Bir pusuda Spice World posterindeki gibi giyinebilir miyiz?
- İngiltere bayrağını ben giyerim. - Hayır! Ben Baby olacağım.
Emma Bunton en tatlısı. En tatlı, en sarışın...
"Anneciğimin dostu."
Tam senlik. Ben de Posh olurum herhâlde.
Hayır. Antoni, sen mi olursun?
Kesin Tan, Posh olur.
- Anton, sen Ginger ol o zaman. - İğrenç!
En sürtük, en seksi, en çekici...
1. GÜN
BİR BAHÇE SENİN YANSIMAN, DÜNYADAKİ VARLIĞINDIR.
- Muppet'lar? - Evet?
Kime yardım edeceğimizi söyleyeyim mi?
- Bu haftaki kahramanımız Michael Richard. - Evet.
Michael 31 yaşında bir çiftçi. Central City, New Orleans'da
Recirculating Farms'ı işletiyor.
Selam. Nasılsınız?
Michael'ın çiftliği gençlere ve ailelere hem taze sebze
hem de eğitim programları sunuyor.
- Vay. - Kıtlığa son vermeye yardım ediyor, evet!
Çocukken yiyeceğimiz azdı, kimsenin bunu yaşamasını istemedim.
İki haftadır meyve vermiyorlar.
Klişe ama görmek istediğim değişim olmak istedim
ve azını kabul etmedim.
Makası kullan. Bunları buradan çıkar.
Gıda yetiştiriciliğine beni iten çok şey oldu.
Bu sanatsal ve yaratıcı bir şey, ayrıca yetiştiricilik terapi gibi de.
Toprağa değmeyi seviyorum.
Michael kıymetli hissetmekte zorlanıyor,
çiftçilik hakkında konuşurken yargılandığını hissediyor.
"Michael niye pis geldi?" diyorlar.
Çok tırmalıyorum, çok çalışıyorum da ondan.
Michael nişanlısıyla yaşıyor.
Evet, Michael'ı tanıdığımdan beri bitkilere, tarıma meraklıdır
ve hep toprakla oynar.
O yüzden evimiz bazen çiftliğin bir uzantısıymış gibi geliyor.
"Toprağı Tanrı yarattı, toprak zarar vermez." derdi babam.
Baban deliymiş kızım.
Michael, herkesin erişebileceği taze, sağlıklı gıdalar üretmeye
çok önem veriyor
ama en büyük sınavı kendisiyle aslında.
Michael kimliği ve öz değeriyle çok mücadele etti.
Anne babası Creole, yani yarı Siyahi, yarı Kızılderili.
Ne siyahi ailesiyle olacak kadar siyahi
ne de beyaz dostlarıyla olacak kadar beyazdı.
Melez olan birçok insanın ortak sorunu bu.
Michael çabuk büyümek zorunda kaldı, çalışıp ailesine bakmak için
liseyi bıraktı.
Zavallıcık.
Çocukluğum zor geçti. Birçok insanın aşmadığı engelleri aşmam gerekti
ama kendime daha çok inanmak istiyorum.
Dahası var. Çok heyecanlandım.
Michael'ın patronu ve akıl hocası Marianne onun her konuda başarılı olmasını istiyor
ama önce ona saygıya değer olduğunu göstermemizi istiyor.
Michael şehrimizin yükselen yıldızı.
İnsanlar ona ilgi duyuyor.
İstediğini yapabilir
ama daha bunun farkında değil.
Bu hafta sonu çiftlikte bir bağış etkinliği yapılacak.
Marianne, Michael'ın çiftliğin yüzü olmasını
ve konuşma yapmasını istiyor. Bağışa ihtiyaçları var.
Evet, para yağmalı.
Olmadı mı?
- Hayır, bence bahçıvanlık... - Taslaktı bu.
Eğlenceli olur dedim.
Bu şehirli çiftçinin, içindeki cazibeyi kucaklamasını sağlayalım.
Evet!
Moral ellerini alalım.
HALK ÇİFTLİĞİ
Malçın birazını kaldıralım.
Tanrım! Çocuklara bakın.
Şöyle güzel, temiz bir çukur açalım.
Çocuklara ders mi veriyor?
Saksıyı böyle kullanıyoruz. Buradan tutuyoruz.
- Merhaba. - Merhaba.
- Aman tanrım. - Selam!
Merhaba Michael! Ben Tan. Memnun oldum.
- Selam!
- Memnun oldum. - İnanılmaz.
Modern çiftliği, öğretmenlik yaptığı bütün o çocuklar, ekip biçtikleri falan,
ne şirin bir adam bu ya?
Ben de o çocuklardan biri olmalıyım çünkü ne nedir, bilmiyorum.
Her şey yenilebilir mi?
Yenilebilir bir şey değilse de
toprağa veya yarattığımız ekosisteme bir şekilde katkısı vardır.
Meyve sebzelerde çiçek olduğunu bilmiyordum.
- Hepsi çok güzel. - Evet, çok güzel. Evet.
Meyve sebzelerin içinde çiçek olduğunu biliyor muydunuz?
Hepsi önce çiçek açıyor.
Geylere bahçıvanlığı mı sevdireceksin? İçinde çiçek olduğunu söyle yeter.
Bende işe yaradı.
Böldüğüm için üzgünüm. Hoş geldiniz.
- Selam. - Selam!
- Ben Marianne. Michael'ı aday gösterdim. - Akıl hocası!
Gelmenize çok sevindim.
Sence eksik olan ve bizim yardım edebileceğimiz şey nedir?
Michael hemen her konuda harika.
İşin idari ve yönetim kısmına da geçmeye hazır aslında.
Ama Michael'dan duymak istiyorum. Bir sonraki adımı atmaya hazır mısın?
Gergin ama heyecanlıyım.
Gerilme. Fazla gelebiliriz ama değiliz.
Hayır. Gayet fazlayız. Gerilmen lazım aslında.
Çiftlik ve de halk bahçesi tarafımız var.
Burası çiftlik, yani üretim tarafımız. Mümkün olduğunca gıda yetiştiriyoruz.
Yazın sıcaktan bir şey yetişmiyor, o yüzden ekinleri örtüyoruz.
Toprağı iyileştirecek şeyler ekiyoruz.
Michael'ın tüm gözeneklerinden tutku damlıyor.
Biraz da ter çünkü burası 40 derece.
Michael'ın hâlinden anlaşılmıyor.
SICAKLIK: 35°C NEM: FELAKET
Hiç bu kadar pişmemiştim. Tanrım.
Altını kesip kökleri bırakıyoruz. Mikropların yuvası kalıyor.
Biz de buradayız, buradaki şeylere bakıyoruz.
Gerçekten çok ilginç.
Biraz da sıcak.
Doksan saniye dışarı çıkan Tan ve JVN
vebaymış gibi sıcaktan kaçıyor.
Çok sıcak.
Cehennem kazanı gibi resmen.
En büyük sınavı kendisiyle.
Mesela çevre kanunu programına katılmak istiyordu
ama başvuru sayfasına girmesi bile aylar sürdü.
Evet. Anlaşıldı. Herkes ona inanıyor aslında.
- Ama o, kendine inanmıyorum. - Aynen öyle.
Biber denemek isterseniz. Bunlar çok acı.
- Kırmızıları ellemem. - Kırmızıdan ister misin?
Yeşilden yiyebilirim.
- Kırmızı daha az acı. - Kırmızı olmaz. Hayır.
- Çok acı. - Bayağı sert olduğu kesin.
- Biraz yakıyor. - Çok acı.
- Tan, buna az acı demiştin. - Az acı.
Halk bahçesi olduğu için birçok kültürden, insanların bildiği şeyler yetiştiriyorum.
Bu bamya. Yanında hatmi çiçeği var.
Hatmiyle çok güzel buzlu çay yapılır.
Bayılırım.
Semizotumuz var, ki en sevdiklerimden biri.
- Semizotu mu? - Kaldırımda bile yetişir o.
Ama en sağlıklı yeşilliklerden biri.
Limonsu bir tadı var. Salataya çok yakışıyor.
Limonsu gerçekten.
- Çok ilginç bir bitki. - Evet.
Bu harika oldu ama ben asıl evini görmek istiyorum.
- Evet, öyle. - Evet.
- İç mekânı severiz. - Eve gidelim.
- Hoşça kalın.
- Güle güle. - Teşekkürler.
Hadi Michael. Gidelim.
- Merhaba. - Selam millet.
Evime hoş geldin.
Selam.
Tatlım, biz geldik.
- Biz geldik! - Arkadaş getirdim.
- Selam! - Köpek.
- Selam köpekçik! - Oğlum o benim.
- Selam. - Selam Kaila.
Koku resmen insanı boğuyor.
İçerisi çok ergin.
Kedi kokuyor. Köpek kokuyor. Ama hiçbiri kokmasın lütfen.
- Evet. Koltuk kırık. - Ortası çöküyor.
- Şurası biraz daha yüksek... - Evet, çocuk kaldım.
Çok aktif bir insanım. Sürekli egzersiz yapıyorum.
- Kalkmakta zorlanıyor musun? - Evet. Koltuktan kalkamıyorum.
Gövdenden destek al.
Teşekkürler.
Bu bir sorun.
- Bu ne? - O benim sera çadırım.
- O nedir? - Sera. İçinde bitki yetiştiriyorsun.
- Işık, nem falan da vardır... - Evet, ışık, fan.
Ama gey dünyası için gey seks odaları gibi. Benden demesi.
Evet.
Tanrım. Ölü bu ya!
Ida Kasırgası'ndan beri ölü.
Şunu açınca kafama taş yemiş gibi oldum.
- Küflü tatlım. - Neden temizlemediniz?
Emek harcadığın şeyler ölünce onları temizlemesi çok üzücü...
Yeni şeyler yetiştirsen nasıl mutlu olacağını düşün.
- Kullanıyoruz. - Ne zaman?
Annem "Dışarıyı içeriye sokma." derdi.
Belli ki Michael ve Kaila'ya bunu diyen olmamış.
- Sen ne hissediyorsun? - Nefret ediyorum.
Ben de öyle düşünmüştüm.
Açık benzin deposu beni biraz geriyor.
- O yeni geldi. - Bahane nedir, biliyor musun?
Hiçlik abidelerinin temelini oluşturan beceriksizlik araçlarıdır.
Bahaneden başka bir şey duymuyorum.
Bahaneleri bırakıyoruz, ilk dersin bu.
Aynı haiku gibi oldu.
Kafam karıştı çünkü burası gayet derli toplu.
Burada bu kadar rahat edebilmeni hiç anlayamıyorum.
- Ama... - Rahat etmiyorum.
- Adam dağınıklığı seviyor. Ben sevmiyorum. - Organize kaos.
Seviyor musun, alıştın mı?
Organize kaosa alıştım.
- Bu laflar bırakılacak. - Bırakılacak!
Bırakılacak. Daha iyisini yapmalısın! Tamam, devamını göster.
Burası yatak odamız.
- Seksi çıkmışsın. - Sağ ol. Biz de seviyoruz.
Küflenmişler!
Bu domatesler neden buzdolabında?
Gübre için.
Zavallıcıklar.
Buzdolabına domates konmadığını hiç bilmiyordum.
İçi kumlu kumlu olur.
Kertenkelemiz Spike.
Vay canına.
Evde kedi veya köpek beslerim ama anca ikisinden biri.
Yaşasın, sakallı ejderha.
Tanrım.
- Dokunabilir miyim? - O bir kertenkele.
Evet, tutabilirsin.
Aman tanrım.
Sakallı ejderha.
Adı çok tatlı.
Tan, burada duracağım.
Sevimli değil.
- Dokunmak ister misin? Çok tatlı. - İstemem.
Hiç düşünmeden sürüngene dokunurum.
İkimiz de üşümediğimiz için kafa dengiyiz bence.
Düşünürken bile içim ürperiyor.
Bu da dolabım.
Şuraya iyice bir bakacağım.
Çekilin. Dolabına bakacağım. Bana aldırmayın.
Burası banyo.
Tanny, yardım lazım mı?
- Kalıp seyredebilirsin. - Olur.
Her yer toprak içinde.
Bunu sevdim. Bana hiç itici gelmedi.
Beğendiğim şeyleri var.
Bayıldım.
Güzel. Bunu sevdim.
Sevmedim.
- Yere atıyorum bunu. - Dur. Niye sevmedin?
Güzel değil çünkü.
Bak sen.
Süper. Bunu hemen giymelisin.
Seksi anlarda bunu evde giyiyor bence.
Tamam, bunu askıya geri koyalım.
Bana evini, çocukluğunu anlat.
Dağınık mıydı, yoksa...
Tabii ki çok kargaşa vardı.
Ruh sağlığı bulunduğun ortama bağlıdır.
Etrafındaki kaos zihninde de kaos yaratır.
Buna inanıyorum. Kaosu düzenlemene yardım etmek isterim.
Çok fitim.
Amma zor ya.
Tanrım. Bunu yapmak için oturman lazım.
Tanny'ciğim
Giysiler, giysiler çağırıyor
- İyi eğlenceler. - Selam canım. Sağ ol.
Selam!
Michael, konuşacak çok şeyimiz var.
Bu senin mi??
O bir Prince kostümü içindi.
Bence çok şık.
Aşırı sıkıcı
bir sürü kıyafetin var.
- Evet. - Dolapta resmen beş farklı adam var.
Ortaokul ve lisede giydiğim şeyin aynısı.
- Bunlar 15 yıl öncenin modası. - Evet.
Hâlâ bunları giyiyor olamazsın.
Sanırım bunu bir iki ay önce giymiştim.
İyi, seksi, havalı hissettin mi?
Daha canlı giysilerle hissettiğim kadar değil tabii.
Bu sen olamazsın.
Açıkçası eskisi gibi görünmek istemiyorum.
Bana çiftlik dışındaki hayatı anlat.
"Keşke böyle görünsem" dediğin tarzlar var mı?
Justin Timberlake, A$AP Rocky tarzı olabilir.
A$AP, Justin ve o dünyadaki birçok adam maskülen ve feminen tarzı birleştiriyor.
- Evet. - Buna ne diyorsun?
Etiket umurumda değil. Güzelse, üstüme olduysa gerisi boş.
Süper. Öğrenmem gerekeni öğrendim.
Bol bol et.
Michael'ın öz değer sorunları olduğunu fark ediyorum.
Kendi öz değeriyle ilgili yaşadıklarından bahseder misin?
Bence kendine çok yükleniyor.
Başarısız olmaktan korkuyor,
o yüzden bir sonraki adımı atmaya da çekiniyor.
- Üzgünüm. - Sorun değil.
Acele etme.
Çok şey yaşadı
ve bunları bir sebepten ötürü yaşadığını, güzel şeyleri hak etmediğini hissediyor.
Tüm dünya ona düşmanmış gibi yaşıyor.
- Saçını nasıl böyle yapıyorsun? Çok güzel. - Pek bir şey yapmıyorum.
Duş alırken saç kremiyle tarıyorum.
Ama dokusuna bayıldım. Dayanamıyorum.
Michael'ın saçını tek bir kelimeyle tarif etmem gerekse
seks derdim.
Bunlar ne böyle?
Bir süredir tıraş olmadım.
Karayip Korsanları figüranı gibi görünüyorsun çünkü.
- Anladın mı? - Hedefim Jimi Hendrix tarzıydı gerçi.
Kanca'daki kötü adam gibisin. Korsanları andırıyorsun.
Güzel bahçenizi, güzel evinizi bize gezdirdiğiniz için çok sağ olun.
- Hazır mıyız? - Evet.
- Tamam. Hoşça kalın. - Hayır, sen bizimle geliyorsun.
Başlıyoruz.
Ona veda et.
- Sağ ol. - Güle güle.
Teşekkürler Kaila.
Kalacağını mı sandın?
Bu hafta hemen başlıyor!
Michael'ın bahçıvanlık ve gıda çöllerini bitirme tutkusunun
yüzde onunu kendine yönlendireceğiz.
Kaila destekleyici bir eş ama bunu kendi başına başaramaz bence.
Michael'ın sorunlarını aşabilmesi için
desteğe ihtiyacı olduğunu anlama vakti geldi.
İki dünya arasında kalmanın stresini iyi anlıyorum.
Fakat bir noktada kendi kimliğini oluşturman gerek.
Kimsenin çakması gibi hissetsin istemem. Michael Richard gibi hissetsin istiyorum.
Michael'ı biraz tasarımla şımartmayı iple çekiyorum
ama hedeflerine ulaşmasına yardımcı olmak da istiyorum.
Duyduğuma göre bir çevre hukuku programı başlatmışsınız,
Michael da bu programda olmalıymış.
Evet. Onu devamlı yüreklendiriyorum ama kişisel tutumu ona engel oluyor bence.
Peki.
Recirculating Farms'ın yıllık bağış toplama etkinliğine
ve Michael'ın müdürlük hedefine destek vereceğimiz için heyecanlıyız.
Etkinlik birkaç gün sonra, heyecanlıyım.
Kariyerimde, ömrümde ilk kez bağış etkinliği düzenliyorum.
- Daha önce hiç yapmadın mı? - Hiç.
- Yemeklere yardım etmek istiyorum. - Neler çıkaracaksın, görelim.
Beni heyecanlandıran yetiştirdiği sebzeleri sergilemek.
- Detaylar yakında. - Peki.
Sürpriz olarak kalsın ama sebze ağırlıklı, aşırı taze olacak.
- Heyecanlayım. - Evet!
2. GÜN
KALBİN KIRILDIĞINDA ÇATLAKLARA TOHUM EK VE YAĞMUR DUASINA ÇIK.
- Nasıl hissediyorsun? - İyiyim. Heyecanlıyım.
- Sahi mi? - Evet.
Bunu duymak güzel. Heyecanlı değil de, gerginim dersin sanıyordum.
Yani gerginlik ve heyecan birbirine çok yakın duygular.
Aynı soydan geliyorlar.
Bundan sonrasında saha işinin hayatında ne kadar
yer kaplayacağını bilmek istiyorum.
Ne olacaksın?
Recirculating Farms'ın genel müdürü olacağım.
Bunun için de halkın önüne çıkıp bağış toplaman gerek.
Tamam. Bunlar nasıl salonlar?
Genelde çok kurumsal oluyorlar.
İş konferanslarını düşün mesela, aynı onun gibi işte.
Kurumsal biri gibi görünmek seni strese sokuyor mu?
- Evet, uyum sağlamak bile sokuyor. - Anladım. Tabii ki anlıyorum.
- Ama bu harika bir his olmasa gerek. - Hayır, pek değil.
Gerçek Michael kim?
Bilmiyorum.
Bu şirketin genel müdürü olmak istiyor.
Michael'ın boyun eğmesini gerektirmeyecek mutlu bir orta bulmasını istiyorum.
Yeterince olgun görünsün istiyorum ki gittiği yerlerde sözünü geçirsin
ama onun o genç, oyuncu ruhunu da bozmak istemiyorum.
Şunu söyler misin? Kaç para toplamayı hedefliyorsun?
Yüz mü, bin mi?
Binler, hatta on binler. Evet...
- Harika. - Ne kadar olursa.
- Kendine güvensen iyi olur. - Evet.
Ürkek bir şekilde şöyle diyemezsin: "Selam millet. Şöyle bir durum var.
Kendimden emin değilim ama siz bana güvenin istiyorum."
Oraya kendine yüzde yüz güvenerek gitmezsen,
ki kıyafetlerin bu konuda yardımcı olabilir, sana bir bok vermezler.
Dinle, beş kişiyiz. Bizimle tanıştın.
Bizimki normal bir iş değil. Çoğuna göre palyaço gibi giyiniyoruz.
Dünkü kıyafetim gülünçtü.
Ama üzerime bir şey giydiğimde çirkin olmuşsun diyenleri umursamam.
Ben harika hissettikten sonra bana bir bok diyemezsin.
Çok iyi hissediyorum.
Senin için bir tarz yaratmak istiyorum.
Öyle bir dolap düzelim ki hem belli zamanlarda giyeceğin
eğlenceli kıyafetlerin olsun
hem de işe daha uygun başka giysilerin olsun.
Eğlenceliden başlayalım ama olur mu?
- Evet, hadi. - Tamam, süper.
- Bunu vitrinde görmüştüm. Çok iyiydi. - Bayıldım.
Cesur, renkli, baskılı seviyor musun?
- Evet. - Şahane.
Turuncu ve açık mavi benim renklerim. Dolphins renkleri.
Miami Dolphins hayranıyım, yani tam benlik renkler.
- Miami Dolphins ne? - Futbol takımı.
Futbol takımı. Peki.
Tamam, ilk kıyafet çok renkli.
Korktun mu?
- Biraz. - Evet. Hissedebiliyorum.
Şimdi kendi için giyiniyor.
Ona giydirdiğim şeyler onun kimliğini yüceltmek için.
Dışarı çık.
Sevdim. Çok havalı. Ayakkabılar harika.
Ünlü birine benziyorsun. Havalı görünüyorsun. Genç görünüyorsun.
Şunu netleştireyim, bağış toplarken üzerinde düşündüğüm kıyafet bu değil.
Fakat bunu içine soksak ve sana pantolon giydirsek
gayet uygun olur çünkü 50 değilsin. 30 yaşındasın.
Dolabımda olsaydı bu şortla gömleği devamlı giyerdim.
Yüzün bunu söylemiyor.
Tarz konusunda biraz çalışmamız lazım.
- Tamam. - Biraz da öz güven.
Evet.
- Evet? - Evet.
Michael?
Görebilir miyim?
Bayıldım.
Bazen birini alışverişe götürdüğümde öyle bir an gelir ki
kıyafetlerinin yarattığı farkı onlar da görür.
- Ayakkabılar müthiş. - Sahi mi? Sevdin mi?
- Bu ayakkabılar çok havalı. - Dolgulu mokasen.
Normalde şirket toplantısına giderken
kot giyilmez ama seninki sıradan bir iş değil.
Sen kim olduğunu gösteriyorsun. Kasıntıdan ziyade rahat görünmeni istedim.
Bayıldım. Modası geçmeyecek bir şey.
Aşırı kurumsal değil ama "Ben bu işi bitiririm" de diyor.
Harika.
Ona serbest bırakması gereken bir kişi olduğunu göstermek istiyorum...
Manken pozu ver.
...ve bunu kıyafetle başarabilirsin.
Mankenlik yap, hadi.
Evet.
Harika.
Poz verirken çok havalı.
Güzel.
Tamamdır.
Daha önce görmediğim bir hâlini görüyorum.
Evet. Muhteşem.
- Çok mutluyum. - Ben de mutluyum.
Bu giysi beni mutlu ediyor. Hayatımda giydiğim şeylerden çok farklı.
Mantıklı başka şeyler de almaya çalışacağım.
Ama şimdilik eski giysilerini giy.
- Seni buradan çıkaralım. - Peki.
Çok işimiz var.
Her şey için çok heyecanlıyım.
Meşhur New Orleans yağmuru.
Evet, bayılırım.
Bugün Michael'ı buraya getirmek çok önemliydi...
Selam!
...çünkü geçmişi unutamadığın için kendini ortaya koymamak nasıl bir şeydir,
çok iyi biliyor ve anlıyorum.
- Girmek istediğin bir lisansüstü... - Evet.
...programı varmış.
Evet. Yönetici dünyasına geçmek için o yeterlilik belgesini almam lazım.
Başvuruyu yapmamanın sebebi başarısızlık korkundan
köken alıyor olabilir diye düşünüyorum.
Programı yürüten patronum bile "Sakin olman lazım, yaparsın." diyor.
Henüz bitirmediğim kısım
kendimi anlatmam gereken kompozisyon.
Bunlar utandığım şeyler olduğu için
biri beni bu yüzden reddederse, ki sebep bu olmasa bile,
ben sebep bu diye düşüneceğim
ve bu da yine bok gibi hissetmeme yol açacak.
Seni anlıyorum.
Yani okulu çok severdim ama ben yapamadım.
On beş yaşında evi terk ettim,
hâlâ daha bir lise diplomam veya GED'im yok.
Ama ömrümün büyük kısmını bundan utanarak geçirdim
ve başarısız hissettiğim için bunun beni alıkoymasına izin verdim.
- Evet. - Beni tanımlamasına izin verdim.
Bu beni hâlâ rahatsız ediyor, o yüzden seni anlıyorum.
Gerçekten istediğim bir şey olsa da şüphe hep galip geliyor
ve birçok şeyi yapmama engel oluyor.
Ama değerlisin, yeterlisin.
Birçok şeyi normalden farklı bir şekilde idare etmesini biliyorsun.
Dünyaya bir bak.
Böyle insanlar çarkın parçası değildir.
Ve en büyük başarıya imza atacak olan da bir şeyleri denemekten korkmayanlardır.
- Bugün başvuruyu alacağım. - Tamam.
Onu bitirmeni istiyorum.
- Tamam. - Tamam mı?
Son kısma geldik, soru ne?
Eğitimimdeki boşlukları doldurmak.
Bunu nasıl detaylandırmayı düşünüyorsun?
Aşırı depresyonda olduğum için okulu bıraktım.
Yalnız yaşamaktan memnun değildim.
"Eve döneceğim." dedim.
Laf olsun diye okuyordum. Hiçbir şey yapmıyordum.
- Sırf öyle gerektiği için. - Aynen öyle.
Sonra işe girdim.
Sebeplerini yargılamalarından korkuyorsun sanırım.
Tecrübelerimin geçersiz olduğunu, ciddiye alınmayacağımı hissediyorum.
Evet. Bunu ne zamandır yapmak istiyordun?
Yüksek lisansı mı?
Birkaç sene önce başladı, iki, üç sene olmuştur.
Bunu görür görmez "Sen de yapmalısın." dedi.
"Önce ne lazım peki? Üniversite diplomanı almalısın."
Ben de "Evet, onu almalıyım." dedim.
Tekrar okula dönebilmem için çalışmalara başladık.
Evet. Sana bir şey söyleyeyim.
Marianne sana inanıyor.
Kendinden şüphe etmeyi bırak.
- Zor, biliyorum. - Evet.
Hiçbir şey olamayacağı söylenen, hapsi boylayacağı söylenen,
sefalete düşeceği söylenen
yokluktan gelen o insanların içinde kendinden şüphe dediğimiz bir şeytan var.
- Kendini yeniden programlamak zor. - Öyle.
Çok zor çünkü 30 yıldır böyleyim.
Ne zaman iyi bir şey olsa telaşlanıyorum.
"Evet, şimdi kesin kötü bir şey olacak, beni mahvedecek." oluyorum.
"Fazla umutlanma." diyorum.
"Kendini hazırla çünkü kötü bir şey olacak."
Böyle hissetmeye başladığında bir adım geri çekil ve nefes al.
"Bir dakika." de. "Etrafımdakiler bana inanıyor. Belki de haklılar."
- Evet. - Anladın mı?
Aydınlanmaya başladığını görebiliyorum.
"Kendimi tutan bendim aslında
çünkü yetersiz hissettim." diyor.
"Ama biliyor musun? Lanet olsun, ben yeterliyim."
Bence bu harika.
Bence insanların anlayacağı şekilde gayet iyi izah ettin.
Herkesin hedefe giden yolu düz bir çizgi olmayabiliyor.
- Evet. - Değil mi?
- Düz çizgiler sıkıcıdır. - Evet.
Parti geldi bebeğim!
Selam!
- Nasılsın? - Başvurusunu yeni bitirdi.
Dur biraz kızım. Bu kadar zamandır uğraştığın başvuruyu bitirip
böyle sakin olamazsın.
O tedirginlik duygusunu heyecana dönüştürmeye çalışıyorum.
Böyle dönüştüreceğiz.
Evet.
- Evet Bobby! - Tamam. Tamam.
Bu haftanın sonunda çiftlikte parti olacaktı
ama çok yağmur yağıyor ve durmayacak gibi, o yüzden etkinlik burada olacak.
- Ne? - Evet.
- Evimizi açacağız. - Burası harika.
Sen stres yapma. Bunun başarılı olmasını istiyoruz.
- Geleceğine odaklan istiyoruz. - Çok sağ olun.
- Seni seviyorum. - Sağ ol.
3. GÜN
HEP NORMAL OLMAYA ÇALIŞIRSAN NE KADAR MÜTHİŞ OLABİLECEĞİNİ
ASLA BİLEMEZSİN.
Seni buraya getirdim. Koşuşturmacadan uzak,
dışarıda rahat hissedebileceğin sakin bir yerimiz olsun istedim.
Ben her yerde rahat edebilirim. Hemen adapte olurum.
Bu ne, biliyor musun?
"Yarın başıma ne gelecek, bilmiyorum." diyen ufak bir çocuk.
- Bu da bir hayatta kalma mekanizması. - Evet.
Çocukluğunun en kontrolsüz dönemi neydi? Aklında kalan anılar neler?
Bilmem. O kadar çok anı var ki.
Arabayla bir sürü gece yolculuğu,
defalarca kez park ettiğim aşırı tekinsiz mahalleler,
yalnız kalmak zorunda olmak.
Manyak bir şeydi. Ertesi gün başına ne gelecek, bilmiyordun.
Akşam ne yiyeceksin? Hatta bir şey yiyebilecek misin?
- Düşünmeyi sevmediğim anılar bunlar. - Annen neredeydi?
Annemle yaşamaya çalıştığım bir noktada direkt hayır cevabını aldım.
Hayatımın en kötü dönemlerinden biriydi.
Bunları konuşmayı sevmiyorum çünkü artık hepsini aştım.
Ama aşmamışsın. Bunlar hayatını etkiliyor.
Ama işte yaşıyorsun, bir şekilde atlatıyorsun.
- Ben de kendime... - Ama hayır.
O çocuğun birine ihtiyacı vardı. Onu koruyacak, sevecek birine.
Daha iyi bir gelecek hak ettiğini söyleyecek birine.
Çocukken annen tarafından reddedildin. Bu nasıl bir his? "Sorun değil." deme.
Seni etkilememiş olsa bu konuşmayı yapıyor olmazdık.
Yani çok canımı yakıyor.
"Niye konuşalım ki bunları?" oluyorum.
Bir şeyi gömersen ve onunla ilgilenmezsen toprakta yeşerebilir mi?
- Çiçek açabilir mi? - Hayır.
Sen çiçek açması gereken bir tohumsun,
hak ettiğin hayatı yaşamak istiyorsun. Ama kendine izin vermiyorsun
çünkü "Niye bunları konuşalım?" diyorsun.
Konuşacaksın ki büyüyeceksin. Şöyle bir laf vardır:
"Bir suçunun olmaması, sorumluluğun olmadığı anlamına gelmez."
Jason'la konuşurken...
Niye devamlı Jason diyorum ki?
Oğlum Jason'ı hatırlatıyor da ondan.
Freud sürçmesi buydu işte.
Michael'ı oğluma benzetiyorum, o yüzden buradayım bence.
Bunu aşabileceğini ona göstermek
ve ona destek olmak için.
Birkaç arkadaşımı çağırdım...
Peki.
100 Black Men'den geliyorlar. Hiç duydun mu?
Onları çağırdım çünkü bazıları benzer şeyler yaşamışlar.
Biri, ben senin yaşındayken akıl hocamdı.
Ne diyorsun?
Sadece gerginim.
Biriyle konuşup "Desteğe ihtiyacım var." demek iyi olmaz mı?
Hayatım boyunca yaptığım bir şey değil. Yardım istemem. Kendim hallederim.
100 Black Men of New Orleans genç siyahilere destek veren
bir danışmanlık programı. Gelip Michael'la tanışmalarını istedim.
Toplumda destek alacağı insanlar olduğunu Michael'ın bilmesi gerek.
Yerli Amerikalı ve Siyahi biriyle hiç tanıştın mı diye sormuştum.
İşte bu adam.
Houma Yerlisi Birleşik Milletleri üyesi ve Siyahi Ticaret Odası müdürüyüm.
New Orleans şehri 100 Black Men'in başkanıyım.
Sana bu beylerden bahsettim.
Baba olduğumu öğrendiğimde Darrell yanımdaydı.
Bana iş verdi, destek verdi, güvende hissetmemi sağladı.
"Tanıştığıma memnun oldum." demekten öteye gitmeyen
bir buluşma değil bu.
Onlarla konuşabilmeli, onlara danışabilmelisin.
Unutma, dün tarih oldu. Yarınsa gizem. Tek sahip olduğun şey şu an.
Yarın ne olacağını bilmediğinde endişe mi başlıyor?
- Evet. - Boş ver onu.
Şu an yanında dostların var. Sakinleş.
Hep geçmişi düşünüyorum, geleceğe hazırlanıyorum.
- Ben aynen buyum. - Bunu herkes yapar.
Herkesin başa çıkma mekanizması var.
Bu sana farklı geliyordur.
Çünkü etrafında hiç "Sana destek olmaya geldik." diyen
bir grup siyahi adam oldu mu?
Hayır, hiç.
Hayır...
Rahatsız edici ama kötü anlamda değil.
Kendimi hep kaybolmuş hissettim.
Hep kendin gibi olursan doğru insanlar seni bulur.
Yalnız değilsin.
Devamlı kendini izah etmek, doğru yanıt alamamak,
hatta çoğu zaman hiç yanıt alamamak insanı bir girdaba sokuyor.
Katrina'dan sonra New Orleans'ta okula dönmek... Yok öyle bir şey.
Hapishaneden bozma bir okula gitmeyecektim.
GED'yi alınca...
GED'iyle üniversiteye girmek çok zor.
Üniversiteye girince lise diplomam yok diye
ekstra ders verdiler.
- Hepsini yaptın mı? - Sosyolojiden yeni mezun oldum.
- Evet! - Kesinlikle.
Tüm bunlara rağmen hepsini yaptın.
- Mezun oldun. - Yeni mezun oldum.
- Sayfayı çevirelim. - Hadi bakalım.
Şimdi ne var? Sıradaki ne?
Sırada Loyola'daki Çevre Hukuku Yüksek Lisansı var.
- Güzel. - Ne yapmak için peki?
- Çalıştığım kuruluşun müdürü olmak için. - Güzel. Yolculuğun bitmedi.
Hâlâ öğreniyorsun. Hâlâ ilerliyorsun.
Sen bir öncüsün. Kendine öyle demeyebilirsin ama sen busun.
Öncülük yapıyorsun.
- Sana öncü diyen oldu mu? - Kendimi hiç öyle düşünmedim.
Tam sana göre bir sıfat, öncü.
Şunu unutmamalısın ki ne yaşarsan yaşa, bir çocuk seni izliyor.
Evet.
- Ne oldu? - Yok bir şey.
Anda olmaya çalışıyorum.
- Kafamın içinde değil. - Peki.
Toplum önünde biri olmak, daha fazla siyahi insanı
bir şeyler yetiştirmeye teşvik etmek, böyle alanlar yaratmak garibine gidiyor.
Kendim böyle yerlerde bulunmadığım için tuhaf geliyor.
Genelde gittiğim yerlerde tek siyahi ben oluyorum.
Çoğu zaman bulunduğum ortamdaki tek siyahi benim
ve ömrüm boyuna bu hep böyle oldu.
Bu bir güç. Bunu güç olarak kullanabilirsin.
İnsan rahatken liderlik edemez. Hiç fark etmediğin yönlerin olgunlaşıyor.
- Yeter ki mevcut ol. - Vay canına.
Bahsettiklerin doğru. Mesele yeniden çerçeve oluşturmak.
Ne yaparsan yap, bunu ilk yapan sen olacaksın.
Sıkı çalışacaksın.
Uyandığında kendine bakacaksın,
"Ben bir öncüyüm, ben bir patronum." diye gülümseyeceksin.
- Söyle. - Öncüyüm. Patronum.
- Güzel. Ciddi görünüyorsun. - Gözlere bak. Gülümsemeye bak!
- Evet! - Aynen.
Michael'ın geçmişte yaşadığı birçok şeyi bildiğim için
seçtiği eşyalarla evini nasıl büyüteceği konusunda ona yol gösteren de olmamıştır.
Michael için ben de bunu yaptım.
Evini işle değil, tamamen onu rahatlatacak şeylerle dolu
bir yere dönüştürdüm.
4. GÜN
KEŞKE TOHUM EKECEK CESARETİMİZ OLSA... KİM BİLİR NELER YETİŞİR.
Tanrım, muhteşem bir kuaföre geldik.
Gel. Otur.
Merhaba güzelim.
Bu yakışıklılıkla nasıl yaşıyorsun yahu?
Yeni uyandım.
Bu şirinlikle mi dolaşıyorsun?
Evet, böyle uyandım.
Sırtında taşıdığın bu yakışıklılığın yükü için
sana bir masör bulmam lazım.
- Saçını elleyeyim mi? - Olur.
Bir dokunayım şuna.
Evet canım.
Çok tatlısın.
Sen de çok tatlısın.
Sağ ol canım.
Kızardım çünkü... Michael benimle flört mü ediyor?
Hayır!
Tatlı değilim Michael.
Çok mutluyum, toplumu için bu kadar çok şey yapan birine göre...
Yüreğin kocaman. Yaptığın şeye hayranım.
Bazen çok seksi insanlar bana kötü insanlarmış gibi geliyor.
Çok gıcık bir şey.
Michael hayattaki amacını ve tutkusunu belirlemiş.
Önceliği, saçına nasıl bakım yapacağı olmamış.
Boyu böyle kalsın istiyorum ama ne yapacağım?
Şekil vereceğim, aynen.
Afro istiyorum.
- Birazını kuruyken keseceğim. - Tamam.
Sonra yıkayacağım.
Sabah ne kadar zaman ayırabilirsin?
Sabah rutinim çok rahat.
Buklelerim bozulmasın diye saten eşarp takmayı alışkanlık edindim.
Ağzından bal damlıyorum tatlım.
Sana bone kesimi yapalım.
Sen bu tarihî cinsiyet normlarına inanmayan birisin.
- Hem de hiç. - Bone yapalım.
Evet.
Michael'ın ikili cinsiyetle ilgili katı fikirlere takılmaması harika.
Uzun saçlarıyla hava atmak istiyor ve uçlardaki ağırlığı azaltınca
kıvırcıkları çok daha hareketli olacak.
Hadi bakalım!
- Nasılsın? - Memnun oldum. Ben Darren.
Memnun oldum. Bu kısmı temizlemek istiyorum.
- Ve de... - Tamam.
Bunları da tamamen kesmek istiyorum. Hazır mısın?
- Hazırım. - Peki, hadi.
- Her şeyi kesiyor muyuz? - Kes gitsin.
Neden? Sence bu korkunç bir hata mı?
- Temiz bir başlangıç iyidir. - Haklısın. Hadi.
Tatlım, eline sağlık.
Şuna bak. Vay canına.
Bununla, sonra bununla.
Dudaklarını emmeyi bırak istersen!
Kimseye bu kadar hayran kalmamıştım.
- Teşekkürler. - Teşekkürler.
Saçını yıkayacağım.
Tamam, sana slutdrop yapmayı göstereceğim.
Kaila'yı etkilemek istediğinde
içeri girip "Selam bebeğim." diyeceksin.
Giderken o popoyu sallayacaksın.
Saçındaki bukleler beni o kadar mutlu ediyor ki...
Çok güzel olacaklar.
Yakışıklı Michael'ımız hâlâ yerinde duruyor
ama birazcık süsledik onu.
Daha fazla uzatmadan, işte karşınızda yeni,
benim tabirimde azıcık geliştirilmiş,
Michael.
Tanrım.
Çok farklı görünüyorum.
- Saçıma bayıldım. Bayıldım. Çok güzel. - Sahi mi?
Çok bayıldım.
- Yakışıklı oldun mu? - Herkesin hayalindeki saç.
- Değil mi? - Evet. Buna bayıldım.
- Tanrım. - Şekli?
Arkası harika.
Saçım şekle girmiş!
Hep bunu istemiştim ama nasıl yapacağımı bilemedim.
Saçımı çok kesmedin ama iyi oldu.
Keyfini çıkar.
İstersem daha sıkı, istersem daha gevşek bukleler yapabilirim.
Vücut dilin değişti sanki.
Kendime bakıyorum ama gerçek değil sanki. "Ben miyim bu?" oldum.
Farklı hissediyorum.
- Böyle çok iyi görünüyorum. - Değil mi?
Şunu yapman da hoşuma gitti. Seksiydi gerçekten. Kabart, evet.
Çok etkilendim.
Harika görünüyorsun
ve harika hissetmene de sevindim.
- Çocuklar gelmiş. - Evet, buradalar.
Selam!
Size bir manken getirdim!
- Çok yakışıklısın. - Teşekkürler.
Selam canım. Seni görmek güzel, nasılsın?
Çok yakışıklı olmuşsun.
İnanılmaz yakışıklısın!
Hazır mısın?
İçeri gel.
Kasabaya buyur hadi
Ne?
Tanrım.
Ne?
- Burası evim değil. - Senin evin.
O yetiştirme evinden kurtuldun, bir yuvan oldu.
Resmen nefesim kesildi. Şu anda nefes alamıyorum.
Vay canına. Bu inanılmaz.
Burası bir yöneticinin evi.
Bir öncü ve patronun evi.
Buraya bayılmana çok sevindim. Harika olumlama. Müthişti.
- Ne Tanny? - Kanepeye bayıldım.
Kanepeye son oturduğumda kalkamamıştım. İçine gömülmüştük.
- Çok hoş. - Sağlamlığa bak.
Değil mi?
Çok derin, arka yastıkları çıkarınca arkadaşların burada yatabilir.
Çok güzel.
- İki tane çift kişilik yatak resmen. - Süper.
- Taşınıyor musun? - Evim burası.
Yanına taşınıyoruz.
- Devamını görecek misin? - Evet.
- Lüks bir malikâne mi? Bu ne? - Özel eser.
Artık akşam yemekte arkadaş ağırlayabilirsiniz.
Yer yok diye utanmamıza gerek yok.
- Yerde toprak yok. - Sandalye ödünç almama gerek yok.
Burası çocuk evi değil. İnsanlar gelip...
- Yetişkin erkek evi. - Evet.
Bu taraftan devam edelim.
- Mutfağı toparladık. - Vay canına.
Tanrım. Buraya ada koyacak yer mi varmış?
Yok sanıyordum. Kaila hep ada isterdi.
Topraktan da kurtulduk.
Burada yemek yapar mısın sence?
Kesinlikle.
Yatak odasına gidelim.
Tanrım.
Vay canına!
Otel odası gibi.
Çok şık, cesur ve harika.
- Çok zevkli. - Bu gerçekten... Evet.
Okula döneceğin zaman için masa koyduk.
Tanrım. Bu harika!
Burada iyice odaklanıp işini gücünü halledebilirsin.
Evet. Bayıldım.
- Tam bir U dönüşü. - İnanılmaz.
- Evet. - Kendinizi aşmışsınız. Sağ olun.
Bu gece sizin evde bağış etkinliği var.
Rahat edeceğin bir şekilde giyinmeni sağlayacağım.
- Tamam. - Ama abartılı olacak.
- Tam benim tarzım. - Peki, tamam.
Seni bu gece için giydireceğiz. Deneme yapalım mı?
- Bir şeyler deneyelim. - Sınırları zorlayalım.
Evet, buna yüzde yüz hazırım.
Hadi.
- Çocuklar? - Selam.
- Hazır mısınız? - Evet.
Hazırız.
Çok hazırım.
- Gel, bize katıl tatlım. - Manken seçimi, bir numara.
Merhaba!
- Tarzına bayıldım! - Buna hazır değildim Tanny.
Harry Styles ve Bruno Mars'ın uzun boylu bir bebeği olmuş gibi.
Resmen parlıyorsun. Seni tanımaya başlıyorum.
Bu yönünü hiç bilmiyordum. Bayıldım.
Sana öğrettiğim şeyi yap.
Evet!
- O nereden çıktı? - Ben öğrettim.
- Jonathan dün öğretti. - Dün öğrettim.
- Tanrım! - Bütün hafta buradayım.
İkinci kıyafet.
Michael!
Vay canına!
Ayakkabılara bayıldım!
Ona takım giydirirsin sandım ama bu da profesyonel.
Normları bozduğun için sağ ol!
- Şöyle ki bu akşamki kostümü bu değil. - Değil mi? Harika ama!
- Bunu toplantıda giyebilir. Sorun olmaz. - Hem de hiç.
Kadın mağazasından alınmış bir kadın hırkası bu.
İkisi de çılgın kıyafetler.
Kendine yakıştırdığın başka kıyafet var mı?
Hepsinin tarzı farklı ama hepsi benim.
Kaybedecek vaktimiz yok. Etkinliğe hazırlanmamız lazım.
Sen giyinirken mekânı hazırlayalım.
- Harika fikir. - Görüşürüz!
- Hadi! - Arabayı çalıştır.
- Kıyafetini hazırlayayım. - Tamam!
Bu tarafa çek.
Sırtından güç al, dizinden değil.
- Böyle. - Hayır, bekle.
Evet Tan, harikasın.
- Süper, ortaya koy. - Gövdeni kullan.
Aferin Tan. Ekip çalışması hayalleri gerçek kılar. Hadi!
Mezelerden sorumluyum ve evet, bu sebzeler onların bahçesinden.
Şişte mini patlıcan var,
mini bahçıvan salatamız var,
bir sürü mikro yeşillik, yenilebilir çiçek var.
Michael'ın favorilerinden fırınlanmış bamya
ve yanında limon kabuğu sosumuz var.
Michael'ın çiftlikte yarattığı harikaları göstermek istiyorum.
Bu inanılmaz güçlü bir şey.
İnsanlar bunu görüp tadına bakarsa cüzdanın ağzını da açar.
YENİ MICHAEL
BAHARIN İLK TOMURCUĞU DİĞER TOHUMLARI DA YEŞERMEYE ÇAĞIRIR.
Merhaba.
Aman tanrım.
Hâline bak!
Prince gibi olmuşsun.
- Saç hakkında ne düşünüyorsun? - Bayıldım.
Tamam.
Çarpıcı değil mi?
- Çok. Nefesim kesildi. - Çok güzel.
- Ben de öyle hissettim. - Nefesim kesildi.
- Yetişkin odası gibi. - Değil mi?
Tüm fotoğraflara bayıldım.
Tanrım.
- Devamına bakalım mı? - Hayır!
Hayır mı?
Bir dakika durabiliriz.
- Fazla geldi. - Evet.
Hazmedecek çok şey var.
Gerçeküstü.
- Bunun evimiz olduğuna inanamıyorum. - Evet. Çılgın bir haftaydı.
- Seni özledim. - Ben de seni bebeğim.
Çok eğlenceliydi. Keşke yanımda olsaydın
ama daha iyi ve parlak bir gelecek için kendime çekidüzen vermek iyi geldi.
Sana layık, hak ettiğim o öz güvenli adam olacağım.
BAĞIŞ ETKİNLİĞİ
10. YIL DÖNÜMÜ
- Merhaba. - Nasılsın?
Selam!
Nasılsın? Ben Karamo.
- Merhaba. - Millet, Michael geldi!
Selam!
Aman tanrım. Kaila'ya bak!
Michael'a bakın!
Bu imaj değişikliğinde görev tamamlanmıştır.
- Sen misin? - Benim. Biliyorum.
Bu kıyafet bana beklediğim her şeyi verdi.
Emily!
A$AP'i verdi, Justin'i verdi, Tyler'ı verdi. Harika oldu.
Bu Michael ile çiftçi Michael'ı ayıracağız.
- Onları ayrı tutacağız. - Evet!
Evet.
Her şey olabilir.
Bahçeyle ilgilenen bir manken olabilir.
Taze gıda, kentsel bahçıvanlık, dans, güzel saçlar, güneş kremi.
Evet tatlım!
Mikrofonu günün adamına vereceğim.
Michael, söz sende.
Hepinizin ayağına sağlık. Bugün gıda egemenliğini kutluyoruz.
New Orleans'ı daha iyi yapmaya çalışıyoruz.
Umarız bu, dalgalanarak tüm ülkeye ve sonunda dünyaya yayılır.
Michael kendinden emin ve diyor ki "Buradayım ve ilerlemeye hazırım."
Hepinize çok teşekkürler. Müthiş bir haftaydı.
Muazzam bir değişim oldu. Daha yolun başındayım, biliyorum.
Ama bu yeni bir sayfa.
Bu bana verilen yeni bir hayat ve bunun karşılığını ödeyeceğim.
Bir sonraki adımını bilmeyen bu adamken
şimdi bir öz güven var.
Kim bu adam? Nereden çıktı?
Yıldız gibi oldu.
Bu bir bağış etkinliği. Yüreğinizi ve çek defterinizi açın.
- Topla o parayı! - Hani cüzdanlar?
Bu hafta geldiğimizde
Michael kendinden emin değildi.
Kendi değerini bilmiyordu.
Sahtekârlık sendromu vardı.
Sırf yolculuğun farklı olduğu için
başarıya ulaşamazsın diye bir şey yok.
Tebrikler.
Çok heyecan verici!
Ağzı kulaklarına varıyor. Müthiş.
Kendine enerji ve sevgi verip boy göstermeye devam edebilir,
aynı enerji ve sevgiyi topluma da verir.
- Beni aday gösterdiğin için teşekkürler. - Her şeyi hak ettin.
Ve ben bir şey yapmadım. Hepsi senin eserin.
Bugün olduğum yerde olmak... Müthiş bir şey, kendimle gurur duyuyorum.
İlk bin dolarlık bağış yapıldı, o yüzden yaşasın bağışlar!
MICHAEL ÇEVRE HUKUKU PROGRAMI'NA KABUL EDİLDİ...
BURSLU OLARAK!
Düğüm sorununuz mu var?
Bugün yok!
Saçımızı yıkarken böyle yapmıyoruz.
Asla!
Hep dikey.
Kibar olun, tamam mı?
Saç kremine gelince de ortadan uçlara doğru sürün.
Sonra geniş dişli tarağımı alıp saç kremini eşit olarak dağıtıyorum.
Sonrasında saçınızı tepede toplayıp yıkanmaya devam edin.
Duş almanız bitince saçınızı iyice durulayın ve güne atılın.
Evet!
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün