Kolejne zadanie, złotka. Zaczynamy.
Naszym bohaterem jest Tim Keel.
Hej, Tim Keel.
Jest jednym z największych superfanów KISS wszech czasów.
Rany.
Chwileczkę. Mam coś idealnego.
Tak!
- Tina Turner. - Jasne.
Jest fanem KISS!
A co to jest?
- To taki bardzo ciężki metal? - Tak.
A Gene Simmons słynie z języka.
- Ma bardzo długi język. - Ten gość od ćwiczeń?
Nie, to Richard Simmons.
Zbieram gadżety kolekcjonerskie KISS od 1974 roku.
Jestem ich fanem od pierwszego albumu.
Moja kolekcja zajmuje każdy skrawek miejsca w domu.
- Nie mam pojęcia, co śpiewają. - Ja też.
Ani jak wyglądają.
Mają czarno-biały make-up.
- To ta czarno-biała grupa. - Tak.
Wystawiają języki i robią tak…
"Dom Tima opanowały jego największe miłości:
gadżety KISS i zwierzęta”.
„Zwierzęta” bez konkretów,
odrobinkę mnie stresują.
Mam żółwia szylkretowego, w sumie około 15 gadów.
Rybki.
I gołębia.
To dom dwunastoletniego chłopaka.
- Jeśli chodzi o modę… - Tak.
Tim nie założy absolutnie nic bez logo KISS!
- Ja też nie! Uwielbiam KISS! - Tak.
Mój tata nosi tylko koszulki KISS i bojówki.
Od 40 lat.
Nigdy nic innego. Przenigdy.
Mam około 350 koszulek KISS. Z tego jestem znany.
To mój podpis. Jestem rockandrollowym banitą.
- Teraz przechodzimy do historii. - W porządku.
Ponad 30 lat temu
brat Tima, Tommy, znany jako Doody, miał wypadek samochodowy,
w wyniku czego został sparaliżowany.
Od tamtej pory Tim jest jedynym opiekunem Doody'ego.
Dobra, Dood, gotowy wstać?
Mój brat Doody Keel miał uraz wewnętrzny głowy.
Ma sparaliżowane pół ciała.
Zajmuję się nim od 1986 roku.
Jesteśmy on i ja.
Mój tata zajmuje się bratem całe życie.
Dokąd jedziemy?
Odwozimy cię.
Tata jest samotny.
Tim przez 23 lata był żonaty z ukochaną z liceum, Kim.
Zaniedbanie i wyzwania związane z opieką nad bratem
nadwyrężyły małżeństwo.
I para się rozwiodła.
Mamy z Kim dwie córki, Lilly i Melody.
Wychowaliśmy je wspólnie.
Nadal się przyjaźnimy,
dzięki dzieciakom.
Dzięki mamie tata się trzymał.
Kiedy się rozwiedli, przestał dbać o siebie
i zaczął popadać w depresję.
Rok temu stracił pracę jako spawacz.
- Mój Boże. - Boże.
Bez pracy pogrąża się coraz bardziej.
- Rozumiem to. - O mój Boże.
- Nieszczęścia chodzą parami! - Nie dba o siebie.
A robi tak wiele dobrego dla brata, to piękne.
- Tak. - I wymaga poświęceń.
Mam nadzieję, że to doświadczenie doda tacie pewności siebie,
tak by dostrzegł w sobie kogoś więcej,
niż tylko opiekuna, fana KISS i miłośnika zwierząt.
Mój tata jest w najgorszym momencie życia.
Potrzebuje pomocy kogoś z zewnątrz, żeby mógł się podnieść,
pozbierać i znów być dawnym sobą.
Naszą misją w tym tygodniu jest pomóc Timowi Keelowi uleczyć siebie!
Tak!
Tak, uzdrawiająca podróży, oto jesteśmy.
PORADY RÓŻOWEJ BRYGADY
DZIEŃ PIERWSZY
TRAKTUJ SIEBIE JAK NUMER JEDEN. KISS (SHOUT IT OUT LOUD)
To tutaj? Jupi!
- Dobra, idziemy! - Zróbmy to.
Zapukam.
Cukierek albo psikus!
Cześć!
- Jak się masz? Miło cię poznać! - Co słychać?
- Serio zawsze nosisz ciuchy KISS. - Hej.
- Antoni, miło mi. - Co się dzieje?
Tan. Miło cię poznać.
Jak się masz?
Chodźcie, oprowadzę was po domu.
- To nie jest dom. To muzeum. - O rany.
To epicentrum pamiątek KISS.
To nie moje klimaty, ale rozumiem, bo gdybym tylko mógł,
zamieniłbym swój dom w centrum Michelle Kwan
KISS, Michelle Kwan. W zasadzie to samo. Łapię to.
- Dziękujemy za gościnę. - Pewnie.
- Tak. - Super.
- Mogę się przywitać? - Pewnie.
Cześć, Doody.
Hej, porozmawiamy chwilę o tobie, dobrze?
Dorastaliśmy razem. Jest siedem lat starszy.
Zawsze trzymaliśmy się razem,
a potem miał ten wypadek.
Nie dawali mu szans. Był w śpiączce trzy miesiące.
Ale obudził się.
Jak najszybciej zabraliśmy go do domu.
I tak już zostało.
Był twoim idolem?
Twój starszy brat był najbliższą ci osobą?
Tak, to on zaraził mnie miłością do tej muzyki.
Ty to zrobiłeś, Doody?
Tak!
Co oni w sobie mają, że tak ich kochasz?
Włosy i makijaż.
- Prawda? - Cóż…
Bardziej aurę tajemniczości.
Dorastałem w latach 70., a oni byli wtedy wielcy.
- Jak moi przyjaciele. - Tak.
Na własne oczy widziałem właśnie akwarium pełne żółwi.
- O rety. - Spore te żółwie.
Ale fajne.
Spójrz na tę rybę.
O Boże, to wąż albinos.
Aż mi ścięgna Achillesa zdrętwiały…
I mrowi mnie w kroczu.
- Mam dreszcze… wszędzie. - Czekaj, chcę zobaczyć!
Jest cudowny. O mój Boże, prawdziwy.
Co?
Gady mnie przerażają.
Jest w nich coś, co przypomina mi dinozaury.
Są z innej planety. Czuję się przy nich okropnie niezręcznie.
Wolałbym już przytulić szczura z Nowego Jorku,
niż stać trzy metry od najmniejszego węża na świecie.
To jest Oswald.
Oswald.
Przechodzi zabieg. Ma sondę do karmienia.
Żółwik z transfuzją krwi!
Zajmuje się własnymi sprawami pośrodku tego harmidru.
- Zobaczmy resztę rzeczy. - Obczajcie te buty.
O tak, załóż je.
- Jak w nich chodziłeś? - Całkiem nieźle.
Na takich obcasach!
Aż kiedyś upadłem i stwierdziłem, że mam dość.
- Są obłędne. - O rany.
- W życiu się tak dobrze nie czułem. - Fantastyczne.
- Ale urosłeś. - Bum!
- Przerażasz mnie. - Bum!
Buzia szeroko!
Nie mam covidu, nie potrzebuję.
Wypij soczek.
Zajrzyjmy do kuchni.
Co to za gitara?
Lilly ją narysowała, jak była małą dziewczynką.
Zauważyłem, że masz tysiące pamiątek KISS,
ale też wszędzie zdjęcia córek.
- Albo rodziny. - Tak.
Wciąż o nich myślę.
Co wspominasz najmilej
ze wcześniejszych lat?
Gdy mieszkaliśmy tu w czwórkę, wspólnie gotowaliśmy.
Jesteś sentymentalny.
Tak, jestem.
Gotujesz dla siebie i brata?
Tak, ale proste rzeczy. Nie zadaję sobie wiele trudu.
Kiedyś wracałem z pracy do kuchni gotować dla wszystkich.
- Jak byliśmy razem. - Lubiłeś to?
Uwielbiałem.
Tak. Przez lata gotowałem w restauracjach.
Kiedy to ustało?
- Chciałbym wiedzieć. - Jakieś pół roku po tym…
jak zostaliśmy tylko on i ja.
Zacząłem się zastanawiać, po co tracić w kuchni tyle czasu.
A on i tak zje wszystko, co mu podam.
Może dla brata to nieistotne,
ale masz możliwość pomyśleć o sobie.
- Tak… - O twoim odżywianiu.
- Rozumiem. - Zobaczmy, co tu mamy.
Sara dobra lodówka.
Tak jest.
To jedzenie dla żółwia. Nie myśl, że ja to jem.
Więc warzywa są dla żółwia…
- Tak. - Nie dla ciebie.
Żywego, oddychającego człowieka,
opiekującego się innymi…
- Tak. - …i mającego swoje życie.
- Tak. - Rozumiem.
Warzywa nie dla mnie.
A co dla ciebie?
- Mieszanka do naleśników. - Dobra.
I uwielbiam to. Moje ulubione.
Na co komu skórka?
W półtorej minuty jesteś najedzony.
- Widzę, że jesz dużo hot dogów. - Tak.
A zamrażarka?
- O rety. - Mam tu myszy dla węża.
- To są myszy? Fuj! - Aha.
- Pięknie. - Drugiego karmię żywymi myszami.
No i mam też mrożone szczury… dla największego węża.
- Skąd je masz? - Ze sklepu.
Rozumiem. Jesteś fascynującym mężczyzną.
Czadowe.
O mój Boże.
Dołącz do mnie, ja już się napatrzyłem.
- Imponujące? - To…
O tak.
Coś pięknego.
Uwielbiam twoją pasję, ale musi być coś więcej.
Przywykłem do tego. Noszę je od zawsze.
Od jak dawna?
- Koszulki KISS, codziennie? - Tak.
Nie wiem, może dwadzieścia lat?
Czuję się w nich dobrze.
Jeśli czujesz się dobrze,
pełen pasji…
- Tak. - I szczęśliwy, noś je.
Jeśli tak, to wspaniale.
Ale może się ograniczasz, bo w czymś innym…
- również możesz tak się czuć. - Rozumiem.
Chciałbym to zbadać, ale nie pozbędziemy się tego.
Znajdziemy sposób, by przenieść tę… energię
również na inne stroje.
- Jestem gotowy. - Ja też.
Jesteś taki słodki, mały żółwiku.
Też nie możesz znieść tych wszystkich węży?
Mamy tu anakondę albinosa.
Może…
w każdej chwili.
Uwielbiam twoje pamiątki i pasję.
- Dziękuję. - Widzę, jaki jesteś miły.
I kochający.
Promieniuje to od ciebie.
- Dziękuję. - Bardzo kochasz brata.
- Tak. - Ale chcę wiedzieć, kim jesteś.
Nie wiem, kim jestem.
Jest tylko to. Nie mam tożsamości.
A kiedy ostatnio ją miałeś?
Pewnie w dzieciństwie, jako nastolatek.
Całymi dniami szukałem gadów w parku.
Dawało mi to radość.
Z tego mnie znano.
Jako gościa od gadów i…
Dobrej zabawy.
- Tak, fajnego. - A teraz?
Teraz już bardzo rzadko.
Przydałoby mi się nieco zabawy. Chciałbym trochę przeżyć.
Wiem, rozumiem.
- Zajmiemy się tym. - Dzięki.
Ile pajęczyn.
Tyle rzeczy.
Podoba mi się ten wystający fragment owłosionej klaty.
- Takie „jestem facetem”. - Tylko zerknę.
W tych butach.
- Jonathan, masz gościa! - Cześć!
Co robisz w mojej pięknej łazience?
- Kokietuję cię. - Bawcie się dobrze.
- Kocham cię! - Ja też.
- Skarbie. - Hej.
- Powiedz. - Okej.
Przychodzisz tu rano.
Nucisz sobie coś KISS.
- Zgadza się. - I co się dzieje?
- Wskakuję pod prysznic. - Prysznic.
- Myję zęby. - Robi się seksownie.
Co dalej?
Potem wychodzę. To tyle.
Nagłe zakończenie!
Nie używasz balsamu na nogi, ręce?
- Żadnych balsamów. - Nie?
- Zero. - A moje trzy ulubione litery?
SPF?
Popełniasz wielki błąd nie używając kremu z filtrem.
Jeśli nie nałożysz kremu,
zdejmę ten sandał i cię pogonie.
Mam dość! Koniec pana milusińskiego!
Zrobimy tak…
zamienimy się i włożysz tę sukienkę.
A potem zabiorę cię do Bobby'ego.
- Dobra. - Chodźmy.
- Żartuję. - Nie mam nic przeciwko.
A chciałbyś?
- No… - Dać ci tę sukienkę?
- Czemu nie. - Porobimy pozy.
Patrz prosto w kamerę.
Nie, teraz ty…
A potem odwróć się bokiem.
Musi nabrać pewności siebie.
Poczuć w sobie diwę.
- I spójrz tak. - Aha.
Cześć! Hej!
A potem energicznie przejdź tam. Właśnie.
Idź dalej.
Zmodyfikowaliśmy slut drop.
- Mamy sezon na diwy. - O tak.
Super, że się rozumiemy. Udanej zabawy. Kocham was.
- No dobrze, dziękuję. - Wszystko gra?
- Tak? Dobrze. - Jasne.
- To pokój Doody'ego. - Tak, to jego pokój.
Jak się sprawdza?
Cóż, to pokój zwany „połóż, gdzie się da”.
- Rozumiem. Łóżko się popsuło? - Tak, zepsuło się.
Działa w nogach, ale nie wezgłowiu.
Ten pokój ma jakieś specjalne ustawienie, urządzenia…
Potrzebuję tylko przestrzeni, żeby go obrócić.
Nieźle tym jeżdżę.
Robię to już od dawna.
Potrafię wepchnąć tego łobuza w taką przestrzeń.
Tim nie mieszka tu sam.
Mieszka z nim też Doody. W bardziej otwartym i przestrzennym domu
łatwiej będzie się im poruszać,
co znacząco poprawiłoby komfort życia ich obu.
Dwa.
No.
- Trzy. Szeroko. - Czemu tak się pocisz?
Szerzej.
Już nie mogę.
- Dasz radę. - Jesteś zlany potem.
Zapach tego soku z hot dogów jest ohydny.
Nie wierzę, że ci dwaj idioci wpychają to do ust.
Kompletni kretyni.
Co to za sok z nich cieknie? Obrzydlistwo.
- Tak! - Dobra robota!
Mówiłem to milion razy.
Antoni, nie wpychaj wszystkiego do ust!
Mam dość ich ciągłej krytyki
za to, że wszystkiego próbuję.
Skąd mam wiedzieć, jak coś smakuje?
Nie braliście moich hot dogów?
- Odłożyliście je? - Odkupimy, obiecujemy.
A te ugotujemy i zjemy
Nie lubimy marnotrawstwa.
Kto zajmie się twoim bratem, gdy będziesz z nami?
Moja rodzina.
Super, świetnie.
Jak się czujesz, wiedząc, że go zostawiasz?
Trochę dziwnie, ale będzie w dobrych rękach.
- Cześć, tato! - Kim jest ta piękność?
Chodź do nas!
- Melody? - Tak!
Cześć, jestem Tan, miło cię poznać. Jak się masz?
- Dołącz do nas. - Hej!
- Cześć! - Muszę was wyściskać. Hej!
- Jak się masz? - Świetnie, a ty?
- To twoja córka? - Cześć, tatusiu!
„Cześć, tatusiu!”
Spójrzcie na tę cudowną buźkę.
Już się w nim zakochaliśmy. To dobry człowiek.
Najlepszy.
Ktoś zdobył nagrodę Córki Roku?
Czuję to. Jesteś taka słodka.
A on serio jest najlepszy.
Jest miły i zabawny i kocham go najbardziej na świecie.
- Dziękuję. - Naprawdę.
To najlepszy tata na świecie.
Ale przydałoby się go odrobinę odpicować, że tak powiem.
Pora na coś nowego.
Chcemy go wyrwać z domu.
Wszyscy moi przyjaciele kochają Tima.
To dusza towarzystwa.
- Chodził na imprezy. - Naprawdę?
Wparadowywał na nie w przebraniach.
- Imprezowicz. - Tak.
Chciałabym wyciągnąć tego starego Tima.
Żeby znów takiego siebie poczuł.
- Tak! - Zaczynajmy ten tydzień.
Do dzieła!
Pożegnaj się z tatą. Za tydzień to będzie nowy mężczyzna.
- Dobrze. Kocham cię. - Rodzina.
Baw się dobrze.
- Dziękuję, Melody. - A ty idziesz z nami.
- Na razie. - Pa, świetnie było was poznać!
Pa, Melody!
- Cześć, Doody! - Pa.
- Miło było cię poznać. - Miło poznać, przyjacielu.
Pa! Bardzo dziękuję!
Na razie.
Pa, kochanie.
Ty i ja, Dood. Będę się tobą opiekować.
Dlaczego takie imię?
Doody od Howdy Doody. Był bardzo wysoki.
Tak.
To zrozumiałe, że Tim skupia się na bracie,
który potrzebuje wiele uwagi i troski.
Ale stracił kontakt ze sobą.
Chcę, żeby lepiej o siebie dbał.
On tego chce.
Po prostu nie wie, jak to zrobić.
Tyle przeszedł i widać, że się pogrążył.
Sięgnął dna.
Pomożemy mu się od tego dna odbić.
Chcę uświadomić Timowi jego wewnętrzną seksualność.
Zatracił się w obsesji na punkcie KISS i opiece nad bratem
i zapomniał, że jest seksowny.
Jestem tu, by przypomnieć, jakie z niego ciacho.
Tim przestał cieszyć się własnym życiem.
Na zewnątrz jest świat, którego powinien doświadczyć i żyć.
Wiem, że opiekuje się bratem od prawie czterdziestu lat
i musiało go to wiele kosztować.
Stał się pustelnikiem.
Nie znajduje już w życiu radości.
W tym tygodniu musimy pokazać Timowi,
że wciąż są rzeczy, z których może czerpać radość.
To nasze zadanie na ten tydzień.
DZIEŃ DRUGI
BYĆ DOBRYM DLA SIEBIE TO NIE ZBRODNIA. KISS (LICK IT UP)
Tim, oto nasz dom.
- Rany. - Ładnie, prawda?
- Naprawdę. - Cudownie.
To moje ziomki.
Postawiłem go tam, żebyś poczuł się jak u siebie.
Jaki byłeś wcześniej,
zanim to wszystko tak cię przygnębiło?
Chyba byłem bardziej beztroski.
- Tak. - Byłem zwariowanym dzieciakiem.
Co to dla ciebie znaczy?
Dorastałem w Nowym Orleanie, więc…
- Nie wiem, co to znaczy. - Biegaliśmy po ulicach.
Jestem obcokrajowcem.
Co znaczy „bieganie po ulicach”
w Nowym Orleanie.
Imprezowanie. Nieustannie.
Tak żyłem przez długi czas.
Potem poznałem moją byłą żonę, ustatkowałem się, mieliśmy dzieci.
- Masz przyjaciół, spotykacie się? - Kilku.
- Ale nigdzie nie wychodzimy. - Kto by tego nie chciał?
Nie chodzi o sklep muzyczny.
Ale wyjść wieczorem na drinka?
Nigdy tego nie robiłem.
Nigdy w życiu z nikim nie wyszedłem…
żeby usiąść przy stole i…
Tim!
I zjeść lunch albo wypić drinka. Nie.
- Nigdy. - Co to za życie?
Jakbym spotkał kogoś, kto właśnie przybył z innej planety.
To szaleństwo.
Tak właśnie o mnie mówią. Lekko zbzikowany.
Nie o to chodzi, tylko…
Nie otworzyłeś się na wiele rzeczy.
- Które mogą dać ci radość. - Tak.
Musimy jakoś przywrócić dawnego Tima do życia.
Tak.
Więc… przymierzymy coś?
To ma sens.
Wszystko, co przygotowałem to John Varvatos.
Rany.
- Dobrze? - Nawet ja wiem, kto to jest.
- Świetnie. - O rany.
Gotowy, Tim?
Jesteś gotowy.
- Hej. - O rety. Stań tu, proszę, dla mnie.
Spójrz na siebie.
Wygląda w porządku. Piękna kurtka.
- Prawda? - Naprawdę.
Mogę coś szybko poprawić?
Pewnie.
To wszystko psuje. Tylko sprawdzę.
- Zaczynam łysieć. - Nie szkodzi.
Dobrze wyglądasz w tych spodniach.
Chcę wyjaśnić, dlaczego dałem ci spodnie, a nie szorty.
Spodnie nadały twoim nogom proporcji.
Wydłużyły je. Świetnie.
Idąc na koncert czy kolację, możesz to założyć
i będziesz wyglądać na luzie, ale odpowiednio do swojego wieku,
jak rockman, ale bez zakładania kostiumu.
Dobrze się z tym czuję.
- Wyglądasz super. - Dziękuję.
Dalej. Kolory.
To dosyć dziwne.
Tak.
Marynarka z oldschoolowym kołnierzykiem. Bardzo proste.
Spróbujmy i zobaczmy.
- Zgoda. - Chodźmy.
Mam nadzieję, że zanim skończymy
będzie gotowy spróbować czegoś bez logo KISS.
Hej.
- Znowu się spotykamy. Jak się bawisz? - W porządku.
No dobrze.
- Fajna ta koszula i marynarka. - Super.
Zamieniam się w super modnego gościa
wprost na twoich oczach.
Tylko… jedyne, co mi nie pasuje,
to… koszulka w pasek.
- Tak. - Czuję się trochę skrępowany i…
Wyglądasz dużo szczuplej, niż w zbyt obszernej koszulce.
Wiem, że możesz czuć się niepewnie.
Ale moim zdaniem wyglądasz wspaniale.
Dziękuję.
Taką wersję ciebie chciałbym widzieć.
Tak, podoba mi się.
Cóż, znasz zasadę.
Spodobało ci się, więc mam coś dla ciebie. Dajesz!
Tak jest!
Tak lepiej?
Świetnie.
- Co tu się dzieje? - Yeah! Cześć!
- Co tam? - Hej.
- Neon! - Dobrze.
Super strój. To len?
- Hej. - Dziękuję.
Czemu zawracasz nam głowę?
Mamy co do zrobienia.
Chodź, mój drogi.
- Dzięki. - Zdejmiemy to.
Najbardziej boję się, że Tim wpadnie do domu
i się załamie, bo znikły wszystkie gadżety KISS.
Chcę, żeby zobaczył siebie tak jak my, przez pryzmat tego,
że jest fajnym gościem z super hobby,
który ma innym wiele do zaoferowania.
- Witaj w mojej kuchni. - Piękna.
Starałem się wymyślić idealne danie,
które przygotujemy razem.
Zwłaszcza wiedząc, że gotowałeś dla rodziny.
- I córek. - Zgadza się.
Jest w tobie coś takiego,
że poczułem, że… to powinien być rosół.
- Dobra. - To podstawowa potrawa.
Która karmi duszę.
To danie dobre na wszystko,
można je zrobić w dużych ilościach.
I włożyć do zamrażarki obok mrożonych…
- Szczurów? - Kanapek.
Mrożonych szczurów? Szczurów i słodkich kanapek.
- Łapię. - Słuchaj, ja też uwielbiam junk food.
Mam dzień w tygodniu, w którym sobie na to pozwalam.
Ale jeśli jem tak codziennie,
- nie czuję się dobrze. - Masz rację.
To wpływa na moją psychikę, nastrój,
motywację, wszystko.
Racja, też w to wierzę.
- Zaczniemy od dziś. - Tak.
Czysta karta, tabula rasa. To „czysta karta” po łacinie.
- Gotowy gotować? - Tak.
Idealnie.
Zacznę od gorszego etapu, przygotowania kurczaka.
A ty zajmij miejsce tutaj.
Proszę ręcznik, gdyby był potrzebny.
Pokroimy je na ćwiartki.
Ten nóż jest bardzo ostry, uważaj.
Od razu zabierasz się do roboty.
Aha.
Nie muszę Timowi mówić, co ma robić.
Jak jazda na rowerze. Jest w swoim żywiole.
Biorę gigantyczną ilość natki pietruszki
i nadziewam nią kurczaka.
Oliwa z oliwek, nie trzeba dużo. Idealnie.
Cebula.
Poproszę cię o obranie kilku ząbków czosnku. Idealnie.
Dwie łodygi selera i dwie marchwie.
Opłukałem je wcześniej.
I mój ulubiony dodatek. Jadłeś kiedyś fenkuł, koper włoski?
Nie.
Ma w sobie coś z lukrecji i przyjemną słodycz.
- Faktycznie. - Dorzucam fenkuł.
- To też? - Tak, po prostu je tam wrzuć.
I nasze aromaty.
- Tymianek. - Tak.
Pieprz ziarnisty, liście laurowe. Tak.
Zawiążemy to na supeł.
I do garnka plum, idealnie. Wlej całą wodę.
Wspaniale, że zanim skończę zdanie,
ty wiesz już, co będzie dalej.
Jakby wrócił dawny ty, no wiesz,
który przygotowywał posiłki dla swojej rodziny
i był zaangażowany w kuchnię.
Jest inaczej, bo rodzina nie jest już taka, jak kiedyś?
No tak, przecież…
nie będę tak siedział i gapił się sam na siebie.
Chodzi o wspólny czas w kuchni
śmiech, żarty i gotowanie.
To, co robi się z rodziną.
- Czyż nie jest fajnie zrobić coś… - Jasne!
- Jesteś opiekunem. - Podoba mi się to. Tak, wróciłem.
Miło przygotować coś nawet dla siebie i brata,
albo na wypadek odwiedzin córek.
- Mieć coś gotowego dla nich. - Tak.
Nic nie cieszy mnie bardziej,
niż przypominanie komuś o czymś, co przynosiło mu radość.
- Co powiesz na imbir? - Wolę kefir.
Żartowałem.
- Oto i on! - Tak.
Zaczynam myśleć, że tęskni za takim życiem.
Za przeszłością.
- Wspaniale pachnie, prawda? - O tak.
Masz tu szczypce. Wyłowisz, proszę, woreczek z zioła
- Mam położyć na… - Super, tak, na półmisku.
Nogi mu odpadły.
- Czyż nie jesteśmy miłośnikami zwierząt? - Tak.
Teraz… poproszę cię, żebyś wyłowił resztę.
- Proszę bardzo. - Świetnie. Zaniosę to tutaj.
Dobrze, mamy naszego ptaka. Gotów się pobrudzić?
Jestem gotów. Mam go poszarpać rękoma?
- Dobra. - Chcesz użyć szczypiec?
- Nie, wolę rękoma. - Ja tak samo.
Doskonale. Rozebrałeś go całego.
Wrzucę to tutaj.
- Ugotowałem też ryż. - O tak.
Wiem, że to miska zupy, ale jest taka piękna.
- Wygląda doskonale. - Przejdę tutaj.
Zobaczmy, jak wyszło.
- Lepsza niż z puszki? - Pewnie.
- Tak. - Lubię te smaki.
Dobrze było wrócić do kuchni.
Myślałem, że już to straciłem,
ale nadal to potrafię.
Kiedy wiesz, że robisz coś, co już znasz,
wpadasz w pewną rutynę.
Pamiętaj tylko, że masz wiele możliwości.
- Tak. - Było świetnie. Jesteś super.
DZIEŃ TRZECI
NIE CZEKAJ NA ZAPROSZENIE.
ŻYJ JAK NA WAKACJACH. KISS (LICK IT UP)
WYCIECZKI & PAMIĄTKI
Wiesz, że mamy sezon na gorących tatuśków?
Jak skończymy twoje szorty będą dotąd.
- Uprzedzam. - To długa droga.
Długa droga.
Mówiłeś, że kochasz gady, aligatory, żółwie.
Pomyślałem, że wyciągnę cię z domu na wycieczkę po bagnach.
- Super. - Zabawić się.
- Dawno nie byłem na łonie natury. - Ale lubisz to, tak?
- Uwielbiam. - Bum. Więc zróbmy to.
Tim potrzebuje więcej radości.
Dużo stracił, ale jeszcze wiele może zyskać.
- Zaczynamy. - Dobra.
- Spójrz na niego. - O rany.
To maluch.
Niezwykłe.
Proszę.
Idealnie. Świetnie.
Ale przyjemnie.
- Jasne. Jest pięknie. - Prawda?
Stary.
Jeden spory aligator lubi tu się kręcić.
Co znaczy spory?
- Z cztery metry. - Rany.
To duży, stary chłopak. Zapukajmy i sprawdźmy, czy jest w domu.
ZAKAZ KOTWICZENIA
Widzicie go?
Tam jest.
Widzę go, nurkuje.
Ta bestyjka to Alex.
- Rany. - Waży z dwieście kilo.
O rany.
Patrz, jaki wielki.
Wygląda na dobrze odżywionego, tłuściutki.
- Wielki. - Dużo wiesz o aligatorach.
- Gość od gadów. - Wiem.
Rany, Tim, zrobię zdjęcie.
- Proszę. - Kapitanie, zapraszamy.
- Uwaga. - Tak. Dobrze wyglądasz.
- Pokażę wam malucha. - Wow.
- Patrz. - Co?
- Hej. - Koleś ma na imię Mojo.
- Przepiękny. - Co?
Możemy go potrzymać?
Pod szyją, o tak. Uważaj, ma ostre zęby.
O rany. Mogę go włożyć do kieszeni i zabrać do domu?
- Myślałeś, że to dziś zrobisz? - Nie. Nigdy w życiu.
To piękno życia.
Zjawiłeś się tu bez oczekiwań.
- I poddałeś się temu doświadczeniu. - Jasne.
Wiem, że nie tylko ja.
Widzicie, jak się rozpromienił?
Jest szczęśliwy, radosny. Dobrze się bawi.
Zapominasz o takich rzeczach.
Nie przyszło mi do głowy wyjść. A uwielbiam to.
Wiem, że opiekowanie się bratem musi być trudne.
Na pewno słyszysz, że jesteś fantastyczny,
ale masz też prawo do własnego życia.
Moje życie się zatrzymało.
Po wypadku, wszystko się skończyło.
Przestałeś dbać o siebie i swoje zdrowie.
Tak, poświęciłem się.
Wstyd przyznać, ale moje dzieci musiały się mną opiekować.
Myślisz o sobie i o robieniu czegoś więcej?
To trudne życie, stary.
Ciągłe zajmowanie się bratem,
niech Bóg go błogosławi, jest naprawdę wyczerpujące.
- Tak. - Więc… no wiesz.
Musisz przez to przejść.
Widzę łzy w twoich oczach. O czym myślisz?
Właśnie o tym. Opiekuję się nim, a tracę siebie.
- Dziękuję. - Tak.
Nie wiem.
Ciężko patrzeć na chorego brata.
- Codziennie cię to dołuje. - Tak.
- Myślisz, że on tego chce? - No.
Ale jestem po prostu wykończony. Nie chcę już nic czuć.
Nie chcę czuć się zraniony. Nie chcę być… smutny.
Nie chcę niczego czuć.
To, co robisz jest zupełnie naturalne.
Starasz się chronić.
Ale kiedy zaczniesz budować wokół siebie mury,
wpadasz w pułapkę negatywnych myśli.
- I towarzyszących im uczuć. - Tak.
Zaczynasz zapominać, że jest inne życie i przyjemności.
Że na to zasługujesz.
- Tak. - Widziałem, jak dobrze się bawisz.
Tutaj dziś na tej łodzi.
- Tak. - To twój sukces.
Jakbym w końcu mógł odetchnąć pełną piersią.
Teraz twoja kolej.
By wypłynąć z tych czarnych bagien.
Wiem.
Chcę, żebyś zapisał
dziesięć twoich sukcesów.
I dziesięć rzeczy, które chciałbyś robić,
na które zasługujesz, które cię uszczęśliwiają.
Mogę to zrobić.
Robię to dlatego, że czasem
coś dzieje się tu…
i zaburza jasność myślenia.
Lista, którą możesz przeczytać pozwoli ci to przypomnieć.
Rozumiem.
Zanim opuścimy łódź, chcę, żebyś krzyknął
„Zasługuję na szczęście”.
Zasługuję na szczęście!
- Stać cię na więcej. - Nie wiem.
Dasz radę. Zrobimy to wspólnie, zgoda?
- Zrobię to. - Gotowy? Jeszcze raz?
Zasługuję na szczęście!
Tak, bracie.
Uściskaj mnie. Wszystko będzie dobrze.
- Dziękuję. - Tak.
- Doceniam to. - Dobrze.
Więc… zabieram cię dziś do sklepu z dziełami sztuki.
Chcę połączyć twoją miłość do KISS z twoją miłością do gadów.
Aha.
Masz dwie odlotowe pasje.
KISS to jedna z najfajniejszych rzeczy na świecie.
- Ja ich kocham. - Tak?
- Kochasz lub nienawidzisz. - Nie tylko ty!
KISS mają miliony fanów na cały świecie.
Chcę, żebyś zaczął myśleć,
jak wykorzystać swoją miłość do KISS
i to, co dziś zrobimy z wężami,
do kontaktu z ludźmi.
Fajnie byłoby znaleźć kumpla.
- Który też lubi to samo? - Tak.
- Będzie ubaw. - Super.
SZTUKA DR BOBA
WEJŚCIE
UWAGA!
Nie mam pojęcia o budowie terrarium dla węży.
Nie wiedziałem, co kupić.
Mam mnóstwo przypadkowych rzeczy.
Czy jest coś…
- Tak? - Co ci się tu podoba?
- Zaczniemy od tego. - Czarny żwir?
- Pewnie. - To na spód.
- Przyjrzyjmy się tym skałom. - Dobra.
- Czarne mi się podobają. - Tak.
- Mamy tu trochę metalu. - Okej.
- To może być fajna scena. - Tak, idealne.
Są na koturnach,
można wyciąć kawałek płyty PVC
i zrobić dla nich platformy.
- Jak Lady Gaga, prawda? - Właśnie. Jest wielką fanką KISS.
- To ma sens. - Czerpie z ich teatralności.
- Na pewno. - Czyli dobry pomysł.
- Widzę to. Małe potworki? - Proszę bardzo.
Trochę dodatków metalicznych Bardzo rock'n'roll'owo.
O tak.
Chciałem, żeby Tim zobaczył, że jest utalentowany
i może robić rzeczy,
które go uszczęśliwiają.
Kto zgadnie, że to kot?
Coś w rodzaju kota-widmo.
Przyklejamy chłopaków.
- Postawić go na skale? - Tak myślałem.
Trzeba ich mocno przymocować,
bo wąż będzie się wokół nich owijać.
Będzie ich tulił i kochał jak ty.
Tak, jasne.
Myślisz, że możesz to wykorzystać?
Wiesz, kiedy będziesz miał te chwile, kiedy…
- Dopada mnie depresja? - Tak.
Dzięki temu czuję się lepiej.
- Fajne, prawda? - Tak.
Może znajdziesz nawet bratnią duszę, która też robi terraria KISS.
Wiem. Dziękuję.
- Oczywiście. - Jasne.
- Dobra robota. - O tak.
Chodźmy stąd.
Witamy w Brodatej Damie.
- Hej! - Jak się macie?
- Dobrze! - Dawno nie siedziałem…
na fotelu fryzjerskim.
- Wiem. Mogę zdjąć czapkę? - Pewnie.
Mam co do ciebie plan.
- Powiedzieć? - Jasne.
Pozbędziemy się tych włosów. Przystrzyżemy brodę.
Kto to?
Stracę posadę Mikołaja w grudniu.
Pa! Nie masz czasu. Jesteś zajęty.
Jesteś zbyt seksowny na bycie Mikołajem.
Mam jeszcze jeden pomysł. Chciałbym przyciemnić ci brodę.
Serio?
Jak mawia boska Cher: „Cofnij czas”.
- Proszę bardzo. - Rozumiesz?
- Rozumiem. - Odrobinę.
- Tak. - Mam bardzo ważne pytanie.
Dobra.
Kto ci pozwolił być taki słodki?
- Mama. - Wiesz, jaki jesteś słodki?
Nie, nie wiem.
Czuję, że mężczyźni nie potrafią celebrować własnej urody.
Pewnie masz rację.
Piękno może znaczyć wiele rzeczy.
Dbanie o siebie to coś pięknego.
Tak, masz rację.
KISS ma jakiś tekst na ten temat?
„Żyj jak na wakacjach”. Może być?
W wakacjach chodzi tylko o dbanie o siebie!
Więc co powiedziałby pan Gene Simmons,
wiedząc, że nie żyjesz jak na wakacjach, złotko?
- Zaraz zrzucimy koszulki. - O tak.
- Gotowy? - Tak.
Nie byłem u fryzjera od nie wiem jak dawna.
Dlaczego?
Bo sam sobie golę głowę czymś takim.
Miło jest być w kontakcie z innymi, wyjść z domu.
- Spotkać się z kolegą, fryzjerem. - Tak.
Miło jest być wśród ludzi i zobaczyć, co się dzieje.
Mój tata ciągle przesiadywał
u fryzjera z kumplami.
Boże, twoja górna warga.
Jak to jest czuć tam słońce i wiatr?
Co ja teraz będę żuł?
Musimy znaleźć coś innego, skarbie.
Moja ciocia jest singielką. Umówisz się z moją ciocią Julie?
- Mógłbyś zostać moim wujkiem. - Tak?
Podoba mi się ten pomysł.
Trzy, dwa, jeden.
Będzie wyglądać świetnie, złotko.
Teraz zajmiemy się twoim nosem.
- Włożysz mi wosk do nosa? - Tak.
Rany.
Skarbie, gdybyś widział to, co ja, zrozumiałabyś. Ostatnie życzenia?
Trzy, dwa, jeden! Parkour!
O matko.
- Pokaż, co to jest? - To włosy z twojego nosa.
- Cholernie długie. - Wiem.
Kiedy ostatnio spojrzałeś w lustro i stwierdziłeś:
„Nieźle wyglądam”?
Po dwudziestce. Chyba.
- Dwudziestce! - Tak.
Chcę, by Tim doświadczył radości na różne sposoby,
przenieść go z głowy do ciała,
aby cieszył się tym, co go czeka.
Masz wspaniałe życie. Rodzinę, która cię kocha.
- Tak. - Pasje, które cię napędzają.
Jest tyle obszarów, które mogą
dodać ci pewności siebie.
A ty jesteś atrakcyjnym mężczyzną i nie mówię tego tak sobie.
W środku i na zewnątrz.
- Twoje najlepsze dni są przed tobą. - Dziękuję.
Koniec z odkładaniem radości. Bo co?
Nasz najlepszy czas to…
- Teraz. - Tak! Pach-pach! Jesteś cudowny.
- Gotowy? - Jestem gotowy.
Trzy, dwa, jeden. Poznaj nowego Tima.
Wow. Rety!
Rany. Wyglądam zupełnie inaczej.
Chcesz założyć okulary?
Cześć, Tim.
Jak się masz?
Spójrz tylko na tego małego flirciarza.
Uściskaj mnie!
DZIEŃ CZWARTY
ZBIERZ PRZYJACIÓŁ I ROZKRĘĆ IMPREZĘ.
KISS (SHOUT IT OUT LOUD)
- Chcesz zobaczyć? - Tak.
- Tak? Na pewno? - Na bank.
Obiecaj, że mnie nie uderzysz.
- Między nami gra? - Bez obaw.
No dobrze.
- Tam są! - Już idę.
- Szybko, z drogi, Jackie. - Tanny.
- Cześć! - O rety! Jesteś taki przystojny.
- Hej. - Bosko, wow.
- Ale różnica! - Jak się masz?
- Dobrze. - O rety.
Super wyglądasz.
- Zaczynamy. - Chodź, kolego.
O rany!
Rety.
To nie wygląda jak mój dom.
- Prawda? - Absolutnie.
Ale wygląda jak dom.
- Tak. - Jak miejsce, do którego…
- chcieliby wpadać znajomi? - Tak.
Kurczę, ale super.
- Nadal wszędzie jest KISS. - Wow.
- Tak. - Tylko w bardziej strawnych kęsach.
Kocham trawienie!
Istne szaleństwo.
Niesamowite, prawda?
Wytrzymasz mniej KISS?
Tak, jest ekstra.
- Szykuję go od tygodnia. - Dobrze.
- Nowy fotel dla Doody'ego. - Tak.
Czarny, pasujący do klimatu. Ma nowy rockandrollowy fotel.
To jakiś obłęd.
Dziękuję wam.
Jak zareagują dziewczyny?
Zaniemówią, jak ja.
Nigdy w życiu nie pomyślałbym,
że zrobicie to wszystko.
- Jest więcej. - Dużo więcej.
Chodź dalej.
O mój Boże.
O kurde. To szaleństwo.
- Bez hot dogów. - Tak.
Wstawiłem większy stół na wspólne posiłki.
- Dziewczyny mogą wpadać na kolację. - Gotowe na gotowanie.
Możesz zacząć wyobrażać tu siebie…
dobrze się bawiącego w towarzystwie przyjaciół i rodziny?
- Muszę. - Tak.
Szkoda byłoby tego zmarnować.
- I to jest dobre podejście. - Amen!
- Czujesz, że na to zasługujesz? - Po tym tygodniu zaczynam.
- Dobrze. - Tak.
Tak! Idealnie.
- Zasługujesz na to wszystko. - Dziękuję.
- Chodźmy do twojej nowej sypialni. - Rany.
Jasna cholera. Rany!
To nowe łóżko?
Tak.
Wypróbuj je. Wskakuj, złotko.
O tak, połóż się.
- Proszę bardzo! - Tak!
Mogę cię przytulić?
Ale fajnie!
To jest wspaniałe.
Czułem, że potrzebujesz przestrzeni, żeby odetchnąć.
- No wiesz… - Ja też.
Gdzie możesz naładować baterie.
Niewiarygodne.
Nawet nie wyobrażam sobie, jak trudno jest myśleć o garderobie
kiedy nosisz tylko koszulki z napisem „KISS”.
Trzeba się więcej zastanowić,
ale i tak nie będzie to trudne.
Spodnie są tutaj.
Proste fasony, dżinsy,
w których będzie ci bardzo wygodnie.
- Można je nosić z koszulką KISS? - Jasne.
Będą pasować.
Nie chciałem cię zmienić w biznesmena.
To nie twoja bajka.
- Nie. - W tobie nie ma nic nudnego.
- Nie. - Pokażę ci twoją garderobę.
Dobra.
Timmy!
- Mega. - Wspaniały kolor.
O to chodzi!
- Świetna koszulka. - Piękna zieleń.
To wersja koszulki zespołu innego niż KISS.
- Tak. - Twoja mowa ciała jest inna.
- Czuję się inaczej. - Tak.
Świetne to „Daj mi klapsa, jestem niegrzeczny”.
Co za poza.
- Tak. - Zabawne, co potrafią ubrania.
Naprawdę. Cały czas to powtarzam.
- Te spodnie dają mi moc. - Tak!
- Spodnie mocy. - Tak!
Idealnie pasują. Aż chce się podskoczyć.
Tak!
Kto by pomyślał, że mnie to spotka?
Postawiliście mnie do pionu.
Wiecie, o co mi chodzi? Doceniam to.
- To będzie nowy sposób myślenia. - Dobrze.
Otworzyliście mi oczy na wiele uczuć, które miałem głęboko ukryte.
Zacznę myśleć pozytywnie i pracować nad swoim wnętrzem.
W dbaniu o siebie
nie chodzi tylko o to, jak wyglądamy.
Ale jak wspieramy samych siebie.
A ciebie warto wspierać.
Tak. Doceniam to.
Nie wiem, co powiedzieć.
Wspaniałe uczucie. Naprawdę.
Dziękuję wam.
Nie wiesz, co się stanie po naszym wyjeździe.
Aha.
Byłem pod wielkim wrażeniem twojej kolekcji KISS.
Skontaktowałem się z lokalną galerią sztuki
i ich kuratorem, a oni przyjechali tu
i wybrali część eksponatów z twojej kolekcji.
Dziś wystawimy je w galerii na Magazine Street.
- Zabierzesz tam rodzinę. - To żart?
Będą też fani KISS.
Czy to nie coś?
To coś, czym możesz się dzielić
i dzięki temu poznać ludzi,
którzy kochają KISS tak samo jak ty.
Ta noc należy do KISS i do ciebie.
Czyste wariactwo. Jesteście szaleni.
Na smutek nie ma magicznej różdżki.
Nie obudzisz się nagle szczęśliwy.
Baw się dobrze.
Trzeba zrozumieć, że kiedy życie przynosi ci zwycięstwo,
trzeba je przyjąć i wierzyć,
że będzie ich dużo więcej.
Dziękuję!
- Kochamy cię! - Dbaj o siebie!
Rock on!
Daj czadu, skarbie.
NOWY TIM
CZUJĘ SIĘ ŚWIETNIE, CZUJĘ, ŻE ŻYJĘ KISS (DETROIT ROCK CITY)
- O Boże! - Rety!
O mój Boże!
- Spójrz na siebie! - O Boże!
- Ile masz lat? Dwadzieścia cztery? - Hej.
Świetnie.
- Super kurtka. - Spójrz.
- Mam zieloną kurtkę… - Spójrz!
Jasna cholera!
Zapraszam.
- Spójrzcie. - Z chęcią.
O mój Boże.
- O Boże! - Co?
O mój Boże! Jak tu cudownie!
O Boże!
Podoba wam się?
Tatusiu!
To jest piękne!
- Zobaczymy pokój Doody'ego? - Tak.
- Cześć. - Doodlebug!
Zobacz, kto przyszedł?
- Dood! - Doody.
Żartujesz sobie? Żyjesz teraz w luksusie?
Spójrz na łóżko. Nowiutkie.
Wygląda, jakby spał na chmurce.
- Podoba ci się? - Pokaż język Gene'a Simmonsa.
- Tak! - Jasne. Hurra!
Założyłeś moją koszulkę.
- Tak! - Oddam ci ich kilka.
Bo teraz będę nosić…
Tak!
Dajmy mu odpocząć, chyba tego potrzebuje.
Wejdziecie na chwilę? Chcę was czymś poczęstować.
Pięknie tu.
- Spróbujcie zupy. - Jasne!
Wygląda pysznie.
- Tak. - Dobra.
O jejku.
- Pyszności. - A w czasie, gdy tu siedzimy,
chce wam przeczytać coś, o czym rozmawialiśmy z Karamo.
Chciał, żebym zrobił listę. Tego, co dla mnie ważne, że tak powiem.
Miałem pomyśleć o rzeczach, które zrobiłem,
a które uważam za swój sukces.
Wy dwie.
Dbanie o brata to nie lada obowiązek
i myślę, że to też mi wyszło.
- Wspaniale. - Tak.
A teraz lista tego, na co zasługuję.
Ciężko było mi tu coś wymyślić,
bo taki już jestem.
Ale w końcu udało mi się to napisać.
Myślę, że zasługuję na szczęście.
- Tak. - Tak.
Zasługuję na miłość innych,
co, wiecie… jest trudne.
To trudne.
Zasługuję na trochę czasu dla siebie. Muszę go znaleźć.
- Tak. - Jasne.
To mi pomoże.
Żeby więcej wychodzić, wyrwać się ze smutku.
Żebym mógł… oczyścić głowę.
Chcę mieć życie poza domem.
Zasługuję na to, żeby spotykać się z ludźmi.
Tak.
I ostatnie, ale równie ważne, zasługuję, by się zaje… zabawić.
Wiecie, o czym mówię?
Nie spodziewałam się.
Znasz mnie, Melody, zawsze z czymś wyskoczę.
Przytul mnie.
Dziękuję.
Bardzo cię kocham. Zasługujesz na to.
- Kocham cię, jestem z ciebie dumna. - Dziękuję, Kim.
- Kotku. - Hej.
Od teraz będzie lepiej…
Czeka nas dużo śmiechu.
A teraz musimy wychodzić.
- Na wystawę… - Wystawa!
- …mojej kolekcji! - Tak!
Zobaczmy twoją kolekcję!
KISS WYSTAWA GOŚCINNA
O mój Boże.
- Tak. - Nieźle.
Wow.
- O mój Boże. - Zrobiłem je.
Niesamowite.
- Zrobiłeś… - Rany!
Tak, to moje dzieło.
Tim ograniczał swą kolekcjonerską pasję
do ścian własnego domu.
To, że mógł z nią wyjść na zewnątrz
i dzielić się tą miłością…
Najbardziej lubisz buty?
Zdecydowanie. Kiedyś je nosiłem.
Nieźle się w nich bawiłem.
To sposób na otworzenie się na innych ludzi.
- Ile razy widziałeś KISS? - Czterdzieści pięć. Tak.
Myślę, że będzie mniej samotny.
Mam nadzieję, że znów się nie zamknie
i będzie cieszył się życiem.
Zasługuje na szczęśliwe życie.
To pierwszy krok w tej podróży.
- Niesamowite. - Dziękuję.
Cieszę się, że ci się to udało.
W życiu bym nie pomyślał, że to mnie spotka.
Kiedy myślę o tym, jaki jest słodki i jak ciężko pracuje
i jaką jest dobrą osobą,
dobry brat, dobry tata, dobry człowiek…
- Jestem taka dumna. - Dzięki.
To nasz list miłosny do opiekunów.
Jeśli możecie komuś okazać miłość, niech historia Tima
wam o tym przypomni.
Zasługujesz na to.
#DOBRERADYRÓŻOWEJBRYGADY
SZANUJ SWOJE SELFIE
Który z nas ma zrobić selfie?
Artystyczna dusza!
- Ten z najlepszym… - Nie.
- Fryzjerzy!
- Nie. - Ja nie.
- Ja? - Ten, który wie, jak odnaleźć emocje.
- Nie, Karamo. - Ten z…
Przestańcie! To ten z najdłuższą ręką.
Wiecie, o czym myślę?
- Tak? - Sprawdzimy?
To ty. Ty masz najdłuższe ręce.
- Dajesz! - Wiedziałem, że się przydadzą.
Uśmiech proszę!
Bosko. Mamy to.
PAMIĘCI TOMMY'EGO „DOODY” KEELA 1958 - 2023
PÓŁ ROKU PO PRODUKCJI ODCINKA,
DOODY ODSZEDŁ NIEOCZEKIWANIE. BRACIA RAZEM DO KOŃCA.
Napisy: Anita Rudomina