(วันที่ 10 สิงหาคม 2017)
หวัดดีครับแม่
(ลอร่า ลอว์เรนซ์ ไวน์เบิร์ก 1942 - 2007)
ผมรู้ว่าไม่ได้มาเยี่ยมแม่นานแล้ว
ผมหวังให้ชีวิตเข้าที่เข้าทางอีกหน่อยค่อยมา
คงเป็นแค่ฝันลมๆ แล้งๆ
ผมเลยคิดว่ามาซะตอนที่ยังมาได้ดีกว่า
ผมอาจมาไม่ได้อีกนาน
ผมดันไปก่อเรื่องที่ร้านแอปเปิลบีส์
มีตํารวจเข้ามาเกี่ยวข้อง
เป็นไปได้มากว่าผมอาจต้องติดคุก
พวกเขาติดตั้งของสมัยใหม่ เป็นกล้องความละเอียดสูง
เห็นผมชัดแจ๋ว ตอนหาเรื่องผู้จัดการร้านนั่นเรื่องซุป...
แม่ไม่ต้องรู้รายละเอียดหรอก
หลายปีมานี้ผมอดทนรอ
รอให้อะไรบางอย่างเกิดขึ้นในชีวิตซะที
แต่แล้วไอ้เลวคนนึงที่เรียกผมว่าไอ้ขี้แพ้ ดันมาทําผมสติแตกจนได้เรื่อง
จําตอนที่แม่ไปดูผมแข่งทัวร์นาเมนต์ได้ไหม
ทุกคนตะโกนเชียร์ชื่อผม
มันรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกําลังโอบอุ้มผม
การทําให้แม่ภูมิใจ เป็นความรู้สึกที่ดีที่สุดในชีวิตผม
ไม่อยากให้มันจบลงเลย
หลังจบม.ปลายผมก็แพ้แล้วแพ้อีก
ไม่มีใครเชียร์ผม ไม่มีใครอยู่ข้างผม
ไม่มีอะไรให้ภูมิใจเลย
มีแต่แพ้
ตั้งนานกว่าผมจะรู้สึกตัว แต่ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
จริงอย่างที่ไอ้คนที่ร้านแอปเปิลบีส์มันว่า
ผมเป็นไอ้ขี้แพ้
ผมยอมรับมันได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
เพราะชีวิตมันไม่มีโอกาสที่สองน่ะแม่
ผมขอโทษที่ทําให้แม่ผิดหวัง
อ้าว ตื่นเช้าจังนะคะ
ใช่ นอนไม่หลับน่ะ
ลูกคงได้มาจากพ่อนี่เอง
ตาคุณแล้ว
- ไง - นี่ค่ะ
ฉันไปอาบน้ําละนะ
ได้เลย
ไง
ไงจ๊ะลูกรัก
พ่อมีแข่งนัดสําคัญ
โอกาสที่สอง
ครั้งนี้พลาดไม่ได้
(คอบร้า ไค)
ทรงตัวให้มั่น จอห์นนี่ รักษาสมดุลไว้
เชี่ย เวรเอ๊ย
ใส่มาให้แรงกว่านี้
ขอโทษที
ฉันพลาดหมด เป็นบ้าอะไรวะเนี่ย
ใส่มา แรงอีก
มีสมาธิ จอห์นนี่
นายต้องทรงตัวให้ดีๆ
พอๆ พักก่อนเถอะ
ไม่ ฉันไหว
แดเนียลซังพูดถูก ต้องออมพลังไว้
เครื่องยังไม่ร้อนเลยด้วยซ้ํา
เออ หมอนี่มันสูง
ฉันต้องเริ่มฝึกท่ากระโดดเตะ
เอาละ ถ้าถึงตอนคาบลูกคาบดอก ฉันจะตั้งหลัก
ต้องพุ่งเข้าใส่ด้วยท่าเหินฟ้าพายุหมุน
ไม่เลว
อาจน็อกเขาได้ แต่ก็เปิดโอกาสให้ตัวเองเจ็บ
นายควรตั้งท่ารอไว้ ให้เขารุกเข้ามา
แทนที่จะพยายามเอาชนะด้วยท่าเตะหวือหวา
ไปบอกคนที่จะเตะฉันด้วยท่าหวือหวาเหอะ
ท่านกกระเรียนเตะนั่นน่ะ จะได้ผลก็ต่อเมื่อนายวิ่งเข้าใส่มัน
นายวิ่งเข้าหาวูล์ฟ ก็เท่ากับวิ่งเข้าหาใบเลื่อยที่กําลังหมุนติ้ว
เหรอ ฉันก็เป็นใบเลื่อยหมุนติ้วอยู่เหมือนกัน
หยิบเป้าเตะมา ไปเจอฉันข้างนอก
ต้องช่วยเขาให้หาสมดุล
ใช่ ก็คิดอยู่ว่าคุณจะพูดแบบนั้น
ไอ้เวรตะไล เข้ามา
ถือไว้แน่นๆ ล่ะ ฉันไม่อยากเตะนายคว่ํา
- เมื่อคืนนอนพอไหมน่ะ - ฉันไหวน่า ถือแน่นๆ นะ
ทําบ้าอะไรวะ หยิบเป้าขึ้นมา
- จะช่วยฉันไหมเนี่ย ลารุสโซ่ - เฮ่ย
นายอยากให้ฉันเป็นอาจารย์ให้ ถูกไหม
อาจารย์จะรู้ตอนที่ลูกศิษย์เป๋
เพื่อนก็เหมือนกัน
เท่าที่ฉันสู้ทุกครั้งที่ผ่านมา ฉันมักจะรู้ว่าฉันจะชนะ
ถึงแพ้ก็ไม่สําคัญ เพราะในใจฉันรู้ว่าฉันควรจะชนะได้
แต่วูล์ฟน่ะ เขาหนุ่มกว่า
แข็งแกร่งกว่า
จู่โจมฉันแรงกว่าคนอื่น
ตั้งแต่ปี 84 ฉันอยากแก้มือมาตลอด
ตอนนี้พอมันมาถึง ฉันกลับรู้สึกเหมือนมันเป็นกับดัก
ที่จะตีตราให้ฉันเป็นไอ้ขี้แพ้ไปตลอดชีวิต
นายไม่ใช่ไอ้ขี้แพ้
เออ เอาเหอะ
จําหนังร็อคกี้ได้ไหม
คืองี้ ฉันรู้ว่านายน่ะตัวตึง แบบร็อคกี้ 3 กับ 4 มิสเตอร์ทีและดราโก้
สนุกและมันมาก แต่สําหรับฉัน คนต้นฉบับคือสุดยอด
เป็นตํานาน
จําได้ไหมว่าใครชนะ
ร็อคกี้ฝึกหนักทั้งเรื่อง สุดท้ายแล้วเกิดอะไรขึ้น
อีกนิดเดียวเท่านั้น แล้วเขาก็แพ้
เขารู้สึกแย่ไหม
ไม่
เขาฝ่าฟันไปจนจบยกสุดท้าย
ตัวเขาและทุกคนรู้สึกเหมือนกับว่าเขาชนะ
เขาได้กอดจากผู้หญิงที่เขารัก
ตอนที่การต่อสู้จบลงแล้วต่างหากที่สําคัญ
เหมือนกับนาย
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
นายมีคนที่ห่วงใยอยู่รายล้อมว่ะเพื่อน
รวมถึงคนตรงนี้ด้วย
นั่นแหละที่ทําให้นายเป็นผู้ชนะ
- ยกให้นายเป็นอาจารย์คนเก่งสายนี้เลย - ดี
งั้นก็หมดช่วงพักแล้ว
เย่! สู้ๆ
(เอ็นซีโน่ คอมมอนส์ ย่านธุรกิจของวัลเลย์)
จอห์นนี่ดูเหนื่อยโฮก หลับกรนคาโซฟาไปแล้ว
การซ้อมเป็นไปด้วยดีสินะคะ
สิ่งที่วูล์ฟมีคือความสุดของสมรรถภาพร่างกาย
ส่วนความสุดที่เรามีคือความมั่นใจของจอห์นนี่
ถ้าเขามีความมั่นใจ เราก็มีโอกาส
ขอบคุณที่ทําอาหารมื้อนี้ครับแม่
มิกกี้ ลูกมีข่าวสําคัญจะบอกทุกคนใช่ไหม
ครับ
ผมได้เรียนที่สแตนฟอร์ดแล้วครับ
- อะไรนะ - ใช่
- โห วิเศษเลย - สมแล้ว มิเกล
พวกเขาเห็นที่นายชนะก็เลยติดต่อมาใช่ไหม
ไม่ใช่ พวกเขารับตั้งแต่ตอนฉันแข่งอยู่
คงส่งเข้ากล่องข้อความตอนฉันอยู่ในสนาม
ทางนั้นต้องการเขา เพราะความตั้งใจจริงและบุคลิกของเขา
ไม่ใช่แค่เพราะความเก๋าในทักษะคาราเต้
- ขอบคุณครับ - ยินดีด้วย
สมหวังซะทีนะ
เดี๋ยวเธอก็สมหวังเหมือนกัน
และแล้วเราทั้งคู่ก็จบม.ปลายอย่างมีความสุข
อ้อ เกือบลืมซะแล้ว
ย่ามีของขวัญมาให้ซาแมนธ่า
- อะไรเอ่ย - ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณย่า
ได้ไงล่ะ
หลานจบม.ปลายทั้งทีก็ต้องมีรางวัลสิถึงจะถูก
ผมก็ไม่รู้
โห
สวยจังค่ะ คุณย่า
ลูซิลล์ แน่ใจนะ
นั่นต้องแพงมากแน่ๆ
แต่ฉันไม่ได้เป็นคนซื้อ
คุณมิยากิให้ฉันมา
ใช่ มันมีค่ามาก
มันเป็นของแม่เขา
ตอนที่เขาต้องออกจากโอกินาวะ
พ่อของเขาให้เขามา เผื่อไว้ขายในยามที่ต้องการเงิน
คุณมิยากิไม่ได้ขาย
มันมีคุณค่าทางใจมากมายมหาศาล
พอเขาแต่งงาน
เขาก็เอาให้ภรรยา
แล้วในช่วงสงคราม
เธอเสียชีวิตที่แมนซานาร์
ที่ค่ายกักกัน
แล้วผู้คุมก็ขโมยมันไป
- แย่จัง - อ้าว แล้วคุณมิยากิทําไงครับ
"ตํารวจกําลังค้นหาผู้กระทําผิด ในการปล้นและทําร้ายร่างกายรุนแรง
จิม วัตคินส์จากโลได เข้ารับการรักษาหลังถูกซ้อมอย่างหนัก
และถูกขโมยสร้อยคอล้ําค่า"
เขาทําสิ่งที่ต้องทํา
เขาเจอตัวผู้คุมและเอามันคืนมา
แม่ไม่รู้นะเนี่ยว่าเขาเล่าเรื่องนี้ให้ลูกฟัง
ผู้คุมนั่นจู่โจมคุณมิยากิ
เขาเลยต้องจัดการไอ้สารเลวนั่นให้คว่ํา
ต้องมีเรื่องเล่ามากกว่านี้แน่
ก่อนเขาตาย
เขาขอให้ย่าเอามันให้ซาแมนธ่า
เมื่อถึงเวลาอันสมควร
ย่าว่าตอนนี้แหละ
ดูซิว่านิ้วย่ายังใช้การได้ไหม
ได้ละ สวยมาก
งดงามจริงๆ ดูสิ
หลานรักของย่า
(สนามกีฬาออลวัลเลย์)
ผู้มีเกียรติทุกท่าน
(ลุย จอห์นนี่ ลุย)
ขอต้อนรับกลับสู่นัดไทเบรกรอบชิง
เพื่อตัดสินผู้ชนะเลิศ
การแข่งขันเซไค ไทไคประจําปีนี้
นี่จ้ะ
- โห เท่มาก - นางฟ้าฟันน้ํานม
ขอบคุณมาก
- ขอบคุณมาก - ด้วยความยินดี
ลายเซ็นแรกของฉัน
เหมือนกัน
ฉันสังหรณ์ใจว่าคุณจะได้เซ็นอีก
สวัสดีค่ะ ฉันจูเลีย จากไอคอนแบรนดิ้ง
เราเป็นตัวแทนกลุ่มนักกีฬาคัดสรร เพื่อโอกาสด้านการตลาดและสร้างแบรนด์
เราอยากชวนคุณมาเป็นส่วนหนึ่งของทีม
ข้อเสนองานเหรอคะ
ข้อเสนอด้านอาชีพ
และดีมากๆ ด้วย
เราจะพาคุณไปแข่งทัวร์นาเมนต์ตามที่ต่างๆ
จัดสาธิต ถ่ายรูป โพสต์ลงสื่อโซเชียล
อะไรพวกนั้น
นั่นแค่ฐานเงินเดือนค่ะ
โทรี่ นั่นมัน...
เปลี่ยนชีวิต
ยังไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ ให้ทนายของคุณดูก่อน
คุณทั้งสองคนเลย
จริงเหรอครับ
จริงค่ะ เราเห็นที่คุณสู้ในสนาม
การบาดเจ็บหายได้
โลกจะต้องอยากเห็นคุณสองคนแข่งด้วยกัน
อะไรเนี่ย
เหลือเชื่อ
พื้นสนามสีแดงดูดีนะ
- นี่คุณ - เฮ่ย
ผมว่าเราเริ่มยกแรกกันไม่ดีเท่าไหร่
คุณเตะผมกรามแทบหัก ยกเดียวพอแล้ว
ผมต้องขอโทษด้วย เป็นเพราะเหตุการณ์ที่บาร์เซโลนา
ทําให้ผมอยากแน่ใจว่า การกลับมาแข่งต่อจะไม่มีปัญหาอีก
แต่ผมอยากชดเชยให้คุณ
- จริงเหรอ - อืม
ขอต้อนรับสู่เซไค ไทไค
ตรงนี้มีใครจองรึยังคะ
ครับ... มี
ไม่สิ ไม่มีจ้ะ
ยังไม่มีใคร
เว้นแต่เธอจะอยากจอง ก็เอาสิ
แน่นอน เดเมทรี เพราะมือฉันจับมันอยู่ แปลว่าจองแล้ว
อ้อ เยี่ยม
แปลว่ายอมรับคําขอโทษแล้วใช่ไหม
ใช่ รับหมด
ดอกไม้กับลูกอมนั่นถูกใจมาก
นายสําคัญตัวเองเกินไปหน่อย
แต่ฉันเองก็เคยเป็นอย่างนั้น เลยเข้าใจ
นายทําอะไรลงไป
ก็ต้องได้รับผลการกระทํา
คิดถึงนะ
คิดถึงเหมือนกัน
ไปหาที่เงียบๆ กันเถอะ
จะเริ่มแข่งแล้วนะ เดี๋ยวจะพลาดความมัน
ไม่พลาดหรอก
ทุกท่านครับ เชิญนั่งประจําที่เลยครับ
อีกสักครู่การต่อสู้จะเริ่มแล้ว
ได้ยินเสียงนั่นไหม
เสียงผู้ชมในบ้านเกิดนาย
ทุกคนที่นายรู้จัก
มาดูการแข่งนัดนี้
นี่ ถ้าคิดจะมาข่มขวัญฉันก่อนลงแข่งละก็
ไม่ได้ผลหรอก
ฉันไม่ได้มาข่มขวัญ
นี่มันของง่ายอยู่แล้ว
ฉันจะไม่ทําให้มันง่าย
ฉันชื่นชมความมั่นใจของนายนะ
โดยเฉพาะตอนเผชิญกับความพ่ายแพ้ที่น่าอับอาย
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันก็มีครอบครัว มีเพื่อน มีลูกศิษย์ของฉัน
ฉันเป็นผู้ชนะอยู่แล้ว
ก็จริงอยู่ครึ่งนึง
หลังจบการต่อสู้ครั้งนี้ นายจะมีครอบครัวอยู่เคียงข้าง
เพื่อปลอบใจนาย
เพื่อบอกว่าไม่เป็นไร
เพื่อกุมมือนาย
ตอนที่นายโดนอุ้มใส่เปลหามออกจากสนาม
แต่ที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ
ลึกๆ แล้วมันรู้สึกยังไง
ที่ต้องแพ้การต่อสู้ครั้งสําคัญขนาดนี้
แต่นายจะรู้
เพราะนายเคยรู้สึกมาแล้ว
นายรู้ว่าคนที่แพ้มันเป็นยังไง
และก็รู้ว่ามันจะตามหลอกหลอนนายไปตลอดชีวิต
ไหนจะกล้อง ไหนจะสื่อ ที่จับจ้องและติดตามการแข่งขันครั้งนี้
ครอบครัวและเพื่อนๆ ของนายอีก
พวกเขาจะไม่มีวันลืม
หรือแม้แต่...
ลูกน้อยของนาย
ตอนนี้เธออาจจะยังไม่รู้ประสา
แต่เด็กๆ ที่โรงเรียนจะเรียกเธอว่าไอ้ขี้แพ้
เหมือนพ่อของเธอ
ฉันจะหักมันตอนนี้เลยก็ได้
แต่เก็บไว้ให้กล้องดีกว่า
ชักไม่ค่อยมั่นใจแล้ว
ใช่ไหมล่ะ
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
หนุ่มๆ สาวๆ ทุกท่านครับ
เป็นเกียรติของผมที่จะได้แจ้งให้ทราบว่า
ได้เวลาคาราเต้แล้ว
- นี่ครับ - ขอบคุณ
นายว่าลอว์เรนซ์มีโอกาสชนะหมอนี่ไหม
ไม่ว่ะ แพ้แน่
คงงั้น
นัดไทเบรกของคู่อาจารย์ในวันนี้
จะตัดสินว่าสํานักไหนชนะ
(ศึกประวัติศาสตร์ คอบร้า ไค ปะทะ ไอรอน ดรากอนส์)
ครั้งนี้เราจะเล่นตามกติกาดั้งเดิม ของออลวัลเลย์ซึ่งพวกคุณทราบดี
สามแต้มชนะ
อันดับแรก ทีมป้องกันแชมป์ซึ่งมาจากฮ่องกง
นําโดยอาจารย์ของพวกเขา
ที่เป็นนักสู้ที่หนุ่มที่สุด ที่จะคว้าชัยในการแข่งเซไค ไทไค
เขาไม่เคยแพ้ในสนามคาราเต้ทั้งเจ็ดสนาม
ชื่อจริงของเขาคือเฝิงเซี่ยว
แต่คุณอาจจะรู้จักเขาในชื่ออื่น
ขอต้อนรับอาจารย์วูล์ฟ
และไอรอน ดรากอนส์
(ลุย จอห์นนี่ ลุย จู่โจมก่อน)
(โยนวูล์ฟให้หมาป่า)
ซิลเวอร์อยู่ไหน
และคู่ต่อสู้ที่จะโค่นบัลลังก์เขาได้แก่
สํานักที่พวกเราชาววัลเลย์รู้จักดี
ขอเสียงให้กับแชมป์ออลวัลเลย์สองสมัย
และสํานักของเขา
- พบกับ... - คอบร้า ไค
ได้ยินชัดแล้วนะครับ
ขอต้อนรับเจ้าถิ่นของวัลเลย์
คอบร้า ไค
เย่!
ลุยเลย คอบร้า ไค
ฉันว่าฉันปิ๊งแดเนียลในชุดคาราเต้ดํานะ
คอบร้า ไค
อาจารย์เจ้าสํานัก จอห์นนี่ ลอว์เรนซ์
(จอห์นนี่ สู้ให้สวยนะ)
เย่!
คุณวิดัล ขึ้นอยู่กับคุณแล้วครับ
นี่
นายโอเคไหม
เออ ฉันไม่เป็นไร
นักสู้ ประจําที่
(นัดตัดสินไทเบรก คะแนน 0 ต่อ 0)
(สามแต้มชนะ)
สู้ให้ใสสะอาด ทั้งโลกกําลังดูอยู่
เอาละ หันหน้ามาหาผม คํานับ
หันหน้าเข้าหากัน คํานับ
พร้อมนะ
สู้
ได้แค่นั้นเหรอ
มาสิ
ได้แต้ม วูล์ฟ หนึ่งต่อศูนย์
ไม่เป็นไรน่า ไม่เป็นไร
ผิดปกติ ไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้
เหมือนเขา...
กลัว
พร้อมนะ
สู้
เร็วสิตาแก่ มาเลย
เฮ้ย
ไม่ได้แต้ม ผิดกติกา จู่โจมด้านหลังศีรษะ
ผมผิดเอง
ประจําที่
พร้อมนะ สู้
น่าสมเพช
เฮ้ย แม่งเล่นโกง
ผิดกติกาแล้วมั้ง
ไม่ได้แต้ม ศอกตรงเข้าปาก
ครั้งต่อไปผิดกติกาอีกจะหักหนึ่งแต้ม
งั้นครั้งต่อไปผมจะระวังมากขึ้น
ผมสัญญา
พักก่อน
คุณเลือดไหล กลับไปที่มุม
กลับไปที่มุม
นี่ คุณต้องควบคุมการต่อสู้
เบี่ยงตัวป้องกันการโจมตี
กําลังพยายามอยู่
เขาเร็วเกินไป แรงเกินไป
นายสนเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ อย่าไปเกร็งสิ
ฉันบอกนายแล้ว ไม่สําคัญหรอกว่านายชนะรึเปล่า แค่ทําให้ดีที่สุด
เออๆ
เอาจริงแล้วนะ
พร้อมนะ สู้
ได้แต้ม
ไม่ต้องห่วงน่า เดี๋ยวก็แข่งเสร็จแล้ว
วูล์ฟ สองต่อศูนย์
อีกแต้มเดียว
ไอรอน ดรากอนส์ ก็จะครองตําแหน่งแชมป์เซไค ไทไค
เร็วสิจอห์นนี่ ลุกขึ้นสิพวก
เขาทรงตัวแทบไม่อยู่ ไม่รู้แล้วว่ามิยากิโดจะช่วยได้รึเปล่า
งั้นก็ลองวิธีอื่นสิ
คุณรู้นี่ว่าสมองเขาทํางานยังไง แดเนียลซัง
คุณเป็นอาจารย์ของเขา
วูล์ฟอยากทําลายเขา
คุณต้องทําอะไรสักอย่าง
ไม่ต้องเครียด
เดี๋ยวก็จบแล้ว
นักสู้ เข้าประจําที่
พร้อมนะ
- ขอเวลา - พักก่อน
นี่ ลารุสโซ่ พูดไปก็ช่วยไม่ได้หรอก
หมอนี่มันทําถึง เขาไปไกลแล้ว
นายสู้เพื่อสํานักไหนอยู่
อะไรนะ
นายสู้เพื่อสํานักไหนอยู่
คอบร้า ไค
แล้วสํานักของนายมีความพ่ายแพ้ด้วยเหรอ
มีเหรอ
ไม่
สํานักของนายมีความกลัวด้วยเหรอ
ไม่
และฉันโคตรจะมั่นใจว่า ไม่มีความเจ็บปวดด้วยเหมือนกัน
เพราะงั้นหยุดทําเป็นใจฝ่อท้อแท้ซะที
แล้วกลับไปเตะไอ้เวรนี่แม่งให้ขี้แตก
ได้ยินไหม
ครับ อาจารย์
นักสู้ ประจําที่
สู้เขา
พร้อมนะ
สู้
มีแรงแค่นี้เหรอ
ได้แต้ม
เยี่ยม
- เยี่ยม - เยี่ยม
- ใช่ - ลุยเลย
สองต่อหนึ่ง
- เย่! ลุยเลย - ลุย
ได้อยู่
เอาแล้ว
นักสู้ ประจําที่
สู้เขา อาจารย์
พร้อมนะ
สู้
แยกก่อน
- เอาสิวะ - แยก
ไม่ได้แต้ม แทงเข่าเข้าสีข้าง
สู้ๆ จอห์นนี่
ได้แต้ม ลอว์เรนซ์
เย่!
สองต่อสอง
- เอาละโว้ย เห็นรึยัง - แจ่ม
ใครได้แต้มต่อไปจะเป็นผู้ชนะของเรา
แต้มสุดท้ายแล้ว แดเนียลซัง แต่จอห์นนี่ดูเหนื่อยแล้ว
ขอเวลานอก
ขอเวลานอกครั้งสุดท้าย ไปที่มุมครับ
ยังพอมีแรงเหลือไหม
พอจะเตะก้นเขา
ฉันชอบที่นายเรียกความมั่นใจกลับมาได้ แต่อย่าลืมความเป็นมิยากิโด
เชื่อฉัน นายต้องมีสมดุล
ระวังให้ดี เขากําลังโกรธ
ฉันก็เหมือนกัน
นักสู้ ประจําที่
ต่อไปคือแต้มชนะ
หมดเวลายื้อแล้ว
หันหน้ามาหาผม คํานับ
หันหน้าเข้าหากัน คํานับ
พร้อมนะ
(ศึกชิงแชมป์คาราเต้ออลวัลเลย์)
สู้
ได้แต้ม ผู้ชนะ
เยี่ยม
- บอกแล้ว - ใช่
- เขาทําสําเร็จ - ใช่
มาเร็ว
(คอบร้า ไค จนวันตาย)
เยี่ยม คอบร้า ไค!
จบแล้วเหรอ
เราชนะ
หลีกสิ
พ่อซัดเขาคว่ําเลย
อาจารย์ทําสําเร็จแล้ว
- ขอไปหน่อย - ไงเพื่อน
จัดท่าได้สวย นายปล่อยให้เขารุก
คงทําไม่ได้ถ้าไม่มีนาย คุณด้วย
- เอาไง - เอาเลยไหม
มาเลย
เย่!
ฮึบๆ
เยี่ยมมาก ลูกชาย
เย่!
จอห์นนี่
ลงก่อน ฉันจะไปหาเมีย
คาร์เมน
ไง
สามีฉันเป็นแชมป์โลก
ผมรักคุณมากๆ
ฉันรักคุณค่ะ
ลูกผมอยู่ไหน
ไงลูก
เก่งมากค่ะ อาจารย์
ทิ้งทวนได้ไม่เลวเลยว่าไหม
พูดเล่นกับใครน่ะ คุณต้องเป็นอาจารย์ตลอดไปแล้วค่ะ
คุณรักมัน คุณสอนเก่ง
ฉันคงไม่อยากให้เป็นอย่างอื่น
ผู้มีเกียรติทุกท่านครับ
ผมขอมอบถ้วยรางวัลชนะเลิศ
ให้แก่ผู้ชนะเซไค ไทไคประจําปีนี้
นี่คือสํานักคาราเต้อันดับหนึ่งของโลก อย่างเป็นทางการ
คอบร้า ไค
เย่!
(สุดยอดสํานัก เซไค ไทไค)
เย่!
ลารุสโซ่
มาตรงนี้
นายยกไหวน่า ลอว์เรนซ์
- เย่! - คอบร้า ไค
คอบร้า ไค
จริงเหรอเนี่ย
(สแตนฟอร์ด)
(แซม ลารุสโซ่)
(รักนะ มิเกล)
(อัจฉริยะของแท้)
(คาลเทค)
(แรงตลอดวัน ทันเดอร์ เควนช์)
(สปอร์ตส อิลลัสเตรตด์ อาจารย์ลอว์เรนซ์)
(ศึกล้างตาคู่ปรับเก่า ทีมชิงพลิกคว้าแชมป์ สํานักคาราเต้อเมริกาหักเขี้ยวมังกร)
แม่รักลูกมากนะ
โทรหาแม่ทุกวันด้วยล่ะ นะจ๊ะ
ดึกดื่นเที่ยงคืนแม่ไม่สน โทรมานะ
- หนูจะโทรค่ะ - ทุกวัน
จะไม่เชื่อก็ได้นะ แต่ฉันต้องคิดถึงพี่มากแน่ๆ
เหมือนกัน
ฉันมีขนมที่ซ่อนนายไว้เต็มเลย อยู่ในตู้แช่แข็งในโรงรถ
ใช่ ฉันกินไปตั้งหกเดือนแล้วมั้ง
ร้ายนะเรา
ตาคุณ
โอเค ลูก โอเค
- พ่อแค่จะ... - พ่อคะ หนูรู้ค่ะ
ไม่ต้องห่วงนะ หนูจะดูแลตัวเองดีๆ
อ๋อ พ่อไม่ห่วงเรื่องนั้นหรอก แต่ก็ดูแลตัวเองล่ะ
ฟังนะ
พ่อรู้ว่าสองสามปีที่ผ่านมามันไม่ง่ายสําหรับลูก
แต่ลูกก็โตขึ้นและแกร่งกว่าแต่ก่อน
อย่าเข้าใจพ่อผิดนะ พ่อแอบห่วงจนเกินเหตุอยู่เรื่อย
เพราะพ่อก็เป็นแบบนี้แหละ
เข้าใจนะ
แต่พ่อ...
พ่อภูมิใจในตัวลูกที่เป็นลูกในวันนี้
และพ่อ... ต้องคิดถึงลูกมากแน่ๆ
หนูก็จะคิดถึงพ่อเหมือนกันค่ะ
ก็ลองไม่คิดถึงดูสิ
ขอพลังค่ะ
วัลเลย์แกร่ง
เอาละ ไปเถอะ
ไปเถอะลูก
(มิยากิโด คาราเต้)
สวัสดียามบ่ายค่ะ ผู้โดยสารทุกท่าน
ผู้โดยสารทุกโซนที่จะไปกับเที่ยวบิน 55 ปลายทางโอกินาวะ โปรดขึ้นเครื่องได้แล้วค่ะ
แซม
อะไรน่ะ
นายมาทําอะไรที่นี่
ก็นี่ทางไปโอกินาวะไม่ใช่เหรอ
อะไรกัน ฉันนึกว่านายกําลังขับรถ ไปสแตนฟอร์ดเพื่อเรียนภาคฤดูร้อน
ก็สแตนฟอร์ดตอบรับฉันช้า ฉันไปถึงช้าสักสองอาทิตย์ก็ไม่เป็นไรหรอก
ฉันยังเสียดาย ที่เราอดตระเวนเที่ยวกันในบาร์เซโลนา
และก็คิดว่าฉันน่าจะช่วยเธอตอนย้ายเข้าที่ใหม่ได้
นี่ ฉันรู้ว่ามันดูบ้า
ฉันรู้ว่าเดี๋ยวเราก็ไปกันคนละทาง แต่ว่า...
ยืดเดี๋ยวออกไปอีกหน่อย
ใช่
ไม่ได้ใส่สร้อยของคุณมิยากิเหรอ
อ๋อ อันนั้นอยู่ในกระเป๋าน่ะ
ฉัน... มีอีกอันที่อยากใส่วันนี้
มา
(คอบร้า ไค คาราเต้)
ทุกคน เราเต็มแล้ว
- โห ไรว้า - ใช่
กะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
เราก็เลยกําลังจะเปิดสาขาใหม่อีก
และอาจารย์เจ้ากระเบนคนนี้ของพวกเรา
จะสอนในชั้นเรียนสุดสัปดาห์ให้กับมือใหม่
เตรียมยืดเส้นยืดสายกันไว้เลยนะ หนุ่มน้อย
ไง เจ้าหนูหัวแดง เงยหน้ามาหน่อยซิ
แค่มองก็รู้ เธอคือภาพแห่งความหดหู่
แต่จะบอกอะไรให้
ลุคนี้ไม่รุ่งที่คอบร้า ไค เธอต้องแกร่ง
เธอต้องทรหดอดทน
เธอต้องกล้าจ้องเข้าไปในตาของมังกร
โดยปราศจากอาวุธในมือ
ด้วยหัวใจ และเจตจํานงของตัวเองล้วนๆ เธอต้อง...
- ครับ แม่ - โธ่
จังหวะไม่ดี ผมกําลัง...
โอเค เดี๋ยวผมแวะรับผ้าที่ร้านซักแห้งให้
รออีกสองชั่วโมงได้ไหม ผมกําลัง... โอเค หยุดสวดได้แล้ว จะไปเดี๋ยวนี้
ใช่
พวกแม่ไม่ใช่ศัตรู
เอาละ ไปก่อนนะ ภารกิจของสํานัก
ระหว่างที่รอ คิดถึงทางเลือกในชีวิตไว้
และกระโดดตบ 100 ครั้ง
ว้าว
ทําตามที่สั่งด้วยเว้ยเฮ้ย
ฉันรู้นี่คือวันแรกสําหรับพวกเธอส่วนใหญ่
บอกตรงๆ ฉันเองก็ไม่ได้สอนที่นี่นานแล้ว
(จู่โจมก่อน จู่โจมให้แรง ไม่ต้องปรานี)
ครั้งสุดท้ายที่มา
ฉันพยายามทําใจยอมรับคําพูดบนกําแพงนี้
ฉันเรียนรู้มากับตัวเอง
ถ้าใช้ชีวิตโดยยึดตามวิถีนี้ตลอด
เราจะกลายเป็นไอ้งั่ง
ฉันจึงปฏิเสธมัน
แต่ต่อมาฉันก็พบว่า
ทางเดียวไม่ช่วยให้รอด
ถ้าอยากชนะอุปสรรคและเป็นคนเก่งที่สุด
เธอต้องเรียนรู้มากกว่าหนึ่งวิชา
เพราะงั้นนอกจากคอบร้า ไคแล้ว...
แบบนั้นแหละ ไปด้านข้าง
พวกเธอจะได้เรียนรู้วิชาของมิยากิโด
- จะได้เรียนการตั้งรับ - หมุนซ้าย
- และกําลังภายใน - หมุนขวา
จากหนึ่งในอาจารย์ที่เก่งที่สุดในโลก
เพราะความดุดันไม่ใช่คําตอบเสมอไป
บางครั้งความอดทนและการตั้งรับ ก็เป็นกุญแจสู่ชัยชนะ
แต่ฉันสอนเรื่องนั้นไม่ได้
เพราะฉันชํานาญการรุก
"จู่โจมก่อน"
หมายถึงความดุดัน
"จู่โจมให้แรง"
หมายถึงใส่ให้สุดตัว
"ไม่ปรานี"
หมายถึงไม่ต้องมาโลกสวย
อันนี้เข้าใจยากที่สุด
แต่ประเด็นก็คือ ถ้าเธอใจดีเกินไป โลกจะเอาเปรียบเธอ
พวกเธอหลายๆ คน อาจมีคนบอกมาทั้งชีวิตว่าเธอคือคนพิเศษ
แต่เดี๋ยวมันจะเปลี่ยนไป
เธอนั่นแหละ พ่อสี่ตา มหาจําเริญ
ถอดแว่นออกซิ
เปลี่ยนซะ ไม่ก็ใส่คอนแท็กต์เลนส์
อย่าให้เห็นอันนี้ในสํานักนี้อีก เข้าใจไหม
ครับ
- เข้าใจไหม - ครับ อาจารย์
ที่นี่เราไม่ได้ฝึกให้มองโลกสวย
แต่ฉันจะดึงศักยภาพที่ดีที่สุดในตัวเธอออกมา
มิเกล ดิแอซเป็นแชมป์โลกก็จริง
แต่วันแรกที่เขาเข้ามาในสํานักนี้ เขาเป็นเด็กประหลาดๆ
เขาดูเหมือนเด็กคนนี้
อาจจะไม่แย่เท่า แต่ความจริงก็คือ
คอบร้า ไคเปลี่ยนมิเกล จากลูกเป็ดต้วมเตี้ยมมาเป็นหงส์จ่าฝูง
เพราะงั้นมันไม่สําคัญ ว่าตอนนี้เธอจะเป็นไอ้ขี้แพ้แค่ไหน
ให้เวลาตัวเอง แล้วฉันจะทําให้เธอเป็นแชมป์
สิ่งสําคัญคือ เธอต้องเลิกทําตัวเป็นเด็กงอแง
และเริ่มเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนที่เข้มแข็งที่สุด
- ทําได้ไหม - ครับ อาจารย์
- ได้เท่านั้นเหรอ - ครับ อาจารย์
ไม่ได้ยิน
ครับ อาจารย์
(คอบร้า ไค)
เอาละ ว่ามา
โชว์นี้จะถ่ายทํากันในฮิลล์ วัลเลย์ บรรยากาศปี 1985
ตัวแสดงใช้แค่วิลสัน ธอมป์สัน และเซน เราได้ไฟเขียวแล้ว
เพื่อนของบิลลี่คนนึง
ออกแบบโถงโรงละครให้ผม ตัดสินใจได้เลย
เอาคริสปินด้วยไหม หรือจะให้ไมค์กํากับ
- เอาให้อลังการไปเลย - ต้องออกมาปังแน่
- นี่ค่ะ - ขอบคุณ
เด็กๆ รอจะได้เป็นแชมป์ออลวัลเลย์แย่แล้ว
ใช่ เผลอแป๊บเดียวเดี๋ยวก็ได้
ทําให้ฉันนึกขึ้นได้
กําลังคิดอยู่ว่า
จะให้แอนโธนี่เข้าเป็นศิษย์ของคอบร้า ไค
คงดีกับเขาที่จะได้เรียนกับอาจารย์ที่เป็นกลาง
งั้นก็ดีสิ ฉันเห็นด้วย เด็กนั่นเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว
ฉันก็กําลังคิดว่า จะให้เดวอนเป็นศิษย์ของมิยากิโด
เธอต้องตั้งรับมากกว่านี้หน่อย
จัดให้เลย
เออนี่ ว่าจะถามอยู่
เคยได้รับไอ้นี่ทางไปรษณีย์บ้างไหม
เคยสิ บิลภาษีโรงเรือน
ตอนซื้อฉันจ่ายภาษีแล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่ และนายก็ต้องจ่ายพวกนี้ด้วย
ถามจริง
ตอบตรง ไม่ต่างจากภาษีธุรกิจ ที่นายต้องจ่ายเพราะมีสํานัก
ฉันจะแนะนําให้รู้จักนักบัญชีของฉัน
- แล้วเขาจะส่งบิลเก็บตังค์ฉันด้วยรึเปล่า - ส่ง
ขอไประบายน้ําเก่าออกจากท่อก่อน อย่าเพิ่งสั่งให้ฉันนะ
ใช้ไม้ตีแมลงวันไม่ง่ายกว่าเหรอครับ
ใครใช้ตะเกียบจับแมลงวันได้
ทําอะไรก็สําเร็จ
นี่ คุณมิยากิ ดูสิครับ
ดูสิ
เจ้าเด็กมือใหม่ นี่มันฟลุค
เรามีความทรงจําเสมอ
เสร็จฉัน
ไม่ต้องปรานี
(อิงจากตัวละครที่สร้างโดย โรเบิร์ต มาร์ก คาเมน)
(คําบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)