Stein.
Dan kesinlikle huysuz biri olabiliyor.
Şu an müşterim var.
Başta insanları ürkütmek için somurtkanlık yapıyor,
sonra nezaketiyle onları cezbediyor.
- Yıldız olacaksın, biliyorsun, değil mi? - O bizim dostumuz Dan.
Gıcık olduğu arkadaşları vardır hepimizin, değil mi?
Kendimi şefkatli biri olarak görüyorum ama lütfen kimseye söylemeyin.
Bu haftaki kahramanımız Dan Stein diye bir adam.
New Orleans'ta yerel bir efsane.
Stein's Market and Deli diye bir işletmesi var.
- İşletmeye bayılırım! - Şarküteriye bayılırım!
İki şeyi meşhur. Sandviçleri ve Dan Stein.
Stein's Market ve Deli'yi 15 yıldır işletiyorum.
Burası toplumun merkezi gerçekten.
Herkese kapımız açık. Gıcık olsun, olmasın.
Çılgın reklam afişleriyle tanınıyor.
New Orleans'ın yarısı sevgilimin totosunu görmüştür bence.
Dan, bana turşu borçlusun.
Sana borcum yok.
Dan Stein'ı herkes tanır. Oraya sandviç alıp azar yemeye gidiyoruz.
Dan'e işkolik demek yetersiz bir tanım olur.
Adam haftanın yedi günü 80 saat şarküterisinde çalışıyor.
Hep şarküteri.
- Koşer tuz. - Daima.
İki yıllık sevgilisi Cara ile ilk ciddi ilişkisini yaşıyor.
O mesaiyle bir de ilişki mi yaşıyor?
Dan'i kesinlikle çok sevmeye başladım.
Ailemizin babası olmak üzere ama eve çok geç geliyor.
Aklı hep şarküteride.
Dan eve gelmesi gerekirken şarküteride kaldı diye
annem haftada en az iki kez beni arar.
Cara, iyi niyeti ve sevecenliğine vurulmuş
ama Dan'in sert yapısı ve iş bağımlılığı
ilişkilerinde birçok soruna sebep olmuş ve Cara bazen ayrılmayı bile düşünüyor.
- Şimdi oldu işte. - Evet. Hadi bakalım.
Şarküteride o kadar meşgul ki üstünü değiştirip tıraş bile olamıyor.
Kimi yelesine şekil vermek için saç bakım ürünü kullanır.
Dan kendi tükürüğünü kullanıyor.
İğrenç!
Seksi!
Umarım önce dişlerini fırçalıyordur.
Aşırı tükürük mü üretiyor? Çünkü bunun için çok salya gerek.
- Bence... - Salyasını kullanıyor.
- Niye normalmiş gibi davranıyorsunuz? - Çok pis yahu.
Dan'i sadece bir kez iş etkinliğine götürdüm.
Geç kaldı,
üstünde şarküteri giysileri vardı
ve "Ben bu iş yerindeki yeni CEO'yum." dedim.
"Geç kaldın, üstünü değiştirmemişsin."
Sonra hemen bir sandalyeye oturdu
ve uyuyakaldı.
Hiç iyi olmadı.
Ona güvenebileceğimi bilmem lazım,
o şarküteri galip gelemez.
Regis, tuz ekledin mi?
Şarküteriyle bağımlı, toksik bir ilişkim var, biliyorum.
Samson olsaydım şarküteri de saçım olurdu.
İnsan bazen hüsrana kapılıyor,
"Tek sahip olduğum şey bu mu?" diyorsun.
"Tek yapacağım, hayatın tadını çıkarmadan,
mola vermeden, hep buraya mı geleceğim?"
Bir şeylerin değişmesi lazım, bu bir gerçek.
Dan'i ve şarküteriyi seviyoruz
ama kendine yatırım yapmayı hak ettiğini de biliyoruz.
Madeline, Muhteşem Beşli'den Dan'in toparlanmasına,
annesine layık bir sevgili olmasına,
şarküteriyle bağımlı ilişkisini kesmesine yardım etmesini istiyor.
Bu haftaki görevimiz Dan'i Cara'nın hayallerindeki adam yapmak!
- Evet! - Evet!
Çok tatlı!
1. GÜN
İÇİ DOLU TURŞUCUK
Acıktım.
Atıştırmalık.
Stein's. Lütfen bekler misiniz?
Güzel kokuyor.
Merhaba.
Dan'in tipi nasıl?
- Vay. - Bu o mu?
Evet.
Tamam. Prosciutto'lu caprese'm var.
Resme baksana. Çoklu kişiliği var herhâlde.
- Bu da o. - Şurada da var.
- Tanrım. - Tanrım. George Costanza olmuş.
Hoparlörü kapatır mısınız? Dediklerinizi duymuyorum.
Dan.
Bilmem. Belki sonra geliriz.
Çocukken birine âşık olduğumda
ne yapacağımı bilmediğim için soğuk davranırdım ve çok gerilirdim.
Yani belki de bu da "Dan bize âşık" gerginliğidir.
- Buyurun? - Evet canım. Çok acıktım ben.
Burası harika bir yer, şu ela gözlere bak.
- Güzel diyorlar. - Tamam. Sipariş vereceğim.
Yumurtalı, peynirli bagel alabilir miyim?
- Çift yumurta. - Sana yardıma geldiğimizi biliyor musun?
- Evet. - Merhaba!
- Sipariş vererek yardım edebilirsin. - Ama çok çekicisin.
Şu kurabiyeden alabilir miyim lütfen?
Şunu netleştireyim, paramız yok.
Size hesap açarım.
Benden harika bir Yelp yorumu alacaksın.
Bu muhteşem.
O Yelp yorumunu iple çekiyorum.
Dan Stein America's Next Top Model'ın ilk bölümünde elenirdi
çünkü yakışıklı, evet. Ama gözleri gülmüyor.
Hani nerede içindeki...
Tyra böyle yapıyor. Yapma ama Dan Stein!
Bir şey yemek istemiyorum. Seni tanımak istiyorum sadece.
Gitmeye çekiniyorsan kasaya ben bakarım.
- Hayır... - McDonald's'da çalıştım.
- Bunu yapabilirim. - Sağ ol.
Philly'li bir adam New Orleans'a nasıl geldi?
Eskiden avukattım. İlk resmî işimi burada aldım,
rahat hissettiğim için de kaldım.
Haftanın yedi günü açık mısın?
- Hayır. Altı gün. - Tamam.
- Haftanın yedi günü burada mısın? - Evet.
Sana ihtiyaç var diye mi işinden ayrılamıyorsun,
burada olmayı sevdiğin için mi?
Biraz ilk sebepten ama asıl ikinci sebepten.
- Şu kaslara bak. - Harekete bak.
Altyapım sağlam.
Evin nasıl acaba?
- Evini göstermeye hazır mısın? - Hazırım.
- Şarküterimden çıkmanız için hazırım. - Hadi!
- Evini göster. - Çok istiyoruz.
İçeriye bakalım. Şarküteri kadar havalı mı?
Hayır.
Tamam.
- Vay! Güzel! - Büyük bir mutfak.
Evet, çok güzel.
Kimse yaşamıyor gibi.
Evet, güzel ifade ettin.
- Kız arkadaşın buraya gelmiyormuş. - Doğru.
- Onu davet ediyor musun? - Hayır.
"Hafta sonu buluşalım." dediğimizde işten 11.00, 11.30 gibi çıkmış oluyorum.
- Seks buluşması. - Çoktan yatmış oluyor.
Seks buluşması değil.
Koklaşıyoruz.
Oturma odası burası mı?
Burada pek oturan olmuyor.
Tam taşınmamış gibisin.
- Ne zamandır buradasın? - Muhtemelen beş ya da altı yıldır.
Burada çok vakit geçirmiyorum.
Böyle olduğu için mi vakit geçirmiyorsun,
mecbur kalmamak için mi evi ellemiyorsun?
Tavuk ve yumurta olayı gibi işte.
Dan'in bir sürü kişiliği var,
şarküteri kendi resimleri, fotoğraflarıyla dolu.
Ama evine bir gidiyorsun...
Kişilik yok.
Burası çok büyük.
Çok hoş!
Yedi gecenin kaçında Cara'da, kaçında burada kalıyorsun?
Şu anda yedi gece ondayım. Geceleri aynı yatakta uyuyoruz, o kadar.
Bence bu ilişkiden fazlasını istiyor.
- Sen istiyor musun? - Elbette.
Burası banyo.
Benim için ilginç olan çift lavabon olması
ve biri boş duruyor
çünkü buraya kimse gelmiyor.
Doğru.
Selam!
Merhaba.
Sen Cara mısın?
Ne güzel şeysin sen!
Teşekkürler.
- Bana sarılmak yok mu? - Öp onu!
Bize Dan'den bahset tatlım.
Tanrım. O tam bir bilmece.
Yani düzgün giyinen,
Güneyli terbiyesi almış birini bulabilirim
ama yüreği bu kadar geniş,
her günü, her anı başkalarına yardım etmek için harcayan biri...
Bu DNA'nda olmalı.
- Çok büyük bir kalbi var. - Evet.
Ne konuda yardıma ihtiyacı var?
Denge çok nazik bir kelime.
Bağımsız bir kadınım ama cuma ve cumartesi akşamları
yalnız kalmak isteyecek kadar da bağımsız değilim.
Bana saygısızlık ediliyor gibi hissediyorum.
Tüm enerjisini şarküteriye veriyor, sana kırıntı kalıyor.
- Aynen. - Evet.
Çözmeyi denedin mi?
Bunu konuştunuz mu? Dan, bunun sonucu ne oldu?
Bana birkaç şey söyledi, kendimi iyileştirmeyi denedim.
Dan'in iyi yetiştirildiği belli.
Böyle bir davranışın iyi olmadığını biliyor.
Burada bir terslik var.
- Tuvalete gidebilir miyim? - Evet.
Durumu incelemek için. Kokutmak için değil.
Hayır, lütfen.
Güle güle.
Sizi seviyorum.
Tamam.
Süslenmediğini söylüyor da bir sürü kravatı var.
Tanrım!
Yaramaz Dan.
Jackie. Sana bir şey göstermeliyim.
- Tamam. - Arkanı dön.
Acımıyor mu? Daha sert vurayım mı?
Çok sert vurma. Sert başlama. Biraz daha sert olabilirsin.
Acıdı be!
- Öncelikle neredeyiz? - Mutfağındayız.
Mutfağım mı var?
- Pek yemek yapmıyorsun. - Hayır.
Malzemeleri almak, plan yapmak, hep zaman istiyor.
Cara'yla bağ kurabileceğin ama bence kıymetini bilmediğin
bir sürü ilginç fırsat var bence, bunlara odaklanmak istiyorum.
Onun evinde çok vakit geçiriyorsun.
Hatırlıyor musun, en son ne zaman sana gelmişti
ve ona mutfakta yiyecek bir şey hazırlamıştın?
- Hayır. - Tamam.
- Yani... - Çünkü hiç gelmedi.
Bunu değiştirip farklı bir şey denemek ister misin?
Şu ana kadar bunu akıl etmemiş olmam beni kahrediyor aslında.
- İnsan hatalarından ders alır. - Aynen.
Hayatta yapabileceğimiz tek şey bu.
Gözlerinin içine baktığım zaman
dedemin kaşlarını görüyorum
ve kendimi evimde, rahat ve huzurlu hissediyorum.
- Çok gürler. - Biraz keseceğiz.
Saçını görebilir miyim?
Lütfen.
Güzel, kalın saçlar.
Saçların harika.
Elinde harika bir tuval var.
Malzemeleri doğru sırayla kullanmayla, görünüşünle ilgilenmiyorum.
Benim için önemli olan hislerin.
Bana göre güzellik, cilt bakımı, saç bakımı, vücut bakımı, hepsi
kendinle ilişkini keşfe çıktığın bir yol gibi.
Bu alanlarda biraz çalışalım.
Burası da kendi keşfine çıktığın yol olabilir.
"Üzerime giyer çıkarım" tarzı sıkıcı giysilerle dolu bir dolabımız var.
Sonra bir de bu müthiş şeyler var.
Herkesin üzerine yakıştıracağı şeyler var
ama bunları hiç giymiyorsun.
- Doğru. - Artık sallamadığın için mi?
Yorgun olduğun ve "Devamlı çalışıyorum." dediğin için mi?
Fark etmez mi diyorsun? Açık konuş.
- Eskiden daha süslü bir tiptim. - Peki.
Ve bu tarz şık şeyler giymen gereken durumları
takmadığımdan değil de, ki öyle de olabilir...
Daha az önemsiyorum sadece.
Yemekte böyle giyiniyorum
ama Cara'nın bunu tercih etmeyeceğini biliyorum.
Nasıl giyinileceğini göstermemi mi istiyorsun?
Yoksa kendine yakıştırdığın giysin mi yok?
Hangisi?
Hepsi.
Cara'ya değer verdiğini belli eden bir gardırobun olsun istiyorum.
- Bunu hak ediyor, değil mi? - Evet.
Ya da hayır, bilmiyorum.
Bunu hak ediyor, evet.
Çocukluğun nasıldı, biraz onu öğrenmek istiyorum.
Of!
Gurur duyacak bir şeyim yoktu.
Ailenin en küçüğüydüm.
Peki bunun şu anki hayatına ne etkisi var?
Belli ölçüde öz güven eksikliği yaşadığım için
rahat hissettiğim alanlara yönelmeye meyilliyim.
Yani şarküteride çalışmak
şu anda rahat ettiğim bir öz güven kazandırdı bana.
Şarküteride çalışanlardan, Cara'dan duyduk ve genel olarak şöyle bir algı var,
insanlara göre ya harika birisin
ya da pisliğin teki.
Bu beni rahatsız etmiyor.
Beni seven yeterince insan var, yani ilk seferde beni doğru anlamadılarsa
zamanla anlarlar.
Buna pek inanmıyorum.
"İnsanları umursamıyorum." diyorsun
ama öz güvenin de az.
Yani pislik biri olarak tanınmak istemem
ama...
Yani birçok insanın beni...
- İlk cümlende bir duralım mı? - Lütfen.
"Pislik biri olarak tanınmak istemiyorum."
- Tabii ki. - Bunu söyle.
Pislik olarak anılmak istemiyorum.
İnsanların yarısı yıpratıcı, sert, belki biraz da kasıntı
bir adam tanıyor
ama diğer yarısı tatlı, sevgili dolu bir adam tanıyor.
Bu ikisinin de sen olduğuna inanmıyorum.
Bu adamlardan biri koruyucu bir kalkan, öteki de gerçek sensin bence.
- Bence bunu çözmeliyiz. - Evet.
Neden bunu çözmek istiyorsun?
Çünkü biraz olsun gelişmeme yardımcı olacağına eminim.
- Ne yapacağımız belli mi?
- Evet. - Harika.
Twerk yapmayı biliyor musun?
- Hayır. - Göstereyim.
Birinci ders.
Sakın tezgâhı kırayım deme!
- Böyle de yapabilirsin... - Tanrım.
Böyle yap.
Eminim olayların böyle gelişeceğini düşünmemişsindir.
- Belin alt kısmı. - Gel.
- Twerk mü yapayım? - Senin için ne değeri var?
- Ellerini buraya koy. - Hadi.
- Yukarı! - Yukarı!
Tina Belcher'dan beri böyle kötü twerk görmemiştim.
Evet!
Harika.
Dan kıvırtabiliyormuş!
Evet!
Harika değil ama kıvırtabiliyor işte!
- Evet! - Tam burası.
- Kaldıracaksın. - "Bana para ver!"
Olaylı bir hafta olacak.
Şeytan tüyü var.
2. GÜN
KAYNAŞMA VAKTİ
Dan'in kendini toplayıp Cara'ya eş olmasını istiyorum.
Elindeki zarif ve sofistike kadına layık,
zarif ve sofistike bir adam gibi hissetsin istiyorum.
Başarılı bir iş insanı olacaksan iyi
ama hayatını da ihmal etmemelisin.
Yoksa huysuz bir ihtiyar olursun.
Selam Dan.
Cara'nın akşam kalmak isteyeceği bir ev yapmak istiyorum burayı.
Hayatlarının daha fazla yönünü paylaşmaya başlamalarını istiyorum.
Dan nasıl iş yerinde boy gösteriyorsa Cara için de boy göstersin istiyorum.
Ara sıra güzel bir ev yemeğinin Cara'nın hoşuna gideceğini
Dan'in de anlaması lazım.
Dan için umudum ona sert adam görüntüsünü veren
o yumruğunu açması,
Cara ve en önemlisi de kendiyle paylaşabileceği
bir umut ve sevgiyle hayatına devam etmesi.
Cara seni bir etkinliğe davet ettiğinde "Doğru düzgün giyinmem gerek" mi diyorsun?
İlk aklıma gelen bu olmuyor herhâlde.
Birlikte Nashville'e gittiğimizde
"Bir gece zaman ayıralım da eşyalarını alalım." demişti.
Seni utandırıyor muyum?
Elli yaşındasın.
- 49,9. - Tamam, 50'ye yakın.
Sevgilinin sana "Yanına uygun giysi al." demesi gerektiği
bu noktaya nasıl geldik yahu?
Çünkü hiç doğru düzgün bir sevgilim olmadı ki...
Sorum şu. Etkinliğe gittin.
- Cara rüya gibi içeri girdi. - Evet, aynen.
Sen de orada...
Evet, gayet öyle.
Ama bu bir kez olur.
Dersini aldın mı, "Buna bir daha izin veremem." dedin mi?
Maalesef insan bunları unutuyor.
Belki de bundan sonra kendine aktif olarak şöyle demelisin:
"Onun için daha çok emek harcamalıyım."
İlişkilerim hiç bu kadar ciddileşmemişti.
Elli yaşımda şans yüzüme güldü.
İleriyi düşünmeden başarılı bir iş yapamazsın.
Ona girişimci zihninin bir uzantısı gibi davran.
İşinde başarılı olmak istedin, oldun.
İlişkide başarılı olmak istiyorsan bunun yolunu biliyorsun.
Tamam. Hayır, haklısın.
Dan'in bu ilişkide aktif bir eş olması gerektiğini anlaması gerek.
İstediğim her şeyi denemeye açık mısın?
- Evet. - Harika bir bluzum var.
- Sana çok yakışacak. - Olur.
Cara'ya karşı biraz çaba göstermesini istiyorum.
Bu hem Cara hem de ilişkileri için büyük fark yaratır.
- Görebilir miyim? - Evet.
Beyzbol şapkamı getireyim mi?
Beyzbol şapkan kalsın lütfen. Çok güzel saçların var.
- Sağ ol. - Sakladığına inanamıyorum.
Çok beğendim. Çok güzel oturdu.
Belki rengi biraz daha koyu olsa...
Canlı bir renk mi olsun?
Eskiden hep klasik ve sade giyinirdim
ve kravatımla...
Tamamlardın.
Gömleğin kolları... Şey...
Bana da öğretir misin?
Evet. Çok basit.
Üç kez kıvırıyoruz, daha tok duruyor.
Kıyafetine kendin tarz vermiş oluyorsun.
Sana rahat ama çok spor olmayan bir ayakkabı bulmak istedim.
Yemeklere giyebilirsin ve Cara da "Çabalamış. Düşünmüş." der.
- "Çabalamış!" - Evet!
Ayakkabıları sevmeye başladım aslında.
Yüzün gülüyor, kıyafetini tamamlıyorsun.
Dünkü sen bu değilsin.
Katılıyorum.
Harika. Peki.
Sıradaki kıyafet hazır. Onu da dene.
- Şimdilik iyi ama. - Peki.
- Evet. - Teşekkürler.
İyi misin?
Hayır, değilim.
- Sevdim. - Seksi olmuşsun.
Sevdim. Mavi güzelmiş.
Bu rengin bir tonunu bir takım elbisenin ceketinde gördüm,
saçına da çok yakışır diye umdum.
Çok şık ama rahat da.
Kot gömlek.
Ceketi çıkarsan bile gayet şık
ama hâlâ rahat.
Hiç böyle gömlek giymedim...
- Tunik, evet. - Tunik mi adı?
- Tunik gömlek. - Anladım.
Detay onu normal bir gömlekten daha ilginç kılıyor.
Sen başarılı, sofistike bir adamsın, kıyafetin de bunu gösteriyor.
Sadece biraz sadeleştirdik ki baban gibi giyinmiş hissetme kendini.
Komik çünkü şu anda
babamı hatırladığım yaşıyla aynı yaştayım, yani...
Acaba o da şık mı giyinirdi?
Yorum yok.
Hayır demek bu!
Dan'in kendini taşıma şeklinden ne kadar iyi göründüğünü bildiği belli.
Dan'le tanıştığımdan beri
başarılı bir adama yaraşır bir duruş sergiledi.
Ve ilk defa, ileride nasıl biri olabileceğini görüyorum.
- Açık olduğun için sağ ol. - Hoş olmak istiyorum.
Zaten hoşsun!
MUHTEŞEM BEŞLİ MERKEZİ
- Merhaba. - Selam!
- Sen Madeline olmalısın. - Selam.
- Merhaba. - Catherine.
- Merhaba. - Nasılsın?
- İyi. - Geldiğiniz için sağ olun. Buyurun.
Sizi buraya çağırdım çünkü Dan'i biraz daha tanımam lazım.
Onunla tanıştığımızda Dan'in biraz uyuzlaşabildiğini fark ettim.
- Evet. - Ve...
Öyle.
Ama öte yandan herkes onun için harika diyor.
Evet.
Şunu anlamam lazım, şarküterideki tavrı mı böyle,
yoksa bu, yakınlarıyla ve annenle ilişkisini de etkiliyor mu?
İkimiz de yıllar içinde Dan'le bazı zor şeyler yaşadık.
Yani bu sadece şarküteride değil, evde de olan bir durum.
Dan bu huysuzluğunun hayatını nasıl etkilediğini anlamıyor.
Onu uyandırmak için onu aday gösteren, Cara'nın kızlarından daha iyi kimse yok.
- Selam. - Selam!
İlk kez görüşüyorsunuz.
Dan'in bunu duyması gerek
çünkü Dan'e göre özel hayatında her şey yolunda.
Dan'in tarafında olmasam burada olmazdım, değil mi?
Ama ilk birkaç sene
ikinizin ilişkisini pek desteklediğim söylenemez.
Anladım.
Yıllardır böyle hissettiğini biliyor muydun?
Hayır.
- Bilmiyor musun? - Hayır.
Sence annenizle ilişkisi nasıl daha iyi olabilir?
Bence samimiyetinin tutarlı olması lazım.
- Evet. - Güvenilir, değil mi?
Şarküterici Dan'le mi, sevgilisi Dan'le mi buluşacak, bilmiyor.
Gününe göre değişiyor.
Evet.
Bence yanında daha savunmasız olabileceği biriyle beraber olmayı diliyor.
Onun hayatıyla ilgili çok bir şey bilmiyor
çünkü Dan yanında değil.
Anladım.
Eve onda geliyor, annem uyumuş oluyor.
Bir araya geldikleri aralarda bağ kuracak imkânları olmuyor.
Anladım. Bu iyi oldu çünkü aklıma küçük bir oyun geldi!
Senin hanıma bazı sorular sordum.
QUEER EYE İLE SEVGİLİNİ NE KADAR İYİ TANIYORSUN?
Bu oyunu oynamaya hazır mısın?
Cara'nın en sevdiği şeker ne?
En sevdiği şekeri hiç ama hiç bilmiyorum.
- Kırmızı top. - Evet.
Bunu da yardımcı olsun diye koydum, ne bilip bilmediğini kendin görürsün.
Öz güven sorunuma hiç yardımcı olmuyorsun.
- Cara çayını ya da kahvesini nasıl sever? - Çay sevmez, kahve sever. Bol sütlü.
- Evet! - Bam. Doğru bildin.
- Değil mi? - Evet, iyiydi!
Onlara sorabilir miyiz artık?
Evet, aynen.
En değerli eşyası nedir?
Sanat eserleri mi?
- Oyuncak ayısı! - Yatağında oyuncak ayısı varmış.
Evet. Ben.
Hangi kardeşine daha yakın?
- Bir kırmızı top ver. - Peki.
İlk işi neydi?
Hep yapmak isteyip de yapamadığı şey nedir?
En güçlü yönü nedir?
En çok hangi yönüyle gurur duyar?
Ailesine bakabildiği için gurur duyuyor.
- Evet. - Kesinlikle.
Daha iyi ifade edemezdim.
- Sevgiden anladığı nedir? - Kaliteli zaman geçirmek.
Bunu bildin. Aferin.
Biliyorum.
Ona yeterince vakit ayırmıyorum.
Bu oyunda gördük ki Dan, Cara'ya daha çok özen göstermeli.
Şarküteride çok vakit geçiriyor, hep geç kalıyor.
Bence yanında olacak birini istiyor.
Hepimiz bunu isteriz.
Annemle konuştuğumuz asıl konu hayattaki küçük şeylerin tadını çıkarmak.
Elini tutmak istiyor. Koltukta film izlemek istiyor.
- Küçük şeyleri yapmak istiyor. - Sen de bu potansiyeli görüyor.
- Evet. - Yoksa hiç umursamazdı.
Biliyorum.
Galip gelmeni istiyorlar
ama bir şeyleri idrak etmen lazım ki büyümeye başlayabil.
- Emek lazım. - Evet.
- Buna razı mısın? - Evet.
Kahroldum.
Bu Dan'in, ilişkilerinin gelişebilmesi için
emek sarf etmesi gerektiğini anlaması için bir fırsattı.
İnsanları üzdüğünü, değişmen gerektiğini bilmek istemezsin.
Değişim emek ister.
Eve gitmeni istiyorum, insanları kötü etkilediğin alanları,
ve onlar için nasıl daha iyi olabileceğini kâğıda dökmeni istiyorum.
Nihayet anladı.
Emek vermeye hazır.
Hoşça kal Daniel.
- Seni seviyoruz. Arkandayız. - Teşekkürler.
Evin harika.
Ama en çok dikkatimi çeken şey aslında yaşadığın bir yer olmaması.
Doğru.
Ama evini öyle görmeye başlamanı istiyorum
çünkü hayatının o alanında pek gelişmediğin hissine kapılıyorum.
Haklısın. Evet.
Evinin hiç de yuva hissi vermediğini anlaması için
Dan'i bugün alışverişe çıkarmak istedim.
Cara'yla ilişkisini ileri taşımak istiyorsa
gelişmiş, işlevsel bir yetişkin olması lazım.
Ama şu anda öyle biri değil.
Evim çok boş.
Aşırı gurur duyduğum bir şey yok, bana yardım ettiğine de memnunum
çünkü bir sürü şeye bakıyorum ve kaybolmuş bir hâldeyim.
Hiç çaba harcanmamış bir eve gelmek güzel bir his olamaz.
Balkona böyle iki koltuk koyabilirsin dedim,
böylece Cara'yla eve gelince birlikte baş başa vakit geçebilirsiniz.
Çok güzeller.
- Bu masa da güzelmiş. - Değil mi?
- Evet. - Beğeneceğini tahmin ettim.
- Bana şarküterini anımsatıyor. - Evet.
Ne zamandır bu iştesin?
- On beş yıldır. - Evet.
- Önceden avukattın. - Evet.
Ne zaman "Artık avukat olmak istemiyorum." dedin?
Babam avukat olmamı istiyordu, ben de onu mutlu etmek istedim.
Sonra bir yaz avukatlık bürosunda çalıştım,
hiç hoşuma gitmedi.
Hatta son gün bana iş teklifinde bulunacaklardı
ve çıkış mülakatında "Burayı pek sevmedim." dedim
ve iş teklifini alamadım, babam çok kızmıştı.
Abim Cleveland Kliniği'nde ürolog.
- Babam onunla gurur duyuyor. - Seninle de duymalı.
Gurur duyuyor mu, bilmiyorum ama...
Benden nefret etmiyor.
Sanırım biraz öz güven sorunum var
ve öz güven eksikliğimin büyük kısmı
kendimi aşırı işime adamama neden oldu.
İlişkine yoğunlaşabilmek için
dizginleri eline bırakabileceğin birini arıyor olabilir misin sence?
Öyle bir arayışım olmadı.
Bence
tezgâh arkasından, akşamları yaptığın şeylerden
biraz uzaklaşabilirsin.
Evet.
Müşteriyle ilgilenecek elemanım olsa ben de diğer işlerimi yapabilirim.
Dan'in derdini anlıyorum.
Yıllarca kendi dükkânımı işlettim. Haftanın yedi günü çalıştım.
Hayatta keyif aldığım başka hiçbir şeyim kalmadı.
Sonunda da bunun hem evliliğimi hem de arkadaşlıklarımı etkilediğini
fark ettim.
Geri adım atmam gerekti.
Evini bir çocuk evi olmaktan çıkarıp
senin gibi bir iş insanına yakışan bir eve dönüştürmek
hayatına ve ilişkine faydalı olur mu?
Olur. "Vay be, ne güzelmiş." dediğim bir eve girmek güzel olurdu bence.
- Öyle mi? - Evet.
3. GÜN
MARUL FAYDALIDIR
Cara'yla konuştum
ve en sevdiği şeyleri öğrenmeye çalıştım,
"Pasta alla Norma." dedi.
Cara için sıra dışı, çok ama çok farklı bir şey yapmak istiyorum.
Evet, bu harika çünkü... Evet, patlıcan pişireceğim.
- Sıra dışı, değil mi? - Kesinlikle.
Patlıcan sevmiyorsan güzel bir Norma sosu dene.
Çok basit bir domates sosunda pişmiş çıtır patlıcan aslında.
Doyurucu, taze bir vejetaryen yemeği.
Asıl önemlisi de Cara çok seviyor.
Şarküteriden harika malzemeler aldım.
Tamam.
Şarküterinde, evde harika yemekler pişirebileceğin
bir sürü malzeme olduğunu da fark etmedim sanma.
Seni teşvik etmeye geldim.
Patlıcanla başlayalım. Bunları dilimlemeni isteyeceğim.
Üç santim kalınlığında olsa yeter.
Anlat bana.
- Tamam. Başlayayım mı? - Kesinlikle.
Pardon. Mutfakla aran iyidir diye varsayıyorum.
- Yanlış bir varsayım. - Tamam. Anladım.
Bıçağın ucuyla üç santimlik dilimler kesebilirsin.
Uzun zamandır bu kadar çok yemek hazırlığı yapmamıştım.
Cara bana yemek yaptığında
nasıl güzel şeyler pişirdiğine çok şaşırıyorum.
- İyi bir aşçı mı? - Çok.
Geçen akşam chili yaptı,
önüme biraz chili ve patates kızartması falan koydu.
Eve gelip de sevgilinin her şeyi hazırladığını görmek güzel, değil mi?
Tanrım. Müthişti.
Sıfırdan bir şey yapmak da çok güzeldir.
- Mütevazı. - Bence yeterli.
Yeter mi?
Patlıcan için diyorum.
İzlemekten bıktın mı?
Gayet iyi gidiyorsun.
Tüm yüzeyi zeytinyağıyla kapladım,
amacım bunları altın sarısı olana dek kızartmak.
Şu Calabira biberinden de alacağım.
Doğramanı isteyeceğim.
Tencerede biraz parçalanacak ve dağılacaklar.
San Marzano domatesi.
- Tam olarak ne yapıyorum? - Parçalıyorsun.
Güzel makarnandan aldık.
Hepsini koy içine.
Bunu ateşten alacağım.
Patlıcanı biraz tuzlayacağım.
Bu harika sarımsakları ve acı biberleri alacağım.
Güzel.
Sen onu yaparken ben de biraz kekik ekleyeyim.
- Patlıcanı da koyalım. - Tamam.
Hadi, koy onu içine.
Biraz dinlensin.
Bu kadar peynir yeter mi?
Bu kadar peynir yeter.
Peynirin azı olmaz.
Garnitürü de hazırla. Biraz fesleğen yaprağı.
Cara garnitür çok sever. "Akşam yemeği yapıyorum." der.
"Şarküteride fesleğen var mı?"
Aslında... Yani bahçede yetiştirmiyorsa.
- Hayatının kadını o mu sence? - Evet.
- Gerçekten mi? - Evet.
Benden daha mutlu gibisin.
Bu dünyadaki ruh eşini bulmaktan daha iyisi olabilir mi?
Daha iyi olmayı istemene neden olan kişiyi.
- Seni mutlu eden kişiyi. - Bu lafın hoşuma gitti.
- "Daha iyi olmayı istememe neden olan." - Neyi değiştirmek istersin?
- Buraya gelmemizin bir sebebi var. - Yani şu noktada...
Gerektiğinde yanında olmalıyım, ona daha çok zaman ayırmamı istiyordur.
Yani bu çok hoş, abartılı bir sevgi gösterisi.
İstediği bu muydu?
Ağzından çıkan ilk şey buydu, sonra başka şeyler saymaya başladı.
O listeyi alabilir miyim?
Sana yazarım ama ona sormalısın aslında.
- Ki onu şaşırt. - Haklısın.
Ona bunu hatırlatmanın yollarını ararken yaratıcı ol.
Herkes özel olmak ister. Herkes sevilmek ister.
- Leziz. - Vay canına.
- Bunu yaptığın için minnettarım. - Ne demek!
Teşekkürler.
- Nasıl yapacağını öğrendin mi? - Arabada defterim var.
Hepsini yazacağım.
Tamam.
Rahat ol. Otur.
- Harika kokuyor. - O koku benim aslında.
- Mis gibi kokuyorsun. - Şaka. Şapkanı çıkarayım mı?
- Lütfen. - Tamam.
Prognoz harika.
İlk artımız bu.
Çok güzel. Niye şapkayla kapatıyorsun?
Bir daha kafanda şapka görmeyeyim.
Tamam.
- Anlıyor musun? - Evet.
Dizlerini keseleyeceğiz.
- Sahi mi? - Ölü deri birikmiş.
Patty, bana eksfolyan lazım.
Dan'in dizleri parke rengi olmuş
ve Dan'in vücudunun hiçbir yeri akçaağaç şurubu renginde değilken
niye dizleri akçaağaç şurubu renginde, anlamadım.
Bu ölü deri neden dökülmüyor?
Lifini değiştirmen gerekiyordur belki.
Yeterince vakit ayırmıyor da olabilirsin.
- Eksfolyan mı bu? - Evet.
Haftada bir kez kullanırsan ölü deri dökülür.
Gel buraya. Saçını yıkayacağım. Kafana nasıl sürüyorum, hissediyor musun?
- Evet. - Saç derisini rahatlatır.
Çok şapka taktığın için tam sana göre.
Bu bir ön yıkama mı?
Aynen, ön yıkama yağı.
Cara için ne yapabilirsin, biliyor musun?
Onun da kafasına aynı şekilde masaj yapabilirsin.
Sonra çıldırırsınız.
Ama ön yıkama yağı sadece harici kullanım için.
Anlaşıldı.
Hadi bakalım.
Saç nemlendiricisi.
- İşine göre mi kendine değer biçiyorsun? - Evet.
Cadaloz bir non-binary olarak o veya böyle ayrımım yoktur.
Bence önceliklerini çok fazla değiştirmen gerekmiyor.
Hayatında hem Cara'ya hem de işine yer açman gerek.
Ama bence bunu yapman zor
çünkü mesleğin kendine değer vermeni sağlayan şey.
Evet. Bu kesinlikle bir sorun.
Şöyle bir şey dediğini duydum: "Eve onda geliyorsun, 7.30'da gel istiyorum."
Her gece öyle olması gerekmez çünkü şu anda hiçbir gece ona ait değil...
Pazarlık konusunda ustayım.
"Haftanın üç günü 7.30'ta gelirim." demelisin.
O da "Harika olur." der. Sen de "Süper!" dersin.
Hayır, haklısın.
Şarküterinin benim için ne demek olduğunu anlayınca
asıl olay, Cara'nın dâhil olduğu başka bir enerji kaynağı bulmak aslında.
Bu sevgi dilini kullanmalıyız.
Cara'nın istediği adam olması için Dan'in hayatında vakit yaratmalıyız.
Burunla ilgilenme vakti.
- Yeterince ağdan var mı? - Evet, var.
Bir, iki, üç.
Çok yoruldum.
Heterolar beni yıpratıyor.
Kimmiş bu tatlı şey?
- Ben miyim? - Dan'miş!
Teşekkürler.
- Çok sağ ol. Teşekkürler. - Tanrım. Rica ederim.
- Yeni seni görmeye hazır mısın? - Evet.
İşte yeni Dan.
Üç, iki, bir.
İşte.
- Dizlerine bak. Daha iyi, değil mi? - Kesinlikle. Evet.
Şu tatlı surata bak.
Beğendim.
Artık çok daha rahat ve mutlu görünüyorsun.
Evet.
Kendine bir saat ayıracaksın
çünkü sen kendine sahip çıkmazsan başkasına da çıkamazsın.
Cara'nın yanında olmalısın.
Onu tanıdığım şu kısacık sürede ona bayıldım. Müthiş bir enerjisi var.
Enerjisi harika olan başka kime bayılıyorum peki?
Bu adama. Ne kadar yakışıklısın, baksana.
- Teşekkürler. - Hadi.
- Gidelim. - İşte şapkan.
Şimdi takarsan öyle bir kızarım ki şaşırırsın.
Ne kadar tatlısın, bak.
Kasların ortaya çıktı.
Teşekkürler.
4. GÜN
ANIN TADINI ÇIKARMAK
- Gergin misin? - Biraz.
Akşam yemeği yaparken nasıl görüneceğim konusunda gerginim.
Geldiler! Geldi.
Hadi bakalım. Hazır mısın?
- Hazırım. - Tamam.
Aman tanrım! Şu hâline bak.
Çok yakışıklı olmuşsun.
- Sen de biliyorsun! - On yaş gençleşmişsin.
Harika görünüyor.
Harika görünüyorsun tatlım.
Bu sabah benimle gurur duyardın.
Öyle mi? Belli oluyor.
Dizlerimi bulaşık beziyle sildim.
Çok yakışıklısın.
- Sağ ol. - Hazır mısın?
Vay canına.
Ne düşünüyorsun?
Muazzam bir değişim.
Harika görünüyor.
Bu...
Çekilin önümden.
- Görmek istiyorum. - Evet.
Hem yalnız kalabileceğin hem de Cara'yla vakit geçirebileceğin
alanlar yaratmak istedim.
Misafir ağırlayabileceğin bir yer. Burası evin olacak,
şarküteri de hayatının merkezi olmaktan çıkıp
bir durak olacak.
Muhteşem.
Çok güzel.
Evet.
Burada vakit geçirmek isterim.
Hey.
- Daha önce istemiyordun. - Hayır.
- Öncesini gördünüz. - Seni anlıyoruz.
- Çok sıcak. Samimi. - Devamını görmeye hazır mısın?
- Evet. - Tamam.
Vay canına.
- Değil mi? - Evet.
Vay canına.
Eskiden evde, koklaşacağınız yatak dışında konuk ağırlayacak yer yoktu.
- Şimdi burada kucaklaşır mısınız? - Evet.
- Kucaklaşmayı biliyorsun ya? - Evet.
- Sana pek inanmıyorum. - Evet.
Bana sarılıp gösterir misin?
Merhaba, ben Cara.
- İşten yeni çıktım. - Son test.
Aman tanrım!
Evet!
Çok güzel kucaklıyorsun. Çok güçlüsün.
- Devamını görmeye hazır mısın? - Evet.
Vay canına.
Muhteşem.
- Yatağı siyaha boyamışsınız. - Ağaç!
Kocaman, uzun ağaç tavanı aşırı yüksek gösteriyor.
Avize de.
Çok güzel bir avize.
- Güzel. - İşte buyurun!
Oldu işte.
Balkon olduğunu bilmiyordum şahsen.
Değil mi? Bomboştu.
Şimdi Cara ve Dan'in dışarı çıkıp baş başa takılabileceği hoş bir yer oldu.
- Çok hoş. - Değil mi?
Evet. Çok güzel.
Bu...
- Pardon... - Sorun değil.
- Biraz... - Şaşkın mısın?
Biraz afalladım, evet.
Yani bir yere geliyorsun...
Beş, altı yıl aynı yerde yaşıyorsun
ama onu bu hâle getirmek için yapabileceklerinin
ne farkındasın ne de buna yeteneğin var.
- Değil mi? - Evet.
Sadece... Evet, gerçekten harika.
Muhteşem.
Böyle bir şeyi görmek ve iyileştirmek sizin becerebileceğiniz bir şey tabii ki.
İyileştirici mi buldun?
Doğru kelime o mu, bilmiyorum. Ama işte...
Bilirsin...
İltihaplı bir şeye dokunmak zordur.
Yarası az olana daha kolay müdahale edilir.
Aynen.
- Harikasın dostum. - Sağ ol Bobby.
- Nasılsın? - İyiyim.
Güzel.
Cara'nın, ona karşı tavırlarımdan ötürü rahatsız olabileceği her şeyin
uzun bir listesini çıkardım.
İstemediği zamanlarda ona kendini yalnız hissettiriyorum.
Hissetmesi gerekenden daha önemsiz hissettiriyorum.
Bana güvenemediği için onu strese sokuyorum.
Ona kasıtlı olarak acı çektirmiyorum. Ben de üzülüyorum.
Daima.
Üzülmemek için de yapabileceğim en iyi şey işimi sürdürmek.
Dükkânı işletmek benim ilacım.
- Dükkân benim sıcak su küvetim. - Evet.
Beni bu konuda aydınlattığın için sağ ol.
- Evet. - Gerçekten.
Sorunları çözmek için potansiyel bir yol görüyorum.
İnsanlara olan sevgin ve yarattığın bu harika şey
seni sıra dışı bir adam kılıyor.
Senin adına, olacaklar ve atacağın adımlar adına seviniyorum.
Hayatında diğer alanları ihmal etmeden de başarılı bir iş insanı olabilirsin.
İnsan böyle büyür. Artık değişmeye başlayabilir.
Sana minnettarım.
Bu gece ne oluyor?
- Yemek yapıyorum. - Evet!
Pasta alla Norma yapmayı biliyorsun.
- Değil mi? - Evet.
Ama onlar geldiğinde atıştırmalık bir şey olsun.
Yeni evini gösterirken ikram edersin. Bruschetta yapabiliriz diye düşündüm.
- Peki. - Sadece biraz farklı.
İçinde çilek var. Güzel bir İtalyan ekmeği ve baget aldım.
- Üzerine biraz... - Zeytinyağı.
Biraz zeytinyağı. Harika.
Şimdi o iki parçayı alıp tost makinesine koyacaksın.
Fesleğenimiz, parmesanımız var, senin şarküteriden tabii,
sarımsağımız da var.
Hoş bir asit aroması için biraz da balzamik.
Biraz zeytinyağı.
Şunları bir karıştırıver.
Çok kolay sahiden.
- Evet... - Sofra adabı da öğretecek misin?
- Sana sadece bir haftamı ayırdım... - Bilmem...
Herhâlde belli olmuyordur ama sahiden minnettarım.
- Deniyorum. - Sarıl.
Teşekkürler.
- Pekâlâ çocuklar, hazır mısınız? - Evet!
Vay canına efendim!
- Vay! - Bayıldım.
- Podyum nerede? - Burada yürüyebilirsin.
Brendan Fraser'ın gençliğine benzedin.
- Yırtarım o gömleği!
- Evet! - Yol açın. Podyum onun!
- Pardon bayım. - İşte.
Aman tanrım.
Pantolonu poposunu ortaya çıkarmış.
Aynı şeyi diyecektim.
Seni nesneleştirdim ama hoş değil mi?
- Popon varmış meğer. - Özrün kabul edildi.
Tamam, sağ ol.
Bu gece ne giyiyor?
- Başka şeyler deneyelim mi? - Bunu görmek isterim.
Hadi. Sağ olun.
- Pekâlâ çocuklar. - Evet.
- Randevu imajını görelim mi? - Evet.
- Güzel. - Sabırsızlanıyorum!
- Çok havalı. - Ne kadar yakışıklı!
Çok tatlısın!
Saçının ve gözlerinin güzel rengini vurgulamak için
kahverengiyi seçtim.
Mavi de kahverengiyi çok iyi tamamladı.
Çok yakışmış.
- Sence Cara ne düşünecek? - Bayılacak.
Yani iki yıldır gördüğü şeyle kıyasladığın zaman!
Nasıl bayılmasın?
Bambaşka bir adam olmuş. Öncelikle eskisinden daha çok gülümsüyor.
Bir beyefendiye benziyor.
Harika görünüyor. Kasıklarım karıncalandı.
- Bu hafta nasıldı, söyle. - Öncelikle sağ olun.
Bunu sevdim. Harika.
Tarzımı buldun.
- Rahatım. - Buna ben de sevindim.
Fiziksel ve zihinsel olarak.
Sonra belli bariz yardımların arasında tüm moral konuşmaları için de sağ olun.
Farkında varmam gereken ve farkında vardığım
bazı konular ortaya çıkmış oldu.
Bunları düzeltmeye çalışacağım.
Başlangıç olarak da bu akşam Cara'yla ilgileneceğim.
Bence muazzam oranda bir hassasiyet, tevazu ve sevgi sergiledin
ve bu haftayı sonuna kadar hak eden çok zarif adamsın.
Umarım ne kadar yol kat ettiğini kutlamak için,
ne harika bir adam olduğunu kutlamak için kendine de zaman ayırırsın.
Cara birazdan gelir. Gitmeliyiz.
Ona ayıp şeyler yap, tamam mı?
- Teşekkürler. - İyi şanslar dostum.
Rica ederim.
Haberin olsun, bu bir usta tüyosu, takım elbiseyle de twerk yapabilirsin.
- Göster babacık! - Evet!
- Göster babacık! - Johnny, bunu kaçırıyorsun!
YENİ DAN
HARDALLI İTALYAN KAHRAMANI
Kim o?
Benim!
Aman tanrım!
- Aman tanrım! - Dan!
- Çok yakışıklı olmuşsun. - Aman tanrım!
Çok garip hissediyorum.
Çok...
Mis gibi görünüyorsun.
- Tanrım! - Dan!
Evine bak! Şu hâline bak!
- Evet! - Takım elbisene bak!
Size evi gezdireyim.
İnanılmaz!
Burası manyak olmuş!
Gerçekten bayıldım.
Evet.
Hayır!
Tanrım... Ben...
Aman tanrım!
Ben yerimi buldum.
Resimler...
Her şey harika!
- Yıkılıyorsun. - Yıkılıyor muyum?
Yıkılıyorum.
- Sana taşınıyoruz. - Bana mı?
Senin evin hâlâ güzel
ama ara sıra buraya da gelebiliriz,
eve erken döndüğüm zamanlarda.
Yatak odamı görene kadar bekleyin.
Aman tanrım!
- Daniel, burası çok şık. - Evet.
Önce hanımlar.
Tanrım.
Teşekkürler Daniel.
Manzara! Tanrım.
Muhteşem.
Umarım burada oturur, bir kadeh şarap içer ve birbirinizin keyfini çıkarırsınız.
Aman tanrım.
Kim ne istiyor?
- İki tarafında da sarımsak var... - Öyle öğrettiler.
Çok iyi. Çok lezzetli Dan. Teşekkürler.
Bu harika.
- Şerefe. - Değil mi?
Evimde hiç bu kadar insan olmamıştı...
- Seninle gurur duyuyoruz. Bu inanılmaz. - Bana bunu yaptırdığınız için teşekkürler.
İçinde olan her şeyi sonunda görüyoruz.
- Dan'i tanımaya başladık. - Evet...
Ama sizi bırakalım da konuşun.
Evet.
Gel buraya.
Seni seviyorum.
Bu hafta amma çok kucaklaştık.
Hiç bu kadar kucaklaşmamıştık.
- Seninle gurur duyuyorum. - Sağ ol.
Yalnızız!
Yemekte patlıcan var.
- Sırf benim için patlıcan mı yaptın? - Evet.
- Şerefe. - Şerefe.
- Seni seviyorum. - Seni seviyorum.
Çok lezzetli!
- Çok iyi. - Evet.
- Hepsi çok güzel. - Evet.
Bu harika
ama açıkçası kendi adıma biraz daha çaba göstermem gerekecek,
zira bana senin bunlardan nasıl etkilendiğini fark ettirdiler.
Geç kalmam.
Sana yeterince vakit ayırmamam.
Gerektiğinde yanında olmamam.
Seni incitmek istemedim.
- Biliyorum. - Bildiğini biliyorum.
- Hep biliyordum. - Biliyorum.
Daha iyi olmaya çalışacağım.
Artık makarna yapıyorsun, eskiden anca rezervasyon yaptırırdın.
- Onu bile yapamazdım. - Rezervasyon bile yaptıramazdın!
Umarım bu hafta, Dan'e hayatta işten fazlası olduğunu gösterebilmişizdir.
Gerçek mutluluğu bulmak için dengeli bir hayata ihtiyacınız var.
Daha iyi olmak için çabalamanın şerefine.
Bence harika birisin Dan Stein.
Stein's Şarküteri. Buyurun.
Elinizde sıcak et var mı acaba?
Ben buz kestim de.
Sıcak et mi istiyorsunuz?
Selam Dan Stein!
Ne güzel bir gömlek.
Güzel görünüyorsun.
Selam millet.
Niye gelmediniz? Benden mi korkuyorsunuz?
Asıl sen niye oradasın? Saat beşi geçti ve bence Cara'yla vakit geçirmelisin.
Bu akşam sekizde onunla randevum var ama ilginize teşekkür ederim.
Seni seviyoruz, iyi olmana çok sevindik.
- Güle güle. - Seni görmek güzeldi.
- Teşekkürler. - Kendine iyi bak.
Bakarım. Deneyeceğim. Aynen böyle devam.
- Çok tatlı. - Evet.
BUHAR NUMARASI
Gömleğini ütüleyecek vaktin yok mu? Üzülme.
Duş alırken buharda tut.
Gördün mü? Mükemmel.
- Benden mi bahsedelim? - Dan Stein'a dair her şey.
Peki, niye daha önce kendimden bahsetmedim peki?
Modadan mı bahsedelim? Dün gece moda kanalını izliyordum.
Sahi mi? İlham mı arıyordun?
Yok be.
İç çamaşırı...
İç çamaşırından konuşmaya gerek yok.
İç çamaşırı konuşmayacak mıyız? Niye?
Daha çok ilgini çekeceğini düşündüğüm bir şeyden bahsedelim.
Diğer şeylerle ilgilenmiyor muydum?
Kahvecilerimin kahvesi.
Çok lezzetli.
Bir taneden fazlasını içemem ama,
yoksa bütün gün diken üstünde olurum ve tuvaletten çıkamam.
Sandalyeye çıkıp söyleyeyim mi? Öyle bir şey yapayım mı?
Sadece...
Soru neydi?
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün