Speedy, nasılsın?
- Memnun oldum. - Gelsene. Çok memnun oldum.
- Merhaba! - Selam.
- İşte Muhteşem Beşli. - Çok heyecanlıyım!
Merdivenden çıkmana yardım edelim mi? Arkada rampa da var.
- Yardım edin. - Çıkmana mı?
Bir, iki, üç.
- Tamam. Hadi bakalım. - Tuttun mu?
Hadi bakalım.
Bir tane daha.
- Büyük basamak. - Güçlü.
- Harika. - İşte böyle.
- Zavallı pantolonun! - Başardın!
- Sana havlu getirelim. - Çok üzgünüm.
- Hayır. - İçeri gel.
Evimize hoş geldin.
- Güzel ev. - Seni kurulayalım.
- Teşekkürler Antoni. - Teşekkürler.
1. GÜN
BAŞIMA GELEN DEĞİL, OLMAYI SEÇTİĞİM KİŞİYİM.
Evimize hoş geldin.
- Selam. - Pardon. Canım.
Bu teyzem Anginique.
- Nasılsınız? - Merhaba teyzesi.
Speedy'yi TikTok'ta gördüm.
ÇABANA GÜVEN
Hikâyesini, tarzını paylaşması bence muhteşem ötesi bir şey.
Sizi onunla tanıştırmam lazımdı.
İnsanları motive etmek, en iyi hâlleri olmaya itmek istiyorum.
Hikâyemle onlara ilham verebileceğimi hissediyorum.
Olanları anlatmanın mahsuru var mı? Yani bu noktaya nasıl geldik?
Tabii.
25 Nisan 2020'de
annem, teyzem ve ben arabadaydık.
Yanımızda siyah bir Ford kamyonet vardı.
Bize çarptı, yoldan çıktık.
Annem direksiyona hâkim olmaya çalıştı ama ağaca çarptık.
Çok fena bir kazaydı.
Kazadan sonra bayıldım, sonra uyandım.
Beni helikopterle aldılar ama yol boyunca ayıktım.
"Ölmek istemiyorum. Çok gencim." diye bağırdım. Aklım annemdeydi.
Bacağımı oynatamıyordum. Vücudum uyuşmuştu, yanıyordu.
Hastaneye varınca
omuriliğimden ameliyat olmam gerektiğini söylediler.
Sonra doktorlar geldi. "Bir daha yürüyemeyebilirsin." dediler.
- Belden aşağısı mı felç? - Göğsümden aşağısı.
Kahrediciydi.
Annenle teyzenin vefatını da o gün mü öğrendin?
Evet.
Hayat bana sille vurdu yani. Sağlam bir tokat attı.
2020 Kovid döneminde oldu dedin.
- Evet. En zor kısmı da oydu zaten. - Her şeyi beter etti.
İlk iki hafta Kovid yüzünden aileden kimseyi göremedim, çok yalnızdım
ve neredeyse her gece ağladım.
Elbette. Canım benim.
Son birkaç yıl büyük bir değişim olmuş ama kazadan önce hayatın nasıldı?
Eğlenceliydi.
Partilere gidiyordum. Çocuktum. Her şey eğlenceliydi.
Basketbol delisi çocuklardandım.
New Orleans'ta büyüyorsan beladan uzak durmak için
bir tutkun olması gerek.
Speedy adı çocukluğumdan geliyor.
İdmana koşarak gitmiştim. Koç "Adın ne?" demişti.
"Ray." dedim. O günden sonra bana Speedy demeye başladı.
Speedy yetenekli biri.
Basket oynadığı sırada oyun kurucuydu, yani hep bir acele içindeydi.
Hayalim profesyonel basketbolcu olmaktı. Nihai hedefim annemi varoştan kurtarmaktı.
Annem her maça gelirdi.
Hayata tutunma sebebin olan o insanı görünce
elinden gelenin en iyisini yapacaksın.
Basketi seviyorum. Çalışkanım. Sahada olmak bile beni mutlu ediyordu.
- Notların nasıldı? - İyiydi.
Basket oynayabilmek için notlarımı iyi tutuyordum.
Sınıf altıncısı mıydın, yedincisi mi?
- Ne? - Sınıf altıncısı.
Bravo.
Kazadan beri nasıl gidiyor?
Arkadaşlarım partiye çağırıyor, "Hayır." diyorum. Bana göre değil.
Evde olmayı seviyorum.
Dışarı çıkınca güvenim gidiyor, içime kapanıyorum.
İnsanlar ona bakınca tamamen kendini kapatıyor.
Kafası karışmaya başlıyor.
Bir sürü şey düşünüyor.
Kimsenin derdi seni aşağılamak değil ki. Bence biraz rahatlayıp kendi gibi olmalı.
- Seni ayakta tutan ne? - Annemi düşünüyorum, pes etmemi istemezdi.
Speedy hayatının kritik bir döneminde kaza geçirdi. 18 yaşındaydı.
İnsan geleceğini, neler olacağını hayal ediyor.
Tüm hayatı durdu. Kendini baştan inşa ediyor.
Hayatını yaşamayı öğreniyor.
Yaşadığın yeri anlat. Artı ve eksilerini, özellikle erişim açısından.
Ailemle yaşıyorum.
Annemle teyzem öldüğü için ailem küçüldü sanki.
Teyze ve kuzenlerimden başka kimsem yok.
Giriş katı bir dairede yaşıyorum. Ama önde üç basamak var.
Giriş katı ama yine de basamak var.
Evdeki kapılar çok dar.
Evet.
Sandalyemle tuvalete giremiyorum.
Duşa girmek için başka bir sandalye kullanmam lazım.
Devamlı sandalye değiştiriyorsun yani.
Evet.
Evin erişim zorluğu yüzünden
ya evde mahsursun ya da dışarıda mahsursun çünkü içeri giremiyorsun.
- Evet. - Taşınmayı düşündün mü?
Erişimi kolay bir yere geçmeyi?
Evet, düşündüm. Çözüm bulmaya çalışıyorum.
Yeni evinle ilgili ilk dileğin ne olurdu?
Kaldırıp indirebileceğim bir yatak
çünkü şu anki yatağıma yatmak için kendimi kaldırmam gerekiyor.
Biraz lüks olsun.
Biraz lüks mü? Peki. Görüyorum.
Evet. Tarzın bu.
Anladım, biraz lüks.
- Evet. - Evet.
Speedy şu anda çok boğulmuş olmalı.
Evdeki her şey hayatını daha da zorlaştırıyor.
- Yemek yapar mısın? - Hayır. Bilmiyorum ki.
- Yemek yapmayı bilmiyorsun. - Öğrenmek isterim.
- Seni kim besliyor? - Teyzem ara sıra bana yemek yapıyor.
Ama genelde fast food yiyorum.
- Ne yapıyor? - Bugün mısırlı pilav yaptı.
Mısırlı pilav ne?
- Hiç duymadın mı? - Hayır!
Burada mısırlı pilavı sosisle yaparlar. İçine sosis koyarsın.
Yanında da balık veya tavuk falan yersin.
Bütün sülalen Louisiana'lı mı?
- Evet. - Yani ev yemeklerini seviyorsun.
- Evet. - Tamam.
Bağımsızlığın ve şu anki hayatını düzene koyman açısından
yemek yapmak önemli mi, istediğin bir şey mi?
Kesinlikle öğrenmek istediğim bir şey.
Sandalyeye mahkûm olduğum için kendime bakmam gerek.
Daha çok yemeliyim.
Kilo kaybediyorum. Şu an çok cılızım...
- Biraz etlenmek istiyorsun yani. - Evet.
Hedefim mutfakta seninle eğlenmek ve sana kendini güçlü hissettirip,
gerçekten yapabileceğin sevdiğin bir şey hazırlamak.
Etli pilav yapmayı deneyebilir miyiz?
- Etli pilav mı? - Hibachi'yi bilir misin?
Pilavı ızgaraya koyup kızarttıkları şey mi?
- Bana öğretir misin? - Ne istersen öğretirim.
Evet, onu öğrenmek istiyorum.
Kazadan beri dönüştüğü adamla ilgili seninle konuşmak istiyorum.
Kazanın ilk zamanlarında Speedy çok içine kapandı,
kimseyle konuşmak istemedi.
Biraz depresyonda gibi ama bu konuları nadiren konuşuyor.
Ailesiyle bunları konuşmuyor çünkü herkesin yasta olduğunu,
kendi sorunları olduğunu biliyor ama bence o, yasını tutamadı.
Yas tutmadı.
Bunu yaşadı, o yüzden aynı travmayı tekrar yaşamak istemedi bence.
Ama biriyle konuşmalı.
Ailesi olmasa bile bir arkadaşıyla ya da başka biriyle konuşmalı en azından.
Harikasın.
Saçını hiç ördün mü? Rasta yaptın mı?
Neler yaptın?
- Örgü istiyordum aslında. - Tanrım. Sana çok yakışır.
Sana çok yakışır. Bayıldım.
Belki boyarız da.
Arsız laflara devam tatlım!
- Tamam! - Rengini sen seç.
TikTok'u yeni bir imajla şaşırtacağım. Hızmaya ne dersin?
Burnunu mu deldireceğiz?
Yeni mankenlik menajerin olarak pek emin değilim.
- Tan! - Evet Jackie.
Hızmadan konuşuyorduk.
Önce "Bizim için bir ilk olur. Sevdim. Seksi." dedim.
Sonra yeni manken menajerin olarak...
- Tan bu konuda ciddi olduğumu bilir. - İşlerini kısıtlar.
Tanrım... İşlerini kısıtlayamaz.
Hayır... America's Next Top Model'ı seçileceksin sen.
Duydun mu beni? Lafı gelmişken Tyra da burada!
America's Next Top Model'ını konuşurken ne diyor, biliyor musun?
Gençler biliyordur, değil mi?
- Duymuştum. - Herhâlde, seversin de.
- Galiba. - Bu bir emir.
- Rica değil. - Peki.
Aziz Tyra!
- Burada olduğunu unut. - Sizi özledim bile. Ne tatlısın.
Speedy.
- N'aber? - Kıyafet konuşalım mı?
Olur.
Programda tekerlekli sandalyeli birine yardım etmiştik.
Giysilerinle ilgili bir kısıtlama var mı?
Şort giymeyi sevmiyorum. Sakatlığımdan beri bacaklarım zayıfladı,
görünüşünü sevmediğim için artık şort giymiyorum.
Belli bir tarz var mı? İnek ama şık mısın?
Ne bileyim, terzi işi sever misin?
Sokak tarzı mı giyinirsin, nedir?
- Sokak tarzı. - Tamam. Hep sokak tarzı mı?
- Bir şeyler denerim. - İyi.
Bence en ilginç olan spor ayakkabıların.
- Ama fazlasını yapabiliriz. - Bence de.
Sandalyede olduğumdan beri tarzım biraz frapanlaştı.
Artık daha iddialı giyinebiliyorum.
Kazadan önce nasıl giyiniyordun?
Kot pantolon,
ucuz, baskılı tişört,
Vans ayakkabılar.
Şimdi?
Özel tasarım G-Nike'larla yakalı tişörtler,
güzel bir kargo pantolon falan.
Sandalyede olmasan modaya bu kadar önem verir miydin?
Hayır, vermezdim.
Peki modaya nasıl merak saldın?
Çünkü moda şeyler giymek içimdeki öz güveni ortaya çıkarıyor.
Hayatında en büyük etkiyi yaratacak hangi konuda ona yardım edebiliriz sence?
Dışarı çıkıp bir şeyler yapsın istiyorum
çünkü dışa dönük birisi.
Ama sandalyede olduğu için öz güven desteğine ihtiyacı var.
Çok sağ ol.
Ona nasıl destek olabileceğimiz konusunda bize çok bilgi verdin.
- Sağ ol. Harikasın. - Teşekkürler.
Evet. O, emin ellerde.
- Baskette pozisyonun neydi? - Oyun kurucu.
- Şut atıyordun yani. - Evet.
- Hızlıydın da. - Sahada olmak harikaydı.
Lise maçlarında kalabalıkta herkes "Speedy!" diye adımı haykırırdı.
Üçlük atardım, tezahürat ederlerdi. Eğlenceliydi.
Basket, hayatının büyük parçasıydı. Şimdi nasıl?
Eskisi gibi değil artık.
Arada bir izliyorum.
Arkadaşlarımı izliyorum ama onlarla sahada olamadığım için
onları kıskanıyorum.
Profesyonel olmak mı istiyordun?
- Evet. - Öyle mi?
Hep hayalimdi. Üniversiteye de gitmek istiyordum.
- Önce üniversite, sonra profesyonel lig. - Şimdiki hayalin ne?
Motivatör olmak.
Hikâyenle nasıl ilham vereceğini biliyor musun?
Öğreniyorum.
- Teyzen çok konuşmadığını söyledi. - Hayır.
İnsanlara ne kadar ilham vermek istesek de kendi yaşadıkların hakkında konuşmadan,
bu konuda gerçekten rahat hissedip kendi sorunlarını çözmeden
önümüzde hep bir duvar olur.
Duygusal konularda sana kim yardımcı oluyor?
Yani...
Tekerlekli sandalyeli arkadaşın var mı?
- Yok. - Yok mu?
Kazadan beri...
Bu olayları tek başıma atlattım, yani aslında...
Her şeyi içimde tutuyorum.
İnsanları gerçekten influencer yapan
"Aynen böyle hissediyorum." diyebildikleri andır.
"Aynen bunları yaşadım."
Seni nasıl o hâle getiririm, düşüneceğim. En naif, en özgün hâline.
Geçmişinle şimdini bir araya getirdiğin,
seni istediğin ve de hak ettiğin bir geleceğe götürecek hâline.
Sadece hayattan emin olmak istiyorum.
Bunu anlıyorum.
- İçeri girelim. - Tamam.
- Ne yapıyorsunuz? - Bir plan yaptık mı?
- Karamo, planın var mı? - Var. Senin var mı?
- Daima. - Planın var mı?
Üç tane var. Bir araya gelene kadar teke indirmiş olurum.
- Senin var mı? - Bir sürü.
- Senin var mı? - Galiba büyük bir planım var hatta.
- Bizden ne beklediğini söyle. - Elinizden geleni yapmanızı.
- En iyisini. - Gayet güzel bir cevap.
- Elinizden geleni yapın. - Yaparız.
- Sen de yapar mısın? - Yaparım.
- Açık olacak mısın yani? - Olabildiğince.
Tan'in dediği her şeyi dener misin?
Speedy kendine bakmayı, kendini beslemeyi öğrenmek istiyor.
Bunun yolu da etli pilavsa
bana uyar açıkçası.
Speedy için öz güvenini yerine getirecek
tamamen ona özel bir imaj bulmak istiyorum.
Speedy'nin vücuduyla yeni bir ilişkisi var.
Kendini ortaya koymak kolay değil. Bu haftaki amacım da
Speedy'nin kendinden emin olmasına yardım etmek.
Şu anki yaşam koşulları kolay değil. Bu hafta Speedy'ye erişim konusunda
yetinmek zorunda olmadığını göstermek istiyorum.
Kendi serüveniyle başkalarına ilham vermek istiyor.
Bu noktaya gelmek için de yas tutması, yaşadıklarını anlaması gerek.
Desteğine ihtiyacım var.
Bir kahramanımıza yardımcı olabilirsin.
Speedy'nin, yaşadıklarını bilen bir destek grubu olduğunu anlaması lazım.
New Orleans'a gelir misin?
2. GÜN
GÖRÜLMENİN GÜCÜNÜ HAFİFE ALMA.
Speedy, alışveriş yapacağız. Nasıl hissediyorsun?
İyi.
Hazır mısın?
Bunu birkaç kere dediğini duydum. "Sandalyeden önce," "sandalyeden beri."
- Evet. - Düşünce şeklin çok mu değişti?
Kaza geçirince
hayata karşı bakış açım
çok değişti.
Pişmanlıkların olmadığı bir hayat yaşamaya çalışıyorum.
Kendimi geliştiriyorum, büyümeye devam ediyorum.
- Evet. - Öyle şeyler işte.
Bir tür "aman, boş ver" kafası mı geldi?
- "Boş ver. Niye yapmayayım?" gibi. - Evet.
Neden peki?
Yani kazada ben de ölebilirdim, en kötüsünü yaşadım.
Kaza geçirmemden daha kötü ne olabilir?
"Yaparım işte. Kim ne derse desin." oldum artık.
İnsanların ne dediği umurunda ama, dışarı çıkmıyorsun çünkü.
Çıkmıyorum.
Sokaktayken insanların bakışlarından rahatsız mı oluyorsun?
Biraz, evet.
Sokağa çıkıyorum, biri çıkıp "Hayırdır, vuruldun mu?" diyor.
Üzülüyorum. Kalbim kırılıyor
çünkü her tekerlekli sandalyeli silahla vurulmuyor.
Moralim bozuluyor.
Kimseye böyle denmez ki.
Bu yüzden mi sık sık evde kalıyorsun?
- Evet. - Tamam.
Peki şöyle düşünmeni sağlasak olmaz mı?
"Madem bakacaksınız, baktığınıza değsin."
Çok isterim.
Sonuçta insanlar ona bakıyor ve buna engel olamayız.
Etrafa hükmedecek ve dikkat çekecek bir tarza sahip olabileceğini
Speedy anlasın istiyorum.
Gerçek tarzın olan bir şey bulalım.
Tamam.
Speedy'nin kıyafet konusunda gayet eklektik bir tarzı var.
Bu tarzların hepsini tek giysi ile harmanlamayı göstereceğim ona.
Ki böylece bu kasabadaki herkesten farklı bir tarzı olacak.
- Hazır mısın? - Evet.
İşte bu.
Böyle dışarı çıkarım.
Renkler patlıyor.
- Çok tarzsın be. - Sağ ol.
Düz pantolon gibi bu. Ne diyorsun?
Rengine bayıldım.
Bileklerimin üstüne olması, çorapsız falan, hoşuma gitti.
- Güzel oldu. Çok hoş. - Ben de sevdim.
Ama tekerleklerime sürten giysiler...
- Tabii. - Çok fena olur.
Tekerleklerine değmeyecek şekilde daha dar olsa iyi olurdu.
- Evet. - Harika.
Sosyal kaygıyı biraz azaltır bence bu.
Tamam, anlat hadi.
Daha önce evdeyken dediğim gibi her şey çok zor.
Bir sürü insanın içindeyken...
Bazen nefes alamıyorum.
Kalbim göğsümden çıkacak gibi oluyorum
ama bunun bana dışarı çıkmak için gereken öz güveni vereceğini hissediyorum.
Tarz değiştirip böyle bir kılıkla sokağa çıkınca
insanlar bana bakabilir.
Çok iyi.
- Başka deneyelim mi? - Evet.
Güzel.
Gel, bana katıl.
Buraya gelir misin lütfen? Sağ ol.
Tamam Speedy.
Hey.
Tan, sen işini biliyorsun.
- Beğendim. - Çok sevindim.
Budur. Renkler patlıyor. Pek güneş gözlüğü takmam.
Bunu da tarzıma ekleyebilirim sanki.
Yani biraz abartı iyidir.
Bazen de kıyafeti çok güzel tamamlar.
Evet.
Speedy'nin dışarıda öz güveni azalmaya başlamıştı
ama Speedy'nin heyecanına bakılırsa artık utangaç, uysal bir çocuk değil o.
Ortamın enerjisi değişti.
Çok sevindim.
- Bayağı dikkat çekecek. - Evet.
Havalı kelimesinin modern karşılığını bilmiyorum
ama her neyse, bu da o işte.
Kıyak.
Kıyak demek. Kelime o mu? "bu kıyak" mı diyorsun, sadece "kıyak" mı?
"Kıyak" ya da "yıkılıyor."
Yıkılıyor ve kesinlikle çok kıyak.
Çok teşekkürler.
- Harika. Orada rampa var. - Çok şükür.
Evet.
Düz gidiyoruz. Hiç bu tarafa geçmiş miydin?
Hayır, hiç geçmedim.
Bilesin, senin için başka planlarım vardı
ama etli pilav yapmasını öğrenmek istediğini söyleyince
heyecanlandım çünkü yüzün parladı, ben de "Öyle yapalım." dedim.
Evet.
Sade kızarmış pilavın ne kadar kolay olduğunu göstereyim.
- Olur mu? - Olur.
Burada minik bir tezgâh var.
Zencefil ve sarımsağı soyup doğramayı göstereceğim sana.
Kaşığın arkasıyla şu kahverengi kabuğu soyacaksın.
Zencefil kökünün tamamı ortaya çıksın.
- Tamam. - Mükemmel.
- Mükemmel değil... - Mükemmele yakın.
Mükemmele yakın.
Genç olduğunu, böyle şeyleri bilmediğini hemen fark ettim.
Hadi ama, zor olacak.
İyiyiz.
Bıçağa bu iki parmakla yön vereceksin, sonra tahterevalli gibi olacak.
Bir kısmı hep değecek.
- Böyle olmayacak. - Tamam.
Şimdi bu sebzelerle de yine o tahterevalliyi yapacaksın.
Bir elin yön verecek, öteki de sebzeyi itecek.
- Hepsini öyle yapıver. - Hepsini mi? Peki.
Bıçağa dikkat et, keskindir.
Çok keskin.
Kızarmış pilav bir sürü sebze ve protein almak için güzel bir yemektir.
Pilavla etin veya sebzenin eşit oranda olmasını severim.
- Protein sevmem. - Etlenmek istiyorum demedin mi?
- İstiyorum. - Biz de onun için geldik.
Yemek konusunda çok hızlı değilim.
Yemek pişirmenin temeli bu.
Protein için hazırız.
Proteini pişirmek.
Harika.
Düzgün çeşnilendirmek.
Biraz da susam yağı.
Böyle kavrulmuş, fındıksı bir tadı var.
Bunlar taze soğan ama tadı biraz keskin.
Soya sosuyla da biraz tuz. Evet.
- Çember yeterince iyi mi? - Harika.
Yumurta ne zaman eklenir, nasıl çırpılır?
Umarım kabuk düşmez. Bakacağım.
- Hadi bakalım. - Başardın.
Bu genç adamın ihtiyacı olan bu.
- Eskiden annemle gelirdik. - Sahi mi?
- Evet. - Hep hibachi'ye gelirdik.
Özel günlerde buraya gelir, yemek yerdik.
Bazen sırf eğlenmek için gelirdik.
- En sevdiğin yemek neydi? - Hibachi pilavı, et ve tavuk.
Yum yum sosunu da severim.
Yum yum sosu en sevdiğim şeylerden biri.
Artık annesi olmadığı için
Speedy'nin kendini beslemeyi, kendine bakmayı öğrenmesi gerek.
Çok iyi.
Çok iyi ya.
- Öğrettiğin için sağ ol. - Ne demek. Başardın.
Kendine doğru düzgün yemek yapabilmek büyük bir bağımsızlık sembolüdür.
Yemek yemem önemli.
Benim durumumda bu çok mühim.
Evet. Kilo almak önemli demiştin. Bu konuda yüzleştiğin başka sorunlar ne?
Kazadan sonra
iştahımı kaybettim.
Omurilik zedelenmesine bağlı gelişen bir şey bu.
İştah açıcı ilaç almam gerekiyor.
Speedy adapte olmak zorunda kalmış demek asrın en yetersiz ifadesi olur.
Hepimizin her gün kanıksadığı bütün o küçük şeyleri
Speedy'nin ciddi düşünmesi gerek.
Ne zaman spor yapsam güç kullanıyorum, kas yapmaya çalışıyorum
ama vücudumun gelişmesi için yeterli gıdayı almıyorum.
Kas yapmak istiyorsan etlenmen gerek.
Hedefin buysa haftada birkaç kez bundan yemelisin.
Et, yumurta ve havuç.
Şaka yapmıyorum.
- Bunu evde yapmaya başlayacağım. - Ya?
Ne kadar kolay ve eğlenceli olduğunu hatırlattın.
Eğlenceli olmayan ne peki? Bulaşık yıkamak.
3. GÜN
YAPAMADIKLARININ, YAPABİLDİKLERİNE ENGEL OLMASINA İZİN VERME.
İçeri gel.
Hoş geldin.
Tatlım! Ne yazık ki
çok seksi bir yüzün var.
Senin kabahatin değil. Çok tatlısın.
Örgü demiştik. Müthiş bir saç örgüsüne bayılırım.
Renkten de bahsetmiştik. Renk olayının komik bir yanı var.
Gölge tarzında boya kullanırsan
güzel olur çünkü doğal saçını açmak zorunda kalmazsın,
doğal saç rengini devamlı o renge boyamaktan da kurtulursun.
Bir arkadaşım geldi. Harikadır. Saçlarını o örecek.
Bazen berbere kaşımı tıraş ettiriyorum.
- Havalısın canım. - Evet.
Şu minik sakal ne peki?
O kalıyor. Yeni uzatmaya başladım.
O kalıyor!
"O benim 20 yaş sakalım. Kesmem." diyorsun.
- Tamam. Git, saçını yıka. - Tamam.
Çok tatlısın. Hadi. Saçları yıkıyoruz.
Bu, Speedy'nin kazadan beri ilk kez kuaföre gidişi.
İki yıllık saç bu yani.
Evet kralım. Evet, açıl.
Evet.
Canım, yapacak çok işimiz var ama Speedy'yi kutlamak çok güzel.
Merak etme. Bitince güzel olacak.
Saçının yarısı fönlüyken Lil Nas'e benzedin.
Elektrik çarpmış gibiyim.
Çok şık, çok klasik ama ayrıca modern olan müthiş bir tarz yapacağız.
Sonra bal sarısı olayını yapacağız.
Herkes peşine düşecek, seninle çıkmak isteyecek.
- Belki. - Belkisi falan yok.
Olacak. Biliyorum.
Çok güçlü, çok cesur.
Speedy'yi sevgi yağmuruna tutmak istiyorum.
Bu saç üç hafta dayanır, değil mi?
Üç hafta kesin dayanır.
Sonra hepsini baştan yapma vakti.
Yakışıklı hissetsin, öz güven veren bir tarzı olsun istiyorum.
- Nasılız? - Çok iyi. Dayanamıyorum.
Cesur hissetsin, kendini göstermeye hazır olsun
çünkü bunu hak ediyor.
- Bu, çenenin altına gelecek. - Peki.
Saç örgüsü için böyle bir şey yapıldığını bilmiyordum.
- Bugün bir şey öğrendin. - Kesinlikle.
Tutkuların nelerdir?
Spor yapmak tutkularımdan biri. Antrenör olabilirim.
Kesinlikle olabilirsin.
Koç olabilirim.
Kesinlikle olursun.
- Taşları yerine oturtmaya çalışıyorum. - Her şeyi çözmene gerek yok.
Yakın zamanda bir travma yaşadın, çok fazla derdin var.
O yüzden evrenin sana sunacağı şeylere açık ol
çünkü bence çok yeteneklisin ve çok fazla potansiyelin var.
Deniyorum.
Daha açık ve net olmaya çalışıyorum.
Hislerin konusunda hassas olmaktan mı kaçıyorsun?
Daha hassas olmak, insanların yardım etmesine izin vermek istiyorum.
Durumumla ilgili konuşmak istiyorum.
Şu an bunu konuşmuyorum
çünkü ailemle bu konuyu konuşmak tuhaf olacak.
Hiç terapiye gittin mi, terapiste görünmeyi düşündün mü?
Hayır, düşünmedim...
Yardım istemek güç ister.
HIV'yle yaşıyorum. Yirmili yaşlarımdayken kaptım.
Depresyona girmiştim, iyi değildim. Terapiye ihtiyacım vardı.
Yardım almak istemedim ama alınca da iyileşmeye başladım.
Depresyondayken "Ne anlamı var ki?" diye çok düşündüm.
Hayattan şunu öğrendim,
asıl olay, en büyük acını alıp
onu bir amaca dönüştürmek ve konuşabileceğin bir profesyonel varsa
yaşayacağın duyguları atlatman kolaylaşabilir.
Evet.
Bazen yardım istemenin, hassas olmanın zayıflık göstergesi olduğunu sanıyoruz.
Aslında yapabileceğimiz en güçlü şey bu.
Muhteşem amaç demişken, saçların hazır.
Yakıyoruz yahu resmen. Buna iznimiz var mı ya?
Bu travmaları tam olarak anlayamasam da
bakış açısı, olumlu düşünme ve depresyon konusunda,
"Yalnız olmama gerek yok." demek konusunda bilgim var.
Şimdi kameraya bak ve öpücük yolla.
Yapamam.
Evet, yaparsın! TikTok yıldızısın canım. Alışman gerek.
Canım, tüm dünya orada. Onlara minik bir öpücük gönder.
Evdekilere göz kırpmak istemez misin?
Tatlım.
Aman tanrım.
Gördüğüm en tatlı, en kibar çocuksun. O şirin, tatlı kibarlığını kaybetme.
Odaklanmalıyız. Sana yeni imajını gösterelim.
Hazır mısın? Üç, iki, bir.
İşte yeni sen.
Tamam.
Değil mi?
Evet, bunu sevdim.
Şu anda bizi izleyen manken ajansı var mı? Televizyonunuza vurun çünkü Speedy harika.
Muhteşem.
Kimse hayatında bu kadar seksi olmayı düşünmemiştir. Pekâlâ.
Bir alt dudak alsam fena olmaz. Yani... Evet, hepsini.
- Ne ya? - Tanrım.
Speedy'nin kendine güveni geldi.
İçindeki mankeni çıkarmak için bir daha bu kadar uğraşmayayım.
Tamam.
Bir öz güven değişimi görüyorum.
Bu da kuir kalbimi mutlu ediyor.
Çok tatlıydı!
MUHTEŞEM BEŞLİ MERKEZİ
Çok hoş Tanny.
- Değil mi? - Bir gün böyle olacağız.
Evet.
Bilin, kimi çağırdım!
- Hey! - Wesley, merhaba.
Wesley gelmiş!
Selam millet!
4. SEZON KAHRAMANI
Şu an Speedy'nin hayatında engelli kimse yok.
Konuşabileceği ve tavsiye alabileceği, onu anlayan biriyle görüşsün istiyorum.
O yüzden Wesley'yi çağırdım.
Engellilere farklılığın normal olduğunu ve bedeninle rahat etmeyi öğretiyorum.
Bugün yeni biriyim
ve engelli ama aslında engelsiz olduğumu herkesin bilmesini istiyorum.
Family Feud'da yenildiğimizden beri seni görmemiştim.
Merhaba tatlım.
Şu hâline bak. Çok iyi görünüyorsun evlat!
Deniyorum.
Başardın.
Nasılsın? Uzun zaman oldu.
Hayat harika.
Kendimi keşfediyorum ve hiç olmadığım kadar özgür hissediyorum.
Organizasyondan ne haber?
Disabled But Not Really büyüyor.
Birçok farklı platforma ulaştık, mesajımızı duyurduk.
Yapabileceklerimiz konusunda çok heyecanlıyım.
Bu hafta Speedy'ye yardım ediyoruz. Tanıştığımız anda gelmen gerek dedim.
Bu adamı kimse senden iyi anlayamaz, ona yol gösteremez.
Speedy'yle tanışmayı iple çekiyorum.
- Saçın çok iyi görünüyor. - Selam!
Gelin. Tanışmanı istediğim bir arkadaşımız var.
Wesley'yi tanıyor musun?
N'aber? Nasılsın?
Selam dostum!
Ne var ne yok?
Nasılsın tatlım? Çok yakışıklı olmuşsun.
Wesley'yi çağırdım çünkü konuşup iletişim kurabileceğin,
sesini kullanarak başkalarına ilham vermeni anlayacak
ama bir de sana
"Bunları aşmalı ve kendi iyileşme sürecine başlamalısın." diyecek biri lazımdı.
Seni biraz araştırdım, TikTok'una baktım. Seni gördüm.
TikTok'ta ünlüsün. Sosyal medyada işler yapıyorsun. Bu yol...
Güzel olabilir.
Bu sene onuncu yılımı kutladım. Seni de o hâle getireceğiz.
Buradayken Wesley'den öğrenmeyi umduğun bir şey var mı?
Evet.
Size bahsettiğim sosyal kaygı meselesi.
Evet.
Bir partiye, restorana gidiyorsun, herkes sana bakıyor.
- O zaman baktıklarına değsin. - Dün aynen bunu dedim ben de!
Bakış açısı.
- Gidelim mi? - Birazdan görüşürüz!
- Görüşürüz. - Güle güle.
Taşınmak istiyordun,
o yüzden bugün Wes amcanla seni ev bakmaya götüreceğiz.
Tamam.
Sana dikkat etmen gereken şeyleri söyler. Ben de tasarımdan bahsederim.
- Heyecanlı mısın? - Evet.
Bugün Speedy'ye erişimi kolay, tamamen bağımsız bir hayat yaşabileceği
bir ev bulabileceğini göstermek istiyorum.
Ben ilk önce çevreye bakarım.
Kaç tane engelli park yeri var?
- Evet. - Rampa var mı?
Son zamanlarda şöyle bir laf dolaşıyor: "Tolere değil, gıpta edildiğin yere git."
Çünkü gittiğim her yer bariyerle doluysa,
tek rahat ettiğim yer evimse ne kadar özgür olabilirim?
Aynen.
Gitmemiz gereken bina buydu.
Sahi mi?
- Hayır! - Evet.
Vay canına.
Bu rutin olarak oluyor, değil mi?
Kaldırıma bak. Ön kapıya bile gidemezsin.
Engellilere özel bir yer görmüyorum, o yüzden buraya park edeceğim
çünkü daha müsait göründü
ama teknik olarak engelli yeri değil, ki bu da ilk eksi.
YANGIN HÂLİNDE MERDİVENİ KULLANIN
- Tamam, ev burası. - Peki.
- Yani bunların hiçbiri... - Erişilebilir değil.
- Hayır. - Hayır.
- Mikrodalga. - Mikrodalga tepede.
- Evet. - Dolaplar.
- Bu daire mobilyalı. - Peki.
Ama evde bu mobilyaları istemezsin.
- Hareket edemezsin. - Yatak odası.
Dar gibi ama iyi mi?
Banyo sorun olacak.
- Sandalyeyle girilmez. - Deneyeyim.
Hayır. İmkânı yok.
Bu evin artısı var mı?
Dolabın artıları var.
- Raflar alçak. - Evet.
- En azından biri. - Biri.
- Çoğunluğu yüksek. - İçine giremezsin.
Ben sadece altını çiziyorum...
Üç yer.
ENGELLİ GİRİŞİ ARKADA
- Şuna bak. Bu iyiye işaret. - Kesinlikle öyle.
- Güzel. - Güzel.
- Evet. - Şu alçak tezgâha bak!
Ama dolaplar tepede.
- Güzel. - Evet.
Dikkat edeceğin şeylerden biri de düğmelerin burada olması.
Çünkü orada olursa kapatmak için yanan ocağın üstünden uzanman gerekir.
- Kolunu yakabilirsin. - Yıllarca yaktım.
Senden öğrendim. Daha önce aklıma gelmemişti.
Güzel, ferah bir salon. Koridor güzel, geniş.
Çok güzel.
- Burası yatak odası. - Güzel.
Dolaba baktığında bile her şey çok alçak.
Bütün ayakkabılarını oraya koyarsın.
- Burası da banyo. - Vay be!
Bayağı geniş.
Genişlik mühim.
- Lavabonun altına girebilmen güzel. - Yetişiyor musun?
Güzel.
Küvet...
Küvet eh işte.
- Evet. - Yalan yok, bayılmadım.
- Tutacak yeri yok. - Evet.
Önden yüklemeli çamaşır makinesi.
- Açmayı bilmiyorum. - Tamam.
Böyle açılsa mantıklı olurdu. Daha erişilebilir olurdu.
Yetinmene gerek yok.
Her şeyin erişilebilir olması senin de hakkın.
Kesinlikle.
4. GÜN
ANLATILMAMIŞ BİR HİKÂYEYİ TAŞIMAKTAN DAHA BÜYÜK IZDIRAP YOKTUR.
Ben de eskiden bu çocuklar gibiydim.
- Eskiden böyleymişsin. - Evet.
Sabahın körleri, gece yarıları.
Basket atmak, başkalarıyla maç yapmak.
Bazen pişmanlık duyuyorum, keşke bazı şeyleri farklı yapsaydım
çünkü annemin bana hep tembihlediği bir sürü şey vardı.
- Ne gibi? - Çabalamak.
Zaman harcamak. Çaba sarf ertmek.
Basketbol hayallerimi desteklediği için anneme minnettardım.
Amacım anneme bir ev almaktı ama bu plan işe yaramadı.
Sence annenin yasını,
bacaklarını kaybetmenin yasını doğru düzgün tutabildin mi?
Hayır, pek değil. Tuttuğumu sanmıyorum.
Neden buna zaman ayırmıyorsun?
Çünkü görmezden gelmeye çalışıyorum.
O acıyı yaşamaya başlarsan ne olur diye korkuyorsun?
Tam olarak izah edemem.
Zamanımız var.
Çünkü şuna izin veremem,
hissettiklerini bir şekilde ifade etmeden buradan gidemezsin.
Acı anlarında hislerinle ilgili konuşabileceğin
bir yola çıkarmaya çalışıyorum seni.
Araba kazasına, anneme bakıyorum...
Daha önce ölüm görmemiştim. Birinci elden ölümü görmedim.
Annemi öyle görmek...
Kötüydü.
Evet.
Annemi ve teyzemi görmek.
O görüntüler yani.
Görüntüler, evet.
Bunu asla anlayamam herhâlde dostum.
Kimseye bulaşmayan, çalışkan, iyi insanların başına
böyle trajik bir olayın gelmesini içim almıyor benim.
Tanrı'yı suçluyorum.
- Öyle mi? - Çünkü...
Hayatta her şeyi doğru yaptım.
Belaya karışmadım. Kötü bir çocuk olmadım.
- Bir anda başıma böyle bir şeyin gelmesi... - "Niye ben?" diye ne kadar sık soruyorsun?
Olumsuzdan çok olumlu günler geçirmeye çalışıyorum.
Ama insan bazen o günlerden kaçamıyor işte.
Birkaç kez kendimi öldürmek istedim.
Öyle mi?
Aynada kendime baktım. Ağlamaya başladım.
- Evet. - Ömür boyu böyle yaşamak zorundayım.
- Üzgünüm... - Yok bir şey.
Ağır geliyor.
Epeydir bunları konuşmuyorum...
- Özür dilerim. - Özür dilemene gerek yok.
Dök içini çünkü bu, yaşadığından farklı bir yas.
Şu anda içindeki öfkeyi kabulleniyorsun.
Sürekli öfke duyduğun bir hayat yaşamayı hak etmiyorsun.
"Bir dakika. Ben güçlüyüm." diyebilmelisin.
"Bu negatif hisleri yenebilecek gücüm var benim."
"Zor bile olsa. Bazen mücadeleye devam etmekten yorulsam da."
Bu güç sende var.
Bu ülkede genç bir siyahi olmak zaten zor.
Speedy, annesi ve kendisinin istediği o yoldan çıkmamak için hep çabalamış
ve bu yaşadığı olay onu mahvetmiş.
Bazen dalıp gittiğimi görürsen
o anda anılarımı düşünüyorumdur,
geçmiş günler aklıma geliyordur.
Konuşabileceğim birini bulmayı çok isterim.
Adım atmaya başla,
yapman gerekene doğru adım atmaya başla ki yasını tutup iyileşebil.
Yaşadığın şey, burada başlayıp bitemez.
Speedy'nin şunu anlamasını istiyorum, kaybettiğin şeye rağmen
güzel bir geleceğin olabilir.
Bu, onun iyileşme ve yas yolculuğu. O raddeye geleceğini biliyorum.
Seni buraya getirdim çünkü biraz basket oynayalım istedim.
Sahi mi?
Birkaç arkadaşımı da çağırdım hatta.
- Hadi. - Bakalım hâlâ formunda mısın.
- Olabilir. - Olabilir mi?
N'aber?
Dördüncü sınıftan beri basket oynamıyorum.
- Gittiğimi mi sandın? - Gittin sanıyordum.
İkiye iki maç yapalım.
- İkiye iki. - Utandıralım onları.
Ama önce sana şu kemeri vereyim...
- Bel için mi? - Göğüs için.
Basket oynamak istiyorsan
şunu kesin denemen gerek.
Destek kemeri mi bu?
- Evet. - Destek.
Sakatlığım C8'den başlıyor, yani...
- Sık. - Göğüsten aşağısı sakat.
- Vücudum sakatlıktan çok zayıfladı. - Tamamdır.
- İşe yarıyor mu? - Evet.
- Hazır mısın? - Korkuyorum ve gerginim.
- Siz nasılsınız? - Ağzınızın payını vermeye hazırım.
Speedy'nin biraz korkusu vardı.
Sandalyeyle basket oynamak değişik olacaktı.
Hazır mısınız?
Kendine güven.
Ne yapıyorsun?
- Ne? - Potaya girdi.
Speedy sahaya çıkınca korkusu gitti ve basket oyuncusu geri geldi.
Atamaz.
Bende. Hadi!
- Onu engellemen gerek! - Kanadalıyım ben. Engellemeyi sevmem.
Turnike!
Nihayet neşeyi gördük.
Speedy'nin bir an olsun duygularını dışarı vurması
yeniden hayata dönmesi ve biraz eğlenmesi için ona ilham verdi.
Güzel.
Formumdaymışım.
- Basketçi hep basketçidir. - Adam basket atabiliyor.
Tamam mı? İyi basket atıyor.
Hâlâ formundasın.
Dostum, sırf omurilik sakatlığın değil, çıktığın bu yolculukla ilgili
konuşmadan buradan gidemezdim.
Şu an yaşadığın her şeyi anlıyorum.
Sakatlığımın başında kendimden çok nefret ettim,
depresyona girdim, intiharı düşündüm.
Her gün uyanır, bacaklarımı döverdim.
Anladın mı? Yani elimde değildi.
Evet.
Karamo bahsetti. İyi bir insanın başına neden böyle trajik bir olay gelsin?
Hatam neydi, bilmiyorum.
Evet.
O şüpheler, sorular, "Niye ben"ler, bunlar önemli düşünceler
ama başına gelenlere karşı algını değiştirmen de çok önemli.
"Niye bununla yaşamak isteyeyim?" Sonra "Neden olmasın?"
Hayatım harika
ama bacaklarımı kaybetmeseydim böyle olmayacaktı.
Her şey farklı ama bence işin güzelliği de burada.
Dilin, kullandığın kelimeler çok olumlu ama buna inanmanı istiyorum.
Bunu kabul etmek için sevgiyi önce içinde, sonra bu yeni hayatta bulmalısın.
Onlara yol göstermeni bekleyen bir sürü insan var.
Yaşadığın zorlukların olabileceğin kişiden seni alıkoymasına izin verme.
Çünkü seni, senden başkası yenemez.
Birileri akıl veriyor galiba. Duydum!
Wesley aklını severim.
Bu konuşmamızın sonu değil.
Gelişmene yardımcı olmak için seninle çok şey yapmayı planlıyorum.
O kadar potansiyelin var ki
güzel bir şekilde büyüdüğünü görmek için sabırsızlanıyorum.
Bayıldım, sana da bayıldım...
- Seviyorum seni. - Evet kanka. Buradayız, yani...
- Sağ ol. - Sen de sağ ol.
- Tanıştığınıza çok sevindim. - Ben de.
Tamam, taco zamanı.
Speedy'yi tanıdığım için hibachi'yi olsa daha iyi.
YENİ SPEEDY
BUGÜN KİM OLDUĞUNA BAKMA... YARIN KİM OLABİLECEĞİNE BAK.
- Biliyordum! - İşte Bobby.
Bobby!
Bobby niye burada?
Selam Bobby.
Selam çocuklar.
Neler oluyor?
- Aldın mı? Tamam. - Evet.
Tamamdır. Başına dikkat et.
- İyi misin? - Evet.
Tamam. Teşekkürler.
Ve gidiyoruz. Daha tatlı olabilir misin? Lütfen.
- Bu arabayı tanıdın mı? - Evet, benim arabam.
Araban burada çünkü yeni park yerinde.
- Sahi mi? - Muhteşem Beşli'yle sana yeni ev tuttuk.
- Gelecek yılın kirasını ödedik. - Tanrım...
Teşekkürler. Gel, sarılayım.
- Sağ olun. - Görmek için sabırsızlanıyorum!
Bu delilik. Ağlamayacağım. Delilik bu. Sağ olun.
- Rica ederim. - Ne demek Speedy. Bunu hak ediyorsun.
- Annen bize yol gösteriyor. - Evet.
Her şeye o yardım etti.
İnanıyorum.
Şu anda yukarıda sevinçle izliyordur.
- Sağ olun. Tekrar sarılayım mı? - Evet.
Sağ olun.
Elli derece olsa da hep birlikte kucaklaşalım mı?
Teşekkürler.
18 yaşındayken kurduğu tüm hayaller bir anda elinden alındı.
Hadi.
Bu çocuğun yaşadıklarını hayal edemiyorum
ama yüzünün güldüğünü görmek beni çok mutlu ediyor.
- Burası mı? - Hadi bakalım.
Tanrım!
Tanrım.
Çok güzel.
Yapacağınızı yapmışsınız!
Birkaç düzenleme yaptım. Lavabonun altındaki dolabı söktüm.
- Daha kullanışlı bir şekilde ayarladım. - Sağ ol.
Hayatını kolaylaştıracak bir sürü şey koyduk.
Alexa, oturma odasının perdelerini indir.
Peki.
Vay canına!
Ne?
Şaka yaptığını sandım Bobby!
Alexa, salonun ışıklarını kapat.
Peki.
- Bunu istiyorum. - Değil mi?
O yüzden uygulamayı yüklettim. Oradan her şeyi çalıştırabilirsin.
Tamam.
Speedy en sevdiği hibachi restoranındaki etli pilavı yapmayı öğretmemi istedi.
Bu alet kadar sevdiğim hiçbir mutfak aleti yoktur herhâlde.
Tüm zamanların en iyi pilav pişiricisi. Yulaf da koyabilirsin.
Yulaf demişken...
Muhteşem.
Evet.
Devamını görmeye hazır mısın? Tuvaleti göstermek istiyorum.
Önden yüklemeli çamaşır makinesi. Adam olup kendi çamaşırını yıkayacaksın.
Engelli duşun var, yani kimseye bel bağlamana gerek yok.
Aman tanrım.
Direkt duşa girip oturabilirim.
Eskiden duşa girmek için iki sandalye değiştiriyordum. Of ya...
- Bu sana zaman kazandıracak. - Zaman ve enerji.
Buna bayıldım.
Kapıları söküp perde astım, böylece artık önünde kapı olmayacak.
Bu harika. Hiç böylesini görmemiştim.
- Hepsi senin. - Hiç böyle yatak görmemiştim.
- Çok güzel. - Uzay gemisi gibi.
Teşekkürler Bobby.
Hayatım çok kolaylaşacak.
Dolabın. En eğlencelilerimizden biri.
Bu delilik.
Renk sevdiğin için sana rengârenk şeyler aldık.
Dükkândayken bunu çok sevmiştin,
o yüzden sana renkli, eğlenceli bir sürü örgü kazak aldık.
- Of. - Çok iyi değil mi?
Bir sürü farklı pantolon.
Hepsi dar, o yüzden üzerine tam oturur, tekerleğe takılmaz.
Son olarak da bir sürü gömlek.
Nasıl takılmak istediğine bağlı.
- Seni giydirelim mi? - Evet.
- Speedy'mizi görmeye hazır mısınız? - Evet.
Tamam Speedy, çık hadi!
Fena.
- Renklere bayıldım. - Hadi!
Mis gibi olmuşsun!
Gömleğe mi bayıldım, takılara mı, bilemedim. Parlıyorsun.
İmaj yaratma.
- İmaj yaratma. - İmaj değişimi değil.
Bayıldım.
Müthiş kıyafetlerini göstermek istediğinde burası da TikTok köşen.
Telefonunu oraya koyarsın.
Yarattıklarını görmeyi iple çekiyoruz.
Harika görünüyorsun.
- Sağ ol. - Çok yakışıklı.
Üst katta, çatıda, sana bir sürprizim daha var.
O yüzden siz çatıya çıkın, orada buluşuruz.
- Biraz sohbet edelim. - Tamam.
Hayal bile edemeyeceğim bir şey yaşadın.
Bu süreci nazik, sevgi dolu, müthiş bir genç adam olarak atlattın.
Dün konuştuğumuz gibi bunu sana ifade edebilmek...
Beni ağlarken gördün. Uzun zamandır ağlamamıştım.
TikTok'ta mücadelemi gösteriyorum ama aklımdan geçenleri
onlara göstermiyorum.
Bu naifliğini kaybetme çünkü yemin ederim,
gücün oradan gelecek.
Seni olman gereken yere o götürecek.
- Anladın mı? - Anladım. Söz.
Tamam, şimdi üst kata çıkacağız
çünkü bence bu son sürpriz çok hoşuna gidecek.
Aileni davet ettim.
Çok hoş görünüyorsun!
Bekle. Lay'lani!
Tatlım!
Sana bir sürprizimiz var.
SPEEDY'NİN KUZENİ
Yeni bir havuz.
Yeni bir havuz!
- Ne oldu? - Bu ne?
Güzel göründüğünü biliyorum. Sevdim.
Hoşuma gitti. Evet.
- Bakayım. - Bakayım.
Tamam!
- Hadi bakalım. - Çok güzelsin! Pekâlâ!
Ufak bir kutlama geleneğimiz var.
Bizimle beraberken öğrendiğin her şeyi düşünmeni istiyorum.
Nereye gitmeyi planladığını bir düşün.
"Niye ben?" diye soruyorsun kendine. O cevabı şimdi belirleyeceksin.
Niye ben olmayayım? Wesley gibi bakış açımı değiştirdiniz.
Araba kazası hayatımı değiştirdi.
Niye bu değişim... Hayatımı olumlu yönde değiştirdi.
- Evet. - Öyle bak.
Araba kazası bana hayat verdi.
Yaşaman gerektiğini sandığın hayatın yasını tutacaksın
ama bu yeni hayatına bir amaç verdikçe
iyileşecek, eski hayatın için yas tutmayacaksın.
Etrafında olup hep seni izlemesi için annen ve teyzen anısına
kelebek uçuracağız.
- Onların anısına uçuralım. - Seni seviyorum anne.
Çok güzeller.
Kelebek!
Çok güzel.
Çok hoş.
Bırak gitsinler.
Bak, üstüne ne kondu.
Ayakkabılarını sevdiler. İşte bu.
Dokunabilirsin Lay-Lay.
Artık vedalaşma vaktimiz geldi.
- Maalesef. - Evet.
Yeni evinde ailenle beraber güzelce zaman geçirin.
Tamam.
Seni seviyoruz. İnanılmaz bir genç adamsın.
Yük olmak istemediğini söyledi.
Konuşun. Dertleşin.
- Sizi seviyorum. Sağ olun. - Biz de seni seviyoruz.
Biz de seni.
- Umarım dostluğumuz bir ömür sürer. - Aynen.
- Kesinlikle. - Kesinlikle.
- Yola devam. - Sağ ol Karamo.
Yas, bir günde gelip geçecek bir şey değil.
Zaman alan bir yolculuk ve Speedy de o yolculukta ilerliyor.
Kocaman sarılalım! Hadi! Herkes.
Ne güzel olmuş.
Vay canına!
Tamam!
Kıyafetler, saçlar, bu güzelim daire...
Speedy'ye yemek yapmasını öğretmek...
Hiçbiri bir anda tüm sorunlarını çözmez.
Bu hafta için tek umudum
ona ümitlenebileceği araçlar vermiş olmamız.
Burası yatak odası. Buraya bayıldım.
Krallara layık. Çok hoş!
Dur, fotoğraflar!
Mesele kendini ve yaşadıklarını kabullenmek
ve Speedy bana
nazik olmanın, güçlü olmanın, cesur olmanın ne demek olduğunu öğretti.
Bir şey göstereyim.
Alexa, yatak odası perdelerini aç.
Peki.
- Şuna bak! - Şuna bak!
Kafasına koyup da yapamayacağı hiçbir şey yok.
Sınır yok. Dünyanın tüm nimetleri elinde.
Evine bayıldım.
- Bayılmış. - Bayıldım.
Sırada ne var?
Kim bilir?
Bilmiyorum.
Ama büyük bir şey, ona eminim.
N'aber TikTok? Çok şükür, elime güzel bir fırsat geçti.
Yasın, iyileşmenin çok önemli bir parçası olduğunu öğrendim.
Hayat seni tokatladığında özüne sadık kalacak, pes etmeyeceksin.
Bazen düzgün yas tutmadığında hayat algını kaybediyorsun,
aklını yitiriyorsun.
Kendinden nefret etmeye başlıyorsun.
Hayat benim için çok inişli çıkışlı oldu
ama buradayım işte. Hâlâ buradayım ve çabalıyorum.
Hikâyemi anlatmaya hazırım.
ENGELLİ GÖRÜNÜRLÜĞÜ
Engellilik herkesi etkiler.
Önemli olan da hayatınızın ne zaman etkileneceği.
Siz ya da sevdiğiniz biri olsun, hayatınız bir anda ebediyen değişebilir.
Her engel görünür değildir
ama hepimizin ortak noktası görülmek istememiz.
Sadece engelli değil, ayrıca insanız biz.
Herkes sevgiyi ve saygıyı hak eder.
Aynen.
İşte bundan bahsediyorum süperstar!
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün