May buwayang palakad-lakad.
Parang hindi Amerika.
Girl, Amerikang-Amerika 'to para sa akin.
-Sino kamo'ng tutulungan natin ngayon? -Yeah!
Okay. Siya si Ernest Bartholomew.
Welcome sa New Orleans. Mag-enjoy kayo.
Isa siyang proud Creole na lumaki sa looban ng Louisiana bayou.
-'Yong bigkas mo, Karamo. -Bayou.
Kinilabutan ako sa "looban."
Lumaki ako sa probinsya, magandang lugar para sa mga bata.
'Yong tatay ko, napakaespesyal, kakaiba siya,
sinasakyan ng nanay ko.
Oo, fantastic.
Sixty-eight na siya at ipagdiriwang ang 39th wedding anniversary nila
ng asawa niyang si Miranda! Ang sweet!
Si Miranda, napakabuting babae, alam mo 'yon?
Napakabait. Maganda.
Si Ernest ang may pinakamalaking puso na makikilala mo.
Lumaki si Miranda sa lungsod.
Ayokong ikasal sa sinumang nasa probinsya namin
dahil maliit ang mundo, baka pinsan ko.
Ganyan si Ernest.
Bumukod na ang dalawang anak nina Ernest at Miranda,
at mas lumala ang distansya ng pagsasama nila.
-Naku! -Pero madalas mangyari 'yon.
Lumipat ang mga anak namin,
at doon kami nagsimulang magkaroon ng hiwalay na buhay.
Nagluluto, ginagawa ang butterfly garden ko.
May garahe siya.
Kung gusto mong makasama ako, nandoon lang ako sa man cave ko.
Nagkakalikot si Ernest ng kotse niya palagi.
Laging nasa man cave ang tatay ko at nanonood ng laro,
at laging nasa kusina ang mama ko nanonood ng mga cooking show.
Madaling sunugin ang goma. Tapakan lang ang gas at sipain ang clutch.
Kaya niyang tumira doon kung hahayaan namin siya.
Madalas, pag nagkaanak ang mag-asawa, mga anak ang nagiging buhay nila,
tapos pag bumukod na'ng mga anak, "Wala na tayong interes na pareho."
Ayaw ni Miranda sa mga bagay na gusto ko, sumakay sa bangka at mangisda, ganoon.
Sabi niya walang banyo. Sabi ko, "May timba tayo."
Nagbibisikleta, nag-eenjoy ng tugtog.
Probinsyano at laki sa lungsod, alam mo na.
Magkaiba talaga kami.
Mahillig sumubok ng bagong pagkain si Miranda, pero ayaw ni Ernest.
Noong di pa kami mag-asawa, kakain kami sa labas,
pero ngayon mas gusto ni Ernest na kumain ng galang hayop.
Mga gusto kong lutuin, nutria, muskrat, raccoon.
Di ko 'yan lilinisin, di ko rin kakainin.
Masarap 'to.
Ninominate ni Ariel ang tatay niya bago pa maging huli ang lahat.
Huli na para saan? Nakakatakot!
Napakapraktikal ng tatay ko.
Sasabihin niya, "Sisiguraduhin kong may gas siya."
"Kung may kailangan siya, kukunin ko." Nakikita namin 'yong pagmamahal.
Gusto lang naming makita ang pagmamahal sa paraang gusto ng nanay ko.
Gusto ni Miranda na magbihis ako, mag-ayos, ganoon.
Oo, probinsyano ako.
Pinakasalan niya ako. Nagustuhan niya, ito ako.
Mahal ni Miranda si Ernest,
pero miss din niya ang cool na lalaki na naging caveman na.
Mula isa hanggang 100,
kung gaano ko gusto ang balbas na may rubber band,
zero.
Sa tingin ko, unique. Parang, kakaiba ako.
Sa 39th anniversary nina Ernest at Miranda sa katapusan ng linggo,
gusto ni Ariel tulungan ang tatay niya at gawing espesyal para sa nanay niya.
Ang cute.
Gusto ko sila makitang magbigayan.
Mahal nila ang isa't isa. Kaya niya!
Hindi niya lang alam kung paano.
Ang misyon ng linggo,
tingnan kung maaakit ng probinsyano ang asawa niya.
Mas masayang magkita sa gitna kaysa mag-isa.
-Oo! -Oo!
-Masaya akong magkasama tayo. -Amen!
MAS MABUTING BUMALIKO NG KAUNTI KAYSA MASIRA. JANE WELLS
-Sige, gawin natin 'to! -Sige, tara na!
Honey, nakauwi na kami!
Tingnan mo ang kotse!
-Ang cute. -Ang cute ng bahay.
Nasaan siya?
Ernest?
Doctor Ernest ba? Kasi naka-scrub ka.
Ah, masahista ako.
Kumusta? Karamo. Masaya akong makilala ka.
-Masaya ako. -Oo, sir.
Okay, cute si Ernest.
Medyo magulo, medyo madumi, pero cute siya.
Ay, fantastic.
Kotse mo talaga 'to?
Binili ko noong 1986 sa halagang $1,500 mula kay Voodoo Mike.
-Ah. -Halika. Tingnan mo.
Napakaganda.
Tingnan mo 'tong interior.
Teka, buksan ko.
Diyos ko.
Mag-photo shoot tayo!
-Tingnan mo 'yong pistol grip shifter. -Ano 'yon?
Four speed. Oo!
Labas na ako. Di ako marunong mag-manual.
-Ang ganda nito. -Oo, fantastic.
Napansin ko may malaking TV, di ka lang basta nag-aayos dito.
-Talagang tumatambay ka dito. -Oo.
Dapat mag-drive-in movie date kayo ni Miranda.
Ang cute noon!
-Oo, fantastic. -Puro mga pictures ng pamilya mo.
-Oo. -Ang cute nila.
Ang ganda.
Si Dominique at si Ariel, oo. Dalawa ang babae ko, okay?
Ipinanganak si Dominique, panganay. Itinuro ni Miranda kung paano mamili.
Pangalawa, si Ariel?
Mangingisda at mangangaso ako, sasama si Ariel.
Ang dami mong picture ng mga anak mo.
-May picture ba si Miranda dito? -Wala.
-Tanong lang. -Bakit?
Sige.
Ang daming kahon ng basura dito, tulad ng…
Wag nang magpaliwanag, Ernest.
Ayos lang.
Kuwento ko kung paano ko nakilala si Miranda.
Noong high school ako noong huling bahagi ng '60s,
nag-part-time ako sa Sears naglalagay ng presyo sa tools.
Sa candy department siya.
Pupunta siya sa ref para kunin ang kendi, isasara ang pinto,
yakapan at halikan, alam mo na? Siya…
Fantastic.
Alam natin ang paboritong salita ni Ernest.
Fantastic.
Napansin kong maraming pagkain dito.
May nakita akong organic honey, Louisiana hot sauce.
Mahilig akong magluto.
-Ang totoo, kakaluto ko lang ng raccoon. -Raccoon. Okay.
Raccoon?
Girl, ano ba!
Gusto kong makita ang inihaw na raccoon. Tara. Gusto ko ng raccoon gloves.
At nilagyan ng sibuyas, bawang, at sili.
Kumakain ka ng raccoon noong bata?
-Oo. -Sino'ng nagluto?
'Yong mama ko.
Bakit di mo siya bigyan? Subukan niya.
Matigas 'to.
Para palang basang jerky.
Antoni, wag.
Pwedeng pahingi pa ng sili?
Ayan.
Wag.
Makatas, malambot.
Hindi lang cute ang mga raccoon,
sila lang ang hayop na kayang gawin 'to sa kanilang mga kamay.
At kinain ko siya.
Sorry. Masyado akong gahaman. Gusto n'yo ba?
-Kakakain ko lang. -Di na. Busog ako.
Tigilan mo'ng pagsubo sa lahat ng bagay!
-Ito ang labahan. -Dito ka naglalaba ng scrub.
Itong Nancy Myers kitchen na 'to,
ibang-iba sa sitwasyon mo sa garahe.
-Sana makilala ko si Miranda. -Ito si Miranda?
-Oo, si Miranda at si Dominique. -Gusto ko na ang dami mong litrato nila.
Si Miranda ang naglagay ng lahat.
Oo, at oo.
Kuwarto ba 'to o opisina?
-Ginagamit ko sa pag-aaral. -Okay.
Pero kuwarto nina Dominique at Ariel 'yon.
-Diyos ko. -Saan ang tulugan n'yo ni Miranda?
-Sa harap. -Tingnan natin 'yon.
Mauna ka.
Saan nangyayari ang magic?
-Tanny, tingnan mo. -Gusto ko 'yan.
-Ay! Mahilig siya sa sapatos. -Aba.
Mahilig nga sa sapatos.
Okay, di ako galit sa bomber jacket. Hindi na masama 'yon.
Uso 'to ngayon.
Bobby, nakita mo 'yong blue tape?
-Ay. -O, ano 'yan…
Vintage.
Ayos ba? Nakuha mo?
-Mag-ingat ka. -Magaan siya.
Teka, mahuhulog ako!
Diyos ko!
Doctor ka ba, nurse, o nagtatrabaho ka sa ospital?
Hindi. Komportable kasi.
Wala ka bang iba na mas gusto mo na komportable?
-Kahit ano. -Gusto kong tumulong.
Tutulong ako. Ano ang tingin ni Miranda sa suot mo.
Gusto niya akong magbihis, mag-ayos.
-Okay. -Komportable ako sa ganito.
-Di na mahalaga sa akin. -Hindi.
-Oo. -Hindi.
Minsan kailangan isipin ang isa pang tao sa samahan.
Isipin natin si Miranda mamaya.
Paano ito hindi komportable kaysa diyan?
-Komportable 'yan. -Bakit 'yan ang suot mo?
Nasa man cave ako, "Ah, ito." Susuotin ko.
Sige. Kapag wala ka sa man cave, ano'ng suot mo?
-Siguro jeans dahil may… -Patingin.
Wala dito. Puro mga pang-alis 'to.
Mga iba mong damit?
Pampormal lang ang aparador na 'to.
Nasaan ang iba pang damit?
-Bale… -Medyas.
-Kita mo.
Mga T-shirt.
Nabuhay ako ng halos 40 taon.
Wala pa akong nakitang gumamit ng filing cabinet bilang drawers.
Ito talaga ang mga pang-araw-araw mo.
Tama. Ayan, kita mo, 'yong…
Masyadong maluwag sa baywang, kaya nilagyan ko ng cable tie,
sa halip na sinturon. Pwede ang cable tie, kaya ginamit ko.
Hindi.
Hindi. Walang magseseryoso sa 'yo.
-Underwear 'to lahat? -Halos.
Malinis ba lahat ng underwear? Walang butas? Hindi…
Thong na 'to!
Maluwag na thong 'to.
-Hindi na 'to pwedeng maulit. -Tama.
Ayaw ni Miranda nito.
Hindi po.
'Yong tungkol sa suspenders.
Nagsusuot ako ng suspender dahil may silbi at gusto ko naiiba ako.
Eh di, may pakialam ka sa iniisip ng iba.
-Medyo, oo. -Pero naka-scrub ka pa rin.
-Tama. -Pag-isipan natin.
Sige. Mabuti.
May mahilig sa mamahalin.
Tungkol sa pictures…
-Patingin. -Ayan si Miranda.
Gusto ko 'yong buhok niyang Farrah Fawcett.
Diyos ko! Picture nila sa kasal nila.
-Ayan. -Mga bata pa at mga loko.
-Ito pa. -Ang gaganda nila.
Akin na muna ang picture na 'to.
Nababakbak ang pintura sa sala.
Isa sa mga napansin ko sa bahay,
para bang sumuko na sila.
Gaya ng relasyon nila, hinayaang mabulok ang tahanan.
Sige.
Ay, ang ganda.
-Garden mo ba 'to o kay Miranda? -Garden namin 'to.
-Bale sa inyong dalawa. -Oo.
Tingnan mo 'yong monarch.
Kadalasan, may tatlo o limang lumilipad.
Bukod sa garden,
may iba pa ba kayong ginagawa na espesyal, 'yong para sa inyong dalawa?
Hindi. Kailangan maumpisahan na mabuo ulit 'yon.
-Oo. -Buoin ang relasyon.
Dagdagan ng retorikal at literal na pampalasa, kung baga.
Oo, maganda 'yan.
Martilyo ang tawag dito. Screwdriver ang tawag dito.
Kapag kailangan mong pantayin ang isang bagay, hugutin mo 'to,
tapos makikita mo kung pantay na. Walang anuman.
-Green beans 'to. -Oo. Masarap 'yan.
Masarap, may tamis.
Mukhang mga maanghang na sili.
Oo. Mahilig si Miranda sa maanghang.
-Ano ang paborito niyang protina? -Isda.
Di ba magandang lutuan siya para maka-relax siya?
Oo. Fantastic.
Di mo nagawa 'yan noong huli. Kaya mo ba?
-Kaya ko, pero di sa ganitong pressure. -Sige.
Hindi.
-Hindi! -Bumagsak lang sa katawan mo.
-Wag nang magkamali. Gawin mo. -Sandali.
-Mas maayos! -Mas gumaling siya!
-Jackie! -Ayan!
Umalis kayo sa harapan ko. Nakita n'yo!
Kaya mo mag-twerk?
-Halatang masaya kang kasama. -Sabi mo 'yan.
Hindi ko alam.
Kailangan mo akong turuan. Wala akong alam sa kotse.
Fantastic 'to, kasi pag mag-isa akong nagmamaneho,
mga sampung sasakyan ang bumubusina
o 'yong bati, alam mo 'yon?
Kapag nagmamaneho ka, iniisip mo ba sana kasama mo si Miranda?
Oo, pero sabi niya masyadong maingay.
Kapag nandito ka sa garahe, ayaw niyang pumunta dito.
Hindi. Wala kami masyadong ginagawa na magkasama kasi 39 taon na kaming kasal.
Alam mo na, maganda noong umpisa, pero ngayon, alam mo na.
-Tingin ko ganoon lang talaga. -Masaya ba si Miranda sa inyong pagsasama?
Masasabi ko, hindi.
-Ano'ng pakiramdam mo doon? -Nalulungkot ako.
-Pakiramdam mo kasalanan mo? -Sa tingin ko, kombinasyon.
Kombi… Hindi ako lahat. Hindi siya lahat.
Gusto kong magsama kami ulit, pero, kahit ano, alam mo?
Kapag sinimulan nating sabihin ang "kahit ano," depensa natin 'yon.
-Halatang mahal mo ang asawa mo. -Oo.
Okay lang sabihing, "Gusto ko matatag ang relasyon namin ng asawa ko."
Gusto ko matatag ang relasyon namin ng asawa ko
Oo, gusto ko. Totoo 'yan.
-Kapatid, matutulungan kita. -Yes, sir.
Salamat, pare.
-Baby? -May narinig ako.
-May kasama ako. -Ernest!
Pumasok ka sa magandang banyo, honey.
Magsaya ka, Ernest.
Kuwento mo, Ernest. Gigising kang walang damit, tapos?
-Ganito. -Ay, putik.
Bubble pony sa balbas?
Maporma ang straight na lalaking 'to.
Pagandahin pa natin.
Di ko na kaya, di nakatirintas na balbas.
-Pandemic na balbas ba? -Tama.
Itinirintas mo?
Paano tatanggi si Miranda sa tirintas na 'to?
Sana nga hindi.
Tapos na ang trabaho ko.
Tanggalin mo ang sumbrero mo.
Medyo makapal pa rin, di ba?
May skullet si Ernest,
skull na walang buhok, na may mullet sa likod.
-Nag-extension ka na ba sa mullet mo? -Hindi.
Lalagygan kita ng hanggang baywang. Pwede ka maging straight na Cher.
Pwede nating subukan.
Napakaguwapo niya, pero ang daming nangyayari,
sa amin ni Tan, alam kong magagawa pa rin naming kakaiba
nang walang balbas-at-skullet-mullet.
Kailan ka huling bumangon at sinabing, "Ernest, ang pogi mo ngayon"?
-Nalulungkot ako. -Tuhod 'yan.
'Yan ba 'yong ulo? Hindi.
Pinatikim kami ng raccoon.
-Hindi nga. -Di ko kinaya.
Hindi ka ba interesado?
Hindi. Para silang mga pet.
-Uy. -Si Ariel at si Miranda.
-Masaya akong makilala kayo. -Ako rin.
-Bobby. -Kumusta.
-Masaya ako… -Kapwa food lover.
Oo. Salamat.
-Ano'ng tingin mo sa raccoon? -Hindi ako ganoon kagutom.
"Hindi ako ganoon kagutom."
Ipapakita mo sa amin ang mga paruparo?
Mahigit 25 taon na akong nag-aalaga ng mga monarch.
Kaya…
sa lahat ng mga ginagawa mo kasama'ng mga paruparo,
meron ka bang gustong gawin kasama si Ernest?
-Dahil bata ka at masiglang babae. -Oo!
Dati, nagde-date kami sa gabi.
-Anong klaseng date? -Dinner lang.
Para sa anibersaryo namin, nagplano ng malaking date si Ernest.
-Saan ka niya dinala? -Burger King!
-Pumunta kami sa Burger King! -Ay, wow!
-Oo, nag…
-Oo. -Nagulat ka ba?
Hindi.
Sasabihin sa 'yo ni Tito Karamo, mali.
Mga fast-food restaurant, hindi pang-anniversary date.
Ano'ng gusto mong magbago sa tatay mo o sa sitwasyon?
Tingin ko maraming di pagkakaintindihan
sa pagitan ng kailangan ng nanay ko at mga maibibigay ni Dad,
Kaya sana, sa huli,
magkaroon ng reset para sa relasyon nila.
At kailangan galawin ng konti 'yong panlabas.
-Hindi ko alam ang sinasabi mo! -Tutal di na siya nag-oopera.
-Oo. -Tara na.
-Dadalhin ko ba ang maleta ko? -Hindi. Sumama ka na lang.
-Bye! -Bye!
Bye, Dad!
Punong-puno sila ng gagawin.
Naku, napakagaling.
PAG-UNAWA AY IBANG PANGALAN NG PAG-IBIG. - THÍCH NHẤT HẠNH
Gusto kong malaman ano'ng magagawa ni Ernest sa samahan nila
tulad ng ginagawa niya sa kotse niya,
'yong tuloy-tuloy, mapagmahal,
at puno ng interes.
Kung gusto ni Ernest na magpaimpres kay Miranda pagkatapos ng 39 na taon,
kailangan niya ng konting class.
Maginoo siya.
Gusto kong magmukha siyang maginoo.
Pagkakataon 'to para umalis siya sa comfort zone niya
tapos kumilos para kay Miranda,
isipin ang mga bagay na nagpapasaya sa kanya.
Binuhos ang oras sa pagpapalaki ng mga anak, at maganda 'yon,
pero ngayon malalaki na sila at bumukod na,
oras na para maglapit sila ulit, at magkaintindihan.
'Yong tulugan nila, pinakamalayong lugar mula sa garahe.
Malaki ang bahay nila na dati, may dalawang bata,
pero ngayon silang dalawa na lang, kaya iibahin ko'ng mga bagay-bagay.
Gusto ko 'yong mga tram sa lungsod.
May berde at pula, di ba?
Oo.
Sa kusina?
Sa kusina!
-Magluto tayo ng masarap para kay Miranda. -Okay.
-Ibig kong sabihin, ikaw. -Sige.
-Tuturuan kita. -Sa sabado ang anibersaryo namin.
-Oo! -Thirty-nine years.
Thirty-nine years.
Fantastic, pare.
'Yong anniversary, ito ang pinakatuktok ng pagiging romantiko.
Kung my dapat kang malaman sa akin, hopeless romantic ako,
wala nang mas nagpapasaya sa akin kaysa sa romansa.
Gusto kong gamitin mo 'yon.
Pero marunong makipag-usap si Miranda. Mahina ako sa English.
Nakikipag-usap lang ako para masiyahan ang mga tao, alam mo 'yon?
-Ginagawa ko ang makakaya. -Iba-iba ang mga paraan ng pakikipag-usap.
-Oo. -Oo.
-Aalamin natin. -Okay.
Magluluto ka ng masarap na pagkain para kay Miranda.
Habang kinakain niya,
malalaman niyang iniisip mo siya noong nagluluto ka.
-Di ba romantic? -Oo.
-Ayos ba? -Oo.
Ayos. Simulan natin.
Kinuha natin 'to sa garden mo. Sa 'yo 'to.
May ipapagawa na ako kaagad.
-Gusto mo linisin ko? -Alam mo na.
Blanching ang tawag dito, nilalagay natin ang gulay sa tubig
para lumambot ng konti.
Kukunin natin 'to…
-Hahaluin lang natin. -Oo.
Palambutin ng mga isang minuto.
Hindi talaga pihikan sa pagkain si Ernest. Kusang loob niyang ine-enjoy ang raccoon.
Gusto natin na isipin niya 'yong mga bagay
na di lang mga ulam na gusto niya.
Pagkakataon 'to para isipin ang asawa niya.
Ilublob sa yelo.
-Para tumigil nang maluto. -Oo.
-Tingnan mo, ang ganda pa rin ng kulay. -Di ko alam 'yon.
Nakakuha ako ng magandang king salmon.
Maganda at di mataba, may balat pa. Mas sanay kang mag-ihaw,
pero tuturuan kita kung paano lutuin 'to sa kawali
para maging malutong ang balat. Ayos?
-Oo. -Dadalhin ko 'to dito.
Olive oil sa isang kawali, sesame oil para sa green beans.
Mabilis uminit ang mga 'to.
Timplahan ko ang salmon nang napakasimple.
-Konting asin lang. -Okay.
-Una kong ilalagay, sibuyas. -Oo.
Kukuha tayo ng red pepper, para may konting tamis.
Paki haluin lang 'yan nang konti.
Kinuhanan kita ng tuwalya, baka kailangan mo.
Yes, sir.
Ilalagay ko 'to na nasa ilalim ang balat. Dapat mainit ang kawali.
Pag malamig na kawali, dumidikit ang balat,
tapos madudurog na.
Tapos maglalagay ako ng konting bawang at konting luya.
Pwede na nating paghaluin lahat.
Perpekto.
Pwede nang ilagay ang toyo, 'yong tamari soy.
Lahat?
Oo. Ito ang magiging asin natin.
Alam kong may mga niluluto ka
na talagang ikaw at kung saan ka nanggaling.
Gusto kong linawin, ayaw kong baguhin ang mga 'yon,
pero sa tingin ko ang pag-iibigan, parang,
kung nagluluto ako at iniisip ko ang partner ko…
Oo.
…at kung ano'ng gusto niya, 'yon ang nagpapa-espesyal.
'Yan ang gusto kong maramdaman ni Miranda kapag nilulutuan mo.
Oo naman.
Gamitin mo 'tong brush, tapos pahiran nang konti
ng cumin, agave, at tamarind glaze.
Fantastic.
Magka-caramelize 'to, magdaragdag ng tamis.
Huling hakbang natin, may herb tayo dito.
Kaya mo magpiga nang di nahuhulog ang buto?
'Yong mga buto, wala sa akin 'yon.
-Ngunguyain ko. -Baka hindi wala kay Miranda.
Pipigain kong ganito, para lalabas 'yong katas,
pero mga buto, maiiwan sa loob.
Unahin natin ang beans.
Tapos, salmon sa itaas.
Lagyan ng konting herbs dito,
lagyan din sa 'yo.
Binubuhos mo lahat.
Ayan ang pagkain natin.
May balat 'yong sa 'yo.
Sa 'yo na. Heto, kunin mo.
-Mahilig ang tatay ko sa balat. -Ako rin. Masarap.
May mas sasarap pa ba diyan?
Sumama ka sa 'kin.
Sana natulungan ko si Ernest para walang magiging mali,
at handa na siyang magpalaglag ng panty ni Miranda.
Hindi literal… pero malay mo.
-Kumusta 'yong beans? -Sariwa.
Ang paborito ko, 'yong salmon.
Paborito mong isda na rin ang paboritong isda ni Miranda?
Hindi.
Kakainin ko 'to, kasi masarap, pero di 'to ang paborito kong isda.
Tingin mo ba malulutuan mo siya nito?
Oo naman.
-Gusto ko nandoon ka sa kusina. -Ay, oo.
Igisa mo ang beans, patuyuin ang salmon,
tapos sasabihin niya, "Asawa ko 'yan ng 39 na taon!"
Matutuwa siya doon.
Paano ang setting?
Pwede akong mag-set up ng…
-May plywood ako. -Oo.
Ilagay sa dalawang balde, mesa na 'yon.
Siguro puting tela sa ibabaw noon para lang mas elegante.
-Tama. -Saan n'yo kakainin 'to?
Sa kalagitnaan.
Lugar niya ang kusina, lugar ko ang man cave ko,
kaya sa gitna.
-Oo! -Para sa amin.
Ano'ng tawag doon?
Pagbibigayan!
-Maganda 'yon. -Gusto ko 'yon.
Fantastic.
Mahilig si Miranda sa mga family pictures,
kaya gusto kong gawin 'tong napakagandang gallery wall.
Tatlumpu't siyam na pictures para sa 39 na taon.
Salamat sa pagpunta. Di n'yo alam ang gagawin natin.
Hindi, pero salamat sa pagtanggap sa amin.
-Ano sa tingin mo ang gusto ng asawa mo? -Wala akong ideya.
Tatlumpu't siyam na taon, may ideya ka.
Nadudurog ang puso ko na alam ni Ernest na di masaya ang asawa niya
pero hindi niya alam ang gagawin.
Para sa 'yo 'to.
Salamat.
Si Ariel, sabi niya ayaw niya ang nangyayari sa relasyon n'yo ngayon.
Oo.
Nag-usap kami, tinanong ko si Ernest, sa tingin niya ba masaya ka?
-At sinabi niya, "Hindi." -Tama.
Masaya ka ba sa samahan n'yo?
Parang di ako nakikita o naririnig.
Bakit parang di ka nakikita?
Dahil nag-effort ako
para makita mo ang kahalagahan ng mga bagay-bagay para sa akin.
Noong di na 'yon gumagana,
sumuko na ako sa paghiling sa 'yo
na malaman mo ang nararamdaman ko.
Tama.
Pero, para sa akin,
mga 90% ng mga pinapagawa mo, lagi kong ginagawa.
-Napaka… -Ginagawa ko.
Totoo 'yan. Nakatuon ka sa gawain.
Oo.
Minsan, sa relasyon, dumarating tayo sa puntong ganito…
ay mas mabuti pa kaysa lumapit.
Oo.
Kapag sumuko ka, isinusuko mo ang relasyon.
Tingin ko ayaw n'yong sukuan ang relasyon.
Hindi. Ayoko.
Ano ang susi?
Ano ang sagot?
Alam n'yo 'yong five love languages?
May limang paraan na kailangan natin para maramdamang mahal tayo sa relasyon.
Halimbawa, mga salitang nagpapahalaga.
May mga taong gustong gumising at sabihan na, "Girl, ganda mo."
Meron din quality time,
pagtanggap ng regalo, pisikal na haplusan,
tapos ay may paglilingkod. "Kailangan 'to? Gagawin ko para sa 'yo,"
Paglilingkod ba ang kailangan mo?
Hindi 'yon.
Bale, sa buong oras na 'to,
iniisip mo, sa paggawa ng mga gawain,
naipapakita mo sa kanya, "Nandito pa rin ako. Sinusubukan ko."
-Maganda ang paglilingkod, Ernest. -Oo.
Pero may ibang kailangan si Miranda.
Tama.
-Ikaw, ano'ng kailangan mo? -Quality time at maraming haplos.
Tingin mo ba may quality time at haplos?
Nitong mga nakaraan, hindi ganoon.
Dati.
-Ano'ng kailangan mo? -Kailangan ko ng quality time.
Kailangan ko rin ng haplos at pagpapahalaga.
-Mga salita. -Kaso…
Alam kong mahirap ang komunikasyon.
Di ako magaling sa salita.
Kailangan ko lang na ipaalam mo sa akin na kailangan mo ako.
Dahil minsan nakakalungkot ang pagiging independent mo.
At pakiramdam ko nag-iisa ako sa samahan natin.
Alam mo, espesyal siya sa akin.
At alam ko, sigurado, kaya kong ayusin.
Alam ko, dahil espesyal tayo.
Masasabi mo bang, "Kailangan kita?"
Kailangan kita.
Kailangan din kita.
Sa kabilang banda, dahil dalawa ang nasa relasyon,
kailangan daw niya ng quality time at haplos. Pareho n'yong sinabi 'yan.
Kailan kayo huling naghawak-kamay?
-Noong nasa ospital ako? -Di ko alam na naaalala mo 'yon.
-Dito pumapasok ang mga aksyon. -Tama.
Magandang simula ang paghawak ng kamay.
Patago mong ginawa.
Patingin ng paghahawak n'yo.
Patago pa!
Kita ko nang matinik ka at kung bakit ka nakakuha ng maganda.
Naku.
-Oo. -Nakikita ko.
Simpleng bagay lang 'to,
na kahit busy kayo,
kung masasabi n'yong, "Kailangan kita,"
at kung pwedeng huminto at maghawak-kamay lang ng dalawang minuto,
magiging unang hakbang
sa pakikipag-usap n'yo sa parehong love language.
Dahil ang nangyayari dito, hindi dalawang taong umaayaw na.
Dalawang taong nakalimutan lang kung paano gawin 'to.
Oo.
Handang-handa si Ernest.
Mahal niya ang asawa niya at gusto niyang magbago,
'yon ang unang hakbang sa paglapit uli sa taong mahal mo,
ang kagustuhang maging mas mabuti.
May nakita kaming kahon sa inyo,
at nakita ko 'to.
Naaalala n'yo ba 'to?
Naaalala ko, oo.
Pero gusto kong tingnan n'yo.
Kung gaano kalapit ang dalawa.
Alam ng dalawa na kailangan nila ang isa't isa.
Oo, pare, fantastic.
Naaalala ko ang mga taong 'to.
Hindi sila nawala.
MAS MAGANDA ANG DALAWA KAYSA SA ISA. ECCLESIASTES 4:9
Nakapunta ka na sa Rubensteins?
Oo. Mga dalawang beses sa buong buhay ko.
-Mauna ka. -Salamat, sir.
-Kailan ka huling nag-shopping? -Di ko maalala.
Tingin ko mga 30 taon.
Tatlumpung taon mula noong pumasok ka sa tindahan?
Oo, kasi ang asawa ko ang bumibili ng lahat para sa akin.
Sa dulo ng linggong 'to, anibersaryo mo. May gagawin kang maganda, di ba, Ernest?
Ano kaya ang gusto niya?
Ang gusto niya, magandang damit na maisusuot ko
at lumabas, kasama siya.
Naisip mo na bang magpa-impress?
Hindi pa naman.
Nagkaroon ka ng 39 na taon para gawin 'yon.
-Nakukuha mo na ako? -Oo.
Bakit hindi? Sabihin mo na. Gusto ko lang malaman.
Dahil hindi ako 'yon.
Alam mo, simple lang ako.
-Kahanga-hanga ang asawa mo. -Oo, fantastic.
Na sumama sa 'yong matagal dahil malinaw na kahanga-hanga ka.
Kaso, tingin ko iniisip niya,
"Gusto ko asawa ko ang asawa ko."
-Tama. -"Hindi asawa ng garahe."
-Tama, totoo. -Totoo, real talk.
Binigo ko siya. Totoo talaga.
Kaya may gusto akong gawin para sa 'yo
na magpapalinaw sa asawa mo na pinahahalagahan mo siya.
Alam kong hindi ka nagsusuot ng pormal na damit.
-Di mo kailangan sa garahe. -Tama.
Pero, sa pormal na sitwasyon, tulad ng kasal.
-O anniversary? -Oo.
-Baka kailangan mo ng maporma para doon. -Oo.
Sa oras na gusto mo ng suit, pero ayaw mong masyadong magarbo,
ang payo ko, 'yong deconstructed. Ibig sabihin, walang lining.
Mas maluwag, kaya hindi ka natatali masyado.
Kung, halimbawa, naka-T-shirt ka at pantalon,
tapos gusto niyang lumabas sa hapunan, mag-jacket lang, at pwede ka nang umalis.
-Di na matrabaho para sa 'yo. -Pwedeng-pwede 'yon.
-Puwede mo bang suotin 'to? -Oo.
Gusto ko 'yan. Iwan mo dito. Kukunin natin mamaya.
Gusto mo ang suspenders kasi mahilig ka diyan.
Oo. Konti lang ang nagsusuot nito.
Gusto ko 'tong mga bersyon. Gusto ko na gusto mong iba ka,
na iniisip mo kung paano mo gustong pumorma.
Ang ayaw ko, zip ties.
-Nauna ang zip tie sa suspenders. -Oo nga, at dapat noon pa silang namatay.
Ayaw ko nang makakita ng zip tie sa pantalon mo.
-Handa ka nang sumubok? -Oo.
Sige, labas na.
Kung pwedeng pumarada ka dito para sa 'kin.
Ayan,
mas Ernest ba 'to para sa 'yo?
Oo.
Fantastic, pare.
Gusto ko 'to.
Maglalakad kang hinihila 'yan, ano?
Masaya akong gusto niya. Talagang nagugustuhan niya.
Hindi ako magagalit kung ito ang suot mo sa date n'yo ni Miranda.
Pero, pwedeng simulan ang date na mas maporma.
Fantastic.
Ano ang nagugustuhan mo diyan?
Maganda ang fit, at masarap sa pakiramdam 'yong tela.
Kumportable talaga.
Kailan mo huling nakita ang sarili mo na guwapong-guwapo?
-Napakatagal na. -Masaya bang makita kang ganito ulit?
Oo.
Bakit pa sasayangin sa scrubs kung pwedeng ganito kaguwapo?
-Handa nang sumubok ng iba? -Oo.
Gusto ko na agad.
-Fantastic. -Nagiging mabait ka lang ba sa akin?
-Hindi. -Noong huli, fantastic din.
Mas fantastic yata 'to kaysa sa isa.
-Sabihin mo ang nagustuhan mo. -Camouflage 'to.
-Para akong hunter. -Oo nga.
Mas komportable 'to at mukhang mas simple.
Kasi, simple lang ako.
Nakikita mo ba ang sarili mo na suot ang mga ganito
sa labas n'yo ni Miranda?
Oo, at alam kong mai-impress siya,
kasi alam mo, nai-impress ako,
na alam mo… Naku.
Lahat ng nakakakilala sa akin, sasabihing "Ernest?"
Oo.
Alam ko 'yon. Ayos!
Teka. Gusto kong subukan mo 'yong salamin kanina.
Naku Ernest, ang guwapo mo.
Sana, pagkakita mo sa cabinet iisipin mo,
"Gusto kong pumorma. Gusto kong mag-effort para sa asawa ko."
Sigurado 'yan. Deserve niya.
-Deserve niya. -Oo.
-Pwede ba kitang yakapin, Ernest? -Oo naman.
Dahil masaya talaga ako.
-At talagang ipinagmamalaki kita. -Oo.
Ang ganda ng pagtataas mo ng kilay sa sarili mo sa salamin.
Humanda kayo.
Okay, nandito na tayo.
Ang magandang Bluenote Barbershop.
Pasok na, gorgeous.
Siya si Invee.
-Kumusta, sir? -Mahal namin si Invee.
The best siya.
-Pwedeng tanggalin ang sumbrero? -Sige.
Tawag namin sa buhok niya, skullet.
Hindi ko alam kung nanay mo ba ako sa nakaraang buhay,
sa tingin ko ang cute nitong kulot na buhok dito,
pero ayaw ng asawa niya!
Bigayan ang usapan ngayong araw
at siguraduhin na gusto pa rin ni Miranda, ang asawa mo,
na hawakan ang kamay mo.
Oo.
Pagkahubad ng t-shirt mo, sa magalang na paraan.
Parang walang magbabago…
-Meron! -Meron?
Meron talaga!
-Sabi niya nami-miss ka niya. -Oo.
Magkasama na nga kayo!
Oo, pero alam mo na, kusinera siya, nanonood ng Cooking Channel.
Nasa man cave ako, nanonood ng sports.
Pero paano kung magtabi lang kayo para sa isang palabas sa isang linggo?
Basta walang magandang sports event.
Nanonood ang asawa ko ng figure skate at gymnastics
kasama ko kahit ayaw niya.
Mahilig siya sa gardening, tapos ako, "Ugh, gardening."
"Sipain mo na ako sa mukha." Pero may palabas na Gardeners' World
na akala ko ayaw ko, pero ang cute pala,
kaya baka may magustuhan kang nagluluto. Di malalaman kung di susubukan.
-Tama. -Pwede kong tanggalin ang bubble pony?
Oo.
Gusto ko ang ayos ng balbas mo.
Maporma ako, pare.
Ang ganda ng porma mo.
Ganda talaga.
Siguro kakaiba, pero bihira 'to.
Ganito kasi.
Kung naka-skullet at balbas si Ernest dahil gusto niya 'yon,
at 'yon ang porma niya…
papalakpakan ko.
Sa tingin ko, 'yong malinis na kuwadrado,
babagay sa kanya.
Pero hindi 'yon ang dahilan.
Umabot tayo sa pormang 'to dahil sa kapabayaan.
Sisimulan ko sa pagputol ng mullet niya, tapos hulmahan natin.
Puputulin na, Ernest.
Diyos ko.
Hello, panga.
Gusto ko ang malaki mong bigote.
Bigyan ba natin siya ng handlebar para masaya?
Oo naman.
Nakikita ko sa 'yo, men's magazine,
Men's Fitness, Men's Health.
-Ano ang paborito mo kay Miranda? -Lahat nasa kanya.
Alam mo na, ang isip niya, kung paano siya mag-isip.
-Paborito mong pisikal na bagay? -Kay Miranda?
Ang labi niya.
Nakakagulat!
-Ang ganda nga ng ngiti niya. -Oo.
Kasi ganito. Gusto ng lahat na maramdamang gusto at kailangan sila.
-Tama. -Mula sa partner nila.
-Tama. -Kasama ka.
Ibig sabihin, kailangan n'yong pahalagahan pa ang partner n'yo.
-Gagawin ko. -Oo!
Mas masusuportahan mo si Miranda.
-Makatuwiran di ba? -Oo.
Oo.
-Paborito kong mustache wax 'to. -Okay.
Kukuha lang ako ng konti.
Gamitin ang hintuturo mo, ilagay doon 'yong buhok,
tapos, idikit ang wax sa daliri para ibaluktot pataas.
Diyos ko, ang gorgeous, ano?
Napakahusay ba natin, o napakahusay natin?
-Tingnan mo siya! -Di ba?
Ang cute mo.
Alam mo ba?
-Oo. -Alam mo, di ba?
-Dahil ikaw, ang… -Gorgeous?
-Ang… -Gorgeous.
-Oo! Handa ka na sa bago mong itsura? -Oo.
Handa na? Tatlo, dalawa, isa.
Diyos ko! Ingat sila!
Di ba?
Kapag inalis natin 'to…
-Talaga naman. -Hay naku!
Naku, Miranda, magugulat ka.
Gusto ko 'to. Oo.
-Kinilabutan ang triceps ko. -Kakaiba 'to. Gusto ko 'yon.
PAGBIBIGAYAN ANG NAGBUBUKLOD SA MGA TAO. - ALI HARRIS
-Nasasabik akong makita mo ang bahay. -Sana hindi ako mahimatay.
-Nandito na sila! -Tara na!
Ibaba mo ang gulay.
Hello!
Halika, pogi. Masaya akong makita ka.
Kumusta?
-Mabuti. -Ang ganda ng balbas mo!
-Handa ka nang makita ang bago mong bahay? -Oo.
Diyos ko!
Tingnan mo…
Hot dog!
Ginawa naming mag komportable.
Pininturahan namin.
Sabi ko kay Miranda na ako ang gagawa. Buti di ko ginawa.
Tapos…
-Wala nang bakbak na pintura. -Tingin ko matutuwa si Miranda.
Heto ang bago n'yong tulugan.
Baka nagtatanong ka, "Teka, nasaan ang kama?"
-Oo. -Kay Miranda na 'tong kuwarto.
Oo, kailangan niya. Maganda to.
-Ano kaya ang mararamdaman ni Miranda? -Hindi siya mahihimatay.
Pero halos ganoon.
-Bobby, ang ganda ng kuwarto. -Gustong-gusto ko 'tong dressing room.
-Sige, handa ka na sa iba pa? -Teka.
Sige.
-Handa siya. -Handa na ako.
Naku!
Ito ang mesa mo. Maganda na ang mesa mo.
Ginamit ko ulit ang mga gamit mo kasi marami kang magagandang gamit.
Panginoon, maawa ka.
-Naaalala mo 'to? -Hay naku.
Taon-taon, gusto kong magse-selfie kayo
para ipakita ang mga alaalang ginagawa n'yo pa.
Naku! Magaling kayo.
-Salamat. -Napakahusay n'yo.
Naku.
Deserve mo 'to.
Ayos ka lang? Ayos ka.
Naku!
-Magsisimula kayo ng bagong buhay. -Tama.
Pero ayaw kong alisin ang marami n'yong alaala, kaya…
iniwan ko 'to.
Mga sukat ng taas ng mga anak n'yo.
Hindi ko sinabing iwan 'yan. Masaya akong iniwan n'yo.
Panginoon!
Naku!
Fantastic.
Diyos ko!
Inilagay ko ang pinto doon para may koneksyon mula sa espasyo n'yo
papunta sa espasyo n'yo sa labas.
Pinto?
-Maraming alaala ang bahay na ito. -Oo.
Lalo na 'tong kuwarto.
Dito lumaki ang mga anak mo.
Pero gusto kong ilagay kayo dito
dahil gusto kong mas malapit 'to sa lugar na gusto mong tambayan palagi.
-Napakahusay. -Ernest?
-Bakit? -Hindi mo kakayanin ang susunod.
Handa na ako.
Naku!
Diyos ko!
Naku!
-Bagong mundo. -Oo.
Bale, gusto kong ilapit ang pagitan
ng man cave garage at bahay, para pwede kayo magsama sa gitna.
Pwede na kayong maghapunan na kayong dalawa lang, o kasma ang mga anak n'yo,
pwedeng mag-imbita ng kaibigan.
-Ano'ng tingin mo sa lahat? -Maloloka si Miranda.
Napaganda nito.
Ano sa tingin mo?
Fantastic.
Una, gusto ko ang overalls mo.
Sa kaswal na araw na gusto mo lang tumambay, suotin mo.
Oo.
Pero tandaan, tungkol kay Miranda 'to, hindi lang ikaw.
Tama.
Kaya, isang araw sa isang linggo, magbibihis ka nang maganda.
Oo naman.
Ibig sabihin, mula sa closet na 'to.
-Oo naman. -Hindi sa garahe.
Oo naman.
-Sige, mga bata. Handa na? -Oo!
Okay, Ernest, sir, pwede kang lumabas dito?
Ito ang isusuot niya sa date.
-Yay, date! -Sa anniversary niya.
Yay, anniversary!
-Sir, samahan mo ako dito? -Ernest!
Fantastic, pare.
Sixty-eight na siya!
Ang cute.
-Ang ganda ng porma mo. -Oo. Ganda rin sa pakiramdam.
-Kikita ka ng malaki sa pagmo-model. -Fantastic.
Ayoko ng basta suspender lang.
Gusto ko 'yong maganda, kaya leather suspender ang suot.
-Oo. -Tapos 'yong sombrero.
Gusto ko ng pork-pie hat, pero summer version?
Masasabi kong gusto mo ang damit na 'to.
Sa paglagay mo pa lang ng mga kamay mo sa bulsa mo.
Ernest na Ernest, gusto ko.
-Napakahusay. -Maganda, di ba?
Napakahusay. Oo.
-Ano kaya ang mararamdaman ni Miranda? -Matu-turn on talaga siya.
-Okay. -Oo!
-Tara na, mga bata. -Oo.
Ito na ang oras na iiwan ka namin para i-enjoy n'yo ang gabi.
Anniversary n'yo ngayong gabi.
Kailangan maging reset button mo 'to, at nagawa mo.
-Oo naman. -Sa simula ng linggo, ano'ng inasahan mo?
Na magkasundo kami ni Miranda.
-Oo. -Maglapit, alam mo 'yon?
Mga ginawa n'yo para sa akin?
Diyos ko.
Nagpapasalamat ako.
Nagpapasalamat ako nang buong-buo.
-Buo. -Oo.
-Halika na. -Oo.
Regards na lang sa kanila.
-Oo. -Mami-miss ka namin.
I-enjoy mo ang anniversary mo. Sana maging masaya kayo.
-Sigurado ako. -Oo.
-Tara. Tulungan kita, Jackie? -Di, kaya ko.
-Masaya ka ba? -Oo.
Magsaya kayo!
Sigurado 'yon.
-Bye! -Bye, Ernest!
Bye, supermodel.
Magsaya kayo!
Ang cute niya!
ANG BAGONG ERNEST
ANG PAG-IBIG AY PAGKAKAIBIGAN NA NILAGAY SA MUSIKA. - JOSEPH CAMPBELL
Ano'ng ginagawa mo?
Natatakam ba kayo sa raccoon BBQ?
Ayoko. Sabi mo raccoon BBQ?
Bye!
Manok 'to, mga engot.
Sige.
Hello.
-Pwede kong isuot ang raccoon hat? -Baka magulo ang buhok mo?
-Magiging Davy Crockett ka ba? -Alam mo, vintage 'to.
Hindi nga bago.
Maliit na parangal kay Ernest.
-Hi! -Hi!
-Panoorin natin si Ernest? -May mga inumin na ako.
Tara na. Halika, Neon.
Sino'ng handa kina Ernest at Miranda?
-Ako! -Malaking anniversary nila!
Tingnan mo gaano ka-cute ng bigote niya!
-Ang guwapo ng lalaking 'yan. -Ang cute.
-Ang ganda niya. Pareho sila! -Gusto ko ang damit na 'yan.
Handa ka na?
Uy! Oo!
Sigurado ka?
Oo!
-Pasok ka. -Hi.
Tingnan mo nga naman!
Ang pogi naman!
-Modelo. -Diyos ko!
Gusto nila akong mag-model.
-Sabi nila, "Ern, pwede kang kumita." -Sabi ko, "Ano?"
Model ka, Ernest!
Push mo 'yan, Tyson Beckford!
Tingnan mo.
Ang guwapo mo.
Ayan, pagmamahal!
Tingnan mo.
Kung paano siya tumingin, naisip ko ganyan siya noong 40 years ago.
-Ipakita mo sa amin. -Halina at tingnan n'yo.
Ano?
Oo, Miranda! Oo!
-Ang cute! -Hindi!
Ayan na ang tears of joy, sinasabi ko na.
Bobby, ang ganda ng kuwarto.
-Mabuti at nagustuhan. -Diyos ko.
May lagayan ka na ng sapatos mo, Mom. Tingnan mo, mga sapatos.
-Di niya inaasahan na may para sa kanya. -Oo.
Naku.
Naku po.
Wala akong masabi.
At kadalasan marami akong nasasabi!
Tingnan mo.
Noong una tayong nagsimula, tapos habang tumatagal…
-Pagkasunod-sunod ng mga taon. Tama? -Oo.
Tingnan mo.
'Yong bakanteng espasyo, ang hinaharap.
Oo.
Ngayon gustong-gusto ko na magkapamilya.
Gusto ko 'yan. Gusto kong tingnan ang mga pictures,
at makita ang buong buhay mo.
Handa na kami. Buksan mo!
Ay, wow!
Pinto?
Nakita mo ang mga cabinet mo.
Akin ito.
Ernest, may damit ka!
Susuotin mo ba 'tong mga 'to?
Oo naman!
Oo!
Handa na?
-Oo. -Ayan…
Naku, guys!
Kay Ernest ang isang linggong pagtuto, pero para sa kanya 'to.
Seryoso ka ba?
-Naku po! -Tingnan mo!
Ang mga paruparo!
May bahay na sila.
-Tingnan mo 'to. -Oo, gusto mo 'yan.
Para sa 'yo 'to.
Salamat.
Maraming salamat, anak.
Oo, mag-enjoy kayo.
-Mahal kita. -Mahal din kita, anak.
Napakaganda.
Tingin ko dadalas tayo dito.
Mag-enjoy kayo ngayong gabi.
-Sigurado 'yan. -Salamat.
-Mahal ko kayo. -Salamat.
Sigurado 'yan.
-Sana kasing sweet ni Ariel ang anak ko. -Oo nga!
-Napakalambing. -Oo.
Sige.
-Tingnan mo 'to. -Ano'ng niluluto mo?
Okay, importante 'to,
kasi alam natin, teritoryo ni Miranda ang kusina.
Para sa 'yo?
Salmon!
-Oo! -Fantastic.
Bagong protina para sa kanya.
Ayan.
I-shake at i-bake.
Magaling.
-Galing 'yan sa garden. -Oo.
Fantastic.
Parang ang dali lang lutuin ng salmon.
Mas mabilis kaysa sa raccoon stew, sigurado.
-Ang ganda ng pagkahain. -Oo nga.
Masarap. Salamat.
Namangha rin ako.
Nakipagkompromiso siya at nagluto ng gusto ni Miranda.
-Sa atin. -Sa atin.
Ang guwapo mo talaga.
Parang 'yong dating ikaw.
-Dating ako? -Pero bagong ikaw.
-Nagbalik na. -Bagong ikaw.
-Oo. -Masaya akong makilala ka, G. Bartholomew.
Mabuti.
Mahal kita.
Magbabago na.
Gusto mo akong pakasalan?
-Papakasalan ka ulit? -Oo.
Oo.
Tingnan mo.
Ang ganda.
Maganda ang porma ni Ernest, pati pakiramdam,
pero naiintindihan din niya sa wakas ang hinihingi sa kanya ni Miranda.
Makakahanap ka ng taong hahayaan kang maging ikaw,
sa kabilang banda, alamin mo ano ang nagpapasigla sa kanila,
ano ang passion nila, kung ano ang gusto nila.
Di mahalaga kung gaano katagal na kayong kasal,
kailangan pa rin nandiyan ka para sa partner mo.
Ipaalala sa kanila kung bakit ka pinakasalan.
Voodoo.
Madalas hindi naiintindihan.
Dinala ang relihiyon sa Louisiana ng inaalipin na mga West African
gamit ang Caribbean Corridor.
Relihiyon na konektado sa kalikasan, ninuno, at espiritu.
Ang paniniwala ng New Orleans Voodoo,
nag-iisang diyos ay hindi nakikialam sa pang-araw-araw, kundi ang mga espiritu.
Di ba, mga anak?
Hi, Antoni.
Antoni.
Fantastic!
Tagapagsalin ng Subtitle: Donna Escuin