungan nila tayo.
Ayon naman pala, e! Kain na!
Ako? Bakit ako?
Dahil isa kang flink!
Hindi ako isang flink!
May pinag-aralan ako.
Mahilig akong kumain.
Totoo, sumubok na ako ng kakaibang pagkain.
Pero 'yan, siguradong hindi ko kaya 'yan!
Sobrang kadiri
Inay, kadiri
Buhok tindig
At may kilabot, baka sumuka
Pwedeng wag muna?
Kailangan ba?
Naku, d'yos ko
Pwede nga rin pala
Sanayan lang pala
Di na rin masama, hindi naman namatay pala
Kahit lagkit at kulay nito
Parang uhog na siyang binahing
Teka, parang mayro'ng dill?
At keso't tsokolateng 'onti
Masarap din pala
- Parang sosyal pala - Teka lang!
Palagay ko babagay din ito sa rosé pala
Unang lunok, hirap maarok Pero pumikit, malalasap din
Bago pero t'yak masasanay din
Bolinar, wag mo kalimutang magtanong ng direksyon!
Sige, Prinsesa!
Mamaya!
Di ito ang ginusto kong buhay
Pero ang totoo, ang saya
Impeksyon yata 'to kalaunan
Basta di mamatay, pwede na
Nakakagulat
Ay 'yong namulat
Ngayong sa lupa
Ay lumagpak
Kahit kadiri
Amoy ng ipis
Ay, ewan ko
Dedma
Pwede nga rin pala
Masasanay pala
Pwedeng inumin Kahit anong katas o pawis pala
Kadiri man, ang sungit, higpit
Ay nawala na at nakalaya
T'yak na masasanay, gan'tong buhay
Bolinar, ano'ng nangyari sa 'yo?
Aminin na, ang bongga nga nito
Sarap pala ng uod na gan'to
Burak, putik, linta, amag
Kadiri no'n, ngayon bongga
Pwede nga rin pala
Sanayan lang pala
Bagong buhay, e, swak pala
Mapapakembot pala
Ang tulad kong mayabang noon Kahit bumagsak, laking tuwa ko
Swerte at napilit na magbago
Subukan lang at t'yak masasanay rin
Kayo
Mama! Papa!
Gusto ko ang bagong Bolinar na 'to, a.
Salamat!
Uy!
Ma, ano ba'ng...
Ibaba n'yo na 'ko.
Ang siga, a.
Sige nga, pakitaan n'yo 'ko ng galing n'yo.
Mahilig siya sa cake.
Anak.
Si Ellian...
ay anak ko.
Anak natin.
Mama. Papa.
Kayo na ba 'yan?
- O, Ellian! - Ikaw ang anak namin!
Kayo na nga ulit 'yan!
Na-miss ko kayo.
Ang anak ko.
Ellian, mahal ko.
Ellian, tama ka nga.
Naroon nga lang sila.
Mga Kamahalan.
Hindi po kayo sinukuan ng prinsesa.
Ang galing galing mo talaga.
Ang Lawa ng Liwanag!
Ayon na!
Halika na!
Yehey!
Nagawa natin.
Nagawa natin!
Tara dito! Masaya sa liwanag.
Lahat na lang binago mo!
Ikaw kaya 'yon.
Wala kang pinapatapos magsalita.
Pag pinigilan ko ang hinga ko hanggang sa matapos ka, mamamatay ako.
Ayan ka na naman, ginagawang insulto ang hindi pagkakasundo.
Tama, kasalanan ko. Kasalanan ko naman lagi, e.
Lagi ka na lang ganyan!
'Yon pala ang nangyari.
Kasalanan natin 'to.
Ang galit...
Hinayaan nating lamunin tayo no'n.
Ano'ng ginagawa nila?
Nakalimutan nating maging mabuti sa isa't isa.
Uy!
Ano pang hinihintay n'yo? Pumasok na kayo rito.
Bakit?
Ellian,
naaalala mo ba kung ga'no kadalas kaming mag-away?
Lahat ng pamilya nag-aaway.
Di gaya ng sa 'min.
'Yon ang dahilan kaya kami naging mga halimaw.
Basta pumasok kayo rito sa liwanag. Maaayos nito ang lahat.
Hindi pwede.
Ano'ng hindi pwede? Ayaw n'yo bang maging tao ulit?
Syempre gusto naming maging tao ulit.
Ayaw lang naming maging gano'ng klaseng mga tao ulit.
Hindi ko maintindihan.
Ellian,
hindi na kami pwedeng magsama pa ulit.
Hindi na kami pwedeng bumalik sa kung pa'no kami dati.
