SERIAL NETFLIX
SZKOŁA DLA GŁUCHYCH, LUIZJANA
- Kim jesteście? - Orły Wojny!
PORADY RÓŻOWEJ BRYGADY
BATON ROUGE, LUIZJANA
Nasz bohater to Denton Mallas.
Jest głównym trenerem w Szkole dla Głuchych w Luizjanie.
- Jest też nauczycielem. - Nieźle.
Główny trener futbolu.
Przygotujcie się. Trzy, dwa, jeden.
Właśnie dostał awans.
Został nowym dyrektorem sportowym w Luisiana School for the Deaf.
Pasjonuję się futbolem, tak,
ale bardziej motywuje mnie praca z Głuchymi dziećmi.
Mogę tu przekazać swoim uczniom
wiele zwyczajów i tradycji Głuchych.
Wszyscy komunikują się w języku migowym.
Jest klub sportowy i teatralny.
Czy w szkole dla słyszących mieliby takie same możliwości?
Wątpię.
Gdy okazało się, że 18-miesięczny Danton nie słyszy,
cała rodzina nauczyła się ASL.
Nie zdarza się to często.
Co jest dziwne.
Jak można nie znać ASL mając Głuche dziecko?
Jego ojciec, Jay, poświęcił się wspieraniu syna,
zwłaszcza w sporcie.
Aby wspierać Dentona w treningach,
Jay został trenerem i migał z linii bocznych.
Z tego powodu Jay zawsze był dla Dentona bohaterem.
Wiem!
Dla mnie to on jest bohaterem. Absolutnie.
Dużo przeżył.
Próbujesz przejść przez życie, nie słysząc.
Jest tyle przeszkód.
Ale on starał się jak mógł.
Radził sobie. Rozwijał się.
Chcę pomagać moim uczniom
tak samo jak mój tata pomagał mi.
Bardzo wspiera innych.
To duże obciążenie i choć on tego nie przyzna,
pomaganie wszystkim może się na tobie odbić.
„Odpocznij, odsapnij chwilę, spokojnie”.
a ja na to: „Jeszcze nie skończyłem”.
Muszę zrobić dla tych dzieciaków wszystko, co w mojej mocy.
Dyrektor sportowy,
główny trener futbolu,
asystent trenera koszykówki,
podnoszenie ciężarów,
trener lekkoatletyki,
Trener academic bowl.
Co tylko przyjdzie ci do głowy.
Myślę, że Denton zasługuje na to… żeby zadbać o jego wizerunek.
Ma teraz stanowisko kierownicze,
często jest twarzą naszego sportu
i jest też na boisku.
To bardzo ważne, by ktoś taki jak on wyglądał dobrze,
by reprezentować szkołę i nasz zespół.
Ilosć zgłoszeń do LSD maleje z roku na rok
i dotyka to zwłaszcza wydział sportowy.
- Nie! - Drużyna piłkarska liczy tylko 15 graczy.
Grozi jej likwidacja.
Jako dyrektor sportowy Denton chce udowodnić,
że program sportowy musi przetrwać.
Denton jest oddany swojej pracy,
dobrze sobie radzi w środowisku Głuchych i chce pomóc.
I tak, to dla niego duże obciążenie.
Potrzebuje wsparcia,
by przekonał się, ile znaczy dla innych.
Nogi mnie bolą od chodzenia cały dzień i załatwiania spraw.
Ma tyle do zaoferowania,
ale jeśli się nie zmieni, może się wypalić.
Nie wiem, czy jest świadomy, jak bardzo doceniamy jego oddanie,
jego pasję do naszej szkoły, społeczności i uczniów.
To doświadczenie może mu dodać pewności siebie,
aby jeszcze lepiej spełniać się w pracy na rzecz Głuchych uczniów.
Pod koniec tygodnia
Orły Wojny będą grały swój pierwszy mecz od trzech lat.
- Do boju, Orły Wojny! - Tak!
Denton musi pracować na boisku i poza nim
i poprowadzić drużynę do zwycięstwa.
Absolutnie!
Naszą misją w tym tygodniu jest wsparcie trenera D. w tym zadaniu.
Tak!
DZIEŃ PIERWSZY
TRENER NIE BOI SIĘ
ZADAWAĆ PYTAŃ, BY SIĘ UCZYĆ. BOBBY KNIGHT
Znacie język migowy?
- Troszkę. - Może trochę.
Moje imię.
- Moje imię. - Zbyt kombinujecie.
- Jak zamigać „to”? - Nie migasz tego.
Widzę ludzi na boisku.
Grają w futbol?
Idziemy. Ale emocje.
…przedostaniesz się.
Jak się masz?
Miło was poznać.
Możemy cię uściskać?
Cześć, jak się macie?
Jak w serialu Friday Night Lights.
Albo w filmie Tytani. „Gotowi, podanie!”
Na dodatek Denton jest cudowny.
Ależ jesteś diabelnie słodki.
Od dawna jesteś trenerem?
Siedem lat.
Rozumiem. Dosyć długo.
„Wow!” Tak. - Tak.
Możemy zobaczyć szatnie?
