ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
May nadaanan tayong dragon. Bakit ba ang daming dragon?
Akala ko sabi mo, "Nadaanang drag queen." E, nasaan siya?
-Sa ganitong oras? -Pwede rin 'yon.
Vegas 'to, baby.
-Para kanino naman this week? -Kikitain natin ngayon si Sean!
-Yehey! -Yehey!
Hindi bumagsak ang mga haring ito.
Kailangan nilang harapin ang isa't isa sa labanan ng kamao sa kamao!
Tapos 'yong mga tao, magsisitayuan at magwawala.
"Nakapagtanghal si Sean sa entablado sa buong mundo."
"Kamakailan lang nagsimula siya sa Tournament of Kings
sa Excalibur Hotel."
"Siya ang gumanap kay Merlin the Wise at kay King Arthur."
Sa nakaraang 12 taon, 'yan ang buhay ko, 'yong Tournament of Kings.
'Yon na ang pinakamatagal na show sa Strip.
Kaya maraming nagsasabi na kadikit na 'yon ng Vegas trip nila.
"Noong na-injure siya sa tuhod,
kinailangan niyang hubarin bigla ang wizard's hat niya.
-Nakakalungkot. -Wag naman…
Di ako nagkaroon ng final performance.
May apat na qualities of movement. 'Yon ang gagawin natin ngayon.
"Ngayon, nagtuturo na si Sean bilang acting coach at mentor."
-Maganda 'yan. -Oo.
"Tama. Next evolution."
"At matapos ang mga taon ng pagganap bilang iba't ibang tao,
nakuha na ni Sean ang role of a lifetime bilang asawa at ama,
kasama ang bago niyang asawa, si Kate, at stepson, Brendan."
"Bago kay Kate, palipat-lipat lang ng lugar si Sean
at tinatawag ang sarili niyang palaboy."
Mga palaboy ba tayo, kasi palipat-lipat?
-Hindi, mga pala-gay tayo. -Mga pala-gay nga!
No'ng nagse-settle down na at ikinakasal na ang mga kaibigan ko,
kumakain ako ng Pizza Pockets ng dollar store.
Di ko akalain na magiging tatay ako. Di ko rin akalaing ikakasal ako.
Survivalist ako. Maglalakbay ako at magtuturo ng wilderness skills.
Magca-car camp ako at kukuha ng aso.
Iyon ang akala kong gusto ko.
At nakilala ko si Kate.
Ngayon, ang pagiging ama at asawa,
'yon ang gusto kong gawin sa buhay ko.
Isa si Sean sa pinaka-best
na tatay para sa isang bata.
Adventure talaga palagi.
"Bumili ng bahay sina Sean at ang pamilya mula sa magician."
-Wow. -Wow.
Buti naman.
Si Luna ang nagpatayo nito. May magic school siya dito dati.
Mystical 'yong aesthetic. Malamang, kasi magician siya.
"Quirky ang multilevel home…"
na trigger word para sa 'kin.
"Na may mga Gothic touch na tinatawag ni Sean
na Wednesday chic, na hindi chic."
Sabi ni Luna, "Ayusin mo na lang."
Pero mahirap makahakot ng pera para do'n.
At mahirap 'yong mga gawain mismo.
Tatanggap ako ng maraming trabaho at kukuha ng mga gig hangga't kailangan.
Magtatrabaho ng mas maraming oras
para masiguro ko na naaalagaan ko ang pamilya ko nang mabuti.
Nakita ko na si Sean na nagtatrabaho ng 16 hours a day nang ilang linggo,
umuuwi na masakit ang tuhod,
tapos tutulong sa pag-ayos ng kung ano sa bahay.
Gano'n lang talaga siyang tao.
"Mula no'ng natapos na ang role niya bilang Merlin,
nahihirapan si Sean hanapin ang identity niya sa labas ng stage."
Humihina ang kumpiyansa niya
dahil sa mga bagay
na natapos sa buhay niya.
Sobra siyang conscious sa itsura niya.
At nararamdaman niya kung sino siya,
pero naiipit siya kasi hindi niya alam kung paano niya ma-express 'yon.
"Gusto nina Kate at Brendan mabigyan si Sean
ng retirement mula sa The Tournament of Kings.
Sa katapusan ng linggo,
plano nilang mag-host ng gathering ng friends
para i-celebrate ang pambihirang actor na si Sean
at ang pagiging pambihirang mentor niya."
-Wow. Ang ganda. -Oo!
"Dalhin natin 'tong Merlin mula hocus-pocus sa family focus!"
Best mission statement ever 'yon!
KITAIN NA ANG WIZARD!
Ang gusto kong gawin n'yo, bumalik tayo sa authentic walk natin.
Gusto kong maglibot kayo at hanapin ang kagandahan.
Magpaka-theatrical tayo.
-Handa na ako. -Tara na!
'Yang pintong 'yan!
Maging aware kayo sa sarili n'yong artistic center.
Pinapanood kita at sa tingin ko, kasama 'yon kasi inoobserbahan kita.
Kaya palagay ko, pwede 'yon sa akin. Ayun, gusto ko 'yon.
-May… -Ang gorgeous naman ng lalaking 'yan!
-Naku! -Kumusta ka?
Tingnan mo siya, honey!
Hi, ako si Karamo!
No'ng nakita ko si Sean, excited ako na isang retired na senior ang makakasama.
-Diyos ko. Ang saya. -Kumusta? Ang pogi mo.
Forty-seven siya.
Forty-ano?
Hindi siya 47.
E, 43 ako. Kung 47 'yon…
Naku girl, sakto ang dating namin.
Sino'ng magli-lead?
-Ikaw ang bahala. -Ikaw na? Ayos.
Sa kulot na ganyan,naniniwala akong mali-lead mo 'tong class.
-Magaling. -Wow.
Umalis na tayo dito! Go!
Bye, everyone!
Gusto ko yata ng Vegas tattoo.
Sean, may mga tattoo ka ba?
Meron nga.
-Meron? -Oo, meron.
Anong klase?
May coyote ako dito.
'Yon ang survival side ko. Kasi sila ang ultimate survivals sa North America.
Survivalist ka?
-Oo, wilderness survivalist. -Ang galing.
Tumira ako ng 45 araw sa Ozarks noon.
-Sampung araw, kutsilyo lang ang hawak. -Wow.
-Ito na. -Hi, bahay!
-Salamat sa pagpapatuloy sa amin! -Hi, home.
Sige. Hindi, nandito ang bahay.
-Salamat, Sean. -Salamat sa pagtanggap sa amin.
Nagdala ako ng mga kaibigan.
-Diyos ko! Hi! -Diyos ko! Wow!
Hi, my love!
-Surprise! -Hi!
-Hi. Ako si Karamo. -Hi.
-Nice to meet you. Ganda mo. -Nice to meet you. Naku.
Sabi ng tita ko noon, "Bawat relasyon, may bulaklak at hardinero."
Magandang bulaklak ang nakikita ko kay Kate.
-Ako si Jeremiah. Kumusta? -Hello!
-Ako si Tan. Kumusta? -Hi. Ako si Brendan.
Ang cute lang ng anak niyang si Brendan.
May freckles. Parang batang scientist din.
-Mag-explore tayo. 'Yong bathroom. -Oo.
Nordic honey wine.
-Ano'ng nasa baño na 'to? -"Beach Babe."
-Ang nice niyan. -Amoy costal.
Naku po.
Di ko alam na may gluten-free Oreo. Mabuti naman.
Susubukan kong tanggalin ang mga kurtina.
-Ngayon? -Oo.
Diyos ko.
Narinig mo ba 'yong tili ko?
Buti na lang, hindi nasira.
Ayan ang suit. Chic.
-Ano'ng tingin mo sa itim na banyo? -Gustong-gusto ko 'yon, honestly.
-Talaga? -Tingin ko, maganda.
-Di mo makita 'yong nangyayari. -Oo nga. Gusto ko 'yon.
Naku po.
Pwede ako maging tagabundok gamit 'to.
Kung survivalists ang Fab Fives at nakatira sa gubat,
papatayin ng oso si Antoni nang biglaan lang.
Clam chowder.
Tapos, tingin ko si kawawang Tanny, natutulog lang tapos kakainin siya.
"Red rum."
Ako, lalayas na. Bye sa inyo.
Hindi.
Tingin ko si JVM ang pinakamakakatagal sa wilderness.
Nakita ko ito sa bintana, at talagang hindi pwedeng hindi ko ito makuha.
Biro lang 'yon. Sabihin mo sa HR.
Dito na pala kayo nang mahigit isang taon?
-Lampas lang ng konti sa isang taon. -Saan kayo tumatambay?
Sa umaga, gagawa kami ng kape, tapos uupo kami dito at magkukuwentuhan.
Kapag nagluluto kami ng hapunan, Aakyat si Brendan. Tapos kakain na kami.
-Dito 'yong heartbeat. -Oo.
-Okay. -Sige.
-Tingnan natin ang boudoir. -Sige.
-'Yan ang kuting namin. -Hi, sino ka?
Si Baby Girlface.
Okay. Hi.
Nagulat ako no'ng nakita ko 'yong kuwarto ng pusa
kasi mukhang 'yon ang nakatira doon.
-Wow. Grabe 'yong ginawa sa kisame. -Oo nga, e.
-Kayo ba ang gumawa nito, o minana lang? -Minana namin.
Okay.
At may mga closet dito.
At isa pang closet doon?
Oo. Ito ang ofrenda.
Ano 'to?
Ang nanay ko, mahilig siyang lumamon ng Lay's.
-Kaya… -Ang sarap.
Siya 'to, tapos ito 'yong kakamatay lang na tatay ni Sean.
Kailangan nating makasiguro na may tahanan itong lahat.
Magandang ideya ang ofrenda.
Sino ba ang ayaw magbigay-pugay sa yumao nilang mahal sa magandang altar?
Pero hindi pag matutulog na.
Gusto mo bang nasa tabi sila sa pagtulog? Gusto mo gano'n ka-close?
-Kailangan nila ng lugar kung saan. -Oo.
Sisiguraduhin kong igagalang natin sila sa espesyal na paraan.
-Ano'ng nandito? -Ito ang theater room.
Gusto ko ng magandang teatro.
-Wow. -Ito ang stage.
Mahilig ako sa magagandang costume. Mahilig ako sa fashion movie montage.
Sandali. Wig ba 'to?
Sobrang nakakatuwa.
Ano 'to?
Noong ginawa ng may-ari ang banyong 'to, gusto niya ng Buddhist feel.
Ito ang Vegas element namin, kasi para kaming nagsusugal.
-One-ply toilet paper. -Oo.
At maraming flush.
Parang…
-High maintenance siya. -Oo.
Medyo na-paralyze kayo sa mga nakaraang desisyon, masasabi ko 'yon.
-Oo. -Okay.
Wow, ang ganda mo.
-Jeremiah! -Jer!
-Ano 'to? -Ako 'yong masamang step-sister.
Ang ganda-ganda ko ngayon.
Wag n'yo akong iwanan.
O, napakagandang sirena.
Isa akong mandaragat, at napakaganda mo…
Ang laki ng dede ko! Oo.
Para akong si Ariel.
Alam mo 'yon, parang napaka… marine.
Dumating na ang gwapong prinsipe. Naku, ang pogi niya.
Pwedeng patanggal ng hat?
-Oo naman. Ilugay ko ba? -Gustong-gusto ko…
Gusto kong makita 'yang pony.
-Patingin lahat. -Sige. Ayan ang buhok.
-Wow. -Oo.
May paborito kang lasa?
-'Yang 'yong hair products ko. -Naku.
'Yong beauty routine kay Sean,
parang kung ano si Jennifer Lopez kay Mariah.
-Oo. -Oo nga.
Di lang nila kilala ang isa't isa.
Noon ka pa bang long hair?
Para sa Tournament of Kings, mas madalas na gusto nila'ng mas mahaba.
-Ano'ng nararamdaman ngayon? -Di ko alam.
Ang weird nga, may parteng walang buhok.
-Oo. -Kakaiba nga talaga.
-Ano'ng pakiramdam mo do'n? -Natatago ng ponytail ko.
-Oo. -Pero gusto ko parang, "Hindi, ayos lang."
Pero siyempre, medyo nai-insecure ako.
Ang ganda na ng mga wig ngayon
kung gusto nating pag-isipan 'yon, pero di naman kailangan.
Gusto ko lang banggitin para mapag-isipan mo.
Game na game ako dahil magician ka.
Yes ang ibibigay ko talaga sa 'yo.
Tipong, gawin na natin. Susubukan ko ang kahit ano.
Iwa-wax ko 'yang tenga mo.
-Sinasabi ko na. -Oo ba, sige.
Sumasama ka ba sa pag-survivalist niya? Nagsasama ba kayo sa kagubatan?
-Oo. -Sige.
