‪(นิวออร์ลีนส์)
‪(ฝ่ายแฟชั่น ‪แทน)
‪(ฝ่ายทรงผม ‪โจนาธาน)
‪(ฝ่ายอาหารและไวน์ ‪แอนโทนี่)
‪(ฝ่ายวัฒนธรรม ‪คาราโม)
‪(ฝ่ายออกแบบ ‪บ๊อบบี้)
‪(เควียร์ อาย)
‪ตายแล้ว สัปดาห์นี้เราจะเจอใครเหรอ บ๊อบบี้
‪เหล่าฮีโร่ของเราสัปดาห์นี้ มีหลายคนนะ
‪หักมุม
‪เป็นสมาคมนักศึกษาชายชื่อแลมบ์ดา ไค อัลฟา
‪ถูกต้อง เราจะทําสมาคมนักศึกษาชาย
‪เปลี่ยนคําใหม่ซิ
‪เราจะ...
‪- ช่วย ‪- ช่วยสมาคมนักศึกษาชาย
‪เริ่ดมาก
‪โคตรเจ๋ง
‪ไปเลยเพื่อน
‪- เพื่อนๆ ‪- แลมบ์ๆ
‪(มหาวิทยาลัยนิวออร์ลีน)
‪ถ้าฉันโยนลูกนี้ลง จอช ‪นายต้องตัดผมทรงโมฮอว์ก
‪ไม่นะ
‪นายต้องตัดทรงโมฮอว์กแล้ว
‪มาร์โค นี่พิซซ่านายเหรอ
‪นั่นพิซซ่าใคร
‪เอียนกับจอช อัลเลนที่อยู่ปีสี่ ‪เสนอชื่อตัวเองกับพี่น้องสมาคม
‪พวกเขาอยากให้แฟ็บไฟว์ทําให้พวกเขาตาสว่าง
‪และผลักดันพวกเขาไปในทิศทางที่ถูก
‪สมาคมชายของเราคุณภาพตกไปมาก
‪ช่วงนี้บ้านของเราโทรมไปมาก
‪สมาคมนี้ออกจะ...
‪มัน... เละมากครับ
‪เด็กหนุ่มส่วนใหญ่ในแลมบ์ดา ไค ‪ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะอยู่สมาคมนักศึกษาชาย
‪ผมคิดว่าส่วนใหญ่ ‪พวกเราดูไม่เหมือนอยู่สมาคมชาย
‪ผมคิดว่าไม่ใช่เรื่องแย่นะ
‪หลังจากผ่านช่วงโรคระบาดมาด้วยกัน
‪พวกเขาสร้างภราดรภาพและระบบสนับสนุน
‪- ดีนี่ ‪- เจ๋ง
‪สําหรับพวกเขาหลายคน ‪แลมบ์ดา ไค อัลฟาเป็นครอบครัวที่พวกเขาเลือก
‪ชอบจังที่พวกชอบเพศตรงข้าม ‪ก็มีครอบครัวที่เลือกเอง
‪บ้านหลังนี้มีความทรงจํามากมาย
‪การได้อยู่กับเพื่อนสนิทและพี่น้องของเรา
‪เป็นสิ่งที่ดีมาก
‪อาหารเสร็จแล้ว
‪พวกเขาเอาใจใส่
‪พวกเขาอยากสร้างความแตกต่าง
‪พวกเขาน่าจะเป็นสาขา ‪ที่มีส่วนช่วยเหลือชุมชนมากที่สุดแล้ว
‪ด้วยงานการกุศลของพวกเขา
‪ชอบนะ นี่แหละเป้าหมายที่ควรมี ‪ของสมาคมนักศึกษาชาย
‪- การจัดการเพื่อชุมชน ‪- ใช่
‪หลังจากต้องยกเลิกงานต่างๆ มาสองปี ‪เพราะโรคระบาด
‪คนส่วนใหญ่ในมหาวิทยาลัยนิวออร์ลีนส์ ‪ไม่รู้เลยด้วยซ้ําว่ามีแลมบ์ดา ไค
‪การไม่ได้มีคนกลุ่มใหญ่มาเยี่ยมบ้านเรา
‪ทําให้เราแย่ลงไปมาก
‪เราไม่ได้มีเงินทองไหลมาเทมา
‪เราต้องทํางานเพื่อให้ได้เงิน
‪ถ้ามีพัดลมตรงนี้ก็ดีนะ
‪พัดลมที่ใช้ได้ของจริงเลยเหรอ
‪เรามีของต้องทําอีกหลายอย่าง ‪กว่าจะไปถึงเรื่องนั้น
‪มีหลายคนที่มาจากพื้นเพที่รายได้น้อย
‪เลยยิ่งจ่ายค่าธรรมเนียมยาก
‪เลยยิ่งยากที่พวกเขาจะซื้อของจําเป็นได้
‪พวกเราไม่ได้มาจากตระกูลเศรษฐี
‪ตอนนี้สถานะทางการเงินของสมาคมไม่ดีเลย
‪ไม่ดีอย่างที่เคยเป็น
‪ในยุค 80 สมาคมของเราใหญ่มาก
‪จนพวกเขาซื้อบ้านหลังนี้เพราะมีเงิน
‪ในปีนี้ เราจะพยายามผลักดันให้เต็มที่
‪เพื่อให้ได้สมาชิกใหม่ๆ
‪ยิ่งต้องทําก่อนเราจะไป ก่อนจะจบการศึกษา
‪สุดสัปดาห์นี้ ‪สมาคมจะจัดงานเลี้ยงสําหรับศิษย์เก่า
‪นี่เป็นงานสําคัญสําหรับพวกเขา
‪เพื่อขอรับเงินบริจาคจากศิษย์เก่า
‪เพื่อให้พวกเขาจัดงานในเทอมหน้านี้ได้
‪เรายังมีศิษย์เก่าบางคนที่ดีมากและอยากช่วย
‪แต่บางคนก็จะเริ่มถอนตัวแล้วถ้าเราไม่...
‪ต้องมีเหตุผลให้พวกเขา
‪มีเหตุผลให้พวกเขากลับมาและอยากช่วยเรา
‪จะได้เห็นว่าเราแข็งขันพยายามปรับปรุงสมาคมนี้
‪เราอยากทําให้ศิษย์เก่า... โทษที
‪ครับ... เราอยากทําให้ศิษย์เก่าประทับใจ
‪ภารกิจของเราสัปดาห์นี้
‪คือเปลี่ยนหนุ่มโลโซให้เป็นหนุ่มไฮโซ
‪เย่
‪(วันที่หนึ่ง)
‪(ยินดีต้อนรับสู่การปฐมนิเทศ)
‪เงียบมาก
‪ฉันเห็นแก้วเหล้า
‪- เปิดไม่ออก ‪- ลองใส่รหัสสิ
‪ลองพาสเวิร์ด "boobs" นมซิ ‪กด 8-0-0... สะกดว่า...
‪- หนึ่ง สอง สาม สี่ ‪- ไม่ ลองสะกดว่า "boobs"
‪- ฉันมีพี่ชายสองคนนะ ‪- ศูนย์ๆๆๆ
‪- ลอง "boob" สิ ‪- ลอง "boob" นะ
‪- เติมเอสด้วย ‪- แปด ศูนย์ ศูนย์...
‪- ได้แล้ว ‪- เก่งมากเธอ
‪รู้เลยว่าชอบผู้หญิงกันหมด
‪แต่ชาวเกย์ก็ชอบนมนะ
‪เป็นเรื่องที่คนมักเข้าใจผิด
‪- โห ‪- กลิ่นเตะจมูกเลย
‪ให้ตายสิ เหม็นจนแสบจมูก
‪หลับกันอยู่เหรอ
‪(เวลา 12.49 น.)
‪เอาแล้ว มีคนนอนอยู่ที่โซฟา
‪ชีวิตกําลังผ่านไปเร็วนะ ‪ตื่นมาเผชิญหน้ากับโลกได้แล้ว
‪ตื่นเร็วตัวเอง
‪ไปกัน
‪เรามาปลุกแล้ว
‪- เร็วเข้า ‪- เธอเป็นใครนะ
‪- ผมชื่อจอช ‪- ขนตาเธอสวยจังเลย
‪- ยินดีที่รู้จักจ้ะที่รัก ‪- ลุกเร็วจอช
‪มาช่วยเราหาคนอื่น
‪ได้ดูเวลามั้ย
‪- เราตีข้าวของปลุกคนอื่นละกัน ‪- ได้เลย
‪ได้เวลาตื่นแล้ว
‪พี่ว้ากมาแล้ว
‪เราเจออีกคนแล้ว
‪มีอีกคน ตื่นเร็วๆ
‪ตื่นแล้วๆ
‪กลิ่นเหม็นเป็นบ้า
‪นี่ไม่ใช่ห้องผม
‪ไม่ใช่ห้องเธอเหรอ
‪ตื่นเร็วๆ
‪มีเด็กหลงทางอยู่ทุกที่
‪ตื่นเร็ว
‪เด็กหนุ่มทุกคนนอนอยู่ตามซอกหลืบโสโครก
‪หวัดดี เทวดาหลับไหลตัวน้อย
‪(จอช เจ.)
‪ตื่นเร็วที่รัก
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- ปาร์ตี้พิซซ่ายามเช้า
‪ลุกเร็วๆ
‪ตายแล้ว เราปลุกเธอเหรอ
‪สกปรกมาก
‪แหวะ
‪นี่อะไรกัน
‪อันตรายต่อสุขภาพ
‪อ่างล้างจานกับเตาบอกว่านี่เป็นห้องครัวนะ
‪พระเจ้า
‪แมลงวันตัวใหญ่เบ้อเร่อ
‪บ้านหลังนี้โคตรซกมก
‪บอกหน่อยว่าทําไมพวกคุณอยากอยู่ที่นี่
‪ช่วงเปิดเทอม ที่นี่เหมือนศูนย์กลาง
‪มีคนวนเวียนมาตลอด
‪แล้วก็มีจัดงานตลอด
‪โอเค
‪พ่อแม่ผมย้ายไปอยู่ชายฝั่งมิสซิสซิปปี ‪กับเบย์เซนต์หลุยส์
‪ไกลไปประมาณหนึ่งชั่วโมง
‪ผมเลยย้ายมาอยู่ที่นี่ ห่างจากมหาลัยแค่สิบนาที
‪- ที่นี่เลยสําคัญกับพวกคุณมาก ‪- ใช่เลย
‪แต่ไม่เห็นเอาใจใส่บ้านกันเลย
‪ก่อนผมจะย้ายเข้ามาอยู่ ‪ตอนผมอยู่ปีหนึ่งแล้วเข้าร่วมสมาคม
‪บ้านนี้ค่อนข้างสะอาด
‪พวกคุณเห็นว่าบ้านสภาพดี
‪ก็เลยตกลงทําลายซะเลยเหรอ
‪- มีผมกับ... ‪- มันเสื่อมสภาพมาหลายปีแล้ว
‪แล้วแต่ว่ากลุ่มไหนอยู่ในบ้านนี้
‪เป็นบ้านสมาคมชาย พวกคุณปาร์ตี้ที่นี่
‪แต่ความสะอาดนี่สิ ใครมีหน้าที่ปลุกระดมพล
‪คงเป็นผมแหละ
‪มันอยู่ที่แรงจูงใจ
‪ผมบอกว่า "เฮ่ย เราต้องจัดการแล้วนะ ‪เราต้องลงมือทํา"
‪แล้วก็อึดอยู่สองสามวัน
‪เราเริ่มเก็บกวาดกัน
‪แต่พอมีใครเห็นว่ามีคนอู้งาน
‪ก็จะอู้บ้าง แล้วก็อู้กันไปเป็นทอด
‪เป็นผลกระทบต่อเนื่องกันไป
‪โอ๊ย ไม่ไหว
‪แต่ต้องดม
‪ครัวนี้เหมือนเป็นกลิ่นผสม ‪ของน้ําส้มสายชูหมักแอปเปิลกับ...
‪เตกิลาเก่าๆ
‪ล้อเล่นน่ะ
‪และกลิ่นของส้มเก่าๆ
‪เวลาที่มันเริ่มขึ้นรา มีขนปุย เน่าเป็นสีเขียว
‪ไม่นะ
‪ไม่
‪มีแมลงวันเต็มไปหมดเลย
‪ไม่เอาแล้ว
‪ฆ่าเชื้อทุกอย่าง
‪พ่อแม่ของเด็กๆ พวกนี้
‪จะต้องอับอายที่เด็กพวกนี้อยู่กันแบบนี้
‪บ้านผมไม่มีทางเป็นสภาพนี้แน่
‪ไม่มีทางที่ลูกชายผมจะใช้ชีวิตแบบนี้
‪ผมคงเข้ามาทิ้งระเบิดลงแล้ว
‪นี่อะไรกัน
‪ขนตาปลอมเป็นหลักฐาน
‪สาวน้อยคนไหนต้องทนสภาพความบ้าคลั่งนี้
‪ตานางได้ติดเชื้อแน่
‪ฟองน้ําขัดตัวปนเปื้อนกัน
‪ฉันอยากได้คนทําความสะอาดโรงพยาบาล ‪ที่ผ่านการรับรองทางประกันสุขภาพ
‪นี่มันแหล่งรวมเชื้อโรค
‪ฉันจะพูดถึงที่นี่แค่นี้แหละ
‪แทนนี่
‪เดี๋ยวนะแทนนี่
‪กลับมาแทนนี่ กลับมา
‪ห้องครัวนี้...
‪พวกคุณทําหน้าเหมือนกําลังจะซวย
‪คุณจะเม้งใส่เรารึเปล่า
‪ผมไม่ต้องเม้งใส่พวกคุณหรอก ‪เพราะสภาพห้องครัวนี้มัน...
‪บ่งบอกเองแล้ว
‪ยังไม่ได้กินมื้อเช้ากันเลยสินะเพราะเรามาปลุก
‪ปกติผมไม่ตื่นจนถึงบ่ายสอง
‪- นั่นก็ด้วย ‪- ปกติตื่นบ่ายสองสินะ
‪ปกติผมไม่กินมื้อเช้า
‪- คุณนอนดึกเหรอ ‪- ผมทํางานตอนกลางคืน ผมเป็นกุ๊ก
‪- ผมอยากมีร้านอาหารของตัวเอง ‪- คุณรับหน้าที่ทําอาหารที่นี่เหรอ
‪- ทํานองนั้น เขาด้วย ‪- เข้าใจละ
‪ผมทําได้แต่ทอดไข่
‪โอเค คุณซื้ออาหารกินกันเอง ‪แล้วก็มาแบ่งกันที่นี่เหรอ
‪คุณติดป้ายของตัวเองรึเปล่า ทํากันยังไง
‪- เราแบ่งอาหารกัน ‪- โอเค งั้นก็เหมือนครอบครัวสินะ
‪สุดสัปดาห์นี้จะมีงานอะไร
‪จะมีศิษย์เก่ามากัน
‪เพื่อเรี่ยไรเงินรึเปล่า
‪เรากําลังต้องการเงินบริจาค
‪เพราะตอนนี้เงินค่อนข้างฝืด
‪แน่สิ พวกคุณเป็นนักศึกษา ‪แล้วจะเอาเงินไปใช้ทําอะไร
‪งานชุมนุมพี่น้องเรา งานการกุศล อะไรอย่างนั้น
‪และงานอื่นๆ อีก
‪ถ้าพวกคุณจะระดมทุน ‪พวกคุณต้องทําให้พวกเขาประทับใจ
‪จะได้ตื่นเต้นที่จะช่วยพวกคุณ
‪ปลอดภัยสุด
‪รองเท้านี่สวยอยู่นะ
‪ถ้าสะอาดผมก็คงใส่แล้ว
‪มีขนแมวร่วงลงมาจากกางเกงใน แหวะ
‪ฉันรู้ กลิ่นขนลุกสุด
‪ฉันไม่เคยได้กลิ่นกระบะทรายฉุนขนาดนี้มาก่อน
‪กลิ่นเหมือนนมเน่าของแม่มดที่ตายไปแล้ว
‪จริงนะ... พูดงี้ไม่ได้ น่าสงสารแม่มด
‪ถือว่าแรงสําหรับแม่มดที่ตายไปแล้ว แบบว่า...
‪พวกนางผ่านอะไรมาตั้งเยอะ ‪ทั้งที่ไม่ใช่แม่มดด้วยซ้ํา
‪มันเป็นช่วงเวลาบ้าคลั่งที่คนเหยียดเพศ
‪เอามาใส่มือฉัน ฉันไม่อยากให้ชุดโดนพื้น
‪แต่แม่มดไม่ได้ทรมานเหมือนฉัน ‪แค่จากที่อยู่ในบ้านหลังนี้
‪คุณต้องเปลี่ยนกระบะทรายนะ กลิ่นแรงมาก
‪น่าขยะแขยง
‪นี่เป็นครั้งเดียวที่ฉันโอเคกับน้ําหอมเสียบปลั๊ก
‪ทําไมห้องครัวอยู่ข้างล่างแทนที่จะอยู่ข้างบน
‪ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นเลย
‪พวกเขามีปฏิทิน
‪จดวันจ่ายค่าเช่าไว้ ‪แต่ไม่มีวันทําความสะอาดเลย
‪แต่มีรายการของพังนะ
‪รั้ว หน้าต่างห้องกระจก ห้องด้านหลัง โถส้วมรั่ว
‪- เพิ่มครัวไปด้วย ‪- พวกเขาเขียนว่าชั้นบนพัง
‪ฉันเห็นด้วย
‪พูดงี้ละกัน ฉันเห็นว่ามีอึต่างกันสามสี
‪เปื้อนด้านข้างโถส้วม
‪ไม่ใช่อึของคนเดียวแน่นอน
‪ฉันเคยดูลอว์แอนด์ออเดอร์ เอสวียูมาเยอะพอ
‪จนดูออกเมื่อมีคราบอึต่างกันสามสีเปื้อนโถส้วม
‪ข่าวดีคือทุกคนที่นี่ดูดีมาก
‪ดูพวกคุณสิ ฉันเห็นขนตาปลอมอยู่ในนั้น
‪- แฟนใครมาใช้ห้องนี้ ‪- แฟนผม
‪เธอต้องรักคุณมากนะ เพราะเธอ...
‪เธอทําใจทน
‪แฟนคุณจะต้องปลื้มมาก ‪ที่จะไม่มีโถส้วมเปื้อนอึอีกแล้ว
‪อีกอย่าง เห็นนี่แล้วฉันเครียดเลย
‪- ของผมเอง ‪- เคยได้ยินเรื่องละอองอึมั้ย
‪ถ้าคุณวางของทิ้งไว้ เวลามีคนเข้ามาอึ
‪ละอองอึของคนนั้นจะปลิวว่อนตอนกดชักโครก
‪แล้วปนเปื้อนแปรงสีฟันของคุณ
‪เราต้องปิดแปรงไว้ ฉันไม่ได้พูดให้อายนะ
‪ฉันพูดเพราะ
‪ฉันไม่อยากให้พวกคุณเป็นโรคโลนจากที่นั่งส้วม
‪ไม่รู้หรอกว่าโลนติดต่อกันอย่างนั้นรึเปล่า ‪แต่ต้องระวังไว้
‪ครับ
‪บ้านหลังนี้คือหายนะระหว่างประเทศ
‪ผมเกือบเรียกพวกคุณว่าเด็กๆ
‪ผมพยายามไม่เรียก ‪แต่พวกคุณเด็กพอที่จะเป็นลูกผม
‪คุณนอนในห้องนี้แต่นี่ไม่ใช่ห้องคุณ
‪- เขาเป็นคนใจกว้างมาก ‪- เยี่ยม
‪- นี่เสื้อผ้าคุณใช่มั้ย ‪- อือ
‪- ทั้งหมดนี้เป็นของผม ‪- ของคุณ
‪- ครับ ‪- เราต้องคุยกันเรื่องนี้ก่อน
‪อะไรวะเนี่ย
‪ห้องนอนของมาร์โค
‪มีเตียงนอนอยู่ในห้อง แต่ผมไม่รู้ว่า ‪จะเรียกว่าเป็นห้องนอนได้มั้ย
‪ไม่มีอะไรเป็นระเบียบเลย
‪อายุ 19 20 21 แล้วยังทําแบบนี้อยู่ได้ยังไง
‪ทั้งหมดนี้คือเสื้อผ้าคุณเหรอ
‪- ดูเป็นของวินเทจ ของมือสอง ‪- ใช่
‪เสื้อผ้าคุณบางตัวก็ใช้ได้อยู่นะ
‪- กางเกงก็เท่ดี ‪- จริง กางเกงนั่นเท่ดี
‪- ใช่ ‪- สัปดาห์นี้คุณจะมีงานเลี้ยง
‪มีชุดไหนที่ดูภูมิฐานหน่อยให้ผมดูมั้ย
‪คุณอยากได้แนวไหน อยากดูเป็นยังไง
‪น่าจะใส่เสื้อเชิ้ตมีปกกับกางเกงขาสั้น ก็ยังดูเท่
‪ถ้าผมอยากดูภูมิฐานขึ้นหน่อย
‪ปกติก็ใส่เสื้อเชิ้ตมีปกกับกางเกงมั้ง
‪โอเค
‪กางเกงสแล็คกับเสื้อตัวนี้
‪- สวยนะ ‪- รองเท้าคู่นี้
‪- ผมชอบรองเท้าคู่นั้น ‪- นี่รองเท้าคู่โปรดผมเลย
‪- ผมยังอยากใส่เลย ‪- คู่โปรดผม
‪ผมเห็นแล้ว แต่ไม่อยากแตะต้อง ‪เพราะมุมนั้นฝุ่นเขรอะ
‪รองเท้าสวยนะ ดูแลให้ดีหน่อย
‪นี่เป็นของสําคัญ ‪ที่วางส่งเดชไว้บนเคาน์เตอร์ซะงั้น
‪ผมชอบมากที่พวกเขามีห้องนี้
‪ที่บันทึกประวัติ รางวัลและอัลบั้มรูปต่างๆ
‪และผลงานการกุศลของพวกเขา
‪แต่ทําไมไม่ดูแลกันเลย
‪ของพวกนี้โดนยัดไว้ตามชั้นที่ฝุ่นเขรอะ
‪ภูมิใจกันหน่อยสิหนุ่มๆ
‪- ฉุกเฉิน ‪- ลองใส่ส้นสูงสิ
‪โอเค
‪- ดันหน่อย ‪- ไปเลยแจ็กกี้
‪อย่าพุ่งใส่ขยะนะ
‪การที่มีทุกคนในนี้เป็นครอบครัวคุณ ‪มีความหมายยังไง
‪การมีชุมชนมันดีมากนะครับ
‪ทุกคนคอยให้กําลังใจกัน
‪ผมไม่ได้อยู่ที่นี่ ผมแค่แวะมาบ่อย
‪- แต่คนพวกนี้เป็นพี่น้องคุณ ‪- ผมเรียกพวกนี้ว่าครอบครัว
‪ผมพึ่งพาพวกเขาหลายเรื่อง พวกเขาก็พึ่งพาผม
‪แต่ไม่มีใครดีกว่าพวกนี้แล้ว
‪นั่นคือสิ่งที่วัฒนธรรมสมาคมนักศึกษาชาย ‪ควรจะเป็น ความเป็นพี่น้องกัน
‪แต่พวกคุณเป็นชายหนุ่ม
‪ผมอยากรู้ว่าพออยู่ด้วยกัน
‪พวกคุณเรียนรู้การไปสู่ขั้นต่อไป
‪สู่การเป็นลูกผู้ชายมากน้อยขนาดไหน
‪ผมมาที่นี่เพราะต้องการอย่างนั้น ‪เป็นเหตุผลหนึ่งที่ผมอยากเข้าร่วม
‪เพื่อให้โตไปมีความเป็นลูกผู้ชาย เป็นการสอน
‪เหรอ แล้วเป็นไงบ้างล่ะ
‪ไปทีละขั้นครับ
‪พวกคุณทําให้ผมนึกถึงตัวเองสมัยเป็นหนุ่ม
‪ตอนนี้ผมเป็นผู้เป็นคนแล้ว ‪แต่ผมก็เคยมีประสบการณ์อยู่สมาคม
‪ผมเคยสนุก
‪แต่ผมรู้ตั้งแต่เนิ่นๆ ว่าบางครั้งชายหนุ่ม
‪ก็ไม่รู้ว่าจะไปสู่ขั้นต่อไปยังไง
‪- ใช่ ‪- และไม่มีใครคุยกันเรื่องนี้
‪มันก็เป็นซ้ํารอยเดิมต่อไปเรื่อยๆ
‪ผมว่าเป็นตามนั้นเป๊ะเลย
‪ความซ้ําซาก
‪ผมว่าเรามาทันเวลาพอดี
‪เห็นชัดว่าเด็กหนุ่มพวกนี้กําลังเคว้ง
‪พวกเขาไม่รู้เลยว่าทําอะไรกันอยู่ ‪หรือจะเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวยังไง
‪สิ่งที่เราเรียนรู้เกี่ยวกับพวกคุณคือ ‪พวกคุณซกมก แต่ก็...
‪แต่ก็จิตใจดี อ่อนไหวและเปิดใจ ผมชอบมาก
‪ผมคิดว่าเราก้าวเข้ามากับครอบครัวของเรา
‪และความเป็นพี่น้องของเราได้ถูกจังหวะพอดี
‪ถ้าพวกคุณพร้อมจะเริ่มแล้ว เราก็พร้อม
‪สู้เต็มที่นะ พร้อมรับทุกอย่างใช่มั้ย
‪ครับ นอกจากโกนหัวโล้น ได้หมด
‪ได้เลย
‪นับสาม สอง หนึ่ง
‪แลมบ์ดา ไค อัลฟา!
‪(ศูนย์บัญชาการแฟ๊บไฟว์ ‪เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา)
‪เด็กหนุ่มพวกนี้รู้ว่าต้องจัดลุคยังไง
‪แต่ผมอยากทําให้พวกเขาเห็นว่า ‪จะปรับปรุงได้ยังไง
‪ตอนนี้พวกเขาดูเป็นเด็กมหาลัย
‪เลยดูไม่ค่อยเข้ากับงานเลี้ยงสุดสัปดาห์นี้
‪ผมเลยจะช่วยเรื่องนั้น
‪ถ้าแลมบ์ดา ไค อัลฟาต้องการความเคารพ ‪และการยอมรับจากศิษย์เก่า
‪ผมจะพาพวกเขาเข้าครัวของเรา
‪ให้เห็นว่าครัวที่สะอาดหน้าตาเป็นยังไง
‪และคิดอาหารเหมาะๆ ที่พวกเขาทําได้
‪จะได้ระดมทุนสําเร็จ
‪แถวนี้ไม่มีใครดูแลตัวเองกันเลย
‪ต้องมีคนสอนเด็กหนุ่มพวกนี้ให้ดูแลตัวเองเป็น
‪ต้องทําให้ดีกว่านี้
‪เราไม่ให้พื้นที่ ‪ให้พวกเขาเปิดเผยความรู้สึกมากพอ
‪คุยว่าเจออะไรมา ‪ผมเลยอยากพาพวกเขาไปที่นึง
‪ให้พวกเรารวมตัวกัน ‪ผ่อนคลายและสานสัมพันธ์กันได้
‪การปล่อยให้บ้านเสื่อมสภาพทรุดโทรม
‪ทําให้ผมเห็นว่าพวกเขาไม่ภูมิใจในที่อยู่ตัวเอง
‪หรือสิ่งที่พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งเลย
‪หนุ่มๆ พวกนี้ต้องขัด ปัด ถู
‪กวาด ดูดฝุ่นและเช็ด
‪ทุกอย่างที่พวกเขาไม่เคยทําเลยสักครั้ง ‪ในบ้านหลังนี้
‪เพราะมันน่าขยะแขยง
‪ขยะแขยง
‪(วันที่สอง)
‪(สุขอนามัยเบื้องต้น 101)
‪(จงเคารพบ้าน)
‪ดมกลิ่นอับนั่นสิ
‪ผมเป็นคนที่เข้ามาทําความสะอาดบ้านพวกคุณ
‪แล้วก็ทําให้สวยอีกครั้ง
‪สัปดาห์นี้ผมจะไม่ทํา
‪ผมจะจัดการข้างบน
‪แต่ไม่มีทางที่ผมมีเวลาเก็บกวาดด้วย
‪เก็บขยะก่อน
‪เอาให้เงาวับเลย
‪พระเจ้า
‪กับดักแมลงวันที่เต็มไปด้วยแมลงวัน
‪มุมห้องที่เต็มไปด้วยฝุ่น
‪โซฟาที่มีแต่ถุงเท้าแข็งกระด้าง
‪น่าอ้วกมาก
‪ต้องทิ้งให้หมด
‪เปียกอยู่ ทําไมเปียก
‪ผมอยากทําให้พวกเขาเห็นว่า ‪การซ่อมแซมสิ่งต่างๆ ง่ายขนาดไหน
‪ผมจับอยู่
‪ผมหวังว่านี่จะทําให้พวกเขารู้สึกมีความรับผิดชอบ
‪และทําให้พวกเขาภูมิใจในบ้านตัวเอง
‪ใครอยากช่วยผมซ่อมรูบนเพดาน
‪ผมเอง
‪เกือบแล้ว
‪ดีมาก เอาเลยเดมาริโอ
‪เริ่มทีละนิด
‪โปะที่ขอบเลย
‪ผมเห็นสีหน้าพวกเขาสดใสขึ้น
‪ผมเห็นว่าพวกเขาเริ่มรู้ซึ้งว่า ‪การมีบ้านที่ไม่น่าขยะแขยงมันดีมาก
‪ฉันอยู่แบบนี้ได้นะ
‪ฉันรู้สึกประสบความสําเร็จเลย
‪และที่ที่เมื่อศิษย์เก่ามาเยี่ยม ‪พวกเขาจะพูดได้ว่า "เออนี่"
‪"ฉันบริจาคเงินให้ดูแลที่นี่ให้ดูดีต่อไปนะ"
‪จอช มีขนเพชรประมาณสองกิโลอยู่ในห้องน้ํา
‪ต้องดูดฝุ่นหน่อย
‪สองกิโล
‪ว่อนไปทุกที่เลยว่ะ
‪ให้ตายสิ
‪ไรอันเป็นผู้นําที่นี่
‪เขารับหน้าที่ผู้นํา แต่เขากลับไม่ทําหน้าที่เลย
‪สมาคมชายมีอะไรที่ดึงดูดคุณ
‪มันทําให้ผมนึกถึงเพื่อนๆ ที่บ้าน
‪แต่เป็นผู้ใหญ่กว่า
‪มีผู้ชายที่ผมยกย่องได้
‪เพราะมีศิษย์เก่าหลายคนที่พอเรียนจบปุ๊บ
‪ตู้ม ประสบความสําเร็จเลย
‪- คุณเรียนเอกอะไร ‪- ธุรกิจครับ
‪ผมอยากเป็นซีอีโอ เป็นหัวหน้า ‪เป็นท่านประธานองค์กรสักที่
‪คุณก็ได้ฝึกงานจริงอยู่นี่ไง บริหารผู้คน
‪- คุณสมัครใจรับหน้าที่ผู้นําเองใช่มั้ย ‪- ครับ
‪คิดว่าในอนาคตคุณจะทําแตกต่างไปยังไง
‪เพื่อให้แน่ใจว่าจะรักษาสภาพ ‪ไม่ให้กลายเป็นแบบนี้
‪ดูแลให้ทุกคนรับผิดชอบ
‪ดี ผมไม่ได้จุกจิกมาก
‪ถ้าพื้นที่ส่วนตัวของคุณรกบ้างบางครั้ง
‪พื้นที่ส่วนกลางนี่สิที่พวกคุณต้องรับผิดชอบ ‪คอยเก็บกวาดด้วยกัน
‪- ครับ ‪- ที่นี่ดูต่างไปเลย
‪ผมอยากให้พวกคุณดูแลพื้นที่ของตัวเอง ‪ไม่ใช่แค่รักษาความสะอาด
‪นี่เป็นบทเรียนชีวิตสําหรับทุกอย่าง ‪ที่คุณจะทําในอนาคต
‪รวมพลกันหน่อย
‪ไฮไฟว์ มาไฮไฟว์กัน
‪เก่งมาก
‪ผมภูมิใจในตัวพวกคุณ
‪- เราทําได้ ‪- เอาเลย
‪(สไตล์เบื้องต้น)
‪(ติเพื่อก่อ)
‪สาวเท้าให้ไวหน่อย
‪- โทษที ‪- ชักช้ากันจัง
‪เราต้องไปชอปปิ้งกัน
‪เห็นชัดว่าหนุ่มๆ พวกนี้ ‪อยากให้ต่างคนต่างประสบความสําเร็จ
‪ผมเลยอยากสอนพวกเขาให้แนะนํากันและกัน
‪ว่าพวกเขาจะดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นได้ยังไง
‪ผมรู้ว่าสุดสัปดาห์นี้อาจจะเป็นแค่งานสังสรรค์
‪ผู้ชายส่วนใหญ่ที่จะมาเป็นมืออาชีพใช่มั้ย ‪เป็นโอกาสทองให้ได้สร้างสัมพันธ์กัน
‪ผมอยากดูแลไม่ให้พวกเขาคิดว่า ‪"พวกนี้ก็แค่เด็ก"
‪"พวกเขายังไม่ค้นพบตัวเอง" ‪ให้พวกเขารู้ว่าพวกคุณพร้อมแล้ว
‪คุณจริงจังกับตัวเอง
‪และต่อไปคุณจะต้องการแรงสนับสนุน
‪เวลาที่คุณต้องสร้างสัมพันธ์ ‪กับคนที่อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตคุณได้
‪คุณจะต้องแต่งตัวให้เหมาะสม
‪- ใช่มั้ย ‪- ครับ
‪โอเค เราจะเล่นเกมให้คุณวิ่งค้นทั่วร้าน
‪คุณจะเลือกชุดที่คิดว่าเหมาะกับงานนี้
‪ร้านเอ็กซ์เพรสมีตัวเลือกมากมาย ‪ที่จะเหมาะกับพวกคุณ
‪ผมอยากให้คุณเลือกชุดกึ่งทางการ
‪เช่น ปกติคุณอยากใส่เสื้อยืด
‪เลือกเสื้อโปโลหรือเสื้อเชิ้ตติดกระดุมแทนได้มั้ย
‪ถ้าอยากใส่รองเท้าผ้าใบ ‪ใส่รองเท้าลําลองหรือรองเท้าบูทแทนได้มั้ย
‪คุณจะไปชอปสักห้านาที
‪เลือกตามใจตัวเองจากสิ่งที่ผมบอกไป
‪เราจะให้คะแนนด้วยว่าใครทําได้ดีที่สุด
‪- ไม่นะ ‪- ได้เลย
‪เอาละ
‪ห้านาที ลุยเลย
‪เดินทอดน่องยังกับมีเวลาเยอะแยะ
‪ให้ไว ขยับหน่อย
‪สีชมพูน่าจะเด่นดี
‪ผมชอบกางเกงตัวนั้น น่าจะใช้ได้
‪แต่ผมดูไม่ออกว่าเข้ากันมั้ย
‪- ผมตาบอดสีอย่างแรง ‪- โอเค ผมช่วยเอง
‪คิดว่ามันจะสื่อว่ายังไง
‪- คุณจะน่าจดจํามั้ย ‪- ครับ
‪เป็นคําถามที่ดีนะ
‪นี่สีเขียวรึเปล่า
‪นั่นมัน... สีเทาแต่ก็มีสีเขียวนิดหน่อย
‪- ไซซ์เอ็มนะ ‪- เอาแล้ว
‪พระเจ้า ตัวเลือกเยอะมาก
‪ชอบมากที่พวกคุณหาเครื่องประดับ ‪ในแผนกผู้หญิง เริ่ด
‪กางเกงผู้หญิงก็ดีกว่าด้วย
‪แน่นอนเลย
‪เอาละเด็กๆ สิบ เก้า
‪แปด เจ็ด หก ห้า
‪สี่ สาม สอง เรียบร้อย
‪หนุ่มๆ พร้อมมั้ย
‪- พร้อม ‪- พร้อม
‪ตายแล้วๆ
‪ว้าว
‪เอาละ มีไวท์บอร์ดให้ทุกคน
‪มายืนทีละคนตรงนี้
‪แล้วเราจะให้คะแนนจากหนึ่งถึงห้า
‪เข้าท่ามั้ย
‪เอาละ
‪- ชุดเด่นมาก ‪- เต็มห้าต้องแบบนี้
‪เปิดเลย
‪ได้ห้าแล้ว
‪ห้า
‪- คนต่อไป ‪- ผมให้ห้า
‪- หล่อทะลุเป้าเลย ‪- ตัวย่อแปลว่างั้นเหรอ
‪ใช่
‪หนุ่มๆ ให้คะแนนเขา
‪ไม่ยักรู้ว่าสนิทกันขนาดนั้น
‪เสื้อตัวนี้ดูเป็นคุณพ่อ
‪ไม่ก็แนวมาเฟียเชชเนีย
‪เจาะจงมากนะ
‪ดูออกเลยว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกัน รู้จักกันดีมาก
‪โอเค ต่อไป
‪หวังว่าจะยิ่งทําให้พวกเขาพูดตรงกันมากขึ้น
‪ผมไม่อยากใจดีไป แต่ก็ไม่อยากใจร้ายไป
‪จะเป็นยังไงก็ตามใจเลย
‪ถ้าร้ายก็ร้าย ถ้าดีก็ดี
‪- ขอโทษ ‪- ไม่นะ
‪แต่โซ่มันหนาไปสําหรับคอนาย
‪นายดูเหมือนจะไปออกรายการเพลงย้อนยุค
‪(คูเปอร์)
‪ฉันให้ห้าคะแนนเพราะมันดูเป็นนายมาก
‪ว้าว
‪ผมก็ให้ห้าคะแนน ‪เพราะไม่คิดว่าจะออกมาเป็นแบบนี้
‪คุณให้ห้าคะแนนเพราะช็อกที่เขาทําได้ดีเหรอ
‪ใช่
‪- มาร์โค ‪- สี่
‪ฉันรู้สึกว่านายดูดีกว่านี้เวลาใส่อะไรที่ "เตะตา"
‪ห้า
‪ทําไมถึงให้ห้า
‪ผมชอบของที่สีพื้นๆ
‪ผมอึ้งไปเลย
‪ผมคาดหวังว่าจะผิดหวังกับชุดที่พวกเขาเลือก
‪คนต่อไปเลย
‪แต่ว่าทุกคนก็เลือกชุดได้เกือบดีมากแล้ว
‪ขอปรับอะไรหน่อยได้มั้ย
‪- ได้ แล้วแต่คุณเลย ‪- โอเค
‪- คอเสื้อ ‪- ทําให้ดูเก๋ขึ้นหน่อย
‪ไม่ต้องมีแว่นกันแดด ไม่ต้องมีสร้อยคอ
‪สองขึ้นมาเป็นสามจุดห้าแล้ว
‪- ให้สี่เลย ‪- ช่วยได้เยอะ
‪ที่จริงสีเข้ากันมากนะ
‪มีทั้งลายจุดกับลายทาง
‪ผสมสองลายคลาสสิกในชุดเดียวกัน ‪เวิร์กทุกครั้ง คนต่อไป
‪เสื้อตัวนี้ใหญ่ไปมากสําหรับกางเกง
‪สีน้ําตาลของรองเท้า ‪ดูเป็นทางการไปหน่อยสําหรับลุคนี้
‪ถ้าเปลี่ยนรองเท้าและใส่กางเกงหลวมขึ้นหน่อย ‪ผมจะปลื้มเลย
‪- รู้มั้ยผมจะทําอะไร ‪- เข็มขัดเหรอ
‪- ใช่ ‪- ได้
‪ผมไม่ชอบให้เข็มขัดเข้ากับรองเท้า
‪แต่ดูเหมือนคุณพยายามทําให้เข้ากัน ‪แต่สีมันไม่เข้า
‪ผมภูมิใจในตัวพวกเขาทุกคน
‪ทําให้ผมมีความหวังว่าพวกเขาเข้าใจ
‪ว่านี่จะส่งผลต่อความมั่นใจพวกเขายังไง
‪ส่งผลต่อการสร้างสัมพันธ์ ต่ออาชีพ
‪และต่อการที่คนอื่นมองพวกเขา
‪ผมชอบมาก มาร์โค
‪ผมให้ "เป๊ะเวอร์" เต็มห้าไปเลย
‪เงิบไปดิ!
‪ใช่ เงิบไปดิ ไม่หรอก
‪(วันที่สาม)
‪(ศาสตร์แห่งแซนด์วิช)
‪(ทําเองเลย)
‪เราจะทําแซนด์วิชในตํานาน
‪เป็นแซนด์วิชโปรดของผม ‪และมีที่มาในนิวออร์ลีนส์นี่เอง
‪- ใครเดาได้มั้ยว่าคืออะไร ‪- มุฟฟาเลตตา
‪- เคยกินมุฟฟาเลตตากันมั้ย ‪- ของโปรดผมเลย
‪- ของโปรดคุณเหรอ ‪- ใช่
‪- แล้วเคยทํากินเองมั้ย ‪- ไม่ งานนี้สนุกแน่
‪นี่จะเป็นสัญลักษณ์ของสมาคมคุณ
‪ของการร่วมมือกัน รวบรวมวัตถุดิบมากมาย
‪แล้วทําให้เป็นมุฟฟาเลตตา
‪มุฟฟาแลมบ์ดา
‪หลักๆ คือมีเนื้อหมักแล้วก็ชีส
‪ผักที่หมักน้ําส้มจนอร่อย
‪ใส่ไว้ระหว่างขนมปังงาสวยๆ นี่
‪หยิบผ้าเช็ดมือ พาดไว้ที่ไหล่
‪หนทางยังอีกยาวไกลกว่าจะทําให้ชายหนุ่มกลุ่มนี้
‪ไปถึงจุดหมายได้
‪แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นแรงบันดาลใจให้ผม ‪คือความเป็นพี่น้องกัน
‪ในฐานะพี่น้อง พวกเขามีหน้าที่
‪ส่งเสริมกันและกันให้เป็นตัวเองแบบที่ดีที่สุด
‪และพวกเขาเป็นเด็กมหาลัย ‪ใครไม่ชอบแซนด์วิชบ้างล่ะ
‪เรามีมะกอกดําคาลามาตา
‪มะกอกเขียวที่เอาเม็ดออกแล้ว
‪ผักดองจาร์ดิเนียรา ‪เป็นผักดอง กรอบและเปรี้ยว
‪จอช คุณจะต้องทํางานหนักที่สุด ‪เพราะคุณเป็นกุ๊กตัวจริง
‪มีหอมแดงกับกระเทียมสด
‪ผมมีพริกหยวกย่าง พริกป่น
‪พาร์สลีย์ ปกติไม่ใส่กัน
‪ผมชอบมากเพราะมันสดมาก ‪และเพิ่มรสพริกไทยติดปาก
‪ถึงเราจะไม่ใส่โปรชูตโตในสลัดมะกอก
‪เราต้องหั่นให้ดี
‪เพราะไม่มีอะไรแย่กว่ากินโปรชูโตชิ้นใหญ่
‪แล้วก็กลายเป็นอะไรเละๆ วุ่นวาย
‪- เข้าใจเลย ‪- เนอะ
‪โอเค ทักษะใช้มีดของคุณเป็นไง
‪เดี๋ยวก็รู้
‪ผมทอดไข่กับเบคอนได้ แค่นั้นเลย
‪เก็บนิ้วด้วยเวลาหั่น
‪จะได้ป้องกันไม่ให้มีดบาดปลายนิ้ว
‪ดูที่จอชทําสิ
‪- แบบนี้ ‪- เยี่ยมมาก
‪คุณจะคิดถึงด้านไหนของกันและกันมากที่สุด ‪เมื่อเรียนจบและย้ายออกกันไป
‪สิ่งที่ผมจะคิดถึงมากที่สุดคือรางวัลพิเศษของเรา
‪ชื่อว่าฟรีแมน
‪รางวัลฟรีแมนมอบให้คนที่
‪ทําสิ่งที่งี่เง่าที่สุดในสัปดาห์ที่ผ่านมา
‪เช่นเดินชนหน้าต่างระหว่างที่ถือจานแตงโมอยู่
‪แล้วล้มหน้าคว่ําใส่แตงโมเหรอ
‪- ทํานองนั้น ‪- ไม่ก็กินบุหรี่
‪- ไม่ก็อึราดกางเกงในบาร์ ‪- ใช่
‪พวกคุณคนนึงพูดตอนที่เราเจอกัน ‪เรื่องครอบครัวที่เราเลือกเอง
‪ผมคิดไปเองว่ามันเป็นส่วนหนึ่ง ‪ของสิ่งแวดล้อมกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ
‪ว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของเรา ‪แต่ผมได้รู้ว่ามันไม่ได้เป็นของเราเท่านั้น
‪และการที่พวกคุณตัดสินใจ
‪อยู่ร่วมกันแบบนี้ยิ่งทําให้มันสําคัญ
‪เพราะมันเป็นการเลือกเอง
‪- บ้านที่อยู่ไกลบ้าน ‪- ใช่เลย
‪พอหั่นเสร็จแล้ว
‪เทส่วนผสมลงไปเลย
‪ทําให้เหมือนซอลท์เบ
‪ผมจะหยิบน้ํามันมะกอก
‪หั่นกระเทียมเลย
‪เติมน้ําเกลือลงไป ‪ตามด้วยน้ํามะนาวกับออริกาโน
‪เราพร้อมจะประกอบร่างรึยัง
‪- พร้อม ‪- โอเค
‪ถึงตอนเละแล้ว ผมจะเริ่มเลย
‪น้ํามันส่วนเกินที่อยู่ในนี้มีครบทุกรสชาติ
‪ทั้งความเค็ม ความเปรี้ยว
‪ผมจะเหยาะน้ํามันลงไป
‪ถ้ามีเศษอะไรตกลงไปด้วยก็ไม่เป็นไร
‪จากนั้นใช้หลังช้อน
‪พยายามทาทั่วขนมปังให้มากที่สุด
‪แล้วก็ประกอบร่างกัน
‪มีกฎการทําแซนด์วิชมากมาย
‪ส่วนผสมที่เบากว่า ไม่หนามากต้องให้อยู่ด้านบน
‪คุณมีตัวเลือก ‪จะใช้ซาลามีเจโนอาหรือโซเปรสซาตาก็ได้
‪แล้วก็มีมอร์ตาเดลลา
‪มอร์ตาเดลลาเป็นโบโลญญาแบบหรู
‪โบโลญญาไฮโซ
‪โปรชูตโตหั่นเล็ก
‪ใช้โปรชูตโตนิดหน่อยก็พอ
‪จากนั้นก็ชีส
‪เราจะใช้ชีสโปรโวโลนกับมอซซาเรลลา
‪สามแผ่นก็พอ
‪ตามด้วยสลัดมะกอก
‪ผมไม่อยากให้น้ําไหลออกมาด้านข้างมากไป
‪พยายามรีดน้ํามันส่วนเกินออก
‪มันต้องเละเทะแน่แต่ไม่เป็นไร ชีวิตก็เป็นงี้
‪เอาขนมปังชิ้นบน
‪มากดแน่นๆ
‪มีแนวคิดสองแบบ ปิ้งหรือไม่ปิ้ง
‪- ปิ้ง ‪- ปิ้ง
‪อยากได้ขนมปังปิ้งนะ
‪- แซนด์วิชปิ้งดีกว่าเสมอ ‪- โอเค
‪ถ้าคุณจะขอให้คนบริจาคเงินช่วยคุณ
‪และทําให้ศิษย์เก่าเห็นว่า ‪คุณเป็นสุภาพบุรุษที่วิเศษขนาดไหน
‪คุณต้องทําให้ได้จริง
‪คุณต้องภูมิใจในทุกสิ่งที่ทํา
‪กลิ่นหอมชะมัด
‪นี่น่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมเคยทํามาในชีวิตเลย
‪และถ้าพวกเขาทําได้ ผมมั่นใจว่า ‪มันจะส่งผลดีกลับมาสิบเท่า
‪- ชน! ‪- กินมุฟฟาแลมบ์ดาให้อร่อยนะ
‪โคตรเจ๋ง
‪อร่อยเวอร์
‪นี่เป็นมุฟฟาเลตตาที่อร่อยที่สุด ‪ที่ผมเคยกินมาเลย
‪- โคตรเด็ด ‪- เราทําด้วยกัน แถมเร็วด้วย
‪คิดว่าคุณจะทําเองสําหรับสุดสัปดาห์นี้ได้มั้ย
‪ตอนที่ศิษย์เก่าแวะมา
‪- คือว่า... ‪- ได้
‪- ใครจะเป็นคนนํา ‪- จอช
‪เยส! แล้วพวกคุณจะคอยช่วยเขานะ
‪- แน่นอน ‪- แน่นอน
‪ฉันทํามะกอกเอง
‪ดูออกเลยว่าสมาคมนี้มีความหมายกับพวกเขามาก
‪แต่พวกเขาต้องแสดงออก
‪ผมเลยอยากตกแต่งให้ดูอลังการมาก
‪เหมือนเป็นบ้านพักสมาคมนักศึกษาชาย ‪ที่พวกเขาจะภูมิใจได้
‪(วันที่สี่)
‪(แปลงโฉมสุดปัง)
‪(ชีวิตไม่เพอร์เฟกต์ ‪แต่ผมของคุณเพอร์เฟกต์ได้)
‪เข้ามาเลยหนุ่มๆ
‪ทักทายทุกคนสิ
‪นั่งลงเลยเด็กๆ
‪เข้ามาเลย
‪เริ่ดๆ
‪ทุกคน ทิ้งความเป็นชายที่เป็นพิษไว้ที่ประตู
‪โอเค เข้ามาเลยทุกคน
‪คุณจะได้แปลงโฉมๆๆๆ
‪- ตาคุณสวยจังเลย ‪- ขอบคุณครับ
‪พระเจ้า
‪เคราคุณช่าง...
‪ผมรู้ว่ามันดกมาก
‪จ้ะ ให้ลุคแบบว่า ‪"ฉันเพิ่งหนีมาจากครอบครัวชาวอามิช
‪เมื่อหกเดือนที่แล้วและเพิ่งเริ่มใช้ไฟฟ้าเป็น"
‪ไม่ไหวนะ คุณน่ารักไปสําหรับทรงนี้
‪ฉันอยากแบบว่า...
‪- เล็มออกเหรอ ‪- ใช่
‪เห็นตรงนี้มั้ย
‪ส่วนที่สั้นที่สุดที่ขึ้นเป็นธรรมชาติ
‪เป็นจุดกํากับว่าเคราควรยาวถึงไหน
‪ฉันคิดว่าภายใต้เครานี้ หน้าคุณหล่อมาก
‪ผมชอบทรงเคราคุณ
‪- ยอมเล็มสั้นขนาดนี้มั้ย ‪- ครับ
‪ผมหยิกที่สวยที่สุดในโลก
‪เล่าเรื่องตัวเองหน่อย อยากทําอะไรกับชีวิตล่ะ
‪- ผมเรียนเอกภาพยนตร์ ‪- เอกภาพยนตร์
‪คุณเป็นแนวศิลปิน เป็นแนว...
‪"ฉันทําตามใจตัวเองจ้ะที่รัก"
‪- คุณตัดผมครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ ‪- สามปีครึ่งที่แล้ว
‪ผมชอบไว้ผมยาว เพราะผมหยิก
‪แต่เวลาที่มันยาวเท่านี้ก็ดีกว่า
‪อุ๊ยตาย
‪ฉันอยากตัดเครานี่ออก
‪ให้ดูเป็นแฮร์รี่ สไตลส์ขึ้นมาอีกนิด
‪เราจะจับคุณแปลงโฉมครั้งใหญ่ ‪หนวดเครานั่นต้องไปซะ
‪แม้แต่หนวดเหรอ
‪บายจ้ะตัวเอง
‪ย้อมผมได้มั้ย ผมอยากได้ปลายผมสีบลอนด์
‪อยากทําไฮไลต์เหรอ
‪- ครับ ‪- โอเค งานเพียบเลย
‪รู้สึกดีแฮะ
‪- ไงเอียน ‪- ว่าไงแมวน้อย
‪ฉันนึกภาพว่าวันแต่งงานของพวกคุณจะเป็นแบบนี้
‪เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้กันและกัน
‪ดีขึ้นเยอะ
‪- เราจะตัดความยาวออกนะ ‪- เอาเลย
‪- พร้อมมั้ย ‪- พร้อม
‪โอเค
‪สาม สอง หนึ่ง
‪พระเจ้า
‪เยี่ยม ไปแล้ว
‪เยส
‪ฉันไม่รู้เลยว่าตอนนี้สภาพเป็นไง แต่รู้สึกแปลกๆ
‪ผมรู้สึกเบาหัวขึ้นเยอะเลย
‪- ใช่มั้ยล่ะ ‪- ครับ
‪เซ็กซี่ ดูเซ็กซี่กันทุกคน
‪ชวนฝันมากจ้ะ
‪เริ่ด
‪ก้มหัวลงหน่อย
‪เริ่ด แจ็ค ฮาร์โลว์เลย
‪เราสนุกกันมาก
‪เราเติบโต สยายปีก
‪เรากําลังจะเปลี่ยนแปลง
‪- ไว้เจอกันที่ชายหาดนะจอช ‪- ขอบใจ
‪ไปเล่นเรื่องเบย์วอตช์ได้เลย
‪ชอบจังที่ทุกคนชมกันเอง
‪ต้องให้เพื่อนรู้สิว่าเรารัก
‪ดูสิ น่ารักจะตาย ‪ที่คนวัยหนุ่มสํารวจตัวเอง สนุกกัน
‪และไม่มีใครเจ็บตัว
‪พวกเขาน่ารักมาก
‪พบกับคุณคนใหม่ในสาม สอง หนึ่ง
‪ผมชอบนะ
‪ตัดต่อภาพแปลงโฉมแบบในหนัง!
‪- นี่ไงจ๊ะ ‪- โคตรตึง
‪- ขอบใจที่ไว้ใจให้เราทําผมให้นะ ‪- ผมต้องตัดซะที
‪- คุณดูดีมาก ‪- ผมไว้ใจมืออาชีพ
‪อย่างเท่ ทรงใหม่เลย
‪- ผมชอบนะ ‪- เนอะ
‪สุดยอด
‪- ดูดีมาก ‪- เนอะ
‪สาม สอง หนึ่ง
‪แม่เจ้า
‪แตกต่างไปเลย
‪- เนอะ ‪- ผมชอบนะ เท่เลย
‪หนุ่มๆ เราดูเป็นไงนะ
‪ปังมาก
‪และเราชอบมาก
‪(การสื่อสารขั้นสูง)
‪(การขอความช่วยเหลือ)
‪สาวๆ มาตั้งแคมป์ ร้องเพลงกัน
‪- ที่นี่สวยนะ ‪- พวกคุณเลือกที่ได้ดีมาก
‪- ผมไม่เคยมาที่นี่เลย ‪- ก่อไฟเป็นมั้ย
‪- เป็น ผมตั้งแคมป์ตั้งแต่เด็ก ‪- เยี่ยม
‪ผมไม่ใช่คนชอบอยู่กลางแจ้ง ‪พวกคุณจะได้สอนงานผมบ้าง
‪คูเปอร์รู้งานดี
‪เห็นชัดว่าหนุ่มๆ พวกนี้กําลังเคว้ง
‪พวกเขาต้องการคําชี้แนะ
‪พวกเขาต้องเข้าใจวิธีการระบายความรู้สึก
‪จะได้เติบโตไปด้วยกัน
‪พวกคุณเคยเรียนรู้อะไรมาบ้าง ‪ถึงความหมายของการเป็นลูกผู้ชาย
‪การดูแลครอบครัวอย่างนึงละ
‪และดูแลการเงินให้มั่นคงด้วย
‪เพราะการพึ่งพาได้เป็นเรื่องสําคัญ
‪- ใช่ ‪- สําหรับการเป็นลูกผู้ชาย
‪น่าสนใจดีนะ คุณไม่ได้พูดถึงตัวเองสักครั้งเลย
‪อ๋อใช่
‪ผมว่านั่นเป็นสิ่งที่วัฒนธรรมของเราสอนผู้ชาย
‪ดูแลทุกอย่างซะ นั่นแหละคุณค่าของเรา
‪ถึงบางคนจะพูดว่า "ต้องดูแลตัวเองด้วย"
‪ไม่มีใครสอนว่าต้องดูแลตัวเองยังไง
‪และการดูแลตัวเองให้ดีส่วนใหญ่คือ
‪ตรวจสอบความรู้สึกตัวเอง ‪สิ่งที่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิตของเรา
‪คุณให้การสนับสนุน
‪และมีโอกาสมานั่งคุยกันบ่อยขนาดไหน
‪ผมรู้สึกว่ายิ่งสําหรับผู้ชาย เราถูกปลูกฝังมา
‪ไม่ต้องพูดอะไรจนกว่าจะมีคนถาม
‪บางครั้งผมก็แสดงความรู้สึกได้ยาก
‪และหาโอกาสยากด้วย
‪เดี๋ยวนะ พวกคุณถามไถ่เขาบ้างรึเปล่า
‪ผมทําไม่บ่อยพอ ผมเป็นพี่ชายเขา
‪งั้นอยากถามอะไรเขามั้ย
‪นายเป็นไงบ้าง
‪แต่ละวัน นายคิดอะไรอยู่
‪มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะมาก
‪เพราะช่วงหน้าร้อน ฉันฝึกงานสองที่
‪และฉันก็มีเรียนสองวิชาช่วงหน้าร้อน
‪แถมต้องขึ้นรถเมล์และ...
‪มีปัญหาการเงินเยอะมาก
‪เช่นอะไร
‪ว่ามาเลย เดมาริโอ พูดออกมา
‪พยายาม...
‪เป็นการพัฒนาตัวเอง
‪- ผมพยายามทําอย่างนั้นอยู่ ‪- ชีวิตคุณมีเรื่องเกิดขึ้นเยอะมาก
‪- คุณรู้สึกเครียดเหมือนแบกโลก ‪- ผมพยายามหาทางออกอยู่
‪คุณรู้สึกว่ากําลังแพ้การต่อสู้เพื่อหาทางออกเหรอ
‪มีอุปสรรคตลอด
‪มีจุดนึงที่ผมซื้อรถ พอวันที่สองก็ขับรถชน
‪แล้วก็กลับไปไม่มีรถอีกครั้ง ต้องนั่งรถเมล์ไปทุกที่
‪ทุกครั้งที่เราเห็นเดมาริโอ เขายิ้มร่าเสมอ
‪เราไม่เคยรู้เลยว่าเขากําลังมีปัญหาอยู่
‪พอเขาเข้ามาก็ทําให้ทุกอย่างสดใส ‪ผมเลยชอบมาก
‪ฉันรักนาย
‪ฉันไม่รู้เลยว่านายเจออะไรอยู่
‪ฉันละอายใจที่ไม่ได้ถาม
‪ฉันเข้าใจแล้วว่าต้องคุยกับพวกนายมากขึ้น
‪และฉันจะทําอย่างนั้น
‪ในฐานะผู้ชาย เราได้รับการสอนมา ‪ให้แบกรับทุกอย่างไว้
‪หาทางออกเอง
‪แต่พอเก็บกดทุกอย่างไว้ข้างใน ‪มันก็จะเริ่มกัดกินใจเรา
‪เคยมีบางคืนที่เรานั่งอยู่ด้วยกัน
‪กอดกัน คุมอารมณ์ไม่ได้ ‪ขณะที่คนอื่นพยายามช่วยปลอบเรา
‪บอกเลยนะ ไม่ควรปล่อยให้ไปถึงจุดที่ ‪ควบคุมอารมณ์ไม่ได้เด็ดขาด
‪มันคือการอัดอั้นไว้
‪จนกระทั่งวันนึง อารมณ์ก็ควบคุมคุณแทน
‪จนระเบิดออกมา
‪บทสนทนานี้ทําให้ผมคิดถึงตําแหน่งของผมม่ากขึ้น
‪เพราะตําแหน่งของผมคือประธานภราดรภาพ
‪ผมเลยรู้สึกเหมือนผม...
‪ไม่ได้...
‪ผมทําให้ทุกคนผิดหวัง
‪ที่ไม่ได้ถามไถ่ดูแลทุกคน
‪ไหวนะ
‪ทําไมถึงรู้สึกแบบนี้
‪ผมไม่ชอบเห็น... เห็นเพื่อนผมเป็นแบบนี้
‪ไม่รู้สิ
‪อีกอย่างคือผมก็มีปัญหาของตัวเอง
‪ผมเลยรู้สึกว่าไม่เคยเปิดใจกับใครเลย
‪ทําไมคุณถึงไม่แน่ใจที่จะเปิดใจล่ะ
‪แค่คิดว่าต้องพูดถึงเรื่องต่างๆ ผมก็กังวลแล้ว
‪ผมไม่รู้ด้วยซ้ําว่าส่วนใหญ่ผมรู้สึกยังไง
‪คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าตัวเองกําลังรู้สึกยังไง
‪ผมก็กําลังจะพูดเลย
‪ในหัวตัวเองยังไม่รู้เรื่องเลย ‪แล้วจะอธิบายออกมายังไง
‪แต่อีกอย่างก็เพราะผมไม่ค่อยรู้สึกสบายใจ ‪ที่จะระบายใส่คนอื่น
‪เราไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นยังไง
‪บางครั้งถ้าสภาพจิตใจคนนั้นกําลังแย่อยู่แล้ว
‪ก็ไม่ใช่เวลาเหมาะที่จะระบายปัญหาใส่พวกเขา
‪ผมคิดว่าผมถูกปลูกฝังมาว่า ‪ไม่มีใครช่วยเหลือผมได้นอกจากตัวผมเอง
‪แม้แต่เวลาที่มีคนให้คําแนะนําผม ‪หรือผมบ่นใส่พวกเขา
‪ผมก็โมโหเพราะคุณไม่รู้หรอกว่า ‪ผมกําลังเจออะไร
‪คุณไม่รู้สถานการณ์ที่ผมเจออยู่ ‪แล้วมันก็เดือดขึ้นมา
‪จนถึงจุดนึงที่ผมก็...
‪ผมปิดกั้นตัวเองไปเลยไม่ก็...
‪อือ ผมปิดตัวเองไปเลย
‪ไม่ได้มีแค่คุณที่รู้สึกอย่างนั้น
‪ผู้ชายอย่างเราได้รับการสั่งสอนว่า ‪เราต้องแก้ไขปัญหา
‪แต่สิ่งที่เรารู้เกี่ยวกับความรู้สึกคือ ‪เมื่อคุณอยู่ในพื้นที่ปลอดภัย
‪ไม่ต้องมีใครแก้ไขปัญหาให้คุณ
‪ในช่วงเวลานี้ที่คุณรู้สึกว่า ‪"ฉันไม่รู้จะพูดอะไรด้วยซ้ํา"
‪"ฉันไม่อยากเอาไปลงที่คนอื่น ‪ฉันไม่อยากรบกวนพวกเขา"
‪ให้พูดว่า "เรามารวมตัวกันได้มั้ย"
‪"ฉันอาจจะพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง ‪แต่ฉันไม่ต้องการให้ใครแก้ปัญหา"
‪ไม่เป็นไรเลย ‪ที่ผู้ชายคนนึงจะระบายความรู้สึกออกไป
‪โดยที่ผู้ชายอีกคนไม่ต้องรู้สึกว่าต้องแก้ปัญหาให้
‪เพราะผมเห็นหน้าพวกคุณ
‪พวกคุณน้ําตาไหลอาบหน้าไม่หยุด
‪ผมเห็นความเครียดในแววตาคุณ ‪คุณนั่งกําไม้ตลอดเวลา
‪ใช่
‪อาการทั้งหมดนี้ ‪คือสิ่งที่เก็บกดอยู่ข้างในต้องการออกมา
‪แต่พวกคุณไม่ยอมให้มันออกมา
‪อย่างท่าของน้องที่นั่งอยู่ตรงกลางนี่ ‪เวลาคนทําแบบนี้...
‪แปลว่าเก็บกดไว้ยิ่งกว่าเดิม
‪แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่าคุณต้องระบายออกมา
‪ผมไม่รู้หรอกว่าเรื่องอะไร ‪คุณก็อาจจะไม่รู้ว่าเรื่องอะไร
‪ใช่เลย ผมไม่รู้ว่าเรื่องอะไร
‪แต่คุณต้องพูดคุยเรื่องพวกนี้ได้
‪ตอนนี้มันเปิดเผยออกมา ‪เพราะคุณไม่เคยทําแบบนี้กันมาก่อน
‪คุณต้องรับฟังกันและกันได้
‪นี่คือขั้นตอนสู่การร่วมใจของพี่น้อง
‪และขั้นตอนสู่การเติบโตเป็นผู้ใหญ่
‪ถ้ามีคนทําแบบนี้ให้ผมตอนผมอายุ 21 นะ
‪พระเจ้า
‪ความกดดัน สิ่งต่างๆ ที่ผมเจออยู่ตอนนั้น
‪ความผิดพลาดบางอย่างที่ผมทําก็คงไม่เกิดขึ้น
‪แต่พวกคุณมีโอกาสที่จะอยู่เคียงข้างกัน
‪นี่คือความหมายของการเป็นลูกผู้ชาย
‪ยิ่งมันกัดกร่อนอยู่ข้างในก็จะยิ่งแย่ลง
‪คุณพูดถูก ผมไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้เลย
‪ใช่ จริงๆ นะ
‪ผมไม่เคยร้องไห้ ‪เรื่องปัญหาตัวเองต่อหน้าใครเลย
‪พวกคุณทําได้ดีมาก
‪มันเป็นสิ่งที่ยากที่สุด
‪สําหรับผู้ชาย โดยเฉพาะชายหนุ่ม ‪ที่ต้องทําสิ่งที่พวกคุณทําวันนี้
‪พวกคุณไม่รู้เลยว่า ‪พวกคุณไปไกลกว่าคนอื่นขนาดไหน
‪ลุกขึ้น ให้กําลังใจกันเดี๋ยวนี้เลย
‪กอดกันเลย
‪คูปเพื่อนรัก
‪- เพื่อน ‪- เพื่อนรัก
‪- ผมอยู่ตรงนี้ ‪- คุยกันนะ
‪ขอโทษนะถ้าฉันทําให้ดูเหมือน...
‪มานี่เดมาริโอ
‪นายมาคุยกับฉันได้ทุกเมื่อ
‪- ขอบใจมาก ‪- รักนายว่ะ
‪พวกนายเป็นเพื่อนรักฉัน
‪ไม่รู้ฉันจะทํายังไงถ้าไม่มีพวกนาย
‪บ้าชัดๆ
‪นี่เป็นสุดสัปดาห์ที่แปลกที่สุดในชีวิตฉันเลย
‪เนอะ
‪(วันที่ห้า)
‪(สอบปลายภาค)
‪(สอบให้ผ่าน)
‪- ไงครับ ‪- ไงจ๊ะ
‪พวกคุณดูดีมาก
‪พวกเขาหล่อมาก
‪แทบจําไม่ได้เลย
‪- พร้อมจะเห็นบ้านรึยัง ‪- พร้อม
‪เอาละนะ
‪โอ้โฮ... อะไรวะ
‪พระเจ้า
‪โห อะไรเนี่ย
‪นี่ไม่ใช่บ้านหลังเดิม
‪พระเจ้า
‪โคตรเจ๋งเลย
‪ชมรมหนังสือ
‪- บ้าไปแล้ว ‪- สวยมาก
‪ยังกับคนละโลกเลย
‪พื้นที่เล่นเกมหรือห้องดูหนัง
‪นี่ที่นั่งแบบโรงหนังเลยนะ
‪- เพื่อน ‪- พระเจ้า
‪ดูเครื่องทําข้าวโพดคั่วสิ
‪สุดยอดเลย
‪ทีวีจอยักษ์
‪ต้องจัดคืนดูหนังที่บ้านละ
‪ไรอัน คุณช็อกดีใจ ‪หรือกําลังคิดว่าต้องแบ่งหน้าที่งานบ้านยังไง
‪ช็อกดีใจครับ
‪ชอบมาก
‪- เยี่ยมเลย ‪- บ้าไปแล้ว
‪- พร้อมดูอีกมั้ย ‪- ครับ
‪- ผมไม่อยากเหยียบโดนด้วยซ้ํา ‪- เนอะ
‪โย่
‪- สุดติ่ง ‪- โย่
‪บ้าไปแล้ว
‪ตอนนี้ตรงนี้ก็เป็นบริเวณ ‪ให้พวกคุณนั่งกิน นั่งเล่นได้
‪สุดยอดไปเลย
‪- ผมชอบโต๊ะตัวนี้มาก ‪- สุดยอด
‪เครื่องใช้ไฟฟ้าใหม่ทุกชนิด เครื่องชงกาแฟ
‪พวกคุณเป็นสุภาพบุรุษผู้ทรงเกียรติได้แล้ว
‪เครื่องชงเอสเพรสโซ่เหรอ
‪- บ้าไปแล้ว ‪- สุดยอดเลย ดีมากครับ
‪เรามีอีกห้องนึงให้ดู
‪พระเจ้า
‪- โห ‪- เหลือเชื่อ
‪ตอนนี้ตรงนี้ก็เป็นที่ให้พวกคุณมานั่งเล่น เล่นเกม
‪อ่านหนังสือได้
‪เป็นที่ให้เล่นหมากรุก ‪หรือโอเอ็กซ์อย่างมีอารยธรรม
‪มีรสนิยมมากบ๊อบบี้
‪ฉันเพิ่งสังเกตเห็นโคมไฟ
‪สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดคืออุปกรณ์ทําความสะอาด
‪ใช่ๆ
‪มีสถานีทําความสะอาดครบครันตรงนั้น
‪ไม่มีข้ออ้างแล้ว
‪มองในแง่ดี
‪คิดว่าศิษย์เก่าจะคิดยังไงเมื่อเห็นทั้งหมดนี้
‪ตกใจจนอึราดแน่
‪ห้องครัวแตกต่างครั้งสุดท้ายที่เห็นนะ
‪ครับ นิดหน่อย
‪ตอนนี้มีพื้นที่ให้หั่นของแล้ว
‪- ใช่ ‪- สุดยอดเลย
‪พูดถึงการหั่น ผมอยากให้คุณมีมีดดีๆ สักชุด
‪เพื่อให้คุณได้เริ่มต้น
‪มีดชุดนี้ลับไว้สวยงามแล้ว
‪ผมเข้าใจดีว่ามีดมีค่าสําหรับเชพมาก
‪- พระเจ้า ‪- ให้คุณเอาไว้ใช้ฝึกฝีมือ
‪ขอบคุณมากครับ... สุดยอดเลย
‪- ยินดีเป็นอย่างยิ่ง ‪- ผมชอบมาก
‪คุณทําให้ผมใจละลายเลย ขอกอดได้มั้ย
‪ได้สิ
‪หนุ่มๆ รู้สึกยังไงกับคืนนี้
‪บอกตามตรง ผมว่าไม่น่ามีอะไรผิดพลาดนะ
‪งานรับน้องใหม่ปีนี้จะต้องโคตรเจ๋งเลย
‪- จุดนี้เกือบไม่ยุติธรรมละ ‪- ใช่ ก็จริงนะ
‪ผมอยากให้พวกคุณมีข้อได้เปรียบที่ไม่เป็นธรรม
‪ผมเลยมีเสื้อผ้าใหม่ให้พวกคุณแต่ละคน
‪ที่จะใช้ได้ในอนาคตเมื่อคุณออกจากบ้านหลังนี้ไป
‪- ใช่มั้ย ‪- ครับ
‪โซฟานี้ทําเอาฉันอยากกินขนมเลย
‪- อย่างสวีดิชฟิช ‪- เด็กๆ
‪- ว่าไง ‪- พร้อมจะดูมั้ย
‪- พร้อม ‪- พร้อมด้วย
‪ออกมาให้ดูหน่อย
‪ฉันชอบที่พับขากางเกง
‪ดูคุณสิ
‪เขาหล่อเนอะ
‪- ใช่ ‪- หล่อ
‪น่ารัก
‪เยส ตูม
‪เยส!
‪อย่างเท่
‪เย่
‪ชอบลายเสื้อคู่กับสูท
‪โอเค เซ็กซี่มาเต็มเลยจ้ะ
‪เริ่ดมาก ต่อไปจะเป็นชุดว่ายน้ํารึเปล่า
‪ชอบมาก
‪คุณน่ารักไม่ไหวแล้ว
‪ดูเสื้อผ้าพอดีตัวมาเลย
‪คุณดูมั่นใจแต่ไม่มั่นหน้า
‪- เริ่ด ‪- ใช่ ดูเขาสิ
‪คูเปอร์ๆ
‪คุณดูดีมาก
‪แล้ว...
‪หนุ่มๆ สมาคมนศ.ชายหายไปไหน ‪เพราะนี่มีแต่นายแบบนะ
‪เราสนุกกันมากที่ได้ทําความรู้จักกับพวกคุณ
‪พวกคุณดูดีสะอาดสะอ้านมาก
‪แต่ผมคิดว่าพวกคุณก็ได้เรียนรู้มากมายเช่นกัน
‪ทั้งเรื่องความภาคภูมิใจในที่อยู่อาศัย
‪แต่เราก็ทําให้พวกคุณโต ‪จากชายหนุ่มเป็นผู้ชายเต็มตัวด้วย
‪จ้ะ พวกคุณเป๊ะปังทุกอณูแล้ว
‪ครับ
‪คืนนี้จะมีงานสําคัญ รู้สึกยังไง ตื่นเต้นรึเปล่า
‪ตอนนี้ผมเตรียมพร้อมแล้ว
‪- ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าเมื่อก่อน... ‪- ใช่ เห็นด้วย
‪คุณควรภูมิใจในตัวเอง
‪ถ้านี่คืออนาคตของผู้ชายในประเทศของเรา
‪ผมก็ตื่นเต้นกับทิศทางของเรามาก
‪เห็นด้วยอย่างยิ่ง
‪ฉันกลัวมากเลย
‪ไม่เคยมีชายหนุ่ม ‪โดยเฉพาะสมัยที่ฉันอายุเท่าพวกคุณ
‪ใจดีกับฉันเลย
‪นี่เป็นประสบการณ์ที่เยียวยาจิตใจมาก ‪ฉันได้แรงบันดาลใจจากพวกคุณมาก
‪ละฉันภูมิใจในตัวพวกคุณมาก
‪สองสามวันที่ผ่านเปิดโลกผมมาก
‪ว่าผมดูแลตัวเองยังไง ดูแลเพื่อนๆ ยังไง
‪ผมอยากขอบคุณจากก้นบึ้งหัวใจเลยครับ
‪นี่เปลี่ยนแปลงชีวิตผมไปเลย จริงๆ นะ
‪มันเหลือเชื่อมาก
‪ขอบคุณมากครับ มันเยี่ยมมาก
‪มันมหัศจรรย์จริงๆ
‪ขอบคุณเป็นพิเศษ ‪สําหรับช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกันเมื่อวาน
‪ที่คุณคอยช่วยพวกเรา
‪เหตุผลหนึ่งที่พวกเราแข็งแกร่งมาก ‪เพราะเรารู้ว่าเรามีกันและกัน
‪แค่คอยอยู่เคียงข้างกันและกันต่อไป ว่าแล้วก็...
‪- เราต้องไปกันแล้ว พวกคุณจะได้... ‪- เราจะคิดถึงพวกคุณ
‪เริ่มรับแขกในบ้านของคุณเอง โชคดีกับคืนนี้นะ
‪- บาย ‪- บายทุกคน
‪(แลมบ์ดา ไค อัลฟา)
‪(โฉมใหม่)
‪ทุกคนที่ทําอาหารอยู่ในนั้น ทําให้ไว
‪ส่วนคนอื่น พยายามทําให้ที่นี่ดูดี
‪เรากําลังจะมีศิษย์เก่ามา ชวนคุยให้มากที่สุด
‪พบปะผู้คนให้มากที่สุด ‪ถ้ารู้จักกันอยู่แล้ว ทักทายกันไป
‪เข้าหาคนที่ไม่รู้จัก มาลุยกันเลย
‪สวยมาก อย่างกมะกอก
‪หวัดดีครับ ยินดีต้อนรับ
‪- เป็นไงบ้าง ‪- จอห์น เพอร์สัน
‪จอห์น ผมไรอัน พาร์กเกอร์ ยินดีที่รู้จักครับ
‪พระเจ้า
‪ยินดีต้อนรับสู่บ้านที่ออกแบบใหม่
‪- ใช่ ‪- ดูห้องนี้สิ
‪หวัดดีครับ
‪- หวัดดี ‪- ยินดีต้อนรับสู่ห้องครัวใหม่
‪นี่ทํากันเองเหรอ
‪- ทําเองหมดเลย ‪- ครับ
‪นี่ไม่ใช่บ้านสมาคมนักศึกษาชายแล้ว
‪- ต้องดูดีสําหรับโอกาสพิเศษ ‪- เห็นแล้ว
‪ทําไมเราคิดไม่ได้นะ
‪ดูนี่สิ
‪ไม่จริง ตลกชะมัด
‪ผมอยากถามว่าคุณพอรู้จักใคร
‪หรือคุณจะโอเคมั้ยที่จะบริจาคสักหน่อยครับ
‪- แน่นอน ‪- ขอบคุณครับ ผมซาบซึ้งจริงๆ
‪ผมภูมิใจมากว่าหนุ่มๆ พวกนี้มากันไกลมาก
‪การได้เห็นชายหนุ่มเหล่านี้ออกเดินทางครั้งนี้
‪ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยม
‪ถามคําถาม ให้กําลังใจกันและกัน
‪และใจดีกับตัวเองไปด้วย
‪ช่างอบอุ่นใจจริงๆ
‪เพราะบททดสอบที่แท้จริงของการเป็นลูกผู้ชาย ‪คือความอ่อนไหวของคุณ
‪การแสดงความรักของคุณและความเข้าใจของคุณ
‪การได้พบครอบครัวที่เราเลือกเองนั้นยากมาก ‪และพวกเขาเป็นครอบครัวของกันและกัน
‪พวกเขาเป็นห่วงเป็นใย รักใคร่ ‪สนับสนุนกันและกัน
‪พวกเขาคอยพึ่งพากันและกัน ‪จะได้แบ่งปันความกลัว
‪ความกังวลใจ ความหวังในอนาคตกัน
‪เพราะพี่น้องกันย่อมสอนกันได้
‪นั่นแหละประเด็น สอนกันและกัน
‪นั่นแหละครับ
‪วัฏจักรดําเนินต่อไป
‪ดื่มให้แลมบ์ดา ไค อัลฟาทุกคน
‪- มาเลย เย่ ‪- แลมบ์ดา อัลฟา!
‪ดื่ม
‪(#เคล็ดลับไฉไลในแบบคิวอี)
‪คุณมีโอกาสเดียวที่จะสร้างความประทับใจแรกพบ
‪เริ่มจากการจับมือที่ถูกต้อง
‪มองตา จับมือ สะบัดสองสามที
‪อย่าแรงไป
‪อย่าเบาไป
‪กําลังพอดี
‪มันคือการทักทาย ไม่ใช่การแข่งขัน
‪ฉันไม่อยากให้ใครหาว่าฉันดราม่า
‪ไม่นะ
‪ไม่
‪ฉันโคตรเกลียดเล็บมือสกปรก
‪เราไม่ควรโกหกกันในรายการนี้
‪ใช่ว่าทุกอย่างจะดีขึ้นเรื่อยๆ
‪แทนนี่
‪- บางอย่างก็แย่ลงเรื่อยๆ ‪- ฉันก็ว่างั้น
‪เราจะทํามุฟฟาลาตากัน
‪มุฟฟาลาตา
‪ร้องไห้แล้วนะ
‪มุฟฟาเลตตา
‪- ได้แล้ว ‪- เธอทําได้ๆ
‪นี่มันบ้าอะไรกัน
‪มัฟส์
‪ไม่รู้ว่าผมจะยอมสู้กับเด็กหนุ่มเจ็ดคนนี้รึเปล่า
‪ผมว่าอีกห้านาที ผมจะหมดสติแล้ว
‪ไม่ก็ล้อเล่นนะ ผมสู้พวกเขาได้แน่นอน
‪คาราโมดูแก่ตลอด
‪สมัยผม เรียกว่า ปาร์ตี้กันมันหยด เฮ่
‪วันนี้เขาดูแก่เป็นพิเศษ
‪เราห่างกันหกเดือน!
‪เธอก็ไม่ได้เด็กนะบ๊อบบี้ แก่พอกัน!
‪เธอมันเลว
‪หยุดนะ
‪พอแล้ว ไม่เป็นไร ฉันโอเคแล้ว
‪ฉันว่าพวกเราเมาน้ํากัญชากันมาแน่
‪คําบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