Tak? Świetnie.
Dzięki, chłopaki.
Pa!
Ruchy!
- No dobrze. - No dobrze.
To miejsce zdecydowanie pamięta lepsze czasy.
Przydałoby się tu nieco odświeżenia.
Zapaszek tutaj można by określić jako „zjełczały”.
Wiecie, jak kiedy po długim dniu zdejmiecie skarpetki
i je powąchacie?
Dziewczyno!
Tak czuć tu całe pomieszczenie.
Nie jest dobrze.
Możesz zdjąć kapelusz?
Tak.
O tak!
Spójrzcie tylko na tę twarz.
Zawsze masz tyle energii?
Tak, muszę.
Muszę mieć dużo energii.
Od rana do wieczora, przez cały dzień.
Uwielbiam to. Sport, szkoła, dzieci.
Kocham to, co robię.
Chcemy zobaczyć resztę szkoły. Pokażesz nam?
Chodźmy.
Spójrzcie na te trofea.
O co tu chodzi?
To nasze stoisko.
- Stoisko. - Ach, sklepik.
Kiedy ostatnio go używano?
Dwa lata temu.
Widzę maszynę do popcornu i garnek. Co tu serwowaliście?
Popcorn, hot dogi.
Chodźcie.
Kiedyś tu były prysznice, ale teraz jest schowek.
Dobra, buty.
Bielizny nie dotknę.
Szkolne rzeczy.
Tak, rozumiemy. Pracujesz w szkole.
Dużo rzeczy ze szkoły.
No dobrze. Łapię.
Szkolne ciuchy.
Podstawy.
Sport odgrywa ważną rolę w twoim życiu.
Dlaczego… futbol? Futbol?
Tak? Dobrze?
- Futbol. - Pokaż.
Mam okulary. Zdejmę je.
Bo wiem, że w języku migowym ważna jest mimika.
Tak.
Dlaczego futbol był dla ciebie taki ważny?
Zawsze bardzo lubiłem sport.
Czasem miałem tak dużo na głowie.
Gdy starałem się mówić i czytać z ust,
byłem wypalony i wyczerpany.
Ciężko było mi nawiązać relacje ze słyszącymi kolegami.
Sport pozwalał mi się zrelaksować
i wyrazić moje emocje.
Zacząłem trenować futbol w szkole dla Głuchych i pokochałem to.
Mój ojciec też uwielbiał ten sport
i dzięki temu nawiązaliśmy bliską więź.
Rozumiem.
Mój tata zawsze mnie wspierał.
Chcę tego samego dla dzieci tutaj,
bo niektóre z nich nie mają takiego wzorca.
Twój tata pokazał ci,
że możesz coś zmienić.
Dokładnie.
Wiesz, jak to zrobić?
Ciężko mi to dostrzec.
Mam nadzieję, że będę w stanie wspierać ich i motywować.
Muszę zadbać o ich dobrą przyszłość.
Tak. Ciąży na tobie duża odpowiedzialnosć.
Tak.
Wojna.
Wojna?
Orzeł.
Opowiedz mi o tym muralu.
Jest tutaj od dawna.
Może od lat 80. lub 90.
Od tamtej pory nic się nie zmieniło.
Ciężko jest zdobyć fundusze na remont.
Jak myślisz, czemu szkoła ma problem z finansowaniem?
W latach 70. mieliśmy ponad 300 uczniów.
Z czasem ich liczba się skurczyła.
Zmalała.
Teraz mamy około 90 uczniów.
Coraz więcej uczniów przenosi się do szkół rejonowych.
Może dlatego, że rodzice Głuchego dziecka
często słyszą od lekarzy i audiologów: „Wiecie co?
Lepiej nauczyć się mówić, czytać z ruchu warg,
mieć aparaty lub implanty”.
Nie proponują nauki języka migowego.
Widzę tutaj
niesamowitą kulturę, której jesteś bardzo oddany
i choć przechodzi teraz nieco gorsze czasy,
nadal zasługuje na uwagę i przestrzeń,
z którego dzieci mogą być dumne, prawda?
Dokładnie. Tak.
Co ty na to,
żebyśmy w tym tygodniu stworzyli tu mural,
który odzwierciedlałby twoją energię i pasję
do sportu i trenujących tu dzieciaków?
Jak najbardziej.
Chcę zobaczyć coś inspirującego.
Czy masz jakieś powiedzenie lub motto, które mówisz na treningach
i moglibyśmy go użyć?
Chroń gniazdo!
„Chroń gniazdo”? To ma sens.
Gotowi?
Bądźcie. Okrutne.
Orły, bądźcie… Nie, do góry!
- Robię tak. - Ogarnij się!
Laska, skup się.
Sześć, siedem, osiem.
Bądźcie. Okrutne.
Orły, bądźcie okrutne.
ORŁY WOJNY
Wiedziałem, że tak się stanie.
Twój ptaszek!
DOBRZE NIE WYSTARCZY
- Cześć! - Tak tu pomagasz?
A pomożesz w doborze stroju trenera?
- Jasne. - Dobra.
Dzięki, Bobby.
Pójdziesz ze mną? Chodż.
