‪เราแต่งตัวเป็นหน้าปกอัลบั้มสไปซ์เวิลด์ได้มั้ย
‪เวลาบุกบ้านคนสักครั้ง
‪- แน่ละฉันต้องใส่ชุดธงชาติอังกฤษ ‪- ไม่ได้!
‪ฉันจะเป็นเบบี้สไปซ์
‪เอ็มม่า บันตันน่าเอ็นดูสุด ‪เธอก็น่ารัก ผมบลอนด์...
‪"แม่ฉันเป็นเพื่อนรักฉัน"
‪เธอแต่งเป็นนางได้เลยนะ ‪ฉันว่าฉันน่าจะเป็นพอช
‪ไม่ หรือแอนโทนี่ดี เป็นพอชมั้ย
‪แทนต้องเป็นพอชไม่ต้องสงสัยเลย
‪- งั้นแอนโทนี่ก็เป็นจินเจอร์สิ ‪- แหวะ
‪เขาเป็นตัวแรดๆ เซ็กซี่ๆ สวยๆ...
‪(เควียร์ อาย)
‪(วันที่หนึ่ง)
‪(สวนคือภาพสะท้อนถึงตัวคุณ ‪เป็นตัวตนของคุณในโลกนี้)
‪(- จูลี่ นิวมาร์)
‪- นี่แก๊งมัพเพทส์ ‪- ว่าไง
‪- อยากรู้มั้ยว่าจะเราช่วยใคร ‪- อยาก!
‪- ฮีโร่ของเราสัปดาห์นี้คือไมเคิล ริชาร์ด ‪- เย่
‪ไมเคิลเป็นเกษตรกรอายุ 31 ‪ที่จัดการฟาร์มหมุนเวียน
‪ในเซ็นทรัลซิตี้ นิวออร์ลีนส์
‪ไงทุกคน เป็นไงบ้าง
‪ฟาร์มของไมเคิลช่วยเยาวชนและครอบครัว ‪ด้วยการปลูกผักสดให้
‪พร้อมกับจัดโครงการ ‪และกิจกรรมสร้างความรู้ด้วย
‪- ว้าว ‪- ช่วยหยุดความอดอยาก เยส!
‪ตอนเด็กๆ ผมไม่มีความมั่นคงด้านอาหาร
‪ผมเลยไม่อยากให้ใครรู้สึกอย่างนั้น
‪ต้นนี้ไม่ออกผลมาสองสัปดาห์แล้ว
‪ฟังดูน้ําเน่านะ ‪แต่ผมอยากเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ผมอยากเห็น
‪และจะไม่ยอมรับอะไรน้อยไปกว่านั้น
‪ใช้กรรไกรตัดออกไปให้หมด
‪มีหลายสิ่งดึงดูดให้ผมปลูกอาหารเอง
‪มันทั้งเป็นศิลปะและสร้างสรรค์
‪และการปลูกอาหารเองก็เป็นการบําบัดจิตใจด้วย
‪ผมชอบเอามือคลุกลงไปในดิน
‪ไมเคิลรู้สึกว่าเขาไม่คู่ควรกับเวลาของคนอื่น
‪และมักจะรู้สึกว่าคนอื่นตัดสินเขา ‪เมื่อพูดถึงเรื่องการเกษตรและการปลูกพืชสวน
‪ผมได้ยินคนอื่นพูดว่า ‪"ทําไมไมเคิลตัวสกปรกมาเลย"
‪เพราะผมทํางานหนัก ผมทํางานเยอะมาก
‪ไมเคิลอาศัยอยู่กับคู่หมั้น ‪ในบ้านดูเพล็กซ์หลังเล็กๆ
‪ตั้งแต่ฉันรู้จักไมเคิลมา ‪เขาก็ชอบต้นไม้และการเกษตรมาตลอด
‪และเขาก็คลุกคลีกับดินประจํา
‪บางครั้งเลยรู้สึกเหมือนว่า ‪บ้านของเราเป็นส่วนขยายของฟาร์ม
‪พ่อฉันเคยพูดว่า ‪"พระเจ้าสร้างดิน และดินไม่ทําร้ายใคร"
‪พ่อเธอบ้าไปแล้วย่ะ
‪ไมเคิลใส่ใจมาก
‪เรื่องการทําอาหารสดที่ดีต่อสุขภาพ ‪ที่ชุมชนเข้าถึงได้
‪แต่เขาเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของตัวเอง
‪ไมเคิลดิ้นรนกับตัวตนและคุณค่าของตัวเอง
‪พ่อแม่ของเขาเป็นชาวครีโอล ‪เป็นทั้งลูกครึ่งผิวดําและชาวอเมริกันพื้นเมือง
‪เขาไม่เคยรู้สึกว่าผิวดําพอ ‪ที่จะอยู่กับครอบครัวผิวดํา
‪หรือขาวพอที่จะเข้ากับเพื่อนๆ คนขาว
‪นั่นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเยอะมากนะ ‪สําหรับหลายคนที่เป็นลูกครึ่ง
‪ไมเคิลถูกบีบให้ต้องเติบโตเร็ว ‪และต้องออกจากโรงเรียนมัธยมปลาย
‪เพื่อทํางานหาเลี้ยงครอบครัว
‪น่าสงสารจัง
‪ชีวิตผมตอนเด็กๆ ลําบากมากทีเดียว
‪ผมต้องฝ่าฟันอุปสรรคมากมาย ‪ที่คนส่วนใหญ่ไม่เคยเจอ
‪แต่ผมอยากเชื่อมั่นในตัวเองมากกว่านี้
‪เดี๋ยว ยิ่งดีขึ้นอีก ฉันตื่นเต้นแล้ว
‪โอเค มาริแอนน์ ‪เจ้านายและพี่เลี้ยงของไมเคิล
‪อยากให้เขาประสบความสําเร็จทุกอย่าง
‪แต่ก่อนอื่น เธออยากให้เราทําให้ไมเคิลเห็นว่า ‪เขาสมควรได้รับความเคารพ
‪ไมเคิลเป็นดาวรุ่งในเมืองของเรา
‪ใครๆ ก็ชอบเขา
‪เขาจะทําอะไรก็ได้ที่ต้องการ
‪แต่เขายังไม่รู้คุณค่าตัวเอง
‪สุดสัปดาห์นี้
‪ฟาร์มจะจัดงานเรี่ยไรทุนประจําปี
‪มาริแอนน์คาดหวังให้ไมเคิล ‪เป็นหน้าเป็นตาของฟาร์ม
‪และเป็นผู้พูดในงาน พวกเขาต้องการเงินทุน
‪เริ่ด ให้เงินโปรยลงมาเป็นฝนเลยจ้ะ
‪ไม่เหรอ
‪- โอเค ฉันกะเล่นมุกทําสวน... ‪- แค่ร่างมุก
‪ฉันนึกว่าจะน่าสนุกดี
‪มาช่วยเกษตรกรในเมืองคนนี้ ‪เปิดรับเสน่ห์ในตัวกัน
‪เย่
‪เตรียมฉลองกันเลย
‪(ฟาร์มชุมชน)
‪เราจะเอาพวกวัสดุคลุมดินออกก่อน
‪พระเจ้า ดูเด็กๆ สิ
‪ขุดหลุมดีๆ กว้างๆ
‪เขากําลังสอนเด็กอยู่เหรอ
‪เราใช้กระถางแบบนี้แล้วจับตรงนี้
‪- หวัดดีครับ ‪- หวัดดีครับ
‪- พระเจ้า ‪- หวัดดี
‪หวัดดีไมเคิล ผมแทน ยินดีที่รู้จัก
‪- หวัดดีครับ ‪- ยินดีที่รู้จัก
‪- หวัดดี ยินดีที่รู้จัก ‪- สุดยอดเลย
‪ผู้ชายคนนี้น่ารักไม่ไหวที่ทําฟาร์มในเมืองกับเด็กๆ
‪และสอนเด็กๆ ปลูกต้นไม้ด้วย
‪ต้องสอนผมเหมือนสอนเด็กหน่อยละ ‪เพราะผมไม่รู้เลยว่าอะไรเป็นอะไร
‪ทุกอย่างที่นี่กินได้รึเปล่า
‪ถ้ามีอะไรที่กินไม่ได้
‪ก็ต้องมีประโยชน์ต่อดิน ‪หรือต่อระบบนิเวศที่เรากําลังสร้างอยู่
‪ไม่รู้นะนี่ว่าผักผลไม้ออกดอกได้ด้วย
‪- สวยจังเลย ‪- ใช่ครับ สวยมาก
‪รู้มั้ยว่าผักผลไม้ออกดอกไม้ได้ด้วย
‪มันเริ่มจากเป็นดอกไม้
‪อยากให้เกย์สนใจทําสวนเหรอ ‪บอกไปเลยว่ามีดอกไม้ด้วย
‪อย่างน้อยก็เวิร์กกับฉันนะ
‪ขอโทษที่รบกวน ยินดีต้อนรับสู่ฟาร์มค่ะ
‪- หวัดดี ‪- ไงครับ
‪ฉันมาริแอนน์ เป็นคนเสนอชื่อไมเคิลค่ะ
‪คุณเป็นพี่เลี้ยง
‪ฉันดีใจมากที่คุณมาที่นี่
‪คุณคิดว่ามีอะไรที่น่าจะขาดหายไป
‪ที่เราจะช่วยได้
‪ไมเคิลเป็นคนเก่งมากแทบทุกเรื่อง
‪เขาพร้อมจะก้าวสู่ขั้นต่อไป
‪ไปทํางานด้านบริหารและนโยบายแล้ว
‪แต่ผมอยากได้ยินไมเคิลพูดเอง ‪คุณพร้อมจะก้าวสู่ขั้นต่อไปรึยัง
‪กังวลมาก แต่ก็ตื่นเต้นมากครับ
‪ไม่ต้องกังวลหรอก
‪เราดูเหมือนจะเยอะ แต่เราไม่เลย
‪ไม่ๆ เราเยอะ ที่จริงคุณก็ควรกังวลนะ
‪เรามีฝั่งฟาร์มแล้วก็มีฝั่งสวนชุมชน
‪นี่เป็นฝั่งฟาร์มที่เรามีผลิตผล
‪เราพยายามปลูกอาหารให้มากที่สุดเท่าที่ทําได้
‪ตรงนี้ร้อนไปที่จะปลูกอะไรในหน้าร้อน ‪เราเลยปลูกพืชคลุมดินไว้
‪เราปลูกอะไรที่แก้ไขสิ่งต่างๆ ในดินได้
‪ความกระตือรือร้นไหลออกมา ‪จากทุกขุมขนในตัวไมเคิล
‪และเหงื่อนิดหน่อยด้วย