Lumalabas kami at nagpi-picture ng mga bundok o hang out lang.
Siya na talaga 'yong father figure ko.
Pero minsan nakakalimutan niya
kung gaano kalaki ang nagagawa niya at kung gaano siya pinahahalagahan.
Hirap siyang humingi ng tulong.
Kaya itatapon niya lang ang sarili niya sa mga bagay-bagay.
-Inuuna ba ni Sean ang sarili niya? -Hindi.
-Hindi talaga. 'Yong tipong hinding-hindi.
Okay.
Boulangerie.
Walang laman ang ref.
Unfortunately, pareho kaming busy.
Nasa master's program siya.
Kung hindi magluto si Kate, microwavable na pagkain na lang.
-At mga meryenda. -Okay.
Madalas kaming mag-order sa bintana ni Brendan. At si Brendan ang…
-Ah, drive-through. -Drive-through.
-Okay. -Mapili siya.
May mga iilan na kaya kong lutuin na di masarap.
-Lalo na dahil… Hi. -Hello.
-Hi. Kailangan ko… -Pinag-uusapan ka namin.
Talaga? Sana mga magaganda.
-Oo naman. -Oo.
-May rehearsal ako, magpapaalam lang ako. -Love you. Mamaya na lang.
Mahilig siya sa pasta noon, pero hindi na pwede,
lalo na noong nalaman na may celiac siya.
-May iba pa bang dapat ingatan? -Type 1 diabetic.
At type 1 diabetic.
Gumagawa ako ng chicken enchilada,
at ilagay sa gluten-free flour tortillas o corn tortillas.
Gusto mo siyang alagaan.
Hangga't kaya ko sa anumang paraan.
-Hello. Hi. -Kanina pa kita gustong makasama.
-Gusto ko 'yan. -Pwede?
-Maninilip pa ako. Alis na. -Manyak.
-Sumama ka sa 'kin. Dito. -Ang saya.
-Excited akong makausap ka. -Ako rin.
Bago ko sabihin, gusto kong sabihin mo sa akin,
ano sa tingin mo ang naobserbahan ko?
Na, gusto ko nararamdaman ng mga tao na ligtas at minamahal sila sa tabi ko.
-Alam mo 'yon? -Ramdam mo bang ligtas at mahal ka?
-Oo. -Talaga?
Sinuwerte ako at biniyayaan ako ng napakabuting magulang.
-Wala namang perfect na magulang. -Oo.
Pero kung meron, malapit na doon ang mga magulang ko.
Buhay pa ba ang mga magulang mo?
Hindi. Buhay si Mom. Pumanaw ang Dad ko, two months ago.
-Pasensya na. Fresh pa 'yon. -Salamat.
Maraming shift na nangyari sa loob ng isang taon.
Oo.
-Bagong asawa. -Oo.
-Bagong bahay. -Oo.
Kamamatay lang din ni Dad.
Bago, bago, bago, bago, bago, bago.
Paano mo kinakaya?
Gusto ko pag mag-isa.
Alam din ni Kate kapag naging iritable na ako,
Sasabihin niya, "Kailangan mo mag-camping. Mag-reset."
Pero sa ngayon, kailangan ako ng nanay ko.
At kailangan ako ng anak ko. At kailangan ako ng asawa ko.
Kailangan ako ng artists ko.
Oo.
Alam mo ba ang kailangan mo?
Alagaan ang asawa at anak ko.
Wala akong maisip na mas magandang gawin sa buhay ko
kaysa maging mabuting ama at mabuting asawa.
Dahil din sa dad ko.
Alam mo, kapag iniisip kong maging mabuting tao,
'yong tatay ko ang pinipilit kong tularan.
Kailan ka huling naglaan ng oras para isipin ang kailangan mo?
Di ko alam.
-Oo. -Di ko alam. Grabe nga.
-Dito ka pala nagtatago. -Nagtatrabaho ako.
Oo nga.
Malaking problema. May pag-uusapan tayo. Alis na.
-Okay. Bye. Sige. -Kailangan kong mag-focus.
Ang daming costume.
Ang totoo, 'yong asawa ko ang may maraming costume.
Sige, ano 'to?
Ano 'to?
-Costume ba 'to o totoong buhay? -Totoong buhay, pero pang-outdoors.
-Okay. -Capote ang tawag dito.
Pag malakas ang ulan, ito ang magpapainit sa akin.
Hindi ba 'to sobrang makati?
Naku, komportable 'to. Binabalot 'to paikot.
May mga bulsa sa loob. Pwede ko 'tong isara.
Di ba?
Di ko alam ang sasabihin.
At bihira akong nauubusan ng sasabihin.
Gusto mo ba ang coat na 'to?
Gusto ko 'yong function nito.
'Yong Merlin costume. Meron ka?
Wala. May picture ako.
-Patingin nga, please? -Oo, sige.
Okay, talagang bongga pala.
Kapag wala ka sa entablado, kapag wala ka sa trabaho,
ano ang suot mo?
-Nagsusuot ako ng maong at T-shirt. -Okay.
Tapos may iba't ibang istilo ng ganitong uri ng sumbrero.
-Okay. -Kung lalabas ako at kailangang pumorma.
May mga long-sleeve shirt akong sinusuot.
Shirts ba o T-shirt?
Parang 'yong mga henleys.
-Okay. -Oo.
Madalas kapag ang ganda ng suot ni Kate,
tapos ako, magsusuot ng magandang shirt,
pero nakamaong pa rin ako, tapos katabi ko siyang naka-dress.
Susugal tayo nang konti, pero magiging worth it.
-Gusto ko 'yan. -Hi, kids.
Ano'ng pinag-uusapan n'yo?
-Gusto niya 'tong coat. -Sige.
Ibabase niya ang lahat dito sa…
-Brendan, ano'ng tingin mo dito? -'Yong totoo.
Ayos lang.
Ang bait mo naman.
-Ano nga? -Excited ako.
Gusto ko nang makita ang gagawin nila sa 'yo.
-Basta… -Wag gano'n!
"Excited" ang sinabi.
Gumanap na Merlin si Sean ng 13 taon.
At pakiramdam ko, medyo ipit pa siya sa look ng character na 'yon.
At sa bagong yugto ng buhay niya, hindi pa niya nahahanap ang sarili niya.
Plano ko kay Sean, bibigyan ko siya ng new look.
Medyo nalalagas na ang buhok niya, at naapektuhan ang kumpiyansa niya.
First time 'to sa Queer Eye, gagawin natin 'yong hair system.
Excited na talaga ako dito.
Sa katapusan ng linggo, gusto kong maintindihan ni Sean
na siya naman muna.
Deserve niya na kumustahin siya at siya naman ang tulungan,
tulad ng pagtulong niya sa iba.
Ang mission ko ngayong linggo, para malaman kung sino talaga si Sean.
Wala nang artista. Wala nang performance. Tunay na Sean.
Ang daming nangyayari sa bahay nila, pero walang nagpapakita kung sino sila.
Parang di pa nila nararamdaman na kanila talaga 'yon.
Gusto kong pumasok sila at maipagmamalaki ang bahay.
Chef!
-Kumusta? -Buti nakarating ka. Kumusta?
Itong si Sean na tinutulungan ko, gusto ko makapagluto siya para sa asawa niya.
Sa kabila ng lahat ng mga bawal na pagkain kay Kate,
mahilig din siya sa pasta, bagay na di na niya na-e-enjoy.
Ano'ng sakto do'n? Gnocchi.
Naisip ko, Gnocchi à la Parisienne.
Gusto kong gumamit ng kamote dahil mas mababa ang glycemic index,
o kaya gluten-free flour na lang?
Magandang ideya 'yan
dahil kung gagawa ka ng classic gnocchi…
-Oo. -…baka hindi magdidikit.
-Mismo. -'Yong gratin ang magdidikit sa kanila.
-Pwede ko gamitin ang kusina mo? -May susi ka.
-Salamat. -Oo naman.
GUSTO KO LANG NA MAY MAKAKITA KUNG SINO TALAGA AKO. - MERLIN
-Kailan ka huling namili? -Hindi ko na maalala.
-Mauna ka. -Salamat.
-Okay. -Sige.
Madalas, mga outdoor stuff 'yong gusto mong gawin,
pero busy din ang buhay mo.
Gusto kong subukang gumawa ng look para sa mga damit mo na maraming aspeto.
Isa lang lahat.
Handa ka bang subukan?
-Oo naman. -Kahit ano'ng gusto ko?
Oo naman.
Gusto kong maghanap ng damit para kay Sean na sakto para sa buhay na papasukin niya,
kahit hiking, o pagtuturo sa school,
lalabas lang kasama ang asawa niya, o kasama ang stepson niya.
Gusto lang natin ng isang solid na closet na sasakto para sa bawat aspeto ng buhay.
Kapag nag-iikot ka sa store,
ano'ng iniisip mo bukod sa, "Kailangan ng maong at T-shirt?"
Hindi ako masyadong masaya sa katawan ko. Kailangan kong isipin, kakasya ba 'to?
Titingin ba ako sa salamin at mapapangitan ba?
At pag nangyari 'yon, parang, "Uuwi na ako. Ayoko na."
-Alam mo 'yon? -Oo.
Ilang beses ko nang naranasan 'yon para malaman ko,
na itong maliit na kahon lang ang pwede.
At anuman ang di pasok do'n,
pwedeng magpasabi sa akin paglabas ko sa dressing room na,
"Gusto ko nang umalis."
Kung may mga issues ka sa nararamdaman mo sa katawan mo
tungkol sa physical appearance,
ang tanging paraan lang para gumaan ang loob mo,
kung maumpisahan mong ayusin ang mga damit na mararamdaman mong ikaw 'yon.
-Mas magiging komportable ka. -Oo.
Kaso ang mahirap, ang dami mo naging role,
sa tingin ko nakalimutan mo na 'yong saya ng pagiging ikaw lang.
Sobrang tindi ng saya sa pagiging ikaw.
Kung hindi ka cute, baka hindi ko ie-encourage 'yon.
Pero cute ka, kaya i-embrace natin.
Okay, Sean, handa na?
-Handa na ako. -Dito tayo?
Ang rugged ko.
-Rugged nga, pero ayos na ayos. -Oo.
Gusto kong malaman ang nararamdaman mo sa look na 'to.
Hindi ko maiwasang mainis dahil sa sikip, tapos ito rin masikip.
-Tapos nararamdaman ko… -Okay.
Pag nasikipan na ako, gusto ko nang magtago.
Sige.
Kung medyo conscious ka sa area na 'to,
lagyan mo lang ng isa pang layer, halos matatakpan na.
At kung mas malaki nang isang size 'to, halos di na mapapansin.
-Oo. -Hindi ka na maco-conscious.
Ngayon, naiintindihan ko na talagang malaking bagay sa 'yo 'to.
Kaya pagdating sa bahay n'yo,
sisiguruhin kong mas malaki nang konti, at sana mas gumanda ang pakiramdam mo.
-Komportable 'yong maong, di ba? -oo.
Sapat lang 'yong stretch niya, kaya masusuot mo rin outdoors.
Pwede kang yumuko at magtayo ng tent
o magluto ng pagkain at komportable ka pa rin.
Oo nga.
Nakikita mo na ba 'yong direksyon?
-Oo. -Ayos. Sige, magpalit tayo.
Okay.
-Gusto ko 'to. -Yay!
-Gusto ko. -Ba't mo gusto?
Sasabihin ko ang bagay na pinaka-nerdy.
Star Wars character ang nakikita ko.
Di ko alam ang ibig sabihin niyan.
'Yang boots, pwede ka mag-dress up, o dress-down.
'Yong maong, pwede mag-dress up o down.
Gusto kitang bigyan ng jacket pwede mong isuot
sa mga mas pandress-up na okasyon.
Pero kukuha ako ng mas sopistikado nang konti
para sa retirement party mo.
-Ayos ba? -Ayos na ayos.
Magsho-shopping pa ako ng ganitong vibe.
Dadalhin ko si Sean sa Brasserie B sa Caesar's Palace.
Ginagawa 'yon ng kapatid ko sa frosting ng Toster Strudels.
-Ako rin! -Oo.
Gusto ni Sean na mas dumalas sa Kusina.
Iniisip niya kung paano makakapag-provide para sa pamilya niya.
Nakahanda na ang lahat.
Pero 'yong ready-made na pagkain na iinitin lang,
hindi maganda 'yon.
Dahil celiac si Kate, pati type 1 diabetes,
dapat maingat tayo sa asukal, pati sa gluten.
Pero sabi mo mahilig siya sa Italian food.
-French food. -Oo.
Sa tingin ko nakita ko na 'yong perfect dish.
-Gnocchi à la Parisienne. -Okay.
Bale, Parisian gnocchi. Italian kasi talaga ang gnocchi.
Sa halip na patatas, gagamit tayo ng kamote.
Sa halip na traditional flour, gagamit tayo ng gluten-free flour.
Pero sisimplehan lang natin. Handa ka na ba?
Kailangan ko yata ng hairnet para sa balbas ko.
Ayos lang 'yan.
-Nag-bake ako ng kamote. -Okay.
Pinalamig ko muna nang husto, dahil maglalagay tayo ng itlog.
Ayaw kong maluto 'yon.
-Magbasag ka ng isang itlog, please. -Sige.
Titimplahan ko lang 'to.
-Konting Kosher salt lang. -Okay.
Idagdag na 'yong gluten-free flour.
Paunti-unti lang.
Dahan-dahan lang para di magliparan 'yong flour.
-Ayan. -Ang galing nito.
Binibigyan mo rin siya ng something. Ang galing…
-May bonus points ako. -May ginagawa ka rin para sa sarili mo.
Ganyan ang consistency dapat.
Ito ang vibe na gusto natin. Maliliit na dumplings.
Ang ginagawa ko, nilalagyan ko ng konting lubog gamit ang daliri ko
para maiipon diyan 'yong ilalagay nating sauce.
Nakakita na ako ng iba't ibang hugis at sukat nito.
-Pwedeng mga heart? -Ang romantic mo.
Frozen spinach.
Ang daming tubig nito.
Ang gagawin mo, gumamit ng heavy-duty paper towel.
Tapos pipigain mo lahat ng tubig.
-Pipiga lang ako nang isa. -Sige.
Nakukuha n'yo ba 'to? Close-up dito.
Biceps, kailangan n'yo 'yan. Ang ganda.
Hihiwain lang natin 'to.
Perfect. Gagawa tayo ng sobrang mabawang na sauce.
Sabi mo walang gluten, pero wala kang sinabi tungkol sa butter.
-I-triple mo pa kung gusto mo. -Bawang na hiniwang manipis.
-Ilalagay natin 'yan. -Okay.
Magkakayod ng konting lemon.
Maiisip mong ganito dapat magpiga.
Pero dapat ganito, para tutulo ang katas, tapos kung may buto, maiiwan.
Dalawang lemon.
Ngayon, papatayin ko na ang apoy.
Konting parsley.
Dadagdag ng sharpness 'to.
-Ayos. -Tinadtad nang maliliit.
Ilalagay ko lang 'to konti sa base.
Tapos bubuuin na lang natin.
Nakaset na 'to sa 200. At maghihintay na lang tayo.
Dairy man o gluten,
pakiramdam ko, extreme ang ginagawa ng marami.
Pag nalamang may limit sila,
iniiwasan na lang nila 'yon ng buo.
Kailangan mo lang maghanap ng kapalit at mga bagay na pwede sa katawan mo.
Tingnan natin 'to.
Brown na. Golden na.
-Tingnan mo 'yan. -Oo.
-May crispy cheese sa gilid.
Diyos ko.
-Sige. -Cheers.
Grabe 'to.
-Kakainin din 'to ni Brendan. -Talaga?
Kahit may spinach?
Di ko muna babanggitin 'yong spinach.
Tara na.
Uy, may drill siya?
Oo. Di mo ba 'ko kilala?
Wow.
Butch na butch ako ngayon.
Sobrang butch.
-Gusto ko 'yan. -Hi.
-Hi! Buti nakita na kita. -Kumusta?
-Ayos lang ako. Excited ako. -Ako rin.
-Saan kayo nanggaling? -Gumawa kami ng gnocchi.
-Sobrang galing. Ang sarap. -May dala ka?
-Hindi. Inubos namin. -Ang selfish.
-Kasalanan ko 'yon. Oo. -Grabe naman.
Gagawa tayo ngayon ng kitchen island para sa bahay mo.
Ito ang unang furniture na ilalagay mo sa bahay mo na ginawa mo,
na pinagmamalaki mo at iyong-iyo.
-Sige. -Okay ba?
Ang galing no'n.
Maraming salamat.
-Enjoy, pero di kasing enjoy mo sa 'kin. -Oo naman.
Hindi naman 'to competition!
Dito tayo.
-Gusto kong mag-decide ka ng stain. -Okay.
Titingnan natin at mag-decide. Eto. Siyempre, safety first.
-Para sa 'yo. -Salamat.
-Pwede ba akong magtanong na random? -Oo.
Hindi naman random talaga.
Bakit wala kang mga gamit mo talaga sa bahay mo?
Mga gamit mo talaga?
Sa halos buong 20s ko at 30s ko, may Yukon ako.
Car-partment ang tawag namin. Halos nandoon lang kasi ako palagi.
Paiba-iba ako palagi ng mga gig at pumupunta sa bagong lugar.
Kaya di talaga ako nagkaroon ng maraming gamit.
Kaya pagdating ko sa bahay,
Wala akong kahit ano na parang isang pamana o mahalaga
na maco-contribute ko.
Gusto ko nang makita 'yong uuwi ka
tapos mararamdaman mo na at home ka sa lugar mo sa unang pagkakataon.
-Oo nga. -Hindi 'yong naipasa lang.
Sa ngayon kasi, di ko nakikitang nire-representa kayong dalawa.
-Oo. -May maganda kayong bahay.
Ang ganda ng love story n'yo.
Sinasabi ng mga tao na fairy-tale romance 'yong amin.
At na loko ko si Kate para pakasalan niya ako.
Ako, "Oo nga. Ha ha." Biro lang nila.
Pero sobrang saya talaga, na parang, "Kurutin mo 'ko."
Alam mong deserve mo 'tong buhay na nabuo mo, di ba?
Alam mo, kasi…
Minsan nalulula ako na parang, may deserving ba nito talaga?
Oo ang sagot diyan.
Nabuo mo 'tong dakilang buhay dahil dakila ka.
Bahagi ka ng kadakilaan.
At sana makita mo ang sarili mo na nagsasalamin sa lahat ng 'yon
sa buong karanasan na 'to.
Gagawin ko ang makakaya ko.
Alam kong mas madaling sabihin. Pero magandang simula 'to.
Aling stain ang gusto mo?
Parang ito.
Provincial! 'Yan din ang gusto ko. Buuin na natin 'yong island.
Sana makita pa ni Sean ang halaga niya.
Naku, tayo ang kahulugan ng pagkalalaki ngayon.
-Di ba? -Oo.
Na maintindihan niya na ang dami niyang nagagawa,
at ginawa niya itong napakagandang buhay at dapat siguraduhin na bahagi siya nito.
-Voilà! Tingnan mo! -Panalo!
-Ano sa tingin mo? -Nagmumukha nang island.
-Ang ganda, di ba? -Magiging maganda 'to.
-Okay. Mabuti. -Oo.
Good job.
MULA SA EXCALIBUR SA NEXT CALIBER
Tara na.
Welcome sa Makeshift Union.
-Si Larry ito. Larry, Sean. -Hi.
-Nice to meet you. -Nice to meet you din.
Salamat at pinayagan mo kami na pumunta sa napakagandang space mo.
-Oo naman. -Sige, halika na.
-Change ang nava-vibe ko. -Okay.
-Pwede ko tanggalin ang sumbrero? -Oo.
Sige, tatanggalin ko na.
Parang ikaw ang tumubo sa balbas. Pero ayaw kong tanggalin lahat.
-Okay. -Pumasok 'yong daliri ko sa bibig mo.
-Gawin mo ang dapat mong gawin. -Sorry.
Pagkatapos natin, wala nang makakakilala sa 'yo sa party.
-Di ka na magiging ponytail guy. -Okay.
Hindi ikaw 'yon. Parang si Merlin 'yon, alam mo 'yon?
-Hindi ikaw si Merlin. Ikaw si Sean! -Hindi na ngayon.
-Hindi ka na Merlin. -Hindi!
Si Larry sa balbas. Si Samara sa hairpiece.
Tapos ako sa color at cut.
Binibigyan ka namin ng team effort para bigyang-buhay ang makeover na ito.
Kailan ang huling pagkakataon
na tiningnan mo ang sarili mo sa salamin at naisip mo, "Cute"?
Di ko masyado tinitingnan ang sarili ko sa salamin.
At sa tingin ko, sa totoo lang, sinasadya ko.
Ilang taon ang nakalipas,
ginawa namin 'yong production ng Othello at gumanap akong Iago.
Kinulayan nila ang buhok ko. Medyo okay ang itsura ko noon.
Sabi nila, mukha daw akong Dickens villain na magsasara ng ampunan. Pero…
Sige, ilalagay kita sa main character energy sa buhay mo.
Diyos ko!
Mahalagang era ng buhay niya 'yong Merlin,
pakiramdam ko ito 'yong next era, at mas magandang era 'to.
Kaya Merlin, salamat, pero pwede ka na do'n sa nakaraan.
Nandito na si Sean, at handa na siya maging sentro ng buhay niya.
Ay, pucha.
Wala nang atrasan, 'no?
Nagsusuot ng mga wig at hairpiece ang mga tao
sa loob ng libu-libong taon.
Higpitan lang, kasi hihilahin ko.
Pero malaki ang stigma dito.
Natutuwa naman ako na sa mga nakaraang taon,
ang daming mga lalaki na naglalakad sa red carpet sa Hollywood
na may suot na hairpieces.
Ayan!
Pareho lang 'yon kay Kylie Jenner na nagsusuot ng short blue wig
tapos long dark wig sa susunod.
At kung nakakatulong 'yon para mas maging confident, go lang.
I-express ang sarili.
Sean, sobra tayong nag-enjoy.
-Handa ka na ba? -Handa na.
Wag na nating patagalin.
Eto na ang new and improved na Sean.
Wow. Di ako makapaniwala.
Ibang-iba, di ba?
Naku…
-Oo, di ako makapaniwala. -Gusto mong lumapit at tumingin?
Naku…
Mukha akong mas bata.
-Di ako makapaniwala. Salamat… -Gusto mong hawakan?
Hindi. Gusto kitang yakapin.
Mas deretso na ang balikat niya. Para bang confident king.
Hindi na Merlin ang vibe niya.
Maraming salamat.
Eto na ang best work ko.
-Ang pogi mo. -Oo…
-Sobrang saya kong nakasama kita. -Hi, bubbe.
Diyos ko!
Seryoso ba kayo?
Ano 'to?
Diyos ko!
-Diyos ko! -Uy, Brendan. Kumusta?
-Na-miss kita. Love you. -Na-miss kita.
Gulat na gulat talaga ako. Kumusta ka?
-Sobrang saya. -Ang pogi niya, 'no?
-Oo! -Nate-take mo ba?
-Pare, grabe 'to! -Oo.
Oo. Akala ko nga nasa likod ka pa. Hindi ko nga na-realize.
-Hairpiece ba 'to? -Oo.
-Galing.
Hindi talaga halata.
-Ang galing. Hindi talaga halata. -Si Samara…
Samara, ang galing mo, girl.
Salamat sa tiwala.
-Oo naman. Salamat. -At sa napakagandang araw. Love you.
Sobrang saya. Maraming salamat.
Tingnan mo naman. Ang ganda.
Ang ganda, di ba?
-Wow. -Oo.
Oo. Ito ang simbahan ko.
-Handa ka na ba sa spiritual moment natin? -Handang-handa na.
Grabe 'yong hangin.
Okay.
Ang cute sana ng shirt ko kaso lumabas ang dede ko.
Okay.
Umalis ako sa comfort zone ko para madala ko si Sean
sa kung saan komportable siya.
Dahil gusto kong matanggap niya na ayos lang humingi ng tulong.
At inimbitahan ko si Brendan
dahil kailangan ko siya maparating talaga 'yong puntong 'yon.
Ipagdasal n'yo ako. Dahil seryoso, nandito 'yong mga killer.
Pero dahil gusto niya, gusto ko.
May kutsilyo ako. May backpack ako.
Kaya bahala na.
Hindi ako naging Boy Scout o mga ganyan.
Di ko naranasan 'yong nature stuff.
Oo. Di ako masyado nag Boy Scout kasi 'yong dad ko ang nagdadala sa 'kin.
Siya ang unang tao na nagturo sa akin ng skills.
-Ang galing. -Oo.
Gusto ko rin dito dahil dito nangyari
'yong mga paborito kong kuwentuhan namin ni Brendan.
Oo.
Sa tingin mo ba makakagawa tayo ng apoy dito?
Oo.
Bilang tatay at partner, naiintindihan ko ang pinagdadaanan ni Sean.
Gusto niyang malaman ng lahat na nandoon siya para sa kanila.
Pero hindi siya mahal ng mga tao dahil sa mga ginagawa niya,
dahil din sa pagiging bukas niya sa mga tao.
Ayan na.
Kaya para sa magandang relasyon sa asawa niya at sa stepson niya…
Nakagawa ka ng apoy!
…kailangan humihingi rin siya ng tulong. Nando'n ang tunay na connection.
'Yong nandiyan kayo para sa isa't isa, maganda 'yon.
Kaya ko sinama si Brendan dahil kailangan marinig mo sa kanya,
pero dahil kailangan mo ng accountability buddy.
-At siya 'yon. -Oo.
Sisiguraduhin ko.
Binubuo mo ang relasyon bilang tatay at anak,
pero nagbubuo ka rin ng relasyon
'yong "Magtitiwala ako sa 'yo, ikaw din, nandito tayo para sa isa't isa.
Ano'ng gusto mong mabago?
Sa napansin ko kasi, para bang
"Kung malalampasan ko 'to sa loob lang ng isip ko,
hindi na sila dapat madamay."
Pero mas nag-aalala pa kami dahil do'n.
Hindi ka humihingi ng tulong. Di ka nagfo-focus sa sarili mo.
Ayokong mag-alala kayo sa 'kin.
Pero hindi solusyon 'yong "Ayokong mag-alala kayo sa 'kin."
Oo. Sa tingin ko, natatakot ka na magpatulong sa amin.
Tingin ko, pakiramdam mo na pinipilit mo kami.
O na parang pabigat ka.
Hindi ka pabigat. Kahit kailan, hindi.
-Oo. -Ano'ng masasabi mo do'n?
Alam mo, naalala ko ang tatay ko.
Pinalaki niya ako na dapat kaya ko ang lahat.
Ayaw ko siyang biguin.
Habang sinusubukan mong gawin mag-isa, lalo mong pinag-aalala ang mga tao,
na kabaligtaran sa gusto mong mangyari.
Naisip mo ba 'yon?
-Narinig ko. -Narinig mo?
Oo. Kasi buong akala ko pinapadali ko
ang mga bagay pag ako ang umaako ng lahat.
Alam mo 'yon?
Para marinig sa kanya na mas nag-aalala pa sila…
-Ayaw kong gawin 'yon. -Oo.
Gusto kong malaman mo na hindi dahil sa 'yo.
Dahil 'yon sa akin, na ayokong maramdaman ko na di ko kaya.
Pwede nating pag-usapan 'yong mga boundaries na,
"Ang sakit ng tuhod ko. at kailangan ko ng tulong."
Oo.
At maging komportable na hayaan kaming gawin 'yon.
Meron kang napakabait na tao dito.
Tingin ko alam mo na 'yon.
-Best man ko siya sa kasal. -Oo.
-Kakaiba ka. -Salamat.
Salamat, Karamo.
Love ko kayo.
PARANG KNIGHT AND DAY
Salamat sa Prime.
Saktong-sakto ang pagdating.
Nandito na sila!
Yay!
-Pu… -Hala, putik!
Dude! Ayos!
Diyos ko, parang binalik mo ang oras.
Ang saya, 'no?
Wow. At 'yong balbas. Mas marami na kaming nakikita sa 'yo.
-Patingin na ng bahay niya. -Tingnan natin ang ginawa niya.
Naku.
Pasok na.
-Langhapin mo 'yong amoy. -Naku…
-Sa taas? -Oo, sa taas.
Diyos ko.
-Di ako makapaniwala. -Grabe nga 'to.
Higit pa 'to sa anumang inasahan ko.
-Di ako makapaniwala. -Oo.
-Oo nga. -Okay.
-Di ako makapaniwala. -Okay.
Grabe, magic 'to. Tipong…
Dumating ka dito, at wala masyadong furniture.
pero makikita mo ngayon na mas malawak at mas malaki na.
May maayos kang kainan, maayos na kusina, na may sariling personality.
Hindi ako makapaniwala. 'Yong island.
Tingnan mo 'yong island mo.
-Ikaw ang gumawa niyan. -Tama.
Ano'ng tingin mo sa blue?
-Gustong-gusto ko talaga. -Okay, ayos.
Totoo, sinusubukan ko ngang sabihin kung may ayaw ako.
Wag mo nang subukan 'yan ngayong araw.
Nao-obsess ako sa balcony vibes.
Wala talaga akong masabi.
-Umiikot 'to. -Gumagalaw nga.
Pasok ka.
-Diyos ko. Ang ganda. -Pasok.
Di ka nakakapag nature trip palagi, kaya dinala ko ang nature sa 'yo.
Grabe nga.
Ang ganda nito.
Si Dad. Si Mom. Lahat.
Bahagi pa rin ng environment mo, pero hindi sila nakatitig
habang may ginagawa kang…
-Oo. -…bagay na dapat walang nanonood.
Napakaganda nito.
At wala nang umiikot na langit.
-Maganda, di ba? -Oo.
-Napunta sa pader 'yong art. -Tama.
-Gusto ko 'to. -At ikaw 'to.
Oo.
Pasok na.
Parang ten times na mas malaki.
Konting pintura, konting pagod,
at bagong banyo.
-Oo, makikita mo na. -Bagong banyo.
-It's a new day. Oo. -Grabe 'to.
Sinabi 'yon ni Saint Celine Dion.
Meron kang napakagandang environment.
Isang lugar na sana nagsasalamin ng parehong saya at kabaitan.
-Oo. -Welcome home.
-Enjoy. -Maraming salamat.
-Pwede kang maupo? -Oo naman.
Ang dami nating mga damit na pwede mong masuot.
Nagdagdag kami ng fashion sa function.
Nakikita ko na ngayon, pero di ko pipiliin 'yan.
-Oo naman. -Lalampasan ko lang.
-Gusto ko 'yan. -Ayos.
Mamayang gabi, magpapaalam tayo kay Merlin habang nagbibigay-puga kay Merlin,
para makakapagpahinga na.
Pwede mong gamitin 'yang suit pag gusto mong magpabongga.
Sa tingin ko, sobrang cool nito.
-Sobrang excited ako. -Basta masaya ka, masaya ako.
-Masaya talaga. -Mabuti.
Kung gano'n, pasayahin ka pa namin. Handa ka nang suotin?
-Oo. -Gugulatin ba natin sila?
-Sige ba. -Ayos.
Okay, mga bata, handa na?
Tingnan natin.
-Ngayon na ba? -Oo, ngayon na.
Ngayon na!
-Wow! -Ayan, ang pogi!
-Wow. -Yay.
Ganda ng kulay.
Honey, parang Bob Ross ang vibe sa lahat ng magandang paraan.
-Ang ganda, di ba? -Ganda.
Magagamit mo lahat 'yon sa bundok,
pero pang-araw-araw niya lang 'to.
Gustong-gusto niya 'yong jacket na maraming nangyayari.
Capote jacket ang tawag. Ito 'yong modern take doon.
-Sige, color blocking. -Gusto ko 'to.
Gusto ko 'yang jacket!
Hindi alam ni Tan, pero lagi niya akong binibigyan
ng mga may Star Wars vibe din.
Star Wars vibes 'to?
Parang Andor.
Oo.
Pwede nating pag-usapan ang Andor, pero tara na. May party pa siya.
-May retirement party siya, honey. -Sumama ka sa amin dito.
-Ayoko ng retirement. -Oo nga.
Next-chapter party.
-New-chapter party. -Gusto ko 'yan.
Ito ang sasabihin ko.
Handa nang mag-retire 'yong nakilala namin four days ago.
-Hindi pa handa ang batang ito. -Oo.
-Hindi. -Group hug?
-Oo, please. -Sige na.
Bye, Sean.
-Bye, Sean! Salamat. -Bye!
-Love ko kayo. -Bye, honey!
Enjoy. Love ka rin namin.
-Bye, love. -Ang lambing niya!
ANG BAGONG SEAN
IKALAWANG YUGTO
-Handa na ba kayong makita si Sean? -Oo!
-Tara. -SIge na.
Tanny, sakay na.
Alley-oop!
Oo.
-Maraming salamat. -Diyos ko.
Ang saya naman.
-Ladies, ready na? -Oo!
-Pindutin natin ang play. -Tara na.
Tingnan mo si Kate! Nagulat siya!
Ang ganda ni Kate.
-Diyos ko. -Yakapin mo siya.
-Hi. -Hi, mahal ko.
-Nagustuhan mo ba? -Hi. Oo, gustong-gusto.
-Hinahaplos niya 'yong balbas niya. -Naku.
Paano naging parehong… Grabe, ang guwapo mo.
Sa totoo lang, objectionably,
'yan ang pinakamatinding makeover na nagawa ko.
-Ibang-iba na siya. -Pinakamahusay talaga.
Parang ginanito mo siya…
tapos pinagpag.
Ginawa namin ni Jeremiah para sa 'yo.
-Ginawa mo? -Oo.
Medyo mahirap makita,
pero may initials tayo dito, nakaukit sa puso.
-Naku. Ang sweet naman. -Oo.
-Ang ganda. -Welcome home.
Oo.
-Ayos ka lang? -Oo.
Ang dami bang nangyayari?
May ofrenda tayo.
Gusto natin 'yan.
Gusto mong makita kung ano 'yong pinaka-interesting sa buong linggo?
Oo.
-Handa ka na ba? -Oo.
Ay, naku!
Nilalaro na niya 'yong buhok!
-Wag masyadong malakas. -Hair system ang tawag.
-Talaga? -Oo.
Sobrang gandang tingnan.
Kahit mag wresting pa.
Ang lakas ng hangin sa disyerto, girl, pero di man lang gumalaw 'yon.
-Ngayon ko lang siya nakitang naka-suit. -Tanny, ganda ng suit.
'Yong costume niya sa Merlin, ganitong shade ng blue.
-Nandiyan pa rin. -Oo.
Mula Merlin costume, sa totoong buhay.
-Professor Critchfield! -Wow!
-Wow, ang guwapo mo. -Salamat.
Ang pogi mo.
Salamat.
Wow!
Sweet potato gnocchi 'yan, kaya gluten-free.
-Di ko inasahan 'to. -Naku. Ako rin.
Oo nga. Ang ganda.
-Salamat, kapatid. -Di ko inasahan. Diyos ko.
-Salamat, kapatid. -Ang guwapo mo.
Gusto ko lang munang sabihin, maraming salamat sa inyong lahat.
Para sa akin, itong party na 'to ay pagbitaw sa lahat ng nakaraan
at pagpasok sa isang bagong chapter.
Napag-usapan namin na retirement party 'to mula sa Tournament of Kings.
At parang housewarming party din.
At bago umalis ang Fab Five,
dapat daw, new-chapter party 'to.
Kaya salamat sa inyong lahat sa pagiging parte ng bago kong chapter.
Salamat.
Proud ako sa 'yo, at proud ako para sa 'yo.
At sobrang proud rin sa 'yo si Dad.
Deserve mo 'to.
Salamat.
Sabihin natin, cheers kay Sean.
-Cheers kay Sean! -Cheers kay Sean!
Ang gagaling n'yo.
-Deserve niya 'yon. -Oo.
Kaibigan ang accountability buddy
na tutulong para siguruhing nasa tamang landas ka.
Sa buhay, may mga pagsubok na kakailanganin ng suporta.
Para sa akin, mahilig ako sa junk food.
Kaya may accountability buddy ako.
Ako ang accountability buddy niya.
Sinusuportahan niya ako para siguruhin na di ako kakain ng junk food.
-Salamat, Tanny! -Walang anuman.
At ito pa. Wala akong issue sa junk food, kaya akin na 'to.
Buwisit.
Kaya maghanap ka ng accountability buddy mo.
Gusto ko talaga 'yong doughnut.
Kung mabubuhay tayo sa gubat, sigurado ako na ako ang pinakamagtatagal.
Langgam? Ewan ko.
Walang kape do'n. Walang gym.
Sa tingin ko madiskarte kami. Makakagawa kami ng paraan.
Dahil grabe sa pagiging competitive ni Tan, feeling ko magugulat ako.
Hindi ako mabubuhay. Mamamatay ako.
-Ni hindi aalis sa hotel si Jeremiah. -Kaya kong gumawa ng apoy.
Tatagal lang ng 12 oras max sina Karamo at JVN.
Walang bakod para sa mga pusa ko. Hindi ko kaya.
Wala na ako. Kakainin ako ng mga oso.
Wag kang magpaloko sa buhok. Di ako maarte. Madiskarte ako.
Alam ko kung paano gawing tubig ang ihi.
Limang bagay na dadalhin ko sa gubat?
Kutsilyo.
-Libro ang isa. -Beyoncé music para makayanan ko.
Glamping tent.
Shower.
Kalan na gumagana.
Toilet paper.
Maraming lotion at sabon.
Si Neon. Bow at arrow, kahit hindi pa ako nakagamit noon.
-Kailangan ko ng Takis. -Floss.
Floss, at kutsilyo. Iniisip ko, sumbrero din.
Pwedeng isa pa?
Isang bag ng Sour Patch Kids.
Nagsalin ng Subtitle: Donna Escuin