Ślubuję wierność
fladze Stanów Zjednoczonych.
Uwaga, jedziemy do szkoły.
Muszę was zawieźć na 8.45, potem iść do sklepu i pozałatwiać sprawy.
Macie swoje lunche? Zaraz oszaleję!
- Nie! - Nie mam plecaka!
- Bo się zatrzymam! - Chcę jeść.
Wszyscy macie szlaban. Koniec zabawy.
- Chcecie wiedzieć, komu pomagamy? - Tak!
Oczywiście.
Nasza bohaterka to Jenni Seckel.
Dzień dobry, pani Seckel.
Poruszałaś się rano? Super.
Sześć lat temu Jenni została dyrektorką szkoły podstawowej
i w pełni skupiła się na uczniach i karierze.
- To piękne. - Tak.
- Gotowa na czwartą klasę? - Tak.
Bycie dyrektorką to najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiłam
i jaką kiedykolwiek zrobię.
Pokażcie, jak prosto stoicie. Pokażcie dumę.
To prawdziwie humanistyczna praca, która wpływa na ludzkie życia.
Tak! Super!
Przez ostatnie sześć lat byłam w pełni zaangażowana.
Jenni przekształciła szkołę w radosne i bezpieczne miejsce.
- Dobra robota. - Jak w Matyldzie. Jenni to panna Miodek.
Nominowały ją jej przyjaciółki ze szkoły.
Ekstra.
Jenni jest wszędzie pełno.
Rozmawia na korytarzach z nauczycielami,
w salach z dziećmi, spotyka się z rodzicami.
Czasem prostuje włosy,
bo nie poświęca czasu, żeby się ogarnąć przed przyjściem do pracy.
Zajmuję się tylko szkołą.
Wcześniej było warto poświęcić życie osobiste,
ale zatraciłam się w tym.
Przez pierwsze kilka lat przytyłam.
Nagle ważyłam 20 kg więcej.
Z czasem zaczęłam się czuć coraz mniej komfortowo w swoim ciele.
Było mi z tym coraz gorzej.
Od prawie roku Jenni nie jest dyrektorką, lecz kierowniczką regionalną.
Jest jej ciężko odnaleźć się w nowej roli.
Nadal nie opuściła gabinetu dyrektorki.
Seymone jest nową dyrektorką.
Teraz wiemy, dlaczego ją nominowała.
Bo chce ją wykopać z gabinetu.
- Wynocha! - To ma sens.
Czas, żeby zakończyła ten etap i skupiła się na swojej przyszłości.
To zabawne, bo Jenni daje świetne rady, ale sama się do nich nie stosuje.
Bez przerwy porównuje się ze mną
i ze swoimi znajomymi, porównuje nasze osiągnięcia.
Wielokrotnie byłam druhną.
Nie mam kwitnącego życia społecznego.
Nie chodzę na randki
i czuję, że mój zegar biologiczny tyka.
Jenni ma 35 lat i martwi się,
że powoli traci szanse na zostanie mamą w tradycyjny sposób.
Pół roku temu Jenni miała mieć inseminację,
ale zestresowała się i wycofała.
Zawsze chciałam być mamą,
ale nie chciałam rezygnować z przyszłości, którą sobie wyobrażałam.
Nadal mam nadzieję
na bajkową miłość.
- Nigdy nie jest za późno. - Nigdy.
Zdecydowanie potrzebuje motywacji.
Myślę, że dlatego tu jesteśmy.
Pod koniec tygodnia Jenni organizuje przyjęcie
dla osób, które z nią współpracują.
Pierwszy raz zaprasza do siebie gości.
- Wspaniałe połączenie dwóch światów. - Tak.
Naszą misją jest nauczyć tę edukatorkę, jak może pokochać siebie.
Tak!
Jedziemy do szkoły!
Gdzie jest ta szkoła?
PORADY RÓŻOWEJ BRYGADY
DZIEŃ PIERWSZY
BĄDŹ MIŁY ALBO WYJDŹ
Szkoła!
Większa niż inne szkoły społeczne. Witajcie, hipsterzy.
Wyglądacie świetnie.
Dumni i wyprostowani.
Jesteśmy!
Chodźmy oczarować panie ze stołówki.
Cześć. Jak się macie?
Chyba tak.
Już!
- Otwarte. - Hej!
- Cześć! - Witajcie!
- Miło mi. - Wzajemnie.
- Seymone? - Miło cię poznać.
Byle do dzwonka, ale w podstawówce.
Panno Seckel, proszę przyjść do sali muzycznej 2202.
Dziękuję.
Że ja?
- Tak! - Chodźmy!
Szybko!
- Tędy! - Biegiem!
- Szybko! - Już blisko!
- Kolana wysoko! - Prawie na miejscu!
Cześć!
- Jak to jest być dzieckiem teraz? - Dobrze.
Masz wspaniałe warkoczyki.
Śliczne!
Cześć!
O mój Boże!
Już cię wystraszyliśmy.
Cześć!
Cieszą się na jej widok. Chcą ją przytulić.
Wybacz.
Cześć, kolego!
Nigdy bym nie odważył się dotknąć dyrektorki. To szaleństwo!
- Dziękuję. - To dziwne.
Ale słodkie.
Ale dziwne.
Zaprosiłyśmy was, bo nie byłabym tym, kim jestem,
a szkoła nie byłaby taka, jaka jest,
gdyby nie Jenni Seckel.
Czas, żeby skupiła się na sobie.
Nikomu innemu nie oddałabym szkoły.
- Jeszcze nie oddałaś. - Nie.
- Musisz odpuścić! - Tak.
Popracujemy nad tym. Spokojnie.
Pa!
Do roboty.
Jesteśmy!
- To mój dom. - Ładny!
Mały pieseczek!
Ma ubranko!
Mały piesek. Malutki słodziaczek.
Ma piękny pyszczek.
Przypomina miniaturkę psa z Niekończącej się opowieści!
- Cześć, pieseczku. - Ale słodziak.
Jest taki...
- Tanny, pasujecie do siebie. - To prawda.
- Masz bardzo ładny dom. - Dzięki.
To mój dom.
- Śliczny. - Bardzo ładny.
To haft. Też takie robię.
Moja babcia to zrobiła.
Widzę tu dużo cytatów.
- „Bądź miły albo wyjdź”. - Idę.
To typowe dla Nowego Orleanu.
Tu jest napisane YOLO, ale z francuską wymową. To pomysłowe.
Pomysłowe cytaty są okej?
- Tak. I złote. - Zobaczymy.
Oprowadź nas.
- Zrobiłaś imprezę? - Nie.
Wygląda, jakby mówiła: „Nie wiedziałam, że przyjdziecie, okej?
Więc wypiłam jedną dietetyczną colę. Albo 16.
Okej?”.
- Tutaj spędzam czas. - Z ilu to dni?
Z dzisiaj.
Nie. Z dzisiaj i wczoraj.
- Nie oceniamy cię. - Masz tu prostownicę?
Prostujesz tu włosy?
Jak oglądam telewizję.
Robię to, żeby się odprężyć.
- Rozumiem. - To powtarzalna...
Stosujesz ochronę przed ciepłem?
Nie.
NIE.
Chcę zobaczyć resztę.
Chodźmy na górę.
- To moja sypialnia. - Tak.
Bardzo tu ładnie.
Nie ścielisz rano łóżka?
Jak mam towarzystwo.
- Kiedy ostatnio je miałaś? - Nigdy nie ścielę łóżka.
Pościelenie łóżka zajmuje 20 sekund.
Pościel swoje łóżko, do cholery.
To świetne uczucie. Spróbuj przez tydzień. To odmieni twoje życie.
- Co tam jest? - Dodatkowy pokój.
Ile światła.
Dlaczego nie masz roślin w tak dobrze oświetlonym pokoju?
Mam.
Zabiłam je.
To sukulenty. Ciężko je zabić.
Bobby zrobi tu coś ładnego.
- Czuję to. - Ja też.
Przybrał ojcowską pozę. To prawda.
Ładnie tu.
- Muszę zbadać resztę. - Zbadaj łazienkę.
Co my tu mamy?
Można się tu potknąć i wypaść przez okno.
O rety!
Co my tu mamy? Nie, nie
Co my tu mamy?
Gotowana kapusta. Zapach dzieciństwa.
Jak delikatny pierd i odrobina potu.
Czuję coś.
Który jednocześnie dodaje otuchy.
Co się dzieje z włosami?
Chcesz zobaczyć? Okej.
Dobrze, słoneczko.
- Podoba ci się bycie blondynką? - Średnio do mnie pasuje.
Trochę za bardzo rzucał się w oczy.
Zwiążę ci włosy.
Ubieram się tak i mam takie włosy, bo mnie to uszczęśliwia.
A co z tobą? Co cię uszczęśliwia? W czym czujesz się sexy?
- Co to dla ciebie znaczy? - Jakby...
Nie wiem, czy kiedykolwiek czułam się sexy.
- Nigdy? - Nie.
Seksualność jest ważna. Każdy może ją w sobie odkryć.
W tym tygodniu zbadamy, co to dla ciebie znaczy.
To ekscytujące!
Brzmi super.
Piona.
Brzuszek.
Tak!
Tu jest 30% dziennego spożycia sodu.
Idealny zestaw.
Doskonały.
- Tak. - Jest bezpieczna.
Zajrzałem do lodówki.
Masz domowy kapuśniak i mac and cheese z pudełka.
- Niezły zestaw. - Niezły zestaw.
Umiem przyrządzić tylko kilka dań,
które są łatwe, zdrowe i dla jednej osoby.
Jak się czegoś nauczę, to się tego trzymam.
- Trzymasz się tego. - Tak.
Lubisz rzeczy z górnej i dolnej półki?
- Tak. - Okej.
Masz tu ciekawe sery. Na przykład gruyère. Kiedy go pokochałaś?
Studiowałam we Francji.
- Nie! - Tak.
Dlaczego we Francji?
Piękna architektura, świetne jedzenie.
Wszystko było dla mnie idealne.
Jakie masz cele?
Zawsze sobie wyobrażałam, że będę zapraszać znajomych na kolacje.
- Jak Francuzi. - Tak.
Zaprosiłam do siebie ludzi z nowego biura
na przyjęcie z okazji powrotu do szkoły,
ale nie umiem nic przygotować na tę okazję.
Nie zapraszałam nikogo do siebie,
bo zawsze czyjś dom był ładniejszy, ktoś lepiej gotował.
Wydajesz się otwarta. Czego nie lubisz?
Nie lubię awokado.
Spróbuję nie brać tego do siebie.
Komedia romantyczna.
Ładne.
Biżuteria, super.
Komedia romantyczna.
Ktoś kocha komedie romantyczne.
To na pewno nie jest jej rozmiar.
Są na nią za duże.
Nie podoba mi się, że stoi tu waga.
Mnie też.
To pierwsza rzecz, o której myśli, gdy wstaje.
Chciałbym, żebyś się jej pozbył.
Rzeczy w twojej szafie nie są dla ciebie odpowiednie.
Są dość spore.
Ponad pięć lat temu przytyłam 30 kg.
Zaczęłam ćwiczyć w wolnym czasie i ludzie zaczęli mnie komplementować.
Wtedy zaczęłam ćwiczyć, żeby schudnąć.
To ważne?
- Tak. - Okej.
Mam przekonanie, że gdybym wróciła do wcześniejszej wagi,
czułabym się
bardziej atrakcyjna.
Masz dużo ubrań, które trzymasz, bo liczysz, że kiedyś się w nie zmieścisz?
Mam kilka tam.
- Chętnie je zobaczę. - Dobrze.
Kupiłam tę na ślub taty.
- Nie nosiłam jej jeszcze. - Bardzo ładna.
- Tak. - Czujesz się w niej dobrze?
Czyli nie.
Czułam się w niej lepiej niż w innych ubraniach.
Miałem gadać o modzie, ale muszę pogadać o ciele.
Gdy patrzysz w lustro, co ci się nie podoba?
To.
Tułów.
A tyłek, biodra?
To też.
Jak wygląda według ciebie ładne ciało?
Moja siostra jest chuda.
Jak się z tym czujesz?
- Z tym, że jest chuda? - Tak.
Zawsze mówię, że chciałabym mieć jej ciało.
Rozumiem to.
Porównywanie się to twój największy problem.
Nie ubrania.
Mówiłaś, że twoi znajomi są po ślubie, twoja siostra jest chuda.
Mam nadzieję, że pomożemy ci odkryć twoje piękno
bez myślenia o twoim rozmiarze.
Tak.
Rozbiorę cię.
Jestem ekspertem od mody
i zbadam twoją relację z ubraniami.
Usiądź ze mną.
Zauważyłem, że rzucasz wiele komentarzy
o rzeczach, które mają inni, a których w twojej opinii ty nie masz.
Myślę, że to naturalne. To ludzka natura.
Nie jestem w punkcie, w którym chcę być.
Nie mam takiej wolności finansowej, jaką bym chciała.
Nie mam rodziny. Nie mam stylu życiu, który bym chciała.
Na studiach spotykałam się z chłopakami,
ale potem było już znacznie trudniej.
Nagle byłam po dwudziestce.
Spoko. Potem bliżej trzydziestki. „Mam jeszcze czas”.
Zaczęłam mieć na tym punkcie kompleksy i coraz ciężej było mi się przełamać.
To efekt kuli śnieżnej.
Gdy widzę, że inni mają pewne rzeczy, czuję się...
smutna.
- Rozumiem. - Samotna, przegrana.
- Rozumiesz? - Tak.
Myślisz, że poniosłaś porażkę?
W pewnym...
Nie, ale martwię się, że podjęłam wiele złych decyzji
i teraz jest za późno, by to zmienić.
Powiedziałaś to samo.
- Ładniejszymi słowami! - Tak, ale to to samo.
Sama umniejszasz własną wartość.
Staram się być świadoma własnych emocji.
To zaskakujące, że ktoś, kto tak krótko mnie zna,
wyczuwa u mnie umniejszanie własnej wartości.
To dla ciebie dobrze. Teraz możesz to naprawić.
Tak.
SIEDZIBA RÓŻOWEJ BRYGADY
W tym tygodniu pomogę Jenni,
zachęcając ją do opuszczenia gabinetu dyrektorki,
żeby mogła ruszyć z miejsca w nowej pracy i nowym życiu.
Nauczyciele spędzają mnóstwo czasu z uczniami.
Często nie udaje im się zadbać o siebie.
Dla Jenni to szansa, żeby wyrzucić dania z pudełka
i spróbować czegoś dobrego.
Jenni ma duże kompleksy, jeśli chodzi o ciało.
To poważniejszy problem, którym musimy się zająć.
Nie wystarczy kupić jej ładnej sukienki.
Jenni obdarza tyle osób miłością i wsparciem,
ale nie umie obdarzyć tym siebie.
Wody seksowności są wspaniałe.
Zanurz się w nich!
Wszyscy porównujemy się z innymi,
ale gdy patrzysz na innych, nie skupiasz się na sobie.
Przestań patrzeć na resztę świata. Spójrz na siebie!
DZIEŃ DRUGI
DASZ SOBIE RADĘ!
Chciałem się spotkać w twoim królestwie.
Dzieci myślą, że to mój budynek.
Chciałem porozmawiać o tym miejscu.
- Niedługo to będzie twój dawny gabinet. - Tak.
Nadal widzę twoje nazwisko przy wejściu.
- Pod napisem „dyrektorka”? - Tak.
Czas, żebyś pożegnała się z tą rolą i przywitała z nową.
Tak.
W pewnym sensie
tutaj czuję się pewniejsza tego, kim jestem.
Przez ostatnie siedem lat to była moja tożsamość.
Gdy to stracę,
kim będę?
Opowiedz mi o nowym stanowisku.
Jest super.
Myślę, że będzie super.
Mamy 13 szkół. W szkołach dużo się dzieje. Dyrektorzy mają dużo obowiązków.
Chcemy zadbać o to,
żeby pewne rzeczy były takie same w każdej z naszych szkół.
Wcześniej byłam na równi z innymi dyrektorami.
Teraz im służę.
Staram się urzeczywistnić ich wizje, sprostać ich oczekiwaniom.
Wymieniłam trochę władzy
na większą swobodę i więcej czasu.
Ale czuję, że coś straciłam.
Spójrz na to tak.
Tutaj coś straciłaś,
ale w życiu osobistym możesz dużo zyskać.
Nie wymyśliłam jeszcze, jak zorganizować pracę.
Czasem będę musiała siedzieć przy biurku,
robić projekty i tworzyć systemy,
a czasem będę musiała jeździć po wszystkich szkołach.
Brzmi jak elastyczna praca.
Może dobrze byłoby mieć przestrzeń do pracy w domu.
To stanowisko nie istniało wcześniej?
Tak, spisałam zakres obowiązków tydzień temu.
Było super.
Czyli nowa praca, nowy gabinet, elastyczność.
Czas zająć się...
- Pudłami? - Tak, pudłami.
- Chodźmy tam. - Okej.
Nogi mi zdrętwiały.
O Boże!
Przyszedłem przyspieszyć bolesny proces i pomóc jej się wynieść z gabinetu,
ale rozumiem, że tu chodzi bardziej o poradzenie sobie z emocjonalnym bagażem.
Jenni traci wszystkie wymówki,
żeby nie poświęcać sobie czasu, nie zakładać rodziny,
być tylko szkolną Jenni
zamiast pracować nad sobą poza tymi czterema ścianami.
- To oficjalne. - Tak?
Tak.
Ale super.
Jenni dużo czasu poświęca
na myślenie o tym, co może zjeść,
co szanuję,
ale chcę, żeby poczuła też radość z gotowania.
- Ucieszyło mnie, że lubisz podróżować. - Tak.
Zwłaszcza to, że byłaś w Paryżu.
Pomyślałem o Julii Child.
To ona sprowadziła francuską kuchnię do USA.
Pierwsza rzecz, jaką zjadła we Francji, to sole meunière.
Wiesz, co to jest?
- Ryba. - Tak.
To filet z soli w sosie meunière.
Smażony na klarowanym maśle i polany brązowym masłem
z odrobiną pietruszki i kaparów.
- Francuskie masło jest najlepsze! - Nie ma nic lepszego.
To tradycyjne francuskie danie,
ale możemy użyć pstrąga tęczowego zamiast soli.
- Okej. - W hołdzie Nowemu Orleanowi.
To danie, które możesz podać na twoim przyjęciu.
Tak!
Jenni zaprosiła dyrektorów, dawnych i nowych współpracowników.
To wspaniała okazja,
by poprzez jedzenie pokazać im, kim jest.
Posolę i popieprzę, żeby nadać rybie smaku.
- Nie lubię dotykać surowej ryby. - Nie?
Przez dotyk poznajesz lepiej jedzenie. Nawiązujesz z nim intymną relację.
Nie wiem, czy to coś, czego mi brakuje w życiu.
Słuszna uwaga.
Kto nie lubi pstrąga w sosie meunière?
Czas na meunière.
Obtaczamy w mące.
- Będziesz musiała jej dotknąć. - Dam radę.
Teraz obróć. Pięknie.
Połóż rybę na patelni skórą do dołu.
- Dobrze. - Już zaczyna się pienić i skwierczeć.
Polej rybę masłem, żeby była wilgotna. Powoli i delikatnie.
Zaczynają pojawiać się bąbelki. To znak, że trzeba przewrócić na drugą stronę.
Jeśli... Już to zrobiłaś.
Chciałem dać ci wskazówkę, ale poradziłaś sobie.
Możemy zdjąć rybę z patelni.
Jest świetnie zrumieniona!
Weź kilka gałązek natki pietruszki.
- Oberwiemy trochę liści. - Okej.
Myślałem o następnym rozdziale twojego życia.
Nie wiem jak twoi, ale moi znajomi decydowali się na dzieci, będąc w związku.
Moi też.
Jesteś otwarta na możliwość,
że nie zrobisz tego z partnerem w tradycyjny sposób.
Dlaczego masz wątpliwości?
Nie wiem.
Chyba każdy chce się zakochać
i mieć romantycznego partnera.
Ciężko mi patrzeć na szczęście moich znajomych.
Chcę się z tego cieszyć, ale to...
męczące.
Nie mówię, że nie ma szczęścia bez związku,
ale teraz tego chcę.
Poza tym sześć tygodni temu jedna z moich przyjaciółek
miała przeprowadzoną inseminację.
Jest teraz singielką w ciąży.
Gdy porównałam to, co o tym mówi, z tym, co sobie wyobrażałam,
czuję, że to nie...
- Ma do tego inne podejście? - Tak.
Zauważyłam
potencjalnie negatywne myśli.
To byłoby niezbyt odpowiedzialne...
- U siebie? - Tak.
Muszę popracować nad tym, jak o tym myślę,
i nad tym, jak do tego podchodzę, zanim się na to zdecyduję.
Jeśli zdecydujesz, że chcesz mieć dziecko
i jak chcesz to zrobić...
Chciałbym, żebyś pomyślała, jak ma wyglądać twoja droga,
ale nie na podstawie tego, co robią inni ludzie.
Pamiętaj o wszystkich pięknych rzeczach, które dzieją się w twoim życiu.
Gdy siedziałem w klasie,
wszystkie dzieci ucieszyły się na twój widok.
- Naprawdę ci na nich zależy. - Tak.
Wyobraź sobie świat, w którym wszyscy mówią sobie,
że są wystarczający.
Czasem czuję, że łatwiej jest nam siebie krytykować
za rzeczy, nad którymi nie mamy kontroli,
niż doceniać rzeczy, które nam wychodzą.
Trafiłem w czuły punkt.
Wybacz. Nie chciałem, żebyś płakała w trakcie gotowania.
- Ale... - To przez cebule!
Jestem emocjonalnym kucharzem. Wybacz.
- Gdzie te cebule? - W tym przepisie niestety ich nie ma.
Już kończę tę ciężką, emocjonalną rozmowę.
- Dobrze? - Tak.
Nałożymy trochę pietruszki.
Mam dodatek niespodziankę.
Klasyczną francuską sałatkę z soczewicą.
Jeśli chcesz, możemy dodać do sałatki rzodkiewki.
- Kocham rzodkiewki. - Weź kapary. Są tam.
Świetnie. Wygotujemy trochę kwasowości.
Będą przyjemnie cytrynowe.
Twoje masło wygląda lepiej.
Polej brązowym masłem rybę.
To doda jej smaku.
Pycha.
Zostało tylko jedno. Spróbujmy.
Dobrze.
Bardzo dobre.
- Smakuje francusko. - Co nie?
To trochę wariacja... Ale smakuje jak w Paryżu.
Jestem bardzo zadowolony.
Dobra robota.
DZIEŃ TRZECI
CZAS NA SZCZĘŚCIE JEST TERAZ
Napijesz się kawy?
- Chętnie. - Świetnie.
Chcę porozmawiać o twojej garderobie.
Nosisz głównie T-shirty i legginsy. Rzadko ubierasz się elegancko.
To na pewno nie poprawia ci samooceny.
Siedzę w tej branży na tyle długo, że wiem, że gdy ktoś tak robi,
to czuje się do dupy.
Chcę zrozumieć, co w twoich ubraniach jest tak problematyczne.
Zacząłem mówić o ubraniach i już widzę łzy.
Chcę wiedzieć, co się dzieje.
Czuję się do dupy.
Wiem. Przykro mi.
O co chodzi?
- Jak to się stało? - Nie wiem.
Przez pierwszy rok bycia dyrektorką
czułam się bardzo przytłoczona.
Potem zaczęłam
przybierać na wadze.
Przestałam się mieścić w ubrania i czułam się okropnie.
Potem zaczęłam nosić T-shirty.
Oczywiście, że to rozumiem. To się często zdarza.
Ale gdy czujesz się ze sobą źle,
nie powinnaś ubierać się w coś, w czym czujesz się gorzej.
Karzesz siebie, nie pozwalając sobie być piękną.
Muszę dotrzeć do ciebie z przekazem, że jesteś atrakcyjna w każdym rozmiarze.
Musisz to zrozumieć i w to uwierzyć.
- Rozumiesz? - Tak.
Rozumiem, co mówisz, ale jest mi bardzo ciężko
w to uwierzyć.
Dlaczego to takie ciężkie?
Może dlatego, że przez ostatnie 15 lat
nikt mnie nie chciał.
A przecież poznaję ludzi.
Bywam w barach, na koncertach
czy na imprezach.
Ale nigdy, i nie przesadzam,
nikt do mnie nie podszedł, nie zagadał do mnie,
nie był mną zainteresowany, nie poprosił o mój numer.
Nigdy.
Korzystam z aplikacji,
ale nikt do mnie nawet nie pisze.
Łatwiej to sobie wytłumaczyć czymś powierzchownym.
Zastanawiam się, czy nie pozwoliłam sobie przytyć,
żeby...
„Przynajmniej teraz mogę to tym wytłumaczyć”.
- Tak. - Zasługujesz na randki i miłość.
Jesteś bardzo piękna.
Wiem, że ludzie zakładają, że mówimy tak każdemu. Nieprawda.
Ja bym tego nie powiedział każdemu.
Ty jesteś piękna!
Chcę ci pokazać, że możesz teraz wyglądać pięknie.
Boisz się?
Obiecuję, że będę delikatny.
Wierzę ci.
Mam dla ciebie bikini!
To byłaby przesada.
Nie mam bikini. Chodź.
Mogę wejść?
- Jasne. - Super.
Nie mogę!
- Stare drzwi. - Już.
W porządku.
Powiedz mi, co myślisz.
- Nie podoba mi się. - Dlaczego?
Myślę, że wyglądam w tym grubo.
Albo to zbyt modne.
Czuję się w tym jak inna osoba.
W porządku.
Marynarka jest bardzo pudełkowa,
więc ją zdejmiemy.
- Wyjaśnij mi, co widzisz. - To...
Tutaj...
- Trzymasz ręce, jakbyś była w ciąży. - Tak.
Jesteś na kierowniczym stanowisku.
Myślę, że dobrze byłoby zamienić legginsy na coś bardziej eleganckiego.
Ale jeśli to ci nie pasuje, nie zrażaj się.
To jest czas na eksperymenty i zabawę.
Ten krój działa jak spódnica ołówkowa.
Jest przylegający.
Mozę pasowałby ci krój w literę A,
który ukryje wszystko, co ci przeszkadza.
- Spróbujesz? - Tak.
Mam tylko to w tym kroju.
Nie chodzi o kolor ani wzór.
- Chcę tylko zobaczyć kształt. - Dobrze.
Proszę. Zostawię cię na chwilkę.
No dobrze.
Czy to ci bardziej pasuje?
Tak. Nie spodziewałam się, że powiem, że wolę spódnicę od spodni.
Według mnie to pasuje idealnie do twojej sylwetki.
Mamy wcięcie w pasie i szeroki dół.
Wiem, że nadal musisz się przekonać do pewnych rzeczy i w nie uwierzyć,
ale podnieśliśmy ci minimalnie samoocenę.
Tak, czuję się...
- Zalotnie? - Tak!
To coś większego niż ciuchy. Tak postrzega siebie.
Pozwala, by tak widział ją świat. Nie chcę, by się ukrywała.
Powinna zobaczyć, że jej ciało jest piękne dokładnie takie, jakie jest.
Ślicznie!
Przyszła na randkę ze mną!
Ale się cieszę! Mam takie szczęście.
Wspaniale!
To niesamowite. Co za udana randka w ciemno.
Wyglądasz bosko.
Jak się czujesz? Co myślisz?
Myślę, że wyglądam w tym, jakbym była pewna siebie
i nie próbowała wtopić się w tłum.
Choćby przez obcasy. Jestem wyższa i...
„Będą na mnie patrzeć”.
Masz wąziutką talię.
- Przy tym wzorze nie widać... - Tak, to wygląda płasko.
Płasko.
Nie widzimy niczego, co jest dla ciebie problematyczne.
Nie zobaczy tego żaden facet w apce ani na randce.
Nie ma tego.
Mam nadzieję, że to pomoże ci uwierzyć,
że nie masz tylko do wyboru T-shirtu i legginsów albo bikini.
Możesz ukryć to, co chcesz, i wciąż przyciągać wzrok.
Możesz umiejętnie wykorzystywać ubrania.
- Po prostu dotąd tego nie robiłaś. - Tak.
Miło jest zobaczyć, jak Jenni uśmiecha się na swój widok.
Widzi, że może ubrać się stylowo i czuć się ze sobą dobrze.
Nie sądziłem, że dojdziemy do tego tak szybko,
ale bardzo się cieszę.
Cześć!
Jenni musi dojść do punktu, w którym dostrzeże całe piękno
i szczęście, które ma w życiu.
Mówi o sobie negatywne rzeczy,
porównuje się z innymi i nie zdaje sobie z tego sprawy.
Dotarliśmy na miejsce.
- Dobra. - Tatuś uwielbia metafory.
- Kochasz metafory. - Tak.
Masz przed sobą stare okna,
na których zapiszesz
wszystkie rzeczy, przez które czujesz, że stoisz w miejscu,
wszystkie porównania.
Gdy skończysz pisać,
rozbijesz tę narrację.
Co cię blokuje?
- O Boże. To okropne. - Jak myślisz?
Nie jestem wystarczająco ładna.
- Bum. - Okej.
- Jest za późno. - Pisz.
Jestem za stara.
Zapisz to.
Przez to nie czuję się atrakcyjna.
Pisz dalej.
PRACA TO NAJCIEKAWSZY ELEMENT MOJEJ OSOBOWOŚCI
DLACZEGO KTOŚ MIAŁBY MNIE CHCIEĆ?
MOJA WAGA
POTRZEBA BYCIA POTRZEBNĄ
CZY JESTEM WYSTARCZAJĄCO SILNA EMOCJONALNIE?
Wstań i spójrz na to.
BOJĘ SIĘ PORAŻKI
To są rzeczy, które powtarzasz
naszej piątce.
Ale przede wszystkim,
co najsmutniejsze,
powtarzasz to sobie.
Taką budujesz narrację o sobie.
Tak...
To naprawdę...
Ciężko się na to patrzy.
Rozumiem.
Gdy na to patrzę, widzę,
że umniejszam swoją wartość.
Czas się z tym pożegnać.
Powiedz: „Jestem wystarczająco ładna”.
Uwierz w to.
- Nie mogę. - Możesz! Rozwal to!
Jestem wystarczająco ładna.
To przerażające.
Nie przestawaj. Mów dalej.
Nie jestem za gruba.
Powiedz: „Moje ciało jest piękne”.
Moje ciało jest piękne.
Następnym razem krzycz jeszcze głośniej. Krzycz z głębi duszy.
- Nie lubię krzyczeć. - Za późno. Tu zaczniesz.
Jenni macha kijem i mówi: „Nie chcę”.
„Nie...”. Dziewczyno, stać cię na więcej.
Zamachnij się porządnie
i rozwal te przekonania o sobie.
Jestem atrakcyjna.
Dobrze.
- Wykrzycz to. - Jestem ciekawsza niż moja praca.
Tak! Dobrze!
Następne. Ktoś cię zechce?
- Odpowiednia osoba. - Tak!
- Dobrze! - Odpowiednia osoba mnie zechce!
Tak, Jenni!
Tak!
To droga do wyleczenia ran. To droga do rozwoju.
Jenni postawiła na niej pierwszy krok i wyglądała przy tym dobrze.
Dziękuję ci za to.
Nigdy nie rozwaliłam tylu rzeczy.
Przyszła paczka z Amazona.
Dzięki.
DZIEŃ CZWARTY
Witaj w Benoga Beauty Salon.
- Dziękuję. - Siadaj, królowo.
Najpierw spójrz na tę twarz. Mieści ci się to w głowie?
Tak.
Mnie nie!
- Pogadajmy o włosach. - Okej.
Widzę tu zdrowie i witalność. Zostawimy długie.
- Dobrze. - A kolor...
Nie podobał ci się blond, bo był zbyt odważny.
- Jest mi głupio, jak słyszę komplementy. - Co to znaczy?
W mojej głowie pojawia się myśl,
że gdy znajomi mówią, że dobrze wyglądam, to znaczy, że się za bardzo staram.
Nie znoszę tego uczucia,
ale myślę, że jest różnica między próżnością
a poczuciem dumy z własnej seksualności i nieprzepraszaniem za to, kim jesteś.
Myślę, że kobietom, zwłaszcza edukatorkom
i osobom w rolach opiekuńczych, nie pozwala się wyrażać tej części siebie.
Gdy to robią, mają się tego wstydzić.
Sama zdecyduj, gdzie chcesz się w tym spektrum odnaleźć.
Ktoś może pomyśleć: „Za mocno się stara”, nawet gdy nic nie zrobisz.
Tak.
Powinniśmy zdecydować się na odważny kolor.
Wybrałem rudy.
Taki delikatny, naturalny rudy w stylu Julianne Moore.
Jak będziesz ruda, czego jestem zaj**iście wielkim fanem...
To mój konik. Jestem w tym świetny. Ludzie po to do mnie przychodzą.
Ludzie przychodzą do mnie na rudości.
Mam rudego męża, mam obsesję na punkcie rudości.
Nie chcę się chwalić, ale jestem...
Serio, to moja specjalność.
Jestem mistrzem rudości.
Jestem podekscytowany.
Będzie super! Będziesz wyglądać seksownie.
Jestem gotowa na zmianę.
Wszystko we mnie krzyczy: „Nie!”, ale zróbmy to.
Widziałaś ten filmik na TikToku:
„Skacz wtedy, gdy najbardziej boisz się skoczyć”?
Nie mam TikToka.
Jak powiesz dzieciom, żeby nie jadły kapsułek do prania?
Przekonałeś mnie.
Wiem, że to dla niej duża zmiana, ale klamka zapadła, Jenni będzie ruda.
To się dzieje.
Będzie jak Debra Messing i Emma Stone.
Cudownie ruda!
Już czas.
Boże, ale się cieszę!
Jenni, dasz radę.
Rozpoczynam cięcie.
O Boże, już wyglądają znacznie lepiej.
Zrobimy taki malutki face framing, żeby podkreślić twoją seksowność.
Przygotuję farbę. Jesteś gotowa?
Tak. Tylko trochę wystraszona.
Zrobię ci szybko kilka pasemek.
Robię to.
Będziesz miała piękny kolor włosów.
Możesz pochylić głowę?
Tak. To nam da objętość, złotko.
Może powinnam...
Kocham to, że wiedziałaś,
że nie chcę widzieć żadnego słabego, banalnego zarzucania włosami.
Zrobiłaś tak.
Okrążam trzecią bazę.
Jeśli po tym nie poczujesz się seksownie, to ja już nie wiem.
Przez lata Jenni nie potrafiła poczuć się seksownie,
ale teraz będzie trzeba stać do niej w kolejce,
bo jest najseksowniejszą singielką w mieście.
Uważajcie. Jenni podbije świat.
Chcę, żebyś nie bała się być widoczna i żebyś była z siebie dumna.
Dziękuję za zaufanie. Było super. Gotowa zobaczyć nową Jenni?
Oto ona. Jesteś gotowa?
Trzy, dwa, jeden.
Wyglądają teraz na gęste i radosne.
Bardzo gęste.
DZIEŃ PIĄTY
GDY GĄSIENICA MYŚLAŁA, ŻE TO KONIEC ŚWIATA,
ZAMIENIŁA SIĘ W MOTYLA
NIE PORÓWNUJ SIĘ Z INNYMI
Już są.
Chodźmy!
O mój Boże!
Ale włosy!
Piękny kolor.
- Super! - Pięknie!
- Chodź tu! - Świetnie ci w tych włosach.
- Nie podglądaj. - Cześć!
- Czekaj, aż zobaczysz dom. - Wyglądasz bosko.
Nie wiem, czy jestem gotowa, ale jestem.
Ja pierdzielę!
Tak!
- O Boże! - Co o tym myślisz?
O Boże!
Masz nową jadalnię.
Nowe regały.
Jesteś geniuszem.
O Boże!
Nowa lampa?
- Tak. - Boska.
- Gotowa na resztę? - O mój Boże.
Nigdy nie wybrałabym czerni, ale to wygląda niesamowicie.
Jeśli chcesz mieć czarne ściany,
musisz je zrównoważyć jasnymi kolorami.
Jasna kanapa, jasny dywan, jasne obrazy.
Zleciłem namalowanie tego obrazu na Minted.
O rety.
To Nowy Orlean w oczach lokalnego artysty.
Bez obrazy, ale to już nie wygląda jak pokój studentki.
Wygląda jak nowojorski penthouse.
- Chodźmy na górę! - Tak!
- O rety. - Ślicznie.
O kurczę, ale pięknie.
- Podoba ci się? - Bardzo.
- Zmieniłeś układ. - Dzięki temu jest bardziej przestronnie.
Żaden gość nie chce czuć się uwięziony w łóżku.
Podczas nocowanki?
Tak.
- Ślicznie. - Relaksująco.
Bardzo ładnie.
To była przestrzeń, której nie używałaś.
Masz nowe stanowisko, więc chciałem dać ci miejsce do pracy.
To biurko aż krzyczy „mamadżer”.
Przy tym biurku będziesz podbijać świat.
To najbardziej niesamowita rzecz, jaką ktoś kiedykolwiek dla mnie zrobił.
Zasługujesz na to.
Masz dziś zupełnie inną energię niż na początku naszej znajomości.
Byłaś „szczęśliwa po amerykańsku”,
czyli uśmiechałaś się,
ale wiele rzeczy zżerało cię od środka.
Tak.
Wiem, że nasze spotkanie było wyjątkowo trudne dla ciebie.
Mam nadzieję, że choć trochę zmieniliśmy twój sposób myślenia.
- Tak, zdecydowanie. - To dobrze.
Jesteś gotowa się przebrać?
Tak.
- Dzieciaki! Jesteście gotowi? - Tak!
- Ale się jaram. - Wygląda szykownie.
Dołączysz do mnie?
- Pięknie! - Tak!
Ukradłaś ciuchy z mojej szafy, królowo?
- Pięknie. - Ten kolor pasuje ci do włosów i skóry!
Chcesz, żebym przymierzył te buty, żeby sprawdzić, czy na mnie pasują?
Śliczne buty, Tan.
Jenni już się nie ukrywa, nie będzie już podpierać ścian.
Jesteś boska. Osiągasz sukcesy.
Widać po tym, jak weszłaś, że się sobie podobasz.
Proszę wszystkich uczniów, żeby wyłączyli na chwilę dźwięk.
To jest mistrzowski przykład, jak gustownie pokazać cycki.
- Wiem. - Idealny.
Wzbudzasz ciekawość, ale nie wpadniesz w kłopoty.
Nie naruszasz zasad ubioru, ale zaintrygowałaś mnie.
Trochę pokazujemy, ale nie wszystko.
To jest gustowne pokazanie cycków.
Jak się czujesz?
Jak inna osoba.
Patrzę w lustro
i zastanawiam się: „Kto to?”.
To Jenni!
To nowa Jenni Seckel!
- Zawsze w tobie była. - Tak.
Zanim przejdziemy...
Mam coś dla was. Zaczekajcie.
Coś do jedzenia?
- Co? Są święta? - Pomogę ci.
Każdy z was był dla mnie wspaniały.
Chciałabym pokazać wam na milion różnych sposobów,
jak bardzo rady każdego z was
wpłynęły na mój sposób myślenia.
To słodkie.
Bobby, to dla ciebie. Dałeś mi piękny nowy dom.
Mam nadzieję, że weźmiesz do swojego domu cząstkę Nowego Orleanu.
Dziękuję.
Jenni!
Tan, bardzo doceniłam to, jak mówiłeś mi, że nie muszę się spieszyć.
To dla twojego dziecka.
Jenni! Bardzo ci dziękuję. To takie miłe z twojej strony.
Jonathan, bardzo mnie inspirujesz,
bo wykorzystujesz swój głos, żeby pomagać innym.
- To coś dla ciebie jako aktywisty. - Dziękuję.
To dla ciebie.
Zobaczyłeś we mnie
rzeczy, których nie widziały najbliższe mi osoby.
I to tak szybko.
To było straszne, ale też pouczające.
Podzieliłeś się częścią siebie, więc daję ci część Nowego Orleanu.
A nas łączy miłość do jedzenia. Jesteśmy łasuchami.
Chcę zapraszać do siebie ludzi. Dałeś mi do tego odpowiednie narzędzia.
Teraz postrzegam to jako coś wyjątkowego.
Mam nadzieję, że użyjesz tego, gdy będziesz gotował.
- Dziękuję. - To takie słodkie.
- Jesteśmy tacy dumni. - Dziękuję.
Mam nadzieję, że zaczniesz dostrzegać i doceniać swoje piękno,
tak jak robią to wszyscy wokół ciebie.
- Czas to uczcić. - Możesz zacząć dziś.
Czujesz się gotowa?
Tak, ale nie chcę, żebyście już szli!
- Nie chcemy iść. - Z jednej strony jestem gotowa.
Ale z drugiej: „Jak powiem, że nie, to musicie zostać”.
- Powodzenia. - Udanej zabawy.
- Kochamy cię! - Dziękuję!
- Kochamy Jenni Seckel!
- Pa! - Pa, Jenni!
NOWA JENNI
NAJPIERW SZAMPAN
O mój Boże!
O Boże, Jenni, wyglądasz niesamowicie!
O Boże.
- Jakie piękne włosy. - Ja pie***lę, ale dom!
Wygląda wspaniale!
Wbudowali to.
To wszystko jest nowe.
Niesamowite, co?
Jeśli przyjdzie do mnie jakiś facet, powiem mu: „Takiego życia oczekuję”.
Tak!
Musimy usmażyć rybę.
Proszę, proszę, szefowa kuchni.
Ktoś powiedział mi przed tym wszystkim, że jestem odważna.
Ja na to: „Wcale nie jestem odważna”.
O mój Boże!
Ale to doświadczenie zwaliło mnie z nóg. Teraz czuję się naprawdę odważna.
Kocham rudowłose!
Nigdy nie czułam się tak dostrzeżona i doceniona.
Obróć się.
Jenni!
Zaraz ktoś cię wyrwie.
- Patrzcie na rybę! - O Boże!
- Patrzcie! - Ekstra, co?
Teraz Jenni czuje się fantastycznie.
Jest pewna siebie i przyciąga uwagę w grupie.
Wspaniale jest zobaczyć, że w końcu widzi to, co my widzimy.
To nowa wersja Jenni.
Nie jest tą kobietą, którą poznaliśmy. Jest pewną siebie, dumną szefową.
Jenni czuje siłę. Zaczyna cieszyć się sobą i swoim czasem.
Ma tak wiele. Teraz zaczyna to dostrzegać.
Nie ma jednego punktu, w którym trzeba być w konkretnym wieku.
To dla niej świetny czas, żeby zacząć nowy rozdział.
Chciałam wam podziękować za to, że tu jesteście,
ale też za to, że mnie wspieraliście przez ostatnie siedem lat.
Dziękuję za wsparcie.
Cieszę się, że zobaczyłam,
jak mieć życie, o którym marzę i na które zasługuję.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
- Jesteście gotowi? - Tak.
Tak.
Jak się macie, idioci?
Tan, ale ładnie wyglądasz!
- O Boże. - Tanny!
- Patrzcie na Jackie. - Cześć, Jackie.
- Odpada mi. - Nie wierzę!
Trafimy za to do gabinetu dyrektorki.
- Co robimy? - Zadzwonimy do Jenni Seckel?
Hej, Jenni!
- Cześć. Wyglądasz pięknie. - Zamieniliście się!
Zrobiłeś jej świetną fryzurę.
- Te włosy! - Jesteś dumny?
- Wyglądasz ślicznie. - Tak, Tanny.
A tak poważnie, jak się masz, Jenni?
- Super. - Jak twoje przyjęcie?
Było fajnie, na koniec wyszliśmy na miasto.
- Tak! - Super.
Zorganizowałam brunch, wczoraj wpadła osoba z pracy.
Tak jest! Żyjesz pełnią życia!
Tak, codziennie.
- Świetnie. - Brawo!
To niesamowite, jak inaczej się czuję.
- Tak. - Jest mi lżej.
Budzę się rano i nie myślę tylko o pracy.
Myślę o innych rzeczach i robię inne rzeczy.
Na przykład? Chodzisz na randki? To są te inne rzeczy?
Mam w tym tygodniu dwie randki.
Tak!
Dawaj, mamuśka!
- Co mam do stracenia? - Właśnie.
Tan, nie jestem już „szczęśliwa po amerykańsku”.
Jako Amerykanin widzę, że jesteś naprawdę szczęśliwa.
Kochamy cię i cieszymy się twoim szczęściem.
Zasługujesz na wszystko, co cię czeka.
- Trzymajcie kciuki za randki! - Tak!
- Nie potrzebujesz tego! - Pa!
- Poradzi sobie. - Bije od niej blask. To piękne.
- Piona! - Dobra robota.
- Piątka! - Piątka!
Nigdy nam to nie wychodziło.
#MODNEPORADYRÓŻOWEJBRYGADY
PROSTE FALE
Chcesz mieć fale bez użycia ciepła? Wypróbuj taki zestaw.
Piękne fale bez niszczenia włosów.
Jeśli masz kręcone włosy, to pomoże utrzymać efekt prostowania.
A jeśli nie chcesz wydawać pieniędzy, użyj rajstop. Działają prawie tak samo.
Sprawdź tę technikę na TikToku.
Fale bez użycia ciepła? Ale ekstra!
Napisy: Sylwia Szymańska