Stein.
Tingin ko, may pagkamasungit si Dan.
May kostumer ako ngayon.
Tingin ko, nagsusungit siya para magulat ang mga tao,
tapos, makukuha sila dahil sa kabaitan niya.
Magiging artista ka, alam mo 'yan?
Kaibigan namin si Dan.
May mga kaibigan tayong kinaiinisan natin, di ba?
Gusto kong isipin na maaruga akong tao,
pero 'wag niyong ipagkalat.
Ang bida natin ay isang lalaking nagngangalang Dan Stein.
Isa siyang alamat sa New Orleans.
May-ari ng Stein's Market at Deli na isang institusyon.
- Wow, institusyon! - Gusto ko ng deli, institusyon.
Sikat sa dalawang bagay. Sandwiches at Dan Stein.
Mahigit 15 taon ko nang pinapatakbo ang Stein's Market at Deli.
Ito talaga ang sentro ng komunidad.
Bukas kami sa lahat.
Nakakainis, hindi nakakainis.
Kilala siya sa mga nakakatawang ad campaign.
Kalahati na 'ata ng New Orleans ang nakakita sa puwit ng boyfriend ko.
- Dan, may utang kang pickles. - Wala akong utang.
Kilala ng lahat si Dan.
Bibili kami ng sandwich at masisigawan na rin doon.
Kulang pa na sabihing workaholic si Dan.
Nagtatrabaho siya nang mahigit 80 oras pitong araw kada linggo sa deli.
Puro deli na lang.
- Kosher salt. - Sa lahat ng oras.
Unang seryosong relasyon niya si Cara na girlfriend niya ng dalawang taon.
May karelasyon kahit ganyan ang iskedyul?
Minahal ko na rin si Dan.
Para na siyang tatay sa amin pero late na talaga siyang umuuwi.
Puro deli ang nasa isip niya.
Dalawang beses sa isang linggo, tumatawag si mom dahil uuwi raw dapat si Dan
para maghapunan pero nasa deli pa siya.
Mabuting puso at pag-aaruga ang nakaantig sa kanya
pero ang magaspang na itsura ni Dan at paglagi sa deli niya
ay nagdulot ng maraming isyu sa relasyon nila
at si Cara ay nagdadalawang-isip na.
- Kaya pala. - Oo. 'Yan na nga.
Abala siya sa deli kaya di siya makapagpalit ng damit
at makapag-ahit ng mukha.
May mga gumagamit ng produkto sa buhok.
Sariling laway ang gamit ni Dan.
Ew!
Hot!
Sana pagkatapos niyang mag-toothbrush.
Marami ba siyang laway? Dahil marami ang kailangan doon.
- Tingin ko... - Gumagamit siya ng laway.
Bakit parang normal ito sa inyo?
Nakakadiri 'yon.
Isinama ko si Dan sa isang work event.
Nahuli siya,
at suot niya ang damit niya sa deli,
sabi ko, "Ako ang bagong CEO dito,
late ka na nga tapos hindi ka pa nagbihis nang maayos,"
naupo na siya agad at nakatulog.
Di maganda 'yon.
May mga sandaling gusto kong maasahan siya
at hindi palaging deli na lang.
Regis, tumaas ba ang asin?
Alam kong toxic at codependent ang relasyon ko sa deli.
Kung ako si Samson, buhok ko ang deli.
May konting pagkadismaya
na masasabing, "Ito lang ba ang mayroon ako?
Ito lang ba ang gagawin ko,
ang pumunta sa lugar na ito at hindi makalabas
at hindi makapagpahinga?"
May pakiramdam talaga na dapat ay may isuko.
Mahal namin si Dan at ang deli,
pero alam naming nararapat na pahalagahan niya ang sarili.
Gusto ni Madeline na tulungan ng Fab Five si Dan
para maging boyfriend na kailangan ng mom niya
at tulungang wakasan ang codependent na relasyon
sa kanyang deli.
Ang misyon natin ngayon ay gawing dream man ni Cara si Deli Dan!
- Oo! - Sige!
Ang kyut niyan!
MAHIRAP NA SITWASYON
Gutom na ako.
Pagkain.
Stein's. Sandali lang.
Ang bango.
Hi.
Ano'ng itsura ni Dan?
- Ay. - Siya ba?
Oo.
Okay. Caprese na may one ounce ng prosciutto.
Tingnan mo 'yong picture.
Ang dami niyang personalidad.
- Siya rin 'yon. - Ito rin.
- Tingnan mo. - Diyos ko. Siya si George Costanza.
Pwede mo bang tanggalin sa speakerphone? Wala akong marinig.
Dan.
Di ko alam. Balik na lang tayo.
Noong bata pa ako,
kung may gusto ako sa isang tao,
di ko sila papansinin dahil di ko alam ang gagawin,
at talagang kabado ako.
Baka "in love sa atin si Dan Stein" na kaba ito.
- Ano'ng maipaglilingkod ko? - Honey, oo. May gusto ako.
Ang ganda ng lugar na 'to at ang hazel eyes mo.
- Maganda raw sila. - Okay. Gusto kong umorder.
Isang egg at cheese bagel.
- Double egg na. - Alam mong nandito kami para tulungan ka?
- Oo. - Hi!
- Matutulungan n'yo ako kung oorder kayo. - Pero kaakit-akit ka.
Itong cookie ang sa akin, please.
Gusto ko lang linawin, wala kaming pera.
Ililista ko na lang.
Bibigyan kita ng magandang rebyu sa Yelp.
Ang sarap-sarap nito.
Hihintayin ko ang rebyu sa Yelp.
Di makakalampas si Dan Stein sa episode one ng America's Next Top Model,
di dahil hindi siya hot. Kundi dahil di siya sanay mag-smize.
Nasaan ang panloob na...
Ganyan si Tyra. Galingan mo, Dan Stein!
Wala akong gustong kainin.
Ang gusto ko ay makilala ka pa.
Sa register muna ako kung nahihirapan kang umalis.
- Hindi... - Nagtrabaho ako sa McDonald's.
- Kaya ko 'yan. - Salamat.
Paano napunta ang taga-Philly sa New Orleans?
Dati akong abogado. Doon ang una kong trabaho,
at nanatili ako rito dahil komportable ako.
Buong linggo ba itong bukas?
- Hindi. Anim na araw. - Okay.
- Nandito ka ba buong linggo? - Oo.
Pakiramdam mo ba ay di mo maiwan ang negosyo dahil kailangan ka
o gusto mo lang dito palagi?
Pareho siguro pero mas lamang ang huli.
- Tingnan mo ang quad mo. - Tingnan mo.
Magandang lugar ito.
Interesado tuloy ako sa bahay mo.
- Handa nang ipakita sa 'min ang bahay mo? - Handa na.
- Handa na 'kong umalis kayo sa deli ko. - Tara na!
- Patingin ng bahay. - Ipakita sa 'min.
Tingnan natin sa loob. Cool din ba tulad ng deli?
Hindi.
Okay.
- Ang ayos! - Malaki ang kusina.
Oo, maganda.
Parang walang nakatira dito.
Parang ganyan na nga siguro.
- Di raw pumupunta ang girlfriend mo. - Tama 'yan.
- Iniimbitahan mo ba? - Hindi.
Kapag, "Magkita tayo ng isang weeknight,"
makakaalis ako ng 11:00 o 11:30.
- Booty call lang 'yon. - Nasa kama na siya.
Hindi booty call.
Nagyayakapan kami.
Ito ba ang sala?
Wala masyadong nangyayari dito.
Parang di ka pa tapos maglipat.
- Gaano ka na katagal dito? - Mga lima o anim na taon.
Hindi ako madalas dito.
Hindi ka madalas dito dahil ganito
o gusto mong ganito para hindi ka madalas dito?
Sa tingin ko mahirap sagutin 'yan.
Napakaraming personalidad meron kay Dan,
sa mga larawan niya, mga litrato niya sa buong deli,
pero pagdating sa bahay niya... walang personalidad.
Napakalaki dito.
Ang ganda!
Sa pitong gabi, ilang gabi ka na kay Cara at ilan dito?
Sa ngayon, pito.
Natutulog kami sa iisang kama sa gabi at iyon na.
Tingin ko, may gusto pa siyang mangyari sa relasyon.
- Gusto mo ba? - Oo naman.
Ito ang banyo.
Ang interesante ay meron kang dalawang lababo
at ang isa ay walang laman dahil walang pumupunta rito.
Tama.
Hi!
Hello.
Ikaw ba si Cara?
Ang ganda-ganda mo.
Ay, salamat.
- Nasaan ang yakap ko? - Halikan mo!
Magkuwento ka tungkol kay Dan.
Naku. Para siyang palaisipan.
Makakahanap ako ng maayos manamit
at isang taong may good Southern manners,
pero ang makahanap ng may malaking puso
na namumuno araw-araw at bawat sandali kung paano siya makakatulong sa iba,
DNA iyon.
- Napakalaki ng puso niya. - Oo.
Ano'ng kailangan niya na tulong?
Ang balance ay kulang pa na salita.
Independent ako
pero di masyadong independent
na gugustuhin kong mag-isa tuwing Biyernes at Sabado ng gabi, 'no?
Parang wala akong... di narerespeto minsan.
Ang oras niya ay nasa deli at konti na lang sa 'yo.
- Tama. - Oo.
Sinubukan n'yo bang ayusin?
Nag-usap ba kayo? Dan, ano'ng nangyari?
May mga nasabi siya at sinubukan kong pagbutihin pa.
Masasabi kong maayos ang pagpapalaki kay Dan.
Alam niyang di ayos ang ganitong pag-uugali.
May mali rito.
Pwedeng magbanyo?
- Oo, sige. - Oo!
Para mag-imbestiga lang. Di para magkalat.
Ayos lang, sige.
Paalam.
Love y'all.
Ayos.
Sabi niya, di siya pumoporma pero marami siyang kurbata.
Hala, ano ito?
Pilyong Dan.
Uy, Jackie. May ipapakita ako.
- Sige. - Talikod ka.
Hindi ba masakit?
Lakasan ko pa?
'Wag masyadong malakas agad.
Sige na, pwede nang lakasan.
Ang sakit noon, gaga!
- Una, nasaan tayo? - Nasa kusina mo tayo.
May kusina ako?
- Di ka masyadong nagluluto dito? - Hindi.
Kumakain ng oras na kumuha ng mga sangkap, magplano.
Napakaraming pagkakataon para magkasama kayo ni Cara
na parang hindi mo sinasamantala
at gusto ko pang tingnan.
Palagi mo siyang kasama sa bahay niya.
Naalala mo ba noong huling pumunta siya rito
at nasa kusina ka't naghahanda ng makakain?
- Hindi. - Okay.
- Kaya... - Kasi walang ganoon.
Gusto mo bang baguhin 'yan at sumubok ng iba?
Alam mo, masakit sa akin na hindi ko naisip 'yan dati.
Kapag mas alam mo, mas maayos ka.
Tama.
'Yan ang magagawa natin sa buhay.
Gusto ko lang sabihin na kapag tumitig ako sa mata mo,
nakikita ko ang kilay ng lolo ko,
at ramdam ko na komportable ako at nagpapasaya ito sa akin.
- Sobrang laki nila. - Aayusin natin.
- Salamat. - Patingin ng buhok mo?
Sige lang.
Wow! Ayos at makapal na buhok.
Ang ganda ng buhok mo.
Magandang canvas 'yan.
Wala akong pakialam sa tamang paglalagay ng mga bagay
at kung ano ang itsura.
Mas pinapahalagahan ko ang nararamdaman mo.
At sa akin, ang kagandahan, pangangalaga sa balat, buhok, katawan,
lahat ng mga iyon, ay parang daan
para matuklasan ang relasyon mo sa sarili mo.
Punuin natin ng konti ang sarili nating tasa,
at maaari itong maging daan para mapuno mo ang tasa mo.
Talagang boring ang closet natin, "Wala nang magagawa. Isuot ko na lang."
Tapos, meron ka nito, na talaga namang maganda.
May mga damit na magugustuhan ng sinuman,
pero hindi mo ito isinusuot.
- Tama. - Dahil ba wala ka nang pakialam?
Dahil ba sa pagod ka,
at iniisip mong, "Palagi akong nagtatrabaho.
Di na mahalaga 'to"? Maging tapat ka.
- Mas preppy ako dati. - Okay.
At ang mga okasyong para makapagsuot ng ganyang damit,
hindi naman sa wala akong pakialam pero mas konti na lang ang pakialam ko.
Ganito ang suot ko sa hapunan,
at alam kong mas gusto ni Cara na 'wag ganito.
Dahil ba kailangan kong ipakita kung paano magbihis nang maayos?
Dahil ba wala kang damit na nakakapagpabuti ng pakiramdam mo?
Ano?
Lahat ng nabanggit.
Gusto ko lang na magkaroon ka ng damit
na magpapahiwatig kay Cara na mahalaga siya sa 'yo.
- Nararapat sa kanya 'yon, di ba? - Oo.
O hindi, di ko alam.
Nararapat sa kanya, oo.
Gusto kong malaman kung paano ka lumaki?
Naku!
Wala siguro akong masyadong maipagmamalaki.
Alam mo, ako ang pinakakulelat sa lahat.
Tingin mo, paano nakakaapekto 'yang mensahe mo sa buhay?
Dahil kulang ako ng tiwala sa sarili,
mas gusto ko ang mga lugar kung saan komportable ako.
Tulad ng pagtatrabaho sa deli,
na tumulong sa kumpiyansa kong maging komportable ngayon.
Narinig ko sa mga nagtatrabaho sa deli,
narinig namin kay Cara,
na may pagtingin sa 'yo
na isa kang kahanga-hangang tao
o isang gago.
Di na ako apektado diyan.
Sapat na ang mga taong may gusto sa akin
na kung hindi nila ako maintindihan sa umpisa,
maiintindihan din nila ako.
Di ako naniniwala diyan.
Sabi mo na wala kang pakialam na sabihin ito sa 'yo,
pero mababa ang kumpiyansa mo.
Ayokong makilala bilang gago,
pero hindi ko...
Alam kong may iniisip ang mga tao at...
- Pwede bang tingnan muna natin 'yan? - Sige.
"Ayokong makilala bilang gago."
- Oo. - Sabihin mo.
Ayokong makilala bilang gago.
Kalahati ng mga tao ang nakakaintindi sa lalaking ito na masungit at matigas
at parang medyo mapagmataas,
ang kalahati naman ay mabait at mapagmahal na lalaki.
Hindi ako naniniwala na parehong ikaw 'yon.
Naniniwala ako na ang isa ay proteksiyon, at ang isa ay kung sino ka talaga.
- Iyan ang aalamin natin. - Oo.
At bakit gusto mong malaman 'yan?
Dahil sigurado akong bubuti ako sa ibang aspeto.
- Alam na natin ang gagawin?
- Oo. - Ayos.
Sanay ka bang mag-twerk?
- Hindi. - Ipapakita ko sa 'yo.
Lesson number one.
'Wag mong sirain ang counter!
- Magagawa mo kahit... - Diyos ko.
Cross, ganyan.
Siguradong hindi mo ito inasahan.
- Lower back. - Dito ka.
- Gusto n'yo talaga akong mag-twerk? - Ano ba ito sa 'yo?
- Dito ang kamay. - Ayan.
- Taas! - Taas!
Wala pa akong nakikitang ganyang kapangit na twerk simula kay Tina Belcher.
Ganyan nga!
Bongga.
Sino'ng mag-aakala?
Sige pa!
Di naman magaling pero nakakagalaw si Dan!
- Oo! - Dito.
- Itaas mo. - "Bigyan mo ako ng dolyar!"
Magiging masaya ito.
Magugustuhan nga siya.
PAGLALARO NG KETCHUP
Gusto kong magparamdam si Dan at maging aktibong partner ni Cara.
Gusto kong maramdaman niya ang pagiging sopistikado
para sa sopistikadong babaeng kasama niya.
Kung gusto mong maging matagumpay na negosyante, ayos,
pero kailangang asikasuhin ang iba pang bahagi ng buhay mo.
Kundi, magiging masungit na matanda ka.
Kumusta, Dan.
Gusto kong ayusin ang bahay niya kung saan makakapagpalipas ng gabi si Cara.
Gusto kong simulan nilang ibahagi ang iba't ibang aspeto ng buhay nila.
Gusto kong magpakita si Dan kay Cara
gaya ng pagpapakita niya sa negosyo niya.
Kailangang malaman ni Dan na sigurado akong gusto ni Cara
na kumain ng masarap na lutong bahay.
Ang nais ko kay Dan ay maibuka niya ang kamao niya
at hawakan ang ganoong uri ng katauhan,
at magpatuloy nang may pag-asa at pagmamahal sa puso niya
na maibabahagi niya kay Cara at higit sa lahat, sa sarili niya.
Kapag inimbitahan ka ni Cara sa isang okasyon,
iniisip mo bang, "Magbibihis ba ako para doon?"
Parang di ko muna naiisip 'yan.
Noong pumunta kami sa Nashville, sabi niya,
"Kailangang maglaan ng gabi para maayos natin ang mga dadalhin mo."
Napapangiwi ba kita?
50 ka na.
- 49.9. - Okay, malapit na sa 50.
Paanong napunta tayo sa lugar kung saan sasabihin sa iyo ng girlfriend mo,
"Mag-empake ka nang maayos"?
Dahil wala pa akong nakakasama talagang girlfriend
na hindi lalabas lang...
Ang tanong ko ay ito. Dumating ka sa okasyon.
- Pumasok si Cara na sobrang ganda. - Oo, tama.
Tapos tatayo ka na parang...
Oo, ganyan nga.
Isang beses lang 'yon.
May natutunan ka bang sandali o sandali para matuto na,
"Di ko na hahayaang mangyari ulit ito"?
Sa kasamaang palad, nawawala 'yan.
Siguro ang kailangan mong gawin sa hinaharap ay aktibong sabihin na,
"Kailangan ko pang may gawin para sa kanya."
Hindi pa naging ganito kalalim ang mga relasyon ko.
Ito na ang pagkakataon, alam mo na, 50 na ako.
Di ka naging matagumpay sa negosyo kung di mo iniisip ang kinabukasan.
Tratuhin mo siya bilang karugtong ng negosyanteng pag-iisip mo.
Gusto mo ng tagumpay sa deli, ayan na.
Kung gusto mo ng tagumpay sa relasyon, alam mo kung paano makakarating doon.
Kuha ko. Tama ka.
Gusto kong maisip ni Dan
na kailangang maging aktibong kasama sa relasyong ito.
Handa ka bang subukan ang anumang ipapasuot ko?
- Oo. - May magandang crop top dito.
- Mas popogi ka roon. - Ayos 'yan.
Gusto kong magsikap pa siya para kay Cara,
at magbabago ang kanilang relasyon dahil dito.
- Patingin? - Okay.
Kunin ko ang baseball cap ko?
'Wag na ang baseball cap mo. Ang ganda ng buhok mo.
- Salamat. - Bakit itinatago mo 'yan?
Gustong-gusto ko. Gusto ko ang fit.
Baka mas matingkad na kulay...
Mas matingkad pa?
Dati puro classic at simple lang ako,
tapos ang kurbata ay...
- Nagsusumigaw. - Oo.
Ang cuffing, parang...
Tuturuan mo ba ako noon?
Oo naman. Simple lang.
Tatlong rolyo lang ang gagawin natin, tapos mas mukhang fit na.
Mukhang nag-ayos talaga ng bihis ang taong ito.
Gusto ko ng sneaker para sa 'yo na hindi talaga sneaker
na magagamit mo sa hapunan
at iisipin ni Cara, "Nag-effort siya. Pinag-isipan niya 'to."
- "Nag-effort siya"! - Oo!
Parang okay na ang sapatos sa 'kin.
May ngiti ka sa mukha mo na bagay sa bihis mo.
Hindi ikaw ito kahapon.
Sang-ayon ako.
Ayos. Sige.
Nakaayos na ang susunod. Isuot mo 'yan.
- Ayos naman. - Okay.
- Oo. - Salamat.
Ayos ka lang?
Hindi.
- Gusto ko. - Ang hot ng itsura mo.
Gusto ko. Gusto ko ang asul.
Nakita ko ang kulay, kahawig na kulay sa suit jacket mo,
at sana ay bumagay sa buhok mo.
Sobrang maporma, pero kaswal din.
Denim shirt 'yan.
Kung tatanggalin mo ang jacket, ayos pa rin ito,
pero kaswal pa rin.
Di pa ako nakapagsuot ng shirt na...
- Tunic, oo. - Ano'ng tawag dito? Tunic?
- Tunic shirt, oo. - Okay.
Mas maganda dahil sa detalye kaysa sa regular chambray shirt.
Mukhang ikaw talaga 'yan,
'yong taong matagumpay, sopistikado.
Ginawa lang nating kaswal
para di magmukhang bihis ng tatay mo.
Nakakatawa dahil sa puntong ito,
ka-edad ko ang tatay ko noong inisip ko na tatay ko ang tatay ko...
Ganito rin kaya siya pumorma? Ganito ba?
Wala akong komento.
Hindi kung ganyan!
Kung paanong dinadala ni Dan ang sarili, alam niya kung gaano siya kakisig.
Mula nang makilala ko si Dan,
hindi siya naka-postura
na parang isang matagumpay na tao. At sa unang pagkakataon,
nakikita ko kung ano ang kahihinatnan niya sa hinaharap.
- Salamat sa 'yong bukas na isip. - Gusto ko lang umayos.
Maayos ka!
- Hello. - Hi!
- Ikaw ba si Madeline? - Madeline.
- Hi. - Catherine.
- Hi. - Kumusta ka?
- Ayos lang ako. - Salamat sa pagpunta. Maupo kayo.
Dinala ko kayo dito dahil kailangan kong malaman pa ang tungkol kay Dan.
Noong nagkita kami,
naisip ko na si Dan ay may pagkagago.
- Oo. - At...
Ganoon nga.
Pero sa kabilang banda, sinasabing, "Kahanga-hanga siya."
Oo.
At ang kailangan kong maunawaan, ito ba ay pag-uugali sa deli
o nakakaapekto sa personal niyang buhay, sa mga kaibigan, pamilya, mom n'yo?
Para sa aming dalawa,
masasabi naming may mga mahirap na sitwasyon kay Dan
sa mga nagdaang taon.
Kaya ito ay sa bahay din at hindi lang sa deli.
Di siguro nakikita ni Dan kung paano naaapektuhan ng ugali niya
ang buhay niya.
Kaya wala nang mas mahusay na manggising sa kanya
kundi ang nominators, mga anak ni Cara.
- Hi. - Uy!
Ito ang unang beses na nagkita kayo.
Mahalagang marinig ito ni Dan,
dahil sa isip ni Dan, tingin niya ay ayos ang lahat sa buhay niya.
Wala ako rito kung hindi ako kakampi ni Dan, okay?
Pero noong unang mga taon,
hindi ako ang pinakasuportado ang relasyon n'yo.
Gets ko.
Alam mo bang ilang taon na siyang ganito?
Hindi.
- Hindi? - Hindi.
Tingin mo, paano mas magiging maayos ang relasyon nila ng mom mo?
Siguro, maging palaging totoo lang.
- Tama. - Maaasahan, okay?
Di niya alam kung sino ang kasama niya, si Dan na deli man o ang boyfriend.
Araw-araw na ganoon.
Tama.
Tingin ko, gusto niyang may makasama
na mapapakitaan niya ng kahinaan.
Wala siyang masyadong alam tungkol sa buhay niya,
at iyon ay dahil lang wala siya.
Kuha ko.
Umuuwi siya ng 10:00 at tulog na siya.
Wala silang oras para makapag-usap
tuwing nagkikita sila.
Okay. Makakatulong ito dahil may naisip akong laro!
May mga tinanong ako sa girlfriend mo.
Handa ka na bang laruin ito?
Ano ang paboritong kendi ni Cara?
Blangko ako sa paborito niyang kendi.
- Pulang bola. - Oo.
Ang dahilan kung bakit may ganito ay para makita mo
ang mga "alam ko, ang hindi ko alam."
Di 'to makakatulong sa kumpiyansa ko.
Ano'ng gusto ni Cara sa tsaa o kape?
Tsaa, hindi kape. Gusto niya ng maraming gatas.
- Ayos! - Boom. Ayos 'yan.
- Mga binibini, tama? - Oo, ayos.
Pwede bang sila naman?
Oo, mismo.
Ano ang pinakamahalagang pag-aari niya?
Artwork niya?
- Teddy bear! - Alam mo'ng may teddy bear sa kama?
Oo. Ako.
Sinong kapatid ang pinakamalapit sa kanya?
- Pulang bola na. - Okay.
Ano ang una niyang trabaho?
Ano'ng matagal na niyang gustong gawin pero di pa nagagawa?
Ano ang maituturing niyang lakas niya?
Ano ang ipinagmamalaki niya sa sarili niya?
Ipinagmamalaki niyang nasusuportahan niya ang pamilya.
- Oo. - Tama.
Tamang-tama ang sinabi mo.
Ano ang love language niya?
Quality time.
Alam mo 'yan. Magaling.
Alam ko talaga.
Di ako nakakabigay ng sapat na oras.
Sa larong ito, nakikita ni Dan na kailangang bigyan pa ng oras si Cara.
Sobrang babad siya sa deli at laging nale-late.
Tingin ko gusto niya ng taong nandiyan para sa kanya.
'Yan ang gusto ng lahat.
Isang pinag-uusapan namin ni mom tungkol sa inyo
ay ang pag-enjoy sa mga maliliit na bagay.
Gusto niyang hawakan ang kamay mo. Manood ng pelikula sa sofa.
- Gusto niyang gawin ang maliliit na bagay. - Nakikita niyang kaya mo 'yon.
- Oo. - Kung hindi, wala siyang paki.
Alam ko.
Gusto nilang manalo ka,
pero dapat may pagtanggap para magsimula ang pagsulong.
- Pagsisikapan 'yon. - Oo.
- Ayos ba sa 'yo na magsumikap? - Oo.
Ang sama ko.
Pagkakataon ito para malaman ni Dan na kailangan niyang pagbutihin ang sarili
para lumago ang mga relasyon niya.
Di mo gustong malaman na nakasakit ka at kailangan mong magbago.
Trabaho ang pagbabago.
Gusto kong umuwi ka at isulat mo
ang mga gawaing negatibong nakakaapekto sa iba
at kung paano ka magiging mas mabuti para sa kanila.
Nakuha na niya. Handa na siyang gawin ang trabaho.
Bye, Daniel.
- Mahal ka namin. Suportado ka namin. - Salamat.
Ang bahay mo, ang ganda.
Pero ang kapansin-pansin sa 'kin
ay halatang hindi doon ang tinitirhan mo, tama?
Tama.
Pero gusto kong pag-isipan mo pa
dahil pakiramdam ko ay bahagi ito ng buhay mo
kung saan di ka pa umuunlad.
Ayos 'yan. Oo.
Gusto kong isama si Dan sa pamimili
para makita niya
na ang bahay niya ay hindi parang tahanan talaga.
At kung gusto niyang pagbutihin ang relasyon kay Cara,
kailangan niyang maging ganap at maayos na taong nasa tamang gulang.
At ngayon, di pa siya ganoon.
Kalat-kalat ang bahay ko.
Wala akong maipagmamalaki
at natutuwa akong tumutulong ka
dahil marami akong tinitingnan at medyo naguguluhan ako.
Ang pag-uwi sa lugar na hindi mo pinagsikapang ayusin ay...
di maganda sa pakiramdam.
Dalawang maliit na upuan ang iniisip ko sa balkonahe ninyo
para sa inyo ni Cara para pag-uwi ninyo
at sa inyong espesyal na sandali.
Ang ganda nito.
- Astig din ang mesang ito. - Astig, 'no?
- Oo. - Naisip ko nga 'yan.
- Medyo naaalala ko ang deli mo. - Oo nga.
Matagal mo nang ginagawa 'to?
- Labinlimang taon. - Oo.
- At abogado ka dati? - Oo.
Ano ang nakapagpasya sa 'yo na, "Ayoko nang maging abogado?"
Gusto ng tatay ko na maging abogado ako at gusto kong pasayahin ang tatay ko.
Nag-private practice ako isang summer,
at di ko nagustuhan,
bibigyan sana nila ako ng offer sa huling araw ko,
at noong exit interview, sabi ko, "Ayoko talaga dito,"
at hindi ko nakuha ang offer at medyo nainis ang tatay ko.
Urologist ang kapatid ko sa Cleveland Clinic.
- Proud ang tatay ko sa kanya. - Dapat ipagmalaki ka rin ng dad mo.
Di ko alam kung ganoon din ang pagmamalaki niya...
Hindi naman niya ako kinamumuhian.
May mga isyu ako sa kumpiyansa sa sarili,
at ang kawalan ko ng tiwala sa sarili
ay naging dahilan ng sobrang dedikasyon ko sa trabaho.
Naghahanap ka na ba ng tao
na maaari mong bigyan ng kontrol nang konti
para mas makapagpokus ka sa relasyon mo?
Hindi ako talagang naghahanap.
Kaya para sa akin,
ang nakikita ko ay makakaalis ka sa counter
at gawin ang mga ginagawa mo sa gabi.
Oo.
Iyan nga ang maganda, ang magkaroon ng mas maraming tulong sa harap
para magawa ko ang iba pa.
Naiintindihan ko siya.
May tindahan ako, ilang taon na rin.
Nagtatrabaho ako roon nang pitong araw sa isang linggo,
at nawala ang hilig ko sa iba pang bagay sa buhay.
At sa huli, napagtanto ko na hindi lang kasal ko ang apektado,
pati na rin ang mga kaibigan ko.
Kinailangan kong huminga muna.
Tingin mo, kung babawasan natin ang pagka-Peter Pan ng bahay mo
at gawing para sa taong may gulang na at matagumpay
ay makakatulong sa buhay at relasyon mo?
Oo. Magiging mas mabuti
kung papasok ako sa isang lugar na, "Wow, ang astig nito."
- Talaga? - Oo.
HAYAAN MONG TULUNGAN KA NAMIN
Nakausap ko si Cara,
at inalam ko ang mga talagang paborito niya,
at sabi niya, "Pasta alla Norma."
Gusto kong gumawa ng kakaiba
at katangi-tangi para kay Cara.
Maganda 'yan kasi... Oo, gumagawa ako ng eggplant.
- At di inaasahan, di ba? - Oo naman.
Kung ayaw mo ng talong, subukan ang Norma sauce.
Malulutong na talong sa isang napakasimpleng tomato sauce.
Masarap na vegetarian meal na nakakabusog, sariwa,
at higit sa lahat, gusto ni Cara.
Kumuha ako ng mga sangkap, lahat galing sa deli mo.
Okay.
Kaya alam kong mayroon kang ganitong karaming produkto
sa sarili mong deli para makapagluto sa bahay.
Hinihikayat kitang gawin iyon.
Simulan natin sa talong. Hiwain mo ito nang pabilog.
Mga kalahating pulgada o higit pa.
Ipaliwanag mo 'yan.
- Ayos. Simulan ko? - Sige.
Pasensiya na. Inakala kong sobrang sanay ka na sa kusina.
- Mali ang akala mo. - Okay. Sige.
Pwedeng sa dulo muna at mga kalahating pulgada.
Mas matagal na paghahanda ito kaysa sa mga nagawa ko na dati.
Kapag ipinagluluto ako ni Cara,
nagugulat ako sa masasarap na pagkaing ginagawa niya.
- Magaling siyang magluto? - Sobra.
Nagluto siya ng chili noong isang gabi
at binigyan niya lang ako ng konting chili
at chips at iba pa.
Di ba masarap umuwi,
na naihanda na ang lahat ng kasama mo para sa 'yo?
Oo, napakaganda noon.
Ang sarap sa pakiramdam pag ikaw ang talagang nagluto.
- Mapagkumbaba. - Mukhang okay na 'yan.
- Gusto mo nang tumigil? - Hindi, sa talong.
- Pagod ka nang manood nito? - Sa totoo lang, ang galing mo nga.
Nilagyan ko ng mantika ang buong ibabaw,
at ang gusto ko ay makakuha ng magandang golden brown.
Kukuha ako ng Calabrian chilies,
at pakihiwa sila.
Magkakawatak-watak sila at madudurog nang konti sa kawali.
San Marzano tomatoes.
- Ano'ng gagawin ko? - Paghiwa-hiwalayin lang.
Ito ang magandang penne.
Ibuhos lang lahat.
Tapos, aalisin ko na 'to sa apoy.
Lalagyan ng konting asin ang mga talong.
Kukunin ko na ang lahat ng naggagandahang bawang at sili.
Ang ganda.
Habang ginagawa mo 'yan, konting dried oregano.
- Ilalagay ang talong dito. - Sige.
Sige, ilagay mo na lahat.
Hayaan muna natin ng ilang sandali.
Okay na ba ang keso?
Tama na 'yang keso.
Laging kulang ng keso.
At ihanda na ang pang-garnish. Dahon ng basil.
Mahilig si Cara sa garnish. Lagi niyang sinasabi, "Nagluluto ako.
May basil ka ba sa deli? Ikaw...?"
Talagang... Kung wala siyang nakatanim sa hardin namin.
- Pakiramdam mo, siya na ba? - Oo.
- Talaga? - Oo.
Mukhang mas masaya ka kaysa sa akin.
Dahil ano pa ba ang mas gaganda sa paghanap ng makakasama mo?
Ang mahanap ang taong gusto kang mapabuti.
- 'Yong nagpapasaya sa 'yo. - Gusto ko 'yang sinabi mo.
- "Gusto kang mapabuti." - Ano'ng gusto mong baguhin?
May rason kung bakit tayo nandito.
Ngayon, sa puntong ito...
ay makinig. Maging nandoon para sa kanya,
kapag gusto niya ng mas maraming oras makasama ako.
Iyan ay... maganda at madramang pagpapakita ng pagmamahal.
Ito ba ang gusto niya?
Ito ang unang lumabas sa bibig niya,
at nagbigay pa siya sa listahan ng iba.
Pwedeng akin na lang ang listahan?
Isusulat ko para sa 'yo pero dapat siya ang tinatanong mo.
- Para masorpresa siya. - Magandang punto.
Maging malikhain sa kung paano maipapaalala sa kanya iyon.
Gusto ng lahat na maging espesyal, maramdamang minamahal sila.
- Ang sarap. - Wow.
- Salamat talaga para dito. - Wala 'yan!
Salamat.
- Alam mo kung paano gawin ito? - May book sa kotse.
Isusulat ko lahat.
Sige.
Maging komportable. Maupo ka.
- Ang bango. - Ako talaga ang naaamoy mo.
- Ang bango mo. - Biro lang. Tanggalin natin ang cap?
- Sige na. - Okay.
Maganda ang prognosis.
Unang magandang balita 'yan.
Hindi, napakaganda. Ba't tayo nagka-cap?
Ayokong makita kang naka-cap ulit.
Sige.
- Kuha mo ba? - Oo.
I-scrub natin ang mga tuhod mo.
- Talaga? - Iyan ay mga naipong dead skin.
Patty, kailangan ko ng exfoliant.
Ang mga tuhod ni Dan ay kulay-hardwood floor,
at di ko lang maintindihan
kung bakit kulay-maple syrup ang mga tuhod ni Dan
nang walang ibang parte ng katawan niya ang kulay-maple syrup.
Bakit hindi natatanggal lang ito?
Pwedeng kailangang palitan mo ang loofah.
Maaaring kulang ka lang ng oras dito.
- Exfoliant ang tawag dito? - Oo.
Kung gagamitin ng isang beses sa isang linggo, mawawala ito.
Tara. Huhugasan ko ang buhok mo.
Ramdam mo kung paano ko kinukuskos sa anit ang oil?
- Oo. - Nakakakalma ng anit ito.
Lalo na sa 'yo dahil nagsusuot ka ng mga cap.
Pre-wash ba ito?
Tama, ito ay pre-wash oil.
Alam mo ang magagawa mo pa para kay Cara?
Pwede mong gawin ito at konting scalp massage.
At gawin n'yo na rin 'yon.
Pero ang pre-wash scalp oil ay sa panlabas na gamit lang.
Kuha ko 'yan.
Ayan.
Hair hydrator.
- Nakukuha mo ba ang halaga mo sa trabaho? - Oo.
Bilang isang nonbinary bad bitch, hindi ako mahilig sa ganito o ganyan.
Hindi mo kailangang baguhin ang mga priyoridad mo nang sobra.
Kailangang bigyan ng puwang pareho si Cara at ang trabaho mo.
Pero parang mahirap para sa iyo
dahil sa trabaho mo nakukuha ang malaking pagpapahalaga mo sa sarili.
Oo. Isyu nga iyan.
Narinig ko siya na, "Umuuwi ka ng 10:00, kailangan kita ng 7:30."
Hindi naman gabi-gabi
dahil kung wala siyang nakukuhang gabi,
ano pala, matalino ako sa negosasyon.
Ganito, "Bibigyan kita ng 7:30 tatlong beses sa linggo,"
siya naman ay, "Gusto ko iyan," at ikaw naman, "Ayos!"
Tama ka.
Ang pag-intindi kung ano ang deli para sa 'kin
ay paghahanap ng ibang mapagkukunan ng lakas na kasama dapat si Cara.
Kailangang maganap ang wikang ito ng pag-ibig.
Kailangan maglaan ng oras sa buhay ni Dan
para siya ang lalaking kailangan ni Cara.
- Oras na para sa ilong. - Naku po.
Sapat ba ang wax?
Oo.
Isa, dalawa, tatlo.
Pagod na ako.
Pinapagod ako ng mga straight.
Sino ang cutie-pie?
- Ako? - Si Dan!
Salamat.
- Salamat sa tulong mo. - Diyos ko. Walang anuman 'yan.
- Handa nang makita ang bagong ikaw? - Oo.
Sige. Ito na ang bagong Dan.
Tatlo, dalawa, isa.
Heto na.
- Tingnan mo ang mga tuhod mo. Mas okay? - Oo naman. Oo.
Tingnan mo ang kyut mong mukha.
Gusto ko 'to.
Mukha kang mas nakarelaks at parang mas masaya ngayon.
Oo.
Magbigay ka ng oras para sa sarili,
dahil pag di mo inalagaan ang sarili mo,
mahirap alagaan ang ibang tao.
At gusto kong alagaan mo si Cara.
Sa konting oras na nakasama ko siya, gusto ko siya. Napakaganda ng energy.
At sino pa ang gusto kong may kaparehong energy?
Ang lalaking ito. At tingnan mo ang gwapo mo.
- Salamat.
- Tara na. - Ito na ang cap mo.
Kung isusuot mo 'yan ngayon, di mo ko gugustuhing makita pa.
Ang kyut mo tingnan.
Mas lalong lumalabas ang pecs mo.
Salamat.
NINANAMNAM ANG SANDALI
- Kinakabahan ka ba? - Konti.
Kinakabahan talaga ako sa itsura ko sa pagluluto ng hapunan mamaya.
Nandito na sila! Nandito na.
Heto na. Handa ka na?
- Handa na ako. - Okay.
Diyos ko! Tingnan mo!
Ang gwapo mo.
- At alam mo 'yan! - Bumata ka nang sampung taon.
Ang gwapo mo, Jonny.
Ang gwapo, honey.
Ipagmamalaki mo ako sa ginawa ko kanina.
Ako? Kita ko nga.
Oo, hinugasan ko ang tuhod ko ng washcloth.
Ang gwapo mo.
- Salamat. - Handa ka na dito?
Wow.
Ano sa tingin mo?
Grabe ang pagkakaiba.
Ang ganda-ganda.
Ito ay...
Tabi muna.
- Alam ko! Patingin. - Oo.
Gusto kong gumawa ng mga espasyo kung saan hindi lang makakasama ang sarili
kundi pati si Cara.
Lugar na pang-entertain at ito'y magiging tahanan,
at higit pa, ang deli ay hindi sentro ng buhay mo
at isa lamang hintuan.
Bongga.
Ang ganda.
Ito'y... Oo.
- Gusto kong magpalipas ng oras dito. - Wow.
Di mo ginawa dati.
Hindi nga.
Nakita mo dati.
Oo, tama nga.
- Maaliwalas. Nang-iimbita. - Handa ka pa sa iba?
- Oo. - Sige.
Wow.
- Di ba? - Oo.
- Wow. - Dati, sa bahay mo,
walang lugar para mag-entertain maliban sa kama na pwedeng magyakapan.
- Nakikita mo bang nagyayakapan kayo dito? - Oo.
- Marunong ka namang yumakap, di ba? - Oo.
- Sigurado ka? Di ako sigurado sa 'yo. - Oo.
Di ako sigurado. Yakapin mo 'ko para malaman?
Hi, ako si Cara.
- Kakagaling ko lang sa trabaho. - Ang huling pagsubok.
Diyos ko!
Oo!
Ang galing mong yumakap. Parang napakatatag.
- Handa ka na sa iba pa? - Oo.
Wow.
Napakaganda.
- Oh, pininturahan mo ng itim ang kama. - Ang puno!
Parang napakataas ng kisame dahil sa mataas na puno.
At ang chandelier.
Ang ganda ng chandelier.
- Ayos. - Ayan!
Ayan siya.
Hindi ko alam na may balkonahe.
Di ba? Walang nakalagay talaga diyan.
Ngayon, isa itong espesyal na lugar
para kina Cara at Dan para mapag-isa sila.
- Ang ganda nito. - Talaga?
Oo. Napakaganda nito.
Ito ay...
- Sorry... - Ayos lang.
- Medyo... - Namangha?
Medyo nabigla, oo.
Noong gumagala ka sa isang lugar...
Parang isa, naging lima o anim na taon,
wala kang alam o kakayahan
kung ano ang posibleng magawa mo sa lugar para maging ganito.
- Talaga? - Oo.
Ito ay... Oo, napakaganda talaga.
Kahanga-hanga ito.
At kailangan talaga ng taong may kakayahan mo
para makita ito at makapagpagaling.
Nararamdaman mo bang nakakapagpagaling ito?
Di ko alam kung "galing" ang salita. Alam mo, nagagawa nitong...
Alam mo...
Oo. Kung namamaga ang isang bagay, ang hirap noong hawakan.
Kung hindi gaanong namamaga, mas madaling lapitan.
Sang-ayon ako.
- Ikaw ang pinakamahusay. - Salamat, Bobby.
- Kumusta? - Ayos lang ako.
Mabuti.
Gumawa ako ng listahan ng lahat ng maaaring isyu ni Cara
dahil sa mga kinikilos ko dito.
Na pinaparamdam sa kanya... o mag-isa kapag ayaw niya.
Naiparamdam kong di siya masyadong mahalaga.
Dinadagdagan ko ang stress niya dahil di niya ako maasahan.
Hindi ko siya sinasaktan dahil gusto ko.
Nasasaktan din ako. Palagi.
At ang pinakamagandang paraan para di ako makasakit ay manatili sa negosyo ko.
Ang pagtatrabaho sa deli ang aking ibuprofen.
- At pananatili sa deli ang hot bath ko. - Oo.
Salamat sa pagpapakita mo sa akin tungkol dito.
- Oo. - Oo.
At may alam akong posibleng paraan para ayusin ang mga isyu.
Pambihirang tao ka,
kung paano ka magmahal ng iba at kung paano ka bumuo ng isang bagay.
Masaya ako para sa 'yo,
at sa mga mangyayari at mga gagawin mo pa.
Pwede kang maging matagumpay
nang hindi tinatakasan ang iba pang bahagi ng buhay mo.
Dito nangyayari ang pagkatuto.
Ngayon, pwede na siyang magbago.
Maraming salamat talaga.
Ano'ng mangyayari mamaya?
- Magluluto ako ng hapunan. - Wow!
Alam mo kung paanong gumawa ng Pasta alla Norma.
- Di ba? - Tama.
Pagdating nila, kailangan ng iba pang makakain
para maipakilala mo sila sa bago mong tahanan.
Pwede tayong gumawa ng bruschetta.
- Okay. - Medyo iba lang nga.
May strawberry ito.
May magandang Italian loaf at baguette. At maglalagay ka ng konting olive oil.
Konting olive oil. Ayos.
Kukunin mo ang dalawang 'yan at ilalagay sa toaster.
May basil tayo,
may parm mula sa deli mo, siyempre,
at may bawang.
Balsamic para sa konting asim.
Konting olive oil.
Pakihalo iyan.
Napakadali nito.
- Ano... - Tuturuan mo rin ba ako ng table manners?
- Isang linggo lang kita kasama. - Di ko alam kung...
Mukhang wala sa itsura ko pero talagang pinahahalagahan ko ito.
- Sinusubukan ko. - Yakap nga.
Salamat.
- Handa na kayo, mga bata? - Oo!
Wow, mister!
- Grabe! - Love ko.
- Nasaan ang runway? - Runway nga diyan!
Para kang batang Brendan Fraser.
- Pupunitin ko ang shirt niya.
- Oo! - Paraanin n'yo. Ang runway niya!
- Excuse me, sir. - Ayan.
Diyos ko.
Nahuhubog ang puwit sa pantalon niya. Parang...
'Yan din ang sasabihin ko.
Sorry kung ino-objectify ka, ayos 'yan?
- May puwit ka pala. - Pinapatawad ko kayo.
Sige, salamat.
Ano'ng suot niya mamaya?
- Subukan natin ang iba pa? - Gusto kong makita 'yan.
Tara. Salamat.
- Sige, mga bata. - Oo.
- Handa nang makipag-date? - Oo naman.
- Ayos. - Patingin nga!
- Napakakisig. - Ang gwapo niya!
Ang kyut mo.
Brown dahil gusto kong ilabas ang magandang kulay
ng buhok at mga mata niya.
Ang blue ay bagay na bagay sa brown.
Sakto sa 'yo.
- Ano sa tingin mo ang iisipin ni Cara? - Magugustuhan niya.
Kumpara sa nakikita niya sa nakalipas na dalawang taon!
Siyempre naman.
Parang ibang tao na siya.
Una sa lahat, mas nakangiti siya kaysa dati.
Mukha siyang maginoo.
Napakaayos niya. Nangangatog ang kalamnan ko.
- 'Musta ang linggo mo? - Una, gusto kong magpasalamat.
Gusto ko ito. Ayos ito.
Nahanap n'yo ang bagay sa akin.
- Komportable ako. - Nakakatuwa 'yan.
Sa mental at pisikal na anyo.
At saka, salamat sa lahat ng pagsuporta n'yo
sa pagitan ng tulong ng bawat isa sa inyo.
Lumabas ang ilang isyu na kailangan kong ipaalam sa sarili ko
at napagtanto ko
at susubukan kong ayusin,
simula ngayong gabi, sa pag-aalaga ko kay Cara.
Sa tingin ko ang ipinakita mo ay matinding
kahinaan, pagpapakumbaba at pagmamahal,
mabait na tao ka na karapat-dapat sa bawat nangyari nitong linggo.
Umaasa ako na maglalaan ka ng konting oras
para ipagdiwang ang narating mo,
ipagdiwang kung gaano ka kahusay.
Malapit nang dumating si Cara. Alis na tayo.
Maging pilyo ka lang sa kanya, okay?
- Salamat. - Good luck, kaibigan.
Walang anuman.
Para lang malaman mo at isa itong pro tip,
pwede kang mag-twerk sa suit.
- Ibigay mo na, Daddy! - Oo!
- Ibigay na, Daddy! - Johnny, na-miss mo 'to!
ANG BAGONG DAN
ITALIAN HERO NA MAY MUSTARD
Sino 'yan?
Ako ito!
Diyos ko!
- Diyos ko! - Dan!
- Ang gwapo mo. - Diyos ko!
Iba ang pakiramdam ko.
Mukha kang...
Malinis.
- Diyos ko! - Dan!
Tignan mo ang bahay!
- Alam ko. - Tingnan mo'ng suit mo!
Ipapakita ko sa inyo.
Hindi kapani-paniwala!
Grabe ito.
Nabigla talaga ako.
Oo.
Hindi!
Hala. Ako'y...
Hala!
Dito ako.
Oh, ang mga li...
Mukhang maganda ang lahat!
- Panalo ka. - Panalo ako?
Panalo ako.
- Lilipat na kami sa bahay mo. - Bahay ko?
Ang ganda rin ng bahay mo,
pero makakapunta tayo dito minsan,
basta uuwi ako nang maaga.
Tingnan mo ang kuwarto ko.
Diyos ko!
- Daniel, ang rangya nito. - Oo.
Ladies first.
Diyos ko.
Salamat, Daniel.
Ang tanawin! Grabe.
Napakaganda.
Uupo lang kayo rito,
iinom ng alak at ie-enjoy ang isa't isa.
Diyos ko.
Sino'ng may gusto?
- Pinahiran ng bawang sa magkabilang gilid... - 'Yan ang sabi nila.
Ang sarap talaga, Dan. Salamat.
Nakakamangha ito.
- Cheers. - Medyo?
Wala pang ganito karaming tao sa kuwarto ko...
- Proud kami sa 'yo. Ang galing nito. - Salamat sa pagpapagawa sa akin nito.
Lahat ng nasa iyo, nakikita na namin.
- Makikilala na ang Dan na 'yon. - Pero...
Gusto namin kayong makapag-usap.
Oo.
Halika rito.
I love you.
Ang daming yakap ngayong weekend.
Pinakamarami sa buhay natin.
- Ipinagmamalaki kita. - Salamat.
Tayo na lang!
Eggplant tayo ngayong gabi.
- Ginawan mo ako ng eggplant? - Oo.
- Cheers. - Cheers.
- Mahal kita. - Mahal kita.
Ang sarap!
- Ang sarap talaga! - Oo.
- Ang ganda talaga lahat. - Oo.
At ito ay mabuti,
pero, ang ibig kong sabihin,
sa tingin ko, matatagalan pa talaga ako,
at pinaramdam nila sa akin,
"Ano sa tingin mo ang epekto nito kay Cara?"
Late na dumarating.
Di binibigyan ng sapat na oras.
Wala kapag kailangan niya.
Di ko sinasadyang saktan ka.
- Alam ko. - Alam ko naman.
- Alam ko na dati pa. - Alam ko.
Pagbubutihin ko pa.
Nakakagawa ka na ng pasta ngayon, dati hanggang reservation ka lang.
- Di ko man lang nagawang magpareserba! - Di ka man lang nakapagpareserba!
Sana ngayong linggo ay naipakita natin kay Dan
na may higit pa sa buhay kaysa sa trabaho.
Para talagang lumigaya, kailangan ng balanseng buhay.
Para ito sa pagsisikap maging mas mabuti.
Ang galing mo, Dan Stein.
Stein's Deli. Ano'ng maipaglilingkod ko?
Hi, mayroon ba kayong mainit na karne?
Dahil cold turkey ako.
Mainit na karne?
Hi, Dan Stein!
Ang ganda ng button-up shirt.
Ang pogi mo.
Kumusta kayong lahat?
Ba't wala kayo rito? Takot ba kayo?
Nagtataka ako, bakit ka nandiyan dahil lampas 5:00 na,
at dapat kasama mo si Cara.
May date ako sa kanya mamayang 8:00,
pero salamat sa pag-aalala n'yo.
Mahal ka namin at natutuwa na maayos ka.
- Bye, honey. - Masaya akong makita ka.
- Salamat. - Mag-ingat ka.
Oo. Susubukan ko.
Susubukan kong gawin palagi ito.
- Ang sweet niya. - Oo.
Walang oras para mamalantsa?
'Wag kang pagpawisan. I-steam habang naliligo.
Kita mo na? Panalo.
Tungkol sa 'kin?
Lahat tungkol kay Dan Stein.
Sige, ba't di ako nagkukuwento tungkol sa akin kanina?
Tungkol sa fashion?
Nanood ako ng fashion channel kagabi.
Totoo ba? Naghahanap ng inspo?
Hindi ah.
Underwear, foo...
Hindi kailangang pag-usapan ang underwear.
Di kailangang pag-usapan ang underwear? Bakit hindi?
Pag-usapan natin ang bagay na mas magiging interesado ka, okay?
Di ba ako naging interesado sa mga ito?
Kapeng galing sa coffee people ko?
Masarap 'yon.
Isa lang ako. Di pwedeng higit sa isa,
kundi balisa at puro banyo ako buong araw.
Tatayo ako sa upuan at sasabihin 'yan?
O parang ganoon?
Ako ay...
Ano ang tanong?
Tagapagsalin ng subtitle: Michael Manahan