Mieliście ciekawy trening.
Do zobaczenia.
Pa.
Sprawdziłem, co tu masz.
To wszystko, czego używam w szkole.
Prawie wszystko, co masz, to rzeczy szkolne.
Większość tych ciuchów dostałem ze szkoły.
Są gratis, no wiesz.
Świetnie, ale to nie musi być twoja jedyna garderoba.
Jesteś trenerem, ale też nauczycielem.
I dyrektorem sportowym.
To miałoby sens, jeśli to by była twoja jedyna praca.
Tak jest łatwiej.
Mogę szybko przejść ze szkoły na boisko.
Łatwo nie zawsze znaczy dobrze.
To jest w porządku na boisko.
Ale stać mnie na więcej.
-Chłopaki! - Punkt!
Chłopaki!
Ciekawe.
No dobrze.
Przede wszystkim, wiem, że wszyscy to na pewno już mówili,
ale jesteś oszałamiający.
Tak, królowo!
Tak, królowo.
Pierwsze srebro.
Pojawiają się…
Od jakichś dwóch czy trzech lat.
Ma to związek ze stresem?
Trochę, tak.
Mam pytanie filmowe.
Widziałeś Zakonnicę w przebraniu 2?
Fabuła jest podobna do sytuacji tutaj,
tylko tam chodzi o chór,
a tutaj drużynę futbolową.
Doszliście tak jakby do ściany.
Można tak powiedzieć?
Tak.
Jesteś tu i teraz.
Zdecydowanie.
Czasem mam tyle do zrobienia.
Od czego zacząć?
Zaczynam tu, a potem robię mnóstwo rzeczy.
Mam wrażenie, że nigdy nie przestanę.
Czasem martwię się o przyszłość.
Ale tu i teraz,
to miejsce i czas, na których lepiej się skupić,
zamiast martwić się o to, co się stanie.
Chciałbyś potrafić ustalać priorytety, by zyskać nieco przestrzeni dla siebie?
Nauczyć się ze mną kilku rzeczy,
aby poświęcić trochę czasu i energii, by zadbać o siebie?
Tak, chciałbym.
No dobrze.
Próbowałem się nauczyć odrobinę ASL.
Mogę się pomylić, ale spróbuję zadać pytanie.
Co jadasz codziennie na lunch?
Kanapka z masłem orzechowym.
Ale bez galaretki.
Czemu bez galaretki?
Bo jem tak od zawsze, odkąd byłem dzieckiem.
Czyli masz swoje przyzwyczajenia.
O tak, absolutnie.
Nie naprawiaj tego, co działa.
A jako dziecko,
co lubiłeś jeść?
Jakie jedzenie lubiłem w dzieciństwie?
No dobrze.
Uwielbiałem burgery z mięsem mielonym, które robił mój tata.
Nie gotowe, tylko domowe.
Też lubię takie burgery.
W tym tygodniu chcę ci pomóc odkryć twoje nowe…
Ulubione…
Ulubione.
Ulubione jedzenie.
Jesteś gotów rozpocząć tydzień z nami?
Jestem gotowy.
Jakiś doping? Musimy jakoś wyjść.
Chodźmy.
- Chodźmy. - Chodźmy.
- Chodźmy! - No dobrze.
Myślałem, że zaczynamy od trzy, dwa, jeden.
DZIEŃ DRUGI
ROZWÓJ ROZPOCZYNA SIĘ
NA KOŃCU STREFY KOMFORTU. TONY ROBBINS
Widzę presję, jaką Denton wywiera na siebie.
Musi zrozumieć, że ma możliwości,
umiejętności i siłę,
by osiągnąć to, czego pragnie.
To może być jedna z moich najłatwiejszych metamorfoz.
To, co łatwym nie jest, to ile Denton przekazuje swojej społeczności.
Więc, złotka, moim zadaniem
będzie wniesienie odrobiny spokoju w cudnym świecie Dentona.
Rozpalanie pasji w uczniach jest dla Dentona bardzo ważne,
zajmę się więc wydziałem sportowym,
tak by drużyny mogły czerpać dumę z tego, co robią.
Jedzenie nie jest dla Dentona priorytetem, co rozumiem.
Ma tyle na głowie.
Ale utknął w swoich starych zwyczajach.
Chciałbym, żeby spróbował nowych potraw,
czegoś innego niż chleb z masłem orzechowym.
Chcę być pewien, że będąc z ludźmi,
którzy mogą wpłynąć na jego pracę czy szkołę,
poczuje się tak samo swobodnie jak oni.
Chcę, by poczuł się silny.
Antoni i ja damy Dentonowi dzień wolny.
Męskie wyjście!
BĄDŹ MIŁY DLA SIEBIE
Gotowy na zakupy?
Kupujemy garnitur?
Proszę.
Dziękuję.
Garderoba Dentona składa się głównie ze strojów szkolnych
lub z ubrań w stylu studentów.
Musi wyglądać jak ktoś, kto będzie traktowany poważnie
na spotkaniu zarządu.
Chcę go ubrać tak, by wyglądał jak dorosły mężczyzna.
Dobrze, Denton, oto moje zmartwienie.
Widzę cię jako trenera, ale nie jesteś zwykłym trenerem.
Jesteś dyrektorem sportowym.
Oraz nauczycielem.
Czujesz się… silny w swojej pracy?
Wierzysz, że jesteś tą właściwą osobą.
Nie do końca.
Teraz zastanawiam się, jak pasuję do tej roli.
Jesteś świetny w pracy.
Dasz radę. Musisz tylko zarządzać tą przestrzenią.
Przywykłem do pracy za kulisami,
motywowania i wspierania innych.
Uwielbiam to.
Myślę, że to okazja ku temu,
i będziemy to często powtarzać, abyś wyszedł poza swoją strefę komfortu.
Światła reflektorów stresują, ale jesteś świetnym trenerem.
Inspirujesz ludzi.
Trzeba tylko przekonać innych,
że wiesz, jak przejść poziom wyżej
i zapełnić trybuny.
Ale wyglądasz jak jeden z uczniów.
Zadbamy o twoją prezencję.
Mam nadzieję, że nowy strój pomoże ci to poczuć.
Tak.
Przymierzymy ubrania?
Chcesz coś przymierzyć?
Przymierzyć coś?
Jonathan ma dla ciebie różowy krótki top
do przymierzenia.
Dobrze wyglądam w różowym.
I w takim topie będziesz wyglądał bosko.
W razie czego daj znać. Dobrze?
Mogę wejść?
Dobrze.
Złotko.
Bardzo ładnie.
Wow!
Nie chcę, by totalnie zmienił styl.
To zbędne.
Uwielbiam cię w marynarce.
Wyglądasz wytwornie.
A takie spodnie są wygodne jak dres.
Pokażę mu, że istnieje złoty środek,
nieco szlachetniejszy i wyrafinowany.
Nie chciałem kompletnie zmieniać twojego stylu.
To wersja sportowa.
Spodnie są bardzo wygodne.
W marynarce chodzi o to,
jak się w niej czuję i o moją postawę.
Moje ramiona od razu się cofają
i czuję, że mogę wejść do pomieszczenia o tak
i przyciągać uwagę innych.
Marynarka jest ładna..
Ale materiał jest nieco…
Przeszkadza trochę w miganiu.
W porządku, rozumiem,
da się to łatwo naprawić.
Nie musisz tego nosić na co dzień,
tylko na ważne dla ciebie okazje.
Tak.
Czuję się bardziej wyniosły, poważniejszy.
Jak ważna persona.
Człowiek czynu, no wiesz?
Właśnie tego chciałem.
Mam coś jeszcze dla ciebie.
Świetnie.
Dobrze!
Zobacz, jak świetnie wyglądasz.
Spójrz na swój tyłek w tych spodniach!
Zobacz, jak dobrze wygląda.
Moja żona też go lubi.
Zgadzam się z twoją żoną!
Podoba mi się. Jest bardziej nieformalny.
No i…
„Jesteś seksowny”. Gorący.
Gorący.
Tak. Chciałem, żebyś to założył,
bo to prosty sposób,
bez zbytniego komplikowania czy strojenia się,
by wyglądać na wyrafinowanego, dojrzałego,
mężczyznę, którego chcę słuchać.
Zdecydowanie.
Czy ten wygląd sprawia, że czujesz się silniejszy,
by rozmawiać z kolegami
przełożonymi w szkole,
może dziennikarzami
i tłumem innych ludzi, którzy wspierają to, co robisz?
Tak. Jestem gotowy. Dobrze się w tym czuję.
Już widzę, jak ludzie będą na mnie patrzeć.
Jestem dużo pewniejszy siebie.
Pięknie.
Dziękuję.
Idź się przebrać, żebym mógł popatrzeć.
Spójrz tylko na to!
Fantastyczne, czyż nie? Nie kłam!
NAKARM SIĘ
NAKARM SWOJĄ DUSZĘ
WSPIERAJ INNYCH
Porównując kanapkę z masłem orzechowym do kuchni indyjskiej,
to dwie skrajności.
Znasz tę kuchnię?
Niewiele wiem o kuchni indyjskiej.
Jest tyle różnych przypraw, konsystencji, chrupkości i kremowości.
Chcę, żeby dobrze się bawił.
Poznawanie i ciekawość.
Daje kopa.
Idealne.
Wszystko bardzo dobre.
Wiem, że sport, a konkretnie futbol,
jest dla ciebie bardzo ważny,
Ale w twojej szkole
chodzi o dużo więcej.
Dopiero w siódmej klasie,
pojechałem na obóz szkoły dla Głuchych,
zobaczyłem tam wzory do naśladowania i zacząłem się angażować,
zagłębiać się w swoją tożsamość Głuchego.
Kto będzie lepszy jako nauczyciel Głuchych dzieci,
niż Głuchy dorosły, który już to przeżył?
Kocham mojego ojca.
Kocham moją rodzinę.
Naprawdę. Doceniam ich.
Ale czy oni w pełni rozumieją, przez co przeszedłem?
Nie.
To coś innego.
Bardzo ważne jest, by mieć miejsce, w którym możemy czuć się dobrze,
w naszym świecie, naszej kulturze, komunikacji, rytmie.
To człowiek z misją.
Denton chce celebrować i rozwijać kulturę Głuchych.
Szanuję go za to.
Mamy dla was wszystkich deser. Lodowe kanapki.
Moje ulubione.
Nazywają się kulfi.
Pycha.
Zapakują ci na wynos.
JESTEŚMY PIĘKNEM
YASS QUEEN!
DZIEŃ TRZECI
MOC TWORZENIA LEPSZEJ PRZYSZŁOŚCI
KRYJE SIĘ W TERAŹNIEJSZOŚCI. ECKHART TOLLE
Pójdziemy razem na cudowne zajęcia jogi.
Jazda na jogę.
I nie gap się na mój boski tyłek w tych szortach.
Dobra, możesz zerknąć.
Chciałem ci pokazać coś, co pomoże ci się odprężyć.
Jeśli martwisz się przyszłością,
albo myślisz o przeszłości, nie jesteś obecny tu i teraz.
Chodzi o to, żeby zakotwiczyć się w teraźniejszości
i zadbać przy tym o swoje ciało.
Dobra. Brzmi nieźle.
Ruszmy nasze tyłeczki.
Joga regeneracyjna jest na ziemi.
Biodra, dolne plecy, pośladki i uda.
Musimy rozluźnić te uda, złotko
i dobrze je rozciągnąć.
Luźne stopy, palce w górę.
Twoje ścięgna będą krzyczeć: „Suczko, to boli…”.
Weźmiemy ten klocek.
Instruktor jogi powiedział mi:
„Pokaż mi pokój, w którym jest problem”.
Ja bym powiedział…
„Cóż… Tego nie ma w tym pokoju.
To problem, który muszę ci wyjaśnić”.
Chodzi o to,
że wiele trudności, z którymi się mierzymy…
jest w naszej głowie,
dlatego musimy wyjść z poziomu głowy
i wejść do naszego ciała poprzez oddech.
„A co ze szkołą? Nie, biorę wdech”.
„Ciekawe, co dziś na kolację. Nie, wydech”.
Załóż prawą stopę na lewe kolano.
Tak. Mam rację? Czujesz to tutaj?
Nasza więź z samym sobą na macie
nie zniknie po zajęciach.
To świetny sposób,
by Denton mógł się wyciszyć i skupić na sobie.
Tak.
Wiedząc, że cokolwiek go spotka,
poradzi sobie z tym.
To właśnie joga.
Jak się czujesz?
Zrelaksowany.
Rozluźniony.
Przedtem moje biodra były napięte,
a teraz jakby się rozpłynęły.
Wspaniale.
Przebierzemy się i zajmiemy się twoją fryzurą.
Chodźmy.
Witaj w moim biurze.
Moim zadaniem jest kontynuować wspaniałą tradycję wiecznej seksowności.
No wiesz, patrzysz na włosy Tana i myślisz…
„Słodko!”
Tak troszkę do góry?
Nie…
Fryzura Tana jest fajna,
ale nie pasuje do mnie.
No nie wiem.
Ciekawi mnie też, jak byś wyglądał
z jednodniowym zarostem.
Co to jest?
Taki lekki zarost.
„Suave”.
To…. Tak, dziękuję.
Zawsze mam wąsy i kozią bródkę.
Chcę… żebyś nie miał wąsów i koziej bródki.
Tylko na tydzień.
Dobra.
Zaczynamy cięcie.
To nasz czas.
Cieszysz się?
Zdecydowanie.
Drużyna jest zmotywowana. Są podekscytowani.
W końcu wyjdą na boisko.
Nie mogą się doczekać publiczności,
która przyjdzie do szkoły na mecz.
Niech twoja broda patrzy na słońce, złotko.
Podbródek.
Masz podbródek?
Zejdź mi z oczu. Przestań być taki gorący.
Nie pozwolę,
by szkoła straciła trenera, bo został modelem!
Może jako praca wakacyjna.
Ktoś otwiera się na nowe opcje.
Gotowy na nowego, boskiego siebie?
Oto nowy, przepiękny Denton.
Wow!
Ciekawe.
Bardzo ładnie.
Super.
Nie sądziłem, że mogę tak wyglądać.
Podoba ci się?
Tak. Gwiazdy filmowe w telewizji
mają właśnie taki zarost. Nie sądziłem, że tak będzie wyglądać.
Dobrze, prawda?
Trochę więcej objętości.
O tak!
Czuję, że jestem gotowy.
Czuję, że mogę podejść do sędziów i z nimi porozmawiać,
być silny i wyrażać to tym wyglądem.
Doceniam to, że się mną zajęłeś.
Chcę ci nadać twoje imię migowe.
Boże, pokaż!
Gotowy?
Dłoń jak cyfra pięć…
„Jonathan.”
Dlaczego?
Po pierwsze,
jesteś bardzo przyjacielski.
Drugi powód…
Twoje oczy promienieją. Są jasne.
I trzeci powód.
Jesteś sobą.
Stuprocentowo sobą i jesteś z tego dumny.
Zauważyłem też,
że często odrzucasz tak włosy.
Odrzucasz je do tyłu.
Więc, „JVN”.
Jonathan Van Ness.
JVN.
Tak.
Popłakałem się.
TO TWOJE ŻYCIE
ZAPROJEKTUJ JE DOBRZE
Witamy w LSU.
LSU.
Chcę, żebyś zrozumiał,
że dopóki marzysz o tym, by było lepiej,
tak właśnie będzie.
Sprowadziłem cię tutaj, byś zobaczył, co jest możliwe dla ciebie,
dla twoich dzieci i dla szkoły.
Ale nie chcę, żebyś tylko to zobaczył.
Zaprosiłem też twoją drużynę i innych trenerów.
Naprawdę?
Tak,
bo chcę, żeby doświadczyli tego razem z tobą…
Cześć!
Byliście kiedyś na stadionie LSU?
Idealnie.
Gotowi, żeby wejść do środka?
Tak?
Tak.
Dobra, chodźmy!
Radość uczniów jest taka piękna.
Wojenne
Orły.
Lećcie.
Tutaj.
Wygrajcie! Musicie wygrać!
Właśnie tak! Denton, musicie wygrać!
To dzięki niemu jego uczniowie mogą to zrobić.
Wyobraźcie sobie pełny stadion.
Wszyscy tutaj są. Patrzycie w górę.
Cała ta energia. Trybuny są pełne.
Czujemy ten hype.
Hype, tak, dokładnie, poruszenie.
Uwielbiam cię jako trenera.
Denton chce dla nich więcej, widać to w ich radości,
ale czy on dostrzega to w sobie?
Nie sądzę, żeby widział, co robi i jaki ma wpływ.
Dobra. Zaczynamy trening Gotowi?
Tak.
Prowadzisz, John.
Ty, John.
Zbierzcie się!
Cieszę się, że tu jestem i że mogą tego doświadczyć.
Dzieci bardzo cię uszczęśliwiają.
Dają ci radość.
Dzieciaki zawsze mnie uszczęśliwiają.
Każdego dnia dają mi 100% siebie,
więc też muszę dać z siebie wszystko i się im poświęcać.
Też dajesz 100%.
ale to, co robisz w szkole,
to spora presja.
Bywasz przytłoczony?
To trudne. Nie jest łatwo być ciągle silnym.
Nie chcę, by przegapili szanse, jakie daje im szkoła dla Głuchych.
W szkole dla słyszących nie mieliby takich możliwości,
czuję więc, że muszę się im poświęcić
i upewnić się, że z tego skorzystają.
Szkoły dla Głuchych tracą uczniów.
Tak.
Jeśli to się utrzyma, co będzie dalej?
A jeśli zamkną wydział sportu?
Wtedy te dzieciaki stracą szanse.
Nie będą mieli ujścia, żeby coś wyrazić.
Zasługują na to!
Zasługują na to. Kropka.
Ludzie spoza naszej społeczności nie zdają sobie sprawy
ile ta szkoła ma do zaoferowania.
Zwłaszcza w sporcie.
Jeśli nas zamkną, to będzie znaczyć, że nie robiłem tego, co powinienem był.
Rozumiem.
Nie chcę, żeby przeze mnie
wydział sportowy został zamknięty.
Nie chcę przyczynić się do porażki.
Wywierasz na sobie dużą presję, wiesz o tym?
Tak.
Sądzisz, że to dobre dla twojego zdrowia?
Nie.
Widziałem, jak ojciec wiele dla mnie robi.
Chcę się upewnić, że robię tyle dla nich.
To dla mnie sprawa osobista.
Boisz się,
że nie dasz tym dzieciom tego, co dał ci ojciec?
Chcę być pewien, że społeczność Głuchych będzie się rozwijać.
Nie tylko dla nich, ale dla wszystkich. W tym dla mnie.
Jestem tylko trybikiem w maszynie.
Nie ufasz sobie.
Ufasz sobie?
Nie jestem pewien, do czego tak naprawdę jestem zdolny.
Boisz się porażki, bo sobie nie ufasz.
Nie jesteś małym trybikiem. To ty jesteś maszyną.
Widziałeś radość tych chłopców?
Tak. Są bardzo szczęśliwi.
Tak samo jak twój ojciec robił to dla ciebie,
ty robisz to dla nich.
Nie musisz obawiać się porażki. Możesz sobie zaufać.
A skąd to wiesz? Bo już to zrobiłeś.
Myślałeś kiedyś o wszystkim, co zrobiłeś
i ludziach, którym pomogłeś?
Sprawiłeś, że czują moc.
Przekonali się, że wszystko jest możliwe.
I nie musisz się martwić,
że szkoła zostanie zamknięta,
że to zależy od ciebie.
Jedyne, co możesz kontrolować, to kontynuowanie tego, co już zrobiłeś,
czyli okazywanie dzieciom miłości
i dzielenie się swą pasją ze światem.
Tak, rozumiem.
Powiedz „ufam sobie”,
a mówiąc to
pamiętaj o wszystkim, co już zrobiłeś.
Zamigasz dla mnie teraz
„ufam sobie”?
Ufam sobie.
Musisz to sobie stale powtarzać.
Jesteś jak twój tata.
Jesteś.
Zrobiłeś już wszystko to co on, a nawet więcej.
Musisz to wiedzieć i to usłyszeć.
Tak.
Cieszę się.
Dziękuję, że mi to powiedziałeś. Doceniam twoją szczerość.
Jestem dumny i szczęśliwy, że cię poznałem.
Wzajemnie.
DASZ RADĘ
POKOCHAJ SIEBIE
DZIEŃ CZWARTY
ABY PRZENIEŚĆ GÓRĘ
ZACZNIJ OD MAŁYCH KAMIENI. KONFUCJUSZ
SIEDZIBA RÓŻOWEJ BRYGADY
Cześć.
No proszę.
Pięknie.
Fajne włosy.
Skarbie.
Bajecznie!
Tak.
Nie mogę się doczekać, w co go ubierzesz.
Chciałem powiedzieć „Z drogi”.
- No weź! - Co chciałeś?
Byłeś niegrzeczny?
Chłopaki, gotowi?
- Tak! - No dobrze.
Denton, wejdź, skarbie.
- Tak! - Ale przystojniak.
Świetnie. Cudnie.
Oto i jego tyłeczek.
Też świetny.
Podoba mi się długość spodni.
Super, nie? Cudownie wygląda.
Jak się czujesz?
Czuję się wspaniale!
Cieszę się.
Wyglądasz obłędnie.
Ale chciałbym, żebyś przymierzył coś jeszcze.
Gotowi? Denton!
Świetnie.
- Rewelacja, prawda? - Tak!
Denton musi łatwo zmieniać styl.
Zmieniać to, co nosi zazwyczaj
na coś eleganckiego.
Nosi więc polo.
Tu mamy inne polo,
a te spodnie są bardziej szykowne od dżinsów.
Zakochałem się w tych butach.
Myślę, że to idealny styl dla trenera,
na spotkanie.
Naprawdę mi się podoba.
Jestem bardziej świadomy swoich ramion.
Czuję się bardziej pewny siebie.
- Niesamowite! - Materiał jest dla ciebie ważny.
Chciałem się upewnić, że będzie to coś miłego.
Świetny strój, żeby iść do szkoły.
- Gotowy zobaczyć szkołę? - Ja nie mogę się doczekać.
- Chodźmy. - Chodźmy.
Idziemy.
- Spójrz na niego. - Ja prowadzę.
- Podjeżdżają. - Tam!
- Jesteśmy. - Cieszę się!
- Chodź. - Zróbmy to.
Gotowy?
Wow!
To jego Sydney.
Ale przystojniak.
Dziękuję.
Nie tylko przystojny, boski…
Boski, zgadza się.
Jestem w szoku!
To miejsce ożyło.
Nowa farba rozjaśniła je i dodała koloru,
a barek dla studentów został wyeksponowany.
Od wejścia widać charakter szkoły,
i jej kolory: zielony, biały i żółty,
tak że każdy wie, że to kraina Orłów.
Chcę ci pokazać jeszcze coś wyjątkowego.
Wow!
To twoje nowe biuro.
Wciąż używałeś klasy jako biura,
a teraz jesteś szefem.
Potrzebujesz przestrzeni,
gdzie możesz spotykać się, rozmawiać z uczniami.
Chciałem stworzyć przestrzeń, która jasno komunikuje:
„To dyrektor sportowy. On tu rządzi”.
Niesamowite.
Jestem w szoku.
Odebrało mi mowę.
Teraz mam coś, co sprawia,
że nie czuję się jak, no wiesz, byle gówniarz.
Jestem dyrektorem sportowym.
Tak.
Chciałem ci wyjaśnić skąd ten burger z mięsa mielonego bez bułki.
Musimy zapełnić trybuny.
Na początku tygodnia powiedziałeś mi, że najbardziej lubisz
burgery, które robił ci tata.
Tak.
To ten sam przepis na mięso, który dostałam od niego,
tylko z nachosami zamiast bułki.
Pycha.
Czuję przepis mojego taty.
Napełniłeś moje serce. Dziękuję.
Wow!
„Chroń gniazdo”.
Cudowne.
Chroń gniazdo.
Wspaniałe.
Uwielbiam to.
- Musimy zagrać. - Rewelacja.
Namalowaliśmy walecznego orła,
który nie tylko będzie dla uczniów źródłem energii i dumy,
ale też zastraszy rywali na boisku.
I twoje motto,
by przeciwnicy wiedzieli, że czeka ich tu ostra walka,
bo będziecie chronić tego miejsca całym sercem.
Tak!
Dalej! Naróbcie hałasu!
Jeszcze jedno miejsce, wasza nowa szatnia.
Jeszcze jedno?
Uznałem, że skoro nie odnawiano jej od 1978 roku,
najwyższy czas.
Wow!
Prawda?
Wow.
O Boże!
Chodźcie tu.
Zasłużyliście na nowoczesne miejsce, które będzie was reprezentowało.
Fotele do masażu!
Mamy też nowy ekran dotykowy, na którym można analizować rozgrywki.
Nieważne. Nie mam pojęcia, co robię.
Widzicie?
Mam nadzieję, że będziecie jeszcze bardziej dumni
z waszej szkoły, wydziału sportowego
i oczywiście z trenera.
Tak!
Świetnie!
Rozmawialiśmy o zaufaniu do siebie
i poprosiłem, żeby któryś z uczniów powiedział ci, co dla niego zrobiłeś.
Mój trener znaczy dla mnie…
KAPITAN DRUŻYNY
Cieszę się, że jest moim trenerem.
Kocham go.
Teraz nasza kolej, by nasz zespół odniósł sukces.
Zrobimy to wspólnie. Jesteśmy drużyną. Jesteśmy razem.
To, co zrobiłeś, wpływ, który wywarłeś na innych…
Nigdy więcej nie wejdziesz na spotkanie czując, że nie dasz rady
i że ci się nie uda.
Już ci się udało. I nadal tak będzie.
Musisz tylko wierzyć w siebie.
Bo my wierzymy.
W porządku! Zróbmy to!
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Ja po prostu…
To było cudowne doświadczenie.
Ten czas, który spędziłem z wami,
to jedno z najpiękniejszych zdarzeń w moim życiu.
Zmotywowaliście mnie, żeby coś zmienić
i doświadczać nowych rzeczy.
I daliście mi możliwość naprawdę sięgać gwiazd.
Podejmuj ryzyko. Tego mnie nauczyliście.
Dzięki wam zyskałem pewność siebie, której potrzebuję jako dyrektor sportowy.
Ogromnie wam za to dziękuję.
Nauczyliście mnie wielu ważnych rzeczy, takich jak dbanie o siebie.
To podstawa prawdziwie zdrowego życia.
Dzięki wam dowiedziałem się bardzo dużo
o samym sobie.
- Uściskajmy się! - Grupowy przytulas.
Chodź tu.
- Do widzenia. - Pa!
Do zobaczenia.
Nie zapominaj,
ufaj sobie.
Kocham cię.
UWIERZ
Czuję to.
NOWY DENTON
GŁUSI MOGĄ ZROBIĆ WSZYSTKO TO, CO SŁYSZĄCY,
POZA SŁYSZENIEM. - I. K. JORDAN
Futbol!
Mam burgery z nachosami!
Uwielbiam je!
Kochamy je.
Oto sposób, by was zgarnąć.
Neon też jest zadowolony.
- Wezmę nachos. - Oby wygrali.
- Gotowi? - Zróbmy to.
Obyśmy wygrali!
- Uroczo. - Patrzcie, jaki przystojny!
Denton, masz gości, chodź.
Hej!
Cześć, trenerze.
Co u ciebie?
Cześć, tato!
Za mało widujemy ojców z taką fryzurą.
- Tak. - Jak Kenny Rogers. Super.
Tak się cieszę.
Kocham jego mamę. Jest taka słodka.
Niespodzianka.
Niespodzianka!
Nie miałem pojęcia!
Chcesz wejść do szatni?
Możesz zobaczyć przemowę.
- Tak. - Chodź.
Uwaga wszyscy, usiądźcie.
Wiem, że się denerwujecie.
Ale jeśli pokonacie swoje lęki,
powstaniecie.
Pytam więc was teraz,
czy będziecie w stanie stawić czoła samym sobie?
- Kim jesteście? - Orły Wojny!
- Dalej! - Wie, jak ich zmotywować.
O tak.
Denton chce być jak swój ojciec,
robi to, a jego tata jest na trybunach.
To piękna chwila.
- Tak! - Tak!
Uwielbiam cheerleaderki.
Ruszamy.
Ty, ty, skrzydłowy.
Czasem wielkie cele nas przytłaczają,
bo myślimy, że nam się nie uda.
Ale jak długo idziesz do przodu
wierząc w siebie,
nigdy nie przegrasz.
Denton wkracza w kolejny rozdział życia,
zdeterminowany, by utrzymać szkolny program sportowy,
oraz działać na rzecz uczniów i społeczności Głuchych.
Mam nadzieję, że w tym tygodniu udało nam się przypomnieć mu,
jak wiele robi i że powinien to doceniać,
bo dzięki temu zyskuje pewność siebie.
Najważniejsza rzecz, jakiej się nauczyłem podczas tej podróży,
to zaufanie do siebie.
Idźcie do szatni.
Moje miejsce…
Moje miejsce jest tutaj.
Raz, dwa, trzy!
Orły Wojny!
Czuję, że przyszłość szkoły będzie w dobrych rękach.
Hej.
Ojciec i syn!
Tak, królowo.
#MODNEPORADYRÓŻOWEJBRYGADY
JAK RÓŻOWA BRYGADA ROZUMIE ASL?
Myśleliście, jak rozumiemy ASL?
Mamy tłumaczy.
- Bez was nie dalibyśmy rady! - Chodźcie tu!
Dziękujemy.
Tak, królowo!
Tak!
Napisy: Anita Rudomina