[„Miłość to narkotyk” zespołu Roxy Music]
[Viv chichocze]
Joey R.?
-Viv K. we własnej osobie. -[chichocze]
Więc jesteś prawdziwy.
Ty też wyglądasz całkiem realistycznie.
-Hmm. Okej. -[obroty silnika]
♪ To nic wielkiego... ♪
No dobrze, gdzie jest haczyk?
No cóż, jesteś tu w centrum uwagi.
[śmiech] Już niedługo zaczniesz
machając mi przed twarzą czerwonymi flagami,
Więc załatwmy to już teraz.
Wygląda na to, że ktoś się nabrał na te aplikacje.
Ostatni facet, z którym się spotykałam, wymagał ode mnie nakazu sądowego
przeciwko niemu i jego matce.
-Wow. -Tak.
Nie zrozumcie mnie źle, nie szukam nudy.
Coś z... odrobiną przygody.
No cóż, mam jedną czerwoną flagę.
[wzdycha]
Przemycam słodycze do kin.
[śmiech]
Widzisz, wiedziałem, że jest jakiś haczyk.
-Wiedziałem. -Cóż,
Jeśli to cię nie odstraszyło, to dlaczego tam nie zajedziesz?
♪ Och... ♪
[Joey] Więc, jakie są twoje ulubione słodycze?
[Viv] Nie miej mi tego za złe, ale nie jestem typem osoby, która lubi słodycze.
Lubisz chipsy?
-Pikantne. -Mmm.
Nienawidzę czegoś mdłego.
Ja też.
♪ Późno w nocy zaparkowałem samochód ♪
♪ Zająłem miejsce w barze dla singli ♪
[Viv] Okej.
♪ Twarzą w twarz, stopa w stopę. ♪
[Joey gwiżdże] Tylko duże banknoty
i zrób to szybko. Mam już umówioną randkę.
[rejestr wydaje dźwięki]
♪ Och... ♪
Odpal samochód. Jedź, jedź, jedź, jedź!
-Idź, idź. -O mój Boże, co to jest?
Co? Nic takiego. To pistolet na wodę.
-Co? -Ale oni o tym nie wiedzą.
- Musisz zacząć prowadzić. Musisz zacząć prowadzić. - O mój Boże.
-[Joey] Teraz, teraz, teraz, teraz, teraz, teraz! -[Viv] O mój Boże!
-Och, zejdź, zejdź, zejdź! -[strzał]
[pisk opon]
[trąbienie]
727-L-30, mam zgłoszenie o napadzie z bronią w ręku
w Figueroa i Wilshire.
Jestem na Broadwayu i właśnie tam zmierzam.
[Maddie] Nie ma potrzeby, podejrzany już idzie w twoją stronę.
Świadek twierdzi, że to czarny, czterodrzwiowy samochód z tablicą rejestracyjną
Sześć, Edward, Sam, Tom, Jeden, Zero, Cztery.
Kierowca kobieta, pasażer mężczyzna, uzbrojeni.
[trąbka]
-[Viv jęczy, łapie oddech] -[śmiech]
Co do cholery jest z tobą nie tak?
No cóż, filmy są drogie. No weź.
[Atena] Mam ich na oku.
[wycie syreny]
Boże, nie mogę być kierowcą uciekającym z miejsca zdarzenia.
Nawet nie jestem dobrym kierowcą.
Skąd możesz wiedzieć, skoro nigdy nie spróbujesz?
- [wycie syreny] - O mój Boże. To policja.
[Joey się śmieje]
[Athena przez głośniki] Tu policja z Los Angeles.
Pociągnij do ramienia.
[Viv się jąka] Zatrzymuję się.
Nie, nie, nie, nie, nie. Nie możesz się zatrzymać.
- Dasz radę. - [wzdycha]
Dobrze, wierzę w ciebie, Viv. Czujesz to?
-Co czujesz? -Serce wali jak młotem?
-Tak. -Tak. To jest to podekscytowanie.
Czyż nie tego właśnie szukałeś?
Przygoda. Coś, co zapiera dech w piersiach.
To już koniec, kochanie.
Tylko ty i ja.
-Ty i ja? -Ty i ja.
♪ Och ♪
♪ Och... ♪
Podejrzany zmierza w kierunku Spring. Prosi o wsparcie lotnicze.
Po prostu uderzaj, uderzaj, uderzaj, uderzaj.
♪ Och ♪
♪ Och... ♪
Ojej, ojej, ojej, ojej, ojej!
Oh!
[Joey i Viv krzyczą]
♪ Nie widzisz? ♪
♪ Miłość jest dla mnie narkotykiem. ♪
[wycie syren]
- Mamy dwóch pasażerów uwięzionych pod spodem. - Jakiś ruch?
-Żadnego. -No dobra, kiepskie haki. Buck,
strona kierowcy. Hen, Eddie, ty siedzisz po stronie pasażera.
Ruszajmy.
No dalej, zdejmijmy te blokady. Idziemy.
[kaszel]
Na żywo?
Pomoc!
[uderza w samochód] Pomocy!
[Eddie] Hej!
Myślisz, że uda nam się ich stąd wydostać?
Myślę, że nie mamy wielkiego wyboru.
[Eddie] Dobrze, Cap.
Chyba znaleźliśmy punkt dostępu pod ciężarówką.
-Właśnie tworzę wpis. -[Komin] Skopiuję.
Już do ciebie jadę, Eddie. Dobrze. Kop dalej.
