ΑΡΧΗΓΕΙΟ FAB 5 ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ, ΛΟΥΖΙΑΝΑ
Φύγαμε!
Ήρθαν!
-Έρχομαι. -Ναι!
-Ντόριαν, το σπίτι μας. -Υπέροχο.
Όμορφο δεν είναι;
Γεια!
Γεια σου!
Γεια!
-Είσαι κούκλα. -Μα δεν είναι;
-Πόσο χαίρομαι. -Ευχαριστώ.
Χαίρω πολύ, Ντόριαν.
-Ευχαριστούμε που ήρθες. -Έλα να κάτσεις.
-Ντόριαν. -Ναι.
Ανυπομονούμε να μάθουμε για τη μαμά σου, την Ντορίν.
Μάθαμε ότι θα τη βραβεύσουν στο Μουσείο της Τζαζ.
Ναι, δεν το ξέρει,
αλλά κανείς δεν το αξίζει πιο πολύ απ' τη μαμά μου.
Είναι θρύλος της Ν. Ορλεάνης. Πες μας για εκείνη.
-Παίζει κλαρινέτο και τραγουδάει. -Κλαρινέτο!
Έχει συγκρότημα εδώ, στη Γαλλική Συνοικία.
Είναι σαν να είσαι σε πάρτι διαρκείας.
Έχω πολλά παρατσούκλια.
Η Βασίλισσα του Κλαρινέτου,
Λαίδη Λούις,
Κυρία Σάτσμο.
Η Θηλυκή Λούις Άρμστρονγκ. Είναι πολύ ωραίο.
Έχω επιρροές από τον Λούις,
μα το κλαρινέτο τα σπάει.
Αρχικά ήταν της κλασικής μουσικής,
μέχρι που γνώρισε τον πατέρα μου με την τούμπα,
που την "προσηλύτισε" στην τζαζ.
Κάναμε πρόβες πριν και μετά τα μαθήματα.
Ήταν η ιδανική γυναίκα. Η μουσική ήταν η ζωή μου.
Και της άρεσε ό,τι άρεσε και σ' εμένα.
Πολύ σύντομα,
βγάζαμε λεφτά, περνούσαμε καλά και ταξιδεύαμε.
Έχει παίξει με τη Φιλαρμονική δύο φορές.
Όποτε τη βλέπω να παίζει, κλαίω.
-Μεγάλο κομμάτι η μουσική. -Ναι.
Εγώ παίζω ντραμς.
Το είδα και σκέφτηκα "Εσύ είσαι αυτή;"
Μερικές φορές δεν μπορώ να τους κοιτάξω καν.
Συγκινούμαι πολύ και χάνω τη συγκέντρωσή μου.
Έχεις φοβερή μαμά. Γιατί την προτείνεις;
Παίζω μουσική όλη μου τη ζωή,
και δεν θέλω να το συνεχίσω.
-Τι; -Διαλύεις το συγκρότημα.
Όχι! Δεν ξέρω αν θέλω…
-Η μαμά σου το ξέρει; -Ναι, το ξέρει.
Το ξέρει;
Συγγνώμη, φρίκαρα λίγο κι άρχισα τις υστερίες.
Ναι, δεν αφορά εσένα.
-Χίλια συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
Το συζήτησα μαζί της. Όλα καλά.
Δεν θα παίζει μια ζωή στους δρόμους.
Δεν γίνεται να πηγαίνει εδώ κι εκεί και να στήνει τον εξοπλισμό.
-Θέλει πολλή δύναμη. -Μάλιστα.
-Ώρα για το επόμενο κεφάλαιο. -Ακριβώς.
Θέλω να της δώσω κάτι να συνεχίσει.
Το μαγαζί με τα γλυκά το είχε η μαμά της.
Ξέρω ότι θέλει να το συνεχίσει για τη μαμά της και για την ίδια.
Η οικογένειά μου άνοιξε το Τα Γλυκά της Ντορίν.
Ήταν επιτυχημένη επιχείρηση στο Τρεμέ για δεκαετίες
και το όνειρο της μητέρας μου.
Το έβλεπες στην όψη της, το άκουγες στη φωνή της.
Ένα αίσθημα υπερηφάνειας.
Όταν αποσύρθηκε εκείνη, εγώ δεν ήμουν έτοιμη να το αναλάβω.
Με καλούσε η μουσική. Αυτό ποθούσα να κάνω.
Οπότε, κλείσαμε το μαγαζί.
Είπα "Θα το ανοίξουμε πάλι μετά από λίγο καιρό".
Έχω καθήκον να συνεχίσω την κληρονομιά.
Αλλά συμβαίνουν διάφορα.
-Αυτό είναι το μαγαζί. -Ναι.
-Εκπληκτικό. -Τι όμορφη πινακίδα.
Έχει το όνομά της. Τα Γλυκά της Ντορίν.
Πήγαιναν όλοι απ' τη γειτονιά,
στον δρόμο για το σχολείο, για ένα σνακ,
αλλά ο τυφώνας Κατρίνα το κατέστρεψε.
Ο καιρός πέρασε, οι μήνες έγιναν χρόνια,
και τώρα το μαγαζί έχει τα χάλια του.
Οι επισκευές που πρέπει να γίνουν όλο και αυξάνονται.
Είναι κομμάτι της ζωής της.
Πρέπει να φτιαχτεί τώρα για να έχει μια οικονομική βοήθεια.
-Μουσικός είναι. -Αυτό είναι για τη σύνταξη.
-Ναι. -Μάλιστα.
Ο Δήμος Νέας Ορλεάνης
θα κάνει τη μαμά σου πολιτισμική πρέσβειρα;
Ναι, έχει κάνει τον κόσμο καλύτερο.
Της αξίζουν και οι δύο κληρονομιές.
Μιλάς υπέροχα για τη μαμά σου.
Ναι, την αγαπώ. Εννοείται!
Θέλω να τη γνωρίσω!
Έχεις τα κλειδιά; Θα χρειαστώ κάμποσο χρόνο.
-Ναι. -Φυσικά.
Πολλά κλειδιά. Θα πρέπει να βρεις ποιο πάει πού.
-Να σε συνοδέψουμε. -Θεέ μου.
Ευχαριστούμε που ήρθες, Ντόριαν.
Έλα.
-Σας ευχαριστώ. -Ευχαριστούμε, Ντόριαν.
FAB 5
ΗΜΕΡΑ 1
Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ…
ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ ΟΤΑΝ ΤΗ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
ΛΟΥΙΣ ΑΡΜΣΤΡΟΝΓΚ
Μόλις φτάσαμε. Έτοιμοι για την Ντορίν;
-Ναι! -Κι εγώ.
Θέλω να την ακούσω.
-Ακούω τη μουσική. Να τη! -Να τη!
Λοιπόν, φύγαμε.
-Φαντάζεσαι; -Βρέχει.
-Γεια, Ντορίν! -Γεια!
Τι συμβαίνει; Παναγίτσα μου!
Αυτή κι αν ήταν έκπληξη!
Γεια σου, κούκλα!
Γεια σου, μωρό μου.
Θεούλη μου!
Τούμπα!
Παναγίτσα μου! Τι στο καλό;
-Τι στο καλό; Θεούλη μου! -Εκπληκτικό!
Αυτό δεν περιγράφεται.
Έχουν δίκιο που την αποκαλούν Βασίλισσα του Κλαρινέτου.
Ένα λεπτό να ακούσεις την Ντορίν
και θα καταλάβεις το μεγαλείο της.
Είναι ακριβώς αυτό που θέλεις να ακούσεις
όταν φτάνεις στη Νέα Ορλεάνη.
Ήταν εκπληκτικό!
-Είσαι εκπληκτική! -Ναι!
Δώστε της τα λεφτά σας! Ήταν απίθανο!
Τι ωραία!
Είσαι ο Λόρενς; Είσαι τόσο γλύκας!
Γεια σου, τι κάνεις;
Θα έρθεις για λίγο;
Βρέχει.
Έλα, εδώ δεν βγάζουμε τον πιο βρεγμένο.
Τι ωραίο.
-Λόρενς, ανάλαβε. -Είναι απαραίτητη.
Ίσα που ψιχαλίζει.
Ζούμε ήδη μια περιπέτεια, αγάπη.
Όντως.
Παναγίτσα μου. Είναι υπέροχο.
Αλήθεια;
Και βέβαια.
Όταν παίζετε στον δρόμο, καπαρώνετε τη θέση να μη σας την πάρουν;
Ναι, παλιά κατασκηνώναμε.
Ερχόμασταν το βράδυ της Πέμπτης και δεν φεύγαμε μέχρι την Κυριακή.
-Για να έχετε θέση. -Ναι.
Δόξα τω Θεώ. Πάνε αυτά τώρα.
Προσπαθήσαμε να παίξουμε εδώ πέρα,
αλλά ο μαγαζάτορας εκεί δεν μας συμπαθούσε
και δεν ήθελε μουσική.
Κατέβασε το παράθυρο και φώναξε "Μέγα λάθος!"
Τέλειο. Λατρεύω την ταινία.
Θεά η Τζούλια Ρόμπερτς.
Ο κόσμος δεν σε σέβεται όταν είσαι μουσικός του δρόμου.
Σου κάνουν ελεημοσύνη.
Θεέ μου, πόσοι μας έχουν κάνει ελεημοσύνη!
-Αλήθεια; -Δεν φαντάζεστε.
Τι χαριτωμένη γειτονιά.
Αξιολάτρευτη.
Ειλικρινά, όταν αποφασίσαμε να αγοράσουμε το σπίτι,
έφερα τη μαμά μου και είπε…
-Τι ωραίο. -"Τι ωραία γειτονιά.
Μένουν έγχρωμοι εδώ πέρα;"
-Τώρα, ναι. -Αυτό είπα κι εγώ.
Ακριβώς.
Έκανε…
Τι όμορφο σπίτι!
Ευχαριστώ.
-Γεια σου. -Τι κάνετε;
-Πόσο χαίρομαι. -Κι εγώ.
Σούπερ το οξυζενέ!
Αγάπη, φυσάς!
Θεέ μου, τη γνωρίσατε!
Γιατί μυρίζω βανίλια και καραμέλα;
-Μοσχοβολάει. -Περιμένετε.
Μυρίζει σοκολάτα, βανίλια και δεν ξέρω τι άλλο,
αλλά κάποιος φτιάχνει γλυκό.
Αν είναι γλυκά, θα τρελαθούμε!
Μας αρέσει το κέικ;
Για τέρατα μάς πέρασες;
Έχει κέικ;
Θεέ μου.
Μην το κάνεις!
Πώς τολμάς!
Κέικ σε γράμματα.
Γιατί μας κοροϊδεύεις;
Το έκανα σε κάποιον εχθές.
Ένιωσα άσχημα, οπότε έφτιαξα κέικ.
-Άρα έχει κέικ; -Μιας και το λέμε…
Ορίστε!
Αυτό είναι…
Θεέ μου!
…τυρί κρέμα.
Έλα στη μανούλα. Κατευθείαν στην κοιλίτσα.
Στην υγειά μας, Τάνι!
Ωραία, έτσι;
Φαίνεται ότι χαίρεται, κάνει τουέρκ.
Κούνα το!
Είμαι το Κουίρ Τέρας των Μπισκότων.
Θεέ μου!
-Δες ομορφιές. -Ξέρω.
Αγάπη!
Τι υπέροχος πίνακας.
Κάθε γωνιά αυτού του σπιτιού είναι γεμάτη ιστορία και μουσική.
Πιστεύω ότι η μουσική ενώνει τους ανθρώπους.
Και το φαγητό έχει την ίδια δύναμη.
Ναι, ισχύει.
Είσαι σαν εμένα. Ονειροπόλος.
Θέλεις να κάνεις διάφορα,
αλλά θέλω να τονίσω κάτι σημαντικό…
Έχω πάθος μ' αυτό, ναι.
Τι ονειρεύεσαι για το μαγαζί με τα γλυκά;
Κοίτα, η πρώτη εκδοχή…
-Το πρόσωπό σου φωτίζεται. -Ναι.
Με το μαγαζί, έμαθα να φτιάχνω γλυκά.
Η μαμά μου σκεφτόταν τι θέλουν τα παιδιά.
-Κι εγώ το θέλω. -Φυσικά.
Θέλω να το αναδείξω παραπάνω
με αρτοποιήματα σπεσιαλιτέ μας,
όπως σφολιατοειδή.
Μπορείς να πάρεις ό,τι έχεις στο ψυγείο
και να το βάλεις σε σφολιάτα.
Αυτό είναι το ωραίο!
Έχει γλυκιά σφολιάτα, αλμυρή ή και απ' τα δύο.
Τίποτα δεν έχει γεύση…
Ίσως όχι τίποτα, αλλά, Θεέ μου…
Δεν έχουμε βρει ακόμα αυτήν τη χαρακτηριστική γεύση,
αλλά σου λέω, μα τω Θεώ, όταν τη βρω…
Θα παίξουμε πολύ μ' αυτό αυτές τις μέρες.
Ωραία.
Τι έχουμε εδώ κάτω;
Ντορίν, πάμε να δούμε την ντουλάπα σου;
Έχω πάντα έτοιμη βαλίτσα,
γιατί είμαστε συνέχεια στο πηγαινέλα.
Πού είναι η βαλίτσα;
-Θεέ μου. -Ναι.
Τίγκα η βαλίτσα.
-Να σε βοηθήσω. -Ευχαριστώ.
Πριν κάτσεις, κάνεις καριέρα και ως επιστάτης;
Όχι.
Γιατί κουβαλάς τόσα μπρελόκ;
-Καλά λες. -Πόσους γάντζους έχεις;
Τα έχω ξεχωριστά
επειδή η μίζα δεν σηκώνει το βάρος.
Για εξήγησέ μου.
Λοιπόν, έχουμε κλειδαριές απ' έξω.
Έχουμε και μέσα.
Κλειδαριές για το μαγαζί.
Λουκέτα που έχουμε για τη δουλειά.
Είναι πολλά. Κάτσε, καλή μου Ντορίν.
Λοιπόν. Τζιν μπουφάν.
Δεν με χαλάει.
Αυτή η μπλούζα είναι πιο μεγάλη από την Ντόριαν, και τη λατρεύω.
Εδώ έχει γίνει μεγάλο έγκλημα.
Όχι.
Η Ντορίν είναι τολμηρή, κεφάτη, ζωηρή, δυναμική.
Όχι.
Τα ρούχα…
Το πιο βροντερό όχι που έχω πει εδώ και καιρό.
…είναι βαρετά.
Όχι και πάλι όχι.
Έχεις τρελαθεί τελείως;
Δεν είναι καθόλου εντάξει.
Νιώθεις ωραία μ' αυτά τα ρούχα;
Κοίτα,
ακόμα κι αν κάποιος έρθει και πει "Δες τι φοράει",
αρχίζω να παίζω και ενθουσιάζονται, οπότε όλα καλά.
Δεν θες να είσαι ωραία ντυμένη;
Άκου να σου πω.
Βλέπω κάποιες παχουλές γυναίκες στην τηλεόραση…
-Ναι. -…και εντυπωσιάζομαι.
Αλλά εγώ δεν μπορώ να το κάνω.
Γιατί δεν μπορείς;
Μπορείς να είσαι όμορφη.
Θέλω να σου δείξω πόσο εύκολο μπορεί να είναι.
Θεέ μου. Αυτό είναι… Ευχαριστώ.
Δεν υπάρχει.
Λοιπόν, πες τα μου όλα.
Πώς περιποιείσαι τον εαυτό σου;
Πλένω το πρόσωπο, τα δόντια μου.
-Και… -Ναι, μπράβο.
Έτοιμη.
Και φεύγουμε.
Κάνω πλεξούδες και κρατάνε μέρες.
-Ναι. -Οπότε, δεν ανησυχώ.
Άρα γι' αυτό κάνεις τις πλεξούδες;
Επειδή δεν έχουν πολλή φασαρία κι είναι σικ;
Ναι, είναι βολικές.
Δεν πολυασχολούμαι με το μακιγιάζ,
αλλά όταν με βάφει η Ντόριαν…
Δες εδώ προσωπάκι.
Το πρόσωπό σου είναι εκθαμβωτικό.
Θυμάμαι όταν μου πρωτοέβαλε βλεφαρίδες.
Δεν πίστευα στα μάτια μου!
-Ματάρες! -Ένιωσα σχεδόν σαν βασίλισσα.
Μ' αρέσει να νιώθω έτσι.
Θες τέτοια λάμψη στην καθημερινότητά σου;
Θα ήθελες να μάθεις να το κάνεις;
Εννοείται!
Γεια σου, κούκλα.
Γεια σου, όμορφε.
Όταν σε κοιτάζω, βλέπω μόνο ταλέντο.
Αλήθεια;
Πώς νιώθεις που στη ζωή σου
κάνεις χαρούμενους τόσους ανθρώπους;
Βασικά…
Ευχαριστώ, τώρα το έμαθα.
-Αλήθεια! -Τι ωραία.
-Αλήθεια. -Λοιπόν…
Όταν ερχόμασταν,
είπες ότι πολλοί σε λυπόντουσαν επειδή παίζεις μουσική στον δρόμο.
Ναι.
Όταν δεν προσπαθούν να σε γνωρίσουν, υποθέτουν διάφορα για σένα.
Σκέφτονται "Παίζουν στον δρόμο, μάλλον είναι εξαρτημένοι.
Μάλλον είναι πότες".
Μας είχαν απαγορεύσει για καιρό να παίζουμε σε ωραία κλαμπ.
Οι ιδιοκτήτες δεν αναγνωρίζουν την κληρονομιά σου.
Ναι, είναι τρελό,
αλλά εμείς κάνουμε αυτό που αγαπάμε.
Ναι. Νιώθεις ποτέ να κουράζεσαι;
Φυσικά, κάποτε λάτρευα τα ταξίδια,
αλλά τώρα τα αεροδρόμια…
Είναι τεράστια!
Αν είναι, λέει!
Τεράστια.
Σε νιώθω.
Πάτησα τα 41 κι άρχισαν να πονάνε τα γόνατα.
-Τι είναι αυτά; -Τα 41; Θεέ μου!
Είμαι μικρός ακόμα, το ξέρω.
Αλλά ου γαρ έρχεται μόνον.
-Φέρνει κι άλλα. -Ναι.
Στα 41 μου, χειροτέρεψε η όρασή μου.
Και σκέφτηκα "Να το, ήρθε".
-"Γεράσαμε". Να πάρει. -"Γεράσαμε".
Δεν θα πω ότι πήρα την κατιούσα από τότε…
-Εσύ ανεβαίνεις. -…αλλά νιώθω το γέρας.
Συναισθηματικά, πώς νιώθεις;
Ακόμα κι όταν πνίγομαι στη δουλειά, δεν παραπονιέμαι.
Είναι καλύτερα να πνίγεσαι, να έχεις να κάνεις πολλά,
από το να μην έχεις να κάνεις τίποτα.
Είμαι καλά. Απλώς τρέχω να προλάβω.
-Το πάθος σου σε ανεβάζει. -Ωραία το έθεσες.
Ναι, ωραίο.
Αντ, τελευταία τρία! Το 'χεις!
-Γεια σου. -Γεια σου, κυρία μου.
Κοντεύεις!
Συγγνώμη, σε τάισα και δάχτυλο!
Η υπέροχη κόρη σου μου έδωσε μερικές φωτογραφίες.
Η μαμά σου;
-Η μαμά μου. Η Άννα Μέι. -Ναι.
Το κορίτσι μου.
Η μαμά μου ξεκίνησε καθαρίζοντας σπίτια
κι έκανε μια επιχείρηση που ήταν επιτυχημένη για χρόνια.
-Είναι πανέμορφη. -Ναι.
Τα Γλυκά της Ντορίν.
Ο μπαμπάς μου το σουλούπωσε λίγο,
το έφτιαξε, έβαλε πάγκο.
Έρχονταν παιδιά και έκαναν ουρά απ' έξω.
Η μαμά μου ήταν πολύ καλή.
"Γεια σου, καλό μου; Τι θα ήθελες;"
Πόσο καιρό ήταν ανοιχτό;
Για 35 χρόνια.
Επομένως, ήταν το απόλυτο στέκι της γειτονιάς.
Εκεί πήγαιναν όλοι.
-Εκπληκτική κληρονομιά. -Εκπληκτική, ναι.
Δεν ήθελα να μείνει έτσι. Αγοράσαμε το κτίριο.
-Ποια χρονιά; -Πρέπει να ήταν το 2002.
Κάνατε κι εσείς επισκευές κατά καιρούς;
-Εννοείται. -Ναι.
Είναι κρίμα, γιατί με τον τυφώνα Κατρίνα…
Ένα μέτρο νερό, και τέρμα.
-Τα ξηλώσαμε όλα. -Ναι.
Του συνέβησαν πολλές κακοτυχίες, από παντού,
και για πολύ καιρό.
Όσο και να θες, δεν μπορείς.
Συμβαίνουν διάφορα και, μετά από καιρό, σου μένουν μόνο τα όνειρα.
-Έχω αρχίσει ήδη τις επισκευές. -Αλήθεια;
-Πάμε να το δούμε; -Ναι, φύγαμε.
-Παιδιά! -Ναι;
Παιδιά, έτοιμοι να πάμε στο μαγαζί με τα γλυκά;
Ναι!
Το Τρεμέ είναι η παλαιότερη γειτονιά ελεύθερων μαύρων στη χώρα.
Εδώ υπήρχε μια κυρία Ντόροθι. Καθόταν στη βεράντα.
Ήξερε τα πάντα για τη γειτονιά.
Λατρεύω τις ηλικιωμένες κυρίες που ξέρουν όλα τα προσωπικά.
Εσύ είσαι, Μπόμπι.
Εγώ θα είμαι μια μέρα, ναι.
Στην πατρίδα, τις λέμε "κουρτινοκρυψούλες".
-Εδώ έμενες; -Εδώ ακριβώς.
-Εδώ. -Γεια, σπίτι!
-Αυτό είναι το μαγαζί. -Ναι.
Έχω τα ξωτικά μου μέσα και κάνουν τα μαγικά τους.
Είναι εκπληκτικό που ακούω φασαρία.
-Δεν υπήρχε φασαρία πριν. -Ναι.
Είχε σιωπή για καιρό.
Ναι, πολλή σιωπή.
Θα ήθελα πολύ να μπεις και να δεις πώς πάνε τα πράγματα,
αλλά δεν γίνεται.
Παραλίγο να μπω μέσα.
Νιώθω ότι με κορόιδεψες όπως εγώ με το κέικ.
Έτοιμη ν' αρχίσουμε τη βδομάδα;
-Εννοείται. -Εντάξει, λοιπόν!
Σε λίγες μέρες, ο Δήμος Νέας Ορλεάνης
θα κάνει την Ντορίν πολιτισμική πρέσβειρα
και θέλω να νιώθει υπέροχα, να νιώθει δυναμική.
Θέλω να νιώθει ότι όλο αυτό το αξίζει και με το παραπάνω.
Βιώνει αλλαγές. Η κόρη της φεύγει απ' το συγκρότημα.
Αγχώνεται για το πόσο ακόμα θα μπορεί να παίζει στον δρόμο.
Ίσως την τρομάζει λίγο.
Αν της θυμίσουμε τον αντίκτυπό της στην κοινότητα
και την παρακαταθήκη που αφήνει,
αυτές οι αλλαγές θα γίνουν λίγο πιο εύκολες.
Αγαπάει τη μουσική,
αλλά ξεκινάει ένα νέο κεφάλαιο,
και είναι υπέροχο που στράφηκε στο παρελθόν της
και θέλει να ανοίξει ξανά το μαγαζί.
Θέλω να ενθουσιαστεί για αυτό το νέο κεφάλαιο.
Η Ντορίν είναι σπουδαία,
και θέλω να βεβαιωθώ ότι, όταν την τιμήσουν οι συμπολίτες της,
θα δούμε και την ομορφιά της,
γιατί κοιτάξτε την, είναι κουκλίτσα!
Καμιά φορά, τα σχέδιά σου δεν πάνε με τη σειρά που περίμενες,
αλλά εγώ ελπίζω ότι θα βοηθήσω την Ντορίν
να επιστρέψει στο μαγαζί
και να αρχίσει να οραματίζεται το μέλλον της.
ΗΜΕΡΑ 2
ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΟΥ, ΕΚΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ.
ΟΠΡΑ ΓΟΥΙΝΦΡΕΪ
Καλώς ήρθατε στα Sephora. Πάμε για ψώνια!
Τα λατρεύω.
Ντόριαν μου, τα παιδικά σου όνειρα πραγματοποιούνται.
Ανυπομονώ να βοηθήσω την Ντορίν.
Παίρνω καλάθι και αδειάζω τα ράφια.
Η βράβευσή της είναι μια μοναδική στιγμή στη ζωή της.
Θέλω να δείξω στην Ντορίν νέους τρόπους έκφρασης.
Εγώ δεν σκαμπάζω απ' αυτά.
Τα ματάκια σου ήταν…
Ώρα να κάνουμε αναβάθμιση.
Ώρα να αναλάβουμε δράση!
Θα πάρουμε φωτιά! Και πού 'σαι ακόμα.
Για φωτοσκιάσεις.
Πολύ καλό για την επιδερμίδα μας.
Αν φαίνεται, δεν είναι το σωστό χρώμα.
Ακριβώς.
Πολύ όμορφο!
Λοιπόν, θέλουμε επτά τέτοια.
Μ' αρέσει. Θες να διαλέξεις κραγιόν;
Αν ήμουν υποψήφια για κάποιο βραβείο…
-Όταν θα είσαι υποψήφια. -Πες τα.
Εδώ δεν έχουμε "αν". Το τραβάμε με την ενέργειά μας.
Πρέπει να ξέρω πώς να βαφτώ.
Τα μοβ και τα κόκκινα σου πάνε πολύ.
Λέμε στις μεγαλύτερες γυναίκες
ότι δεν μπορούν να φτιάχνονται πια.
"Μη βάζεις χρώματα, μη φτιάχνεις μαλλί, μην ξεχωρίζεις".
Όχι! Δεν έχει σημασία η ηλικία.
Μπορείς να αναδεικνύεσαι όπως θες εσύ.
Κοίτα μια σεξοβόμβα.
Αυτό είναι, μαμά!
Τώρα θα φροντίσουμε επιδερμίδα.
Αυτό είναι το τόνερ. Το πιέζεις πάνω σου μετά το ντους.
-Μάλιστα. -Ξαναγεννιέσαι.
-Με πιάνεις; -Ναι.
Αυτό το τζελ ενυδάτωσης ματιών είναι τέλειο.
Ορός λείανσης, τζελ ενυδάτωσης και ροδέλαιο με βιταμίνη C.
Τέλειο και για τις δυο σας.
Έτοιμες να ακούσετε τη σειρά;
Τόνερ, μετά ορός, κρέμα ματιών, ενυδάτωση, έλαιο.
Τόνερ, μετά ορός, μετά κρέμα ματιών, ενυδάτωση, έλαιο.
Μάλιστα!
Τόνερ, μετά ορός, μετά κρέμα ματιών, ενυδάτωση, έλαιο.
-Εντάξει. -Και…
Χτυπάς με κοιλίτσα τον διπλανό σου.
Ή με τον γοφό, ακόμα καλύτερα.
Θες κι άλλο καλάθι.
-Σ' αρέσει που είσαι μαμά; -Θεέ μου…
Απ' όλες τις απόψεις, είναι όλα καταπληκτικά.
-Χαίρομαι τόσο πολύ! -Ναι.
Μ' αρέσουν τα ψώνια,
αλλά για να βοηθήσω κάποιον, πρέπει να τον μάθω, να τον κατανοήσω.
Λοιπόν, μεγάλωσες σε μαγαζί με γλυκά
και μετά έγινες μουσικός.
Ναι, θέλω να πω, ήταν ανάγκη να πετύχω στη μουσική
επειδή μπροστά μου απλωνόταν μια σπουδαία καριέρα.
Κάπως έτσι κι εμείς.
Είχαμε μια γωνιά με μαναβικά και μία με γλυκά.
-Έτσι βγάζαμε το ψωμί μας. -Ναι.
Οι δικοί μας πίστευαν ότι μια μέρα θα αναλαμβάναμε εμείς, τα παιδιά.
Δεν το κάναμε. Ούτε κι εσύ.
Ο μπαμπάς μου είπε "Για σένα", εγώ δεν το ήθελα.
-Ναι. -Ξέρω ότι τον στενοχώρησα.
Το πάθος μου μού έδωσε τη δύναμη να το κάνω.
Θέλω να πω, ήμουν πολύ καλή στο κλαρινέτο.
Από την αρχή, ήμουν παραπάνω από καλή.
Δεν ήμουν σε τίποτα παραπάνω από καλή.
Δεν είπα ότι δεν το ήθελα καθόλου.
Είπα ότι θα έκανα αυτό που μου άρεσε και θα το αναλάμβανα αργότερα.
Μετά, μου τηλεφώνησαν για τον μπαμπά.
Ο μπαμπάς μου πέθανε.
-Λυπάμαι. -Ναι.
Η μαμά σου κράτησε το μαγαζί ανοιχτό;
Μέχρι που αρρώστησε με άνοια.
-Μάλιστα. -Και… Ναι.
Είναι τρελό.
Οπότε, ο λόγος που θυμάμαι αυτήν τη συζήτηση με τον μπαμπά μου,
"Είναι για σένα" και "Δεν το θέλω",
είναι επειδή, πώς τόλμησα να στενοχωρήσω τον πατέρα μου;
Γι' αυτό είναι σημαντικό για σένα
να ξαναφτιάξεις το μαγαζί;
Για τους γονείς σου;
-Κόπιασαν πάρα πολύ. -Ναι.
Έκαναν πολλά και τα όνειρά τους πραγματοποιήθηκαν.
Το ήθελαν για μένα κι εγώ διάλεξα το κλαρινέτο.
Ναι.
Καταλαβαίνω γιατί νιώθει τύψεις,
αλλά δεν μ' αρέσει που βασανίζεται τόσα χρόνια μετά.
Σ' αυτήν τη φάση,
μπορεί να ξαναφτιάξει την κληρονομιά των γονιών της,
και θέλω να πιστέψει ότι το αξίζει.
Αυτό περιλαμβάνει και μια εμφάνιση που σε κάνει να νιώθεις έτσι.
-Έτοιμη; -Ναι.
Ανοίγω.
Έλα μαζί μου.
Εντάξει.
Πριν, ήσουν ένα κουβάρι υφάσματος,
και δεν είχα ιδέα πώς είσαι μέσα απ' αυτό.
Αυτό δείχνει πώς ακριβώς είναι το σώμα σου.
Έχεις μέση, κορμό, πόδια.
Και τώρα τα δείχνουμε.
Το θέμα είναι ότι η κοντή μπλούζα είναι πρόβλημα.
Εξήγησέ μου.
Όταν παίζεις κλαρινέτο,
το σηκώνεις και θα φανεί λίγη κοιλιά.
Ναι, κι όταν θα το κατεβάσω, η κοιλιά θα φαίνεται ακόμα.
Ναι, θα μείνει εκεί πάνω. Εντάξει.
Άρα χρειαζόμαστε μια πιο μακριά μπλούζα για να σε καλύπτει.
Ναι.
Τα παπούτσια, όμως.
Αν στέκομαι ακίνητη; Σίγουρα!
Καταλαβαίνω, χρειάζεσαι ίσια παπούτσια.
-Ναι. -Ξέχνα για λίγο το κλαρινέτο.
Νιώθεις ωραία με αυτά τα ρούχα;
Ναι, σαν αυτές στην τηλεόραση.
Είσαι όντως πανέμορφη.
-Ευχαριστώ. -Αλήθεια!
Λέει ότι αυτά φοράνε οι γυναίκες που θαυμάζει.
Αυτό είναι! Το βρήκαμε.
Είναι θεά.
Κλέβει όλα τα βλέμματα με αυτήν την εμφάνιση.
Χόλιγουντ.
Δείχνεις σαν την υπέροχη, δυναμική, δημιουργική γυναίκα που είσαι.
Κοίτα να δεις.
ΗΜΕΡΑ 3
ΑΛΛΟ ΒΓΑΖΩ ΤΟ ΨΩΜΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΖΩ ΚΑΛΑ.
ΜΑΓΙΑ ΑΓΓΕΛΟΥ
Ακόμα ίδιο φαίνεται απ' έξω, έτσι;
Έχουμε δει πολλά δράματα τόσα χρόνια στο Fab 5,
αλλά αυτό είναι τεράστιο δράμα.
Ήθελα να φέρω τον Λόρενς
γιατί πρέπει να πάρω την έγκριση του συζύγου.
-Μ' αρέσει όλο αυτό. -Ωραίο και ανοιχτό.
-Από δω η Τάικα. -Γεια.
Έχει βρει πολύ ωραίες φωτογραφίες που θέλουμε να κρεμάσουμε.
Πολλά άτομα σ' αυτήν τη γειτονιά
θυμούνται το μαγαζί και την Άνι Μέι.
Θυμούνται που έρχονταν εδώ ως παιδιά, όπως εγώ.
Απ' όταν πήρα τα κλειδιά,
ξεφορτωθήκαμε πολλή μούχλα και συντρίμμια από τον τυφώνα,
αλλά χρειάζεται ακόμα πάρα πολλή δουλειά
για να ανοίξει ξανά το μαγαζί.
Ήθελα να το φτιάξω
ώστε η Ντορίν να θυμάται το παρελθόν,
αλλά να φαντάζεται πώς θα είναι το μαγαζί για τις μελλοντικές γενιές.
-Κάνατε ήδη πολλή δουλειά. -Ναι;
-Του δώσατε νέα πνοή. -Θα γίνει υπέροχο.
Ξέρω ότι η μαμά της χαμογελάει εκεί ψηλά
καθώς βλέπει τις επισκευές.
Είμαι πολύ χαρούμενος.
Μιλούσαμε με τη μαμά σου.
Λέγαμε τι θα ήθελε να έχει το μαγαζί.
Το πρόσωπό της φωτίστηκε μιλώντας για τις σφολιάτες.
-Ναι. -Κι εγώ ενθουσιάστηκα.
Η σφολιάτα είναι σαν καμβάς.
Γίνεται γλυκιά, αλμυρή, βάζεις ό,τι θες.
Θα πειραματιστούμε. Θα σου δείξω σχήματα και μεγέθη.
-Σκέφτηκα να το κάνουμε όλοι μαζί. -Τέλεια.
Ναι! Ωραία.
Η Ντόριαν θέλει να στηρίξει τη μαμά της, να βεβαιωθεί ότι είναι καλά.
Καταρχάς, ένα κλασικό δανέζικο.
Θα τους δείξω διάφορες κοπές σφολιάτας.
Αυτό λέγεται δανέζικη πλεξούδα.
Τα τυλίγεις και έχεις μια υπέροχη πλεξούδα.
Έχουμε αποστολή.
Και το στρίβεις.
Μια αποστολή για σφολιάτα.
Για πολλές σφολιάτες.
Κάνουμε ένα κυκλάκι και βάζεις μέσα ό,τι θες.
-Πάμε, λοιπόν. -Τι θα φτιάξεις;
Το πιο δύσκολο.
-Ξεκινάς με το πιο δύσκολο; -Ναι.
Δεν εκπλήσσομαι, Ντορίν.
Ντόριαν, πώς νιώθεις για την αναγέννηση του μαγαζιού;
Ανυπομονώ για το τι θα κάνει
και τι θα φτιάχνουμε όλο το βράδυ.
Θα βοηθήσεις κι εσύ;
Ναι, μ' αρέσει να μαγειρεύω μαζί της.
Είμαστε κολλητές. Περνάμε πάντα καλά.
Τι ωραίο αυτό που λες για τη μαμά σου.
-Είμαστε φιλαράκια. -Το φιλαράκι μου.
Αγαπιέστε, περνάτε καλά μαζί.
-Πολύ. -Ναι, ισχύει.
-Δες το! -Υπέροχο.
Όντως υπέροχο.
-Τα παραλέτε! -Έτοιμη για τα αβγά;
Περίεργο να βάζεις άψητο αβγό.
-Ναι, γι' αυτό… -Θα δεις όταν βγει απ' τον φούρνο.
Η ζάχαρη κολλάει στο αβγό.
Το λατρεύω!
Το είδα και σκέφτηκα "Φρέσκος άνηθος εδώ; Παναγίτσα μου".
Πολύ έξυπνο.
Καμιά φορά, θες να ακολουθήσεις τη συνταγή κατά γράμμα…
Θα βάλω μούρα και κρέμα.
…κι άλλες φορές, θες να πειραματιστείς, να διασκεδάσεις,
να δεις τι ταιριάζει.
Θες να τη δεις αλά τζαζ.
Βάζω τα δικά μου στον φούρνο. Στους 200 βαθμούς.
Σε 15 με 17 λεπτά, θα είναι έτοιμα.
Με συναρπάζει το γεγονός
ότι ζείτε και δουλεύετε μαζί.
Έτσι ήταν και για σένα, Ντορίν;
Είχα αδυναμία στη μαμά.
-Κι εσύ; -Ακόμα έχω.
Ναι, ισχύει.
Όταν αναλογίζομαι το παρελθόν…
Μεγάλωσα μες στο μαγαζί.
Οπότε, το Τα Γλυκά της Ντορίν είναι γεμάτο αναμνήσεις.
Σωστά.
Η μαμά μου ήταν συνέχεια στο μαγαζί
κι εγώ μαγείρευα εκεί πριν ασχοληθώ με τη μουσική.
Γι' αυτό ήταν τέλειο. Ήταν υπέροχο που ήμουν μαζί της.
-Ναι. -Απολύτως.
Το μαγαζί γέννησε ωραίες αναμνήσεις για την Ντορίν και τη μαμά της,
και τώρα που σκέφτεται το επόμενο κεφάλαιο,
δεν είναι μόνο μια απλή επιχείρηση.
Είναι η κληρονομιά της και θέλει να την τιμήσει.
Είναι υπέροχο.
Είναι τόσο χρυσαφένια και όμορφα! Θέλω να τα δείτε!
Με τρόμαξες!
Έτσι ενθουσιάζομαι εγώ.
Ορίστε, δεσποινίς. Για εσάς.
Είναι υπέροχα.
Τι έχει από πάνω; Μόνο αβγό;
Έβαλα και λίγη ακατέργαστη ζάχαρη.
Μ' αρέσει να έχει μια τραγανή γλυκάδα.
Η σφολιάτα έχει μόνο βούτυρο, είναι ουδέτερη γεύση.
Πολύ όμορφο.
-Σ' αρέσει ο ανεμόμυλος; -Ναι.
-Τέλειο για φωτογραφία. -Πανέμορφο.
-Θα σου τη στείλω. -Ναι.
Είναι υπέροχο.
Τα μαγειρικά μας πειράματα.
-Ειλικρινά… -Θ' αρχίσω με αλμυρό.
Να πάρει.
Δεν φανταζόμουν ότι του πήγαινε ο άνηθος.
Φίλε μου. Αυτός ο άνηθος…
Αυτό έχει τυρί και ζαμπόν.
Τσουγκρίζουμε;
-Γεια μας. -Γεια μας.
Μ' αυτό το πετύχαμε.
-Πεντανόστιμο. -Συμφωνείτε;
Το λατρεύω.
Θα κάνουμε μεγάλες πλεξούδες και θα κόβουμε.
Απολύτως. Βρήκαμε το αλμυρό. Τι λέτε για το γλυκό;
Φράουλα και μύρτιλο. Ένας συνδυασμός που αρέσει σε όλους.
-Ήταν μούρα και κρέμα. -Εντάξει.
Μ' αρέσει, αλλά θα έβαζα τυρί κρέμα και ζάχαρη.
Βάλαμε φρέσκα φρούτα, οπότε θα ήταν λίγο…
-Αδιάφορο. -Ναι.
Τι σχήμα θέλουμε; Ανεμόμυλο;
-Αυτό μ' αρέσει. -Ναι.
Θα κάνουμε κλασικό ανεμόμυλο,
τυρί κρέμα, ζάχαρη άχνη, λίγη βανίλια στη βάση
και θα μουλιάσουμε μούρα.
Ναι.
-Το βρήκαμε! -Αυτό είναι.
ΗΜΕΡΑ 4
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΛΛΑΖΕΙ, ΚΙ ΕΓΩ ΘΑ ΑΛΛΑΞΩ ΜΑΖΙ ΤΗΣ.
ΑΡΙΘΑ ΦΡΑΝΚΛΙΝ
Ναι, Ντορίν! Θεέ μου!
-Εντάξει, έλα μέσα. -Ευχαριστώ.
Καλώς ήρθες.
-Γεια, Ακίσα. -Γεια.
Τι κάνεις, αγάπη;
Η όμορφη Ντορίν μας.
Γεια σας, κα Ντορίν.
Κάθισε, αγάπη. Έτσι μπράβο.
-Ν' αγγίξω τα μαλλιά; -Φυσικά.
Ωραία. Κάνεις μόνο πλεξούδες εδώ και…
Τριάντα επτά χρόνια.
Περίμενα λίγο λιγότερο.
Θα μας άρεσε πολύ να δοκιμάζαμε κάτι λίγο διαφορετικό.
Πρέπει να σου κάνουμε ένα κούρεμα διαχειρίσιμο, εύκολο.
-Έχω αραίωση στις ρίζες. -Αυτά δεν τα λέμε.
Μιλάμε ωραία στους θύλακες.
-Το 'πιασα. -Τα πάνε πολύ καλά.
Κάποια όμορφη που ξέρω κι αγαπώ
ζόρισε πολύ τους θύλακες
κάνοντας πλεξούδες ασταμάτητα απ' όταν ήταν πρόεδρος ο Ρίγκαν,
οπότε να πω ότι έχουμε ακόμα θύλακες πάνω.
Θα ξαναμεγαλώσουν. Και κλοτσιά!
-Εντάξει. -Κλοτσιά!
Το κάνω κι εγώ, αλλά πάρε ασθενοφόρο.
Όχι!
Για την Ντορίν, οι πλεξούδες είναι θέμα ευκολίας,
και της πάνε πολύ.
Θέλω να της δείξω μερικά εύκολα, όμορφα χτενίσματα.
-Θέλω να τα ξεκουράσω. -Καλό κάνει.
Αλλά μ' αρέσει ως λουκ.
Ναι.
Αν δεν ξεκουράσεις τα μαλλιά, δεν θα βγουν νέοι θύλακες.
Τα μαλλιά της θα κάνουν ένα διάλειμμα,
αλλά θα τα διατηρήσουμε έτσι ώστε να τα ξανακάνει πλεξούδες.
Ναι, Ντορίν.
Να αναπνεύσει λίγο το μαλλί, να ξανανιώσει.
Οι θύλακές σου λένε "Αλληλούια!"
"Αλληλούια!"
Η Ντορίν ένιωσε πιο ανακουφισμένη, πιο ανάλαφρη
όταν λύσαμε τις πλεξούδες και πλύναμε τα μαλλιά της.
Είναι φοβερό! Παναγίτσα μου!
Με ξεπερνάει το πόσο ωραία είναι τα μαλλιά σου.
Όντως! Τι στο καλό;
Πολύ ωραία.
Η αγαπημένη σου συναυλία;
Ήμασταν στην Μπογκοτά της Κολομβίας,
σε παρέλαση.
Η παρέλαση ξεκινούσε απ' την κορυφή ενός βουνού
και πήγαμε μέχρι κάτω,
αλλά όταν φτάσαμε στη μέση,
υπήρχε κόσμος μέχρι εκεί που έφτανε το μάτι σου.
Εγώ δεν μιλούσα ισπανικά
και ελάχιστοι μιλούσαν αγγλικά.
Είπα ένα τραγούδι του καρναβαλιού με ερωταπαντήσεις
και είπα "Τραγουδήστε κι εσείς".
Δεν είχα δει ποτέ τόσο κόσμο μαζεμένο.
-Η παγκόσμια γλώσσα. -Ναι, εκπληκτικό.
-Εκπληκτικό. -Πόσο υπέροχο.
Η Ντορίν είναι απίστευτη.
Ο τρόπος που παίζει.
Ο τρόπος που γίνεται η μουσική που παίζει.
Της αξίζει να τιμηθεί
κι έχω ενθουσιαστεί που θα τη βραβεύσει η κοινότητά της.
Θέλω να προετοιμαστείς, γιατί είσαι κούκλα.
Τα σπας.
Θα τρέχουν οι άντρες μας από πίσω σου.
Να μην ξενοκοιτάς εσύ, όμως. Έτοιμη;
Τρία, δύο, ένα.
Το λατρεύω.
-Κούκλα δεν είσαι; -Ναι.
Και είναι ανάλαφρο.
-Το νιώθεις ανάλαφρο, έτσι; -Πολύ, ναι.
Θες να σηκωθείς να το δεις;
Θεέ μου! Κοίτα πόσο όμορφο είναι όταν σηκώνεσαι και κυματίζει!
Ποια είσαι εσύ, καλέ;
Τι ωραίο.
Νιώθεις τον αέρα στα μαλλιά!
Ναι.
Μια μεγάλη αγκαλιά; Πέρασα πολύ καλά.
ΗΜΕΡΑ 5
Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΣΑ
ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΑ Σ' ΕΜΕΝΑ.
ΤΙΝΑ ΤΕΡΝΕΡ
Παιδιά, ήρθαμε!
Καλώς τους!
Γεια! Έλα, Μπόμπι!
Έρχομαι.
-Τι όμορφη που είσαι! -Γεια!
Θεέ μου, έχεις μαλλιά;
-Πανέμορφη. -Ναι, πολλά μαλλιά.
Γεια, αγάπη.
Και τα ανακάλυψα χάρη σε κάποιον.
Πώς ήταν η βδομάδα σου;
Με τύψεις.
Όλη η προσοχή πάνω μου, δεν δούλευα.
Δεν σε καταλαβαίνω. Εγώ λατρεύω την προσοχή. Εσύ όχι;
Δεν είπα ότι με χαλάει κιόλας.
Ούτε ότι θέλω να σταματήσει.
Σου αξίζει, πάντως.
Δεν τελειώσαμε. Σου έχουμε ετοιμάσει κι άλλα.
Ας την ετοιμάσουμε, κύριε ΝτεΜιλ.
Χαίρω πολύ.
Ακούστε πώς έχει το πράγμα.
Η Ντορίν δεν ξέρει ότι θα βραβευτεί σήμερα.
Νομίζει ότι θα πάμε στο μαγαζί.
Δεν κατάλαβα πως είχαμε τη Ναόμι Κάμπελ. Πού πήγε η Ντορίν;
Είμαστε ενθουσιασμένοι
που η Ντορίν θα μπει σε μια αίθουσα γεμάτη κόσμο που θέλει να την τιμήσει.
Της αξίζει να είναι εκθαμβωτική.
Αγάπη, άντε να φας κάτι,
μην έχεις χαμηλό ζάχαρο όταν τη δεις.
Δες εδώ ομορφιές!
Λοιπόν, να πούμε τώρα για τα ρούχα;
Πολλά χρώματα.
Ναι, σου πήραμε πολλά φορέματα.
Ξέρω ότι δεν συνηθίζεις να φοράς φορέματα,
αλλά είναι ένας εύκολος τρόπος να ντύνεσαι χωρίς πολλή σκέψη.
-Ωραία. -Έτοιμο λουκ, μόνο τα παπούτσια λείπουν.
Είναι η λέξη αυτής της βδομάδας. "Ουάου".
Με κάνει να με βλέπω με ένα πολύ διαφορετικό μάτι.
Απόψε θα σου βάλω ζώνη για να τονίσουμε το σώμα σου.
Θα είδες ότι σου έδωσα ίσια.
-Ναι. -Θέλω να είσαι άνετα.
Ένας άντρας που ακούει.
-Είστε έτοιμοι; -Ναι.
Ντορίν, ομορφιά μου, έλα έξω.
Έχω ενθουσιαστεί.
Είναι θεά!
Λατρεύω!
-Θεά! -Είσαι κούκλα.
Τι ωραία παπουτσάκια.
Θέλω να πω…
Έπρεπε να μάθω πώς να περπατάω.
Θεέ μου, είσαι θεά!
Είσαι πανέμορφη.
Είναι πολύ ωραίο. Οι τόσες εκδοχές.
Σαν να είμαι σε παράλληλο σύμπαν.
Νομίζω ότι θέλει να σου μιλήσει κάποιος.
Σου έχω μια έκπληξη κι εγώ.
Νόμιζες ότι δεν θα περνούσαμε χρόνο μαζί
για να σε περιποιηθώ;
Θα πάμε μαι βόλτα με το αμάξι
κι ίσως κάνουμε και μια στάση.
-Μ' αρέσει. -Στο καλό, αγάπη.
Τα λέμε μετά.
Η Ντορίν παίζει στον δρόμο.
Ήταν δύσκολη η ένταξη σε πολιτισμικούς θεσμούς.
Το ταλέντο της ως μουσικού είναι αδιαμφισβήτητο,
κι ας έχει βρει κλειστές πόρτες.
Έχει αφήσει το αποτύπωμά της στην τζαζ της Νέας Ορλεάνης.
Η κληρονομιά που δημιούργησες εδώ
δεν έχει να κάνει μόνο μ' εσένα.
Θα το θαυμάζουν πολλές γενιές.
Μου είπες
ότι το μουσικό κατεστημένο δεν σε τιμά.
Ναι.
Είναι δύσκολο να παίζεις στον δρόμο.
Προσπαθείς να κάνεις τον κόσμο να σε προσέξει,
να διασκεδάσει και να σου δώσει λεφτά.
Ναι.
Τώρα μας δίνουν λεφτά,
αλλά όταν έχτιζα την καριέρα μου,
προσπαθούσα να κερδίσω την αναγνώριση και τον σεβασμό
από εξουσία και συναδέλφους.
Ναι.
Τώρα σκέφτομαι ότι δεν πρόκειται να συμβεί.
Το έχω καταλάβει.
Αλλά με αγαπούν πολλοί, όπως και να 'χει.
Πάει πολύς καιρός.
Αυτό που κάνεις, ως μαύρη γυναίκα, έχει εξαιρετική δύναμη.
Μας κάνεις όλους να νιώθουμε ζωντανοί.
Όταν είμαι στο μπακάλικο
και κάποιος μπροστά μου
με κοιτάζει και λέει "Αυτή είναι!",
εγώ κάνω "Ποια;"
Κι εγώ την ψάχνω. Θεέ μου.
Δεν καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλος είναι ο χώρος
επειδή είσαι εσύ εκεί.
Και ο αντίκτυπος που έχεις
φτάνει πιο μακριά απ' όσο φανταζόσουν ποτέ.
-Ευχαριστώ. -Αλήθεια.
Ναι.
Λοιπόν, θα σταματήσω εδώ.
Εντάξει.
Σκέφτηκα να κάνουμε μια βόλτα στο Μουσείο της Τζαζ.
Εντάξει. Το στοιχείο μου.
Να δω ως νεαρός μαύρος την κληρονομιά που έχουν εδώ.
-Σίγουρα θα έχει τον Λούις. -Ναι.
Όχι την Ντορίν, αλλά σίγουρα τον Λούις.
-Δεν θα έχουν την Ντορίν; -Όχι.
Παιδιά,
η Ντορίν Κέτσενς!
Θεέ μου!
Μ' αρέσει.
Ναι.
Κοίτα τη, δεν το πιστεύει.
Μ' αρέσει πολύ.
Μανούλα!
Είσαι πανέμορφη.
Χωρίς αμφιβολία.
-"Χωρίς αμφιβολία"! -Θεέ μου!
Είσαι σαν κοριτσάκι.
Ναι!
Ντορίν, χαιρόμαστε πολύ που σε έχουμε εδώ.
Εγώ είμαι μεγάλος θαυμαστής.
Δεν ξέρω αν αναγνωρίζεις τα αντικείμενα εδώ.
Θα θέλαμε να σε συμπεριλάβουμε στην έκθεσή μας
και να σου μιλήσουμε γι' αυτό.
-Η δική σου έκθεση. -Δεν το πιστεύω!
Στο μουσείο!
Θέλω να καλέσω όλη την οικογένεια.
Παίζει στους δρόμους της Νέας Ορλεάνης για 40 χρόνια.
Αναγνωρίζεται επιτέλους το στίγμα που άφησε στη Ν. Ορλεάνη
κι ότι η κληρονομιά της θα ζει για πάντα.
Έτοιμη;
-Έτσι νομίζω. -Εντάξει.
"Δεξιοτέχνης της τζαζ, εκπαιδευτικός και ίνδαλμα,
η δρ Ντορίν Τζ. Κέτσενς, κλαρινετίστα,
έχει παίξει για τέσσερις προέδρους των ΗΠΑ,
ηχογραφεί έναν δίσκο σχεδόν κάθε χρόνο από το 1994
και θεωρείται ευρέως πολιτισμική πρέσβειρα της Νέας Ορλεάνης.
Για δεκαετίες, η Βασίλισσα του Κλαρινέτου…"
Μ' αρέσει αυτό το προσωνύμιο.
"…παίζει στην οδό Ρόιαλ της Γαλλικής Συνοικίας
με τους Doreen's Jazz New Orleans,
που έχουν παίξει τη χαρούμενη, ζωηρή και εκφραστική τζαζ της Ν. Ορλεάνης
σε 47 πολιτείες και 24 χώρες.
Έχει παίξει και με σπουδαίους μουσικούς,
όπως ο Έλις Μαρσάλις και ο Τρομπόν Σόρτι.
Η Ντορίν έχει παίξει με τη Φιλαρμονική της Λουιζιάνα
στον καθεδρικό του Σεντ Λούις, στο Θέατρο Orpheum
και στην επέτειο 300 χρόνων της Νέας Ορλεάνης.
Με αίτημα της προέδρου του δημοτικού συμβουλίου, Χελένα Μορένο,
ο Δήμος Νέας Ορλεάνης αναγνωρίζει
ότι το συμβούλιο τιμά τη δρα Ντορίν Τζ. Κέτσενς,
Αμερικανή τζαζ κλαρινετίστα και πολιτισμική πρέσβειρα.
Ευχαριστούμε που μοιράζεσαι το ταλέντο σου
εκ μέρους της όμορφης Νέας Ορλεάνης".
Υπεγράφη και από τα επτά μέλη.
Σε αγαπάμε πολύ.
Είσαι κόσμημα για την πόλη. Σε λατρεύουμε.
Για σένα.
Λόγο!
Λοιπόν, ένα πράγμα θα σας πω.
Όταν μπήκα εδώ μέσα, είπα "Ο Λούις Άρμστρονγκ με επηρέασε.
Θα τον βρείτε παντού εδώ,
αλλά Ντορίν δεν θα βρείτε".
Λοιπόν, έκανα λάθος.
Σας ευχαριστώ πολύ,
την κυρία Σέιντι, την κυρία Μορένο,
τους Fab 5,
κι εσάς τους υπέροχους, όμορφους, απολύτως…
Δεν…
Κοιτάζω την αίθουσα και σκέφτομαι "Ηρέμησε".
Τι κάνω εγώ εδώ; Παναγίτσα μου.
Σας ευχαριστώ όλους…
Πραγματικά…
Δεν έχω λόγια.
Είναι εκπληκτικό, και το εκτιμώ πολύ.
Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Πολύ συχνά, τιμάμε ανθρώπους όταν δεν υπάρχουν πια να το χαρούν.
Εκείνη μπόρεσε να δει πόσο τη θαυμάζουν.
Είναι ξεχωριστό.
Τι κούκλα έγινες εσύ!
Είδες; Πες μου κι εσύ.
Όποτε περνάω και σε βλέπω να παίζεις,
πάντα σταματάω και νιώθω μεγάλη χαρά.
Ευχαριστώ.
Ώρα να δούμε άλλο ένα σύμβολο της Ν. Ορλεάνης,
Τα Γλυκά της Ντορίν.
Είστε έτοιμοι να πάμε να το δούμε;
-Την κληρονομιά της Άννα Μέι; -Ναι.
Ναι; Ωραία! Φύγαμε, λοιπόν.
Πάμε, λοιπόν!
Θεέ μου!
Παναγίτσα μου.
Λες κι είναι αλλουνού μαγαζί.
Όχι, δικό σου είναι.
Παναγίτσα μου.
Άνοιξε τις πόρτες, κοπέλα μου.
Έτοιμη να μπούμε μέσα;
-Ναι. -Ναι;
Μυρίζει όπως όταν έψηνε η μάνα μου.
Εντάξει. Άνοιξε τα μάτια.
Θεέ μου!
Έχει το όνομά σου…
Παναγίτσα μου.
Θεέ μου.
Παναγίτσα μου!
Παναγίτσα μου.
Θεέ μου.
Είμαι τόσο συγκινημένη.
Τόσο ευγνώμων. Τόσο ευλογημένη.
Σας είμαι ευγνώμων. Παναγίτσα μου, να πάρει!
Θεέ μου, παραλίγο να βρίσει!
Θεέ μου!
Πρώτα είδα τη μαμά μου,
μετά τον μπαμπά μου και μετά την όμορφη κόρη μου.
Το βρίσκω εκπληκτικό που είναι όλοι κομμάτι της ιστορίας.
Η οικογένειά σου έχει πλούσια κληρονομιά.
Μουσική, πολιτισμός και αυτό το μαγαζί με γλυκά.
Θεέ μου, σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Παναγίτσα μου.
-Τα αριστουργήματά μας. -Σφολιάτες!
Νιώθω ότι είμαστε στον σωστό δρόμο.
Ήταν πολύ σημαντικό για μένα να θυμηθεί πώς ήταν.
Έτσι, όταν θα αποσυρθεί,
μπορεί να προετοιμαστεί για το επόμενο βήμα.
Να είμαι ο πρώτος που θα κλέψει;
Το πρώτο παιδί!
Θα ανοίξουμε να μπει κόσμος;
-Έτοιμη. -Δες πόσο σέξι είσαι!
Να κάνω το περπάτημα.
-Ναι! -Ναι!
Ελάτε μέσα.
Σήμερα η Ντορίν κατάλαβε
ότι είναι ένα σημαντικό κομμάτι αυτής της κοινότητας.
-Είναι υπέροχο. -Μα δεν είναι;
Άφησε το αποτύπωμά της
γιατί είναι μοναδική ως καλλιτέχνις.
Και έμεινε στην ιστορία σε έναν θεσμό.
Θα το επισκέπτεται ο κόσμος
και θα μαθαίνει για τη ζωή της, για τη συνεισφορά της στην πόλη
και στην τζαζ μουσική.
Εδώ και δεκαετίες.
Δεν υπάρχει όριο στα γλυκά.
Είναι τζάμπα. Θέλετε;
Ελπίζω ότι και το μαγαζί με τα γλυκά θα είναι γεμάτο πάθος, κληρονομιά
και συμβολή στην κοινότητα
που η Ντορίν θα κάνει για όσο θέλει.
Είναι απίθανο.
Φίλε μου. Είναι καταπληκτικό.
Όταν πειραματιζόμασταν στη μαγειρική,
ήταν από τα πιο χαρούμενα πράγματα που έχω κάνει εδώ και καιρό.
-Και για μένα. -Το χάρηκα πολύ.
Είμαι σε μια φάση τώρα όπου έχω ένα τεράστιο προβάδισμα
και έχω κάτι υπέροχες ιδέες
για κάτι που η μητέρα κι ο πατέρας μου θα ήταν σίγουρα περήφανοι,
και η νεαρή Ντορίν το ίδιο.
Και πραγματικά νιώθω
ότι σήμερα πραγματοποίησα ένα πολύ σημαντικό ταξίδι,
όπου ενώθηκαν η μουσική και το μαγαζί, η κληρονομιά.
Είναι σαν παραμύθι. Είναι υπέροχο.
Και θα φροντίσω, όταν μπαίνεις εδώ μέσα, να μυρίζεις και να ακούς αγάπη.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη