Nangangako ako ng katapatan
sa watawat ng United States of America.
Okay. Papunta tayong school.
Kailangang makarating ng 8:45,
tapos, sa grocery store, at iba pang lakad.
Dala n'yo ba ang lunch box n'yo? Dahil kung wala...
- Hindi! - Mom, wala ang backpack ko!
- Hihinto talaga tayo. - Gusto kong kumain.
Di kayo makakalabas. Walang pupunta sa Party City.
- Gusto n'yong makilala ang bida natin? - Oo!
Oo naman.
Ang bida natin ay si Jenni Seckel.
- Hi, Miss Seckel. - Hi, Miss Seckel.
May ibibigay ka ngayong umaga? Ayos.
May anim na taon na nang naging principal si Jenni ng isang charter elementary
at inalay ang sarili sa mga estudyante at sa karera.
- Ang ganda n'yan. - Oo.
- Handa ka na bang maging Grade Four? - Oo.
Ang pagiging principal ang pinakamagandang bagay na nagawa ko
at malamang, ang tanging magagawa ko.
Tumayo nang tuwid at maayos. May kumpiyansa.
Sa huli, ito ay totoong gawain para sa tao na nakakapagpabago sa buhay nila.
- Okay! - Ayos!
At sa nakalipas na anim na taon, nandito lang ako.
Utang kay Jenni ang pagiging masaya, kaaya-aya, at ligtas na lugar ng school.
Ang galing.
Parang Matilda ito, si Miss Trunchbull, at para siyang si Miss Honey.
Ayos!
Ni-nominate si Jenni ng mga kaibigang Theresa at Seymone.
Okay.
Sa karaniwang araw, makikita kung saan-saan si Jenni.
Nakikipag-usap sa mga guro sa koridor,
sa loob ng classroom sa mga bata at miting sa mga magulang,
at minsan, inaayos ang buhok niya
dahil wala siyang oras para ayusan ang sarili
bago pumasok sa trabaho.
Wala akong ibang ginagawa kundi para sa school.
Sulit ang mga personal na sakripisyo noon,
pero nakalimutan ko ang sarili ko.
Unang taon ko na principal, tumaba ako,
at mas mabigat ako nang 50 pounds kaysa dati,
parang unti-unti na akong hindi nagiging komportable sa katawan ko
at unti-unti rin, di ko nararamdamang mabuti ito.
Halos isang taon na, nagbitiw siya bilang principal
at lumipat sa isang regional supervisory position
pero mahirap kay Jenni na lumipat sa bagong tungkulin.
Di pa rin siya umaalis ng principal's office.
Si Seymone ang bagong principal.
Kaya pala siya ni-nominate ng principal,
dahil gusto niyang umalis na ito sa opisina.
- Alis na! - Naiintindihan ko na.
Oras na para umalis at magpokus na sa kinabukasan niya.
Nakakatawa dahil papayuhan ka niya,
pero siya mismo, hindi niya ginagawa ang mga 'yon.
Palagi niyang ikinokompara ang sarili sa mga ginagawa ko,
mga ginagawa ng mga kaibigan niya at mga milestones nila.
Maraming beses na akong naging bridesmaid.
Hindi naman ako abala sa social life ko dito.
Hindi ako nakikipag-date
kaya parang literal na tumatakbo ang biological clock ko.
Sa edad na 35, nag-aalala si Jenni na ang tsansa niyang maging ina
ay mawala na.
May anim na buwan na, dapat ay may insemination si Jenni,
pero kinabahan at di niya itinuloy.
Gusto ko talagang maging ina,
pero parang isusuko ko ang pangarap ko,
at sa puntong ito, gusto ko pa ring umasa sa isang fairy tale.
- Hindi pa huli ang lahat. - Hindi pa.
Tingin ko kailangan niya talaga ng paghihikayat.
At tingin ko, ito ang nagdala sa amin dito.
Sa linggong ito, magho-host siya ng first-day-of-school reception
para sa mga regional staff at school principal.
Unang beses ito na magho-host siya sa bahay niya.
- Ayos, pagtatagpo ng dalawang mundo niya. - Oo.
Ang misyon natin ay turuan ang tagapagturo,
- ...na matutunang mahalin ang sarili niya. - Ayos!
Papasok na tayo!
Saan ba ang school? 'Yan ang gusto kong malaman.
MAGPAKABAIT KUNDI, UMUWI NA
School!
Mas malaki ito sa sa ibang charter school. Maligayang pagbabalik, hipsters.
Napakaayos ng mga iskolar natin.
Nakatayo nang tuwid at maayos.
Nandito na tayo!
Tara na't halinahin ang mga nasa canteen.
Uy. Kumusta?
Siguro. Di ko alam.
Heto na!
- Nakapasok na rin. - Uy!
- Hi! - Welcome! Kumusta?
- Hi! Kumusta? - Kumusta kayo?
- Hi! Ikaw si Seymone? - Hi! 'Musta?
Saved by the Bell, elementary school edition.
Miss Seckel, mangyaring pumunta sa Music Room 2202.
Salamat.
Ako ba?
- Okay! - Puntahan natin siya!
Tara na.
- Sige, dito ang daan. - Tara na!
- Bilis! - Malapit na!
- High knees! - Malapit na!
Hi!
Paano maging bata ngayon, guys?
- Kumusta ba? - Mabuti.
Nakakabilib ang braids mo.
Ang kyut!
Hello!
Hi!
Hala!
Di mo pa kami nakikilala, at natakot ka na.
Uy, mga bata!
Excited silang makita siya. Gusto siyang yakapin.
Sorry, anak.
Hi, anak!
Di ko pinangarap na mahawakan ang principal!
Baliw ka ba?
- Salamat! - Nakakapagtaka 'yon.
Pero maganda.
Pero nakakapagtaka.
Ang rason kung bakit kayo narito ay dahil di sana ako ganito ngayon,
at di magiging ganito ang school natin,
kung di dahil kay Jenni Seckel.
Handa kaming bigyan niya ng oras ang sarili niya.
Walang ibang mapagkakatiwalaan dito sa school
kundi si Seymone.
- Hindi pa nga. - Hindi pa.
- Bumitaw ka na! - Bitaw na.
Aayusin natin 'yan. 'Wag mag-alala.
Paalam!
Tara na.
Nandito na tayo!
- Ito ang bahay ko. - Ang kyut!
Kyut na tuta!
Nakabihis pa siya!
Ang kyut-kyut talaga ng munting aso.
Ang amo ng mukha na parang maliit na aso sa The NeverEnding Story!
- Kumusta, tuta. - Ang kyut niya.
Para siyang...
- Tanny, pareho kayo ng damit. - Parehas nga.
Ang kyut ng bahay mo.
- Oo. - Salamat.
Ito ang bahay ko.
- Ang ganda. - Ang kyut nito.
- Oo nga. - Oo.
Parang needlepoint na ginagawa ko.
Lola ko ang gumawa n'yan.
- Ang daming quotes. - Ginawa niya 'yan.
- "Magpakabait kundi alis na." - Alis na 'ko.
Kasabihan 'yan sa New Orleans.
At may nakasulat na YOLO, pero Cajun-style, kaya ang talino.
- Pag matalino, ayos lang? - Di ko nakuha.
- Oo, ang galing nga. - Sige.
Ilibot mo kami.
- Nag-party ka ba dito? - Ah... hindi.
Ito ay parang, "Hindi ko alam na pupunta pala kayo, okay?"
"Uminom ako ng Diet Coke o 16."
"Okay?"
- Dito ako nakatira. - Ilang araw na 'to?
Ngayon lang.
Hindi, kahapon at ngayon.
- Di ka namin hinuhusgahan. - Flatiron ba 'yan sa tabi ng sofa?
Nagfa-flatiron ka ng buhok dito?
Oo, habang nanonood ng TV.
Parang pampatanggal ng stress.
- Ah, okay. - Paulit-ulit na...
May proteksyon ka sa init?
Wala.
Maglibot pa tayo.
Okay, sa taas...
- Kuwarto ko 'to. - Okay.
- Oo. - Ang ganda-ganda dito.
Ayaw mong nag-aayos ng kama sa umaga?
- Kung may kasama ako. - Kailan ka huling may nakasama?
Kaya nga hindi naaayos ang kama.
Ang pag-aayos ng kama ay 20 segundo lang.
Kayong mga nasa bahay, ayusin mo ang kama. Nakakaginhawa 'yon.
Subukan mo ng isang linggo. Pramis, magbabago ang buhay mo.
- Anong kuwarto 'to? - Ito ay parang bonus room.
- Wow. Ang liwanag, ah. - Oo.
Bakit wala kang halaman sa ganitong sikat ng araw?
Meron.
Napatay ko sila.
Succulent 'yan. Mahirap mamatay.
May gagawing kyut si Bobby dito. Nararamdaman ko.
Ako rin.
Naka-dad stance na siya kaya mangyayari 'yan.
- Ayos. - Oo.
- Kailangan kong tingnan ang ganap. - Tingnan ang banyo.
Ano'ng meron dito?
Naku, baka matisod ka at mahulog sa labas ng bintana.
Hay, naku!
Ano'ng meron dito? Wala.
Ano'ng meron dito?
Nilutong repolyo, ang amoy ng kabataan ko.
Parang utot na may kaunting BO.
May naaamoy ako.
Pero talagang nakakasiya.
Ano'ng ganap sa buhok na 'to?
Gusto mong makita?
- Okay. - Sige.
Cutie-pie patootie.
- Gusto mo ba ang blond? - Parang hindi talaga bagay sa 'kin.
Medyo parang pansinin talaga.
Ipupusod ko ulit. Para sa 'kin, damit, buhok,
ginagawa ko 'to dahil napapasaya ako.
Pero ikaw?
Ano'ng nagpapasaya sa 'yo? Nagpapa-sexy sa 'yo?
Ano 'yon para sa 'yo?
Di ko alam kung naramdaman kong naging sexy ako.
Parang, hindi...
- Hindi pa? - Hindi pa!
Mahalaga ang seksuwalidad. Lahat ay may kakayahang madiskubre ito.
Ngayong linggo, tutuklasin natin ang ibig sabihin nito para sa 'yo.
Exciting, 'no!
Oo. Maganda 'yan.
Apir.
Belly bump.
Ganyan nga!
Ang maliit na 'to ay 30% na ng daily sodium intake mo.
Mukha ba itong perpektong damit?
Maganda 'yan sa kanya.
- Di ba? - Ligtas siya.
Tiningnan ko ang ref mo.
May cabbage soup at microwavable mac and cheese.
- Ang komplikado. - Ang komplikado.
Iilan lang ang alam kong gawin,
na maihahanda ko para sa sarili, madali, at masustansiya.
Kapag may natutunan ako, 'yon na lang ang gagawin ko.
- 'Yon na lang. - Oo.
Tama bang sabihing gusto mo ng mga sosyal at hindi?
- Oo. - Okay.
Dahil may kakaibang cheese ka. Merong Gruyère.
- Kailan mo nagustuhan ang Gruyère? - Nag-aral ako sa France.
- Talaga? - Noong college.
Bakit France?
Magagandang arkitektura sa paligid, masarap na pagkain.
Para sa 'kin, perpekto ang lahat.
Ano'ng mga gusto mong mangyari?
Parang nakikita ko ang sarili na nagdi-dinner party, mga gan'on.
- Gaya ng mga French. - Tama.
Kung iimbitahan ang mga bagong katrabaho dito
para sa isang welcome-back-to-school party
pero wala akong ganoong kakayahan.
Wala pang pumupunta sa bahay dahil naiisip ko,
"Mas maayos ang bahay mo, mas magaling kang magluto."
Mukhang okay ka sa kahit ano. May mga di ka ba gusto?
Ayoko ng avocado.
Di ko 'yan pepersonalin.
Rom-com?
Kyut ito, ah.
Okay, alahas.
Rom-com?
May mahilig sa rom-com.
Hindi tama ang laki nito.
Masyadong malaki para sa kanya.
Ay, ayoko na may timbangan dito.
Di ko rin gusto.
Muhang 'yan ang unang naiisip niya pagkagising.
Gusto kong tanggalin mo 'yan.
Ang daming gamit sa closet mo na parang hindi para sa 'yo.
Medyo malalaki.
Mahigit limang taon na, tumaas ako ng 70 pounds,
kaya nagsimula akong mag-workout at nakatanggap ng mga papuri,
kaya tinutukan ko ang pagpapababa ng timbang.
Mahalaga ba 'yon?
- Oo. - Okay.
Sa isip ko, kung babalik ako sa dating timbang,
mas mararamdaman kong kaakit-akit ako.
Marami ka bang damit dito na parang,
"Sana balang araw, magkasya ito"?
May ilan d'yan.
- Patingin nga. - Sige.
Binili ko ito para sa kasal ng dad ko.
- Di ko pa ito nasusuot. - Ang ganda.
- Oo. - Masaya ka ba dito?
Hindi pag ganyan.
Mas gumaan ang pakiramdam ko kaysa sa ibang inorder ko,
kaya oo.
Fashion tayo, pero kailangang pag-usapan ang katawan.
Pag tumingin ka sa salamin, ano'ng kinaiinisan mo?
Mula dito.
Okay. Katawan.
Eh kumusta ang puwit?
Kasama na 'yan.
Sige. Ano ang magandang katawan para sa 'yo?
Maliit ang kapatid ko.
Kumusta 'yon sa 'yo?
- Na payat siya? - Oo.
Lagi kong sinasabi na sana ganoon din ako.
Kuha ko 'yan.
Pero, ang pagkokompara ang pinakamalaking hadlang sa 'yo.
Hindi mga damit.
Sabi mo kasal na ang mga kaibigan mo. Ngayon, payat ang kapatid mo.
Umaasa akong matutulungan ka naming matukoy ang kagandahan mo
nang hindi nakabatay sa sukat mo.
Oo.
Wow!
Huhubaran na kita.
Ako ang fashion expert
at narito ako para tuklasin ang relasyon mo sa damit.
- Tabi ka rito. - Okay.
Isa sa mga napansin ko ay ang dami mong komento
tungkol sa mga bagay na meron ang ibang tao na sa tingin mo ay wala ka.
Sa tingin ko, kalikasan ng mga tao 'yon, natural lang. Parang...
wala ako sa gusto kong sitwasyon.
Wala akong kalayaang pinansiyal na gusto kong meron ako.
Wala akong pamilya. Wala akong lifestyle, mga gan'on.
Sa college, nagka-boyfriend, nakipag-date, at iba pa.
Pagkatapos ng college, mas mahirap ang buhay,
tapos bigla na lang, "Early 20s ka pa lang.
Sige."
Tapos, "Late 20s. May oras pa ako."
Tapos, parang naging insecurity na ito at nahirapan nang lumabas-labas.
Nagsunod-sunod na.
Nakikita ko ang ibang tao na may ganito, ganyan, at nalulungkot ako.
- Okay. - O, parang nag-iisa o nabigo.
- Oo. - Alam mo...
Ganoon...
Sa tingin mo ba ay nabigo ka?
Sa...
Hindi kabiguan, pero, pag-aalala. Marami akong maling desisyon
na parang huli na para itama.
Ganyan din 'yon.
- Pinagandang mga salita! - Oo.
Pero, pareho lang.
Ang panghahamak mo sa sarili ang nagpapababa ng pagkatao mo.
Pakiramdam ko, para sa akin na nagsisikap na unawain ang sarili,
parang nakakagulat lang
na marinig mula sa isang tao na hindi ko naman talaga kakilala
na pakiramdam niya ay ganoon ang nangyayari, alam mo?
Sa totoo lang, mabuti ito. Pwede mo nang itama ang dapat itama.
Tama.
Ngayong linggo, isang paraan para tulungan si Jenni
ay hikayatin siyang lumabas sa dati niyang principal's office
para talaga makapagsimula siya sa bagong karera at bagong buhay.
Ang mga guro ay gumugugol ng maraming oras kasama ang mga estudyante.
Marami sa kanila ang nahihirapang alagaan ang sarili.
Kay Jenni, tsansa na ito na talikuran ang Lean Cuisines.
Sumubok tayo ng ibang mabuti.
Maraming inaalala si Jenni tungkol sa katawan niya.
May mas malaking bagay pa na kailangang harapin kaysa,
"Bilhan natin ng magandang damit at gaganda ang pakiramdam niya."
Sa lahat ng pagmamahal at validation na ibinibigay niya sa iba,
nahihirapan si Jenni na ibigay 'to sa sarili niya.
Maligo ka sa sexy pool, ayos 'yon.
Talon na!
Ikinokompara natin ang sarili sa iba,
pero kung titingnan mo ang meron sa iba, di mo makikita ang meron ka.
Jenni, tigilan na ang pagtingin sa iba. Sa sarili mo naman!
KAYANG-KAYA MO 'YAN!
Gusto kitang makita sa kaharian mo.
Akala ng mga bata, ako ang may-ari nito.
Gusto kong pag-usapan ang lugar na 'to.
Nandito tayo sa magiging dati mong opisina.
- Okay? - Oo.
Nakikita ko pa rin ang pangalan mo sa plaka.
- Oo. "Principal"? - Tama.
Tingin ko, oras na para magpatuloy ka na.
- Okay. - Sa bago mong tungkulin.
Oo. 'Yon ang...
Sa akin, sa maraming pagkakataon,
mas sigurado ako sa sarili ko at kung sino ako dito.
Sa huling pitong taon, ito ang aking pagkakakilanlan,
at pagkatapos ay aalisin 'yon,
tapos parang, "Sino na ako?" Ganoon.
Magkuwento ka nga sa bago mong posisyon.
Ang ganda n'on.
Sa tingin ko, gan'on.
- Meron kaming 13 schools. - Okay.
Maraming nangyayari sa schools. Busy ang principals.
Dapat may masasabi kaming,
kahit saang school namin ka papasok,
ang karanasan mo ay sasalamin sa kung sino ka.
Dati mga kasamahan ko sila, lahat ng principal,
ngayon, pinaglilingkuran ko na sila.
Sinusubukan kong gawin ang gusto nilang mangyari,
at matupad ang mga ito.
Ipinagpalit ko ang konting awtoridad para sa flexibility at mas maraming oras.
Pero, alam mo, may malaking kawalan din para sa sarili ko.
Tingin ko ito ay tungkol sa pananaw. Kung may mawawala sa 'yo,
marami kang maaaring madagdag para sa personal mong buhay.
Di ko pa lubos na naisip kung paano ang magiging takbo ng trabaho ko.
Tulad ng... May mga pagkakataon kung saan nasa mesa lang ako,
mag-iisip ng mga bagay at mga pamamaraan,
at may mga oras na kailangan kong pumunta sa schools.
Tungkol nga sa flexibility ang trabaho mo.
Tingin ko, mabuti kung may espasyo ka sa bahay.
Bagong posisyon ito, tama? Walang ganito dati.
Oo, ginawa ko ang sarili kong job description.
Nakakatuwa.
Kaya, bagong trabaho, bagong opisina, flexibility.
Ang pinaka-obvious...
- Ang mga kahon? - Oo, mga kahon.
- Pasok tayo. - Okay.
Namanhid ang paa ko.
Hala!
Kahit nandito ako para tanggalin ang Band-Aid
at ilabas siya sa opisina,
nauunawaan kong higit pa ito sa pag-alis ng personal at emosyonal na bagahe niya
dahil inaalis nito ang lahat ng dahilan na meron siya
para hindi maglaan ng oras sa sarili, para hindi bumuo ng pamilya,
para maging 24/7 sa school na Jenni
sa halip na pinapabuti ang sarili sa labas ng school.
- Opisyal na. - Talaga?
Oo.
Nakakatuwa ito.
Matagal nang nag-iingat si Jenni
sa mga pagkaing kinakain niya na talagang nirerespeto ko,
pero kailangan niyang makita ang saya sa pagluluto.
Tuwang-tuwa ako sa hilig mo sa paglalakbay.
- Oo. - Lalo na't nakapag-Paris ka.
Naisip ko tuloy si Julia Child.
Di ko alam kung alam mo. Dinala niya ang French cuisine sa US.
Ang una niyang sinubukan sa France ay sole meunière.
Alam mo kung ano 'yon?
Isda?
Tama.
Ito ay lightly dusted sole fillet sa meunière sauce
na niluto sa clarified butter at nilagyan ng brown butter
at konting parsley at capers.
- Pinakamasarap ang French butter! - Oo!
Wala nang mas sasarap pa. Full traditional French tayo,
pero pwedeng gamitin ang rainbow trout para gumawa ng trout meunière.
- Okay. - Pagkilala na rin natin sa New Orleans.
Pwede mong ihanda sa event mo sa katapusan ng linggo.
Sigurado 'yan!
May mga principal mula sa distrito,
mga dati at bagong katrabaho.
Magandang pagkakataon ito
para ipakita kung sino siya sa pamamagitan ng pagkain.
Asin at paminta para magkalasa ang isda.
Buti at nahahawakan mo. Ayokong humawak ng isda.
Ayaw mong humawak ng di-lutong isda? Mas makikilala mo ang pagkain,
parang may malalim na ugnayan ka dito.
Parang okay lang sa akin na walang ganoon.
May punto ka.
At sino ang di gusto ang isang trout meunière?
Ito na ang meunière part,
ang flour coating.
- Kailangang hawakan ang isda. - Kaya ko.
Tapos, sa kabila naman.
Ayos.
Sa baba ang may balat, sa kawali papalayo sa 'yo.
Sige.
Nagsisimulang sumirit at bumula, ayos.
Lagyan ng butter para manatiling maganda at basa. Dahan-dahan.
Makikita mong nagsisimula nang bumula ito,
pwede na itong baligtarin.
Kung gusto mo... Ganyan.
Bibigyan sana kita ng tip, pero nagawa mo na.
Alisin na natin sa kawali.
Napakaganda ng pagka-brown ng isdang ito!
Ngayon, kumuha ng ilang sanga,
kukunin lang natin ang mga dahon ng parsley.
Iniisip ko ang susunod na kabanata ng buhay mo.
Ewan ko sa buhay mo,
pero lahat ng kaibigan ko, may relasyon bago sila magkaanak.
Oo.
At dahil bukas ka naman
na baka wala kang kasama sa tradisyonal na aspeto,
gusto kong malaman, ano'ng inaalala mo?
Hindi ko alam. Hindi ba lahat ng tao ay gustong umibig
at magkaroon ng romantikong samahan?
At mahirap makitang masaya ang lahat ng kaibigan ko
at gusto ko ring maging masaya para sa kanila, pero nakakapagod.
Hindi sa di kaya bilang single mom,
pero gusto ko na ngayon, gan'on.
Isa sa matalik kong kaibigan, may anim na linggo na,
ay dumaan sa proseso, nagpa-inseminate, at buntis na bilang single woman.
At habang nakikinig ako sa sinasabi niya
laban sa sinasabi ng isip ko,
parang hindi lang ito...
- Parang nasa ibang lugar siya? - Oo.
May nakikita akong mga negatibo
na parang di 'yon ang pinakaresponsableng paraan para...
- Mga negatibo sa 'yo? - Oo.
Kaya naisip ko, kailangang ayusin ko ang pag-iisip ko
at ang mental approach at model ko bago ko ito gawin.
Kung gusto mong magkaroon ng anak, kung paano magkaanak...
- Lahat ng iyon. - Oo.
Ang gusto kong gawin mo ay alamin kung ano ang tatahakin mo,
hindi base sa ginagawa ng ibang tao para sa sarili nila.
Alalahanin mo ang magagandang bagay
na meron ka sa buhay mo ngayon.
Noong nakaupo ako sa classroom,
lumiwanag ang mga mukha nila nang pumasok ka.
- Talagang nagmamalasakit ka sa kanila. - Oo.
Isipin mo kung paano ang mundo
kung sasabihin lang natin sa sarili na sapat na tayo.
Dahil minsan pakiramdam kong mas madaling husgahan ang sarili
tungkol sa mga bagay na di natin kontrolado
higit sa mga bagay na mabuti na naman para sa atin.
May tinamaan ako.
Sorry. Di ko sinasadyang paiyakin ka habang nagluluto.
- Pero isa akong... - Sibuyas!
Emotional cook ako, kaya paumanhin.
- Nasaan ba ang mga sibuyas? - Walang sibuyas sa recipe na ito.
Sige, iwan muna natin ang emosyonal na usapan.
- Okay ba? - Oo.
Sige, maglalagay tayo ng konting parsley,
at may sorpresa akong side dish.
Ang classic French lentil salad.
Kung gusto mo, i-garnish natin ng labanos ang salad.
- Gusto ko 'yan. - Kunin ang capers doon.
Magaling. Mapapalabas nito ang konting acid
at magiging masarap at lemony ito.
Mas okay ang brown butter mo kaysa akin.
Kumuha ng brown butter, ilagay sa isda,
at ang gagawin nito ay lalagyan ng lasa ang lahat.
Sarap.
Okay, may isa pang gagawin. Tikman na natin.
Sige.
Ang sarap talaga.
- Napaka-French ng lasa. - Di ba?
Kakaiba ang lasa sa... Pero 'yan ay para talagang Paris.
Ayos na ayos! Masaya ako d'yan.
Ang galing.
NGAYON NA ANG PANAHON PARA MAGING MASAYA
Gusto mo ba ng kape?
- Oo, sige. - Mabuti.
Gusto kong pag-usapan natin ang damit mo.
Naka-T-shirt at leggings ka madalas. Bihira kang magbihis talaga.
Walang magagawa 'yon para sa kumpiyansa mo.
Matagal na ako sa larong ito
para malaman na kapag may ganyan,
di mabuti ang pakiramdam nila,
kaya gusto kong maunawaan kung ano ang nakakaapekto sa 'yo.
Kakabanggit ko pa lang ng damit at naging emosyonal ka na.
Gusto kong malaman 'yan.
Di talaga maganda ang pakiramdam ko.
Patawad. Alam ko.
Ano'ng meron?
- Bakit naging ganito? - Di ko alam.
Unang taon ko bilang principal, parang nakalublob ako sa tubig
tapos nagsimulang tumaas ang timbang ko,
di na kasya ang mga damit at grabe ang pakiramdam ko.
Kaya nagsimula akong magsuot ng mga T-shirt.
Siyempre naiintindihan ko 'yan at karaniwan ang ganyan.
Kapag di maganda ang pakiramdam ng isang tao,
ang huling dapat gawin ay ang magsuot ng mga nakapagpapasama sa 'yo.
Pinarurusahan mo ang sarili mo sa pagpigil mong maging maganda.
Pero, kailangan kong subukan at ipaunawa sa 'yo
na maganda ka sa anumang sukat. Kailangan ay maunawaan mo at maniwala ka.
- Naiintindihan mo ba? - Oo.
Hindi, nauunawaan ko pero napakahirap para sa 'kin
na magtiwala sa sarili, alam mo 'yon?
Bakit mahirap magtiwala sa sarili?
Tingin ko kasi, ang karanasan ko nitong 15 taon
ay parang walang may gusto sa akin,
hindi dahil sa di ako nakikipagkilala.
- Oo. - Alam mo?
O, hindi pa napupunta sa bar, concert, party o kung ano pa man.
Parang, ni minsan, at hindi ito pagmamalabis,
wala man lang lumapit sa akin, makipagkilala
o, maging interesado man lang, lahat ng 'yon.
Hingin ang number ko, yayaing lumabas. Wala talaga.
Binubuksan ko ang apps,
pero di man lang ako makatanggap ng message.
At mas madaling iproseso 'yan, na parang kababawan lang.
Sa totoo lang, iniisip ko na baka kaya ako lumaki nang husto
ay dahil parang...
Sa ngayon may dahilan akong... Kaya kong iugnay 'yan.
- Oo. - Dateable ka.
Kaibig-ibig ka.
Napakaganda mo't alam kong kapag sinasabi ang mga 'yan
iisipin na, "Sinasabi niya 'yan sa lahat."
Di 'yan totoo. Lalong di galing sa 'kin. Di ko basta sasabihin 'yan. Maganda ka!
At gusto kong ipakita sa 'yo ang ganda mo ngayon.
Natatakot ka ba?
Oo.
Pramis, magiging sensitibo ako.
- Naniniwala ako. - Hintayin mo ang bikini na meron dito!
Sobra na 'yan.
Walang gan'on. Tara.
Pwedeng pumasok?
- Oo naman. - Okay.
Di ko mabuksan!
- Lumang pinto. - Ayan.
Okay.
Ano'ng nasa isip mo?
- Hindi ko gusto. - Bakit?
Mukhang malaki ako rito.
O baka naman, masyadong maporma.
- Oo. - Parang ibang tao ako.
Sige.
Ang isyu sa jacket ay mukhang kahon ito,
kaya tanggalin na natin.
- Ano'ng nakikita mo? - Parang...
Parang...
Para ka namang may dinadalang bata.
Oo.
- Parang buntis ka. - Oo.
Nasa senior position ka na sa trabahong gagawin mo.
Naisipan kong itaas ito at i-upgrade mula sa legging
para makabuti sa 'yo,
pero, kung di babagay, ayokong makaramdam ka ng pagkabigo
dahil ito ang oras para mag-eksperimento at maglaro.
Ginagawa nito ang ginagawa ng pencil skirt,
ang maging flat sa katawan.
Ano'ng mangyayari kung A-line ang isuot mo
na babagsak sa katawan mo at aalisin ang mga ibang nakikita.
- Subukan natin? - Sige.
Ang tanging A-line ko dito ay ito.
Di ito tungkol sa kulay o print.
- Gusto kong makita ang hugis. - Hugis.
- Okay. - Oo.
Iiwan muna kita.
Okay.
Ganyan ba ang inaasahan mo?
Oo. Di ko aakalaing masasabi kong mas gusto ko ang skirt kaysa pants.
Sa palagay ko, ito ay sakto sa hugis ng katawan mo.
Kumakapit sa baywang, tapos may hugis sa ibaba.
May mga bagay pa na kailangang kumbinsihin mo ang sarili at magtiwala pa,
pero tumaas nang konti ang kumpiyansa mo.
Oo. Parang...
- Masaya at malandi? - Oo!
Mas ayos ito kaysa damit. Ganito ang tingin niya sa sarili.
Ganito niya hinahayaang makita siya ng mundo.
Ayokong magtago siya. Gusto kong makita niya na maganda
ang katawan niya at dapat ipagmalaki ito.
Ang bongga!
May date! Nandito siya para kitain ako!
Excited na ako. Di ako makapaniwalang ito ang date ko.
Ang ganda!
Napakaganda. Naging maayos ang blind date na 'to.
Ganda, ah.
Ano'ng nararamdaman mo? Ano'ng iniisip mo?
Sa tingin ko, parang may kumpiyansa ako
at di lang basta-basta nakikibagay.
Kahit na sa takong, ang pagiging mataas ay parang...
"Titingnan nila ako."
Maliit ang baywang.
- Sa print na 'to, di makikita... - Hindi, parang flat ito.
Flat.
Lahat ng inaalala mo, hindi namin nakikita.
Hindi makikita online.
Hindi makikita ng date mo.
Wala.
Sana matulungan ka at maniwala na ang ganitong bagay
ay hindi kailangang mula T-shirt at leggings papuntang bikini sa publiko.
Pwede mong takpan ang mga gusto mo at mapukaw pa rin ang mga tao.
May paraan para magamit ang damit upang makabuti sa 'yo.
- Di mo lang ginagawa dati. - Tama.
Nakakatuwang makita si Jenni na nakangiti sa harap ng salamin.
Nakikita niyang kayang magsuot ng maganda at makabubuti sa pakiramdam.
Hindi ko akalaing aabot tayo sa ganito,
pero masaya ako.
Hi!
Kailangang marating ni Jenni ang lugar kung saan nakikita niya ang kagandahan,
lahat ng pagpapala, lahat ng meron siya sa buhay.
May sinasabi siyang negatibo sa sarili,
ikinokompara ang sarili sa iba nang di niya namamalayan.
Dumating na tayo para sa isang gawain.
- Okay. - Alam mong mahilig si Daddy sa metapora.
- Metapora ang usapan. - Tumpak.
Sa harap mo, may nakikita kang mga bintana
na, mahal, susulatan mo
ng lahat ng bagay na iniisip mong pumipigil sa 'yo,
na ikinokompara mo ang sarili mo.
At kapag nasulat mo na, oras na para basagin ang naratibong 'yon.
- Ano ang pumipigil sa 'yo? - Diyos ko. Ayaw ko nito.
Ano sa tingin mo?
- Na hindi ako maganda. - Boom.
Sige.
- Na huli na ang lahat. - Sige lang.
O, masyado na akong matanda. Alam mo?
Isulat mo.
Lahat ng ito ay humahantong sa pakiramdam na hindi maganda.
Ituloy mo.
KAWILI-WILI AKO DAHIL SA TRABAHO KO
SINO'NG MAGKAKAGUSTO SA AKIN?
ANG BIGAT KO
KAILANGANG KAILANGANIN
SAPAT BA ANG EMOSYONAL NA LAKAS KO?
Gusto kong tumayo ka at tingnan 'to.
TAKOT MABIGO
Ito ang mga bagay na palagi kong naririnig sa 'yo
na sinasabi mo.
Pero ang pinakamahalaga at nakakalungkot, sinasabi mo 'yan sa sarili mo.
Ito ang naratibong meron ka tungkol sa 'yo.
Oo. Pakiramdam ko, talagang...
mahirap makita kapag nakasulat na.
Oo.
Kapag nakikita ko 'to,
talagang ramdam ko na parang minamaliit ko ang sarili ko.
Oras nang magpaalam.
Kung ang sabi, "Hindi ako maganda," sabihing, "Maganda ako." Maniwala ka.
- Di ko kaya. - Kaya mo 'yan!
Basagin mo!
Okay. Maganda ako.
Nakakatakot ito.
Ituloy mo lang. Ano'ng nakalagay?
Hindi ako masyadong malaki.
Sabihin, "Ang ganda ng katawan ko."
Ang ganda ng katawan ko.
Gusto kong sumigaw ka nang mas malakas.
Hayaang magmula sa kalooban mo.
Hindi ako palasigaw!
Huli na. Walang atrasan.
Si Jenni ay nagbabasag at sinasabing, "Hindi, ayoko. Ayoko..."
Girl, alam mong may ibubuga ka pa.
Kailangan kong ihampas mo ang bat na 'yan,
at basagin ang mga ideyang meron ka tungkol sa sarili mo.
Kanais-nais ako.
Ganyan nga.
Isigaw mo.
Hindi trabaho ko ang interesante sa 'kin.
Tama!
Ganyan.
Sunod.
- May magkakagusto ba sa 'yo? - Ang tamang tao.
Tama!
Ayan nga!
Gugustuhin ako ng tamang tao!
Ganyan nga, Jenni!
Sige lang!
Ito ay paglalakbay ng pagpapagaling... ng pagpapabuti.
At nagawa na niya ang unang hakbang at maganda siya habang ginagawa 'yon.
Salamat. Salamat dito.
Di ko akalaing makakabasag ako ng marami sa buhay ko.
Ito na ang Amazon Prime.
Salamat, pare.
Welcome sa Benoga Beauty Salon.
- Welcome! - Salamat.
Sige, maupo ka na, queen.
Una sa lahat, tingnan mo ang mukhang 'yan.
Natitiis mo ba 'yan?
Kaya ko, oo.
Hindi ko kaya!
- Pag-usapan natin ang buhok mo. - Okay.
Binibigyan ako nito ng kalusugan, sigla, kaya ayos lang na mahaba.
- Okay. - At para sa kulay...
Noong di mo gusto ang kulay mo, may parteng nagsusumigaw.
Oo, di ako komportable sa mga papuri.
- Kaya ayoko... - Ano'ng ibig sabihin?
Papasok agad sa isip ko,
pag sinasabi ng mga kakilala, "Ang ganda mo,"
parang, "Sobrang trying hard ba ako?"
Ayoko ng "sobrang trying hard" na pakiramdam,
pero sa tingin ko, may pagkakaiba ang banidad
at pagbawi sa naratibong ipinagmamalaki ang seksuwalidad,
kung sino ka at hindi humihingi ng tawad doon,
at partikular na iniisip ko ang mga babae, lalo na ang babaeng educators
at higit pa ang mga may tungkuling mag-aruga,
ay bawal ipakita ang ganoong side nila,
at kung gagawin nila, ipaparamdam sa kanila ang kahihiyan nito.
Kaya ikaw ang magpasya kung nasaan ka sa ispektrum na 'yon.
Siguro iniisip ng iba trying hard ka,
pero iniisip din 'yan ng iba kahit wala kang ginagawa.
Oo.
Kaya iniisip ko, panindigan mo lang ang matapang at nagsusumigaw na kulay.
Gagawin kitang redhead.
Isang malambot na natural na pula gaya ni Julianne Moore.
Kung ikaw ay ginge,
na ako ay isang tagapagtaguyod...
Gusto ko ng ganoon. Magaling ako doon. Hinahanap nga ako, eh.
Pula, ako na 'yan.
Hinahanap ako para sa redheads ko. Ako 'yon.
Nag-asawa ako ng ginger, nahuhumaling sa pula. Sinasadya ako ng mga tao.
Ayokong buhatin ang sariling bangko, pero...
Talaga namang ako na 'yon.
Magaling ako sa redheads.
Kaya medyo excited ako, okay?
Masaya 'to! Magiging hot talaga ito. Tara na.
Siguradong handa na akong magbago.
Ang loob ko talaga ay, "Hindi!"
Pero, sige na. Gawin na natin.
Nakita mo na ba sa TikTok,
"Kapag nakakatakot tumalon, 'yon ang oras para tumalon."
Wala akong TikTok.
Paano sasabihin sa mga batang 'wag kumain ng Tide Pods kung walang TikTok?
Nakumbinsi mo ako.
Alam kong malaking pagbabago ito sa kanya pero, honey, magiging pula tayo.
Nandito. Ngayon na.
Bigyan mo ako ng Debra Messing... Emma Stone.
Redhead vibes!
Oras na!
Diyos ko, nasasabik na ako!
Jenni, kaya mo 'to.
Magsisimula na ang dry cut.
Diyos ko. Ang ganda na ngayon pa lang.
Gagawa ako ng face-framey na estilo... para ipagmalaki ang kaseksihan.
Paghahaluin ko ang kulay natin. Handa na?
Oo. Natatakot lang ako nang konti.
Gagawan ko lang ng ilang highlights.
Ito na.
Magiging maganda ang kulay ng buhok mo.
Pwede ka bang yumuko?
Ayos. Dito natin makukuha ang volume, honey.
O, ganito ba...
Love ko na alam mong 'wag akong bigyan
ng mahinang, basic-bitch na hair flip.
Ganito ang ginawa mo...
Tuloy-tuloy lang sa third base.
Kung di mo na makita ang kaseksihan mo pagkatapos nito, di ko na alam.
Sa maraming taon, hirap magpaka-sexy si Jenni,
pero ngayong pulang buhok na siya, kumuha ng numero at pumila
dahil siya ang hottest bachelorette ng New Orleans.
Maghanda ka, world. Ayan na si Jenni.
Gusto kong 'wag kang matakot na makita at ipagmalaki kung sino ka.
Salamat sa tiwala. Ang saya nito.
Handa nang makita ang bagong ikaw? Ito na siya.
Ito na nga. Handa na?
Tatlo, dalawa, isa...
Tingin ko mas makapal nga at masaya.
Ang kapal-kapal, oo.
NANG INAKALA NG HIGAD NA KATAPUSAN NA NG MUNDO,
NAGING PARUPARO SIYA
'WAG IKOMPARA ANG SARILI SA IBA
Nandito na sila.
Pumasok na tayo.
Diyos ko!
Anong buhok 'yan!
Ang ganda ng pagkapula.
- Ang ganda! - Bongga!
- Halika nga! - Oo!
Ang ganda ng dark hair.
- Pero 'wag kang tumingin sa loob. - Hi!
- Hintayin mong makita ang bahay. - Ang ganda.
Di ko alam kung handa na ako. pero sige, handa na.
Hala!
Oo!
- Diyos ko! - Ano sa tingin mo?
Diyos ko!
May bago kang kainan dito.
Bagong bookcases.
Napakagaling mo.
Diyos ko!
Bago rin ba ang ilaw?
- Oo. - Panalo.
- Maglibot pa tayo? - Diyos ko.
Di ko naisip na itim pero kamangha-mangha ito. Ang ganda.
Kung itim na pader sa maliit na espasyo,
kailangang balansehin ito ng matingkad na kulay.
Kaya maputing sofa, alpombra, maputing art sa pader.
May custom painting para sa 'yo mula sa Minted.
Hala.
Ito ang City of New Orleans na nilikha ng lokal na artist ng New Orleans.
Ayokong maging malupit,
pero parang hindi na ito college dorm.
Parang New York penthouse na.
- Umakyat na tayo! - Sige!
- Hala, naku. - Ang ganda.
Diyos ko, ang ganda.
- Nagustuhan mo? - Gusto ko.
At ang pag-iiba ng posisyon tulad nito.
Mas maluwag ang pakiramdam.
Kapag may sleepovers ka, walang may gustong nasa kama lang.
- Parang slumber party?
- Oo. - Oo.
- Ang bongga. - Magaan sa pakiramdam.
- Oo. - Ang ganda.
Ito ay espasyo na hindi na talaga nagagamit.
At sa bago mong trabaho,
gusto kitang bigyan ng lugar kung saan makakapagtrabaho ka sa bahay.
Ang mesang ito ay sumisigaw ng "momager."
Literal na may sinisipa ka at kinukuhang pangalan sa mesang 'to.
Ito talaga ang pinakakahanga-hangang bagay na nagawa ng sinuman para sa 'kin.
Karapat-dapat ka nito.
Ibang-iba ang energy mo ngayon kompara noong una ka naming nakita.
Ang tawag ko diyan, "American happy,"
na smiley,
pero marami pa ang hindi mo napoproseso sa loob.
Oo.
Alam kong napakahirap ng ginawa natin sa bahay,
at gusto kong maniwala
na nag-iba kahit konti ang pag-iisip mo.
Sigurado 'yan.
- Mabuti. - Sigurado.
Okay, handa ka na bang magbihis?
Oo.
- Handa na kayo, mga anak? - Oo!
- Sige. - Excited na ako.
Ang porma nito.
Halika na dito.
Ganyan nga!
Ninakaw mo ba ang gamit ko sa closet, queen?
- Love, tama? - Kulay sa buhok at balat mo!
Gusto mong subukan ko rin ang sapatos para masigurong kasya rin 'yan sa akin?
Ang kyut ng sapatos, Tan.
Sinasabi nito na di na siya nagtatago,
walang rason para manatili sa tabi lang.
Ang bongga mo. Matagumpay ka.
Pagpasok mo sa kwarto, may kumpiyansa ka sa sarili mo.
Para sa mga estudyante,
i-mute muna sandali ang TV,
pero ito ay master class para sa bonggang cleavage. Okay?
- Alam ko. - Napakasakto...
Parang na-curious ako pero di ka ba mapapahamak.
Walang paglabag sa dress code pero sa 'kin, "Okay."
Bongga pero di natin ibibigay lahat.
- Bonggang cleavage master class, okay? - Oo.
Ano na ang pakiramdam mo?
Parang ibang tao ako.
Parang...
Lagi akong tumitingin sa salamin, at, "Sino 'yan? Hindi ko kilala."
Si Jenni!
Ang bagong Jenni Seckel!
- At lagi siyang nandiyan. - Tama.
- Teka, bago... - Oo.
May ibibigay ako sa inyo. Sandali lang.
- Okay. - Meryenda ba?
- Ano? Pasko ba? - Tulungan kita.
Bawat isa sa inyo ay espesyal,
at sana marami pang paraan para maipahayag sa inyo,
kung paano ang bawat butil ng karunungan
ay kinompleto ang isang bagong naratibo sa isip ko.
Ang ganda.
Bobby, para sa 'yo ito dahil binigyan mo ako ng bagong tahanan,
at sana sa pag-uwi mo sa bahay mo, may maliit na piraso ka ng New Orleans.
- Salamat. - Oo.
Jenni!
Tan, ang papuri na ibinigay mo
sa akin ay okay lang na 'wag magmadali
kaya para ito sa baby mo.
Jenni!
Maraming salamat. Ang buti mo.
Jonathan, isa sa nakakapagbigay-inspirasyon
ay ang paggamit mo sa plataporma mo para tumulong
at ito ay para sa aktibistang ikaw.
Salamat.
Para sa 'yo ito.
Sa tingin ko nakita mo sa akin
ang mga bagay na hindi napansin ng mga taong malapit sa 'kin
agad-agad.
Nakakatakot pero nabuksan ang mga mata ko.
Salamat sa pagbabahagi mo ng iyong sarili,
kaya ito ay bahagi ng New Orleans.
Okay, at para sa 'yo, sa hilig natin sa pagkain at sa katakawan,
Gusto ko na talagang mag-host.
Binigyan mo ako ng tulong na maipagmamalaki ko
at bilang regalo at espesyal na bagay,
kaya sa susunod na magluluto ka, sana magamit mo ito.
- Salamat. - Nakakaantig naman.
- Sweet! - Proud kami sa 'yo.
- Oo nga. - Salamat.
Umaasa kaming makikita at ipagmamalaki mo ang kagandahang taglay mo
gaya ng pagtingin ng lahat sa 'yo, kaya oras na para magdiwang.
- At pwede mo nang simulan ngayong gabi. - Handa ka na ba?
- Oo, pero ayokong umalis kayo. - Ayaw pa naming umalis.
Kakaibang pakiramdam ito, "Hindi, handa na ako,"
at tapos ay, "Hindi. Kung sasabihin kong hindi, dito lang kayo?"
- Good luck, mahal. - Mag-enjoy ka.
- Love you! - Salamat!
- Mahal namin si Jenni Seckel! - Bye!
- Paalam! - Bye, Jenni.
ANG BAGONG JENNI
BAGO ANG LAHAT, CHAMPAGNE MUNA
Diyos ko!
Diyos ko, Jenni. Ang ganda-ganda mo!
Diyos ko.
- Diyos ko, ang buhok mo. - Tingnan mo ang bahay mo!
Ang ganda!
At naglagay sila ng built-in.
Bago lahat. Bagong harapan.
- Kahanga-hanga, ano? - Jenni!
Kung sakaling may lalaki dito, parang,
"Ito ang buhay na dapat mong ibigay sa akin."
Sige!
- Lulutuin natin ang isda. - Okay.
Tingnan mo nga naman, chef de cuisine.
May nagsabi sa akin dati na, "Napakatapang mo,"
at ako naman, "Hindi ako matapang sa paggawa nito."
Uy!
Diyos ko!
Pero nabigla ako at ramdam ko na matapang na talaga ako ngayon.
Gusto ko ang redhead!
Di ko pa nararamdaman na napapansin nang ganito sa buong buhay ko.
Ikot nga.
Jenni!
Malapit ka nang lumagay sa tahimik.
- Tingnan mo ang isda! - Diyos ko!
- Tingnan mo! - Ang sarap, di ba?
Ngayong maganda na ang pakiramdam ni Jenni,
ramdam siya sa espasyo, ramdam siya sa kuwarto,
at ang gandang makita
na sa wakas, nakikita na niya ang nakikita namin.
- Parang pinahusay na Jenni ito. - Oo nga.
Ang nakilala namin sa school, di siya ito.
Ang babaeng ito, siya ang boss, naniniwala siya at inaangkin niya.
Nasa lakas niya si Jenni. Ipinagdiriwang ang sarili, ang oras niya.
Nasa kanya na lahat.
Ngayon, nakikita na niya.
Walang tiyak na daan kung saan dapat naroroon ka sa isang edad,
ngayon na ang tamang oras para simulan niya ang susunod na kabanata.
Okay, sandali lang muna at gusto kong magpasalamat sa inyo
di lang sa pagpunta ngayong gabi,
kundi sa pagsuporta sa akin nitong nakaraang pitong taon.
Kaya, salamat sa suporta,
at talagang excited akong makita kung paano ang buhay na gusto ko
at nararapat sa akin.
- Boys, handa na kayo? - Oo.
Oo.
Kumusta naman kayong lahat?
Tan, diyos ko, ang kyut mo!
- Hala. - Tanny!
- Tingnan n'yo si Jackie. - Konti pa Bobby.
- Nahuhulog 'to lagi. - Hindi ko!
Ipapatawag tayo sa principal's office dahil dito, Jackie.
Ano na?
- Tawagan natin si Jenni Seckel? - Teka.
Hi, Jenni!
- Hello, Jenni. Ang ganda mo. - Nagpalit kayo ng buhok!
Napakaganda ng ginawa mo sa buhok niya.
- Ang buhok mo! - Proud ba kayo?
- Napakabongga mo talaga. - Oo, Tanny.
Seryoso na, Jenni, mahal, kumusta na?
- Mabuti. - Kumusta ang event mo?
Napakasaya noon,
pagkatapos ay lumabas pa kami.
- Ayos! - Magaling!
Nagpa-brunch ako dito.
May natulog na kasamahan.
Winner ka! Ganyan nga!
Diyos ko, araw-araw.
- Mabuti sa 'yo. - Ang bongga n'yan!
Nakakabaliw na iba ang pakiramdam ko sa nakalipas na tatlong linggo.
- Oo. - Mas maginhawa.
Paggising sa umaga, hindi lang trabaho ang iniisip ko.
May mga bagay din akong iniisip at ginagawa.
Tulad ng? Nagde-date ka na? 'Yan na ba ang iniisip mo?
May dalawang date ako sa linggong ito.
Panalo!
Lumabas ka na, mama!
- Ano ba ang mawawala? - Amen.
At, Tan, hindi sa pekeng "American happy" na sinabi mo.
Bilang American, masasabi kong tunay ngang masaya ka.
- Mahal ka namin. Masaya kami para sa 'yo. - Oo.
Deserve mo lahat ng bagay na darating sa 'yo.
Wish me luck sa mga date ko!
- Oo naman! - Good luck!
- Di niya kailangan ng suwerte! - Bye!
- Kaya na niya 'yan. - Nagniningning siya.
- Oo. - Ang ganda.
- Apir! - Magaling, kids.
- Apir! - Apir.
Hindi kami magaling sa ganyan.
Gusto mo ng waves na walang init? Subukan ang heatless wave set na 'to.
Waves for days at hindi masisira ang buhok mo.
At isa pa, kung textured ang buhok mo,
maganda ito para mapanatili ang blow-dry mo.
Kung ikaw ay, "Ayokong gumastos," gumamit ka lang ng tights.
Halos pareho lang.
Tingnan ang teknik sa TikTok. Ang talino.
Walang init na waves? Ang bongga!
Tagapagsalin ng subtitle: Michael Manahan