Tutaj jest nam dobrze!
-[Hen] LAFD. -[Joey] Wyciągnij nas stąd! Wyciągnij nas!
-Jestem tutaj. Nie mogę otworzyć drzwi. -Dobra, czekaj.
[Eddie] Jeden.
Dwa. Trzy.
Czy uderzyłeś się w głowę?
Nie wiem, nie wiem, ale ona się nie obudzi.
- Dobra, uważaj na głowę. - [jęczy]
W porządku.
Dobrze, zaraz wyprowadzę pasażera.
Nieprzytomna kobieta na siedzeniu kierowcy.
Ciężkie uwięzienie.
Jesteśmy tutaj. Chodźmy, chodźmy.
[Kura chrząka, napina się]
-[chrząknięcia] -[odgłosy uderzania w betonowe bloki]
Uważaj. Dobra, uważaj na siebie.
Brak widocznych obrażeń.
C-Czekaj, czekaj. A co z Viv? Ona nadal tam jest.
Pracują nad jej wydostaniem.
Teraz musimy cię sprawdzić, okej?
- Damy radę, Kapitanie. - [Komin] Chodźmy. Ruszamy.
Dobra, chłopaki, do dzieła. Cegła po cegle.
Wyciągnij ją.
Jak się czuje?
Puls 160s, nitkowaty,
- ale jest. - Jak jej ciśnienie?
[Kura] Ciśnienie 90/50. Myślę, że ma krwawienie wewnętrzne.
Musimy zacząć podawać płyny już teraz.
Skopiuj to.
Pompuj linię.
Nie mogę znaleźć żyły.
Zrobię ćwiczenie IO.
Wejdziemy przez mostek.
[Komin] Okej, wygląda dobrze.
- Pamiętasz swoje imię? - Tak. Nazywam się Joey.
Rosato. Ma całe wiadro zaległości.
Napada na stacje benzynowe i food trucki z taco.
Myślałem, że pracujesz sam.
Słuchaj, to nie był jej pomysł, jasne? Ona jest dobrą osobą.
Boże, co mogę zrobić?
Módl się, żebyś nie dodał zabójstwa do swojego rejestru.
[brzęczą kajdanki]
Wiertarka.
Mogła aresztować w każdej chwili.
[Kura] Już prawie gotowe.
Kontynuuj!
[Eddie] Oto nadchodzi kolejka.
[Kura] Dobrze, jestem w środku.
Płukanie linii.
Bolus, ruszaj.
-[monitor piszczy szybko] - Tętno skoczyło do 210.
Ona nadal nie oddycha.
Cap, ona nadal nie reaguje.
Buckley, jak się masz?
-Już prawie. No dalej. -[Kurwa] Szybko.
Wstaw tu tę tablicę.
[Komin] Dobra, wyciągnijmy ją. Chodźmy, ruszamy.
[Buck] Tablica wchodzi.
Podaj jej to.
Dobra, wyrzuć ją.
-Łatwo i przyjemnie. -[Komin] Uważaj na siebie. Dobrze.
Wilson, Diaz, chodźmy tutaj.
-[monitor piszczy szybko] -Ma częstoskurcz komorowy.
Rozpoczęcie kompresji.
[defibrylator wiruje]
[Kura] Jasne.
-[Komin] No dalej, Viv. -[Kura] Bez zmian.
Jasne.
No dalej, Viv.
-[wzdycha] -[Kura] Jej stan się stabilizuje.
Jej stan się stabilizuje. No i proszę.
Cześć Viv, jestem Hen.
Miałeś wypadek, ale już jesteśmy na miejscu, okej?
Dobra.
Dobra, wyciągnijmy ją.
Najlepszy zespół traumatologiczny w szpitalu Presbyterian.
Dobrze się tobą zaopiekują.
Nie mogę uwierzyć, że uciekłem przed policją.
No cóż, twoja randka to po prostu kawał roboty, co?
Przynajmniej nie był mdły.
Poczekaj, poczekaj.
-Czekaj, czekaj, czekaj, czekaj. -[Viv] Wow.
Dostaje jeden telefon, prawda?
-To tylko w filmach? -To prawda.
Masz mój numer.
Dobrze, idź. [wzdycha]
Bland jest bardzo niedoceniany.
[wzdycha] Nie masz lepszych albumów na stolik kawowy?
Zrelaksujecie się? Dobrze, mamo i tato.
nie zauważą tego, co czytam.
Tata nie będzie.
Czy poznałeś mamę?
Szkoda, że ​​nie dali nam wcześniejszego ostrzeżenia.
Są na emeryturze. Czas nic dla nich nie znaczy.
Ale mimo wszystko, jeśli mają zostać z tobą...
Przykro mi, ale nie zatrzymają się u mnie.
- Są w kamperze. - [Maddie] Tak.
Które mogą parkować na Twoim trawniku bezterminowo.
-[Kamper trąbi] -Okej, zaczynamy.
A propos diesla. [mruczy]
-Hej, hej. -Hej, hej.
-Wejdź. Aha. -O.
-Gdzie ona jest? O, tam jest. -Babciu, dziadku.
Przysięgam, że rośniesz o stopę za każdym razem, gdy cię widzimy.
-[śmiech] -[Margaret] Tak, ma.
A dostajemy tak mało zdjęć.
O, i jest tam twarz, którą warto zobaczyć
-przełajowy dla. -[Phillip się śmieje]
Przyjdź tu i zobacz mnie, mały Robercie.
Och, mamo, nazywamy go Nash.
Ty i twoje pseudonimy. Och, tak,
Ty kręcący się robaku. Myślę, że ktoś
-potrzebuje nowej pieluchy. -[Maddie] O, już się tym zajmuję. [śmiech]
-No to zaczynamy. -Evan, czy wszystko w porządku, uh, parkowanie
Panna młoda na ulicy?
Jasne, o ile nie planujesz zostać dłużej niż do czwartku.
C-co byłoby w porządku.
Trzeba go tylko przesunąć do czyszczenia ulicy. Wszystko w porządku.
-Och. -Udekorowałeś.
- Ach... - Jest bardzo przytulnie.
Chyba tak. Nie wiem.
Naprawdę? Niezbyt przytulne, prawda?
Raczej kawalerka. Nie jest specjalnie przygotowana na przyjęcie gości.
-[chichocze] -Masz ten pokój gościnny.
Nie martw się, twój ojciec zarezerwował miejsce
w przytulnym parku przyczep kempingowych.
Nie chcemy, żebyśmy wyrzucali nasze szambo
-na trawniku przed domem. -[chichocze]
Myślisz, że bym ci coś takiego narzucił? [śmiech]
-[śmiech] -[Buck] Uh...
-[pukanie do drzwi] -[Margaret] Och.
- Spodziewasz się kolejnego gościa? - [Buck] Nie, nie spodziewam się,
Nie sądzę.
Ojej. Okej. Dziękuję.
- Doceniam. Zrozumiałem. - [Komin] Wow. Co to jest?
[Buck] Coś skomplikowanego.
To jest, uh, to jest z Nashville.
City?
Nie, straż pożarna.
„Gratuluję przyjęcia”
„na 51. Amerykańskie Igrzyska Pożarnicze.
Do zobaczenia w Music City.
Co to jest?
To jak olimpiada strażacka.
Zespoły z całego świata
kraj przyjechał, żeby rywalizować i myślę, że w tym roku,
-To jest w Nashville, Tennessee. -[Margaret] Och.
-Wygrałeś coś w loterii? -[Buck] Nie, nie.
To jest elita.
Mam na myśli, że musisz być
przesłane przez twojego kapitana.
Hej, dzięki stary.
Nie wiedziałem, że masz do mnie aż takie zaufanie.
Nie, nie zrobiłem tego.
Nie, mam na myśli, że nikogo nie zgłaszałem.
Do udziału w tych igrzyskach trzeba zgłosić się z rocznym wyprzedzeniem.
Czyli mnie na to nie namówiłeś?
Nie. To nie byłem ja.
No cóż.
To był Bobby.
[krzyczy]
[May] Co to było? Wszystko w porządku?
-[krzyczy] -Harry.
-Wiesz, że mam dzwonek do drzwi. -Wiesz, że mam klucz.
-Wiesz, że nie mam na sobie spodni. -[Harry] Tak.
- Zdecydowanie to wiemy. Dziękuję. - [jąka się]
Czy mógłbyś się po prostu ubrać?
-[Ravi] Tak. - Przepraszam.
Nie, proszę, proszę, proszę nie ruszaj się, proszę.
Proszę. Mam, mam dla ciebie pączki.
Dobra, nie, nie, nie. Poczekaj chwilkę. My... my możemy porozmawiać.
Nie, nie, nie. Już nie jestem głodny.
-[wzdycha] Harry. -[drzwi się otwierają]
Nic nie widziałeś. Nic nie widziałeś.
Nic nie widziałeś.
Widziałem wszystko.
Okej, więc dziś kolacja.
Powinniśmy świętować igrzyska.
Co myślicie o smażonym sumie?
jarmuż i surówka?
No cóż, myślę, że to trzy rzeczy, których nigdy wcześniej nie gotowałeś.
No i co jest złego w kulinarnym eksperymencie?
[oba] Budyń flakowy.
Czy flaki nie są podobne do żołądka zwierzęcia?
Tak, a także nieudany eksperyment kulinarny w 118.
Przysięgam, myślałem, że Gerrard
Miałem zamiar powiesić tego dzieciaka za kostki za balustradę.
Och, nie pozwoliłabym mu. Dzieciak by za szybko zemdlał.
Jakiej lekcji by się wtedy nauczył?
Jaka to była lekcja?
Eksperymentuj w domu,
nie w domu głodnych strażaków.
-[Kura] Kropka. -Wyjaśnij.
Hej, ty też masz?
Czy to oznacza, że ​​zostałeś również przyjęty na Igrzyska?
Nie jesteś za to odpowiedzialny?
Musiał to ktoś przesłać
w randze kapitana lub wyższej.
O, dla dwojga.
Konstabl?
On nas poddał?
Teraz czuję się jak idiota, że ​​się o to wkurzyłem.
Brzmi, jakby mogło być fajnie.
-Chcesz iść? -[Kurwa] To kto by poszedł?
Zaopiekuj się dzieckiem, gdy cię nie będzie?
Nie powiedziałem, że jadę.
Naprawdę chcesz tak zawieść Bobby'ego?
[Kura] Skoro tak w ciebie wierzył?
[stękanie]
Jesteście najgorsi.
Co możemy zrobić w tej sprawie?
[Komin] To przyjacielska rywalizacja
gdzie nawiązujesz znaczące relacje z innymi
strażaków, którzy będą służyć całe życie.
I musisz ich zmiażdżyć.
Wygrywasz,
albo nie wracasz do domu.
Yo. Skąd ty, eee, skąd ty się wziąłeś?
Pracuję tutaj.
Ja też. Tak.
Czy musimy porozmawiać?
Nie, nie, nie. Wszystko u nas w porządku, wszystko u nas w porządku.
Wszystko... dobrze...
Dokąd idziesz?
Pomyślałem, że powinienem zdjąć te ubrania.
Hej, dokąd idziesz?
Zaraz zaczyna się zmiana. Nie masz nawet munduru.
Nie, nie, myślę, że po prostu przebiorę się w samochodzie.
[Vanessa] Jasne, okej. [wzdycha] Niewiarygodne.
Chelsea znów się wycofała.
Nie może zabrać taty na wizytę.
Wygląda na to, że jest chora,
po raz trzeci w ciągu dwóch tygodni.
Zgadnijcie, kto teraz zmienia swój harmonogram, żeby go zabrać?
- Domyślam się, że ty. - Jestem już zmęczony tym wszystkim.
z konsekwencjami swoich czynów.
Ciężar bycia starszą siostrą.
Ale twoja hojność
jest jedną z wielu cech, które sprawiły, że się zakochałem
z tobą na pierwszym miejscu.
[Sean cicho się chichocze]
[Vanessa] Co robiłaś?
Naprawa przecieku pod zlewem.
Sprawdź to. Koniec z kapaniem.
To jest niebezpieczne.
Co, wkręcanie rur? Mam wprawę w posługiwaniu się narzędziami.
Wiesz, gadki o naprawach doprowadzają mnie do szału.
Czy nie byłeś ostatnio zły z powodu swojej siostry?
Ale teraz tam stoisz
z kluczem w ręku,
mówiąca do mnie rura.
-Musiałem wymienić nakrętkę. -O.
Stary był przykręcony zbyt mocno.
-[Vanessa] Och, za ciasne, co? -[Sean] Tak.
Pękło, powodując wyciek w syfonie.
Trzeba było też założyć nowy.
Półtora cala.
Masz więcej niż to.
[śmiech]
[wycie syren]
Jestem Sean, moja żona ma na imię Vanessa.
Zaczęła mieć trudności z oddychaniem,
a potem zemdlała.
-Ona jest tutaj. -[Komin] Dobrze.
[Buck] Czy uderzyła się w głowę?
Nie, ona nie upadła. Była już na podłodze.
Co ona robiła?
No cóż, bardzo się wysilała.
No dobrze, wchodzimy. Buck, zrób tam miejsce.
[Kurwa] Proszę pani?
[Hen] Obrzęk naczynioruchowy. Obrzęk i pokrzywka
na ustach, gardle i języku.
Czy Twoja żona ma jakieś alergie?
Nie, nic o tym nie wiem.
Nie dostaje wystarczającej ilości powietrza.
Nie, ustawienie 85.
Ciśnienie krwi wynosi 78/39.
Dobrze. Jest w szoku anafilaktycznym.
O2 i 0,5 miligrama epi.
Czy zjadła coś nietypowego? Może została użądlona lub ugryziona?
[Sean] Ja-ja... Nie wiem.
Powiedziałeś, że się wysilała.
Czy możesz podać więcej szczegółów?
Byliśmy...
bycie intymnym.
Czy zrobiliście coś niezwykłego?
Może włączyć coś, co mogłoby doprowadzić do
jakaś reakcja alergiczna?
- Może coś z kuchni? - [Sean] Nie. Mam na myśli,
byliśmy na podłodze w kuchni. Czy kurz się liczy?
[Eddie] Hej, Vanessa.
Wszystko w porządku. Jesteśmy tu, żeby pomóc.
-[kaszel] -[Eddie] Dobra, obudźmy ją.
O Boże, Vanesso.
- Tak się martwiłem. - [Eddie] Dobra, na trzy.
Jeden. Dwa. Trzy.
[kaszel, wzdycha] Co się stało?
Miałeś reakcję alergiczną.
Do czego?
Oto pytanie warte milion dolarów.
[Eddie] Ciśnienie rośnie. Stężenie tlenu wynosi 93.
Twój mąż powiedział, że nie masz żadnych alergii,
-Czy to prawda? -No cóż, tylko penicylina.
Nie wiedziałem, nie wiedziałem. Czemu mi nie powiedziałeś?
Nigdy nie wyszło.
Czy istnieje możliwość, że miałeś kontakt z penicyliną?
Po pierwsze, nie.
Nie byłem chory. To znaczy,
Od ponad roku nie widziałam nawet swojego lekarza.
-[kaszel] Więc nie. -Hmm...
W porządku.
Wczoraj dostałem zastrzyk penicyliny.
Nie wiedziałem, że leki mogą przenosić się w ten sposób.
No cóż, to rzadkie, ale wystarczająco dużo
może powodować reakcję alergiczną,
szczególnie jeśli jest to powolne uwalnianie, jak np.
penicylina, której używają do leczenia paciorkowców
-i kiła. -Eee, przepraszam, czekaj, czekaj, czekaj.
[kaszel]
Lepiej, żebyś miał anginę paciorkowcową.
Syfilis?
Co-co do cholery? Jak ty w ogóle...
Poczekaj, c...
Chelsea.
Chelsea stosuje penicylinę.
Narzekała na skutki uboczne, ale
-Myślałem, że kłamie. -Vanessa...
Zdradziłeś mnie z moją siostrą?
-Idę po siostrę. -[Vanessa] A potem dałeś mi
syfilis?
[Sean] Technicznie rzecz biorąc,
Ona cię zaraziła kiłą. Jeśli w ogóle masz kiłę,
o czym nie wiemy, że ty to robisz. Prawda?
Nie jestem lekarzem.
Dobrze, proszę pani, powinna pani zapisać się na kurs
antybiotyków innych niż penicylina,
tylko żeby mieć pewność.
[Komin] Dobrze. Wnieśmy ją do ambony.
Chcę iść z nią.
Nigdy więcej.
[Ravi] Harry, to jest za luźne.
Musisz go mocno docisnąć, inaczej nie zmieści się do łóżka.
Powiedz mi tak jeszcze raz, Ravi, przysięgam.
Jak z tobą rozmawiać?
-Naprawdę chcesz to zrobić? -Tak.
- Tak, rzeczywiście. - Dobrze.
Wykorzystałeś moją siostrę.
No cóż, najwyraźniej nie masz pojęcia, o czym mówisz.
Bo co? Jestem jej głupim młodszym bratem?
Ona zrobiła pierwszy krok.
-I kilka następnych. -Dobra, zamknij się.
O kurczę, kurczę, kurczę. Co tu się, do cholery, dzieje?
Ravi uprawiał seks z moją siostrą.
Tak jak byłeś.
[wzdycha]
Wiesz, naprawdę powinieneś to rozważyć
na kogo właściwie jesteś tu zły,
ponieważ to nie jestem ja.
[wzdycha ciężko]
Wszyscy piją wino? Zamówię butelkę.
Co powiesz na trochę szampana?
Och, nie musisz mi wykręcać ręki. [śmiech]
- [śmiech] - Evan, jesteś fanem Prosecco?
dzisiejsze czasy?
Czy my coś świętujemy?
[Margaret] Bycie razem.
Czy to wystarczający powód do świętowania?
Tak, najwyższy czas zabrać was, dzieciaki, na miłą kolację.
Jasne, pomyślałem sobie, że może to miejsce jest trochę za ładne.
No cóż, nie zagląda się podarowanemu polędwicy w usta.
- [śmiech] - [Buck] Mówię tylko, że są w podróży
w kamperze.
Tylko dlatego, że żyjemy w puszce
nie oznacza, że ​​musimy z niego jeść.
W porządku.
Co więc planujesz, będąc na zachodzie?
Cóż, zarezerwowaliśmy wycieczkę wzdłuż wybrzeża, aby obserwować wieloryby,
a potem może wędrówka przez lasy sekwoi.
Nie mogę się doczekać, aż będę mogła to robić z dziećmi, kiedy będą starsze.
Wiesz, kupić kampera i przeżyć przygodę.
Chcesz kupić nasze? Zaproponujemy ci dobrą cenę.
Podróż poślubna?
Twoja matka i ja sprzedajemy to.
Nie ma mowy.
Ale wy, faceci, kochacie tę rzecz,
i miałeś to tylko,
ile to jest, sześć lat?
Sześć lat, 32 stany,
12 parków narodowych.
Podsumowałem to wczoraj.
No więc, co, to jest taka trasa pożegnalna?
[Phillip] Coś takiego.
[Buck] Wy nawet nie zrobiliście Yellowstone.
Zawsze mówiłeś, że to jest na liście rzeczy do zrobienia przed śmiercią.
Tak, ale zauważyłem, że o tej porze roku jest tam bardzo tłoczno.
Nie sprzedajesz po prostu swoich najcenniejszych rzeczy, chyba że...
musisz.
[wzdycha]
Jesteś chory?
- Nie, kochanie, wszystko w porządku. - [Phillip się śmieje]
Nie, ale Buck ma rację. Wpadasz do miasta,
Zabierasz nas na elegancką kolację. Coś się dzieje.
Cokolwiek to jest, po prostu to powiedz.
Czy zatem wiemy, co nas czeka?
Rozwodzimy się.
Będziemy potrzebować jeszcze minuty.
[kelner] Jasne.
Nie mogę uwierzyć, że zaatakowali cię rozwodem
zanim jeszcze zjadłeś przystawki.
Takie rzeczy powinno się robić przy deserze.
Tak. Chyba byli tak podekscytowani rozstaniem,
po prostu nie mogli się powstrzymać.
Wiem, że jesteś wściekły, bo cię tak zaskoczyli, ale...
Nawet nie podali nam konkretnego powodu.
To była tylko niejasna rozmowa
o oddalaniu się od siebie i pragnieniu innych rzeczy.
Jak długo są małżeństwem?
49 lat w czerwcu.
[wydech] Można by pomyśleć, że to trudne
pojawiało się na początku lub w latach mojego szalonego dzieciństwa.
Ale gdy przekroczysz czterdziestkę,
czy w tym momencie wszystko nie powinno pójść gładko?
Szary rozwód.
Co teraz?
-Buck i ja szukaliśmy tego w Google w samochodzie. -Och.
Jak on to przyjmuje?
W restauracji nie powiedział nic poza tym,
"Jeśli jesteście szczęśliwi, my też jesteśmy szczęśliwi."
[wzdycha] Pewnie jest w szoku.
Jestem pewien, że wróci do formy
z jakimś szalonym planem naprawienia wszystkiego.
To może być najtrudniejsze wyzwanie, z jakim kiedykolwiek przyszło mi się zmierzyć.
Jesteś silna. Dasz sobie radę.
Czy mam założyć całego Stetsona?
Miejski/szykowny?
A może dzień pełen rywalizacji?
Rodeo. To nie jest „dzień awantury”.
Po co ci w ogóle kowbojski kapelusz?
Bo to Nashville.
Tak, ale reprezentujemy Los Angeles.
Chyba po prostu próbuję wczuć się w klimat tej sytuacji.
Poczekaj chwilę, jesteś Teksańczykiem.
Musisz mieć kowbojski kapelusz, prawda?
W El Paso.
Świetne. Przydatne.
Wiesz, gdyby Bobby powiedział nam o tym rok temu,
kiedy faktycznie nas zapisał,
mogłeś mi jednego oddać.
[Eddie] Rok temu nie wiedziałem, że wrócę.
Hej!
To niesprawiedliwe.
Żadnej litości.
Czy tak właśnie gramy?
Wiesz, zapomnij o tym kapeluszu.
No cóż... potrzebujemy strategii.
-Strategia? -[Buck] Tak.
Będziemy konkurować z
remizy strażackie z całego kraju,
i musimy ich wszystkich zmiażdżyć.
- No dalej. - [Buck jąka się] Eddie, chodź, posłuchaj.
Bobby wybrał nas do tego. Mnie i ciebie.
Musimy sprawić, żeby był z nas dumny. Przegrana nie wchodzi w grę.
[wzdycha] Może pochodzę z rodu rezygnujących i przegranych,
ale DNA nie jest przeznaczeniem.
Nie wiem co to znaczy.
Och, moi rodzice się rozwodzą.
- Myślałem, że o tym wspominałem. - [Christopher] Och.
Poczekaj, czekaj. Nie, nie zrobiłeś tego.
Odkąd?
No tak,
odkąd przyjechali do miasta swoim kamperem
i opowiedziała mi i Maddie te nowiny przy kolacji.
Wow.
Buck, przepraszam.
Dlaczego? Rozwodzą się ze sobą.
nie rozwodzisz się ze mną.
No tak, ale oni nadal są twoimi rodzicami.
Dla dzieci to zawsze jest trudne.
[Buck] Eee, nie, nie ja.
Nie, wszystko w porządku.
No wiesz, powinniśmy, powinniśmy
porozmawiaj o strategii dietetycznej.
Nie chcesz rozmawiać o...
Nie. Wszystko w porządku.
No chodź, chodź, chodź.
Co na obiad? O kurczę.
Ojej, ojej, ojej, ojej, ojej.
Trzeci talerz? Mamo, dla kogo ten trzeci talerz?
Mamo, czy mamy jeszcze sosu sałatkowego?
- Mhm. - Och, przepraszam.
Czy uważasz, że jest to trochę niedostatecznie ubrane?
Pomyślałem, że tak właśnie by się stało.
[May szydzi]
Ilość sosu, którego używam w zaciszu własnego domu
-to nie twoja sprawa. -[Harry] Mm.
[Athena] W kuchni jest więcej.
Ja to otworzę.
Czy mam przynieść więcej kurczaka?
Jasne. Czemu nie? [chichocze]
Kto nie lubi mięsa z wolnego wybiegu?
[chichocze]
Czy było to hodowane na wolnym wybiegu?
Bo jestem-jestem-jestem prawie pewien, że ten kurczak miał domek.
Prawda? Miejsce AAA, w którym musiał
pokojowo współistnieć z innymi kurami.
Mhm.
Co robią kury w wolnym czasie
to, powtórzę, nie twoja sprawa.
Może powinniśmy już skończyć z kurczakiem.
Mmm. Dziękuję.
-[wzdycha] -Nie masz żadnego poczucia granic.
Zabrałeś moją sieć zawodową
i przekształciłeś to w swój osobisty zbiór randek,
a teraz muszę spojrzeć temu człowiekowi w oczy
każda zmiana
wiedząc dokładnie, co kryje się pod jego strojem.
Nie wiesz nawet połowy.
A ja nie chcę.
- Właśnie o to chodzi. - [May się śmieje]
Boże, Harry, dlaczego po prostu nie odpuścisz?
-To było dla dobrej sprawy. -A, racja.
Bo jesteś po prostu filantropem.
Wiesz co?
Mam nadzieję, że Twoja darowizna była warta zachodu.
Wiesz co? Tak, rzeczywiście tak zrobiłem.
I jeszcze trochę.
-[drzwi się otwierają] -[Atena wzdycha]
-[Harry odchrząkuje] -[drzwi się zamykają]
Więc nawet nie zapytasz, o co chodziło?
Nie mogę. Jem ciasto.
Pyszne.
Mmm.
Wiesz, to wygląda dziwnie satysfakcjonująco.
Zazwyczaj polega to na uderzaniu w coś dużym młotkiem.
Och, to też jest coś, czego prawdopodobnie nie powinnam próbować
-pod wpływem. -[chichocze] Pod jakim wpływem?
Twój trzeci zastrzyk cukru i lemoniady?
Ja do swojego dolewam wódki.
- Do twojego też dodałem wódki. - [chichocze]
- [chichocze] - Cóż, nie wiedziałem
-To była taka wizyta. -Jaka?
Słuchaj, Maddie, nie musisz się o mnie martwić.
Nic mi nie jest.
Cóż, ja nie.
Mam na myśli jedyną rzecz, na którą mogliśmy liczyć przez całe życie
polega na tym, że wzajemnie się wspierali.
Tak. Oni nie walczą. Oni po prostu się poddają.
Czy to dziwne, że tak sobie życzę?
skakali sobie do gardeł?
Wiesz, kłótnia o porcelanę ciotki Gertie
lub kto spędzi święta z wnukami.
Po prostu... to nie są nasi rodzice.
Mam na myśli, kto decyduje się na rozwód i potem
skoki do kampera,
i jeździ po całym kraju?
Tylko nasi rodzice.
Wiesz,
kiedy Bobby zgłosił nas do udziału w Nashville...
...Eddiego nawet tu nie było.
Nadal mieszkał w El Paso.
Myślisz, że Bobby wiedział, że wróci?
Bo tak właśnie postępują rodziny.
Nieważne jak trudne to jest i jak daleko od siebie są.
Znajdują drogę do domu.
Nawet jeśli będą musieli walczyć jak diabli, żeby tam dotrzeć.
Nigdy czegoś takiego nie mieliśmy.
Nie. Nie z nimi.
Poczekaj, czy jest jakaś inna rodzina?
-o czym nie wiem? -[chichocze]
Jasne. Jasne, że jest.
Taki, w który się wżeniłeś.
Dobrze. Czemu mi nie powiesz?
co się dzieje i co razem wymyślimy?
To mój mąż.
Czy jest chory lub ranny?
Nie jestem pewien.
Znalazłem tę notatkę.
Ja-W jego biurze. Ja...
Szukałem jakichś rachunków, wiesz, na moje
lodówka, ponieważ kostkarka do lodu wytwarza
-straszny... -Proszę pani, co było w tej notatce?
G-Do widzenia.
Czy Twój mąż ma historię
depresji lub samookaleczenia?
Godzinę temu powiedziałbym, że nie.
I nie wiesz, gdzie on teraz jest?
Wyjechał kilka dni temu. Eee, na kemping. On-on po prostu powiedział
musiał oczyścić głowę, ale
Dzwoniłem i dzwoniłem,
i-i nie odpowiada.
Jak ma na imię twój mąż?
[Nora] Charlie.
[Maddie] A jak masz na imię?
O, jestem... Jestem Nora.
Cześć, Nora. Jestem Maddie.
Czy Charlie powiedział dokąd idzie?
Nie. Ale, hm,
lubi wędrować na-na,
stary szlak turystyczny wzdłuż zbiornika wodnego.
No cóż, on tam dość często bywa.
Wiem, że próbowałeś do niego dzwonić. A co z udostępnianiem lokalizacji?
Czy macie tę funkcję włączoną na swoich telefonach?
Nie sądzę, żeby to działało.
Ponieważ gdy spojrzałem, nie widziałem jego telefonu na mapie i...
Nie wiem co to znaczy.
Zasięg sieci komórkowych w tych miejscach może być dość słaby.
Poproszę służby parkowe, żeby to sprawdziły.
On...
Powiedziałeś, że poszedł przewietrzyć głowę.
Z czego to oczyścić?
Ostatnio było ciężko, wiesz?
Nasza córka Allie jest już dorosła
i na studia.
Następnie w zeszłym roku został zwolniony,
i od tamtej pory szukał, ale nic nie znalazł.
W większości przypadków nie otrzymuje nawet oddzwonienia,
więc on po prostu grzechocze
po domu jak człowiek, który
nie wie nawet, co ze sobą zrobić.
To musi być trudne dla was obojga.
Nie wiem już co powiedzieć, więc
Po prostu nic nie mówię.
„Czuję się taka samotna”.
Tak napisał.
„Patrzę w przyszłość i nie mogę
"Całkiem niezły widok.
„Próbuję zebrać nadzieję, ale nawet nie potrafię
zarządzać modlitwą."
To może być trudne, wiesz?
Małżeństwo.
Pewnego dnia otwierasz oczy i widzisz swojego najlepszego przyjaciela
wydaje się być obcy.
A wszystkie, wszystkie marzenia, które zachowałeś na później?
Nagle okazuje się, że niewiele nam pozostało.
[Maddie] Ej, Nora?
Znaleźli go.
On-on jest w porządku.
- Dziękuję. Nora? - [Nora przez telefon] Charlie?
Wszystko w porządku?
[Charlie] Czemu miałbym nie być?
[jąka się] Wyłączyłeś telefon.
No cóż, nie ma tu zasięgu. Po co marnować baterię?
Czy naprawdę dlatego zostałem właśnie przesłuchany przez strażnika parku?
o moim zdrowiu psychicznym?
Znalazłem twoją notatkę.
[Charlie] Jaka notatka?
[Nora] Ten w pudełku w twoim biurze.
Och, Nora.
Nigdy nie miałeś zobaczyć tej notatki.
To twoje słowa, twoje pismo.
[Charlie] Napisane 30 lat temu.
Kiedy pisałem tę notatkę, byłem jeszcze dzieckiem.
Młody, bez celu.
Całe mnóstwo głupot.
Chyba zachowałem tę notatkę,
aby przypomnieć sobie, jak daleko zaszłam.
Myślałem, że nie mam po co żyć.
Okazało się, że się myliłem.
[Nora] Co-co się zmieniło?
Spotkałem cię.
Nie chcę umierać, Nora.
Chcę przeżyć czas, który nam pozostał.
Razem.
Kocham cię, Noro.
[Nora] Ja też cię kocham.
[Nora pociąga nosem] Maddie.
Bardzo dziękuję.
Proszę bardzo.
[wzdycha]
Złupić.
Miałem zamiar zostawić to pod matą.
Tak.
- Przepraszam. - Przepraszam.
[wzdycha]
[chichocze] Proszę wejść.
[wzdycha]
Słuchaj, ja byłem, um... [odchrząkuje]
Zachowywałem się jak dziecko.
A to moja wina.
Przepraszam za to.
Powinnam być bardziej wyrozumiała.
I trochę mniej defensywny.
W ogóle nie powinieneś musieć się bronić.
Jesteś dorosły.
Oboje jesteśmy dorośli.
Wiesz, że w moich oczach zawsze będziesz tym śmierdzącym dzieciakiem.
I zawsze będziesz moją irytującą starszą siostrą
kto zawsze mnie wspiera.
Przepraszam, że nie miałem twojego.
Aby się zestarzeć i pozostać młodym.
-Na zawsze. -Razem.
No cóż... zobaczymy się jutro wieczorem na kolacji?
Tak.
Kocham cię, braciszku.
Ja też cię kocham.
Hej. [wzdycha]
Zachowaj to.
Jesteś pewien?
Na wypadek, gdybym potrzebował podlać moje rośliny.
[chichocze] Okej.
[May chichocze]
-Do zobaczenia później. -W porządku.
[wzdycha]
[pukanie do drzwi]
-Tato. -Przyszedłem w złym momencie?
Nie, nie. Wejdź. Po prostu nie słyszałem kampera.
Nie, twoja matka spała, więc wziąłem Ubera.
Pakujesz się do Knoxville?
Nashville, tato.
Podekscytowany?
Jasne, jasne. Powinno być fajnie.
To również zaszczyt.
Zostać wybranym do reprezentowania swojej straży pożarnej.
Twój kapitan musiał mieć do ciebie ogromne zaufanie.
Bobby zawsze widział w każdym to, co najlepsze.
[chichocze]
Mam nadzieję, że uda mi się sprostać temu wyzwaniu.
[odchrząkuje] Synu, eee...
Miałem nadzieję, że zanim wyjedziesz – a przynajmniej my wyjechaliśmy –
że będę miał szansę przeprosić.
Och, posłuchaj, to nie moja sprawa.
-Jesteście już dorośli... -Nie, nie, nie chodzi mi o rozwód.
O pogrzebie.
-Pogrzeb? -Kiedy dotarliśmy
Twój e-mail o
co się stało z, uh,
do kapitana Nasha,
powinniśmy tu być, a nas nie było.
Eee...
Byłeś zajęty.
Byliśmy w regionie winiarskim.
W tym stanie.
Mogliśmy tu być. Powinniśmy tu być.
Przepraszam.
Dlaczego więc tego nie zrobiłeś?
[wzdycha]
Ponieważ...
jesteśmy okropnymi rodzicami.
Nie, ty jesteś...
...nie jesteś okropny.
Niezbyt dobrze.
Było dobrze.
[chichocze]
Doceniam to.
Myślę, że wiem
co on dla ciebie znaczył, Evan.
I bardzo mi przykro, że go straciłaś.
Jeden...
-Dziękuję. -Miałem nadzieję, że może
jeśli masz chwilę...
mógłbyś mi o nim trochę opowiedzieć.
Y... Chcesz, żebym ci opowiedział o Bobbym?
Chciałbym dowiedzieć się więcej na ten temat
mężczyzna, który pomógł wychować mojego syna.
Kocham Cię Tato.
Ja też cię kocham, synu.
[Phillip wzdycha]
[chrząknięcia]
Hej, Eddie, chodź. Samochód już jest.
Już idę.
Dobrze, wszyscy zbierzcie się, żeby się pożegnać
nasi zwycięscy bohaterowie.
[Kura] Dobrze!
Moi kowboje gotowi reprezentować?
[Buck] Wiesz, siedziałem całą noc, oglądając Trylogię Dolarową.
Teraz mówię płynnie, językiem wyjętym spod prawa.
-O-ho-ho. -Czy to nie zrobił jakiś Włoch?
Dobrze. Diaz i Buckley,
mistrzowie 118,
gdy idziesz do bitwy,
Chcę, abyś potraktował te słowa jako inspirację.
[naśladując Ricky'ego Bobby'ego] „Jeśli nie jesteś pierwszy...”
[wszyscy] „Jesteś ostatni.”
[Kura] Daj im piekło.
Zrób im piekło.
[wszyscy skandują] Dajcie im piekło.
Zrób im piekło.
Dajcie im piekło. Dajcie im piekło.
Wiesz, że tak zrobimy.
I spodziewam się imprezy, kiedy wrócimy.
Tak!
[okrzyki, gwizdanie]
[Komin] Dobrze, wszyscy. Wracamy do pracy.
Ravi, czekaj.
Tak?
[wzdycha] Słuchaj, wiem, że było dziwnie,
i pewnie wiele z tego zależy ode mnie, ale
Ja po prostu, ja chciałem...
Jesteś dobrym facetem.
Z zaskakująco muskularną budową ciała jak na kogoś tak szczupłego.
Ale chodzi o to,
moja siostra mogła trafić o wiele gorzej.
Dziękuję.
Czy to znaczy, że nie miałbyś nic przeciwko temu, żebym się z nią spotykał?
Jasne.
O ile nie będziesz mieć nic przeciwko przeniesieniu
do innej remizy strażackiej.
[chichocze]