‪เพราะที่นี่ร้อนเป็นหมื่นองศา
‪แต่ดูไม่ออกเลยจากทัศนคติของไมเคิล
‪(อุณหภูมิ: 35 องศาเซลเซียส ‪ความชื้น: ทรมาน)
‪เกิดมาไม่เคยร้อนขนาดนี้เลย ไม่ไหวละ
‪เราตัดตรงฐานทิ้งแล้วเหลือรากไว้
‪จุลินทรีย์จะได้ยังมีบ้านอยู่
‪ว้าว เรากําลังดูอะไรพวกนี้อยู่ตรงนี้
‪น่าสนใจจัง
‪มันค่อนข้างร้อน
‪แทนกับเจวีเอ็นที่อยู่ข้างนอกประมาณ 90 วินาที
‪กําลังหลบจากความร้อนยังกับหนีโรคระบาด
‪ร้อนสุดๆ
‪มันคือนรกขุมที่แปดของรูตูดซาตาน
‪เขาเป็นความท้าทายที่สุดของตัวเอง
‪อย่างเช่น เขาอยากสมัครเข้า ‪โครงการกฎหมายสิ่งแวดล้อมมาสักพักแล้ว
‪แต่กว่าเขาจะเปิดใบสมัครได้ก็ตั้งหลายเดือน
‪ใช่ สัญญาณบอกเลย ‪ฟังดูเหมือนคนอื่นเชื่อมั่นในตัวเขา
‪- แต่เขาไม่เชื่อมั่นในตัวเอง ‪- ฉันว่าถูกเลยค่ะ
‪ถ้าอยากลองกินพริกดู พวกนี้เผ็ดมากครับ
‪- ผมจะไม่เลือดพริกแดงนะ ‪- แทนนี่ อยากลองพริกแดงมั้ย
‪ฉันกินพริกเขียวได้นะ
‪- พริกแดงเผ็ดน้อยกว่า ‪- ไม่เอาพริกแดง
‪ไม่
‪- นั่นเผ็ดมากนะครับ ‪- ก็เผ็ดดีนะ
‪- มีรสเผ็ดนิดหน่อย ‪- เผ็ดมาก
‪- แทน ไหนบอกว่าอันนี้ไม่ค่อยเผ็ดไง ‪- ก็ไม่เผ็ดไง
‪ที่นี่เป็นสวนชุมชน ผมเลยพยายามปลูกอะไร
‪ที่มาจากหลายวัฒนธรรม สิ่งที่คนคุ้นเคย
‪นี่คือกระเจี๊ยบ เราปลูกไว้ข้างๆ ดอกชบา
‪ดอกชบา เอาไปชงชาเย็นได้ดีเลยนะ
‪ครับ ผมชอบมาก
‪ตรงนี้มีผักเบี้ยใหญ่ ของโปรดผมเลย
‪- ผักเบี้ยใหญ่เหรอ ‪- มันโตตามริมถนน ทั่วไปเลย
‪แต่เป็นผักที่ดีต่อสุขภาพที่สุดอย่างนึง
‪มันมีรสมะนาวหน่อยๆ ใส่สลัดอร่อยมาก
‪เหมือนมะนาวจริงด้วย
‪- เป็นพืชที่น่าสนใจมาก ‪- ใช่
‪ที่ผ่านมาสนุกมาก ‪แต่ผมคนนึงละที่อยากเห็นบ้านคุณแล้ว
‪- ใช่ อยากเห็นแล้ว ‪- จริง
‪- เราชอบอยู่ในที่ร่ม ‪- ไปบ้านกันเถอะ
‪- บายทุกคน ‪- บาย
‪- บายเพื่อนๆ ‪- บายค่ะ ขอบคุณ
‪มาเร็วไมเคิล ไปกัน
‪- หวัดดี ‪- ว่าไง
‪ยินดีต้อนรับสู่บ้านของผม
‪ไง
‪ที่รัก เรากลับมาแล้ว
‪- เรามาแล้ว ‪- ผมพาเพื่อนๆ มาด้วย
‪- หวัดดีครับ ‪- โอ๊ะ น้องหมา
‪- ไงจ๊ะน้องหมา ‪- นั่นลูกผม
‪- ไงคะ ‪- หวัดดีเคล่า
‪กลิ่นมันเหม็นอับมาก
‪ในบ้านนั่นเหม็นมาก
‪ผมได้กลิ่นแมว กลิ่นหมา ‪ผมไม่อยากได้กลิ่นอะไรสักอย่าง
‪- อ้าว โซฟาพังนี่ ‪- นั่งแล้วตรงกลางจมเลย
‪- ตัวนั้นสูงกว่าอีกตัวนิดหน่อย ‪- ใช่ ผมรู้สึกเหมือนเป็นเด็กน้อยเลย
‪ผมเป็นคนแข็งแรงมากนะ
‪ผมออกกําลังเป็นประจํา
‪- ลุกไม่ไหวเหรอ ‪- ใช่
‪ผมลุกขึ้นจากโซฟาตัวนี้ไม่ได้
‪ใช้แกนลําตัวสิ
‪ขอบคุณ
‪นั่นแหละปัญหา
‪- นั่นอะไร ‪- กระโจมปลูกพืชของผม
‪- อะไรนะ ‪- โรงปลูกพืช
‪จะได้ปลูกต้นไม้ในบ้านได้
‪- ผมเดาว่าคงมีแสงไฟ ความชื้นและ... ‪- ครับ มีไฟ พัดลม
‪แต่ในโลกของเกย์ มันดูเหมือนห้องเซ็กซ์นะ
‪แค่พูดเฉยๆ
‪จริง
‪ตายแล้ว ตุยเย่หมดตู้เลย
‪มันตายมาตั้งแต่เฮอร์ริเคนไอด้าแล้ว
‪พอฉันรูดซิปเปิดกระโจมออก ‪กลิ่นตีเข้าหน้าอย่างแรงเลย
‪- มันขึ้นราแล้วจ้ะที่รัก ‪- ทําไมคุณไม่เก็บกวาดซะ
‪เก็บกวาดแล้วมันหดหู่
‪พอทุกอย่างที่คุณใช้เวลาปลูกตายไป...
‪แต่คิดดูสิว่าคุณจะมีความสุขมากนะ ‪ที่ได้ปลูกอะไรใหม่ๆ
‪- เราใช้มันนะ ‪- เมื่อไหร่
‪แม่ผมเคยพูดว่า ‪"อย่าเอาของข้างนอกเข้ามาข้างใน"
‪เห็นชัดว่าไม่มีใครบอกไมเคิลกับเคล่าเลย
‪- คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้ เคล่า ‪- ฉันเกลียดมาก
‪โอเค ผมก็คิดว่างั้น
‪ถังน้ํามันที่เปิดอยู่ทําฉันกังวลนิดหน่อย
‪- มันไม่ได้อยู่ในนี้มานานหรอก ‪- รู้มั้ยว่าข้อแก้ตัวคืออะไร
‪คือเครื่องมือของความไร้ความสามารถ ‪ที่สร้างอนุสรณ์แห่งความว่างเปล่า
‪และผมก็ได้ยินแต่คําแก้ตัวๆ
‪เราจะเลิกแก้ตัวซะที ‪และนั่นเป็นบทเรียนแรกของคุณ
‪ว้าว เจ้าบทเจ้ากลอนมากจ้ะ
‪ผมสับสนนะนี่เพราะที่จริงแล้วที่นี่เป็นระเบียบมาก
‪ผมไม่เข้าใจว่าคุณสบายใจที่อยู่แบบนี้ได้ยังไง
‪- แต่นั่น... ‪- ฉันไม่ได้สบายใจนะ
‪- เขาอยู่ได้ดีในที่รกๆ ‪- ผมก็โอเค แบบว่า...
‪- แต่ฉันไม่เลย ‪- ความวุ่นวายที่มีระเบียบ
‪คุณโอเคจริงๆ หรือแค่เคยชิน
‪ผมชินกับความวุ่นวายที่เป็นระเบียบ
‪- ต้องเลิกพูดจาแบบนั้นซะ ‪- เลิกซะ
‪เลิกซะ คุณทําได้ดีกว่านี้
‪เอาละ พาเราไปดูอีก
‪นี่คือห้องนอนของเรา
‪- รูปนี้พวกคุณฮอตดีนะ ‪- ขอบคุณครับ รูปโปรดเราเลย
‪โอ๊ะ ขึ้นราแล้วด้วย
‪ทําไมมีมะเขือเทศอยู่ในตู้เย็น
‪มันเป็นปุ๋ยหมัก
‪น่าสงสารจริงๆ
‪ฉันไม่รู้ว่าอย่าใส่มะเขือเทศในตู้เย็น
‪เนื้อมันจะหยาบ
‪นี่กิ้งก่าของเรา สไปค์
‪โอ้ว้าว
‪สําหรับฉัน ฉันชอบให้มีแมวกับหมาในบ้าน
‪แล้วแต่คนชอบละกัน
‪เย่ มังกรเครา
‪พระเจ้าๆ
‪- ขอจับได้มั้ย ‪- แค่กิ้งก่าเอง แอนโทนี่
‪ได้ค่ะ อุ้มได้เลย
‪พระเจ้า
‪กิ้งก่ามังกรเครา
‪ชื่อน่ะน่ารักนะ
‪แทน ฉันจะยืนตรงนี้ละกัน
‪แต่ไม่ได้น่ากอดเลย
‪- แอนโทนี่ อยากจับมั้ย มันน่ารักนะ ‪- ไม่เป็นไร ขอบใจ
‪ผมอุ้มสัตว์เลื้อยคลานได้โดยไม่ลังเลเลย
‪ผมคิดว่าเราเป็นพวกเดียวกัน ‪เพราะเราไม่เคยหนาว
‪แค่คิดถึงผมก็ขนลุกแล้ว
‪และนี่คือตู้เสื้อผ้าของผม
‪ผมจะค้นดูให้ละเอียดเลย
‪ออกไป ผมจะคุ้ยตู้เสื้อผ้าคุณดู อย่าถือสานะ
‪ห้องน้ําอยู่นี่
‪แทนนี่ อยากให้ช่วยมั้ย
‪- จะอยู่ดูก็ได้นะ ‪- โอเค
‪ดินเลอะทุกที่เลย
‪ฉันชอบนะ ชุดนี้พอไหวอยู่
‪เขามีบางชุดที่ฉันชอบนะ
‪ชอบตัวนี้
‪สวยมาก พอได้อยู่
‪ไม่ผ่าน
‪- แล้วก็โยนทิ้งลงพื้น ‪- เดี๋ยวๆ ทําไมไม่ชอบตัวนี้ล่ะ
‪เพราะมันไม่น่ารัก
‪เอาแล้วไง
‪เริ่ดมาก เธอน่าจะใส่นะ
‪ฉันรู้สึกว่าเขาคงใส่ชุดนี้อยู่บ้าน ‪พอถึงเวลากุ๊กกิ๊ก
‪โอเค งั้นเอาไปแขวนคืนละกัน
‪เล่าเรื่องบ้านคุณสมัยเด็กให้ฟังหน่อยสิครับ
‪มันรกมากหรือว่า...
‪มันวุ่นวายมากครับ
‪สุขภาพจิตผูกพันกับพื้นที่ที่อยู่มาก
‪ความวุ่นวายรอบตัวคุณ ‪ก็สร้างความวุ่นวายในใจคุณเช่นกัน
‪ผมเชื่อในเรื่องนี้มาก
‪ผมอยากช่วยจัดระเบียบความวุ่นวายสักหน่อย
‪ฟิตเปรี๊ยะ
‪ยากจังแฮะ
‪พระเจ้า ต้องนั่งถึงจะปั่นได้นะเนี่ย
‪แทนนี่บอย
‪เสื้อผ้า เสื้อผ้ากําลังร้องเรียก
‪- ขอให้สนุกนะ ‪- ไงจ๊ะ ขอบคุณมาก
‪หวัดดี
‪ไมเคิล เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย
‪นี่ของคุณเหรอ
‪นั่นเป็นชุดคอสตูม ผมแต่งเป็นพรินซ์
‪ผมว่าออกจะเก๋
‪โอเค คุณมีเสื้อผ้ามากมาย
‪ที่รู้สึกน่าเบื่อเหลือเกิน
‪จริง
‪ในตู้นี้มีลุคไม่ซ้ํากันเลยนะ
‪นี่เป็นชุดเดิมที่ผมใส่ตั้งแต่ม.ต้น ม.ปลาย
‪- นี่มันตกยุคไป 15 ปีแล้ว ‪- ครับ
‪คุณคงไม่ได้ใส่อยู่หรอกนะ
‪ผมคิดว่าผมอาจจะใส่ชุดนี้ ‪เมื่อเดือนสองเดือนที่แล้วมั้ง
‪คุณรู้สึกดี เซ็กซี่หรือเท่มั้ย
‪ไม่เท่เท่าเวลาผมใส่เสื้อผ้าสีเจ็บๆ หรอก
‪นี่จะเป็นลุคคุณไม่ได้
‪เอาจริงนะ ผมไม่อยากดูเป็นสภาพนี้เลย
‪เล่าเรื่องชีวิตนอกฟาร์มมาหน่อยสิ
‪มีสไตล์ที่คุณคิดว่า ‪"ฉันอยากแต่งตัวอย่างนั้น" บ้างมั้ย
‪คงเป็นแนวจัสติน ทิมเบอร์เลค เอแซปร็อกกี้
‪เอแซปกับจัสตินและผู้ชายมากมายในโลกนั้น
‪ก็ผสมทั้งความเป็นชายและหญิง
‪- ครับ ‪- คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้น
‪ผมไม่สนเรื่องป้ายหรอก
‪ถ้าใส่แล้วดูดี ถ้าใส่พอดีตัว แค่นั้นเองที่สําคัญ
‪เยี่ยมเลย โอเค ผมว่าผมได้ข้อมูลที่ต้องการแล้ว
‪มีเนื้อเยอะมาก
‪ผมสังเกตว่าไมเคิลมีปัญหา ‪เรื่องคุณค่าในตัวเอง
‪บอกได้มั้ยครับว่าคุณเคยเห็นอะไรบ้าง
‪เรื่องคุณค่าในตัวของเขา
‪ฉันคิดว่าเขากดดันตัวเองมาก
‪เขาค่อนข้างกลัวการล้มเหลว
‪เขาเลยกลัวที่จะก้าวไปสู่ขั้นต่อไป
‪- ขอโทษค่ะ ‪- ไม่ต้องห่วง
‪ตามสบายครับ
‪เขาผ่านอะไรมามาก
‪เขารู้สึกเหมือนว่า ‪มีเหตุผลที่สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นกับเขา
‪และเขาไม่สมควรได้รับสิ่งดีๆ ในชีวิต
‪เขารู้สึกเหมือนทั้งโลกจ้องจะเล่นงานเขา
‪คุณทําอะไรกับผมบ้าง ผมคุณสวยจัง
‪ผมไม่ทําอะไรมากมายเลย
‪ผมอาบน้ํา แล้วก็ใช้ครีมนวดหวีเวลาอาบน้ํา
‪แต่ฉันชอบเนื้อเส้นผมคุณมากนะ ไม่ไหวละ
‪ถ้าฉันต้องเลือกหนึ่งคํามาบรรยายผมของไมเคิล ‪ก็ต้องเป็นคําว่า
‪เซ็กซ์
‪ตรงนี้เป็นไงมาไง
‪ผมไม่ได้โกนหนวดมาสักพักแล้ว ผมแค่...
‪เห็นแล้วนึกถึงตัวประกอบหลัก ‪ในไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียนเลย
‪- เข้าใจที่พูดมั้ย ‪- ผมพยายามเป็นแนวจิมมี่ เฮนดริกซ์มากกว่า
‪ฉันว่าคุณดูเป็นตัวร้ายในเรื่องฮุค ‪เป็นแนวกัปตันโจรสลัดนะ
‪ขอบคุณมากที่พาเราไปดูสวนสวยๆ ‪และบ้านสวยๆ ของคุณ
‪- เรารู้สึกพร้อมเต็มที่รึยัง ‪- พร้อม
‪- เอาละ บายนะทุกคน ‪- ไม่ คุณต้องไปกับเรา
‪ไม่ เริ่มเดี๋ยวนี้แล้ว
‪จูบลาเธอได้เลย
‪- ขอบใจมากจ้ะ ‪- บายค่ะ
‪ขอบคุณนะเคล่า
‪คิดว่าคุณจะได้อยู่ต่อเหรอ
‪สัปดาห์นี้เริ่มขึ้นแล้ว
‪เราต้องเบี่ยงเบนความกระตือรือร้นที่ไมเคิลมี
‪ให้กับการทําสวนและการหยุดความอดอยาก
‪ขอสัก 10 เปอร์เซ็นต์ไปให้ตัวเขาเองบ้าง
‪เคล่าเป็นคู่ชีวิตที่อยู่เคียงข้างไมเคิล
‪แต่ผมคิดว่าเธอทําตัวคนเดียวไม่ได้
‪ได้เวลาที่ไมเคิลจะเข้าใจแล้วว่า ‪เขาต้องการกําลังใจมากกว่านี้
‪เพื่อที่จะก้าวข้ามปัญหาที่เป็นอุปสรรคต่อเขาได้
‪ผมเข้าใจความกดดัน ‪ของการถูกดึงอยู่ระหว่างสองโลก
‪แต่ว่าเมื่อถึงจุดนึง คุณต้องสร้างตัวตนของตัวเอง
‪ผมไม่อยากให้เขารู้สึกว่า ‪เป็นตัวเลียนแบบของใคร
‪ฉันอยากให้เขารู้สึกเป็นไมเคิล ริชาร์ด
‪ผมอดใจไม่ไหวแล้วที่จะปรนเปรอไมเคิล ‪ด้วยการตกแต่ง
‪แต่ผมอยากให้เขาก้าวไปข้างหน้า ‪สู่เส้นทางที่จะทําตามเป้าหมายให้สําเร็จได้
‪ผมได้ยินว่าคุณมีโปรแกรมกฎหมายสิ่งแวดล้อม
‪และไมเคิลควรจะได้เข้าด้วย
‪ใช่ค่ะ ฉันสนับสนุนให้เขาสมัครหลายทีแล้ว
‪แต่ฉันว่าเขาติดตรง ‪การเขียนเรียงความแนะนําตัว
‪โอเค
‪เราตื่นเต้นมากที่จะได้สนับสนุน ‪งานระดมทุนประจําปีของฟาร์มหมุนเวียน
‪รวมทั้งความทะเยอทะยานของไมเคิล ‪ที่จะเป็นผู้อํานวยการสักวัน
‪อีกไม่กี่วันเราจะมีงานระดมทุนกัน ผมตื่นเต้นนะ
‪เป็นครั้งแรกที่ผมจะได้เป็นเจ้าภาพงาน
‪ในอาชีพ ในชีวิตผมเลย
‪- คุณไม่เคยทํางานแบบนี้เลยเหรอ ‪- ไม่เคยเลย
‪- ผมอยากช่วยจัดเลี้ยงอาหารนะ ‪- ผมอยากเห็นแล้วว่าคุณจะทําอะไร
‪สิ่งที่ผมตื่นเต้นคือ
‪การอวดผักที่เขาปลูกเอาไว้
‪- เอาไว้เปิดเผยทีหลัง ‪- โอเค
‪เราจะทําเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ ‪แต่จะเน้นผักแน่นอน
‪สดใหม่สุด
‪- ผมตื่นเต้นแล้ว ‪- เย่
‪(วันที่สอง)
‪(เมื่อหัวใจเราสลาย)
‪(จงปลูกเมล็ดในรอยแตก ‪แล้วภาวนาขอฝน)
‪- เป็นไงบ้าง ‪- ดีครับ
‪- รู้สึกยังไง ‪- ตื่นเต้น
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪น่าชื่นใจจัง
‪นึกว่าคุณจะบอกว่ากังวล ไม่ค่อยตื่นเต้น
‪กังวลกับตื่นเต้นก็ใกล้เคียงกันนะ
‪มันอยู่ในตระกูลเดียวกัน
‪ผมอยากรู้ว่างานลงพื้นที่
‪จะมีผลยังไงกับชีวิตของคุณหลังจากนี้
‪คุณจะเป็นอะไรนะ
‪ผมจะเป็นผู้อํานวยการบริหาร ‪ของฟาร์มหมุนเวียน
‪ดังนั้นคุณต้องพูดต่อหน้าสาธารณะชน ‪และเรี่ยไรทุน
‪โอเค บรรยากาศแบบนั้นเป็นยังไง
‪ปกติดูเป็นบริษัทมาก
‪นึกถึงการประชุมธุรกิจละกัน
‪มันเป็นแบบนั้นเลย
‪โอเค คุณรู้สึกว่ามีความกดดัน ‪ให้ต้องดูเป็นหนุ่มออฟฟิศมั้ย
‪ครับ ทํานองนั้น เพื่อให้เข้ากับคนอื่นได้
‪ผมเข้าใจนะ แน่นอน ผมเข้าใจ
‪แต่ผมนึกไม่ออกเลยว่าคุณจะรู้สึกดี
‪ไม่ค่อยดีหรอก
‪ไมเคิลตัวจริงคือใคร
‪ผมไม่รู้จริงๆ
‪เขาอยากเป็นผู้อํานวยการบริหารของบริษัทนี้
‪ฉันอยากช่วยไมเคิลหาทางสายกลางที่มีความสุข ‪เขาจะได้ไม่ต้องทําตัวให้เหมือนคนอื่น
‪ผมอยากให้เขาเป็นผู้ใหญ่พอ
‪ที่จะได้รับความเคารพในทุกที่ที่เขาไปได้
‪แต่ผมไม่อยากตัดจิตวิญญาณ ‪ความขี้เล่นเป็นวัยรุ่นของเขาไป
‪โอเค งั้นบอกผมหน่อย
‪คุณคาดหวังว่าจะเรี่ยไรเงินจากงานนี้ได้เท่าไหร่
‪เป็นหลักร้อย หลักพันหรือหมื่น
‪หลายหมื่นเลยครับ หวังว่านะ
‪- เยี่ยม ‪- มากเท่าที่จะทําได้
‪- คุณต้องมั่นใจเข้าไว้ ‪- ครับ
‪คุณจะทําเป็นเหนียมแบบว่า "หวัดดีทุกคน"
‪"พอดีมีงานนี้"
‪"ผมรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจ ‪แต่ผมอยากให้คุณมั่นใจในตัวผม"
‪ถ้าคุณไม่เชื่อมั่นในตัวเองเต็มร้อย
‪และผมเชื่อจริงๆ ว่าเสื้อผ้าคุณจะช่วยให้มั่นใจได้
‪พวกเขาก็จะไม่ให้อะไรคุณหรอก
‪ฟังนะ พวกเรามีกันห้าคน คุณเจอเราหมดแล้ว
‪เราไม่ได้ทํางานปกติ
‪คนส่วนใหญ่จะบอกว่าเราแต่งตัวเหมือนตัวตลก
‪ชุดผมเมื่อวานก็เพี้ยนมาก
‪แต่เมื่อผมแต่งตัว
‪ผมไม่สนว่าคนอื่นจะหาว่าผมแต่งตัวทุเรศ
‪ถ้าผมมั่นซะอย่าง ใครจะว่าอะไรก็ไม่สน
‪ผมรู้สึกดีจริงๆ
‪ผมอยากลองจัดลุคให้คุณ
‪และจัดตู้เสื้อผ้าให้คุณมีเสื้อผ้าใส่เล่น
‪แต่ก็มีสิ่งที่คุณทําได้กับเสื้อผ้าใส่เล่นพวกนั้น
‪ผสมกับสิ่งอื่นๆ
‪ที่ทําให้ดูเป็นลุคที่เหมาะกับการทํางานมากขึ้น
‪มาเริ่มด้วยชุดใส่เล่นละกัน เล่นกันเลยมั้ย
‪- ครับ เอาเลย ‪- โอเค เยี่ยม
‪- ผมเห็นชุดนี้ในหน้าต่าง เจ๋งดีนะ ‪- รักเลย
‪เด่นมาก คุณชอบลายเด่นๆ สีสัน ลายๆ ใช่มั้ย
‪- ใช่ ‪- เยี่ยมมาก
‪นี่เป็นสีโปรดของผม สีส้มกับสีฟ้า
‪เป็นสีทีมดอลฟินส์
‪ผมเป็นแฟนพันธุ์แท้ทีมไมแอมีดอลฟินส์ ‪เป็นสีที่เหมาะกับผมเป๊ะเลย
‪- ไมแอมีดอลฟินส์คืออะไรนะ ‪- ทีมฟุตบอล
‪ทีมฟุตบอล โอเค ดี
‪โอเค ชุดแรกแรงมาก
‪คุณกลัวมั้ย
‪- นิดหน่อย ‪- ผมรู้ ผมรู้สึกได้
‪ตอนนี้เขาแต่งตัวเพื่อตัวเองแล้ว
‪ชุดที่ผมจัดให้เขาฉลองตัวตนของเขา
‪ออกมาเลย
‪ผมชอบชุดนี้ เท่มาก รองเท้าเจ๋งดี
‪คุณดูเหมือนคนดัง
‪คุณดูเท่ ดูหนุ่ม
‪ผมอยากบอกให้ชัดเจน
‪ผมคิดว่านี่ไม่ใช่ชุดที่คุณควรใส่ไประดมทุน
‪แต่ว่าถ้าเราเหน็บชายเสื้อเข้าไป ‪แล้วให้คุณใส่กางเกงขายาว
‪จะดูเหมาะมากเพราะคุณไม่ได้อายุ 50 ‪คุณอายุ 30
‪ถ้าชุดนี้อยู่ในตู้เสื้อผ้าผม ‪ผมจะใส่กางเกงขาสั้นกับเสื้อตัวนี้บ่อยมาก
‪หน้าคุณไม่ได้บอกอย่างนั้นเลย
‪ผมคิดว่าเราต้องปรับปรุงมาดของคุณหน่อย
‪- โอเค ‪- ให้ดูมั่นหน้าขึ้น
‪ได้
‪- เอานะ ‪- อือ
‪ไมเคิล
‪ขอดูได้มั้ย
‪โอเค ผมรักแล้ว
‪บางครั้งเวลาผมพาใครไปชอปปิ้ง
‪มีช่วงเวลาที่ผมรู้สึกได้ว่า
‪พวกเขาเห็นว่าเสื้อผ้าสร้างความแตกต่าง ‪ให้กับชีวิตได้ยังไง
‪- รองเท้านี้อย่างเจ๋งเลย ‪- เหรอ ชอบใช่มั้ย
‪- รองเท้าคู่นี้เท่มาก ‪- ผมชอบรองเท้าโลฟเฟอร์ส้นหนา
‪ผมรู้ว่าปกติ เวลาคนเราไปประชุมบริษัท
‪คนไม่ใส่กางเกงยีนส์กัน แต่คุณไม่ได้ทํางานปกติ
‪คุณกําลังแสดงให้เห็นตัวตนของคุณ
‪ผมอยากให้คุณรู้สึกสบายๆ ‪ดีกว่าใส่อะไรที่อึดอัด
‪ผมชอบชุดนี้จริงๆ รู้สึกคลาสสิก
‪มันไม่ได้ดูเป็นนักธุรกิจจ๋า
‪แต่ดูเป็นแบบ "ผมมาจัดการธุรกิจให้เสร็จ"
‪เยี่ยมเลย
‪ผมอยากให้เขาเห็นว่า ‪มีคนที่ต้องการปลดปล่อยออกมา
‪ขอแบบนายแบบหน่อย
‪และคุณทําแบบนั้นได้ด้วยเสื้อผ้า
‪ขอปังๆ
‪เริ่ดๆ
‪หล่อมาก
‪เขามาดเท่มากเวลาถ่ายแบบ
‪เก๋มาก
‪เริ่ดเลย
‪ผมเห็นตัวตนของเขาในแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
‪เยี่ยม หล่อมาก
‪- ผมดีใจจริงๆ ‪- ผมก็ดีใจ
‪เสื้อผ้าพวกนี้ทําให้ผมมีความสุข
‪แตกต่างคนละขั้วกับอะไรที่ผมเคยซื้อหรือเคยใส่
‪ผมจะพยายามหาชุดอื่นอีก ‪มีอีกเยอะแยะที่จะเข้าท่า
‪ส่วนตอนนี้ กลับไปใส่ชุดธรรมดาก่อน
‪- แล้วไปจากที่นี่กัน ‪- โอเค
‪มีอะไรให้ทําอีกเยอะแยะ
‪ผมตื่นเต้นกับทุกอย่างเลย
‪ฝนตกตามสไตล์นิวออร์ลีนส์
‪ใช่ ต้องแบบนี้เลย
‪สิ่งสําคัญมากของการพาไมเคิลมาที่นี่วันนี้...
‪หวัดดี
‪เพราะผมเข้าใจได้เรื่องการไม่กล้าออกไปเสี่ยง
‪เพราะไม่ยอมปล่อยวางเรื่องในอดีต
‪- ผมได้ยินว่ามีโครงการปริญญาโท... ‪- ใช่
‪ที่คุณอยากเข้ามานานแล้ว
‪ครับ เป็นปริญญาที่ผมต้องการ
‪เพื่อให้ก้าวขึ้นไปเป็นผู้บริหารได้
‪ผมรู้สึกว่าการที่คุณไม่กรอกใบสมัคร
‪อาจจะเป็นเพราะคุณกลัวความล้มเหลวรึเปล่า
‪แม้แต่เจ้านายผมที่เป็นคนดูแลโครงการ
‪ก็บอกว่า "เธอต้องใจเย็น เธอทําได้"
‪ส่วนที่ผมยังไม่ได้ทําคือส่วนที่
‪ผมต้องเขียนเรียงความเกี่ยวกับตัวเอง
‪เพราะผมละอายเรื่องพวกนั้น
‪ว่าจะมีใครปฏิเสธผมเพราะเรื่องพวกนั้น ‪ถึงแม้จะไม่ใช่เหตุผลจริงๆ
‪แต่ผมจะคิดว่านั่นแหละเป็นเหตุผล
‪และจะยิ่งเป็นการตอกย้ําให้ผมรู้สึกทุเรศตัวเอง
‪ผมเข้าใจ
‪ผมชอบโรงเรียนนะ แต่สําหรับผมมันไปไม่รอด
‪ผมออกจากบ้านตอนอายุ 15
‪ผมยังไม่ได้สอบเทียบวุฒิมัธยมปลาย ‪หรือวุฒิม.ปลายเลย
‪แต่ผมละอายใจกับเรื่องนี้มาแทบทั้งชีวิต
‪และปล่อยให้มันเป็นตัวถ่วง
‪เพราะผมรู้สึกว่าผมล้มเหลว
‪- ครับ ‪- ผมปล่อยให้มันนิยามผมจริงๆ
‪มันยังทําให้ผมอึดอัดใจอยู่ ผมเลยเข้าใจเลย
‪แม้ว่ามันเป็นสิ่งที่ผมต้องการมาก ‪ความสงสัยนั้นก็ชนะเสมอ
‪และมันหยุดยั้งไม่ให้ผมทําอะไรหลายอย่าง
‪แต่คุณคู่ควร คุณดีพอ
‪และคุณรู้วิธีการทําให้สิ่งต่างๆ เป็นไปได้ ‪นอกเหนือจากวิธีการปกติ
‪ลองมองดูรอบๆ ตัวดูสิ
‪คนพวกนี้คือคนที่ไม่ได้เป็นแค่ฟันเฟือง
‪และคนที่ไม่กลัวที่จะลองสิ่งใหม่ๆ
‪ที่จะประสบความสําเร็จที่สุด
‪- ดังนั้นวันนี้ผมอยากเอาใบสมัครมาดูกัน ‪- โอเค
‪และผมอยากให้เราช่วยกันเขียนให้เสร็จ
‪- โอเค ‪- โอเคนะ
‪ส่วนสุดท้ายของเรียงความนี้ คําถามคืออะไร
‪เติมช่วงที่เว้นไปในการศึกษาของผม
‪คุณมีแผนจะอธิบายยังไง
‪ผมออกจากโรงเรียน ‪เพราะตอนนั้นผมซึมเศร้าขั้นสุด
‪ผมไม่สบายใจที่จะอยู่ตัวคนเดียวอีกแล้ว
‪ผมเลยคิดว่าจะกลับบ้าน
‪ผมไปโรงเรียนให้มันผ่านไปวันๆ ‪ผมไม่ได้ทํางานอะไรส่งเลย
‪- ไปแค่เพราะคุณต้องไป ‪- ใช่ ถูกต้อง
‪จากนั้นผมก็เอาแต่ทํางาน
‪ผมคิดว่าคุณอาจจะกังวลว่า ‪พวกเขาจะตัดสินเหตุผลของคุณ
‪ผมรู้สึกด้วยซ้ําว่าประสบการณ์ของผมฟังไม่ขึ้น
‪และจะไม่มีใครจริงจังกับผม
‪ครับ คุณอยากเข้าโครงการนี้มานานเท่าไหร่แล้ว
‪หลักสูตรปริญญาโทเหรอ
‪เริ่มเมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว น่าจะสองสามปีมั้ง
‪ทันทีที่มาริแอนน์เห็น เธอบอกว่า ‪"เธอน่าจะลองดูนะ"
‪"รู้ใช่มั้ยว่าต้องทําอะไรก่อน ‪เธอต้องจบปริญญาตรี"
‪ผมก็คิดว่า "ใช่ ต้องจัดการให้จบ"
‪แล้วเราก็เริ่มจัดการให้ผมกลับไปเรียนได้
‪ผมจะบอกอะไรคุณหน่อย
‪มาริแอนน์เชื่อมั่นในตัวคุณ
‪เลิกสงสัยตัวเองได้แล้ว
‪- ผมรู้ว่ามันยาก ‪- ใช่
‪ปีศาจความไม่มั่นใจตัวน้อย ‪ในตัวคนที่มาจากศูนย์
‪ที่มีคนบอกว่าจะเป็นศูนย์ต่อไป
‪ที่มีคนบอกว่าสุดท้ายก็ต้องติดคุก
‪ไปลงเอยอยู่ข้างถนน
‪- มันยากที่จะตั้งโปรแกรมใหม่ให้ตัวเอง ‪- ใช่
‪มันยากมากครับเพราะผมเป็นแบบนี้มา 30 ปีแล้ว
‪ทุกครั้งที่เกิดอะไรดีๆ กับผม ‪ผมจะกระวนกระวาย
‪ผมคิดว่า "เดี๋ยวต้องมีเรื่องแย่ๆ ตามมาแน่"
‪และมันจะทําให้ผมใจสลาย
‪ผมเลยคิดว่า "อย่าตั้งความหวังสูงไปนัก"
‪"เตรียมตัวเอาไว้เพราะจะเกิดเรื่องแย่ๆ แน่"
‪เมื่อคุณเริ่มรู้สึกแบบนั้น ให้ถอยออกมา หายใจ
‪คิดซะว่า "เดี๋ยวนะ คนรอบตัวเชื่อมั่นในตัวฉัน"
‪"พวกเขาอาจจะพูดถูก"
‪- ครับ ‪- ใช่มั้ย
‪ผมพอเห็นว่าเขาเริ่มจะเห็นทางสว่างแล้ว
‪และคิดว่า "ฉันนี่แหละที่เป็นตัวถ่วงตัวเอง
‪เพราะฉันรู้สึกว่าฉันไม่ดีพอ"
‪"แต่รู้อะไรมั้ย"
‪"ให้ตายสิวะ ฉันดีพอ"
‪ผมคิดว่านี่ดีมากแล้ว
‪ผมคิดว่าคุณอธิบายได้ดีแบบที่ให้คนอ่านเข้าใจได้
‪และการเดินทางสู่จุดหมายของคนเรา ‪ไม่ใช่เส้นตรงเสมอไป
‪- ครับ ‪- จริงมั้ย
‪- เส้นตรงน่าเบื่อออก ‪- ใช่
‪ปาร์ตี้มาถึงแล้วที่รัก
‪ไง
‪- เป็นไงบ้าง ‪- เขาเพิ่งเขียนใบสมัครเสร็จ
‪เดี๋ยวนะ คุณเพิ่งเขียนใบสมัคร
‪ที่คุณใช้เวลาเป็นชาติกว่าจะเขียนได้
‪แล้วใจเย็นแบบนี้ได้ไง
‪ผมพยายามเปลี่ยนความกังวล ‪ไปเป็นความตื่นเต้น
‪เราจะเปลี่ยนเป็นแบบนี้
‪ใช่
‪- เอาเลยบ๊อบบี้ ‪- โอเค เอาละ
‪สุดสัปดาห์นี้ จะมีปาร์ตี้ในสวนที่ฟาร์ม
‪แต่ช่วงนี้ฝนตกหนักมาก เราคิดว่าคงไม่หยุดง่ายๆ
‪เราเลยจะจัดงานกันที่นี่
‪- อะไรนะ ‪- ใช่
‪- เปิดบ้านของเรา ‪- ที่นี่เจ๋งมาก
‪เราจะช่วยคลายเครียดให้ ‪เราอยากให้งานนี้ประสบความสําเร็จ
‪- และอยากให้คุณมีสมาธิกับอนาคตตัวเอง ‪- ขอบคุณมากครับ
‪- รักคุณนะ ‪- ขอบคุณมาก
‪(วันที่สาม)
‪(ถ้าคุณพยายามทําตัวปกติอยู่เสมอ ‪คุณจะไม่มีวันรู้เลยว่า)
‪(คุณยอดเยี่ยมขนาดไหน ‪- มาย่า แองเจลู)
‪ผมพาคุณมาที่นี่เพราะอยากได้ที่ชิลๆ ให้เราพักกัน
‪ที่ไม่มีความวุ่นวาย
‪เพราะผมรู้สึกว่าคุณสบายใจว่าเมื่ออยู่กลางแจ้ง
‪ผมอยู่ที่ไหนก็สบายใจได้นะ
‪ผมปรับตัวได้
‪รู้มั้ยว่านั่นคืออะไร
‪นั่นเป็นเด็กผู้ชายพูดว่า ‪"ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับผมพรุ่งนี้"
‪- แต่นั่นก็เป็นกลไกการเอาตัวรอดด้วย ‪- ใช่
‪ส่วนไหนของวัยเด็กของคุณ ‪ที่อยู่เหนือการควบคุมที่สุด
‪ความทรงจําอะไรที่ฝังใจคุณที่สุด
‪ผมไม่รู้เลย มีความทรงจํามากมาย
‪หลายครั้งที่ออกไปขับรถกลางดึก
‪หลายครั้งที่ต้องจอดรถในย่านอันตราย
‪ต้องอยู่ตัวคนเดียว
‪มันบ้ามาก ไม่รู้เลยว่าวันรุ่งขึ้นจะเป็นยังไง
‪ไม่รู้เลยว่ามื้อเย็นจะได้กินอะไร จะได้กินรึเปล่า
‪เป็นความทรงจําที่ผมไม่อยากคิดถึง
‪ตอนนั้นแม่ของคุณไปอยู่ไหน
‪เคยมีช่วงนึงที่ผมพยายามไปอยู่กับแม่
‪แต่โดนปฏิเสธ
‪นั่นน่าจะเป็นช่วงที่แย่ที่สุดช่วงนึง ‪ในชีวิตของผมเลย
‪ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้
‪เพราะผมทําใจแล้ว
‪แต่คุณยังทําใจไม่ได้ ‪มันยังส่งผลต่อชีวิตประจําวันของคุณ
‪คุณผ่านมันไปแล้วสุดท้ายก็ไม่เป็นไร
‪- ผมเลยบอกตัวเองว่า... ‪- แต่ไม่เลย
‪เด็กน้อยคนนั้นต้องการใครสักคน ‪ให้อยู่เคียงข้างเขา
‪ปกป้องเขาและรักเขา
‪และบอกเขาว่า เขาคู่ควรจะมีอนาคตที่ดี ‪กว่าที่เขาได้รับ
‪คุณถูกแม่ตัวเองปฏิเสธตั้งแต่เด็ก
‪มันทําให้คุณรู้สึกยังไง ‪ผมไม่อยากได้ยินว่า "ผมโอเคนะ"
‪ผมคงไม่ได้มาคุยกับคุณแบบนี้
‪ถ้ามันไม่ได้ส่งผลกระทบต่อคุณ
‪มันเจ็บมากครับ
‪ผมแค่บอกตัวเองว่า "จะขุดคุ้ยทําไม"
‪ถ้าบางอย่างถูกฝังไว้และไม่ได้รับการดูแล
‪มันจะงอกงามขึ้นมาจากดินได้รึเปล่า
‪- มันจะบานได้เต็มที่มั้ย ‪- ไม่
‪คุณเป็นเมล็ดพันธุ์ใต้ดินนั้นที่ต้องออกดอก
‪ที่อยากมีชีวิตที่สมควรมี คุณไม่ยอมให้ตัวเองมี
‪เพราะคุณบอกว่า ‪"ขุดคุ้ยมาแล้วมีประโยชน์อะไร"
‪ประโยชน์ของการพูดถึงคือคุณจะได้เติบโต
‪มีคํากล่าวว่า
‪แค่เพราะว่ามันไม่ใช่ความผิดของคุณ ‪ไม่ได้แปลว่ามันไม่ใช่ความรับผิดชอบของคุณ
‪พอได้คุยกับเจสัน ผมคุยกับเจ...
‪ทําไมผมถึงพูดชื่อเจสันอยู่ได้
‪เดี๋ยวนะ เพราะเขาทําให้ผมนึกถึงเจสัน ลูกผม
‪ถึงได้เผลอพูดไปแบบนั้น
‪ไมเคิลทําให้ผมนึกถึงลูกชายผม ‪ผมเลยรู้สึกว่านี่คือเหตุผลที่ผมมาที่นี่
‪เพื่อทําให้เขาเห็นว่าเขาผ่านพ้นเรื่องนี้ไปได้
‪และให้กําลังใจเขาเป็นพิเศษ
‪ผมเชิญเพื่อนสองสามคนมา...
‪โอเค
‪ที่มาจากองค์กร 100 แบล็กเม็น ‪เคยได้ยินชื่อพวกเขามั้ย
‪ผมพาพวกเขามาที่นี่
‪เพราะบางคนก็เคยมีประสบการณ์ที่คล้ายคุณ
‪คนนึงเป็นพี่เลี้ยงของผมเองตอนผมอายุเท่าคุณ
‪คุณรู้สึกยังไงบ้าง
‪ผมประหม่า
‪จะดีมั้ยถ้าได้คุยกับใครสักคนแล้วพูดว่า ‪"ผมต้องการแรงสนับสนุน"
‪มันไม่ใช่สิ่งที่ผมทําบ่อยนักในชีวิต
‪ผมไม่ขอให้ใครช่วย ผมทําเองหมด
‪องค์กร 100 แบล็กเม็นประจํานิวออร์ลีนส์ ‪เป็นโครงการพี่เลี้ยง
‪ที่สนับสนุนคนหนุ่มสาวเชื้อสายแอฟริกัน-อเมริกัน
‪ผมถึงขอให้พวกเขามาที่นี่วันนี้เพื่อพบกับไมเคิล
‪ผมอยากให้ไมเคิลรู้ว่า ‪เขามีคนสนับสนุนในชุมชน
‪ที่พร้อมอยู่เคียงข้างเขา
‪ผมถามคุณว่าคุณเคยเจอใคร ‪ที่มีเชื้อสายอเมริกันพื้นเมืองและผิวดํามั้ย
‪ผู้ชายคนนี้เลย
‪ผมเป็นสมาชิกของสหภาพเผ่าฮูม่าแห่งชาติ
‪และเป็นกรรมการบริหาร ‪ของหอการค้าผิวดําระดับภูมิภาค
‪ผมเป็นประธานขององค์กร 100 แบล็กเม็น ‪ประจําเมืองนิวออร์ลีนส์
‪ผมบอกคุณเรื่องผู้ชายคนนี้แล้ว
‪ดาร์เรลอยู่เคียงข้างผม ‪ตอนที่ผมรู้ว่าจะได้เป็นพ่อคน
‪เขาให้งานผมทํา ให้กําลังใจผม ‪ทําให้ผมรู้สึกปลอดภัย
‪นี่ไม่ใช่แค่นัดมาเจอกัน พูดคุยกัน
‪แล้วพูดว่า "มารู้จักคุณกัน" ‪แล้วก็ไม่ได้ไปไหนกันเลย
‪นี่ต้องเป็นกลุ่มคนที่คุณคุยด้วยได้ ‪และขอความช่วยเหลือได้
‪และจําไว้ว่าวันวานเป็นอดีต พรุ่งนี้เป็นปริศนา
‪สิ่งเดียวที่คุณมีคือปัจจุบัน
‪คุณเกิดวิตกกังวลเมื่อไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง
‪- ใช่ ‪- ช่างมันเถอะน่า
‪คุณได้นั่งคุยกับเพื่อนๆ แล้ว วางใจได้
‪ผมคิดถึงอดีตตลอด ‪พยายามเตรียมตัวสําหรับอนาคต
‪- ผมทําร้อยเปอร์เซ็นต์เลย ‪- ใครๆ ก็ทําอย่างนั้น
‪คนเรามีกลไกที่จะทําอย่างนั้น
‪นี่คงเป็นความรู้สึกแปลกใหม่สินะ
‪คุณเคยมีพื้นที่
‪ที่ได้รายล้อมไปด้วยกลุ่มผู้ชายผิวดํา
‪ที่บอกว่า "เราอยู่ตรงนี้เพื่อคุณ" มั้ย
‪ไม่ครับ ไม่เคยเลย
‪ต้องบอกว่าไม่เคย
‪มันอึดอัดนะ แต่ไม่ใช่ในทางที่แย่
‪ผมแค่รู้สึกหลงทางมาตลอด
‪ถ้าคุณเป็นตัวของตัวเองต่อไป ‪คนที่ใช่จะหาคุณเจอเอง
‪คุณไม่มีวันโดดเดี่ยว
‪การต้องอธิบายตัวเองตลอดเวลา ‪และไม่มีคําตอบเสมอไป
‪ส่วนใหญ่ไม่มีคําตอบอะไรเลย
‪มันผลักให้ผมตกอยู่ในวังวน
‪การกลับไปเรียน ‪หลังเฮอร์ริเคนคาทริน่าในนิวออร์ลีนส์...
‪ไม่มีทางเลย
‪ผมจะไม่ไปโรงเรียนที่สภาพยังกับคุก
‪พอผมได้วุฒิสอบเทียบม.ปลาย
‪เมื่อคุณมีวุฒิสอบเทียบ การเข้ามหาลัยมันยากมาก
‪พอผมเข้าไปได้ พวกเขาให้ผมลงเรียนเพิ่ม
‪เพราะผมไม่มีวุฒิม.ปลาย
‪คุณทําหมดแล้วเหรอ
‪ครับ ผมเพิ่งเรียนจบป.ตรีสาขาสังคมวิทยา
‪- เจ๋ง ‪- สุดยอดเลย
‪แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณก็ทําสําเร็จแล้ว
‪- และเรียนจบด้วย ‪- เพิ่งเรียนจบเลย
‪- งั้นมาก้าวไปข้างหน้ากัน ‪- ใช่เลย
‪คุณอยากทําอะไรต่อไป
‪ขั้นต่อไปคือเรียนปริญญาโท ‪โครงการกฎหมายสิ่งแวดล้อมที่โลโยลา
‪- ดีมาก ‪- เพราะคุณอยากเป็นอะไรสักวันนะ
‪เป็นผู้อํานวยการบริหาร ‪องค์กรไม่หวังผลกําไรที่ผมทํางานอยู่
‪การเดินทางของคุณยังไม่จบ
‪คุณยังเรียนรู้ ยังก้าวไปข้างหน้า
‪คุณเป็นนักบุกเบิก
‪คุณอาจจะไม่เรียกตัวเองว่าอย่างนั้น ‪แต่คุณเป็นนักบุกเบิก
‪คุณกําลังฝึกการเป็นนักบุกเบิก
‪- เคยมีใครเรียกคุณว่านักบุกเบิกมั้ย ‪- ไม่เคยคิดว่าผมเป็นนักบุกเบิกเลย
‪เป็นคําที่ใช้บรรยายคุณได้ดีมากนะ นักบุกเบิก
‪และสิ่งหนึ่งที่ต้องจําไว้คือ ‪ไม่ว่าคุณจะเจออะไรอยู่
‪มีเด็กกําลังดูอยู่
‪ใช่
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- โอเคครับ
‪- แน่ใจนะ ‪- พยายามอยู่กับปัจจุบัน
‪- ไม่คิดมากไป ‪- โอเค
‪มันแปลกสําหรับผมที่เป็นคนที่ออกไปเจอชุมชน
‪และพยายามทําให้คนดําสนใจการปลูกพืช
‪และจัดสร้างพื้นที่แบบนี้
‪แต่ก็รู้สึกแปลกๆ ด้วย ‪เพราะผมไม่เคยอยู่ในพื้นที่แบบนี้
‪ผมมักจะเป็นคนผิวสีคนเดียวทุกที่ที่ผมไป
‪ส่วนใหญ่ผมก็เป็นคนผิวสีคนเดียวในห้อง
‪มันเป็นอย่างนั้นมานานมาก ตลอดชีวิตผมเลย
‪นั่นแหละอํานาจ ‪คุณหันเหไปเป็นการวางอํานาจได้
‪คุณเป็นผู้นําไม่ได้ถ้ารู้สึกอึดอัด
‪คุณกําลังเติบโตในแบบที่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ํา
‪- แค่อยู่กับปัจจุบันไว้ ‪- ว้าว
‪ทุกอย่างที่คุณพูดถึงน่ะถูกต้อง ‪สิ่งสําคัญคือปรับความคิดใหม่
‪ไม่ว่าคุณทําอะไร คุณจะเป็นคนแรกที่ทําสิ่งนั้น
‪ทําตัวเป็นเจ้านาย
‪เวลาตื่นนอน ผมอยากให้คุณมองตาตัวเอง คิดว่า
‪"ฉันเป็นผู้บุกเบิก ฉันเป็นเจ้านาย" ‪และยิ้มให้ตัวเอง "ฉันเป็นเจ้านาย"
‪- พูดสิ ‪- ผมเป็นผู้บุกเบิก เป็นเจ้านาย
‪- ชอบนะ ดูคุณพูดจากใจจริง ‪- มองตาเขาสิ ดูรอยยิ้มนั่น
‪- ใช่ ‪- แบบนี้แหละ
‪พอรู้ว่าไมเคิลผ่านอะไรมามากมายในอดีต
‪เขาคงไม่เคยมีใครแนะนําว่า ‪จะจัดบ้านยังไงให้เติบโตจริงๆ
‪นั่นแหละคือสิ่งที่ผมทําให้ไมเคิล
‪ผมแปลงโฉมบ้านเขาให้กลายเป็นพื้นที่ ‪ที่ไม่ใช่แค่เอาไว้ทํางาน
‪แต่เต็มไปด้วยข้าวของที่เติมพลังและมีชีวิตชีวา
‪(วันที่สี่)
‪(ถ้าเรามีความกล้าที่จะปลูกเมล็ดพันธ์ุ ‪เราจะไม่รู้เลยว่าอะไรจะเติบโตได้)
‪(มิเชล โอบามา)
‪ตายละ เราอยู่ที่ร้านซาลอนแสนสวยแล้ว
‪(ซาลอนร็อกเก็ตไซเอนซ์)
‪เข้าไปเลย นั่งสิ
‪ไงจ๊ะสุดหล่อ
‪คุณใช้ชีวิตยังไง
‪ในเมื่อเกิดมาหล่อไม่เว้นวันแบบนี้
‪ผมแค่ตื่นขึ้นมา
‪เดินไปเดินมาหน้าตาจิ้มลิ้มแบบนี้เหรอ
‪ครับ ตื่นมาก็หล่อเลย
‪ฉันต้องหาหมอจัดกระดูกให้คุณละ
‪เพราะคุณแบกรับความหล่อไว้หนักอึ้งเลย
‪- ขอจับผมคุณได้มั้ย ‪- ได้
‪โอเค ฉันจะจับผมดูนะ
‪เริ่ดจ้ะที่รัก
‪คุณน่ารักจริง
‪คุณก็น่ารักนะ
‪ขอบใจจ้ะ
‪ฉันหน้าแดงรึเปล่า ไมเคิลเล่นหูเล่นตากับฉันด้วย
‪ไม่นะ
‪ไม่ได้นะไมเคิล
‪ฉันดีใจมาก
‪ที่คนที่ทําอะไรมากมายให้กับชุมชนตัวเอง
‪ผมคุณอลังการมาก ฉันปลื้มทุกอย่างที่คุณทํา
‪บางครั้งฉันรู้สึกว่าคนฮอตนิสัยไม่ค่อยดี
‪นึกออกมั้ย น่ารําคาญนะ
‪ไมเคิลมีเป้าหมายและความกระตือรือร้นในชีวิต
‪สิ่งสําคัญที่สุดของเขาไม่ใช่การดูแลเส้นผม
‪ฉันอยากเก็บความยาวไว้เท่านี้ แต่ให้อะไรดี
‪เป็นทรงจ้ะ เดาถูกละสิ
‪ฉันอยากได้ทรงแอโฟร
‪- ฉันจะตัดบางส่วนตอนผมแห้ง ‪- โอเค
‪แล้วจะสระผม
‪คุณพร้อมจะสละเวลาเท่าไหร่ตอนเช้า
‪กิจวัตรตอนเช้าของผมค่อนข้างสบายๆ
‪มีอีกอย่างที่ผมอยากเอามาลองใช้
‪ผ้าโพกหัวซาตินจะได้เก็บลอนให้แน่น
‪จัดให้ได้เลยจ้ะ
‪เราน่าจะใส่หมวกเต็มๆ เลย
‪คุณไม่เชื่อพวกเรื่องบรรทัดฐานทางเพศ ‪ตามประวัติศาสตร์เนอะ
‪- ไม่ ไม่เลยครับ ‪- มาใส่หมวกกัน
‪ได้
‪ฉันชอบมากที่ไมเคิล
‪ไม่ยอมรับแนวคิดตายตัวเกี่ยวกับเพศทวิลักษณ์
‪เขาอยากสยายผมยาวๆ
‪และระบายน้ําหนักออกจากปลายผม
‪แล้วทําให้ลอนผมโดดเด้งมีชีวิตชีวา
‪จัดเลย
‪- หวัดดี สบายดีมั้ย ‪- ยินดีที่รู้จักครับ ผมดาร์เรน
‪ยินดีที่รู้จักค่ะ ทรงที่ฉันอยากทําคือเก็บตรงนี้
‪- แบบว่า... ‪- ได้เลย
‪แล้วโกนตรงนี้ออกให้หมด ‪โอเค คุณพร้อมมั้ย
‪- พร้อม ‪- โอเค เอาเลย
‪- จะโกนออกหมดเลยเหรอ ‪- โกนทิ้งหมดเลย
‪ทําไม คิดว่าเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่เหรอ
‪- การเริ่มต้นใหม่เป็นเรื่องดีเสมอ ‪- ถูกต้อง เอาเลย
‪ที่รัก จัดเต็มเลย
‪ดูเขาสิ ขนลุกเลยนะเนี่ย
‪ทั้งหน้า ทั้งผม ช่าง...
‪แถมเลียปากอีก หยุดเลยนะ
‪ฉันไม่เคยหมกมุ่นกับใครขนาดนี้เลย
‪- ขอบคุณ ‪- ขอบคุณ
‪ฉันจะสระผมให้
‪โอเค ฉันจะทําท่ายั่วเยให้ดูนะ
‪เวลาอยากยั่วให้เคล่าติดใจ
‪แค่เดินเข้าไปหา ทําท่านี้ "ไงจ๊ะที่รัก"
‪แล้วส่ายก้นใส่หน้าเดินหนีไป ได้นะ
‪ลอนผมคุณทําเอาฉันตื่นเต้นสุดๆ เลย
‪จะออกมาดีมาก
‪เรายังเป็นไมเคิลสุดหล่อคนเดิม
‪แค่แต่งให้เป๊ะขึ้นนิดหน่อย
‪เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เชิญพบกับโฉมใหม่
‪ปรับปรุงขึ้นเล็กน้อย ฉันขอชมตัวเองเลย
‪ไมเคิ
‪พระเจ้า
‪ผมดูแตกต่างไปเลย
‪ผมชอบทรงผม
‪- ชอบมาก สวยมาก ‪- จริงเหรอ
‪ผมชอบมาก
‪- รู้สึกหล่อเลยเหรอ ‪- ลอนผมอย่างเด้งเลย นี่แหละทรงผมในฝัน
‪- ทรงในฝันเลยเนอะ ‪- ใช่ ผมชอบมาก
‪- สุดยอด ‪- ดูทรงสิ
‪ด้านหลังเท่มาก
‪ผมเป็นทรงได้ด้วย
‪ทรงนี้แหละที่ผมอยากได้ แต่ไม่รู้ว่าต้องทํายังไง
‪คุณไม่ได้ตัดผมออกไปเยอะเลย ‪แต่รู้สึกดีจริงๆ
‪คุณน่าจะแต่งให้สนุกนะ
‪ผมชอบมากที่ทําลอนแน่นๆ ได้
‪หรือจะคลายๆ หน่อยก็ได้
‪ฉันรู้สึกว่าภาษากายคุณเปลี่ยนไปเลย
‪ผมมองตัวเอง รู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริงเลย ‪"นี่ใช่ผมจริงเหรอ"
‪ผมรู้สึกแตกต่างไป
‪- ผมว่าผมดูดีมาก ‪- ใช่มั้ยล่ะ
‪ฉันชอบนะที่คุณดึงผมขึ้นไปแบบเมื่อกี้ ฮอตสุด
‪ผมอึ้งไปเลย
‪คุณดูดีมาก
‪ดีใจที่คุณรู้สึกดีด้วย
‪- เด็กๆ มากันแล้ว ‪- มากันแล้ว
‪หวัดดี
‪ฉันพาซูเปอร์โมเดลมาด้วย
‪- คุณหล่อมาก ‪- ขอบคุณครับ
‪ไงจ๊ะ ดีใจที่ได้เจอกัน เป็นไงบ้าง
‪หน้าตาคุณหล่อมาก
‪เขาโคตรหล่อเลย
‪พร้อมรึยัง
‪เข้ามาเลย
‪เข้ามาสู่เมืองฟังกี้
‪อะไรเนี่ย
‪พระเจ้า
‪ได้ไง
‪- นี่ไม่ใช่บ้านผม ‪- นี่แหละบ้านคุณ
‪พอเอากระโจมนั่นออกไปก็กลายเป็นบ้านแล้ว
‪ผมอึ้งจนลืมหายใจเลย รู้สึกหายใจไม่ทันแล้ว
‪พระเจ้า สุดยอดเลย
‪นี่แหละบ้านของผู้อํานวยการบริหาร
‪นี่แหละบ้านของผู้บุกเบิกและเจ้านาย
‪รักเลย ปลื้มมาก
‪เป็นคําเพิ่มพลังที่ดีมาก เก๋สุด
‪- ว่าไงแทนนี่ ‪- ฉันชอบโซฟาตัวนี้
‪ครั้งสุดท้ายที่เรานั่งบนโซฟา ผมลุกไม่ขึ้น ‪จมลงไปเลย
‪- ตัวนี้สวยมาก ‪- ดูเบาะรองรับสิ
‪เนอะ
‪โซฟาตัวนี้เบาะลึกมาก พอเอาเบาะด้านหลังออก
‪ก็ให้เพื่อนๆ มานอนได้
‪สวยมาก
‪- เรียกว่าเป็นเตียงทวินได้เลย ‪- ชอบมาก
‪- จะย้ายมาอยู่เหรอ ‪- ใช่ นี่แหละบ้าน
‪เราจะย้ายมาอยู่
‪- พร้อมจะดูอีกรึยัง ‪- พร้อม
‪- คฤหาสน์สุดหรูเหรอ นี่อะไร ‪- งานศิลปะสั่งทําพิเศษ
‪ตอนนี้คุณชวนเพื่อนๆ มาดินเนอร์ได้แล้ว
‪ใช่ และไม่ต้องอายที่เราไม่มีที่ว่าง
‪- ไม่มีดินเลอะตามพื้น ‪- ผมไม่ต้องยืมเก้าอี้จากที่ทํางาน
‪นี่ไม่ใช่บ้านเด็กแล้ว ‪คนอื่นจะอยากแวะมาสนุกแบบผู้ใหญ่
‪- นี่บ้านของผู้ใหญ่โตเต็มตัว ‪- ใช่
‪เอาละ เชิญไปต่อทางนี้
‪- เราตกแต่งครัวด้วย ‪- ว้าว
‪พระเจ้า มีที่ให้ตั้งเคาน์เตอร์กลางครัวด้วยเหรอ
‪ไม่นึกว่าจะมีนะ เคล่าอยากได้มานานแล้ว
‪พอเราเอาดินออกไปแล้วเลยมี
‪เห็นภาพตัวเองทําอาหารในนี้มั้ย
‪ได้แน่นอน
‪ไปห้องนอนกัน
‪พระเจ้า
‪ว้าว
‪ยังกับห้องโรงแรมเลย
‪ทั้งเนี้ยบ สะดุดตาและเจ๋งมาก
‪- เย้ายวน ‪- นี่แบบว่า...
‪มีโต๊ะให้คุณเอาไว้ทํางานตอนกลับไปเรียน
‪พระเจ้า สุดยอดเลย
‪ให้คุณเข้ามามีสมาธิ ‪และจัดการทําอะไรให้เสร็จได้
‪ครับ ผมชอบมาก
‪- กลับตาลปัตรเลย ‪- สุดยอดมาก
‪- เหรอ ‪- คุณทําได้ดีจริงๆ ขอบคุณมากครับ
‪คืนนี้เราจะจัดงานเรี่ยไรทุนกันที่บ้านพวกคุณ
‪ผมจะดูแลให้คุณแต่งตัวแบบที่คุณรู้สึกสบายใจ
‪- โอเค ‪- จะต้องอลังการนะ
‪- สบายแต่อลังการดูเป็นสไตล์ผมเลย ‪- โอเค ดี
‪คืนนี้เราจะจับคุณแต่งหล่อกัน ลองกันเลยมั้ย
‪- ครับ มาลองกันเลย ‪- ผมอยากเอาให้หลุดโลกเลย
‪ได้ ผมพร้อมแล้ว เต็มร้อยเลย
‪มาลุยกันเลย
‪- เด็กๆ ‪- ไงจ๊ะ
‪- พร้อมนะ ‪- พร้อม
‪พร้อมแล้ว
‪ฉันพร้อมสุดๆ
‪- ออกมาหาเราหน่อยที่รัก ‪- คัดตัวนายแบบคนที่หนึ่ง
‪ไงจ๊ะ
‪- เลิฟเลยลุคนี้ ‪- เตรียมใจไม่ทันเลย แทนนี่
‪ยังกับแฮร์รี่ สไตลส์กับบรูโน่ มาร์สมีลูกกัน ‪แล้วลูกออกมาสูงเลย
‪คุณเปล่งประกายจริงๆ ‪ผมรู้สึกเหมือนเริ่มรู้จักคุณแล้ว
‪ผมไม่รู้เลยว่าคุณมีด้านนี้อยู่ ผมคลั่งเลยนะนี่
‪ทําท่าที่ฉันสอนสิ
‪เย่
‪- เอามาจากไหนน่ะ ‪- ฉันสอนเอง
‪- เมื่อวานโจนาธานสอนผม ‪- ฉันสอนเขาเมื่อวาน
‪- เอาแล้ว ‪- ฉันพร้อมสอนทั้งอาทิตย์จ้ะ
‪ลุคที่สอง
‪ไมเคิล
‪ว้าว
‪ผมชอบรองเท้า
‪ฉันนึกว่าเธอจะจับเขาใส่สูท ‪ชุดนี้ก็ยังดูเป็นมืออาชีพอยู่ดี
‪- ใช่ ‪- ขอบใจที่แหกกฎ
‪บอกไว้ก่อนนะ นี่ไม่ใช่ลุคที่เขาจะใส่คืนนี้
‪ไม่ใช่เหรอ ดูดีออก
‪เขาใส่ชุดนี้ไปประชุมได้
‪- ผมโอเคเลยนะ ‪- ใช่เลย
‪นี่เป็นเสื้อคลุมผู้หญิงจากร้านเสื้อผ้าผู้หญิง
‪ปังทั้งสองชุดเลย
‪มีชุดไหนที่คุณรู้สึกเป็นตัวคุณมากกว่ามั้ย
‪มันเป็นความรู้สึกที่แตกต่างกัน ‪แต่ก็เป็นแนวผมทั้งคู่
‪เราไม่มีเวลาให้เสียแล้ว ‪เราต้องเตรียมงานให้พร้อมที่บ้านเรา
‪ระหว่างที่คุณไปเตรียมตัว เราก็จะเตรียมงาน
‪- โอเค เข้าท่าครับ ‪- บาย
‪- ไปกัน ‪- สตาร์ทรถได้เลย
‪- ฉันจะเตรียมชุดเขา ‪- โอเค
‪ย้ายมาตรงนี้
‪ก้มหลังยกนะ อย่าย่อเข่า
‪- แบบนี้ ‪- ไม่ เดี๋ยวสิ
‪เริ่ดจ้ะแทน เธอเก่งมาก
‪- เป๊ะมาก ยกไปไว้ตรงกลางเลย ‪- ใช้แกนลําตัวนะ
‪เก่งมากแทน
‪การทํางานเป็นทีมทําให้ความฝันเป็นจริง มานี่
‪ผมเป็นคนดูแลอาหารเรียกน้ําย่อย
‪และเชื่อได้เลยว่าผักพวกนี้ ‪มาจากสวนของพวกเขา
‪เรามีมะเขือยาวอบชีสเสียบไม้
‪สลัดผักไซซ์มินิน่ารักๆ
‪ผักจิ๋วเพียบ ดอกไม้กินได้
‪เรายังมีของโปรดของไมเคิลด้วย กระเจี๊ยบย่าง
‪เสิร์ฟกับน้ําจิ้มมะนาว
‪ผมอยากอวดผลงานดีๆ ที่ไมเคิลทําที่ฟาร์มนี้
‪มันเป็นสิ่งที่ทรงพลังมาก
‪ถ้าผู้คนได้เห็นและได้ลิ้มรสดู ‪พวกเขาจะต้องควักเงินบริจาคแน่นอน
‪(ไมเคิลคนใหม่)
‪(ต้นอ่อนต้นแรกของฤดูใบไม้ผลิขับขาน ‪เมล็ดพันธุ์อื่นร้องรับความงอกงามของเธอ)
‪(- อแมนด้า กอร์แมน)
‪ไงคะ
‪ตายแล้ว
‪ดูคุณสิ
‪คุณดูเหมือนพรินซ์เลย
‪- คิดว่าทรงผมเป็นไงบ้าง ‪- ชอบมากเลย
‪เอาละนะ
‪ตื่นตาตื่นใจมั้ยล่ะ
‪- ตื่นตาตื่นใจมากเลย ฉันหายใจไม่ออก ‪- สวยมากเนอะ
‪- ผมก็รู้สึกเหมือนกันเลย ‪- ฉันลืมหายใจเลย
‪- นี่สิห้องนอนของผู้ใหญ่ ‪- เนอะ
‪ฉันชอบพวกภาพถ่าย
‪ตายแล้ว
‪- พร้อมจะดูต่อรึยัง ‪- ไม่
‪ไม่เหรอ
‪เราพักสักแป๊บได้นะ
‪- ต้องใช้เวลา ‪- มากเลย
‪ต้องใช้เวลาซาบซึ้ง
‪เหมือนฝันไปเลย
‪- ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่คือบ้านเรา ‪- นั่นสิ
‪สัปดาห์นี้สุดยอดเลยนะ
‪- ฉันคิดถึงคุณ ‪- ผมก็คิดถึงคุณที่รัก
‪สนุกจริงๆ ผมอยากให้คุณอยู่กับผมด้วย
‪แต่ก็เจ๋งดีที่ได้ปรับปรุงตัวเอง
‪เพื่ออนาคตที่ดีกว่าและสดใสกว่า
‪ใช่ เป็นผู้ชายที่มั่นใจที่คุณคู่ควร
‪และผมสมควรจะเป็น
‪(งานระดมทุนฟาร์มหมุนเวียน)
‪(วันครบรอบสิบปี)
‪- หวัดดี ‪- เป็นไงบ้าง
‪หวัดดีครับ
‪เป็นไงบ้างครับ ผมคาราโม
‪- หวัดดีค่ะ ‪- ทุกคน ไมเคิลมาแล้ว
‪หวัดดี
‪พระเจ้า ดูเคล่าสิ
‪โอ๊ะ ดูไมเคิลสิ
‪ขอพูดเลยนะ แปลงโฉมงานนี้เป๊ะสุดแล้ว
‪- ใช่คุณจริงเหรอ ‪- ผมเอง ผมรู้
‪ชุดนี้ให้ทุกอย่างที่ผมคาดหวังไว้เลย
‪เอมิลี่
‪ได้ทั้งเอแซป ทั้งจัสติน ทิมเบอร์เลค
‪เป็นแนวไทเลอร์ด้วย เป๊ะมาก
‪เราจะแยกไมเคิลคนนี้ ‪กับไมเคิลในฟาร์มออกจากกัน
‪- แยกกันเป็นคนละคน ‪- เยส
‪ใช่เลย
‪เขามีความสามารถที่จะเป็นทุกอย่าง
‪เขาอาจจะเป็นนายแบบ ‪ที่สนใจการทําสวนในเมืองก็ได้
‪อาหารสด ทําสวนในเมือง ‪ท่ายั่วเย ผมสวย กันแดด
‪จึ้งจ้ะแม่!
‪ผมจะส่งไมค์ให้คนสําคัญของวันนี้
‪ไมเคิล เชิญเลยครับ
‪ก่อนอื่น ขอบคุณทุกคนมากครับที่มากัน
‪เพื่อฉลองความดีงามของอธิปไตยทางอาหาร
‪และช่วยทําให้นิวออร์ลีนส์ดีขึ้น
‪และหวังว่ามันจะส่งผลกระทบออกไปทั่วประเทศนี้
‪และสุดท้ายก็ไปยังโลกด้วย
‪ไมเคิลพูดด้วยความมั่นใจว่า
‪"ฉันอยู่ตรงนี้ ‪และฉันพร้อมจะก้าวไปข้างหน้าแล้ว"
‪ผมไม่รู้จะขอบคุณพวกคุณยังไงเลย ‪สัปดาห์นี้เหลือเชื่อมาก
‪เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ‪ผมรู้ว่างานเพิ่งเริ่มเท่านั้น
‪แต่นี่คือบทใหม่
‪ผมได้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
‪และผมจะส่งต่อความดีนี้ต่อไปแน่นอน
‪เขาเปลี่ยนจากผู้ชายที่ไม่รู้ว่าจะทําอะไรต่อไป
‪จนตอนนี้เขามีความมั่นใจแล้ว
‪คนนี้เป็นใคร เขามาจากไหนกันแน่
‪เขาดูเป็นดาวเด่นเลย
‪คืนนี้เป็นงานระดมทุน
‪เปิดหัวใจและสมุดเช็กของคุณ
‪- เอาเงินมาเลย ‪- กระเป๋าสตางค์อยู่ไหน
‪ตอนแรกที่เรามา
‪ไมเคิลดูไม่มั่นใจในตัวเอง
‪ไม่รู้คุณค่าของตัวเอง
‪มีความรู้สึกว่าตัวเองไม่เก่งจริง
‪แค่เพราะว่าการเดินทางของคุณแตกต่างไป
‪ไม่ได้แปลว่า ‪จุดหมายของคุณจะไม่ประสบความสําเร็จ
‪ยินดีด้วยนะ
‪น่าตื่นเต้นจัง
‪เขายิ้มไม่หุบเลย ดีจัง
‪เขามอบพลังงานและความรักให้ตัวเองได้ ‪เขาจะได้คอยสนับสนุน
‪และมอบพลังงานและความรักเดียวกันนั้น ‪ให้ชุมชนของเขา
‪- ขอบคุณมากนะครับที่เสนอชื่อผม ‪- เธอสมควรได้รับทุกอย่าง
‪ฉันไม่ได้ทําอะไรเลย
‪เป็นเพราะเธอคนเดียว
‪การได้อยู่ในจุดนี้ช่าง... ‪มันเหลือเชื่อมากและผมภูมิใจในตัวเอง
‪เงินหนึ่งพันดอลลาร์แรกมาแล้ว
‪เย่ บริจาค
‪(ไมเคิลได้รับการตอบรับ ‪เข้าโครงการกฎหมายสิ่งแวดล้อม)
‪(และได้ทุนการศึกษาด้วย!)
‪(#เคล็ดลับไฉไลในแบบคิวอี)
‪เจอปมเหรอจ๊ะ
‪ไม่ใช่วันนี้แน่
‪เวลาสระผม เราไม่ได้สระแบบนี้
‪ห้ามเด็ดขาด
‪หวีลงมาเสมอ
‪มือเบาหน่อย เข้าใจมั้ย
‪และเวลาใส่ครีมนวดผม ‪ใส่แค่จากกลางหัวถึงปลายผม
‪แล้วก็ใช้หวีซี่ใหญ่ให้ครีมนวดกระจายตัวเท่ากัน
‪จากนั้นก็มัดผมพักไว้บนหัว
‪แล้วก็อาบน้ําให้เสร็จ
‪พออาบน้ําเสร็จ ‪ล้างให้สะอาดแล้วออกไปลุยกันเลย
‪เยส
‪คําบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