‪สปีดดี้ เป็นไงบ้าง
‪- ยินดีที่ได้รู้จักครับ ‪- เข้ามาสิ ยินดีที่ได้รู้จัก
‪- หวัดดี ‪- ไงครับ
‪- แฟ็บไฟว์ที่เหลือ ‪- ตื่นเต้นจัง
‪ให้เราช่วยยกขึ้นไปข้างบนมั้ย
‪ไม่ก็มีทางลาดอยู่ด้านหลัง
‪- ยกผมขึ้นไปก็ได้ ‪- ยกขึ้นไปนะ
‪หนึ่ง สอง สาม
‪- เอาละนะ ไปกัน ‪- ได้นะ
‪ไปกันเลย
‪อีกขั้นๆ
‪- ก้าวใหญ่ ‪- แข็งแรง
‪- เยี่ยมมาก ‪- ได้แล้ว
‪- กางเกงคุณ ‪- ขึ้นมาแล้ว
‪- เดี๋ยวเอาผ้าเช็ดตัวให้ ‪- ขอโทษจริงๆ
‪- ไงครับ ‪- เข้ามาสิ
‪ยินดีต้อนรับสู่บ้านของเรา
‪- บ้านสวยนะครับ ‪- ไปเช็ดตัวคุณกัน
‪- ขอบใจนะแอนโทนี่ ‪- ขอบใจ
‪(เควียร์ อาย)
‪(วันที่หนึ่ง)
‪(ฉันไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน ‪ฉันคือสิ่งที่ฉันเลือกจะเป็นเอง)
‪(- ซี.จี. จอง)
‪ยินดีต้อนรับสู่บ้านของเรา
‪- ไง ‪- ขอทางหน่อย โทษทีจ้ะ
‪นี่น้าของผม แองจินิค
‪- เป็นไงบ้างครับ ‪- หวัดดีครับคุณน้า
‪ฉันเจอสปีดดี้ในติ๊กต็อก
‪ฉันคิดว่าการเล่าเรื่องราว ‪สไตล์ มาดเท่ของเขา
‪เจ๋งยิ่งกว่าเจ๋ง
‪ฉันเลยต้องแนะนําให้พวกเธอรู้จักกับเขา
‪ผมอยากเป็นนักสร้างแรงจูงใจ
‪ผลักดันผู้คนให้เป็นตัวเองแบบที่ดีที่สุด
‪ผมรู้สึกว่าผมเป็นแรงจูงใจให้คน ‪ผ่านเรื่องราวของผมได้
‪คุณสบายใจพอที่จะเล่ามั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
‪แล้ว... มาถึงจุดนี้ได้ยังไง
‪ครับ
‪วันที่ 25 เมษายน 2020
‪แม่กับน้าผมกําลังขับรถกันอยู่
‪แล้วรถกระบะฟอร์ด 150 ขับตีคู่มาข้างๆ เรา
‪เขาขับชนเราจนเราตกถนน
‪แม่พยายามควบคุมรถ ‪แต่เราตกถนนแล้วไปชนเข้ากับต้นไม้
‪มันแย่มาก
‪หลังจากเกิดเหตุ ผมก็สลบไป พอตื่นขึ้นมา
‪ผมถูกส่งขึ้นฮ. แต่ตลอดทางนั้นผมยังมีสติอยู่
‪ผมกรีดร้อง "ผมไม่อยากตาย ผมยังเด็กอยู่"
‪ผมได้แต่คิดถึงแม่
‪ผมขยับขาไม่ได้ ชาไปทั้งตัว ปวดแสบปวดร้อน
‪พอเราไปถึงโรงพยาบาล ‪พวกเขาบอกว่าผมต้องเข้ารับการผ่าตัด
‪ที่กระดูกสันหลัง
‪หลังจากนั้นหมอก็มา
‪หมอบอกว่า "คุณอาจจะเดินไม่ได้อีกแล้ว"
‪คุณเป็นอัมพาตจากช่วงขาลงไปเหรอ
‪จากหน้าอกครับ
‪มันสะเทือนใจมาก
‪คุณรู้วันนั้นเลยรึเปล่าว่า ‪แม่กับน้าของคุณเสียไปแล้ว
‪ครับ
‪ชีวิตผมพลิกผันไปเลย เหมือนโดนต่อยแรงๆ
‪คุณบอกว่าเกิดเหตุเมื่อปี 2020 ช่วงโควิด
‪- ใช่ ‪- ค่ะ นั่นเป็นส่วนที่ยากที่สุด
‪มันยิ่งทําให้แย่ลง
‪ช่วงสองสัปดาห์แรก ‪ผมเจอครอบครัวไม่ได้เลยเพราะโควิด
‪มันเหงามาก
‪ผมร้องไห้เกือบทุกคืน
‪แน่ละ น่าสงสาร
‪ช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ‪เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
‪แต่ก่อนอุบัติเหตุ ชีวิตคุณเป็นยังไง
‪ชีวิตสนุกครับ
‪ผมไปปาร์ตี้ ผมเป็นเด็ก
‪ทุกอย่างสนุกมาก
‪ผมเป็นคนชอบบาสเก็ตบอลมาก
‪พอโตมาในนิวออร์ลีนส์ ผมต้องหาสิ่งที่ชอบ
‪เพื่อไม่ให้พลาดไปมีเรื่อง
‪สปีดดี้ ชื่อของผมได้มาจากตอนเป็นเด็ก
‪ผมวิ่งไปซ้อม
‪แล้วโค้ชก็ถามว่า "ชื่ออะไร"
‪ผมตอบว่า "เรย์"
‪ตั้งแต่นั้นโค้ชก็เรียกผมว่า "สปีดดี้"
‪สปีดดี้เป็นคนมีพรสวรรค์
‪ตอนที่เขาเล่นบาส เขาเป็นตําแหน่งพอยท์การ์ด
‪เขารู้สึกตื่นเต้นเสมอ
‪ความฝันของผมคือเป็นนักบาสอาชีพ
‪เป้าหมายสูงสุดของผมคือ ‪พาแม่ออกจากชุมชนแออัด
‪แม่ผมไปดูทุกการแข่งขัน
‪เมื่อเห็นคนที่เป็นเหตุผลของเรา
‪เราก็ต้องทุ่มเทเต็มที่ ทําให้ดีที่สุด
‪ผมชอบเล่นบาส ชอบทํางานหนัก
‪แค่ได้อยู่ในคอร์ตบาส ผมก็มีความสุขแล้ว
‪- เกรดเรียนเป็นไงบ้าง ‪- ก็ดีครับ
‪ผมตั้งใจทําให้เกรดดีจะได้เล่นบาส
‪เธอเรียนจบเป็นอันดับที่หกหรือเจ็ด ‪ในชั้นเรียนใช่มั้ย
‪- ว่าไงนะ ‪- อันดับหกในชั้น
‪เก่งมาก
‪ตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุมาเป็นไงบ้าง
‪เพื่อนๆ ถามผมว่าผมอยากไปปาร์ตี้มั้ย
‪แต่ผมบอกว่า "ไม่ละ" ไม่ใช่แนวผม
‪ผมชอบอยู่ในบ้าน
‪ผมกลัวการออกไปเที่ยว ‪ไม่มั่นใจแล้วก็ไม่อยากเข้าสังคมแล้ว
‪เวลาคนอื่นมองเขา เขาปิดตัวเองเลย
‪จิตใจของเขาเริ่มว้าวุ่น
‪เริ่มคิดมากวุ่นวาย
‪ไม่ใช่ว่าทุกคนจะดูถูกเขา
‪ฉันเลยรู้สึกว่าเขาควรผ่อนคลายและเป็นตัวเอง
‪อะไรที่ทําให้คุณไปต่อได้
‪แค่คิดถึงแม่ว่าแม่คงไม่อยากให้ผมยอมแพ้
‪อุบัติเหตุของสปีดดี้เกิดขึ้น ‪ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต
‪เขาอายุ 18
‪กําลังฝันว่าอนาคตจะเป็นยังไง
‪จะเกิดอะไรขึ้น
‪ทุกอย่างหยุดชะงักสําหรับเขา ‪และเขากําลังสร้างตัวเองขึ้นมาใหม่
‪เขากําลังเรียนรู้การใช้ชีวิต
‪เล่าเรื่องที่อยู่ของคุณให้ฟังหน่อย
‪ข้อดี ข้อเสีย โดยเฉพาะเรื่องการเข้าถึง
‪ตอนนี้ผมอยู่กับครอบครัว
‪ผมรู้สึกว่าตั้งแต่แม่กับน้าผมตายไป
‪ครอบครัวของเราก็เล็กมาก
‪ผมเหลือแค่น้าๆ กับลูกพี่ลูกน้อง
‪ผมอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ที่อยู่ชั้นล่าง
‪แต่มียกพื้นหน้าบ้านอีกสามขั้น
‪งั้นอยู่ชั้นหนึ่ง แต่ก็มียกพื้น
‪เวลาผมเข้าบ้าน ประตูก็เล็กไป
‪ครับ
‪นั่งรถเข็นเข้าห้องน้ําไม่ได้
‪ผมเลยต้องใช้เก้าอี้อีกตัวเข้าห้องอาบน้ํา
‪คุณต้องย้ายตัวเองจากรถเข็นไปเก้าอี้อีกที
‪ครับ
‪การเข้าถึงไม่ได้
‪บีบให้คุณต้องเป็นนักโทษในบ้านตัวเอง
‪ไม่ก็นักโทษข้างนอก กลับบ้านไม่ได้
‪- ใช่ ‪- เคยคิดจะย้ายออกไปอยู่เองมั้ย
‪หาบ้านของตัวเองที่เข้าถึงได้ง่ายขึ้น
‪ครับ ผมเคยคิด
‪พยายามหาทางออกอยู่
‪คุณอยากได้อะไรมากที่สุดในบ้านใหม่
‪เตียงที่ผมดันตัวเองขึ้นได้
‪เพราะเตียงที่ผมมีอยู่ตอนนี้
‪ผมต้องยกตัวเองขึ้นไปบนเตียง
‪ผมอยากให้มันหรูขึ้นหน่อย
‪หรูหน่อยเหรอ โอเค เห็นภาพละ
‪ได้ๆ สไตล์คุณ
‪หรูหน่อย
‪- ครับ ‪- ได้
‪ตอนนี้สปีดดี้คงกําลังกดดันมาก
‪ทุกอย่างในบ้านของเขาทําให้ชีวิตเขาลําบาก
‪คุณทําอาหารกินเองมั้ย
‪ไม่ ผมทําไม่เป็น
‪- คุณทําอาหารไม่เป็น ‪- ผมอยากหัดทํานะ
‪ใครหาอาหารให้คุณล่ะ
‪น้าผม บางครั้งน้าก็ทําอาหารให้กิน
‪แต่ส่วนใหญ่ผมกินอาหารฟาสต์ฟู้ด
‪- น้าทําอะไรให้คุณกิน ‪- วันนี้ก็ข้าวโพดกับข้าว
‪ข้าวโพดกับข้าวคืออะไร
‪- ไม่เคยได้ยินข้าวโพดกับข้าวเหรอ ‪- ไม่
‪ที่นี่กินข้าวกับข้าวโพด แล้วก็มีไส้กรอก
‪จัดใส่จาน
‪แล้วก็อาจจะมีปลาเป็นเครื่องเคียงด้วย
‪ไม่ก็ไก่
‪ครอบครัวและบรรพบุรุษของคุณ ‪มาจากหลุยเซียน่าเหรอ
‪- ครับ ‪- งั้นคุณชอบอาหารที่กินแล้วอุ่นใจอร่อยๆ สินะ
‪- ครับ ‪- โอเค
‪ในแง่ของการพึ่งพาตัวเองได้
‪และการหาทางออกให้กับชีวิตตอนนี้
‪การทําอาหารด้วยตัวเองเป็นสิ่งสําคัญ ‪ที่คุณอยากทํามั้ย
‪ผมอยากหัดทําอาหารแน่นอน
‪ตั้งแต่นั่งรถเข็นมา ผมก็ต้องดูแลตัวเอง
‪ผมต้องกินมากขึ้น
‪น้ําหนักผมลดลง ตอนนี้ผมผอมอยู่แล้ว ก็เลย...
‪- เข้าใจละ งั้นคุณอยากเพิ่มน้ําหนักขึ้น ‪- อืม
‪เป้าหมายของผมคือได้เข้าครัวสนุกๆ กับคุณ
‪และทําให้คุณรู้สึกมีอํานาจ
‪และทําอะไรที่มีความหมายสําหรับคุณ
‪ที่คุณทําเองได้
‪เราลองทําสเต๊กกับข้าวได้มั้ย
‪- สเต๊กกับข้าวเหรอ ‪- ครับ เคยไปร้านฮิบาชิมั้ย
‪ที่ทําอาหารบนเตาย่าง ‪แล้วทําข้าวผัดให้กรอบๆ น่ะเหรอ
‪- สอนผมทําได้มั้ย ‪- ผมจะสอนอะไรก็ตามที่คุณอยากเรียน
‪ครับ ผมอยากเรียนทําอย่างนั้น
‪ผมอยากคุยกับคุณเรื่องผู้ชายที่เขาจะเป็น
‪ตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ
‪ตอนแรกที่เกิดอุบัติเหตุ สปีดดี้เก็บตัวเงียบ
‪ไม่อยากยุ่งกับใครทั้งนั้น
‪ฉันเห็นเขาซึมเศร้านิดหน่อย ‪แต่เขาไม่ค่อยชอบพูดเรื่องนี้
‪เขาไม่คุยเรื่องนี้กับครอบครัว
‪คงเพราะเขารู้สึกว่าทุกคนกําลังเศร้าโศก
‪หรือกําลังมีปัญหาของตัวเอง ‪แต่ฉันคิดว่าเขาไม่มีเวลาเศร้าเลย
‪เขาไม่เศร้าเลย
‪เขาเจอเองกับตัว
‪ฉันเลยรู้สึกว่า ‪เขาคงไม่อยากระลึกถึงความเจ็บปวดนั้น
‪แต่เขาควรคุยกับใครสักคน
‪ต่อให้ไม่ใช่ครอบครัวเขา ‪อย่างน้อยเขาก็ควรคุยกับเพื่อนหรือคนอื่น
‪คุณหล่อจริงๆ
‪เคยถักเปีย เดรดล็อกหรือบิดลอนมั้ย
‪เคยทําอะไรมาบ้าง
‪- ผมกําลังดูๆ ทรงผมเปียอยู่ ‪- พระเจ้า คุณทําแล้วต้องน่ารักแน่
‪ต้องน่ารักเวอร์ ฉันปลื้มละ
‪อาจจะทําสีด้วย
‪พูดงี้ฉันกรี๊ดเลยจ้ะ
‪- โอเค ‪- สีอะไรก็ได้ที่คุณคิดว่าดี
‪ผมอยากทําให้ติ๊กต็อกช็อกกับลุคใหม่ ‪คิดว่าถ้าเจาะจมูกจะเป็นไงครับ
‪จะให้เราเจาะจมูกคุณเหรอ
‪ในฐานะเอเจนต์นายแบบคนใหม่ของคุณ ‪ฉันไม่แน่ใจนะ
‪- แทน ‪- ว่าไงแจ็กกี้
‪เรากําลังคุยกันเรื่องเจาะจมูก
‪ตอนแรกฉันคิดว่า ‪"นี่ครั้งแรกของเราเลย ชอบนะ เซ็กซี่ดี"
‪แล้วฉันก็คิดว่า ‪"ในฐานะเอเจนต์นายแบบคนใหม่ของคุณ..."
‪- แทนรู้ว่าฉันจริงจังเรื่องนี้ ‪- คนอาจบอกว่าจะจํากัดการหางานทําได้
‪ตายแล้ว ฉันทําไม่ได้... ‪ฉันทําให้คุณหางานทํายากไม่ได้
‪ไม่ ฉันไม่... คุณเป็นอเมริกาเนกซ์ท็อปโมเดลชัดๆ
‪เข้าใจที่พูดมั้ย นึกขึ้นได้ เรามีไทร่า
‪เข้าใจที่เขาพูดมั้ยว่า ‪อเมริกาเน็กซ์ท็อปโมเดลคืออะไร
‪คนหนุ่มสาวก็รู้จักไม่ใช่เหรอ
‪- ผมเคยได้ยินชื่อ ‪- แหงสิ คุณชอบด้วย
‪- น่าจะ ‪- นั่นเป็นคําสั่ง
‪- ไม่ใช่คําถาม ‪- อ๋อเหรอ
‪นักบุญไทร่า
‪- ลืมไปซะว่าเธออยู่ตรงนี้ ‪- ฉันคิดถึงคุณแล้ว น่ารักจังเลย บาย
‪สปีดดี้
‪- ว่าไงๆ ‪- มาคุยเรื่องเสื้อผ้ากัน
‪ได้เลย
‪เราเคยช่วยคนนึงในรายการที่นั่งรถเข็น
‪คุณมีข้อจํากัดด้านเสื้อผ้ามั้ย
‪ผมไม่ชอบใส่กางเกงขาสั้น
‪ตั้งแต่ผมบาดเจ็บ ขาผมก็ลีบมาก
‪ผมไม่ชอบที่มันดูเป็นแบบนี้ ‪ผมเลยไม่ใส่กางเกงขาสั้นแล้ว
‪มีสไตล์ไหนเป็นพิเศษมั้ย แนวกีคเท่ๆ รึเปล่า
‪ไม่รู้สิ คุณเป็นแนวดูเนี้ยบเรียบหรู
‪เป็นแนวสตรีทมั้ย เป็นยังไง
‪สตรีทแวร์ครับ
‪โอเค สตรีทแวร์ตลอดเหรอ
‪- ผมอยากลองหลายๆ แนว ‪- ดี
‪ผมคิดว่ารองเท้าผ้าใบของคุณน่าสนใจที่สุด
‪- แต่ผมว่าเราทําได้มากกว่านี้อีก ‪- ผมก็ว่างั้น
‪สไตล์ของผมเท่ขึ้นตั้งแต่ผมนั่งรถเข็น
‪ตอนนี้ผมรู้สึกมั่นใจกับเสื้อผ้าที่ใส่มากขึ้น
‪ก่อนเกิดอุบัติเหตุ คุณแต่งตัวเป็นยังไง
‪อาจจะใส่ยีนส์
‪เสื้อลายกราฟฟิคถูกๆ
‪และรองเท้าแวนส์
‪แล้วตอนนี้ล่ะ
‪เสื้อเชิ้ตมีปกกับไนกี้จีฟอร์ซแต่งพิเศษ
‪กางเกงคาร์โกสวยๆ อะไรทํานองนั้น
‪ถ้าคุณไม่ได้นั่งรถเข็น แฟชั่นจะสําคัญกับคุณมั้ย
‪ไม่ค่อยครับ
‪ทําไมถึงเลือกให้นี่เป็นสิ่งสําคัญล่ะ
‪เพราะพอได้แต่งตัวเท่ๆ ทําให้ผมมั่นใจขึ้น
‪คิดว่าเราจะช่วยอะไรได้มากที่สุด
‪ที่จะส่งผลต่อชีวิตเขาได้ดีที่สุด
‪ฉันอยากให้เขาออกจากบ้านมากขึ้น ไปทําอะไร
‪เพราะเขาเป็นคนชอบเข้าสังคม
‪แต่ฉันคิดว่าเขาต้องมีความมั่นใจมากขึ้น ‪เพราะเขานั่งรถเข็น
‪ขอบคุณมากครับ
‪คุณให้ข้อมูลเยอะมากเพื่อให้เราช่วยเขาได้
‪- ขอบคุณครับ คุณเยี่ยมมาก ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ครับ เชื่อมือเราได้เลย
‪- คุณเล่นบาสต่ําแหน่งอะไร ‪- พอยท์การ์ด
‪- งั้นคุณเป็นคนชู้ตสินะ ‪- ครับ
‪- และคุณก็ว่องไว ‪- การได้อยู่ในคอร์ตบาสมันสนุกมาก
‪เล่นบาสมัธยมปลาย
‪ทําให้คนดูทุกคนตะโกนร้องชื่อผม "สปีดดี้"
‪ผมชู้ตลูกสามคะแนน ทุกคนก็ร้องเชียร์กัน ‪มันสนุกมาก
‪บาสเก็ตบอลเป็นส่วนสําคัญของชีวิตคุณ ‪แล้วตอนนี้ล่ะ
‪มันรู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้ว
‪บางครั้งผมก็ดูบาสบ้าง
‪ผมไปดูเพื่อนๆ เล่น แต่ผมอิจฉา
‪เพราะผมออกไปเล่นในสนามด้วยไม่ได้
‪คุณอยากเล่นระดับอาชีพรึเปล่า
‪- ครับ ‪- เหรอ
‪เป็นความฝันของผมมาตลอด ‪ผมอยากเข้ามหาลัยด้วย
‪- อือ ‪- เข้ามหาลัยแล้วก็เล่นอาชีพ
‪ตอนนี้คุณมีความฝันอะไร
‪เป็นนักสร้างแรงบันดาลใจ
‪คุณใช้เรื่องราวเพื่อสร้างแรงบันดาลใจเป็นมั้ย
‪ผมกําลังฝึกอยู่
‪- น้าคุณบอกว่าคุณไม่ค่อยเผยความรู้สึก ‪- ไม่ครับ
‪ถึงคุณจะอยากเป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่น
‪ถ้าคุณไม่เล่าว่าคุณกําลังเจออะไร
‪และรู้สึกสบายใจที่จะเล่าเรื่อง ‪และหาคําตอบด้วยตัวเอง
‪คุณก็จะมีกําแพงเสมอ
‪ใครช่วยคุณเรื่องอารมณ์ทั้งหลายที่คุณรู้สึกอยู่
‪โห มัน...
‪มีเพื่อนๆ ที่นั่งรถเข็นบ้างมั้ย
‪- ไม่มี ‪- ไม่เหรอ
‪พอเกิดอุบัติเหตุ ก็มีแต่...
‪ผมเจอเรื่องนี้มาตามลําพัง ผมเลยไม่...
‪ผมเก็บทุกอย่างไว้ในใจ
‪สิ่งที่ทําให้คนเราเป็นอินฟลูเอนเซอร์ได้
‪คือเมื่อพูดได้ว่า "ฉันรู้สึกอย่างนี้อยู่"
‪"ฉันกําลังเจอเรื่องแบบนี้อยู่"
‪ผมจะคิดดูว่าจะช่วยให้คุณไปถึงจุดนั้นได้ยังไง
‪จุดที่คุณจะรู้สึกอ่อนไหวที่สุด เป็นตัวเองที่สุด
‪ให้คุณเชื่อมอดีตกับปัจจุบันได้
‪และให้สิ่งนั้นนําทางคุณไปสู่อนาคต ‪ที่คุณอยากมีและสมควรมี
‪ผมแค่อยากมั่นใจกับชีวิต
‪ผมเข้าใจ
‪- เข้าไปข้างในกัน ‪- ได้ครับ
‪- เด็กๆ ทําอะไรกันอยู่ ‪- เรามีแผนรึยัง
‪- คาราโม มีแผนรึยัง ‪- มีแล้ว มีรึยัง
‪- มีเสมอ ‪- เธอล่ะ
‪ฉันมีสามแผน แต่พอเราได้ใช้เวลาด้วยกัน ‪ก็จะคัดเหลือแผนเดียว
‪- มีรึยัง ‪- มีเพียบเลยจ้ะ
‪- มีรึยัง ‪- ฉันมีแผนการณ์ใหญ่เลย
‪ผมอยากรู้จากคุณ ‪คุณคาดหวังว่าจะได้อะไรจากพวกเรา
‪จัดมาสุดฝีมือเลย
‪- สุดฝีมือ ‪- เป็นคําตอบที่ดีมาก
‪- จัดมาสุดฝีมือ ‪- จัดไป
‪- คุณล่ะจะสุดฝีมือมั้ย ‪- แน่นอน
‪- เปิดเผยเต็มที่นะ ‪- เปิดเผยเต็มที่
‪จะลองใส่ทุกอย่างที่แทนบอกให้ลองนะ
‪สปีดดี้อยากหัดดูแลตัวเอง
‪ทําอาหารด้วยตัวเอง
‪และถ้าเขาอยากได้ข้าวผัดกับสเตีก
‪ผมก็จัดให้เลย
‪ผมอยากช่วยเขาหาลุค ‪ที่ดูเป็นเอกลักษณ์ของสปีดดี้
‪เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับเขา
‪สปีดดี้มีความสัมพันธ์ที่ใหม่มากกับร่างกายตัวเอง
‪การเปิดใจตัวเองนั้นไม่ง่ายเลย ‪เป้าหมายของฉันสัปดาห์นี้
‪คือช่วยให้สปีดดี้มีความมั่นใจในตัวเอง
‪สภาพความเป็นอยู่ของเขาตอนนี้ไม่ง่ายเลย
‪สัปดาห์นี้ ผมจะทําให้สปีดดี้เห็น
‪ว่าเขาไม่จําเป็นต้องทนรับสภาพ ‪เมื่อเป็นเรื่องการเข้าถึงได้
‪เขาอยากเป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่น ‪ด้วยการเล่าถึงการเดินทางของเขา
‪การจะไปถึงจุดนั้นได้
‪เขาต้องยอมรับความเศร้าโศก ‪และเข้าใจว่าเขาเจออะไรมา
‪ผมต้องการแรงสนับสนุนจากคุณ
‪เรามีฮีโร่ที่ผมคิดว่าคุณจะช่วยกับผมได้
‪ผมอยากให้สปีดดี้เข้าใจว่า ‪มีระบบสนับสนุนสําหรับเขาอยู่
‪ที่เข้าใจว่าเขากําลังเจออะไร
‪อยากมานิวออร์ลีนส์มั้ย
‪(วันที่สอง)
‪(อย่าปรามาสพลังของการถูกมองเห็น)
‪(- เบรเน่ บราวน์)
‪สปีดดี้ เราจะไปชอปปิงกัน รู้สึกยังไง
‪ดีครับ
‪พร้อมนะ
‪ผมได้ยินคุณพูดแบบนี้หลายครั้ง
‪คุณพูดว่า "ก่อนนั่งรถเข็น" กับ "หลังนั่งรถเข็น"
‪- ครับ ‪- สภาพจิตใจคุณเปลี่ยนไปเยอะมั้ย
‪พอเกิดอุบัติเหตุ
‪มันก็เปลี่ยนมุมมองที่ผมมีต่อชีวิตไป
‪ตอนนี้ผมพยายามใช้ชีวิตโดยไม่คิดเสียใจ
‪แค่เป็นผมเองที่ดีขึ้น เติบโตต่อไป
‪- ครับ ‪- อะไรอย่างนั้น
‪คุณกลายเป็นคน "ช่างแม่ง" รึเปล่า
‪- แบบว่า "ช่างแม่ง ทําไมจะไม่ทําล่ะ" ‪- ใช่
‪เพราะอะไรล่ะ
‪ผมเกือบตายไปแล้ว
‪ตอนนี้ก็เลยคิดว่า ผมเคยผ่านช่วงที่แย่ที่สุดมาแล้ว
‪จะมีอะไรแย่ไปกว่าการที่ผมประสบอุบัติเหตุอีก
‪ตอนนี้เลยคิดว่า "ทําแบบนี้แหละ ‪ไม่สนว่าใครจะว่ายังไง"
‪คุณสนว่าคนอื่นจะว่ายังไงนะ ‪เพราะคุณไม่ค่อยออกไปไหนเลย
‪- ใช่ครับ ‪- เวลาคุณออกไปตามถนน
‪คุณรําคาญมั้ยที่คนอื่นจ้องมองคุณ
‪นิดหน่อยครับ
‪เวลาผมออกไปข้างนอก
‪ก็จะมีคนถามว่า "อ้าว โดนยิงมาเหรอ"
‪มันเจ็บใจ ทําให้ผมเสียใจ ‪เพราะไม่ใช่ทุกคนที่นั่งรถเข็นจะโดนยิง
‪ทําให้ผมรู้สึกแย่
‪ไม่ควรเข้าหาใครแบบนั้น
‪เพราะอย่างนั้นคุณถึงอยู่บ้านมากกว่าเหรอ
‪- อืม ‪- โอเค
‪มีทางไหนมั้ย ‪ที่เราจะเปลี่ยนมุมมองของคุณให้คิดว่า
‪"จะมองทั้งที งั้นจะเท่ให้มองเต็มตาเลย"
‪ผมอยากได้อย่างนั้นเลย
‪เท่าที่ฟังมา ผู้คนจ้องมองเขา
‪เราห้ามไม่ให้คนมองไม่ได้
‪ผมอยากให้สปีดดี้เข้าใจว่าเขามีสไตล์
‪ที่ดูเท่และดึงดูดความสนใจคนได้
‪มาหาอะไรที่รู้สึกเป็นคุณกันดีกว่า
‪ได้
‪สปีดดี้เป็นคนที่ใส่เสื้อผ้าหลากหลาย
‪ผมอยากทําให้เขาเห็นว่าเขาเล่นกับแต่ละสไตล์
‪ภายในลุคเดียวได้
‪ดังนั้นเขาจะมีลุคที่ไม่มีใครเหมือน
‪- พร้อมนะ ‪- อืม
‪ใช่เลย
‪ผมอยากใส่ชุดนี้ไปเที่ยวเลย
‪สีเท่มาก
‪- คุณดูโคตรมีสไตล์เลย ‪- ขอบคุณครับ
‪นี่เป็นกางเกงผ้ามากกว่า คิดว่าไง
‪ผมชอบสี
‪ผมชอบที่มันเป็นขาลอย ไม่ต้องใส่ถุงเท้า
‪- ดูดีมาก เท่มาก ‪- ผมก็ชอบ
‪แต่เสื้อผ้าที่เสียดสีกับล้อรถผม...
‪- เข้าใจ ‪- จะแย่มาก
‪แน่นอน ถ้าเป็นกางเกงทรงสกินนี่ ‪ไม่ให้โดนล้อรถคุณ
‪ก็จะดีสินะ
‪- ครับ ‪- เยี่ยม
‪ผมรู้สึกว่านี่จะช่วยเรื่องความกังวล ‪เวลาเข้าสังคมได้หน่อย
‪โอเค เล่ามาซิ
‪ที่บ้านมันลําบากมากครับ อย่างที่ผมบอกไป
‪เวลาผมอยู่กับคนอื่นมากมาย ผมก็...
‪บางครั้งผมก็หายใจไม่ค่อยออก
‪หัวใจของผมแทบจะระเบิดออกนอกอกเลย
‪แต่ผมรู้สึกว่านี่จะช่วยสร้างความมั่นใจได้
‪ให้ผมได้ออกไปเจอผู้คน
‪การที่ผมเปลี่ยนแนวมาใส่เสื้อผ้าแบบนี้
‪ก็น่าจะกลายเป็น "โอเค เห็นแล้ว"
‪หล่อมากครับ
‪- ลองต่อมั้ย ‪- ได้
‪เยี่ยม
‪ออกมาเลย
‪เข้าไปในนั้นหน่อยครับ ขอบคุณ
‪เอาละนะสปีดดี้
‪เท่
‪แทน ขอชมเลย คุณนี่ตาแหลมจริงๆ
‪- ผมชอบมาก ‪- ดีใจจังเลย
‪นี่แหละ สีอย่างแจ่ม
‪ผมไม่ค่อยใส่แว่นกันแดด
‪ผมว่าน่าใส่เพิ่มเป็นสไตล์ไปด้วย
‪ให้มันดูเท่ขึ้นหน่อย
‪บางครั้งก็เป็นการปิดท้ายให้ลุคเพอร์เฟกต์
‪ใช่
‪สปีดดี้รู้สึกไม่มั่นใจขึ้นเรื่อยๆ ‪เวลาออกไปเจอผู้คน
‪แต่พอได้เห็นว่าสปีดดี้ตื่นเต้นขนาดไหน
‪เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มขี้อายนั่งเหนียมแล้ว
‪มันเปลี่ยนพลังงานในห้องนี้ไปเลย
‪ผมมีความสุขมาก
‪- คนต้องมองจนเหลียวหลังแน่ ‪- ใช่เลย
‪ผมไม่รู้ว่าวัยนี้ใช้คําอะไรแทน "เท่"
‪แต่ไม่ว่าจะเป็นคําอะไรก็หมายถึงชุดนี้แหละ
‪เฟี้ยว
‪อ๋อ "เฟี้ยว" พูดคํานี้กันเหรอ ‪งั้นพูดว่า "อย่างเฟี้ยว" หรือแค่ "เฟี้ยว"
‪"เฟี้ยว" ไม่ก็ "ตัวตึง"
‪ตัวตึง และเฟี้ยวแน่นอน
‪ขอบคุณมาก
‪เยี่ยม มีทางลาดตรงนั้น
‪ค่อยยังชั่ว
‪ครับ
‪ตรงเข้าไปเลย เคยอยู่ฝั่งนี้มั้ย
‪ไม่เคยขึ้นมาเลย
‪บอกตามตรงนะ ผมคิดแผนอื่นไว้ให้คุณ
‪แต่พอคุณถามว่าจะหัดทําข้าวผัดหรือสเต๊กได้มั้ย
‪ผมก็ตื่นเต้นเลย เพราะหน้าคุณสดใสขึ้นมา ‪ผมคิดว่า "เอาเลย"
‪ครับ
‪ผมอยากทําให้ดูว่าข้าวผัดทําง่ายขนาดไหน
‪- ได้มั้ย ‪- ได้เลย
‪เยี่ยมมาก มีสถานีอยู่ตรงนี้
‪ผมจะสอนวิธีปอกและหั่นขิงกับกระเทียมให้ดู
‪ใช้ด้านหลังช้อน
‪ปอกเปลือกสีน้ําตาลออกให้หมด
‪อืม
‪เผยให้เห็นเนื้อของขิงซะ
‪- ได้เลย ‪- เยี่ยมมาก
‪- ไม่เพอร์เฟกต์ แต่... ‪- ก็ใกล้เคียง
‪ใกล้จะเพอร์เฟกต์ละ
‪ผมรู้ตัวเร็วมาก
‪ว่าเขาเป็นเด็กหนุ่ม เขาไม่รู้เรื่องพวกนี้
‪เอาน่า มาท้าทายกัน
‪ทําได้
‪ใช้สองนิ้วนําทางมีดไป
‪แล้วก็หั่นเหมือนกระดานหก
‪ส่วนหนึ่งต้องโดนของที่หั่นตลอด
‪- ไม่ได้หั่นแบบนี้ ‪- โอเค
‪สิ่งต่อไปคือหั่นผักพวกนี้
‪หั่นเหมือนกระดานหก
‪ใช้มือนึงนําทางไป อีกข้างดันผักเข้าไป
‪- หั่นให้หมดเลย ‪- หมดเลยเหรอ โอเค
‪ใช้มีดระวังนะ เพราะมีดคมมาก
‪คมสุด
‪ข้าวผัดเป็นโอกาสดีที่จะได้กินผักและกินโปรตีน
‪ผมชอบใส่สัดส่วนเท่าๆ กันทั้งข้าว เนื้อและผัก
‪- โปรตีนไม่ดี ‪- บอกว่าอยากเพิ่มน้ําหนักไม่ใช่เหรอ
‪- ผมอยากเพิ่มน้ําหนัก ‪- งั้นเราก็จะทําตามนี้แหละ
‪พอทําอาหาร สปีดผมตก
‪นี่เป็นพื้นฐานเบื้องต้นของการทําอาหาร
‪เราพร้อมจะใส่โปรตีนแล้ว
‪ตั้งแต่วิธีการทําโปรตีน
‪เพอร์เฟกต์
‪วิธีปรุงรสให้ถูกต้อง
‪ใส่น้ํามันงาลงไปหน่อย
‪ให้มันมีกลิ่นคล้ายถั่วคั่ว
‪นี่คือหอมแดง ให้รสฉุนนิดนึง
‪เกลือเล็กน้อยในรูปแบบของซีอิ๊ว เอาละ
‪- ทําวงแบบนี้ได้มั้ย ‪- เยี่ยมเลย
‪ต้องใส่ไข่ตอนไหน ต้องกวนไข่ยังไง
‪หวังว่าจะไม่มีเปลือกไข่ตกลงไป ผมจะคอยดู
‪- นั่นแหละ ‪- โอ๊ะ ทําได้แล้ว
‪นี่คือสิ่งที่ชายหนุ่มคนนี้ต้องการตอนนี้
‪- ผมเคยมาที่นี่กับแม่ ‪- จริงเหรอ
‪ใช่ เราเคยมาร้านฮิบาชิประจํา
‪เวลามีโอกาสสําคัญๆ เราจะมากินกันที่นี่
‪บางครั้งเราก็มาสนุกๆ
‪- คุณชอบสั่งอะไรมากที่สุด ‪- ข้าว สเต๊กและไก่ฮิบาชิ
‪- ผมชอบซอสยัมยัม ‪- ผม...
‪ซอสยัมยัมเป็นของโปรดที่สุดของผมอย่างนึงเลย
‪พอแม่ของเขาไม่อยู่แล้ว
‪สปีดดี้ต้องหัดดูแลตัวเองอย่างแท้จริง
‪เลี้ยงดูตัวเอง
‪อร่อยมาก
‪อร่อยสุดยอด
‪- ขอบคุณที่สอนผม ‪- ยินดีเลย
‪คุณทําเก่งมาก
‪มันเป็นสัญลักษณ์ของการพึ่งพาตัวเองได้
‪เมื่อเราทําอาหารเลี้ยงตัวเองได้จริงๆ
‪การกินสําคัญมาก
‪เมื่อผมอยู่ในสภาพนี้
‪ครับ คุณบอกว่าการเพิ่มน้ําหนัก ‪เป็นสิ่งสําคัญมากสําหรับคุณ
‪คุณกําลังเจอปัญหาอะไรด้านนี้ล่ะ
‪หลังจากอุบัติเหตุ
‪ผมก็ไม่มีอารมณ์อยากกินอะไรเท่าไหร่
‪นั่นคือสิ่งที่มาพร้อมกับอาการบาดเจ็บที่ไขสันหลัง
‪บางครั้งผมต้องกินยาทําให้อยากอาหาร
‪การพูดว่าสปีดดี้ต้องปรับตัว
‪ยังเทียบกับความจริงไม่ได้สักนิดเลย
‪เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เรามองข้ามไปทุกวัน
‪สปีดดี้ต้องเก็บมาคิดจริงจัง
‪เมื่อไหร่ก็ตามที่ผมออกกําลัง
‪ผมต้องทุ่มเทพลัง ต้องพยายามสร้างกล้ามเนื้อ
‪แต่ผมไม่ได้กินอาหารเข้าไปมากพอ ‪ที่จะช่วยให้ร่างกายเติบโต
‪แน่ละ คุณอยากเพิ่มกล้ามเนื้อให้ล่ําขึ้น
‪ถ้านั่นเป็นเป้าหมายของคุณ ‪คุณควรกินแบบนี้สัปดาห์ละสองสามครั้ง
‪สเต๊กกับไข่และแคร์รอต
‪ผมไม่ได้พูดเล่นนะ
‪- ผมจะเริ่มทําจานนี้กินมากขึ้น ‪- เหรอ
‪คุณทําให้ผมนึกขึ้นได้ว่ามันสนุกและง่ายมาก
‪รู้มั้ยว่าอะไรที่ไม่สนุก ตอนล้างจานทีหลัง
‪(วันที่สาม)
‪(อย่าปล่อยให้สิ่งที่คุณทําไม่ได้ ‪เป็นอุปสรรคต่อสิ่งที่คุณทําได้)
‪(- จอห์น วูดเด็น)
‪เข้ามาสิ
‪ยินดีต้อนรับๆ
‪ที่รักจ๊ะ ข่าวร้ายสําหรับคุณ
‪หน้าตาคุณฮอตมาก
‪คุณไม่ผิดหรอก น่าเอ็นดูขนาดนี้
‪เราคุยกันเรื่องถักเปียไป
‪ฉันชอบเปียปั๊วะๆ ปังๆ
‪เราคุยกันเรื่องทําสีด้วย
‪สีมันสนุกตรงนี้
‪ถ้าทําเป็นต่อสีผมเล่นๆ
‪ฉันชอบมากนะ จะได้ไม่ต้องฟอกผมธรรมชาติ
‪หรือต้องคอยดูแลให้เป็นสีนั้น ‪ที่ทํากับผมธรรมชาติของคุณ
‪ฉันมีเพื่อนอยู่ที่นี่ด้วย เธอเก่งมาก ‪เธอจะช่วยถักเปียให้
‪บางครั้งผมก็บอก ‪ให้ช่างทําผมบากคิ้วให้เวลาตัดผม
‪- เท่มากจ้ะ ‪- อือ
‪แล้วเคราน้อยๆ ของคุณล่ะ
‪ผมจะเก็บไว้ก่อน เพิ่งเริ่มขึ้นเอง
‪ผมจะเก็บไว้
‪คุณแบบว่า "นี่มันทรงหนุ่มวัย 20 ผมจะเก็บไว้"
‪- โอเค ไปสระผมกัน ‪- ได้เลย
‪น่าเอ็นดูจัง ไปกัน เราจะสระผม
‪นี่เป็นครั้งแรกอย่างเป็นทางการ ‪ที่สปีดดี้ได้มาร้านทําผมตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ
‪นี่ไว้ยาวมาสองปี
‪เริ่มจ้ะพ่อ ปล่อยไปซะ
‪เริ่ดๆ
‪ที่รัก เรามีงานต้องทําเยอะมาก ‪แต่ก็ดีที่ได้ฉลองสปีดดี้ด้วย
‪ไม่ต้องห่วง พอตัดเสร็จแล้วปังแน่นอน
‪ดูเป็นลิตเติลนาสตอนที่เขาไว้ผมยาวแป๊บนึงนะ
‪ดูยังกับผมถูกไฟช็อต
‪เราจะถักลายให้หล่อแบบตะโกน
‪ที่เก๋ คลาสสิก แต่ก็ทันสมัยด้วย
‪พอทําสีบลอนด์น้ําผึ้งนะ ตายไปเลย
‪ใครๆ ก็จะวิ่งตามไล่จีบคุณ
‪- อาจจะ ‪- ไม่ต้องอาจจะจ้ะ
‪ต้องเกิดขึ้นแน่ ฉันรู้อยู่แล้ว
‪เขาเข้มแข็งและกล้าหาญมาก
‪ฉันแค่อยากสาดความรักใส่สปีดดี้
‪น่าจะทําทรงนี้ได้สักสามสัปดาห์เนอะ คิดว่าไง
‪อยู่ถึงสามสัปดาห์แน่นอน
‪หลังจากนั้น ก็ต้องใช้เวลาทําทั้งหัว
‪ฉันอยากช่วยให้เขารู้สึกหล่อ
‪และทําเป็นสไตล์ที่เขาจะรู้สึกมั่นใจ
‪- ดูเป็นไงบ้าง ‪- โคตรเท่ไม่ไหวละ
‪ทําให้เขารู้สึกกล้าหาญ ‪และพร้อมจะเปิดใจรับสิ่งต่างๆ
‪เพราะเขาคู่ควร
‪- ฉันจะมัดไว้ใต้คางนะ ‪- โอเค
‪ไม่ยักรู้ว่าด้านบนทําแบบนี้
‪- วันนี้ได้เรียนรู้แล้ว ‪- แน่นอน
‪อะไรทําให้คุณรู้สึกกระตือรือร้น
‪การออกกําลังกายเป็นอย่างนึงที่ผมอยากทํา ‪ผมอยากเป็นเทรนเนอร์
‪คุณเป็นเทรนเนอร์ได้สบายมาก
‪ผมเป็นโค้ชก็ได้มั้ง
‪คุณเป็นโค้ชได้แน่นอน
‪ผมยังพยายามคิดหาคําตอบอยู่
‪คุณไม่ต้องมีคําตอบทุกอย่างหรอก
‪และคุณเพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่บอบช้ํามา ‪คุณมีเรื่องมากมาย
‪คอยเปิดใจรับอะไรก็ตามที่ฟ้าจะส่งมาให้คุณ
‪เพราะฉันคิดว่าคุณมีความสามารถ ‪มีศักยภาพมากมาย
‪ผมกําลังฝึกอยู่
‪บางครั้งการเปิดเผยและตรงไปตรงมา
‪คิดว่าเป็นการยอมให้ตัวเองอ่อนไหว
‪เกี่ยวกับความรู้สึกรึเปล่า
‪ผมอยากอ่อนไหวมากกว่านี้ ‪และยอมให้คนอื่นช่วยเหลือผมได้
‪- อือ ‪- และเล่าสถานการณ์ของผมมากขึ้น
‪ตอนนี้ผมไม่พูดถึงเลย
‪เพราะผมรู้สึกแปลกๆ ที่คุยกับครอบครัวเรื่องนี้
‪คุณเคยเข้ารับการบําบัด ‪หรือคิดจะหานักบําบัดบ้างมั้ย
‪ไม่ ไม่เคยเลย แต่คิดว่า...
‪การขอความเหลือต้องใช้ความแข็งแกร่ง
‪ฉันก็มีเชื้อเอชไอวี ‪ฉันติดมาตั้งแต่ตอนอายุ 20 กว่า
‪ตอนนั้นฉันหดหู่มาก และไม่ได้...
‪ไม่ได้อยู่ในสถานะที่ดีเลย ฉันต้องบําบัดจิต
‪ฉันไม่อยากขอให้ใครช่วย ‪และพอขอปุ๊บ มันก็เริ่มดีขึ้น
‪ฉันคิดถึงช่วงเวลานั้นที่ฉันซึมเศร้าบ่อยมาก
‪ว่า "ประเด็นคืออะไร"
‪สิ่งที่ฉันพอจะเก็บตกได้เกี่ยวกับชีวิตคือ
‪มันคือการนําความเจ็บปวดที่รุนแรงที่สุด
‪มาแปลงให้เป็นเป้าหมาย
‪ถ้าพบมืออาชีพที่คุณคุยด้วยได้
‪ก็อาจช่วยให้คุณเข้าใจ ‪ความรู้สึกบางอย่างที่คุณจะเจอ
‪ครับ
‪ฉันคิดว่าบางครั้งเราคิดว่าการขอความช่วยเหลือ
‪หรือความอ่อนไหวเป็นสัญญาณแห่งความอ่อนแอ
‪นั่นเป็นสิ่งหนึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดที่เราจะทําได้
‪พูดถึงจุดประสงค์ที่งดงามของคุณ ‪และแค่นี้ก็จบเรื่องเปียแล้ว
‪ฟาดมากจ้ะ ใครอนุญาตเนี่ย
‪ถึงฉันจะไม่เข้าใจบาดแผลในใจของเขา
‪ฉันก็เข้าใจถึงมุมมองความคิด ‪และการมองโลกในแง่บวก ความซึมเศร้า
‪และพูดว่า ‪"ไม่ ฉันไม่จําเป็นต้องทําตามลําพัง"
‪ทีนี้จ้องเลนส์เขม็งแล้วส่งจูบให้กล้องที
‪ไม่ได้
‪ได้สิ คุณเป็นดาวติ๊กต็อกนะที่รัก ‪ส่งจุ๊บเบาๆ ใส่กล้องหน่อย
‪ที่รัก คนทั้งโลกดูอยู่นะ ส่งจุ๊บให้หน่อยสิ
‪ไม่อยากขยิบตาให้คนทางบ้านหน่อยเหรอ
‪ที่รัก
‪ตายแล้ว
‪คุณเป็นเด็กหนุ่มที่น่ารักที่สุดเลย รู้ตัวมั้ย
‪อย่าเสียความน่ารักของคุณไปเชียวนะ
‪เราต้องตั้งสติ จะให้คุณเห็นลุคใหม่ของตัวเองละ
‪พร้อมมั้ย สาม สอง หนึ่ง
‪พบกับคุณโฉมใหม่จ้ะ
‪โอเคๆ
‪เนอะ
‪ใช่เลย ต้องแบบนี้
‪เอเจนต์นายแบบที่ไหนดูอยู่บ้าง
‪เคาะเรียกทะลุจอเลยจ้ะเพราะสปีดดี้หล่อมาก
‪เขาเฉียบไม่ไหว
‪ไม่เคยมีใครคิดว่าจะฮอตได้ขนาดนี้ในชีวิต
‪เลียปากสักหน่อยก็ไม่ว่านะ ‪เอาแบบว่า... ใช่ นั่นแหละ
‪- อะไรล่ะ ‪- อุ๊ต่ะ
‪สปีดดี้มั่นใจขึ้นเยอะ
‪ครั้งหน้าอย่าให้ฉันเคี่ยวเข็ญ ‪กว่าจะปล่อยพลังนายแบบออกมานะ
‪ก็ได้
‪สิ่งที่ฉันเห็นคือการเปลี่ยนแปลงสู่ความมั่นใจ
‪ทําเอาหัวใจเควียร์น้อยของฉันมีความสุขมาก
‪น่าเอ็นดูจัง
‪(ศูนย์บัญชาการแฟ็บไฟว์ ‪เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา)
‪สบายดีจังแทนนี่
‪- แบบนี้ดีนะ ‪- ใช่ สักวันเราจะมานั่งกันแบบนี้
‪ใช่
‪ไงทุกคน ทายซิฉันเชิญใครมา
‪- ว่าไง ‪- เวสลีย์ หวัดดี
‪ดูสิ เวสลีย์มา
‪ไงครับทุกคน
‪ตอนนี้ทุกคนในชีวิตของสปีดดี้ ‪เป็นคนร่างกายปกติ
‪ผมอยากให้เขารู้จักกับใครสักคน ‪ที่เข้าใจประสบการณ์ของเขา
‪ให้เขาพูดคุยและรับคําแนะนําไปได้
‪ผมจึงเชิญเวสลีย์มา
‪ผมสอนคนพิการว่า ‪ไม่เป็นไรที่จะแสวงหาความแตกต่าง
‪และสบายใจกับร่างกายของตัวเอง
‪วันนี้ผมเป็นคนใหม่
‪ผมอยากให้ทุกคนรู้ไว้ว่า ‪ใช่ ผมพิการแค่ทางกาย แต่ไม่พิการใจ
‪คุณนี่ ไม่ได้เจอกันตั้งแต่คุณชนะเราขาดลอย ‪ในรายการแฟมิลี่ฟิวด์
‪ไงจ๊ะสุดหล่อ
‪ดูคุณสิ หล่อมากนะ
‪ก็พยายาม
‪ทําสําเร็จแล้ว
‪เป็นไงบ้างครับ ไม่ได้เจอกันนานเลย
‪ชีวิตดีมาก
‪ผมได้สํารวจตัวเองจริงๆ
‪และรู้สึกเป็นอิสระมากกว่าที่เคย
‪ครับ องค์กรคุณเป็นยังไงบ้าง
‪พิการแค่ร่างกายกําลังรุ่งเรืองครับ
‪เราเข้าถึงแพลตฟอร์มอื่นๆ
‪และส่งสารออกไป
‪ผมตื่นเต้นมากว่าเราทําอะไรได้บ้าง
‪ผู้ชายที่เรากําลังช่วยสัปดาห์นี้ ‪สปีดดี้ พอเราได้เจอเขาปุ๊บ
‪ผมก็รู้เลยว่าต้องให้คุณมาที่นี่
‪ไม่มีใครที่จะเข้าใจผู้ชายคนนี้ได้เท่าคุณ ‪และช่วยนําทางให้เขาด้วย
‪ผมตื่นเต้นมากที่จะได้เจอสปีดดี้
‪- ผมคุณก็ดูดีมาก ‪- ไงๆ
‪เข้ามาสิ เรามีเพื่อนที่อยากแนะนําให้คุณรู้จัก
‪รู้จักเวสลีย์มั้ย
‪ว่าไง เป็นไงทุกคน
‪ไงเพื่อน
‪เป็นไงบ้าง
‪ไงจ๊ะที่รัก หล่อจังเลย
‪เหตุผลที่ผมชวนเวสลีย์มาที่นี่
‪เพราะผมคิดว่าคุณต้องการใครสักคน
‪ที่คุณจะคุยด้วยได้ หัวอกเดียวกัน
‪และเข้าใจว่าคุณกําลังพยายาม ‪ใช้เสียงของคุณเป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่น
‪แต่ก็พูดได้ว่า "นี่เป็นสิ่งที่คุณต้องผ่านพ้นไป
‪และเดินไปตามเส้นทาง ‪สู่การเยียวยาของตัวเอง"
‪ฉันค้นคว้าเรื่องนายมานิดหน่อย ‪ดูวิดิโอนายในติ๊กต็อก ฉันเห็นแล้ว
‪นายเป็นดาวติ๊กต็อก
‪เห็นแล้วว่าทํางานโซเชียลมีเดีย ‪และฉันรู้ว่าการเดินทางนั้น
‪มันกลายเป็นเรื่องที่งดงามได้
‪ปีนี้ฉันฉลองครบรอบสิบปีไป ‪อย่างที่บอก "ฉลอง" ไปแล้ว
‪เราจะพานายไปให้ถึงจุดนั้น
‪มีอะไรที่คุณหวังว่าจะได้เรียนรู้จากเวสลีย์ ‪ระหว่างที่เขาอยู่ที่นี่มั้ย
‪ึครับ
‪เรื่องวิตกกังวลเวลาเข้าสังคมที่ผมบอกพวกคุณ
‪ครับ
‪ไม่ว่าจะเดินเข้าปาร์ตี้หรือร้านอาหาร ‪ใครๆ ก็จ้องมองเรา
‪- งั้นก็แต่งเท่ให้มองเต็มตาเลย ‪- เมื่อวานผมเพิ่งพูดแบบนี้เป๊ะเลย
‪อยู่ที่มุมมอง
‪- เอาละ พร้อมออกไปจากที่นี่รึยัง ‪- เดี๋ยวเจอกันนะ
‪- บาย ‪- บาย
‪คุณอยากย้ายออกไปอยู่เอง
‪สิ่งที่ผมอยากทําวันนี้
‪คือผมกับน้าเวสจะพาคุณไปหาอะพาร์ตเมนต์กัน
‪ได้เลย
‪เขาจะได้เล่าว่าคุณควรระวังอะไร
‪ผมจะคุยเรื่องการออกแบบได้
‪- ตื่นเต้นมั้ย ‪- เยี่ยม
‪วันนี้ผมอยากทําให้สปีดดี้เห็นว่า ‪เขาหาบ้านที่เข้าถึงได้
‪และช่วยให้เขามีชีวิตที่เป็นอิสระอย่างแท้จริงได้
‪สิ่งแรกที่ผมมองหาคือสภาพแวดล้อม
‪มีที่จอดรถคนพิการกี่ที่
‪- ใช่ ‪- มีทางลาดรึเปล่า
‪พักนี้หลายคนพูดประโยคนี้
‪"ไปที่ที่คนเฉลิมฉลองคุณ ไม่ใช่ทนยอมรับคุณ"
‪เพราะถ้าผมจะเข้าไปในที่ที่มีสิ่งกีดขวางมากมาย
‪และสิ่งเดียวที่เข้าถึงได้คือตัวห้อง ‪ผมจะมีอิสระได้สักเท่าไหร่
‪จริง
‪นี่คือตึกที่เราควรจะเข้าไป
‪จริงเหรอ
‪- ไม่ ‪- ใช่
‪โอ้โฮ
‪เป็นแบบนี้ประจําใช่มั้ย แบบว่า...
‪ใช่ ทางเท้านี่เลย เข้าทางประตูหน้าไม่ได้
‪ผมไม่เห็นที่จอดรถคนพิการนะ
‪งั้นจอดช่องนี้ละกัน
‪ดูจะเข้าได้ง่ายที่สุด
‪แม้ว่าจะไม่ใช่ที่จอดรถคนพิการ ‪งั้น... สไตรค์ที่หนึ่ง
‪(หากเกิดเหตุเพลิงไหม้ กรุณาใช้บันได)
‪- เอาละ ห้องอยู่นี่ ‪- โอเค
‪ผมไม่คิดว่าอะไรทั้งหมดนี้...
‪- เข้าถึงได้ ‪- ใช่
‪- ไม่เลย ‪- ไม่
‪- ไมโครเวฟ ‪- ไมโครเวฟอยู่สูง
‪- ใช่ ‪- ตู้เก็บของ
‪- ห้องนี้ตกแต่งเฟอร์นิเจอร์พร้อม ‪- โอเค
‪แต่คงไม่อยากมีเฟอร์นิิเจอร์ทั้งหมดนี้
‪- ไม่งั้นก็ไปไหนมาไหนไม่ได้ ‪- ห้องนอน
‪ดูแคบไปหน่อย แต่ดีมั้ย
‪ห้องน้ําต้องมีปัญหาแน่
‪- ผมว่าเข็นรถเข้าไปไม่ได้เลย ‪- ผมจะลองดู
‪ไม่ ไม่มีทาง
‪ห้องนี้มีข้อดีบ้างมั้ย
‪ตู้เสื้อผ้าก็มีข้อดีนะ
‪- ชั้นวางบางชั้นก็อยู่ต่ํา ‪- ก็ใช่
‪- อย่างน้อยก็มีสักชั้น ‪- ชั้นเดียว
‪- ส่วนใหญ่อยู่สูง ‪- แถมเข้าไปไม่ได้ด้วย
‪แต่ผมแค่พูดให้เห็นว่ามันมี...
‪มีที่จอดสามที่
‪(ทางเข้าคนพิการอยู่ด้านหลัง)
‪- ดูนั่นสิ เป็นสัญญาณที่ดี ‪- เป็นสัญญาณที่ดีแน่นอน
‪- สวยเลย ‪- เยี่ยม
‪- ใช่ ‪- เคาน์เตอร์อยู่ต่ําด้วย
‪แต่มีชั้นเก็บของอยู่สูงเพียบ
‪- นี่ดีนะ ‪- อือ
‪สิ่งหนึ่งที่ต้องคอยดูไว้คือปุ่มต่างๆ ต้องอยู่ด้านหน้า
‪เพราะถ้าปุ่มอยู่ตรงนั้น
‪คุณต้องเอื้อมมือผ่านเตาร้อนๆ ไปถึงจะปิดได้
‪- อาจจะโดนไฟลวกได้ ‪- ผมเจอแบบนั้นตั้งหลายปี
‪ผมเรียนรู้จากคุณ ไม่เคยคิดถึงมาก่อน
‪ห้องรับแขกเปิดโล่งดี ทางเดินก็กว้าง
‪ดีมากนะ
‪- นี่ห้องนอน ‪- สวย
‪แม้แต่ตู้เสื้อผ้า ทุกอย่างก็อยู่ต่ํา
‪วางรองเท้าไว้บนแถวนั้นได้
‪- ห้องน้ําอยู่นี่ ‪- แม่เจ้า
‪กว้างมากนะ
‪พื้นที่สําคัญที่สุด
‪- ผมชอบที่เข็นรถไปใต้อ่างล้างหน้าได้ ‪- เอื้อมถึงมั้ย
‪เจ๋ง
‪เยี่ยม
‪อ่างอาบน้ํา...
‪อ่างอาบน้ําก็งั้นๆ
‪- อือ ‪- พูดตามตรงนะ ผมไม่ค่อยชอบ
‪- ไม่มีที่จับ ‪- ใช่
‪เครื่องซักผ้าและเครื่องอบผ้าฝาหน้า
‪ผมเปิดไม่เป็น อ้อ โอเค
‪เปิดทางนี้เข้าท่ากว่า จะได้เข้าถึงได้
‪คุณไม่ต้องทนรับสภาพ
‪คุณสมควรได้รับทุกอย่างที่เข้าถึงได้เหมือนคนอื่น
‪แน่นอนที่สุด
‪(วันที่สี่)
‪(ไม่มีความเจ็บปวดใดรุนแรงกว่า ‪การเก็บกดเรื่องราวที่ไม่ได้เล่าไว้ในใจ)
‪(- มายา แองเจลู)
‪ได้เห็นเด็กๆ ที่เคยเป็นผมออกไปเล่นกัน
‪- คุณบอกว่านั่นเคยเป็นคุณ ‪- ใช่
‪ทั้งเช้าตรู่ ยันดึกดื้น
‪ชู้ดลงห่วง แข่งกับคนอื่น
‪บางครั้งผมก็เสียใจ อยากให้ผม...
‪ย้อนกลับไปทําสิ่งต่างๆ ให้แตกต่างออกไป
‪เพราะมีสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่แม่สั่งสอนให้ผมทํา
‪- เช่นอะไร ‪- ทุ่มเททํางานมากขึ้น
‪ทุ่มเทเวลา ทุ่มเทความพยายาม
‪ผมขอบคุณแม่จริงๆ
‪เพราะแม่สนับสนุน ‪ความฝันอยากเป็นนักบาสของผม
‪เป้าหมายของผมคือซื้อบ้านให้แม่ ‪แต่แผนนั้นก็ล้มไป
‪คุณคิดว่าคุณได้เศร้ากับการตายของแม่
‪และเศร้าที่ขยับขาไม่ได้ตามควรบ้างมั้ย
‪ไม่ค่อยครับ
‪ผมว่าผมไม่ได้ทําเลย
‪คิดว่าทําไมถึงไม่สละเวลาทําอย่างนั้น
‪เพราะผมพยายามเมินไปซะ
‪คุณกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪ถ้าเริ่มรับมือกับความโศกเศร้านั้น
‪ผมไม่... อธิบายไม่ถูก
‪เรามีเวลา
‪ประเด็นคือ สิ่งที่ผมจะไม่ยอมให้คุณทํา
‪คือจากไปโดยไม่มีวิธีระบายว่าคุณรู้สึกยังไง
‪ผมพยายามช่วยให้คุณมีวิธีให้คุณพูดถึง ‪ช่วงเวลาความเจ็บปวดที่คุณรู้สึกอยู่ได้
‪อุบัติเหตุของผม พอเห็นแม่ผม...
‪ผมไม่เคยเห็นความตายมาก่อน
‪ได้ประสบความตายกับตา
‪พอเห็นแม่ผมในสภาพนั้นก็...
‪มันเลวร้ายมาก
‪ครับ
‪เห็นแม่กับน้าผม
‪มันเป็นภาพติดตา
‪ภาพติดตา ใช่
‪ผมว่าผมคงไม่มีวันเข้าใจ
‪สิ่งที่น่าเศร้าอย่างนั้นเกิดขึ้น ‪กับคนที่ขยันทํางาน เป็นคนดี
‪พยายามไม่สร้างปัญหา ผมไม่เข้าใจเลย
‪ผมโทษพระเจ้า
‪- จริงเหรอ ‪- เพราะว่า...
‪ผมใช้ชีวิตถูกต้องทุกอย่าง
‪ไม่เคยสร้างเรื่อง ไม่เคยเป็นเด็กเกเร
‪การที่อยู่ดีๆ ก็เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นกับผม
‪คุณถามว่า "ทําไมต้องเป็นผม" บ่อยมั้ย
‪ผมพยายามมีวันดีๆ มากกว่าวันแย่ๆ
‪แต่บางครั้งก็เลี่ยงวันแบบนั้นไม่ได้
‪มีบางครั้งที่ผมอยากฆ่าตัวตาย
‪จริงเหรอ
‪ผมส่องกระจกแล้วก็เริ่มร้องไห้
‪- ครับ ‪- ผมต้องอยู่แบบนี้ไปตลอด
‪- ขอโทษที มัน... ‪- ไม่เป็นไร
‪มันหนักมาก
‪ผมไม่ได้คุยแบบนี้มานานแล้ว ก็เลย...
‪- ขอโทษที ‪- ไม่ต้องขอโทษ
‪ปลดปล่อยออกมา ‪นี่คือความเศร้าที่ต่างจากที่คุณมีอยู่
‪นี่คือการยอมรับความโมโหในตัว
‪คุณไม่ควรใช้ชีวิตที่คุณเอาแต่โมโห
‪คุณต้องพูดได้ว่า ‪"เดี๋ยวนะ ฉันมีความเข้มแข็งอยู่ในตัว"
‪"ฉันมีสิ่งต่างๆ อยู่ในตัว
‪ที่จะเอาชนะความรู้สึกลบๆ แบบนี้ได้"
‪"แม้ว่าจะยากเย็นแสนสาหัส
‪บางครั้งฉันก็เหนื่อยล้าที่ต้องสู้ต่อไป"
‪คุณก็จัดการได้
‪การเป็นชายหนุ่มผิวดําในประเทศนี้ ‪ก็ยากพออยู่แล้ว
‪สปีดดี้ทําทุกอย่างเท่าที่ทําได้
‪เพื่อให้ตัวเองอยู่ในเส้นทาง ‪ที่แม่ของเขากับเขาอยากอยู่
‪แต่ดันเกิดเหตุการณ์นี้ที่ทําให้เขาใจสลาย
‪บางครั้งถ้าคุณเห็นผมใจลอย
‪ผมกําลังคิดถึงความทรงจํา
‪มีภาพอดีตย้อนมา อะไรอย่างนั้น
‪ผมอยากเจอคนที่ผมจะคุยด้วยได้จริงๆ
‪เริ่มทําตามขั้นตอนไป
‪เริ่มก้าวออกไปทําสิ่งที่คุณต้องทํา
‪คุณจะได้เริ่มรู้สึกเศร้าโศกและเยียวยาได้
‪สิ่งที่คุณเคยประสบมา ‪จะเริ่มขึ้นและจบลงตรงนี้ไม่ได้
‪สิ่งที่ผมอยากให้สปีดี้เข้าใจคือ ‪ไม่ว่าจะสูญเสียอะไรไป
‪ไม่ได้แปลว่าเราจะมีอนาคตที่งดงามไม่ได้
‪และนั่นคือการเดินทาง ‪สู่การเยียวยาและความโศกเศร้าของเขา
‪ผมรู้ว่าเขาจะไปถึงปลายทางได้
‪ผมพาคุณกลับมาที่นี่ ‪เพราะผมอยากให้เราเล่นกันนิดหน่อย
‪เหรอ
‪ที่จริงผมชวนเพื่อนบางคนมาเล่นกับเราด้วย
‪- ลุยเลย ‪- ลองดูซิว่าคุณยังยืนหนึ่งได้อยู่มั้ย
‪- อาจจะ ‪- อาจจะเหรอ
‪ว่าไง
‪เอาละ ผมไม่ได้เล่นมาตั้งแต่อยู่เกรดสี่
‪- คิดว่าฉันไปแล้วล่ะสิ ‪- นึกว่าคุณกลับไปแล้ว
‪เรามาแข่งกันทีมละสองคนละกัน
‪- สองต่อสอง ‪- ฉันว่าเราอัดให้เละเลย
‪แต่ก่อนอื่น ฉันมีสายรัดนี่มาให้...
‪- พันรอบเอวเหรอ ‪- พันรอบหน้าอก
‪ถ้าพร้อมจะเล่นบาสอย่างด่วน
‪เอาไปลองดูเลย
‪เป็นสายรัดช่วยพยุงเหรอ
‪- ใช่ ‪- ช่วยพยุงไว้
‪ผมได้รับบาดเจ็บ ‪ตั้งแต่ช่วงซีแปดลงไป ลําตัวผมเลย...
‪- รัดให้แน่นเลย ‪- ตั้งแต่ช่วงหน้าอกลงไป
‪- ลําตัวผมเลยอ่อนแอ ‪- เข้าใจละ
‪- ใช้ได้มั้ย ‪- ได้
‪- พร้อมนะ ‪- ผมกลัวและประหม่า
‪- พวกคุณรู้สึกยังไง ‪- ผมรู้สึกอยากชนะคนแล้ว
‪สปีดดี้มีความกลัวนิดหน่อย
‪การนั่งรถเข็นเล่นบาสจะแตกต่างไป
‪พร้อมนะ
‪มั่นใจไว้
‪ทําอะไรเนี่ย
‪- ฮะ ‪- ชู้ตเลย
‪พอสปีดดี้ได้ลงสนาม
‪ความกลัวนั้นก็หายไป และนักบาสก็กลับมา
‪เขาชู้ตไม่ได้
‪ได้แล้ว มาเลย เข้ามา
‪- บล็อกเขาสิ ‪- ฉันเป็นคนแคนาดา รู้สึกผิดถ้าบล็อกเขา
‪เลย์อัพ
‪ในที่สุดก็ได้เห็นความสุข
‪แค่ช่วงเวลาเดียวนั้น ‪ที่สปีดดี้ปลดปล่อยอารมณ์ออกมา
‪เป็นแรงจูงใจให้เขากลับลงสนาม
‪และสนุกสนานได้อีกครั้ง
‪เจ๋ง
‪ฝีมือยังไม่ตก
‪ฝีมือชู้ตยังอยู่
‪เด็กนั่นเล่นบาสเก่ง
‪โอเคนะ เด็กนั่นเล่นบาสเก่ง
‪คุณยังมีฝีมืออยู่
‪เอาจริงนะ
‪ฉันคิดว่าฉันกลับไปโดยไม่คุยไม่ได้
‪ไม่ใช่แค่เรื่องอาการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลัง
‪แต่การเดินทางของนายด้วย
‪ฉันเข้าใจทุกอย่างที่นายกําลังเจออยู่
‪ตอนแรกที่ฉันบาดเจ็บ ฉันก็เกลียดตัวเองมาก
‪หดหู่ซึมเศร้า คิดอยากฆ่าตัวตายบ่อยๆ
‪ฉันเคยตื่นขึ้นมาทุกเช้าแล้วทุบขาตัวเอง
‪เข้าใจมั้ย ฉันควบคุมมันไม่ได้
‪ครับ
‪คาราโมก็พูดถึงเรื่องนี้
‪ทําไมถึงเกิดเรื่องน่าเศร้าขึ้นกับคนดีๆ
‪ผมไม่รู้ว่าทําอะไรผิด
‪ใช่
‪ความสงสัย คําถามว่า "ทําไมถึงเป็นฉัน" ‪การมีคําถามไว้เป็นเรื่องสําคัญ
‪แต่การปรับมุมมอง ‪เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับนายก็สําคัญ
‪"เรื่องอะไรฉันจะอยากอยู่กับเรื่องแบบนี้"
‪แล้วก็คิดว่า "ทําไมจะไม่ได้ล่ะ"
‪ชีวิตฉันดีมาก
‪แต่มันคงไม่เกิดขึ้นเด็ดขาด ‪ถ้าขาฉันไม่ได้ถูกพรากไปจากฉัน
‪ทุกอย่างแตกต่างไป ‪แต่ฉันคิดว่านั่นคือความงดงามของมัน
‪ภาษาและสิ่งต่างๆ ที่นายใช้ ‪เป็นเรื่องที่ดีมากอยู่แล้ว
‪แต่ฉันอยากให้นายเชื่อในสิ่งนั้นจริงๆ
‪เพื่อที่จะยอมรับสิ่งนี้ได้ ‪นายต้องค้นหาความรักภายในตัวเอง
‪และในชีวิตใหม่นี้ด้วย
‪มีคนมากมายที่รอให้นายนําอยู่
‪อย่าปล่อยให้ความท้าทายที่นายมี ‪หยุดยั้งไม่ให้นายเป็นตัวเองได้
‪เพราะไม่มีอะไรเอาชนะนายได้ ‪นอกจากตัวนายเอง
‪ให้ข้อคิดกันอยู่สินะ
‪ผมชอบข้อคิดของเวสลีย์
‪เราจะไม่คุยกันจบแค่นี้หรอก
‪ฉันตั้งใจจะทําอะไรกับนายอีกเยอะ ‪เพื่อช่วยสนับสนุนนาย
‪นายมีศักยภาพมาก
‪ฉันรอไม่ไหวแล้ว ‪ที่จะได้เห็นแววนายเติบโตเป็นสิ่งที่งดงาม
‪ฉันชอบมากและฉันรักนาย
‪- ผมก็รักคุณ ‪- เราสู้กันต่อไป
‪- ขอบคุณมาก ‪- ขอบคุณเช่นกัน
‪- ผมโคตรดีใจเลยที่พวกคุณสองคนได้เจอกัน ‪- ผมด้วย
‪เอาละ ไปกินทาโกกันมั้ย
‪เท่าที่รู้จักสปีดดี้มา คุณคงชอบฮิบาชิมากกว่า
‪(สปีดดี้คนใหม่)
‪(อย่ามองตัวเองในวันนี้ ‪มองว่าคุณเป็นใครได้ในวันพรุ่งนี้)
‪(- เวสลีย์ แฮมิลตัน)
‪- ว่าแล้วเชียว ‪- นั่นไงบ๊อบบี้ของเรา
‪บ๊อบบี้
‪- ว่าไง ‪- บ๊อบบี้มาทําอะไรที่นี่
‪ไงบ๊อบบี้
‪ไงเด็กๆ
‪เป็นไงบ้าง
‪- ยกได้นะ โอเค ‪- ได้
‪ได้ละ ระวังหัวนะ
‪- ไหวนะ ‪- ไหว
‪เอาละ ขอบใจมาก
‪แล้วก็ไปกันเลย
‪น่ารักกว่านี้ได้อีกมั้ยเนี่ย
‪- จํารถคันนี้ได้มั้ย ‪- ได้ นี่รถผมเอง
‪รถคุณอยู่ที่นี่เพราะมันอยู่ในที่จอดรถใหม่ของคุณ
‪- ถามจริง ‪- เพราะแฟ็บไฟว์กับผมเช่าอะพาร์ตเมนต์ให้คุณ
‪- จ่ายค่าเช่าทั้งปีให้แล้ว ‪- พระเจ้า...
‪ขอบคุณครับ ขอกอดหน่อย
‪- ขอบคุณทุกคนมาก ‪- ฉันอยากเห็นแล้ว
‪บ้าไปแล้ว ผมพยายามกลั้นน้ําตาอยู่ ‪สุดยอดมาก ขอบคุณทุกคน
‪- ยินดีครับ ‪- ยินดีเลยสปีดดี้ คุณสมควรได้แล้ว
‪- แม่ของคุณกําลังนําทางเรา ‪- ครับ
‪เธอกําลังนําทางทุกขั้นตอน
‪ผมเชื่อนะ
‪เธอมองลงมาอย่างมีความสุขอยู่
‪- ขอบคุณมากครับ ขอกอดอีกทีได้มั้ย ‪- ได้สิ
‪ขอบคุณทุกคนมากครับ
‪กอดกันเป็นกลุ่มได้มั้ย ถึงจะร้อนตับแตก
‪ขอบคุณทุกคนมาก
‪ตอนอายุ 18 ความฝันมากมายของเขา ‪ถูกพรากไปในชั่วพริบตา
‪ไปกันเถอะ
‪ผมนึกไม่ออกเลยว่าเด็กคนนี้ผ่านอะไรมาบ้าง
‪แต่ตอนนี้ผมดีใจมากที่เขายิ้มออกแล้ว
‪- ห้องนี้เหรอ ‪- เข้าไปเลย
‪พระเจ้า
‪น่ารักจัง
‪พวกคุณทําสุดฝีมือเลย
‪ผมปรับเปลี่ยนบางอย่าง ‪เอาตู้เก็บของออกจากข้างล่าง
‪- แล้วปรับมุมให้คุณใช้ได้ดีขึ้น ‪- ขอบคุณครับ
‪เรายังจัดเตรียมหลายอย่าง ‪ที่จะทําให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะ
‪อเล็กซ่า ปิดม่านห้องรับแขก
‪โอเคค่ะ
‪โห
‪อะไรเนี่ย
‪นึกว่าพูดเล่นนะบ๊อบบี้
‪อเล็กซ่า ปิดไฟห้องรับแขก
‪โอเคค่ะ
‪- ฉันอยากได้บ้าง ‪- เนอะ
‪ผมให้คุณตั้งค่าแอปไว้เพราะอย่างนี้
‪คุณจะได้จัดการทุกอย่างเองจากแอป
‪โอเค
‪สปีดดี้อยากให้ฉันสอนเขาทําข้าวผัดกับสเต๊ก
‪ที่ร้านฮิบาชิร้านโปรดของเขา
‪ผมไม่เคยปลื้มเครื่องใช้ไหนเท่าเจ้าเครื่องนี้เลย
‪มันเป็นหม้อหุงข้าวที่ดีที่สุดตลอดกาล
‪ใส่ธัญพืชลงไป อย่างโอ๊ตมีล
‪พูดถึงโอ๊ตมีล...
‪มันเยี่ยมมาก
‪เริ่ด
‪- พร้อมจะดูอีกมั้ย ‪- ครับ
‪ผมอยากพาไปดูห้องน้ํา
‪เครื่องซักผ้าฝาหน้า
‪คุณจะได้เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวและซักผ้าเอง
‪มีห้องอาบน้ําที่เข็นรถเข้าไปได้
‪จะได้ไม่ต้องพึ่งใครทั้งนั้น
‪พระเจ้า
‪ผมเข็นเข้ามาแล้วก็ย้ายตัวเองได้เลย
‪ผมเคยต้องย้ายตัวเองจากเก้าอี้สองตัว ‪กว่าจะเข้าไปอาบน้ําได้
‪ให้ตายสิ
‪- นี่จะประหยัดเวลาขึ้นเยอะ ‪- ทั้งเวลาและพลังงาน
‪ชอบจัง
‪ผมเอาประตูออกไป ใส่ผ้าม่านแทน
‪จะได้ไม่มีประตูขวางทางแล้ว
‪สุดยอดเลย ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
‪- ของคุณทั้งหมด ‪- ไม่เคยเห็นเตียงแบบนี้เลย
‪- สวยมาก ‪- ยังกับยานอวกาศ
‪ขอบคุณครับบ๊อบบี้
‪นี่จะทําให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะ
‪ตู้เสื้อผ้าของคุณ
‪เป็นตู้ที่สนุกที่สุดตู้นึงของเรา
‪บ้าไปแล้ว
‪ดูเหมือนคุณชอบสีสัน ‪เราเลยจัดสีสันตระการตามาให้
‪ดูคุณชอบตัวนี้มากตอนอยู่ที่ร้าน
‪เราเลยหาเสื้อถักที่มีสีสัน ‪มีลูกเล่นหลากหลายมาให้
‪- ตัวนี้ ‪- สวยมั้ยล่ะ
‪กางเกงหลากหลาย
‪เป็นทรงสกินนี่หมด เข้าทรงแบบที่คุณชอบ
‪และจะไม่ติดล้อรถคุณ
‪สุดท้าย เสื้อเชิ้ตมากมาย
‪แล้วแต่ว่าอยากเล่นแบบไหน
‪- มาแต่งตัวกันเลยมั้ย ‪- ได้
‪เด็กๆ พร้อมจะเห็นสปีดดี้ของเรารึยัง
‪พร้อม
‪โอเค สปีดดี้ ออกมาเลย
‪เจ๋ง
‪- ฉันชอบสี ‪- มาเลย
‪เฉียบไม่ไหว
‪ไม่รู้ว่าผมชอบเสื้อหรือเครื่องประดับมากกว่า ‪คุณเปล่งประกายเลย
‪แปลงชีวิต
‪- ใช่ แปลงชีวิต ‪- แปลงชีวิต ไม่ใช่แปลงโฉม
‪โอ๊ะ เริ่ดนะ
‪เวลาที่อยากอวดลุคหล่อตาแตกของคุณ
‪นั่นคือมุมถ่ายติ๊กต็อกของคุณ
‪วางมือถือไว้ตรงนี้
‪เราอดใจรอดูทุกอย่างที่คุณจะทําไม่ไหวแล้ว
‪ผมคิดว่าคุณวิเศษมาก สปีดดี้
‪- ขอบคุณมาก ‪- หล่อมาก
‪ฟังนะ ผมมีอีกเซอร์ไพรส์ให้คุณอยู่บนดาดฟ้า
‪ทุกคนขึ้นไปบนดาดฟ้าแล้วเดี๋ยวฉันตามขึ้นไป
‪- เราจะคุยกันหน่อย ‪- ได้เลย
‪คุณผ่านสิ่งที่ผมจินตนาการไม่ออกเลย
‪คุณมีแต่ความเมตตา ความรัก ‪และเป็นผู้ชายที่แสนวิเศษตลอดเวลาที่ผ่านมา
‪การได้เปิดอกกับคุณอย่างที่เราคุยกันเมื่อวานนี้
‪คุณได้เห็นผมร้องไห้ ผมไม่ได้ร้องไห้มานานแล้ว
‪ผมให้ติ๊กต็อกเห็นการต่อสู้ของผม
‪แต่สภาพจิตใจและสิ่งที่ผมคิดอยู่
‪ผมไม่เคยให้ใครเห็น
‪อย่าสูญเสียความอ่อนไหวนั้น เพราะสัญญาได้เลย
‪ว่าความเข้มแข็งมาจากตรงนั้น
‪นั่นคือสิ่งที่จะขับเคลื่อนคุณไปยังที่ที่คุณต้องอยู่
‪- เข้าใจมั้ย ‪- ครับ สัญญาได้เลย
‪เอาละ ขึ้นไปข้างบนกัน
‪เพราะผมคิดว่าคุณจะชอบเซอร์ไพรส์เรื่องสุดท้าย
‪ผมชวนทั้งครอบครัวคุณมา
‪เธอหล่อมากเลย
‪เดี๋ยว เลย์ลานี
‪หนูจ๋า
‪เรามีเซอร์ไพรส์ให้พี่
‪(เลย์ลานี ‪ลูกพี่ลูกน้องของสปีดดี้)
‪สระว่ายน้ําใหม่
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- นี่อะไร
‪เดิมก็ดูดีอยู่แล้วนะ น้าชอบชุดนี้
‪ชอบจัง
‪- ขอดูหน่อย ‪- ไหนดูซิ
‪นั่นแหละ
‪- ต้องอย่างนีี้ ‪- เธอดูดีมาก
‪เรามีธรรมเนียมเฉลิมฉลองนิดหน่อย
‪ผมอยากให้คุณคิดถึงทุกอย่างที่คุณได้เรียนรู้กับเรา
‪ผมอยากให้คุณคิดว่ามีแผนจะทําอะไร
‪คุณถามตัวเองว่า ‪"ถ้าไม่เป็นแบบนี้" "ทําไมถึงเป็นฉัน"
‪นี่คือช่วงเวลาที่คุณกําหนดคําตอบนั้น
‪ทําไมจะไม่เป็นผม ‪พวกคุณทําให้ผมได้มุมมองใหม่ อย่างเวสลีย์
‪อุบัติเหตุครั้งนั้นเปลี่ยนแปลงชีวิตผม
‪ทําไมไม่ให้มันเปลี่ยนไปในทางที่ดีล่ะ
‪- ใช่ ‪- มองอย่างนั้นแทน
‪อุบัติเหตุครั้งนั้นทําให้ผมได้ใช้ชีวิต
‪คุณจะไว้อาลัยให้กับชีวิตที่คุณคิดว่าควรจะมี
‪แต่ยิ่งคุณตั้งเป้าหมายให้กับชีวิตใหม่นี้
‪คุณก็จะยิ่งเยียวยาและไม่เศร้าโศกกับชีวิตเก่า
‪เราจะปล่อยผีเสื้อในนามของแม่และน้าของคุณ
‪เพื่อให้พวกเขาเฝ้าดูอยู่รอบตัวคุณ
‪- มาปล่อยผีเสื้อเพื่อเป็นเกียรติให้พวกเขากัน ‪- รักแม่ครับ
‪สวยจังเลย
‪สวยมากเลย
‪ผีเสื้อ!
‪สวยจัง
‪ดีจัง
‪ปล่อยไปเลย
‪ดูสิอะไรมาเกาะคุณ
‪มันชอบรองเท้าผ้าใบคุณ
‪จับได้นะจ๊ะเลย์เลย์
‪ถึงจุดนี้ ได้เวลาที่เราต้องลากันแล้ว
‪- น่าเสียดาย ‪- ครับ
‪และให้คุณได้ใช้เวลาดีๆ อยู่กับครอบครัว
‪ในบ้านใหม่ของคุณ
‪โอเค
‪เรารักคุณ คุณเป็นชายหนุ่มที่น่าทึ่งมาก
‪เขาบอกว่าไม่อยากเป็นภาระ
‪พวกคุณต้องคุยกัน เปิดอกคุยกัน
‪- ผมรักพวกคุณ ขอบคุณมากครับ ‪- เราก็รักคุณ
‪รักคุณนะ
‪- หวังว่าเราจะมีสายสัมพันธ์กันไปชั่วชีวิต ‪- เช่นกัน
‪- แน่นอนที่สุด ‪- แน่นอนเลย
‪- สู้ต่อไป ‪- ขอบคุณครับคาราโม
‪ความเศร้าโศกไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น ‪แล้วหายไปในวันเดียว
‪มันเป็นการเดินทางที่ต้องใช้เวลา ‪และสปีดดี้ก็กําลังเดินไปตามทางนั้น
‪กอดแน่นๆ เข้ามาเลยทุกคน
‪สวยมากเลย
‪โอ้ว้าว
‪โอเค
‪ทั้งเสื้อผ้า ทรงผม อะพาร์ตเมนต์สวยๆ นี้
‪แม้แต่การสอนให้สปีดดี้ทําอาหารด้วยตัวเอง
‪มันจะไม่ช่วยแก้ปัญหาของเขาในพริบตา
‪สิ่งที่ผมหวังได้สําหรับสัปดาห์นี้
‪คือเรามอบเครื่องมือเพื่อให้เขามีความหวัง
‪นี่ห้องนอน นี่แหละจุดเด่นเลย
‪เหมาะสําหรับราชา สวยจัง
‪เดี๋ยว รูปถ่าย
‪สิ่งสําคัญคือการยอมรับตัวเอง ‪และสิ่งที่คุณเคยเจอมา
‪สปีดดี้สอนฉันมากมาย ‪ถึงความหมายของความสง่างาม
‪ความหมายของความเข้มแข็ง ‪และความหมายของความกล้าหาญ
‪เดี๋ยวผมทําอะไรให้ดู
‪อเล็กซ่า เปิดม่านห้องนอน
‪โอเคค่ะ
‪- ดูนั่นสิ ‪- ดูนั่นสิ
‪ฉันรู้ว่าไม่มีอะไรที่เขาทําไม่ได้
‪ถ้าเขาตั้งใจจริงๆ
‪ไม่มีอะไรหยุดยั้งเขาได้ ‪เขาทําได้ทุกอย่างที่ปรารถนา
‪หนูชอบที่นี่
‪- น้องชอบ ‪- ชอบจัง
‪แล้วไงต่อเหรอ
‪ใครจะไปรู้
‪ผมก็ไม่รู้
‪แต่ผมรู้ว่าต้องเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่
‪ว่าไงติ๊กต็อก ขอบคุณพระเจ้า ‪ที่ผมได้โอกาสที่ดีมาก
‪ผมได้เรียนรู้ว่า ‪ความเศร้าเป็นส่วนสําคัญของการเยียวยา
‪ยึดมั่นในตัวเอง อย่ายอมแพ้
‪เมื่อชีวิตโยนปัญหามาให้รัวๆ
‪บางครั้งถ้าเราไม่ปล่อยให้ตัวเองเศร้า ‪ก็จะเสียศูนย์ไป
‪และเสียสติไปด้วย
‪ส่วนใหญ่ก็ได้แต่เกลียดตัวเอง
‪และชีวิตก็เป็นเหมือนรถไฟเหาะ ‪ที่ยากมากสําหรับผม
‪แต่ผมก็อยู่ตรงนี้ ผมยังอยู่ที่นี่ ‪และผมจะสู้ต่อไป
‪ผมพร้อมจะเล่าเรื่องราวของผมแล้ว
‪(#เคล็ดลับไฉไลในแบบคิวอี)
‪(การมองเห็นความพิการ)
‪ความพิการส่งผลกับทุกคน
‪ไม่ใช่อยู่ที่ว่าจะเกิดขึ้นมั้ย ‪แต่เมื่อไหร่ที่ชีวิตคุณจะได้รับผลกระทบ
‪ไม่ว่าจะเป็นคุณหรือคนที่คุณรัก ‪ช่วงเวลาเดียวเปลี่ยนชีวิตคุณไปได้ตลอดกาล
‪ไม่ใช่ทุกความพิการที่จะมองเห็นได้
‪แต่สิ่งที่เรามีเหมือนกันคือเราอยากให้คนมองเห็น
‪เราเป็นมนุษย์ ไม่ใช่แค่คนพิการ
‪ทุกคนสมควรได้รับความรักและความเคารพ
‪อาเมน
‪มันต้องอย่างนี้ ซูเปอร์สตาร์
‪คําบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