‪(เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา)
‪สไตน์
‪ฉันคิดว่าแดนเป็นคนขี้โมโห
‪ผมมีลูกค้าอยู่
‪ผมคิดว่าเขาทําเป็นขี้หงุดหงิดเพื่อให้คนอื่นกลัว
‪แล้วเขาก็หลอกล่อด้วยความใจดี
‪เธอจะโตไปเป็นดาราหนังแน่ รู้ตัวใช่มั้ย
‪เขาคือแดนเพื่อนของเรา
‪ใครๆ ก็มีเพื่อนที่เราเกลียดใช่มั้ยล่ะ
‪ผมคิดว่าผมเป็นคนห่วงใยคนอื่นนะ
‪แต่อย่าบอกใครล่ะ
‪ฮีโร่ของเราสัปดาห์นี้คือผู้ชายชื่อแดน สไตน์
‪เขาเป็นตํานานท้องถิ่นของนิวออร์ลีนส์
‪เป็นเจ้าของสไตนส์มาร์เก็ตแอนด์เดลี ‪เป็นร้านในตํานานเลย
‪- ชอบร้านในตํานาน ‪- ชอบร้านเดลี ชอบร้านในตํานาน
‪ที่นี่ดังอยู่สองเรื่อง แซนด์วิชกับแดน สไตน์
‪ผมเปิดร้านสไตน์มาร์เก็ตแอนด์เดลี ‪มาประมาณ 15 ปีกว่าแล้ว
‪ที่นี่เป็นศูนย์กลางของชุมชนจริงๆ
‪เรายินดีต้อนรับทุกคน
‪ทั้งน่ารําคาญ ไม่น่ารําคาญ
‪เขาขึ้นชื่อว่าทําโฆณาเพี้ยนๆ
‪ฉันคิดว่าคนครึ่งนิวออร์ลีนส์ ‪เคยเห็นก้นแฟนฉันกันหมดแล้ว
‪แดน นายติดแตงดองฉันอยู่
‪ฉันไม่ติดอะไรนายทั้งนั้น
‪ทุกคนในเมืองรู้จักแดน สไตน์
‪เราทุกคนไปเพื่อกินแซนด์วิชและโดนตะคอกใส่
‪การบอกว่าแดนเป็นคนบ้างานยังน้อยไป
‪เขาทํางานสัปดาห์ละกว่า 80 ชั่วโมง ‪ตลอดเจ็ดวันที่ร้านเดลีของเขา
‪มีแต่เรื่องร้าน
‪- เกลือโคเชอร์ ‪- ตลอดเวลา
‪เขากําลังมีความสัมพันธ์จริงจังครั้งแรก ‪กับคาร่า แฟนสาวที่คบกันมาสองปีแล้ว
‪บ้างานขนาดนั้นแล้วมีแฟนเนี่ยนะ
‪ฉันค่อยๆ รักแดนมากขึ้นแล้ว
‪ฉันแทบจะนับถือเขาเป็นพ่อ ‪แต่เขากลับบ้านดึกมาก
‪เขาคิดถึงแต่เรื่องร้านตลอดเวลา
‪อย่างน้อยสัปดาห์ละสองครั้ง
‪แม่จะโทรหาฉัน ‪เพราะแดนควรจะกลับบ้านมากินมื้อเย็นด้วย
‪แต่เขากลับยังอยู่ที่ร้าน
‪จิตใจดีและความเอาใจใส่ของเขาชนะใจเธอ
‪แต่ภายนอกที่ดูหยาบกระด้างของแดน ‪และความหมกมุ่นกับร้าน
‪ทําให้ความสัมพันธ์ของพวกเขามีปัญหามากมาย
‪และคาร่าก็กําลังสองจิตสองใจ
‪- ฟังดูมีเค้าละ ‪- ใช่ เอาแล้ว
‪เขายุ่งอยู่กับร้านมากจนไม่มีเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้า
‪หรือโกนหนวดเลย
‪บางคนใช้ผลิตภัณฑ์แต่งผมเพื่อจัดทรงผม
‪แดนใช้น้ําลายตัวเอง
‪อี๋
‪ฮอต!
‪หวังว่าทําหลังจากแปรงฟันแล้วนะ
‪เขามีน้ําลายเยอะเกินไปเหรอ
‪นั่นต้องใช้น้ําลายมากเลยนะ
‪- ฉันคิดว่า... ‪- เขาใช้น้ําลายตัวเอง
‪ทําไมทําเหมือนเป็นเรื่องปกติไปได้
‪น่าคลื่นไส้ที่สุด
‪ฉันเคยพาแดนไปงานที่ทํางานแค่ครั้งเดียว
‪เขาไปสาย
‪แต่งตัวแบบเพิ่งกลับมาจากร้านเดลี
‪ฉันบอกว่า "ฉันเป็นประธานบริหารคนใหม่ของที่นี่
‪แต่คุณมาสาย แถมไม่แต่งตัวดีๆ อีก"
‪แล้วเขาก็นั่งลงทันที
‪แล้วผล็อยหลับไป
‪งานนั้นไปได้ไม่สวยเลย
‪มีบางช่วงเวลาที่ฉันอยากรู้ว่าฉันจะพึ่งพาเขาได้
‪และร้านเดลีจะไม่ชนะ
‪นี่เรจิส เพิ่มเกลือไปรึยัง
‪ผมรู้ว่าผมมีความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ ‪ที่ขาดกันไม่ได้กับร้านเดลี
‪ถ้าผมเป็นแซมสัน ร้านก็เป็นเส้นผมของผม
‪ผมมีความรู้สึกหงุดหงิดอยู่นะ
‪จนต้องคิดว่า "ฉันมีทั้งหมดแค่นี้เหรอ"
‪"ฉันเกิดมาทําแค่นี้เหรอ
‪แค่มาที่นี่แล้วไม่เคยได้สนุกกับชีวิต
‪และไม่เคยได้พักเลย"
‪ฉันมีความรู้สึกว่าจะเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้
‪เรารักแดนและเรารักร้านเดลี
‪แต่เรารู้ว่าเขาสมควรจะดูแลตัวเองบ้าง
‪แมเดอลีนอยากให้แฟ็บไฟว์ช่วยปรับปรุงแดน
‪ให้เป็นแฟนแบบที่เขาควรเป็นเพื่อแม่ของเธอ
‪และช่วยเขายุติความสัมพันธ์ ‪ที่เขาขาดร้านเดลีไม่ได้ซะที
‪ภารกิจของเราสัปดาห์นี้คือเปลี่ยนแดนร้านเดลี ‪ให้เป็นแฟนหนุ่มคนดีของคาร่าซะที
‪- เย่ ‪- เย่
‪น่ารักจัง
‪(เควียร์ อาย)
‪(วันที่หนึ่ง)
‪(กลืนไม่เข้า คายไม่ออก)
‪ฉันหิวแล้ว
‪ของว่าง
‪สไตน์ครับ รอสักครู่นะ
‪กลิ่นหอมจัง
‪หวัดดี
‪แดนหน้าตาเป็นยังไง
‪- โธ่ ‪- นั่นเขาเหรอ
‪ใช่
‪เอาละ ผมมีคาปรีชีกับโปรชูโตหนึ่งออนซ์
‪ดูรูปพวกนี้สิ
‪เขาเป็นคนเฮฮาน่าดูเลยนะ
‪- นั่นก็เขา ‪- นี่ก็ด้วย
‪- พระเจ้า ‪- อ้าว เขาเป็นจอร์จ คอสแตนซ่า
‪อย่าเปิดเสียงออกลําโพงได้มั้ย ‪ผมไม่ได้ยินที่คุณพูดเลย
‪แดน
‪ไม่รู้สิ เราน่าจะกลับมาทีหลังนะ
‪ตอนฉันเป็นเด็ก
‪ถ้าฉันแอบปิ๊งใครอย่างแรง
‪ฉันจะทําเป็นเมิน ไม่รู้ว่าต้องทําตัวยังไง
‪เพราะฉันประหม่ามาก
‪นี่ก็อาจจะเป็นอาการประหม่าแบบว่า ‪"แดน สไตน์หลงรักเรา" ก็ได้
‪- มีอะไรให้ช่วยมั้ย ‪- มีจ้ะที่รัก ฉันชักหิวแล้วสิ
‪ที่นี่สวยมาก และดูตาสีน้ําตาลของคุณสิ
‪- มีคนบอกว่าตาผมสวย ‪- โอเค ฉันอยากสั่งแล้ว
‪ขอเบเกิลไข่กับชีสครับ
‪- ไข่สองฟองจะดีมาก ‪- รู้รึเปล่าว่าเรามาช่วยคุณ
‪- รู้ ‪- หวัดดี
‪- คุณช่วยผมด้วยการสั่งอาหารได้ ‪- แต่คุณหล่อจะตาย
‪ขอคุกกี้ชิ้นนี้ได้มั้ย
‪ผมบอกไว้ก่อนนะ พวกเราไม่มีเงินกัน
‪ไม่เป็นไร ผมจะลงบัญชีไว้
‪ฉันจะรีวิวให้อย่างเลิศเลยจ้ะ
‪อร่อยขั้นเทพเลย
‪ผมจะตั้งตาอ่านรีวิวคุณ
‪แดน สไตน์คงตกรอบ ‪อเมริกาส์ เน็กซ์ ท็อป โมเดลตั้งแต่ตอนแรก
‪ไม่ใช่เพราะเขาไม่ฮอตนะ ‪แต่เพราะเขายิ้มด้วยตาไม่เป็น
‪ขุดมาจากข้างใน...
‪ไทร่าทําแบบนี้ ขอดูหน่อยแดน สไตน์
‪ผมไม่อยากกินอะไร
‪สิ่งเดียวที่ผมต้องการคือรู้จักคุณมากขึ้น
‪ฉันเฝ้าเครื่องคิดเงินได้นะถ้าคุณไม่กล้าทิ้งไป
‪- ไม่ ผมจะให้... ‪- ผมเคยทํางานที่แมคโดนัลด์
‪- ผมทําให้ได้ ‪- ขอบคุณ
‪หนุ่มจากฟิลาเดลเฟียมาอยู่นิวออร์ลีนส์ได้ไง
‪ผมเคยเป็นทนายความ ‪ผมได้ทํางานกฎหมายครั้งแรกที่นี่
‪เลยอยู่ที่นี่ต่อเพราะอยู่แล้วสบายใจ
‪คุณเปิดตลอดเจ็ดวันเลยรึเปล่า
‪- ไม่ หกวัน ‪- โอเค
‪- คุณอยู่ทั้งนี่ตลอดเจ็ดวันมั้ย ‪- อ๋อใช่
‪คุณรู้สึกว่าทิ้งร้านไปไม่ได้ ‪เพราะพวกเขาต้องการคุณ
‪หรือคุณแค่ชอบอยู่ที่นี่ตลอดเวลา
‪อาจจะเป็นอย่างแรก แต่ส่วนใหญ่ก็อย่างหลัง
‪- ดูกล้ามขาเขาสิ ‪- ดูเขาเก๊กท่า
‪ใช่ ผมมีรากฐานที่ดี
‪ผมชักสงสัยแล้วว่าบ้านคุณเป็นยังไง
‪- พร้อมจะพาเราไปดูบ้านคุณมั้ย ‪- พร้อมแล้ว
‪- ผมพร้อมจะให้คุณออกจากร้านผมแล้ว ‪- ไปกันเลย
‪- ขอดูบ้านหน่อย ‪- เราอยากเห็น
‪ไปดูข้างในกัน สวยเหมือนที่ร้านรึเปล่า
‪ไม่
‪เอาละ
‪- โห ดีอยู่นะ ‪- ครัวใหญ่มาก
‪ใช่ สวยมาก
‪ดูเหมือนไม่มีใครอยู่ที่นี่เลย
‪จะพูดอย่างนั้นก็ได้
‪เราได้ยินว่าแฟนคุณไม่แวะมาที่นี่
‪ถูกต้องครับ
‪- คุณชวนเธอมามั้ย ‪- ไม่
‪กว่าจะได้พูดว่า "มานัดเจอกันวันธรรมดาเถอะ"
‪ก็ห้าทุ่มไม่ก็ห้าทุ่มครึ่ง ผมจะกลับบ้านแล้ว
‪- แค่เรียกมาซั่มกันสินะ ‪- เธอก็เข้านอนแล้ว
‪ไม่ได้เรียกมาซั่ม
‪เรานอนกอดกัน
‪แล้วห้องนั่งเล่นนี่ล่ะ
‪ไม่ค่อยมีอะไรให้เล่นเลย
‪รู้สึกเหมือนคุณยังไม่ได้ย้ายมาอยู่เลย
‪- คุณอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่แล้ว ‪- น่าจะห้าหกปี
‪ผมไม่ค่อยใช้เวลาอยู่ที่นี่
‪คุณไม่ได้ใช้เวลาอยู่ที่นี่เพราะมันเป็นแบบนี้
‪หรือคุณเลือกที่จะทําให้เป็นแบบนี้ ‪จะได้ไม่ต้องอยู่
‪ผมว่ามันเป็นปัญหาโลกแตกนะ
‪แดนเป็นคนมีบุคลิกเฮอา
‪มีภาพวาดเหมือนของตัวเอง ‪มีรูปตัวเองติดอยู่ทั่วร้าน
‪แต่พอไปถึงบ้านเขา...
‪ไม่มีตัวตนอะไรเลย
‪ข้างบนกว้างมากเลย
‪สวยนะเนี่ย
‪จากเจ็ดวัน คุณใช้เวลาอยู่บ้านคาร่ากี่วัน ‪เมื่อเทียบกับที่นี่
‪ตอนนี้ก็เจ็ดวันเลย
‪เรานอนเตียงเดียวกันตอนกลางคืน แต่ก็แค่นั้น
‪ผมคิดว่าเธอต้องการ ‪ให้ความสัมพันธ์เรามีอะไรมากกว่านี้
‪- แล้วคุณล่ะอยากได้มั้ย ‪- อยากสิ
‪นี่คือห้องน้ํา
‪สิ่งที่ผมคิดว่าน่าสนใจคือคุณมีอ่างล้างหน้าสองอ่าง
‪และอ่างนึงก็ว่างเปล่า
‪เพราะไม่มีใครมาที่นี่
‪ถูกต้อง
‪หวัดดีครับ
‪คาร่าใช่มั้ยครับ
‪คุณสวยมากเลย
‪แหม ขอบคุณค่ะ
‪- เมื่อไหร่ผมจะได้กอดบ้าง ‪- จูบเขาเลย
‪เล่าเรื่องแดนให้ฟังหน่อยสิจ๊ะ
‪พระเจ้า เขาเป็นปริศนาค่ะ
‪ฉันจะหาคนที่แต่งตัวดีๆ
‪และคนที่มีมารยาทดีแบบคนใต้ก็ได้
‪แต่หาคนที่ใจกว้างขนาดเขา
‪ที่ใช้ชีวิตเป็นตัวอย่างทุกวันว่า ‪เขาจะช่วยเหลือคนอื่นได้ยังไงน่ะยาก
‪มันอยู่ในกรรมพันธ์ุเขา
‪- เขาเป็นคนใจกว้างมาก ‪- ค่ะ
‪เขาต้องการให้ช่วยด้านไหนครับ
‪เรียกว่าความสมดุลยังน้อยไปเลยค่ะ
‪ฉันเป็นผู้หญิงที่พึ่งพาตัวเองได้ ‪แต่ไม่ได้ถึงขนาดที่
‪ฉันอยากอยู่ตามลําพังคืนวันศุกร์เสาร์
‪มันทําให้ฉันรู้สึก... ‪บางครั้งเหมือนไม่ให้เกียรติกันเลย
‪เขาทุ่มเทสุดตัวให้กับร้าน ‪แต่คุณกลับได้แค่เศษเสี้ยว
‪- ใช่ ‪- จ้ะ
‪คุณเคยลองแก้ปัญหากันรึยัง
‪เคยคุยกันมั้ย แดน คุยแล้วได้ผลเป็นไงบ้าง
‪เธอเคยบอกผมหลายอย่าง ‪ผมก็พยายามทําตัวให้ดีขึ้น
‪ผมดูออกว่าแดนถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี
‪เขารู้ว่าพฤติกรรมแบบนี้มันใช้ไม่ได้
‪มีบางอย่างผิดปกติ
‪ขอดูห้องน้ําหน่อยได้มั้ย
‪- นั่นสิ ‪- เย่
‪ขอสอดส่องสถานการณ์คุณหน่อย ‪ไม่ได้จะทิ้งระเบิดหรอก
‪ไม่หรอก เชิญเลย
‪บาย
‪รักนะ
‪ใช้ได้
‪เขาบอกว่าไม่ค่อยแต่งตัว แต่มีเน็กไทเพียบเลย
‪ตายแล้ว
‪แดนแสนซน
‪ไงแจ็กกี้ ฉันมีอะไรจะให้ดู
‪- โอเค ‪- หันไป
‪ไม่เจ็บเหรอ
‪ตีแรงอีกนิดนะ
‪อย่าแรงไป อย่าออกตัวแรง
‪เอาเลย แรงอีกหน่อย
‪เจ็บนะนังนี่!
‪- ก่อนอื่น เราอยู่ที่ไหนกัน ‪- เราอยู่ในห้องครัวคุณ
‪ผมมีครัวด้วยเหรอ
‪- งั้นคุณไม่ค่อยทําอาหารในนี้สินะ ‪- ไม่เลย
‪กว่าจะหาส่วนผสม วางแผนก็ต้องใช้เวลานาน
‪มีโอกาสที่น่าสนใจมากมาย ‪ให้คุณกับคาร่าได้ผูกพันกัน
‪แต่ผมรู้สึกว่าคุณไม่ได้ใช้โอกาสนั้นเลย
‪ผมอยากปรับปรุงตรงนี้
‪คุณใช้เวลาอยู่บ้านเธอบ่อยมาก
‪คุณจําครั้งสุดท้ายที่เธอแวะมาได้มั้ย
‪ที่คุณทําอาหารให้เธอกินอยู่ในครัว
‪- ไม่ได้ ‪- โอเค
‪- งั้น... ‪- เพราะมันไม่เคยเกิดขึ้น
‪คุณอยากเปลี่ยนเรื่องนั้น ‪หรือลองทําอะไรใหม่ๆ มั้ย
‪ผมปวดใจนะที่ผมไม่เคยคิดจะทําอย่างนั้น ‪จนกระทั่งตอนนี้
‪เมื่อคุณรู้ดีขึ้น คุณก็ทําดีขึ้น
‪ใช่
‪นั่นแหละที่เราทําได้ในชีวิต
‪ฉันแค่อยากบอกว่าเมื่อฉันมองลึกลงไปในตาคุณ
‪ฉันเห็นคิ้วของคุณปู่ฉัน
‪ฉันเลยรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน สบายใจอบอุ่น
‪- คิ้วผมดกมาก ‪- เราจะเล็มออกหน่อย
‪- ขอบคุณ ‪- ขอดูผมคุณได้มั้ย
‪เอาเลย
‪ว้าว ผมหนาสวยเชียว
‪ผมคุณดูดีมาก
‪คุณมีพื้นผมที่ดีมากอยู่แล้วนะ
‪ฉันไม่ค่อยสนเรื่องลําดับการใช้ของ
‪ว่ามันทําให้คุณดูเป็นยังไง
‪ฉันสนว่ามันทําให้คุณรู้สึกยังไงมากกว่า
‪สําหรับฉัน เรื่องความงาม การดูแลผิว ‪ดูแลทรงผม ดูแลร่างกาย
‪เรื่องทั้งหมดนั้นเป็นเหมือนเส้นทาง
‪ให้คุณสํารวจความสัมพันธ์กับตัวเอง
‪มาดูแลตัวเองกันหน่อย
‪นี่ก็เป็นวิธีให้คุณดูแลตัวเองได้
‪ตู้เสื้อผ้าคุณมีชุดน่าเบื่อๆ แบบ ‪"เอาแบบนี้แหละ แค่ใส่ๆ ไป"
‪แล้วก็มีชุดพวกนี้ที่ดูดีทีเดียว
‪มีเสื้อผ้าที่ใครใส่ก็ต้องรู้สึกดี
‪แต่เท่าที่รู้มา คุณไม่เคยใส่เลย
‪- ถูกต้อง ‪- เพราะคุณไม่ใส่ใจแล้ว
‪เพราะคุณเหนื่อยมาก
‪เลยคิดว่า "ฉันทํางานตลอดเวลา"
‪"ไม่สําคัญหรอก" เหรอ ‪ขอคําตอบตรงไปตรงมานะ
‪- ผมเคยเป็นผู้ชายที่แต่งตัวเนี้ยบ ‪- โอเค
‪และมีโอกาสได้แต่งตัวมีสไตล์
‪ไม่ใช่ว่าผมไม่สนนะ แต่อาจจะเป็นเพราะว่า...
‪ผมสนใจน้อยกว่าเรื่องอื่น
‪ผมแต่งตัวแบบนี้ไปดินเนอร์
‪ผมรู้ว่าคาร่าคงไม่อยากให้ผมทําแบบนี้
‪เป็นเพราะผมต้องทําให้คุณดูรึเปล่า ‪ว่าจะจัดลุคยังไง
‪เพราะคุณไม่มีเสื้อผ้า ‪ที่พอดีตัวที่ทําให้คุณรู้สึกดีเหรอ
‪เพราะอะไร
‪ตามนั้นทั้งหมดเลย
‪ผมแค่อยากให้คุณมีเสื้อผ้า
‪ที่ทําให้คาร่าเข้าใจชัดเจนว่าคุณใส่ใจเธอ
‪เธอสมควรได้อย่างนั้น ไม่ใช่เหรอ
‪ใช่
‪หรือไม่ ไม่รู้สิ
‪เธอสมควรได้รับ ใช่
‪ผมอยากรู้ว่าชีวิตวัยเด็กคุณเป็นยังไง
‪โอย
‪ผมว่าผมคงไม่ค่อยมีเรื่องให้ภูมิใจนัก
‪ผมเป็นลูกหลงของบ้าน
‪แล้วคิดว่าการคิดอย่างนั้น ‪ยังส่งผลยังไงกับชีวิตคุณตอนนี้
‪ผมขาดความมั่นใจในตัวเองระดับหนึ่ง
‪ผมมักจะหันไปหาสิ่งที่ทําให้ผมรู้สึกสบายใจ
‪การทํางานที่ร้านเดลี
‪ช่วยสร้างความมั่นใจ ‪ที่ทําให้ผมรู้สึกสบายใจอยู่ตอนนี้
‪ผมได้ยินจากบางคนที่ทํางานที่ร้าน
‪ได้ฟังจากคาร่า
‪และมีความรู้สึกทั่วไปว่า
‪คนคิดว่าคุณเป็นคนที่วิเศษที่สุด
‪ไม่ก็โคตรงี่เง่า
‪ผมไม่คิดมากนักหรอก
‪มีคนชอบผมมากพอ ผมเลยคิดว่า
‪ถ้าพวกเขาไม่ถูกชะตาผมตั้งแต่แรก
‪อีกหน่อยก็คิดได้เอง
‪ผมไม่เชื่อหรอก
‪คุณบอกว่า "ฉันไม่สนว่าใครพูดอะไร"
‪แต่คุณก็ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง
‪ผมไม่... อยากขึ้นชื่อว่าเป็นคนงี่เง่า
‪แต่ผมไม่...
‪ผมรู้ว่ามีคนมากพอที่คิดว่าผม...
‪- เราหยุดที่ท่อนแรกได้มั้ย ‪- ได้เลย
‪"ผมแค่ไม่อยากขึ้นชื่อว่าเป็นคนงี่เง่า"
‪- ครับ ‪- แค่นั้นก็พอ
‪ผมไม่อยากขึ้นชื่อว่าเป็นคนงี่เง่า
‪คนครึ่งนึงได้เจอผู้ชายที่ดูหยาบคายขี้โมโห
‪และอาจจะไม่ค่อยเป็นมิตร
‪อีกครึ่งนึงก็ได้ผู้ชายที่อ่อนโยนนิสัยดี
‪ผมไม่เชื่อนะว่าทั้งสองคนนั้นเป็นคุณ
‪ผมเชื่อว่าคนนึงมีไว้เพื่อป้องกันตัว ‪อีกคนนึงเป็นตัวตนคุณจริงๆ
‪- ผมคิดว่านั่นคือสิ่งที่เราต้องหาคําตอบ ‪- ได้
‪และทําไมคุณถึงอยากหาคําตอบนะ
‪เพราะผมมั่นใจว่ามันจะช่วยให้ผมเติบโตขึ้น
‪- เรารู้กันแล้วนะว่าจะทําอะไร ‪- รู้แล้ว
‪- ใช่ ‪- ได้
‪คุณเต้นทเวิร์กเป็นมั้ย
‪- ไม่เป็น ‪- เดี๋ยวเต้นให้ดู
‪บทเรียนที่หนึ่ง
‪อย่าทําเคาน์เตอร์พังเชียวนะ
‪- เต้นสักนิดหน่อยก็ได้ แบบ... ‪- พระเจ้า
‪เด้งแบบนี้
‪คุณคงไม่คิดว่าจะเจอแบบนี้ด้วยละสิ
‪- ช่วยหลังส่วนล่าง ‪- ปีนขึ้นมาเลย
‪- อยากให้ผมเต้นทเวิร์กจริงเหรอ ‪- มีอะไรต้องเสียล่ะ
‪- เอามือวางตรงนี้ ‪- นั่นแหละ
‪- ขึ้นไป ‪- ขึ้นไป
‪ผมไม่เคยเห็นใครเต้นทเวิร์กมั่วขนาดนี้ ‪ตั้งแต่ทีน่า เบลเชอร์
‪นั่นแหละ
‪งดงามมาก
‪ใครจะไปรู้ว่าแดนมีลีลา
‪เย่
‪ลีลาไม่ค่อยไหว แต่ก็พอมี
‪- เยส ‪- นั่นแหละ
‪- ต้องเด้งขึ้นไป ‪- "เอาเงินมาโปรย"
‪สัปดาห์นี้ต้องสนุกแน่
‪ชักชอบเขาแล้วนะเนี่ย
‪(วันที่สอง)
‪(จับให้ได้ ไล่ให้ทัน)
‪ผมอยากให้แดนปรับปรุงตัว ‪ให้เป็นคนรักที่ใส่ใจกับคาร่า
‪ผมอยากให้เขารู้สึกภูมิฐานและมีรสนิยมขึ้น
‪สําหรับผู้หญิงที่ดูภูมิฐานและมีรสนิยมของเขา
‪ถ้าคุณอยากเป็นนักธุรกิจ ‪ที่ประสบความสําเร็จ เยี่ยม
‪แต่คุณต้องใส่ใจด้านอื่นๆ ในชีวิตด้วย
‪ไม่งั้นสุดท้ายคุณจะกลายเป็นตาแก่ขี้โมโห
‪ไงจ๊ะแดน
‪ผมอยากทําให้บ้านเขา ‪เป็นที่ที่คาร่าอยากมาค้างคืนด้วย
‪ผมอยากให้พวกเขาร่วมใช้ชีวิตด้วยกันมากขึ้น
‪ผมอยากให้แดนทําเพื่อคาร่า
‪แบบที่เขาทําเพื่อธุรกิจของเขา
‪ผมอยากให้แดนรู้ตัวว่า ‪คาร่าจะขอบคุณที่นานๆ ครั้ง
‪จะได้กินอาหารทําเองที่บ้านบ้าง
‪ฉันหวังว่าแดนจะคลายกําปั้น
‪ที่กําบุคลิกหนุ่มหยาบคายไว้จนแน่น
‪และก้าวต่อไปพร้อมความหวัง ‪และความรักในหัวใจ
‪เขาจะได้แบ่งปันกับคาร่า ‪และที่สําคัญที่สุด กับตัวเอง
‪เวลาคาร่าชวนคุณไปงาน
‪คุณคิดมั้ยว่า "ฉันจะแต่งหล่อเพื่องานนี้"
‪ตอนแรกผมอาจจะไม่ได้คิด
‪ตอนที่เราไปแนชวิลด้วยกัน เธอบอกว่า
‪"เราต้องแบ่งเวลาสักคืน ‪เพื่อเตรียมเก็บของคุณให้พร้อม"
‪ผมทําคุณสลดเลยเหรอ
‪คุณอายุ 50 แล้ว
‪- เพิ่ง 49.9 ‪- ก็ได้ เกือบ 50
‪เป็นไปได้ยังไงที่เรามาถึงจุดนี้ ‪ที่แฟนคุณต้องบอกคุณ
‪"นี่ แพ็กของให้เหมาะสมนะ"
‪เพราะผมไม่เคยไปเที่ยวกับแฟน
‪เมื่อเทียบกับไปเที่ยว...
‪คําถามของผมคือ คุณโผล่ไปที่งาน
‪- คาร่าเดินเข้ามา ดูสวยสง่า ‪- ใช่ ถูกต้องเลย
‪แล้วคุณก็ยืนอยู่ตรงนั้น...
‪ใช่ ทํานองนั้นเลย
‪แต่นั่นเกิดขึ้นครั้งเดียว
‪มีช่วงเวลาที่คุณได้เรียนรู้หรือคิดได้บ้างมั้ย
‪ว่า "ฉันจะปล่อยให้เกิดขึ้นอีกไม่ได้"
‪น่าเสียดายที่ไม่ทันไรผมก็ลืมไป
‪ต่อไปนี้สิ่งที่ผมอยากให้คุณทําคือ ‪คอยบอกตัวเองเสมอ
‪"ฉันต้องทําเพื่อเธอมากขึ้น"
‪ผมไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งขนาดนี้
‪นี่เป็นโอกาสของผมตอนอายุ 50
‪ไม่มีทางที่คุณมีธุรกิจที่ประสบความสําเร็จ ‪โดยไม่มองการณ์ไกลได้
‪คิดซะว่าเธอเป็นส่วนหนึ่ง ‪ของความคิดผู้ประกอบการของคุณ
‪คุณอยากให้ร้านเดลีประสบความสําเร็จ ‪คุณทําได้แล้ว
‪ถ้าคุณอยากมีความสัมพันธ์ที่ประสบความสําเร็จ ‪คุณก็รู้ว่าต้องทํายังไง
‪เข้าใจละ ไม่ คุณพูดถูก
‪ผมอยากให้แดนเริ่มรู้ตัวว่า
‪เขาต้องตั้งใจมีส่วนร่วมในความสัมพันธ์นี้ด้วย
‪คุณพร้อมจะเปิดใจลองทุกอย่าง ‪ที่ผมอยากให้คุณลองรึยัง
‪- พร้อม ‪- ผมมีเสื้อเอวลอยสวยๆ อยู่
‪- ใส่แล้วหล่อแน่ ‪- ก็ได้
‪ผมแค่อยากให้เขาทุ่มเทมากขึ้นกับคาร่า
‪และมันจะสร้างความแตกต่างให้กับเธอ ‪และความสัมพันธ์ของพวกเขา
‪- ขอดูได้มั้ย ‪- ได้
‪อยากให้ผมไปเอาหมวกเบสบอลมาใส่มั้ย
‪ผมไม่อยากได้หมวกคุณ คุณผมสวยมาก
‪- ขอบคุณ ‪- ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณปิดเอาไว้
‪ผมชอบมาก ชอบที่มันพอดีตัว
‪สีน่าจะแรงกว่านี้นิดนึง
‪คุณอยากได้สีสดใสกว่านี้เหรอ
‪สไตล์ของผมเคยใส่ทุกอย่าง ‪ที่ดูคลาสสิกและเรียบง่าย
‪และเนกไทก็จะ...
‪- โดดเด่น ‪- เด่น
‪แขนเสื้อดู... แบบว่า
‪สอนผมพับได้มั้ย
‪ได้สิ มันเรียบง่ายมากครับ
‪เราแค่ม้วนขึ้นมาสามทบ ‪แล้วก็ทําให้ดูพอดีขึ้นหน่อย
‪ดูเหมือนคนนี้ตั้งใจมีสไตล์แล้ว
‪ผมอยากให้คุณใส่รองเท้าผ้าใบ ‪แบบที่ไม่เชิงเป็นรองเท้าผ้าใบ
‪ให้คุณใส่ไปดินเนอร์
‪และคาร่าคิดว่า "เขาพยายาม เขาเอาใจใส่"
‪- "เขาพยายาม" ‪- ใช่
‪ผมเริ่มชอบรองเท้ามากขึ้นแล้ว
‪คุณยิ้มสดใสเข้ากับชุด
‪เมื่อวานคุณไม่ใช่แบบนี้
‪ผมเห็นด้วย
‪เยี่ยม โอเค
‪ผมเตรียมลุคต่อไปไว้ให้แล้ว ‪เชิญเข้าไปลองเลยครับ
‪- แต่ที่ผ่านมาดูดีมาก ‪- โอเค
‪- ได้ ‪- ขอบคุณ
‪คุณโอเคมั้ย
‪ไม่โอเค
‪- ผมชอบนะ ‪- คุณดูฮอต
‪ผมชอบสีฟ้า
‪ผมเห็นสีนี้ สีโทนนี้ในเสื้อแจ็กเก็ตสูทของคุณ
‪ที่ผมคิดว่าจะเข้ากับสีผมคุณได้ดีมาก
‪มันเท่มาก แต่ก็ดูลําลองด้วย
‪เป็นเสื้อเดนิม
‪ถ้าคุณถอดแจ็กเก็ตออกก็ยังดูเหมาะสมดี
‪แต่ยังดูลําลองอยู่
‪ผมไม่เคยใส่เสื้อเชิ้ตที่...
‪- เสื้อทูนิค ‪- เรียกว่าอะไร ทูนิคเหรอ
‪- เสื้อทูนิค ใช่ครับ ‪- เข้าใจละ
‪รายละเอียดทําให้ยิ่งดูน่าสนใจ ‪กว่าเสื้อแชมเบรย์ทั่วไป
‪คุณดูเป็นตัวเองอยู่
‪ดูประสบความสําเร็จ ภูมิฐาน
‪เราแค่ทําให้ดูสบายๆ ขึ้น
‪จะได้ไม่รู้สึกเหมือนคุณแต่งตัวเหมือนพ่อคุณ
‪ตลกดีนะ เพราะผมคิดว่าถึงจุดนี้
‪ผมถึงวัยเดียวกับพ่อ ‪ตอนที่ผมคิดว่าพ่อเป็นพ่อแล้ว
‪เขาแต่งตัวเท่แบบนี้รึเปล่า
‪ไม่มีความเห็น
‪แปลว่าไม่
‪เห็นชัดจากท่าทางของแดนว่าเขารู้ตัวว่าเขาดูดี
‪ตั้งแต่ผมได้รู้จักแดนมา
‪เขาไม่เคยวางท่าทาง
‪ที่ดูเหมาะสมกับผู้ชายที่ประสบความสําเร็จเลย
‪และนี่เป็นครั้งแรก
‪ที่ผมได้เห็นตัวตนที่เขาอาจจะเป็นได้ในอนาคต
‪- ขอบคุณที่เปิดใจครับ ‪- ผมแค่อยากดูดี
‪คุณดูดี
‪(ศูนย์บัญชาการแฟ็บไฟว์ ‪เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา)
‪- หวัดดีครับ ‪- ไงคะ
‪- แมเดอลีนสินะ ‪- แมเดอลีนค่ะ
‪- ไงครับ ‪- แคทเธอรีน
‪- หวัดดีค่ะ ‪- เป็นไงบ้าง
‪- สบายดีค่ะ ‪- ขอบคุณที่มาครับ เชิญนั่งเลย
‪ผมพาพวกคุณมาที่นี่ ‪เพราะผมอยากรู้จักแดนให้มากขึ้น
‪ตอนที่เราได้เจอเขา
‪ผมรู้สึกว่าแดนออกจะเป็นคนกวนโอ๊ย
‪- ค่ะ ‪- และ...
‪ใช่เลยค่ะ
‪แต่อีกด้านนึง ทุกคนก็บอกว่า "เขาเป็นคนดีมาก"
‪ค่ะ
‪ผมเลยอยากเข้าใจว่า ‪นี่เป็นนิสัยเฉพาะเวลาอยู่ที่ร้าน
‪หรือมันส่งผลต่อชีวิตส่วนตัวของเขา ‪กับเพื่อนๆ กับครอบครัว กับแม่ของคุณด้วย
‪ฉันคิดว่าสําหรับเราสองคน
‪เราก็เคยมีเหตุการณ์กระทบกระทั่งกับแดนบ้าง
‪มาตลอดหลายปี
‪นี่เลยเป็นนิสัยที่บ้านด้วย ไม่ใช่แค่เวลาอยู่ที่ร้าน
‪ผมคิดว่าแดนไม่เข้าใจจริงๆ ว่า ‪พฤติกรรมขี้หงุดหงิดของเขา
‪ส่งผลยังไงกับชีวิตเขา
‪ดังนั้นไม่มีใครที่จะช่วยทําให้เขาตาสว่าง
‪ได้มากกว่าผู้เสนอชื่อเขา ลูกสาวของคาร่าแล้ว
‪- ไง ‪- ไงคะ
‪เพิ่งเจอกันครั้งแรกใช่มั้ย
‪เหตุผลสําคัญที่แดนควรฟังเรื่องนี้
‪เพราะในใจของแดน ‪เขาคิดว่าชีวิตส่วนตัวเขาปกติดี
‪ฉันคงไม่อยู่ที่นี่ถ้าฉันไม่ได้อยู่ข้างแดนหรอก
‪แต่ช่วงปีแรกๆ
‪ฉันไม่ค่อยอยากสนับสนุน ‪ความสัมพันธ์ของพวกคุณเท่าไหร่
‪เข้าใจได้
‪คุณรู้มั้ยว่าเธอรู้สึกแบบนี้ตั้งหลายปี
‪ไม่เลย
‪- ไม่เลยเหรอ ‪- ไม่
‪คุณคิดว่าความสัมพันธ์ของเขากับแม่ของคุณ ‪จะดีขึ้นได้ยังไงบ้าง
‪ฉันว่าจริงใจให้มากกว่านี้
‪- ใช่ ‪- ต้องพึ่งพาได้
‪แม่ไม่รู้เลยว่าวันนึงจะได้เจอใคร ‪แดนร้านเดลีหรือแดนแฟนแม่
‪มันแล้วแต่วัน
‪ใช่
‪ฉันคิดว่าแม่อยากมีคนที่
‪แม่เปิดเผยความรู้สึกอ่อนไหวด้วยได้
‪ฉันคิดว่าเขาไม่ค่อยรู้จักชีวิตแม่มากนัก
‪ง่ายๆ เลยคือเพราะว่าเขาไม่อยู่ด้วย
‪เข้าใจละ
‪พอเขากลับบ้านมาตอนสี่ทุ่ม แม่ก็หลับแล้ว
‪น่าเสียดายที่พวกเขาผูกพันกันลึกซึ้งไม่ได้
‪เพราะเจอกันแค่ผ่านๆ ตลอด
‪เข้าใจละครับ นี่ช่วยได้เยอะ ‪เพราะผมคิดเกมมาเล็กๆ น้อยๆ
‪ผมคิดคําถามที่ผมถามแฟนคุณมา
‪พร้อมจะเล่นเกมนี้รึยัง
‪ขนมโปรดของคาร่าคืออะไร
‪ผมนึกไม่ออกเลยว่าเธอชอบกินขนมอะไร
‪- บอลแดง ‪- ใช่
‪เหตุผลที่ผมทําแบบนี้เพื่อให้คุณเห็นภาพ
‪ว่า "ฉันรู้อะไร ไม่รู้อะไร"
‪คุณไม่ได้ช่วยให้ผมมีความมั่นใจขึ้นเลย
‪คาร่าชอบดื่มชาหรือกาแฟยังไง
‪ชา ไม่ดื่มกาแฟ ชอบใส่นมเยอะๆ
‪- ถูก ‪- ตู้ม ข้อนี้ผ่าน
‪- สาวๆ ใช่มั้ย ‪- ค่ะ ดีมาก
‪เราถามพวกเธอบ้างได้มั้ย
‪ใช่เลย
‪สมบัติล้ําค่าที่สุดของเธอคืออะไร
‪งานศิลปะมั้ง
‪- ตุ๊กตาหมีต่างหาก ‪- รู้มั้ยว่าบนเตียงมีตุ๊กตาหมี
‪รู้ ผมไง
‪พี่น้องคนไหนที่เธอสนิทด้วยมากที่สุด
‪- เอาบอลแดงมา ‪- โอเค
‪งานแรกของเธอคืออะไร
‪อะไรคือสิ่งที่เธออยากทํามานานแต่ไม่เคยทํา
‪เธอคิดว่าอะไรคือจุดแข็งที่สุดของเธอ
‪เธอภูมิใจอะไรกับตัวเองมากที่สุด
‪เธอภูมิใจที่เธอหาเลี้ยงครอบครัวตัวเองได้
‪- ใช่ ‪- ถูกต้องเลย
‪ใช่ เราตอบเองยังไม่ได้ดีเท่านี้เลย
‪ภาษารักของเธอคืออะไร
‪เวลาดีๆ ด้วยกัน
‪ก็รู้นี่ เก่งมาก
‪ผมรู้
‪ผมใช้เวลากับเธอไม่มากพอ
‪เมื่อเล่นเกมนี้ แดนเห็นได้ว่า ‪เขาต้องใส่ใจคาร่ามากขึ้น
‪เขาใช้เวลาอยู่ที่ร้านกับกลับบ้านดึกมากเกินไป
‪ผมคิดว่าเธอต้องการคนที่จะอยู่เคียงข้างเธอ
‪เราก็ต้องการอย่างนั้นกัน
‪สิ่งสําคัญที่ฉันกับแม่คุยถึงพวกคุณ
‪คือมีความสุขกับสิ่งเล็กๆ ในชีวิต
‪แม่อยากจับมือกับคุณ อยากดูหนังบนโซฟา
‪- แม่อยากทําอะไรเล็กๆ น้อยๆ ‪- แม่เห็นว่าคุณสามารถทําอย่างนั้นได้
‪- ใช่ ‪- ไม่งั้นแม่ก็คงไม่สนใจหรอก
‪ฉันรู้
‪พวกเธออยากให้คุณชนะ
‪แต่คุณต้องยอมรับเองด้วย เพื่อให้เริ่มเติบโตได้
‪- จะต้องใช้ความทุ่มเท ‪- ใช่
‪- คุณเต็มใจจะทุ่มเทมั้ย ‪- ครับ
‪ผมรู้สึกแย่มาก
‪นี่เป็นโอกาสให้แดนรู้ตัวว่า ‪เขาต้องใส่ใจตัวเองมากขึ้น
‪เพื่อให้ความสัมพันธ์ของเขางอกงาม
‪คนเราไม่อยากรู้หรอกว่าทําร้ายจิตใจใครไป ‪และต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง
‪การเปลี่ยนแปลงคือความทุ่มเท
‪ผมอยากให้คุณกลับบ้านและจดเอาไว้
‪วิธีต่างๆ ที่คุณส่งผลกระทบทางลบต่อคนอื่น
‪และคุณจะทําตัวดีขึ้นสําหรับพวกเขาได้ยังไง
‪ในที่สุดเขาก็เข้าใจ
‪เขาพร้อมจะทุ่มเทแล้ว
‪บายแดเนียล
‪- เรารักคุณ เราเอาใจช่วยคุณอยู่นะ ‪- ขอบคุณ
‪ตัวบ้านคุณน่ะเจ๋งมาก
‪แต่สิ่งที่สะดุดตาผม
‪คือเห็นชัดเลยว่ามันไม่ใช่ที่อยู่ของคุณ ใช่มั้ย
‪ถูกต้อง
‪แต่ผมอยากให้คุณเริ่มคิดถึงบ้านมากขึ้น
‪เพราะผมรู้สึกว่ามันเป็นส่วนนึงในชีวิตของคุณ
‪ที่ยังไม่โตเท่าไหร่
‪มีเหตุผล ใช่
‪ผมอยากพาแดนมาชอปปิ้งกับผมวันนี้
‪เพื่อช่วยให้เขารู้ตัว
‪ว่าบ้านของเขาไม่ใช่ที่ที่รู้สึกเหมือนเป็นบ้านเลย
‪และถ้าเขาอยากยกระดับ ‪ความสัมพันธ์กับคาร่าไปอีกหนึ่งขั้น
‪เขาต้องเป็นผู้ใหญ่โตเต็มวัยที่เอาการเอางาน
‪และตอนนี้เขาไม่ใช่
‪บ้านผมโล่งมาก
‪ผมไม่มีอะไรที่รู้สึกภูมิใจสุดๆ เลย
‪ผมเลยดีใจที่คุณมาช่วยผม
‪เพราะพอผมมองของพวกนี้ ผมไปไม่เป็น
‪การกลับบ้านมาเจอที่ที่ไม่มีการดูแลเอาใจใส่เลย
‪ไม่ใช่ความรู้สึกที่ดี
‪ผมคิดว่าวางเก้าอี้สักสองตัวไว้ที่ระเบียง
‪ให้คุณกับคาร่านั่งเล่นเวลาคุณกลับบ้าน
‪แล้วก็มีช่วงเวลาพิเศษกันสองคน
‪นี่สวยนะ
‪- โต๊ะนี่ก็เจ๋ง ‪- เจ๋งเนอะ
‪- ใช่ ‪- นึกแล้วว่าคุณต้องชอบ
‪- ทําให้ผมนึกถึงร้านเดลีของคุณ ‪- ใช่ จริงด้วย
‪คุณเปิดร้านมานานเท่าไหร่แล้วนะ
‪- สิบห้าปี ‪- ครับ
‪- เมื่อก่อนคุณเป็นทนายเหรอ ‪- ใช่
‪อะไรทําให้วันนึงคุณตัดสินใจว่า ‪"ฉันไม่อยากเป็นทนายความแล้ว"
‪พ่อผมอยากให้ผมเป็นทนายความ ‪ผมก็อยากทําให้พ่อภูมิใจ
‪ผมเคยอยู่สํานักกฎหมายช่วงหน้าร้อนปีนึง
‪ผมไม่ชอบเอาซะเลย
‪ที่จริงวันสุดท้าย ‪พวกเขากําลังจะเสนอตําแหน่งให้ผม
‪และระหว่างการสัมภาษณ์เตรียมลาออก ‪ผมก็บอกว่า "ผมไม่ชอบที่นี่เลย
‪ผมเลยไม่ได้งาน และพ่อผมก็ยัวะมาก
‪พี่ชายผมเป็นหมอทางเดินปัสสาวะ ‪ที่คลีฟแลนด์คลินิก
‪- พ่อภูมิใจในตัวเขา ‪- พ่อคุณก็ควรภูมิใจในตัวคุณด้วย
‪เขา... ผมไม่รู้ว่าเขาภูมิใจรึเปล่า แต่เขา...
‪พ่อไม่เกลียดผม
‪ผมคิดว่าผมมีปัญหาเรื่องความมั่นใจ
‪และการที่ผมขาดความมั่นใจ
‪ก็เปลี่ยนไปเป็นการทุ่มเทให้กับงานมากไปแทน
‪คุณเคยมองหาใคร
‪ที่คุณอาจจะส่งไม้ต่อให้ได้มั้ย
‪คุณจะได้ใส่ใจกับความสัมพันธ์มากขึ้น
‪ผมไม่ได้มองหาใครเลยนอกจากตัวเอง
‪สําหรับผม
‪สิ่งที่ผมเห็นคือคุณลอยตัวไปได้ ‪เมื่ออยู่หลังเคาน์เตอร์
‪และทําแบบทื่คุณทําตอนเย็น
‪ใช่
‪นั่นก็อีกเรื่อง ต้องมีพนักงานหน้าร้านมากขึ้น
‪ผมจะได้ไปทําอย่างอื่นบ้าง
‪ผมเข้าใจว่าความคิดของแดนนะ
‪ผมก็เคยมีร้านของตัวเองอยู่หลายปี
‪ผมทํางานที่ร้านตลอดทุกวัน
‪จนสูญเสียความกระตือรือร้นกับอย่างอื่นในชีวิตไป
‪และในที่สุดผมก็เริ่มรู้ตัวว่า ‪มันส่งผลกระทบต่อทั้งชีวิตแต่งงานของผม
‪และมิตรภาพของผมด้วย
‪ในที่สุดผมก็ต้องถอยออกมา
‪คิดว่าการทําให้บ้านคุณ ‪ดูเป็นเด็กไม่ยอมโตน้อยลงหน่อย
‪และดูเป็นเจ้าของธุรกิจ ‪ที่ประสบความสําเร็จอย่างที่คุณเป็น
‪จะช่วยทําให้ชีวิต ‪และความสัมพันธ์ของคุณดีขึ้นมั้ย
‪คิดครับ ผมคิดว่าน่าจะดี
‪ถ้าได้เดินเข้าไปที่ไหนสักที่แล้วคิดว่า ‪"โห นี่ก็เจ๋งดีนะ"
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪(วันที่สาม)
‪(ให้เราช่วย)
‪ผมคุยกับคาร่ามา
‪ผมอยากเรียนรู้ว่าของโปรดของเธอคืออะไร
‪เธอตอบว่า "พาสตา อัลลา นอร์มา"
‪ผมอยากทําอะไรที่นอกกรอบ
‪แตกต่างไปอย่างแรงสําหรับคาร่า
‪เยี่ยมเลย ผมจะได้ทํามะเขือยาว
‪- เป็นอะไรที่ไม่คาดคิดเลย ‪- แน่นอนที่สุด
‪ถ้าคุณไม่ชอบมะเขือยาว ลองซอสนอร์มาอร่อยๆ
‪เป็นมะเขือยาวทอดกรอบในซอสมะเขือเทศง่ายๆ
‪เป็นอาหารมังสวิรัตที่ดีมาก เต็มอิ่ม สดใหม่
‪และที่สําคัญที่สุด คาร่าชอบมาก
‪ผมเลือกส่วนผสมดีๆ ทั้งหมดมาจากร้านของคุณ
‪โอเค
‪ผมเข้าใจดีว่าคุณมีแหล่งผลิตภัณฑ์ ‪และทรัพยากรที่หลากหลาย
‪อยู่ในร้านเดลีของตัวเอง ‪เอาไว้ทําอาหารอร่อยๆ เองที่บ้านได้
‪ผมเลยอยากสนับสนุนให้คุณทําแบบนี้มากขึ้น
‪มาเริ่มด้วยมะเขือยาวกันเลย
‪ช่วยหั่นเป็นแว่นนะครับ
‪ชิ้นละประมาณครึ่งนิ้วก็พอ
‪อธิบายทีว่าแปลว่าอะไร
‪- โอเค เยี่ยม อยากให้ผมเริ่มใช่มั้ย ‪- แน่นอน
‪ขอโทษที ผมคิดไปเองว่าคุณทําครัวเก่งมาก
‪- คุณคิดผิดเต็มๆ ‪- โอเค เข้าใจละ
‪เริ่มจากส่วนปลายแล้วก็หั่นชิ้นละครึ่งนิ้ว
‪ผมไม่ได้เตรียมของมากขนาดนี้มานานแล้ว
‪เวลาคาร่าทําอาหารให้ผม
‪ผมตกใจมากว่าเธอทําอาหารได้อร่อยขนาดไหน
‪- เธอทําอาหารเก่งเหรอ ‪- เก่งมาก
‪คืนก่อนเธอทําชิลลี่
‪เธอเตรียมชิลลี่ชามเล็กๆ ไว้ให้
‪แล้วก็มันฝรั่งทอด อะไรอย่างนั้น
‪ดีมั้ยล่ะที่ได้กลับบ้าน
‪แล้วมีคนรักเตรียมทุกอย่างไว้ให้
‪พระเจ้า นั่นมันเยี่ยมมาก
‪คุณก็จะรู้สึกดีเมื่อทําทุกอย่างเองหมดด้วย
‪- ได้ถ่อมตัว ‪- ผมว่าแค่นี้พอแล้วละ
‪คุณทนฟังมาพอแล้วเหรอ
‪เปล่า ผมหมายถึงมะเขือยาว
‪คุณทนดูมาพอแล้วสินะ
‪คุณทําได้ดีมาก
‪ผมเหยาะน้ํามันราดให้ทั่วก้นหม้อ
‪เป้าหมายคือทอดให้กรอบพอเกรียมๆ
‪ผมจะเอาพริกแคริบเบียนออกมา
‪เอาให้คุณหั่นซะ
‪พอใส่กระทะแล้วมันจะแตกตัว ละลายผสมกัน
‪มะเขือเทศซานมาร์ซาโน
‪- ผมทําอะไรเนี่ย ‪- บิให้มันแหลก
‪เรามีเพนเน่อร่อยๆ ของคุณ
‪เทลงไปทั้งถุงเลย
‪ผมจะเอาลงจากเตา
‪ค่อยๆ โรยเกลือใส่มะเขือยาว
‪แล้วก็เอากระเทียมกับพริกทั้งหมดนี้
‪สวยมาก
‪ระหว่างที่คุณทําอยู่ ‪ผมจะใส่ออริกาโนแห้งนิดหน่อย
‪- แล้วใส่มะเขือเทศลงไป ‪- โอเค
‪เทลงไปให้หมดเลย
‪แล้วแช่ไว้สักพัก
‪ชีสแค่นี้พอมั้ย
‪พอแล้วละ
‪ชีสเท่าไหร่ก็ไม่พอ
‪แล้วก็เตรียมผักโรยหน้าให้พร้อม ‪ใส่ใบโหระพา
‪คาร่าชอบใส่ผักโรยหน้ามาก ‪เธอพูดเสมอว่า "ฉันกําลังทํามื้อเย็น"
‪"คุณมีใบโหระพาที่ร้านมั้ย คุณจะ..."
‪ถ้าเธอไม่ปลูกผักเองในสวนของเรา
‪- คุณคิดว่าเธอเป็นคนที่ใช่มั้ย ‪- ใช่
‪- ถามจริง ‪- จริง
‪คุณดูดีใจมากกว่าผมนะ
‪เพราะโลกนี้มีอะไรดีกว่าการได้เจอคนที่ใช่ล่ะ
‪การได้เจอคนที่ทําให้คุณอยากปรับปรุงตัว
‪- คนที่ทําให้คุณมีความสุข ‪- ผมชอบที่คุณพูดนะ
‪- "ทําให้ผมอยากเป็นคนที่ดีขึ้น" ‪- คุณอยากทําอะไรให้แตกต่างไปล่ะ
‪ต้องมีเหตุผลที่เรามาที่นี่
‪ผมคิดว่าถึงจุดนี้...
‪คือการฟัง รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ผมควรอยู่เคียงข้างเธอ
‪เมื่อไหร่ที่เธออยากมีเวลาอยู่กับผมมากขึ้น
‪เป็นการแสดงออกถึงความรักที่เล่นใหญ่ดี ‪จะเรียกว่างั้นก็ได้
‪เธอต้องการแบบนี้เหรอ
‪นี่เป็นคําแรกที่ออกจากปากเธอเลย
‪แล้วเธอก็ร่ายอย่างอื่นอีกเยอะแยะ
‪ผมขอรายการนั้นได้มั้ย
‪ผมจะจดให้ แต่คุณก็ควรจะถามเธอเองนะ
‪- เอาไว้ทําเซอร์ไพรส์เธอ ‪- มีเหตุผล
‪อย่าลืมใช้ความสร้างสรรค์
‪หาทางย้ําเตือนให้เธอรู้
‪ทุกคนอยากรู้สึกพิเศษ รู้สึกว่าเป็นที่รัก
‪- อร่อยมาก ‪- ว้าว
‪- ขอบคุณจริงๆ ที่ทําแบบนี้ ‪- ได้เลยครับ
‪ขอบใจนะ
‪- คุณทําเป็นรึยัง ‪- ผมมีสมุดอยู่ในรถ
‪ผมจะจดเอาไว้
‪โอเค
‪ทําตัวสบายๆ นั่งเลย
‪- กลิ่นหอมดี ‪- กลิ่นฉันเองแหละ
‪- คุณตัวหอมมาก ‪- ล้อเล่นนะ ขอถอดหมวกได้มั้ย
‪- เชิญเลย ‪- โอเค
‪ผลทํานายดีมาก
‪เป็นข้อดีอย่างแรกเลย
‪ไม่ นี่ดีมาก ทําไมถึงใส่หมวกปิดไว้ล่ะ
‪ฉันไม่อยากเห็นหมวกบ้านั่นอีก
‪โอเค
‪- เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย ‪- ครับ
‪เราจะขัดหัวเข่าคุณ
‪- ถามจริง ‪- หนังด้านเกรอะกรังเลย
‪แพตตี้ ขอขัดผิวด่วน
‪เข่าของแดนสีเดียวกับพื้นไม้แข็ง
‪ฉันไม่เข้าใจเลย
‪ทําไมเข่าของแดนถึงสีเดียวกับน้ําเชื่อมเมเปิล
‪ในเมื่อไม่มีส่วนใดในร่างกายเขา ‪เป็นสีน้ําเชื่อมเมเปิล
‪ทําไมหนังที่ตายแล้วไม่หลุดออกไปเอง
‪อาจจะเป็นเพราะว่าคุณต้องเปลี่ยนใยบวบ
‪อาจจะเป็นเพราะคุณไม่ได้ใช้เวลาขัดนานพอ
‪- นี่เรียกว่าการผลัดเซลล์ผิวเหรอ ‪- ใช่
‪ถ้าคุณใช้สักสัปดาห์ละครั้งก็จะหลุดไปเอง
‪มาทางนี้ ฉันจะสระผมหให้
‪รู้สึกมั้ยที่ฉันนวดน้ํามันนี่ใส่หนังศีรษะคุณ
‪- อือ ‪- มันทําให้หนังศีรษะสบาย
‪โดยเฉพาะสําหรับคุณเพราะคุณใส่หมวกบ่อย
‪นี่ใส่ก่อนสระผมเหรอ
‪ใช่ เป็นน้ํามันก่อนสระผม
‪รู้มั้ยว่าคุณทําอะไรให้คาร่าได้อีก
‪คุณอาจจะทําให้เธอแล้วนวดหนังศีรษะเธอไปด้วย
‪แล้วก็กุ๊กกิ๊กกัน
‪แต่น้ํามันก่อนสระใช้สําหรับภายนอกเท่านั้นนะ
‪เข้าใจ
‪เริ่มละนะ
‪ให้ผมชุ่มชื่น
‪- คุณได้คุณค่าตัวเองจากงานเหรอ ‪- ใช่
‪ในฐานะตัวแม่นอนไบนารี่ ‪ฉันไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษ
‪ฉันคิดว่าคุณไม่ต้องเปลี่ยนลําดับความสําคัญมากนัก
‪ฉันคิดว่าคุณต้องมีพื้นที่ให้ทั้งคาร่าและงานของคุณ
‪แต่ฉันคิดว่าคุณทําแบบนั้นได้ยาก
‪เพราะคุณได้คุณค่าในตัวเองมากมาย ‪จากงานของคุณ
‪ใช่ นั่นเป็นปัญหาแน่นอน
‪ฉันได้ยินเธอพูดทํานองว่า ‪"คุณกลับบ้านตอนสี่ทุ่ม ฉันอยากได้ทุ่มครึ่ง"
‪ไม่จําเป็นต้องทุกคืนก็ได้
‪เพราะตอนนี้ถ้าเธอไม่ได้สักคืนเลย...
‪ฉันเป็นอัจฉริยะด้านการต่อรอง
‪คุณควรจะบอกว่า ‪"ผมจะกลับทุ่มครึ่งให้คุณสัปดาห์ละสามวัน"
‪เธอก็จะบอกว่า "แบบนั้นก็ดีเลย" ‪คุณก็บอกว่า "เยี่ยม"
‪ไม่ คุณพูดถูก
‪ผมต้องเข้าใจว่าร้านมีความหมายยังไงกับผม
‪เพื่อพยายามหาแหล่งพลังงานอย่างอื่น ‪ที่จะมีคาร่าอยู่ด้วย
‪เราต้องทําภาษารักนี้ให้เกิดขึ้น
‪เราต้องหาเวลาในชีวิตของแดน
‪ให้เขาได้เป็นผู้ชายที่คาร่าต้องการให้เขาเป้น
‪- ถึงตาจมูกละ ‪- แย่ละ
‪มีแว็กซ์พอเหรอ
‪พอสิ
‪หนึ่ง สอง สาม
‪เหนื่อยจัง
‪พวกชอบเพศตรงข้ามทําฉันหมดแรง
‪หนุ่มน่ารักนี่ใคร
‪- ผมเหรอ ‪- แดนไง
‪ขอบคุณ
‪- ขอบคุณจริงๆ ‪- แหม ยินดีมากจ้ะ
‪- พร้อมดูโฉมใหม่มั้ย ‪- พร้อม
‪เอาละ พบกับแดนคนใหม่นะ
‪สาม สอง หนึ่ง
‪นี่ไง
‪- ดูหัวเข่าคุณสิ ดีขึ้นแล้วเนอะ ‪- แน่นอนเลย
‪แต่ดูหน้าตาจิ้มลิ้มของคุณสิ
‪ผมชอบนะ
‪ดูออกเลยว่าคุณดูใจเย็นและมีความสุขขึ้น
‪ครับ
‪สละเวลาสักหนึ่งชั่วโมงให้ตัวเอง
‪เพราะเมื่อคุณไม่ดูแลตัวเอง
‪ก็จะดูแลคนอื่นได้ยาก
‪ฉันอยากให้คุณใส่ใจดูแลคาร่า
‪ถึงฉันใช้เวลากับเธอนิดเดียว ‪ฉันก็ชอบเธอมาก พลังเธอเหลือล้น
‪รู้มั้ยว่าฉันชอบใครที่พลังงานดีอีก
‪คนนี้ไง ดูความหล่อของคุณสิ
‪- ขอบคุณ ‪- งั้นไปกันเลย
‪- ไปกัน ‪- นี่หมวกของคุณ
‪ถ้าคุณใส่หมวกตอนนี้ ฉันจะปรี๊ดนรกแตกใส่
‪คุณน่ารักจริงๆ
‪ทําให้กล้ามอกคุณยืดขึ้นด้วยนะ
‪ขอบคุณ
‪(วันที่สี่)
‪(ดื่มด่ํากับช่วงเวลา)
‪- ตื่นเต้นมั้ย ‪- นิดหน่อย
‪ผมตื่นเต้นว่าผมจะดูเป็นยังไง ‪ตอนพยายามทําอาหารคืนนี้
‪มากันแล้ว เขามาแล้ว
‪ลุยกันเลย พร้อมนะ
‪- พร้อมแล้ว ‪- เอาละ
‪พระเจ้า ดูคุณสิ
‪คุณหล่อมาก
‪- คุณก็รู้ตัวนี่ ‪- คุณดูเด็กลงไปสิบปีเลย
‪เขาดูดีมากจอนนี่
‪คุณดูดีมากจ้ะ
‪คุณน่าจะภูมิใจในตัวผมตอนผมอาบน้ําเมื่อเช้า
‪จริงเหรอ ดูออกเลย
‪ใช่ ผมเอาผ้าขนหนูเช็ดเข่าด้วย
‪คุณดูหล่อมาก
‪- ขอบคุณ ‪- พร้อมรึยัง
‪ว้าว
‪คิดว่าไง
‪หน้ามือเป็นหลังมือเลย
‪สวยมาก
‪นี่มัน...
‪ถอยไปหน่อย
‪- นั่นสิ ผมอยากเห็น ‪- ใช่
‪ผมอยากสร้างพื้นที่ให้คุณได้มีเวลาอยู่กับตัวเอง
‪และอยู่กับคาร่าด้วย
‪เป็นที่ให้คุณใช้รับแขกและกลายเป็นบ้านได้
‪และให้ร้านเดลีเป็นศูนย์กลางของชีวิตคุณน้อยลง
‪และเป็นจุดแวะพัก
‪สวยมากครับ
‪ดีจริงๆ
‪มัน... ใช่
‪ผมอยากใช้เวลาอยู่ที่นี่
‪แหม
‪เมื่อก่อนไม่อยากนะ
‪ไม่หรอก
‪คุณก็เห็นสภาพเมื่อก่อน
‪ใช่ เข้าใจเลย
‪- มันอบอุ่น ดูต้อนรับ ‪- พร้อมจะดูเพิ่มมั้ย
‪- พร้อม ‪- โอเค
‪ว้าว
‪- เนอะ ‪- ใช่
‪- ว้าว ‪- ก่อนหน้านี้ บ้านคุณ
‪ไม่มีที่ให้รับแขกเลย ‪ยกเว้นแต่เตียงให้นอนกอดกัน
‪- พอจะเห็นภาพตัวเองนอนกอดกันในนี้ได้มั้ย ‪- ได้เลย
‪- คุณนอนกอดเป็นใช่มั้ย ‪- ใช่สิ
‪- แน่ใจนะ เพราะผมไม่แน่ใจว่าเชื่อคุณ ‪- แน่
‪ไม่แน่ใจนะ อยากมานอนกอดผมให้ดูมั้ย
‪หวัดดีค่ะ ฉันคาร่า
‪- ฉันเพิ่งเลิกงาน ‪- บททดสอบครั้งสุดท้าย
‪ตายแล้ว
‪เย่
‪คุณกอดเก่งนะเนี่ย แน่นเชียว
‪- พร้อมจะดูอีกมั้ย ‪- พร้อม
‪ว้าว
‪สวยมาก
‪- เธอทาสีเตียงเป็นสีดํา ‪- ต้นไม้
‪ต้นไม้สูงๆ ทําให้เพดานดูสูงมาก
‪แชนเดอเลียร์ด้วย
‪แชนเดอเลียร์สวยมาก
‪- เจ๋ง ‪- นั่นแหละ
‪ขึ้นไปแล้ว
‪ผมคนนึงละที่ไม่รู้ว่ามีระเบียง
‪ใช่มั้ยล่ะ ไม่มีอะไรอยู่เลย
‪ตอนนี้เป็นที่เล็กๆ แสนพิเศษ
‪สําหรับคาร่าและแดน
‪- สวยมาก ‪- เหรอ
‪ครับ สวยจริงๆ
‪นี่มัน...
‪- ขอโทษที ผม... ‪- ไม่เป็นไร
‪- ออกจะ... ‪- อึ้งเหรอ
‪อึ้งนิดหน่อย ใช่
‪เมื่อเราเร่ร่อนไม่เป็นที่มา...
‪ผมเร่ร่อนมาห้าหรือหกปี
‪ผมไม่รู้ตัวหรือไม่เคยคิดเลย
‪ว่าจะทําอะไรกับบ้านได้บ้างให้ดูเป็นแบบนี้
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪มันช่าง... โคตรดีเลย
‪นี่มันเยี่ยมมาก
‪และเห็นชัดว่าต้องใช้คนมีฝีมืออย่างคุณ
‪ถึงจะเห็นและ... เยียวยาได้
‪คุณรู้สึกว่านี่เป็นการเยียวยาเหรอ
‪ผมไม่รู้ว่าใช้คําว่า "เยียวยา" ได้มั้ย แต่ก็...
‪นั่นแหละ
‪เมื่อแผลยังอักเสบอยู่ แตะแล้วก็เจ็บ
‪ถ้าอักเสบน้อยลงก็เข้าหาได้มากขึ้น
‪เห็นด้วยครับ
‪- คุณเก่งที่สุด ‪- ขอบใจนะบ๊อบบี้
‪- เป็นไงบ้าง ‪- ผมโอเค
‪ดี
‪ผมจดรายการปัญหาทั้งหมดที่คาร่าอาจจะรู้สึก
‪จากการทําตัวของผม
‪ทําให้เธอรู้สึก... หรืออยู่ตัวคนเดียว ‪เวลาที่เธอไม่จําเป็นต้องอยู่
‪ผมทําให้เธอรู้สึกว่าไม่สําคัญเท่าที่ควร
‪ผมทําให้เธอเครียดขึ้นเพราะเธอพึ่งพาผมไม่ได้
‪ผมไม่ได้ตั้งใจทําให้เธอเจ็บปวด
‪ผมก็เจ็บปวด
‪ตลอดเวลา
‪และวิธีที่ดีที่สุดที่ผมจะไม่เจ็บปวดคืออยู่ที่ทํางาน
‪ทํางานในร้านคือยาแก้ปวดของผม
‪- และการได้อยู่ที่ร้านคือการพักผ่อน ‪- ครับ
‪ขอบคุณมากที่ทําให้ผมรู้ตัวเรื่องนี้
‪- ครับ ‪- จริงๆ นะ
‪ผมเห็นเส้นทางที่จะแก้ไขปัญหาต่างๆ
‪คุณเป็นคนที่พิเศษมาก
‪จากวิธีที่คุณรักคนอื่น คุณสร้างสิ่งที่ยอดเยี่ยมขึ้นมา
‪ผมดีใจกับคุณมากจริงๆ
‪กับสิ่งที่กําลังจะเกิดขึ้น ‪และก้าวที่คุณกําลังจะเดินต่อไป
‪คุณเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสําเร็จได้
‪โดยไม่ต้องละทิ้งส่วนอื่นในชีวิต
‪นี่แหละที่จะมีการเติบโต
‪ตอนนี้เขาเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองได้แล้ว
‪ผมขอบคุณจริงๆ
‪คืนนี้จะทําอะไรกัน
‪- ผมจะทําดินเนอร์ ‪- เยส
‪คุณทําพาสต้า อัลลา นอร์มาเป็นแล้ว
‪- ใช่มั้ย ‪- ใช่
‪แต่ตอนที่พวกเขามาถึง คุณต้องมีของกินเล่น
‪เอาไว้แนะนําเปิดบ้านใหม่ให้พวกเขาดู
‪ผมเลยคิดว่าเราน่าจะทําบรูสเก็ตตาด้วยกัน
‪- โอเค ‪- แตกต่างไปนิดหน่อย
‪อันนี้ใส่สตรอเบอร์รี่ด้วย
‪มีขนมปังอิตาเลียนกับบาเก็ตต์สวยๆ
‪- แล้วก็เหยาะ... ‪- น้ํามันมะกอกนิดหน่อย
‪น้ํามันมะกอกนิดหน่อย เยี่ยมมาก
‪ทีนี้หยิบสองชิ้นนี้ ‪เอาไปใส่เครื่องปิ้งขนมปังเลยครับ
‪เรามีใบโหระพา
‪มีชีสพาร์เมซานจากร้านของคุณ แน่อยู่แล้ว
‪แล้วก็มีกลีบกระเทียม
‪น้ําส้มบัลซามิกนิดหน่อยให้มีรสเปรี้ยว
‪น้ํามันมะกอกอีกนิด
‪คลุกให้เข้ากันเลยครับ
‪ง่ายกว่านี้ไม่มีแล้ว
‪- แล้ว... ‪- จะสอนมารยาทบนโต๊ะอาหารให้ผมด้วยมั้ย
‪- ผมมีเวลาอยู่กับคุณแค่สัปดาห์เดียว ‪- ผมไม่รู้ว่าคุณ...
‪อาจจะไม่แสดงออก แต่ผมขอบคุณจริงๆ นะ
‪- ผมพยายามอยู่ ‪- มากอดกันหน่อย
‪ขอบคุณ
‪- เอาละเด็กๆ พร้อมรึยัง ‪- พร้อม
‪ว้าว คุณชาย
‪- แม่เจ้า ‪- ชอบมาก
‪- รันเวย์อยู่ไหน ‪- เปิดรันเวย์เองเลย
‪คุณดูเป็นแนวเบรนแดน เฟรเซอร์ตอนหนุ่มอยู่นะ
‪- ฉันจะทึ้งเสื้อเขาออก ‪- เยส!
‪- เริ่ด ‪- ให้เขาเดินหน่อย นี่รันเวย์เขา
‪- ขอโทษนะครับ ‪- เอาแล้วไง
‪พระเจ้า
‪กางเกงทําให้ก้นเขาดูเด่น เหมือนเขามี...
‪ฉันกําลังจะบอกเลย
‪ขอโทษที่มองคุณเป็นวัตถุทางเพศ ‪แต่ดูดีเนอะ
‪- ไม่ยักรู้ว่าคุณมีก้นด้วย ‪- ผมยอมรับคําขอโทษ
‪อะจ้ะ ขอบใจ
‪คืนนี้เขาจะใส่ชุดอะไร
‪- เราลองลุคอื่นกันมั้ย ‪- นั่นแหละที่ฉันอยากเห็น
‪ไปลองเลย ขอบคุณมาก
‪- เอาละเด็กๆ ‪- เยี่ยม
‪- พร้อมเห็นลุคออกเดตมั้ย ‪- แน่นอน
‪- ดี ‪- รอไม่ไหวแล้ว
‪- เท่มาก ‪- เขาหล่อมั้ยล่ะ
‪คุณน่ารักมาก
‪ใส่สีน้ําตาลเพราะฉันอยากดึงสีสวยๆ
‪ในสีผมและแววตาของเขาออกมา
‪สีฟ้าเข้ากับสีน้ําตาลได้ดีเลย
‪มันเข้ากับคุณได้ดีมาก
‪- คิดว่าคาร่าจะคิดยังไง ‪- เธอต้องชอบแน่
‪ก็นะ
‪เมื่อเทียบกับสิ่งที่เธอเจอมาตั้งสองปี
‪ไม่ปลื้มยังไงไหว
‪เขาดูเป็นคนละคนไปเลย
‪ข้อแรกเขายิ้มบ่อยกว่าเดิมมาก
‪เขาดูเป็นสุภาพบุรุษ
‪เขาดูดีสุดๆ น้ําฉันเดินแล้วจ้ะ
‪- คิดว่าสัปดาห์นี้เป็นไงบ้างครับ ‪- ก่อนอื่นเลย ผมอยากขอบคุณ
‪ผมชอบมาก นี่ดูดีมาก
‪คุณค้นพบลุคของผม
‪- ผมรู้สึกสบายใจ ‪- ผมดีใจมาก
‪ทั้งทางกายและทางใจ
‪และอีกอย่าง ขอบคุณมากที่พูดให้กําลังใจ
‪ระหว่างที่ช่วยเรื่องต่างๆ
‪ช่วยยกประเด็นปัญหาบางอย่าง ‪ที่ผมต้องรู้ตัวเอาไว้
‪และที่มีคนบอกให้ผมรู้ตัวแล้ว
‪และผมจะพยายาม... เยียวยา
‪เริ่มจากคืนนี้ ผมจะดูแลคาร่า
‪ผมคิดว่าคุณได้แสดงให้เห็นถึง
‪ความอ่อนไหว ความถ่อมตัวและความรักเหลือล้น
‪คุณเป็นผู้ชายจิตใจดี ‪ที่สมควรได้ทุกอย่างในสัปดาห์นีี้
‪หวังว่าคุณจะใช้เวลาเล็กๆ น้อย
‪ฉลองว่าคุณมาไกลขนาดไหน
‪ฉลองว่าคุณเป็นคนดีมาก
‪เดี๋ยวคาร่าจะมาแล้ว เรากลับกันดีกว่า
‪จัดให้เธอหนักๆ เลยนะ โอเคมั้ย
‪- ขอบคุณ ‪- โชคดีนะเพื่อน
‪ยินดีมากครับ
‪บอกให้รู้ไว้นะ เคล็ดลับมือโปร
‪ใส่สูทก็ทเวิร์กได้
‪- จัดมาเลยป๋า ‪- เย่
‪- จัดมาเลยป๋า ‪- จอนนี่ เธอพลาดไปแล้ว
‪(แดนคนใหม่)
‪(ฮีโร่อิตาเลียนใส่มัสตาร์ดด้วย)
‪นั่นใคร
‪ฉันเอง
‪พระเจ้าช่วย
‪- พระเจ้า ‪- แดน
‪- คุณดูหล่อมาก ‪- ตายแล้ว
‪ผมรู้สึกแปลกๆ
‪คุณดู...
‪มาดใหม่มาก
‪- พระเจ้า ‪- แดน
‪ดูบ้านคุณสิ ดูคุณสิ
‪- ผมรู้ ‪- ใส่สูทด้วย
‪เดี๋ยวผมพาทัวร์
‪เหลือเชื่อเลย
‪หรูเวอร์มาก
‪ฉันอึ้งตาแตกเลย
‪ใช่
‪ไม่จริง
‪ตายละ... ฉัน...
‪พระเจ้า
‪ฉันจะอยู่ตรงนี้แหละ
‪โอ๊ะ รูป...
‪ทุกอย่างดูเริ่ดไปหมดเลย
‪- คุณปังมาก ‪- ฉันปังเหรอ
‪ฉันปัง
‪- เราจะย้ายมาอยู่บ้านคุณ ‪- บ้านผมเหรอ
‪บ้านคุณก็ยังสวยนะ
‪แต่เรามาอยู่ที่นี่บ่อยๆ ได้
‪ผมแค่ต้องกลับบ้านให้เร็วขึ้น
‪รอดูห้องนอนผมเถอะ
‪พระเจ้าช่วย
‪- แดเนียล นี่มันอลังการสุดๆ ‪- ใช่
‪เชิญสาวๆ ก่อน
‪พระเจ้า
‪ขอบคุณแดเนียล
‪วิว พระเจ้า
‪สวยมาก
‪หนูหวังว่าแม่กับแดนจะออกมานั่งตรงนี้
‪ดื่มไวน์สักแก้วแล้วก็มีความสุขด้วยกัน
‪พระเจ้า
‪เอาละ ใครอยากกินอะไรบ้าง
‪- ทากระเทียมทั้งสองด้าน... ‪- พวกเขาบอกให้ฉันทําอย่างนั้น
‪อร่อยมาก อร่อยจริงๆ แดน ขอบคุณ
‪นี่สุดยอดมากค่ะ
‪- ดื่ม ‪- งั้นเหรอ
‪ไม่เคยมีคนเยอะขนาดนี้ในบ้านนี้เลย
‪- เราภูมิใจในตัวคุณ นี่ดีจริงๆ ‪- ขอบคุณทุกคนที่ทําให้ฉันทําแบบนี้
‪ในที่สุดเราก็ได้เห็นทุกอย่างที่อยู่ในตัวคุณ
‪- เราจะได้รู้จักแดนตัวจริงซะที ‪- แหม ฉัน...
‪แต่เราอยากให้แม่กับแดนมีเวลาคุยกัน
‪ใช่
‪มานี่เลย
‪ฉันรักคุณ
‪สุดสัปดาห์นี้กอดกันเยอะมาก
‪กอดกันมากที่สุดแล้ว
‪- ภูมิใจในตัวคุณมาก ‪- ขอบคุณ
‪เราอยู่ตามลําพังแล้ว
‪เราจะกินมะเขือยาว
‪- คุณทํามะเขือยาวให้ฉันเหรอ ‪- ใช่แล้ว
‪- ดื่ม ‪- ดื่ม
‪- ฉันรักคุณ ‪- ผมรักคุณ
‪อร่อยจัง
‪- อร่อยมากเลย ‪- ใช่
‪- นี่ดีมากนะ ‪- ค่ะ
‪ทั้งหมดนี้ดีมาก
‪แต่... คือว่า
‪บอกตามตรง ผมคิดว่าผมต้องทุ่มเทมากกว่านี้
‪พวกเขาทําให้ผมคิดได้ว่า
‪"คุณคิดว่ามันส่งผลกระทบต่อคาร่ายังไง"
‪ทั้งการไปร่วมงานสาย
‪มีเวลาให้เธอไม่พอ
‪ไม่อยู่เคียงข้างเมื่อเธอต้องการ
‪ผมไม่ได้ตั้งใจจะทําคุณเสียใจ
‪- ฉันรู้ค่ะ ‪- ผมรู้ว่าคุณรู้
‪- ฉันรู้มาตลอด ‪- ผมรู้
‪ผมจะพยายามปรับปรุงตัว
‪ตอนนี้คุณทําพาสต้าได้แล้ว
‪เมื่อก่อนคุณทําได้แค่จองร้าน
‪- ผมจองร้านไม่ได้ด้วยซ้ํา ‪- คุณจองร้านยังไม่ได้เลย
‪หวังว่าสัปดาห์นี้เราทําให้แดนเห็นจริงๆ
‪ว่าชีวิตนี้มีอะไรอีกมากนอกจากการทํางาน
‪การจะพบความสุขที่แท้จริงได้ ‪คุณต้องมีชีวิตที่ครบรอบด้าน
‪แด่การพยายามทําให้ดีขึ้น
‪ฉันคิดว่าคุณน่าทึ่งมากทีเดียว แดน สไตน์
‪สไตน์เดลีครับ มีอะไรให้ช่วย
‪หวัดดี อยากรู้ว่าคุณมี "ฮอทดอก" บ้างมั้ย
‪เพราะฉันหักดิบเลิกไป
‪อยากได้ฮอทดอกเหรอ
‪ไง แดน สไตน์
‪แหม ใส่เสื้อเชิ้ตติดกระดุมหล่อเลย
‪คุณหล่อนะ
‪หวัดดีทุกคน
‪ทําไมไม่มาที่นี่ล่ะ กลัวผมเหรอ
‪ผมอยากรู้ว่าทําไมคุณอยู่ที่นั่น ‪เพราะนี่หลังห้าโมงแล้ว
‪ผมคิดว่าคุณควรจะไปใช้เวลาอยู่กับคาร่า
‪คืนนี้ผมมีเดทกับเธอตอนสองทุ่ม
‪แต่ขอบคุณมากที่เป็นห่วง
‪เรารักคุณ เราดีใจมากที่คุณกําลังไปได้สวย
‪- บายจ้ะที่รัก ‪- ดีใจที่ได้เห็นคุณ
‪- ขอบคุณ ‪- ดูแลตัวเองนะ
‪ได้ครับ จะพยายาม
‪ผมจะพยายามทําต่อไป
‪- เขาน่ารักมาก ‪- ใช่
‪(#เคล็ดลับไฉไลในแบบคิวอี)
‪ไม่มีเวลารีดเสื้อเหรอ
‪ไม่ต้องห่วง
‪อบไอน้ําระหว่างอาบน้ําสิ
‪เห็นมั้ย เพอร์เฟกต์เลย
‪คุยเรื่องผมเหรอ
‪ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับแดน สไตน์
‪ก็ได้ ทําไมก่อนหน้านี้ผมถึงไม่คุยเรื่องตัวเองล่ะ
‪คุยเรื่องแฟชั่นเหรอ
‪เมื่อคืนผมดูช่องแฟชั่น
‪จริงเหรอ หาแรงบันดาลใจเหรอ
‪ไม่หรอก
‪กางเกงใน รอง...
‪เราไม่ต้องคุยเรื่องกางเกงในก็ได้
‪ไม่เอาเหรอ ทําไมล่ะ
‪งั้นมาคุยเรื่องที่คุณน่าจะสนใจมากกว่านี้ โอเคนะ
‪ผมไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลยรึไง
‪กาแฟจากคนส่งกาแฟของผม
‪อร่อยมาก
‪ผมดื่มแค่แก้วเดียว ดื่มเกินหนึ่งแก้วไม่ได้
‪ไม่งั้นผมจะงุ่นง่านและอึทั้งวัน
‪อยากให้ผมลุกขึ้นพูดบนเก้าอี้มั้ย
‪หรืออะไรทํานองนั้น
‪ผมแค่...
‪ถามว่าอะไรนะ
‪คําบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