Ellian, sandali lang.
Kailangan naming pag-usapan ang gagawin namin.
Kailangan nating maisip kung paano tayo mamumuno.
Kung ano'ng gagawin n'yo?
Ellian.
Ellian!
Tapos na kayo? Ganun? Ba-bye? E, kung ako rin?
Ellian, pakiusap.
Wala na kayong dahilan na magsama? Ako ba, hindi?
Pag'tapos ng pagsubok at ng takot
At lahat ng tiniis
'La ring silbi!
- Ellian, intindihin mo sanang... - Hindi! Ayaw ko na!
Mag-isa lang na lumaki! Dapat ba 'yon?
Mag-isa at 'lang kakampi, sa'n kayo no'n?
Pero di nagpatalo
Di sumuko
At puso ay kumapit
'La ring silbi
Ellian!
Ang lungkot na dinala
At pangungulila pa
Ang pagkagulo, lito, sumbatan n'yo
At away n'yo?
'Kala ko gawa ko, may kasalanan
Tinago ang hiya
- Ellian! - Inintindi
At ininda
Bait, tapang, nagpanggap pa
Ito kayo, bigla-biglang nagdesisyon
Gusto n'yo kong magpatawad?
Hindi, ayoko
Nagsarili't naglihim
Di n'yo ako naisip
Kayo
Laging dapat sa iyo, sa 'yo
'La kong silbi
Ellian!
'La akong silbi
Anak, kausapin mo kami!
'La nang silbi
Ellian!
Mahal ka namin!
Puro na lang salita! Di ako naniniwala sa inyo!
Kung nawala ang pagmamahal n'yo sa isa't isa,
pwede ring mawala ang pagmamahal n'yo sa 'kin!
Iniisip niyang di natin siya mahal.
Naku, anak ko...
- Ellian! - Ellian!
- Nahuli na natin sila! - Kilos na!
Takbo!
Wag sila hayaang makatakas!
Bantayan sila!
Wag magpatinag!
- Atras, halimaw! - Hawakan n'yo!
Dalhin ang mga halimaw kung sa'n di na sila muling makikita pa.
Nasa'n ang prinsesa?
Bolinar! Suyurin mo ang lambak kasama ang mga kawal.
Babalik kami para galugurin ang paligid.
Naku.
Ha?
Flink, sugod!
- Prinsesa Ellian! - Ellian?
- Ellian! - Ellian!
Baka nahanap na nila ang prinsesa!
- Ano'ng nangyayari? - Napapaligiran na tayo ng mga flink!
Flink, bata ko.
Kailangan ka ng Hari at Reyna.
Pinapakawalan niya ang mga halimaw!
Pigilan n'yo siya!
- Tara na! - Sugod!
Tigil!
Nazara, Heneral, kami ito.
Ang inyong Reyna at Hari.
- Mga Kamahalan. - Reyna Ellsmere.
Masaya akong nakabalik na kayo,
pero di namin alam nasa'n ang prinsesa.
- Nasa buhawing 'yon si Ellian! - Kailangan siyang iligtas.
- Kailangan natin iligtas ang anak namin! - Sige po, Kamahalan!
Kilos!
Alam mong nando'n sila dati pa? Bakit hindi mo sinabi sa 'kin?
Di niya lang alam kung paano sasabihin.
- Ellian! - Ellian!
Di na kami pwedeng bumalik sa kung pa'no kami dati.
Di na kami pwedeng bumalik...
- Di na kami pwedeng bumalik... - Di na kami pwedeng bumalik...
Ellian!
Mawawala sa 'tin ang anak natin!
Kailangan nating gumawa ng paraan!
Ang liwanag.
Tama.
- Ellian. - Nasaktan ka ba? Akala namin nawala ka na.
Ellian, patawarin mo kami.
Akala noon, di ka dapat sangkot
Sa 'ming gulo
At nalimot, dahil lang sa poot
Tungkol sa 'yo
Ang totoo
Di sadya
Nangyari'ng gustong iwasan no'n
At ika'y nalimot
Tama ka, Ellian.
Dapat naging mas mabuti kami.
Takot mo'y di inaalis
At sakit mo'y tiniis
Hirap na 'yong pinasan Hindi na namin napansin
Di alam pa'nong nalimutan
Mahalaga'y ikaw lamang
Dapat ay sinabi aming puso
'Kaw lang tanging mahal
Hanggang bundok ay mawala
Tumanda man mga tala
Ikaw ang pinakamagandang nangyari sa 'min.
Sa umpisa pa lang.
Patawarin mo kami dahil di namin naparamdam 'yon sa 'yo.
Sana'y maibalik pa ang lipas na panahon
Pero minsan pamilya'y di wagas
Itutuloy ang buhay, iwan na'ng sakit noon
Dalhin lang
'Yong tapang
At kung ano'ng lumipas Babaguhin na'ng lahat
At tayo lang dapat ang magsikap
Ibang init at ilaw
At sa una ay ligaw
Basta puso
Ay atin
At taos
Manalig
May pag-ibig
Sa habang
Panahon
Mama!
Ang anak ko.
Papa!
Ellian, mahal ko!
MAKALIPAS ANG ISANG TAON...
Ibang iba na rito ngayon,
at aaminin ko, may alinlangan ako dati.
Pero masasabi ko
na nagsikap ang mga magulang ko at naging maayos ang lahat.
May mga nagbago.
Una, sa bahay na 'yon na nakatira ang mama ko
at doon naman ang papa ko.
At di ako naglilinis ng kwarto sa parehong bahay.
Lagi nila akong pinapagalitan dahil do'n, pero ang sarap sa pakiramdam.
Lagot na!
- Prinsesa Ellian. - Nazara!
Nangako akong hindi gagamit ng flare ngayong araw,
pero hinihingi ng Hari at Reyna ang iyong presensya.
Ano?
Dahil dito.
Maligayang kaarawan!
Samahan mo na sila do'n.
- Nagulat ka ba? - Maligayang kaarawan!
Kaswal lang, di ba?
Oo nga, e. At sobrang kaunti lang ng nandito.
Ibigay mo na ang regalo, munting Joe.
Tigil!
Prinsesa, maligayang bati.
Archimedes! Wag!
Maligayang bati, Prinsesa.
Flinky, may regalo ako para sa 'yo.
Ang cute mo, Flink.
- Pagbati, Prinsesa Ellian. - Mga Orakulo!
Gusto lang naming sabihing ipinagmamalaki ka namin.
Pero kung sakaling may iba pa sa buhay mo ang maging halimaw, wag...
mag-atubiling tawagan kami.
Makikiraan!
Maligayang kaarawan, anak ko!
Mama! Papa!
Alam naming di ka gaanong nakalipad no'ng nakaraang taon, at...
Naisip namin na ngayong taon, dapat astig ka habang lumilipad.
Ito ang pinakamagandang saddle na nakita ko!
Uy! Subukan na natin 'to!
- Ellian, umuwi ka bago mag alas-nuwebe! - Papa, kaarawan ko naman.
Sige na nga. Alas-diyes.
Sasabihan kita pag nakauwi na siya.
Aking mundo
- Ang fob! - Oo! Medyo iba
Ay, naku!
Pero ang bago, dali lang pala
Ang magulang
Hiwalay na
Pero pamilya, may pag-ibig pa
Di hirap, 'la nang lihim
Bata nang totoo
Di na iba, 'la nang dala
Di na halimaw magulang
Lilipad na, o kay saya
Totoong mga magulang
Mabuting magulang
'Di na mamaw ang magulang
Walang iba sa 'king puso
Walang iba sa 'king
Puso
W'lang laman
Na bulwagan
Heto lang ang naiwan
Ng alam kong nakaraan
Sa gunita at isipan
Kwentuhan
Pagdiriwang
Ang kamay, hawak-hawak lang
Pag-ibig parang w'lang hanggan
May mahikang taglay
Ang hangin at buhay
Biglang naglaho
Sana'y maibalik pa ang lipas ng panahon
Sa piling n'yong dagli lang dumaan
Buhayin sandali na sumigla itong puso
May ngiti
Yakap din
Kung kayang bumalik pa sa lipas ng panahon
Kapiling kayo kahit hanggang ngayon
Kung pwedeng kumaripas sa lipas ng panahon
Balikan
Ang nagdaan
Kung kaya lamang 'yon
May tapang
No'ng kapiling
Tumatag ang aking loob
Ang kailangan ko sa buhay
Noon pa lang ay binigay
Lahat ng itinuro
Binalak na gawin
Painit sa apuyan
Punong pinaglimliman
Mga bituin sa langit
Binulungan ng hiling
Ba't biglang natapos?
Pwede bang buhayin 'yon?
Kailangang ibalik pa ang lipas ng panahon
Ibabalik pag-ikot ng mundo
Isang saglit, 'sang araw Sa lipas ng panahon
'Sang araw
O dal'wa
Isa pa
Nais kong
Balikan
Lipas ng panahon
Nagsalin ng Subtitle: Patricia Claudia Albano