NOWY ORLEAN
MODA
PIELĘGNACJA
SZTUKA KULINARNA
KULTURA
ARCHITEKTURA WNĘTRZ
PORADY RÓŻOWEJ BRYGADY
Kogo mamy w tym tygodniu, Bobby?
Nasi bohaterowie w tym tygodniu... Podkreślam: bohaterowie.
Ale zwrot akcji!
To członkowie bractwa Lambda Chi Alpha.
Zgadza się, zaliczymy bractwo.
- Użyj innego słowa. - My...
- Pomożemy bractwu. - Tak.
Super!
Za***iście!
O stary!
- Ziomy! - Lambdy!
UNIWERSYTET
Jak trafię, Josh zrobi sobie irokeza.
- O nie! - Musisz zrobić sobie irokeza.
Marco, to twoja pizza?
Czyja to pizza?
Ian i Josh Allen nominowali siebie i swoich braci.
Chcą, żeby Różowa Brygada nakierowała ich na dobrą drogę.
Nasze bractwo trochę straciło na jakości.
Nasz dom wygląda ostatnio słabo.
Bractwo jest zdecydowanie...
Jest w rozsypce.
Chłopcy z Lambda Chi nie są typowymi członkami bractwa.
Nie wyglądamy jak stereotypowe bractwo.
Nie uważam, że to źle.
Przetrwali razem pandemię i stali się dla siebie wsparciem.
- Miło. - Tak.
Dla wielu z nich bractwo to ich rodzina z wyboru.
Super, że heterycy też mają rodziny z wyboru.
Mamy stąd tyle wspomnień.
Możemy mieszkać z najbliższymi przyjaciółmi i braćmi.
To wspaniałe.
Jedzenie jest gotowe.
Są troskliwi.
Chcą coś zmienić.
To chyba najbardziej aktywne bractwo,
jeśli chodzi o działalność dobroczynną.
- Bractwo miało być organizacją społeczną. - Tak.
Przez odwoływanie wydarzeń w pandemii
większość osób na uniwersytecie nawet nie wie, że Lambda Chi istnieje.
Nie mogliśmy zapraszać ludzi do naszego domu,
co zahamowało nasz rozwój.
Nie mamy stałego napływu pieniędzy.
Musimy organizować wydarzenia, żeby zarobić.
Wiatrak by się tu przydał.
Działający wiatrak?
Mamy całą listę innych rzeczy do ogarnięcia.
Większość z nich nie pochodzi z zamożnych rodzin.
Jest im ciężej opłacać studia i kupować rzeczy, których potrzebują.
Nie wszyscy mogą być bogaci.
Bractwo nie ma dobrej sytuacji finansowej.
Kiedyś była lepsza.
W latach 80. nasze bractwo było tak duże,
że stać ich było na zakup tego domu.
W tym roku będziemy się jak najmocniej starali
pozyskać nowych członków,
zwłaszcza że niedługo skończymy studia.
Pod koniec tygodnia organizują spotkanie absolwentów.
To dla nich ważne wydarzenie.
Będą prosić absolwentów o darowizny, których bractwo potrzebuje,
żeby móc organizować wydarzenia.
Nadal mamy absolwentów, którzy chcą pomóc,
ale niektórzy z nich zaczną się wycofywać, jeśli...
Ich nie przekonamy.
...nie przekonamy ich do pomocy.
Muszą zobaczyć, że staramy się zadbać o przyszłość bractwa.
Chcemy zrobić wrażenie... Sorry.
Chcemy zrobić wrażenie.
Zamienimy tych niechlujnych gości w porządnych jegomości.
Tak!
DZIEŃ PIERWSZY
SPOTKANIE ORIENTACYJNE
Jest bardzo cicho.
Widzę plastikowe kubki.
- Zamknięte. - Wpisz kod.
Spróbuj 80085. Wygląda jak boobs, czyli cycki.
- Może 1234. - Nie, wpisz cycki!
- Mam dwóch starszych braci! - 0000.
- Wpisz 8008. - 8008?
- I 5. - 800...
- O mój Boże! - Sprytna dziewczynka!
Wiemy, że są hetero!
Chociaż geje też lubią cycki. Ludzie zakładają, że nie.
- Stary! - Ale tu wali.
O Boże. Strasznie tu śmierdzi.
Śpią?
O Boże. Ktoś jest na kanapie.
Życie nie czeka! Wstawaj i staw mu czoła! Dawaj, złotko!
Wstawaj!
Pobudka!
- Dawaj! - Jak się nazywasz?
- Josh. - Masz ładne rzęsy. Miło cię poznać!
- Wstawaj! - Pomóż nam znaleźć resztę.
Wiecie, która godzina?
- Może będziemy w coś uderzać? - Tak.
Czas się obudzić.
- Przyszedł mistrz ceremonii. - Mamy kolejnego!
Tu jest kolejny! Wstawaj!
Wstałem.
Ale tu śmierdzi!
To nie mój pokój.
To nie twój pokój?
Pobudka!
Wszędzie są zagubieni chłopcy.
Pobudka!
Wszyscy śpią w jakichś brudnych zakamarkach.
Cześć, śpiący aniołku.
- Pobudka! - Dzień dobry!
Pizza na śniadanie!
Wstawaj!
O rety, obudziliśmy cię?
Ale tu brudno!
Fuj!
Co to jest?
Zagrożenie dla zdrowia.
Wnioskuję, że to kuchnia, po zlewie i kuchence.
O mój Boże.
Ogromne muchy.
Ten dom jest, k***a, obrzydliwy.
Powiedzcie mi, dlaczego chcecie tu mieszkać.
W trakcie roku szkolnego
zawsze kręcą się tu ludzie i ciągle się coś dzieje.
Rozumiem.
Moi rodzice przeprowadzili się do Bay Saint Louis.
Dojazd stamtąd zajmuje godzinę, a tutaj mam dziesięć minut na kampus.
- To dla was ważne miejsce. - Tak.
Ale nie wygląda, jakbyście je szanowali.
Zanim się tu wprowadziłem, jak dołączyłem do bractwa,
było całkiem czysto.
Czyli było tu w miarę ładnie, ale przyszliście i wszystko zepsuliście?
- Znaczy... - Przez lata wiele rzeczy się psuło.
- Zależy, kto tu mieszkał. - Wiem, że to dom bractwa, miejsce imprez.
Ale kto jest odpowiedzialny za mobilizowanie do sprzątania?
Pewnie ja. Chodzi o motywację.
Powiem: „Musimy zrobić to i to”. To działa przez kilka dni.
Sprzątamy, ale jak ktoś zobaczy, że jakaś osoba się obija,
to też zaczyna się obijać.
To taki efekt domina.
Nie mogę.
Nie mogę, ale muszę.
Zapach w kuchni to mieszanka octu jabłkowego
i starej tequili.
Żartowałem.
I ten zapach pomarańczy,
jak robią się włochate, zielone i spleśniałe.
Nie!
Wszędzie są muchy!
Nie chcę tego robić.
Dezynfekuję wszystko.
Mamusie i tatusiowie tych dzieci będą się wstydzić, że ich dzieci tak żyją.
U mnie by to nie przeszło.
Moi synowie by tak nie żyli.
Zrobiłbym spustoszenie.
Co my tu mamy?
Dowód w postaci sztucznych rzęs.
Jakaś młoda kobieta musi funkcjonować w tym szaleństwie.
Grozi jej zakażenie oka.
Dużo stykających się gąbek.
Potrzebuję tutaj profesjonalnych szpitalnych sprzątaczy.
Syf, kiła i mogiła. Tak to mogę określić.
Tanny!
Czekaj. Wracaj, Tanny!
Ta kuchnia...
Spodziewacie się ochrzanu?
Będziesz nam cisnął?
Nie muszę wam cisnąć, bo ta kuchnia mówi sama za siebie.
Nie jedliście nawet śniadania, bo was obudziliśmy.
- Normalnie nie wstaję przed 14. - Ja też.
- To dla was norma. - Zwykle nie jem śniadania.
- Chodzisz późno spać? - Pracuję jako kucharz.
- Chcę mieć własną restaurację. - Ty tu gotujesz?
Trochę tak. On też.
- Rozumiem. - Ja umiem tylko usmażyć jajko.
Kupujecie jedzenie, a potem się nim dzielicie?
- Jecie oddzielnie? Jaki macie system? - Dzielimy się.
Czyli jak w rodzinie.
- Co będzie pod koniec tygodnia? - Mamy spotkanie z absolwentami.
Chodzi o zebranie funduszy?
Potrzebujemy darowizn, bo jest trochę krucho z pieniędzmi.
Jesteście studentami. Na co pójdzie kasa?
Na wyjazdy integracyjne, wydarzenia charytatywne i inne imprezy.
Jeśli chcecie zebrać pieniądze, musicie ich jakoś zachęcić,
żeby chcieli wam pomóc.
To bezpieczne.
Ten but jest nawet ładny. Gdyby był czysty, nosiłbym go.
Na tych gaciach są kocie włosy. Fuj.
Wiem. Szokujący odór.
Nigdy nie czułem tak śmierdzącej kuwety.
Wali jak cycek martwej wiedźmy.
Nie mogę tak mówić. Biedne wiedźmy.
To obraźliwe dla martwych wiedźm.
Tyle przeszły i nawet nie były wiedźmami. To był po prostu mizoginiczny okres.
Podaj mi do ręki. Nie chcę, żeby dotykała podłogi.
Ale ja przeżywam gorsze katusze, przebywając w tym domu.
Musisz sprzątać kuwetę. Zapach jest powalający.
Ale tu obleśnie.
W tej sytuacji zaakceptowałbym odświeżacz powietrza.
Dlaczego kuchnia nie jest na górze?
To najmniejszy problem.
Mają tu kalendarz.
Zapisali, kiedy zapłacić czynsz, ale nie ma nic o sprzątaniu.
Mają listę zepsutych rzeczy.
Ogrodzenie, okna w solarium, pokój na tyłach, spłuczka.
- Dopisz kuchnię. - Cała góra jest wpisana na listę.
Zgadzam się.
Widziałem trzy różne kolory gówna
w muszli klozetowej.
To gówno więcej niż jednej osoby.
Oglądałem dużo odcinków Prawa i porządku.
Umiem rozpoznać trzy różne ślady po gównie w sedesie.
Z dobrych wieści: wszyscy jesteście piękni.
Ty jesteś piękny i ty też.
Widziałem sztuczne rzęsy. Czyja dziewczyna tu bywa?
- Moja. - Musi cię naprawdę kochać, bo...
Znosi to.
Będzie zachwycona, jak znikną ślady po gównie.
Poza tym ta szczoteczka mnie na maksa stresuje.
- Jest moja. - Wiecie, co stąd wylatuje?
Jak ludzie robią kupę i spuszczają wodę,
cząsteczki kału latają po łazience i trafiają na twoją szczoteczkę.
Musisz to zakryć.
Nie chcę was zawstydzać.
Po prostu nie chcę, żebyście mieli wszy łonowe.
Nie wiem, czy to możliwe, ale lepiej być ostrożnym.
Tak.
Ten dom to klęska żywiołowa.
Chciałem powiedzieć „dzieci”, bo moglibyście być moimi dziećmi.
Spałeś tu, ale to nie twój pokój.
- Mój. - Jest bardzo gościnny.
To twoje ubrania?
- To wszystko moje. - Twoje.
- Tak. - Musimy zacząć od tego.
Co jest, k***a?
Sypialnia Marca.
Jest w niej łóżko, ale nie wiem, czy można to nazwać sypialnią.
Nic nie jest uporządkowane.
Jak oni mogą tak żyć w wieku 19, 20, 21 lat?
To wszystko twoje ubrania?
- Wyglądają na vintage. - Tak.
Masz tu rzeczy, które są całkiem niezłe.
- Świetne spodnie. - Te spodnie są odjechane.
Czeka was ważne spotkanie.
Masz coś bardziej eleganckiego, co możesz mi pokazać?
Jaki styl wam się podoba? Jak chcecie wyglądać?
Założę koszulę i krótkie spodenki, bo będzie gorąco.
Jak chcę wyglądać bardziej profesjonalnie, zakładam po prostu koszulę i spodnie.
Okej.
Takie spodnie i ta koszula.
- Ładne. - I te buty.
- Podobają mi się. Nosiłbym je. - To moje ulubione buty.
Widziałem je. Nie chciałem ich dotykać, bo jest tam brudno.
Dbaj o nie. To ładne buty.
Tu jest coś ważnego, co po prostu rzucili na blat.
Podoba mi się, że mają pokój pełen nagród,
albumów, zdjęć i rzeczy związanych z pracą charytatywną.
Ale dlaczego o to nie dbają?
Wszystko jest porozrzucane po półkach uwalonych brudem.
Trochę dumy, chłopcy.
- Spróbuj na obcasach. - Okej.
- Popchnij mnie. - Dawaj, Jackie!
Nie w gówno!
Bractwo to wasza rodzina. Co to dla was znaczy?
Miło być częścią wspólnoty. Wszyscy się wspierają.
- Ja tu nie mieszkam. - Ale jesteście braćmi.
Są dla mnie rodziną.
Polegam na nich w wielu sprawach, a oni na mnie.
Nie ma lepszej grupy chłopaków.
O to miało chodzić w kulturze bractw. O braterstwo.
Jesteście młodymi mężczyznami.
Gdy przebywacie razem, uczycie się,
jak wejść w kolejny etap tego, co dla was znaczy bycie mężczyzną?
To jeden z powodów, dla których dołączyłem do bractwa.
Szukałem instrukcji, jak wyrosnąć na mężczyznę.
I jak ci idzie?
- To proces. - Przypominacie mi mnie w młodości.
Teraz jestem ogarnięty, ale byłem w bractwie.
Dobrze się bawiłem.
Ale zdałem sobie sprawę, że młodzi mężczyźni
nie umieją wejść w kolejny etap.
- Tak. - I nikt o tym nie mówi.
Powielamy schematy. Prawda?
Tak właśnie jest.
To się powtarza.
Dotarliśmy tu w samą porę.
To jasne, że ci chłopcy są zagubieni.
Nie mają pojęcia, co robią ani jak stać się mężczyznami.
Dowiedzieliśmy się, że jesteście obrzydliwi,
ale też mili, wrażliwi i otwarci, co jest wspaniałe.
Myślę, że nasza rodzinka,
nasze bractwo pojawiło się w idealnym momencie.
Jeśli wy jesteście gotowi, to my też jesteśmy gotowi.
Jesteście gotowi na wszystko?
Tak. Poza ogoleniem na łyso.
W porządku.
Trzy, dwa, jeden.
Lambda Chi Alpha!
SIEDZIBA RÓŻOWEJ BRYGADY
Ci chłopcy potrafią stworzyć stylówkę,
ale chcę im pokazać, jak zrobić to z klasą.
Teraz wyglądają jak studenci.
Nie mają stosownych ubrań na nadchodzące spotkanie. Pomogę im z tym.
Chcą zdobyć szacunek absolwentów.
Przyprowadzę ich do nas i pokażę im, jak wygląda czysta kuchnia.
Wymyślę coś, co będą mogli przygotować, żeby zdobyć fundusze.
Ci chłopcy nie dbają o siebie.
Ktoś musi nauczyć tych młodych mężczyzn podstaw pielęgnacji.
Muszą się postarać.
Nie dajemy im wystarczająco przestrzeni do rozmowy o uczuciach,
więc zabiorę ich w miejsce, w którym mogą się odprężyć i otworzyć.
Pozwolili, by ich dom popadł w ruinę, co tylko pokazuje,
że nie są dumni z tego, gdzie mieszkają, ani z tego, czego są częścią.
Będą musieli szorować, wycierać, polerować,
zamiatać, odkurzać, zmywać
i robić wszystko, czego nigdy nie zrobili w tym domu,
bo jest obrzydliwy!
Jest obrzydliwy.
DZIEŃ DRUGI
PODSTAWY HIGIENY
SZANUJ SWÓJ DOM
Jakie nieświeże powietrze.
Ja jestem tą osobą, która sprząta domy i sprawia, że są ładne.
Teraz tego nie zrobię.
Pomogę na górze,
ale nie mam czasu, żeby ogarnąć też to.
Najpierw śmieci. Dom ma błyszczeć!
O Boże.
Lep na muchy pełen much,
kąty pełne brudu,
kanapy pełne sztywnych skarpet.
Obleśne.
To wszystko trzeba posprzątać.
Dlaczego to jest mokre?
Chcę, żeby zobaczyli, jak łatwo jest coś naprawić.
Trzymam.
Mam nadzieję, że obudzę w nich poczucie odpowiedzialności
i dumy z przestrzeni, w której żyją.
Kto mi pomoże z dziurą w suficie?
Ja.
Prawie.
- Dobrze. - Dawaj, Demario.
Zacznij od małej ilości. Nałóż na krawędź.
Twarze im się rozjaśniły.
Zaczyna do nich docierać,
że miło jest mieć dom, który nie jest obleśny.
- Mogę tak żyć. - Czuję, że coś osiągnąłem.
Dom, do którego absolwenci mogą wejść i powiedzieć:
„Dam im trochę pieniędzy, żeby dalej było tak ładnie”.
Na podłodze w łazience leżą ze dwa kilogramy łoniaków.
- Trzeba to odkurzyć. - Dwa kilogramy.
Są wszędzie.
O mój Boże.
Ryan jest liderem.
Przyjął tę rolę, ale jej nie wykorzystuje.
Co przyciągnęło cię do bractwa?
Przypominało mi grupę przyjaciół z rodzinnego miasta,
ale dojrzalszą.
To faceci, których podziwiam.
Wielu absolwentów zaraz po studiach
zrobiło dla siebie coś dobrego.
- Co studiujesz? - Zarządzanie.
Chcę być dyrektorem, szefem, prezesem jakiejś organizacji.
Tu możesz się uczyć, jak zarządzać ludźmi.
- Sam chciałeś zostać przewodniczącym? - Tak.
Co mógłbyś robić inaczej w przyszłości,
żeby nie dopuścić do takiej sytuacji?
- Rozliczać wszystkich z obowiązków. - Dobrze.
Nie mam problemu z bałaganem w przestrzeni osobistej.
Ale musicie dbać o to, by wspólna przestrzeń była czysta.
- Tak. - Dom wygląda inaczej.
Dbajcie o swoją przestrzeń. Nie chodzi tylko o czystość.
To umiejętności, które mają zastosowanie we wszystkim.
To co?
Piona? Piona!
Dobra robota! Jestem z was dumny!
- Damy radę. - Tak.
WSTĘP DO STYLU
KONSTRUKTYWNA KRYTYKA
Z werwą, kochani! Co tak wolno? Musimy zrobić zakupy.
Widać, że chcą dla siebie jak najlepiej.
Chcę ich nauczyć, jak dawać sobie rady
i jak wyglądać dojrzalej.
To nie będzie zwykłe spotkanie z absolwentami.
Wasi goście to profesjonaliści. To dla was okazja do networkingu.
Chcę się upewnić, że nie pomyślą: „To tylko dzieciaki”.
Niech wiedzą, że traktujecie to poważnie i szukacie wsparcia.
By nawiązać kontakt z kimś, kto może odmienić wasze życie,
ubierzecie się stosownie.
- Tak? - Tak.
Zagramy w grę.
Możecie splądrować sklep.
Wybierzcie stosowny strój na wasze spotkanie.
Mają tu mnóstwo rzeczy, które będą wam pasować.
Ma to być swobodny strój biznesowy.
Na przykład: chcecie włożyć T-shirt.
Może lepsza byłaby polówka? Albo koszula?
Może zamiast adidasów lepiej włożyć eleganckie buty?
Macie pięć minut na zakupy. Możecie wybrać, co chcecie.
Później ocenimy, komu poszło najlepiej.
- O nie. - Okej.
Dobrze.
Pięć minut. Zaczynamy!
Spacerują, jakby mieli mnóstwo czasu.
Ruchy! Rusz tyłek!
Różowy byłby spoko.
Podobają mi się te spodnie.
Ale nie wiem, czy pasują, bo nie rozróżniam kolorów.
Pomogę ci.
Co będzie przekazywał twój strój?
- Zapadnie w pamięć? - Tak.
Warto pomyśleć.
To zielony?
To jest...
szary, ale z odrobiną zielonego.
- Rozmiar M? - Już.
Ale duży wybór.
Super, że szukacie dodatków w dziale kobiecym.
Mają też lepsze spodnie.
Zgadza się.
Dzieciaki, jeszcze dziesięć, dziewięć,
osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, koniec!
Jesteście gotowi?
- Tak. - Tak.
O kurczę!
Każdy niech weźmie tabliczkę.
Będziecie się prezentować.
Zapiszecie oceny w skali od jednego do pięciu.
Dobrze?
W porządku.
- Odważnie! - Tak się pisze „pięć”.
Pokażcie oceny!
Piątka.
- Następny. - Piątka. Rozwaliłeś skalę.
- To znaczy ten skrót? - Tak.
Oceńcie go, chłopcy.
Jesteście tak blisko?
W tej koszuli wyglądasz jak czyjś tata
albo czeczeński gangster.
Konkretnie!
Widać, że są braćmi. Dobrze się znają.
Następny.
Liczę, że dzięki temu będą bardziej szczerzy.
Nie chcę być zbyt miły ani zbyt wredny.
Bądź taki, jaki chcesz.
Możesz być miły i możesz być wredny.
- Przepraszam! - O nie!
- Ten łańcuch jest dla ciebie za gruby. - Wyglądasz jak uczestnik Soul Train.
Daję ci piątkę, bo to bardzo w twoim stylu.
Też dałem piątkę, bo się tego nie spodziewałem.
- Jesteś w szoku, jak dobrze mu poszło? - Tak.
- Marco. - Czwórka.
Wyglądasz lepiej, jak masz na sobie coś bardziej wyrazistego.
Piątka.
Dlaczego?
Lubię neutralne kolory.
Jestem zdumiony.
Myślałem, że ich wybory mnie rozczarują.
Następny.
Ale prawie wszyscy wybrali świetne zestawienia.
Mogę coś zmienić?
- Jasne, co chcesz. - Okej.
- Kołnierzyk. - Tak jest bardziej elegancko.
Nie potrzebujesz okularów.
Ani łańcucha.
- Teraz trzy i pół. - Cztery.
- Tak jest lepiej. - Te kolory do siebie pasują.
Wybrałeś kropki i paski. Dwa klasyczne wzory.
To zawsze działa. Następny!
Koszula jest bardzo duża w porównaniu ze spodniami.
Te buty są trochę zbyt eleganckie do tego stroju.
Wybierz inne buty i luźniejsze spodnie i będę zachwycony.
- Wiesz, co zrobię. - Pasek?
- Tak. - Tak.
Próbowałeś dopasować pasek do butów, ale kolory się nie zgadzają.
Jestem z nich dumny.
Mam nadzieję, że rozumieją, jak to wpływa na ich samoocenę,
nawiązywanie kontaktów, karierę i na to, jak są postrzegani.
Bardzo mi się podoba.
Masz u mnie piątkę. Świetna robota!
Możecie mi naskoczyć!
Tak, możecie mu naskoczyć! Nie.
DZIEŃ TRZECI
KANAPKOLOGIA
ZRÓB TO PO SWOJEMU
Zrobimy kultową kanapkę.
To moja ulubiona kanapka. Powstała w Nowym Orleanie.
- Co to za kanapka? - Muffuletta.
- Jedliście ją kiedyś? - To moja ulubiona.
- Naprawdę? - Tak.
- Robiłeś ją? - Nie. Będzie fajnie.
To będzie symbol waszego bractwa.
Połączycie różne składniki i powstanie z tego muffuletta.
Muffulambda.
Składniki to wędlina, ser,
octowe i marynowane warzywa.
Wkłada się je do pięknych bochenków chleba z sezamem.
Zarzućcie sobie ręczniki na ramiona.
Czeka nas długa droga, zanim wyprowadzimy ich na prostą,
ale inspiruje mnie ich braterska więź.
W bractwie mają obowiązek wspierać się w dążeniu do bycia jak najlepszymi.
No i to studenci. Na pewno kochają kanapki.
Mamy czarne oliwki kalamata.
Zielone oliwki bez pestek.
Giardiniera. Marynowane warzywa, chrupkie i kwasowe.
Josh, będziesz miał najwięcej pracy, bo jesteś kucharzem.
Mamy szalotki i świeży czosnek.
Pieczoną czerwoną paprykę, płatki chili, natkę pietruszki.
Nie ma jej w przepisie. Lubię ją dodawać, bo ma w sobie świeżość i pieprzność.
Nie dodamy prosciutto do sałatki, ale trzeba je pokroić.
Nie ma nic gorszego niż ciągnące się prosciutto,
bo wtedy cała kanapka się rozpada.
- Tak. - Co nie?
Jak idzie wam krojenie?
Przekonamy się!
Umiem robić tylko jajka z bekonem.
Chowajcie palce przy krojeniu, żeby ich sobie nie przyciąć.
Patrzcie na Josha.
- O tak. - Bardzo dobrze.
Za czym będziecie tęsknić, gdy skończycie studia?
Ja będę tęsknił za naszą specjalną nagrodą Freemana.
Nagrodę Freemana dostaje osoba, która zrobiła najgłupszą rzecz w tygodniu.
W sensie wpadła w okno, trzymając talerz z arbuzem
i wywaliła się na arbuza?
- Coś takiego. - Albo zjadła szluga!
- Albo zesrała się w barze! - Tak.
Jeden z was powiedział na początku coś o rodzinie z wyboru.
Zawsze zakładałem, że to coś, co istnieje tylko w środowisku LGBTQIA+,
że to wyłącznie nasze zjawisko, ale teraz wiem, że nie.
Fakt, że to był wasz wybór, by stworzyć rodzinę,
nadaje temu większego znaczenia.
- Dom z dala od domu. - Tak.
Jak skończycie kroić składniki, możecie je tu wrzucić.
Jak Salt Bae.
Poleję oliwą.
Bierz ten czosnek.
Dodaj trochę solanki, sok z cytryny i oregano.
Gotowi na składanie?
- Tak! - Okej. Teraz się pobrudzimy.
Bierzemy nadmiar oliwy,
która nabrała smaku, słoności i kwasowości,
i polewamy nią chleb.
Jak wpadnie nam jakieś warzywo, to nic.
Potem wypukłą stroną łyżki
próbujemy rozsmarować po całości.
Teraz składamy.
Jest dużo zasad w robieniu kanapek.
Lżejsze składniki daje się na wierzch.
Możecie wybrać. Mamy salami z Genui albo soppressatę.
Mamy też mortadelę.
To luksusowa kiełbasa bolońska.
Burżujska.
Pokrojone prosciutto.
Wystarczy dodać odrobinę.
Jeśli chodzi o sery, mamy provolone i mozzarellę.
Wystarczą trzy plasterki.
Teraz sałatka.
Nie chcemy, żeby nam ciekło po bokach.
Spróbujcie odcedzić nadmiar oleju.
Na pewno nasyficie, ale to nic, takie jest życie.
Bierzemy drugą połówkę,
przyciskamy.
Są dwa warianty: na ciepło i na zimno.
Na ciepło.
- Tak? - Każda kanapka jest lepsza na ciepło.
Dobrze.
Jeśli chcą prosić ludzi o darowizny i pomoc
i pokazać absolwentom, jakimi są wyjątkowymi młodzieńcami,
powinni być dumni ze wszystkiego, co robią.
Ja pierdzielę, ale pięknie pachnie!
To najlepsza rzecz, jaką zrobiłem w życiu.
Jestem pewien, że im się to zwróci.
- Smacznego! - Smacznej muffulambdy.
Zarąbista.
To jest sztos.
To najlepsza muffuletta, jaką jadłem.
- Pyszna. - Zrobiliśmy to. I to szybko.
Możecie coś takiego przygotować na spotkanie z absolwentami?
Tak.
- Kto będzie zarządzał? - Josh.
Tak! I będziecie go wspierać?
- Oczywiście. - Zrobię sałatkę.
Wiem, że to bractwo wiele dla nich znaczy,
ale muszą to jakoś pokazać.
Sprawię, że ich dom będzie wyglądał ładniej i porządniej,
żeby mogli być z niego dumni.
DZIEŃ CZWARTY
UPIĘKSZENIE
ŻYCIE NIE JEST IDEALNE, ALE MOŻESZ MIEĆ IDEALNE WŁOSY
Chodźcie, chłopcy.
Przywitajcie się.
Zajmijcie miejsca.
Chodźcie.
Tak.
Toksyczna męskość zostaje za drzwiami.
Zapraszam wszystkich.
Metamorfoza dla ciebie, ciebie i ciebie.
- Ale masz ładne oczy. - Dziękuję.
O mój Boże.
Twoja broda jest...
Wiem, że jest długa.
Tak, wyglądasz, jakbyś uciekł z rodziny amiszów pół roku temu
i dopiero zaczął używać prądu.
Jesteś na to za ładny.
Na pewno chciałbym...
- Przyciąć? - Tak.
Widzisz to?
Tu masz najkrótsze włosy. To powinna być długość twojej brody.
Masz pod tym bardzo przystojną twarz.
Podoba mi się twoja broda.
- Chcesz tak mocno przyciąć? - Tak.
Najładniejsze loczki na świecie.
Opowiedz mi o sobie. Co chcesz robić?
- Studiuję filmoznawstwo. - Okej!
Wyglądasz jak artysta. Widać, że chodzisz własnymi ścieżkami.
- Kiedy obcinałeś włosy? - Trzy i pół roku temu.
Lubię mieć długie włosy i loki,
ale fajniejsze są takie...
O kurde.
Chcę się pozbyć tej brody.
Żebyś był troszkę jak Harry Styles.
To będzie duża zmiana. Pozbędziemy się zarostu.
Nawet wąsów?
Nara, stara.
Myślałem o blond końcówkach.
- Chcesz je rozjaśnić? - Tak.
Mamy dużo roboty.
Ale przyjemnie!
- Ian. - Co tam, mordko?
Tak będziecie się przygotowywać do ślubu.
Będziecie swoimi drużbami?
Znacznie lepiej.
- Obetnę ci teraz włosy. Jesteś gotowy? - Tak!
Okej.
Trzy, dwa, jeden.
O mój Boże.
Ale jazda.
Tak.
Nie wiem, jak wyglądam, ale czuję się dziwnie.
Już jest mi lżej.
- Prawda? - Tak.
Wszyscy wyglądacie seksownie!
Wyglądasz bosko.
Tak.
Pochyl głowę.
Wyglądasz jak Jack Harlow.
Świetnie się bawimy.
Rozwijamy się. Wprowadzamy duże zmiany.
- Widzę cię na plaży. - Dzięki.
- Jak w Słonecznym patrolu. - Super, że prawicie sobie komplementy.
Trzeba sobie okazywać miłość.
Jakie to słodkie, gdy młodzi ludzie eksplorują i bawią się.
Są uroczy.
Zobaczysz nowego siebie za trzy, dwa, jeden.
Podoba mi się.
Metamorfozowy montaż!
- Proszę bardzo. - Zarąbiście.
- Dzięki za zaufanie. - Potrzebowałem tego.
- Wyglądasz super. - Ufam zawodowcom.
O w mordę, to coś nowego.
- Jest git. - Co nie?
O kurde.
- Ładnie wygląda. - Co nie?
Trzy, dwa, jeden.
Ja pierdzielę. Ale inaczej.
- Co nie? - Podoba mi się.
Chłopcy! Jak wyglądacie?
Bosko!
Wspaniale!
ZAAWANSOWANA KOMUNIKACJA
PROSZENIE O POMOC
O ognisku śpiewajmy
- Ładnie tu. - Dobra miejscówka.
Nigdy tu nie byłem.
- Umiecie rozpalić ogień? - Tak.
Świetnie. Nie jestem biwakowiczem.
- Nauczycie mnie czegoś. - Cooper wie, co robi.
To jasne, że ci chłopcy są zagubieni.
Potrzebują wsparcia.
Muszą nauczyć się wyrażać swoje uczucia,
żeby móc się wspólnie rozwijać.
Czego was uczono, jeśli chodzi o bycie mężczyzną?
Że trzeba zadbać o rodzinę.
I mieć stabilność finansową.
Bycie niezawodnym to podstawa bycia mężczyzną.
To ciekawe, że nie mówisz o dbaniu o siebie.
Tak.
Nasza kultura tego uczy mężczyzn.
Mają dbać o wszystko inne. To jest ich wartość.
Niektórzy mówią: „Zadbaj też o siebie”, ale nikt nie uczy, jak to robić.
Dbanie o siebie polega w dużej mierze
na byciu świadomym emocji, bo to wpływa na zdrowie psychiczne.
Jak często dajecie sobie przestrzeń na wsparcie i rozmowę?
Myślę, że faceci mają wpojone, żeby nic nie mówić, chyba że ktoś zapyta.
Czasem ciężko jest się wyrazić
i znaleźć do tego okazję.
Pytacie go, jak się czuje?
Robię to za rzadko. To mój brat.
Chcecie go o coś zapytać?
Co się z tobą dzieje? Co ci siedzi w głowie na co dzień?
Dużo się dzieje.
W lecie byłem na dwóch stażach
i chodziłem na dwa kursy wakacyjne.
Musiałem jeździć wszędzie autobusem.
Mam różne problemy finansowe.
Jakie?
Mów dalej, Demario.
Próbuję...
Chodzi o samodoskonalenie.
- Próbuję to robić. - Dużo się u ciebie dzieje.
- Odczuwasz duży stres. - Próbuję to wszystko ogarnąć.
Czujesz, że ci się to nie udaje?
Nie jest łatwo.
Dostałem samochód, który rozbiłem następnego dnia.
Znowu jestem bez auta i jeżdżę wszędzie autobusem.
Demario zawsze jest uśmiechnięty.
Nie wiedziałem, że przez to wszystko przechodzi.
Jak do nas przychodzi, poprawia wszystkim humor.
Kocham cię i nie wiedziałem, że przez to przechodzisz.
Powinienem był cię o to zapytać.
Teraz widzę, że muszę z wami o tym rozmawiać.
Będę to robił.
Mężczyzn uczy się, żeby dźwigali wszystko na swoich barkach,
ale gdy trzymamy wszystko w środku, zaczyna nas to zżerać.
Zdarzały się takie sytuacje, że siedzieliśmy razem,
coś w nas pękało i staraliśmy się nawzajem pocieszać.
Nie powinniście dopuszczać do sytuacji, że coś w was pęka.
Gdy trzymacie to w sobie, pewnego dnia emocje biorą górę
i wybuchacie.
Przez tę rozmowę zacząłem myśleć o mojej pozycji.
Jestem przewodniczącym bractwa,
więc czuję, że, poniekąd...
zawiodłem wszystkich, bo nie pytałem, jak się czują.
Nie zawiodłeś.
Skąd te emocje?
Źle mi z tym, że widzę przyjaciół w takim stanie.
Sam nie wiem.
Ja też mam swoje problemy
i przed nikim się tak naprawdę nie otworzyłem.
Dlaczego nie chciałeś tego zrobić?
Na samą myśl czuję niepokój.
Sam nie wiem, co tak naprawdę czuję.
Większość osób nie wie, co czuje.
To chciałem powiedzieć.
W mojej głowie to nie ma sensu, więc jak mam to wyjaśnić?
Ciężko nie czuć się źle, że zrzuca się to komuś na głowę.
Nie wiem, co ktoś przeżywa.
Jeśli ktoś jest w bardzo trudnej sytuacji,
może to nie najlepszy czas, by go obciążać swoimi problemami.
Poza tym mam wpojone, że tylko ja mogę sobie pomóc.
Nawet jak ktoś mi coś radzi albo ja mu się żalę,
wkurzam się, bo ta osoba nie wie, co czuję.
Nie wie, jak to jest.
Wszystko się we mnie gotuje
i dochodzi do momentu,
w którym zamykam się w sobie albo...
Po prostu zamykam się w sobie.
Nie tylko ty tak masz.
Mężczyzn uczy się, że muszą rozwiązywać problemy.
Ale wiemy, że gdy czujemy się bezpiecznie,
nie potrzebujemy rozwiązań.
Gdy czujecie, że nie wiecie, co powiedzieć,
nie chcecie innych obciążać czy zawracać im głowy,
powiedzcie: „Posiedzimy razem?
Pogadam chwilę o swoich problemach, ale nie musicie ich rozwiązywać”.
Mężczyzna może powiedzieć, co czuje, drugiemu mężczyźnie bez presji.
Patrzę na was i widzę, że cały czas ciekną wam łzy z oczu.
Widzę stres w waszych oczach.
- Bawisz się cały czas patykami. - Tak.
Tłumicie w sobie emocje, które chcą się uwolnić,
ale wy na to nie pozwalacie.
Wasz kolega pośrodku...
Gdy ludzie robią tak,
to znaczy, że coś w sobie tłumią.
Musicie wypuścić te emocje.
Nie wiem, jakie to emocje, wy też możecie nie wiedzieć.
Właśnie. Ja nie wiem.
Musicie umieć o tym rozmawiać.
Jest intensywnie, bo robicie to pierwszy raz.
Musicie umieć się słuchać.
Dzięki temu zbliżycie się do siebie
i staniecie się lepszymi mężczyznami.
Gdyby ktoś mi to powiedział, jak miałem 21 lat... Jezu!
Czułem wielką presję, miałem problemy...
Nie popełniłbym pewnych błędów.
Ale wy możecie się wspierać.
Na tym polega bycie mężczyzną. Na dbaniu o siebie.
Nie pozwólcie, by coś się w was jątrzyło.
Masz rację. Nigdy czegoś takiego nie przeżyłem.
Bez kitu.
Nigdy nie płakałem przy innej osobie.
Świetnie sobie poradziliście.
To, co zrobiliście, jest bardzo trudne dla mężczyzn, zwłaszcza młodych.
Nawet nie wiecie, jak do przodu jesteście.
A teraz wstańcie i okażcie sobie wsparcie.
- Otrząśnijcie się. - Mój przyjacielu.
- Stary. - Bracie.
- Jestem tu. - Gadaj ze mną.
Przepraszam, jeśli sprawiłem...
Chodź tu.
Zawsze możesz ze mną porozmawiać.
- Dzięki. - Kocham cię.
Jesteśmy przyjaciółmi. Nie wiem, co bym bez was zrobił.
Szaleństwo.
To był najbardziej szalony weekend w moim życiu.
DZIEŃ PIĄTY
EGZAMINY
STAŃ NA WYSOKOŚCI ZADANIA
Cześć!
- Wyglądacie super! - Bardzo przystojnie.
Prawie ich nie poznaję.
- Gotowi zobaczyć dom? - Tak.
W porządku.
O k***a, co jest?
O kurczę.
Że co?
To nie jest ten sam dom.
O mój Boże.
Ale super.
Klub książki!
- Szaleństwo. - Ale pięknie.
To zupełnie inny świat.
Nowa przestrzeń do grania lub oglądania filmów.
Siedzenia jak w kinie.
- O stary. - Boże.
- Zobacz maszynę do popcornu. - Niesamowite.
- Wielki telewizor! - Możemy robić wieczory filmowe.
Jesteś w szoku czy myślisz, jak podzielić obowiązki?
W szoku.
Jest super.
- Ekstra. - Niesamowite.
- Idziemy dalej? - Tak.
- Nie chcę niczego zepsuć. - Co nie?
- Co? - Ja pierdzielę!
To jakieś jaja.
Teraz możecie tu jeść, spędzać czas.
To fantastyczne.
- Kocham ten stół. - Ekstra.
Nowe sprzęty. Ekspresy do kawy.
Dla dystyngowanych dżentelmenów.
Ekspres kolbowy?
- Nie wierzę. - To niesamowite. Jest tak ładnie.
Musicie zobaczyć jeszcze jedno miejsce.
O mój Boże.
- K***a. - Nie wierzę!
Tutaj możecie sobie posiedzieć, pograć w gry, poczytać.
To miejsce na partyjkę szachów lub grę w kółko i krzyżyk.
Jest bardzo gustownie.
Dopiero teraz zauważyłem lampę.
A najlepsze są akcesoria do sprzątania!
Tak!
Macie tu wszystko, co potrzebne.
Skończyły się wymówki.
Optymizm!
Co pomyślą absolwenci, jak to zobaczą?
Posrają się.
Kuchnia wygląda trochę inaczej.
Tylko trochę.
Teraz jest miejsce na krojenie.
- Tak! - Jest super.
Skoro mowa o krojeniu, chciałem, żebyś miał porządny zestaw noży.
Są pięknie naostrzone.
- Wiem, jak ważne są noże dla kucharza. - O rety.
Możesz ćwiczyć i udoskonalać umiejętności.
- Bardzo ci dziękuję. Są super. - Nie ma za co.
Kocham je. Roztopiłeś mi serduszko.
- Mogę cię przytulić? - Pewnie!
Jak nastroje przed spotkaniem?
Myślę, że musi nam pójść dobrze.
W tym roku inne bractwa nie mają szans.
- To prawie niesprawiedliwe. - Trochę tak.
Chcę, żebyście mieli przewagę,
dlatego mam nową garderobę dla każdego z was,
stosowną do waszej przyszłości poza uczelnią.
- Tak? - Tak.
To dobra kanapa na przekąski.
- Na przykład żelki. - Hej.
- Co? - Gotowi?
- Tak! - Ja też!
Chodźcie się pokazać.
Podoba mi się podwinięta nogawka.
- Proszę, proszę! - Ale przystojniak!
Ale słodziak!
Tak! Bum!
Stylowo.
Świetne połączenie.
Bo w tobie jest seks, złotko.
Super. Następne są kostiumy kąpielowe?
Mega.
Jesteś taki słodki, że nie mogę tego znieść.
Jaki ładny, dopasowany strój.
Emanujesz pewnością siebie.
- Tak! - Patrzcie na niego!
Cooper!
Dobrze wyglądasz!
Gdzie się podziali chłopcy z bractwa? Tu są sami modele.
Dobrze się bawiliśmy, poznając was bliżej.
Myślę, że nie tylko wyglądacie lepiej,
ale też wiele się nauczyliście.
Pokazaliśmy wam, jak być dumnym z domu,
i zamieniliśmy was z chłopców w mężczyzn.
Tak. Zostaliście upiększeni.
Tak.
Przed wami ważny wieczór. Jak się czujecie? Stresujecie się?
Jestem lepiej przygotowany. Mniej się stresuję.
Bez kitu.
Powinniście być dumni.
Jeśli tak wygląda przyszłość mężczyzn w naszym kraju,
jestem nią bardzo podekscytowany.
Zgadzam się w pełni.
Bardzo się tego bałem.
Jak byłem w waszym wieku, młodzi mężczyźni nie byli dla mnie mili.
To było dla mnie dobre doświadczenie. Inspirujecie mnie i jestem z was dumny.
Ostatnie dni nauczyły mnie,
jak dbać o siebie i o moich przyjaciół.
Chcę wam podziękować z głębi serca.
To odmieniło moje życie. Poważnie.
Było niesamowicie.
Bardzo wam dziękuję. Było super.
Naprawdę magicznie.
Dziękuję zwłaszcza za wczoraj,
za to, jak nam pomogłeś.
Jesteśmy tacy silni, bo wiemy, że mamy siebie.
Bądźcie przy sobie. A teraz...
- Pójdziemy sobie. - Będziemy tęsknić!
Żebyście mogli przyjąć gości. Powodzenia.
- Pa! - Cześć!
- Pa! - Pa, pa!
DRUGIE WYDANIE
Kilka osób zajmuje się jedzeniem, a pozostali mają zadbać o porządek.
Gdy przyjdą absolwenci,
gadajcie, z kim się da, poznajcie jak najwięcej osób.
Jak kogoś znacie, przywitajcie się. Idźcie do tych, których nie znacie.
Wygląda pięknie. Nie żałuj oliwek.
- Dzień dobry. - Jak się masz? John Person.
Ryan Parker. Miło pana poznać.
O mój Boże!
Witam w naszym odnowionym domu.
Patrz na ten pokój!
Dzień dobry.
- Cześć. - Witamy w nowej kuchni.
- Sami to robicie? - Tak.
To nie jest dom bractwa.
Trzeba dobrze wyglądać. Jak pan.
Czemu tego nie zrobiliśmy?
Zobaczcie.
Nie! Ale śmiesznie.
Chciałem zapytać, czy zna pan kogoś
lub może pan chciałby przekazać darowiznę?
- Oczywiście. - Dziękuję. Doceniam to.
Jestem dumny z tego, jak daleko zaszli.
Ci młodzi ludzie podeszli do tego procesu z entuzjazmem,
zadając pytania, wspierając się nawzajem
i będąc dla siebie życzliwymi.
To podnosi na duchu.
Prawdziwą miarą mężczyzny jest to, jaki jest wrażliwy,
kochający i wyrozumiały.
Ciężko jest znaleźć rodzinę z wyboru, a tym dla siebie są.
Są troskliwi, kochający. Wspierają się.
Mogą na sobie polegać,
więc mogą dzielić się swoimi lękami i nadziejami na przyszłość.
Twoi bracia mogą cię uczyć.
Każda osoba może nauczyć kolejną.
I tak to się toczy. Krąg życia.
Za nasze bractwo!
- Tak! - Lambda Alpha!
Zdrowie!
#MODNEPORADYRÓŻOWEJBRYGADY
IDEALNY UŚCISK DŁONI
Masz jedną szansę na dobre pierwsze wrażenie.
Zaczyna się od uścisku dłoni.
Kontakt wzrokowy, uścisk, dwa lub trzy potrząśnięcia.
Nie za mocno.
Nie za delikatnie.
W sam raz.
To powitanie, nie rywalizacja.
Nie chcę, żeby było, że dramatyzuję.
Nie!
K***a, nienawidzę brudnych paznokci!
Nie powinniśmy kłamać.
Nie zawsze jest lepiej.
Tanny!
- Czasem jest tylko gorzej. - Chciałem to powiedzieć.
Robimy „muffaletty”.
„Muffaletty”.
Płaczę!
Muffuletty.
- Świetnie! - Dasz radę.
Co tu się odpi***ala?
Muffki.
Nie wiem, czy chciałbym bić się z tymi siedmioma chłopcami.
Myślę, że za pięć minut stracę przytomność.
Żartowałem. Bez problemu dałbym im radę.
Karamo zawsze wydawał się stary.
Za moich czasów mówiło się „biba”.
Dzisiaj był bardzo stary.
Jesteś pół roku młodszy! To niewiele, Bobby! Też jesteś stary!
Fiut z ciebie!
Przestańcie!
Już mi przeszło. Jest dobrze.
Chyba płukaliśmy gardła wodą z bonga.
Napisy: Sylwia Szymańska