ความเดิมใน เธอ...
"ผมชอบกิจวัตรเล็กๆ ของเรา เป็นเหมือนเดิมแต่ไม่เคยเบื่อ"
"คุณพ่อคุณเป็นคนไม่สม่ำเสมอ แล้วคุณก็ยังอยู่ในช่วงรักษาใจจากเรื่องนั้น
ด้วยความช่วยเหลือของผม
แล้วจะบอกให้นะ ในเมื่อตอนนี้ ผมทำให้เช้าของเราเป็นเวลาศักดิ์สิทธิ์
คุณก็ได้เขียนงานจริงๆ แล้ว"
"สักวันผมจะเล่าเรื่องแคนเดซให้คุณฟัง
เธอหักอกผมเลยนะ
แต่คุณเก่งมาก
คุณทำให้การนอกใจกลายเป็นความหลังเก่าๆ"
"พีชจะพาคุณไปต่างจังหวัด
ผมจำเป็นต้องช่วยคุณ"
ขอดูใบขับขี่กับทะเบียนรถ
ขอโทษครับ สเปนเซอร์ ฮิววิตต์
ศูนย์เรียกนิโค
รถจดทะเบียนในชื่อไอวาน มูนนี่
ฉันไล่รอนออกไปแล้ว
คุณพูดถูก คนเราเปลี่ยนไม่ได้
"พีชตั้งใจจะเล่นงานผมแน่
ถ้าผมทำตัวเป็นแฟนแสนดีไร้ที่ติของคุณไปเรื่อยๆ
คุณจะรู้เองว่าสุขภาพชีวิตคุณจะดีขึ้นมาก เมื่ออยู่ห่างไกลจากพิษร้ายเหล่านี้"
เธอมีปัญหาละ โอเคนะ
อย่าใช้ฉันเป็นข้ออ้าง เรื่องเรียกร้องความสนใจไม่รู้จบของเธอ
"จริงๆ แล้วมันก็รู้สึกปลดปล่อยดีเหมือนกัน
ที่ได้รู้ชัดว่าผมต้องทำยังไงถึงจะปกป้องคุณได้"
มีใครอยู่รึเปล่า
"ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อคุณ"
"ผมไม่ใช่คนชั่ว เธอจะทำลายชีวิตคุณจริงๆ
แต่ตอนนี้คุณปลอดภัยแล้ว เพราะผม"
"เดือนแรกที่แสนไร้ที่ติ
เราเจอเรื่องราวอะไรมาเยอะมาก เราได้ทำเรื่องโหดๆ กันมาแล้ว"
(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
"และเราก็ยิ่งใกล้ชิดกันมากกว่าเก่า เราใช้ชีวิตอยู่ในความฝัน"
"ไม่อาจเก็บมือไม้จากกันได้ ไม่อาจเก็บอะไรจากกันได้เลย
ตอนแรกผมก็พร้อมจะรอจังหวะ ให้พ้นช่วงไว้ทุกข์ไปก่อน
ไม่ว่าช่วงนั้นจะเป็นยังไง
แต่มันกลับทำให้เรายิ่งใกล้ชิดกัน"
หนึ่งเดือนหลังงานศพนั้นเป็น...
เป็นช่วงแสนใกล้ชิด มันของจริง
มันทำให้เรา...
เป็นมากกว่าเก่า
"แต่แล้ว ในอีกสองสามอาทิตย์ต่อมา ก็เกิดอะไรขึ้นสักอย่าง"
ยังอิ่มฟาลาเฟลอยู่
"ผมไม่รู้หรอกว่าเรื่องระหว่างเรา เริ่มผิดพลาดตอนไหนแน่"
แต่มันพลาดไปแน่ๆ
นั่นเป็นสาเหตุที่คุณมารับการบำบัด
เพื่อจะหาเหตุผลว่า ทำไมความสัมพันธ์ของคุณแย่ลงเหรอ
มันไม่ใช่แค่แย่ลง
มันจบไปแล้วต่างหาก และผมอยากรู้สาเหตุว่าทำไม
ฟังนะ เอาอย่างนี้
ไม่ต้องคิดว่านี่เป็นคลินิกหมอ หรือคิดว่าผมเป็นนักบำบัด
เราเป็นแค่ผู้ชายสองคนที่มานั่งคุยกัน
งั้นมาเริ่มกันตรงที่ เรื่องระหว่างคุณสองคนยังดีอยู่ดีมั้ย
จูบแรกของฉันเหรอ เป็นคำถามที่ดี
ตอนนั้นฉันอายุ 14 ปี แล้วก็เป็นแฟนกับเด็กหนุ่มที่ชื่อแมตต์
"เราสองคนพูดอะไรกันหวานหยดเลย"
เขาน่ารักมาก แล้วเราก็ไปดูหนังเรื่อง ฮิตช์ ด้วยกัน
ฉันก็รอให้เขารุกอยู่
รอเหรอ แล้วไง นั่นคือจูบแรกของคุณเหรอ
ไม่ จูบแรกคือสองคืนต่อมา ตอนไปเข้าค่ายกับโรงเรียน
ในเต็นท์ ระหว่างที่ฝนตก กับแชด เพื่อนสนิทของเขา
- แชดเนี่ยนะ - ใช่
- แชดเหรอ - ใช่มั้ยล่ะ
แต่แชด คือเขา... เขารุกเข้ามาเลย
แล้วฉันก็มีปัญหาการรับมือกับเรื่องแบบนั้น
ไอ้เรื่องเลือกผู้ชายดีๆ หรือจะเลือกผู้ชายร้าย
อย่ามองหน้าฉันอย่างนั้นสิ เชื่อเถอะ ฉันก็อยากย้อนเวลาไปทำใหม่ได้
ตอนนี้ฉันยังรู้สึกเหมือนช็อกกาโละ
ช็อกกาโละเนี่ยนะ นั่นน่าจะเป็นคำใหม่
(ช็อกกาโละ) (สแคร็บเบิล)
ห้ามใช้คำที่มีจริงเหรอ
เอาแต่คำคิดใหม่เท่านั้น
- คลาสสิกพังก์ - โฟโต้บอม
- แจ่มแมว - แซ่บเว่อร์
"เราผูกพันกันในทุกระดับ ไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้ว"
ความทุกสิ่ง
ฉันชอบคำนั้นนะ มันเหมือนเป็นคำของเรา
ความทุกสิ่ง คำนาม
การพบกันของหัวใจ ร่างกาย และจิตวิญญาณ
โอเค เบค พร้อมนะ
อุ๊ย ไม่จริงอ่ะ
นี่เรากำลังจะจัดฉากจูบแรกฉันใหม่เหรอ
เราจะจัดฉากจูบแรกของคุณใหม่
ในที่สุดฉันก็จะได้จูบคนที่ใช่
"มันเป็นความทุกสิ่ง ใช่จริงๆ"
เราสองคนอยู่ในจุดที่ดีมาก
ผมถึงกับเลิกใช้เครื่องยึดเหนี่ยวอื่นๆ
- เครื่องยึดเหนี่ยวเหรอ - ใช่
ที่จะต้องคอยดูโซเชียล หรือแอบดูหน้าจอที่ล็อกอยู่
ถึงเวลาต้องหยุดแล้ว เพราะเราเป็นของจริง ผมแค่ต้อง...
ไว้ใจ
ใช่
เลิกงานแล้วเจอกันนะ
อ้อ เรื่องนั้น ฉันอาจจะโดนไล่ออก จากโรงเรียนสอนโยคะแล้วล่ะ
"อาจจะ" หรือ
ฉันโดนไล่ออก
ปรากฏว่าฉันหลับระหว่างทำท่าศพอาสนะ
ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันก็หางานใหม่ได้ ฉันจะ...
มาทำงานที่มูนนี่ส์กับผมสิ
"ผมรู้ๆ ก้าวสำคัญ"
- โจ - มาเถอะ เหมาะจะตาย
เวลางานก็ไม่เคร่ง คุณจะได้มีเวลาเขียนหนังสือ
ผมอยากช่วย
ฉันขอแบบนั้นไม่ได้หรอก
คุณก็ไม่ได้ขอ ผมเสนอเอง
"แต่ก้าวสำคัญกลับรู้สึกว่าใช่ ในความทุกสิ่งของเรา"
ครับๆ ผมเข้าใจ
ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้
ผมเป็นต้อหินมีอาการปวดระยะแรก จึงมีการสั่งยามาให้
สาบานเลยว่านี่ทำให้ผม เป็นผู้ฟังที่ดีกว่าเดิมมาก
พวกเขาน่าจะมีการวิจัยเรื่องนี้นะ
แล้วเกิดอะไรต่อ
นี่ อีธาน ช่วยถ่ายรูปเราสองคนหน่อยได้มั้ย
ขอโทษนะ แต่ผมคงต้องนั่งพัก
ผมเตรียมรับหนังสือใหม่ของซาฟราน ฟอเออร์ ด้วยการอ่าน อีตติ้ง แอนิมอล
แล้วตอนนี้เลยลองกินวีแกน จนรู้สึกหน้ามืดตาลายคล้ายจะเป็นลม
ได้สิ
คุณสองคนน่ารักสุดๆ ส่วนผมก็เป็นชาวเกาะวีแกนสุดเปลี่ยวใจ
เราต้องหาเบอร์เกอร์ให้เขากินละ
หรือหาที่ให้เขาเสียบปลดปล่อย
โอเค มุกนี้ไม่ผ่าน ฉันตั้งใจพูดในเชิงเห็นใจนะ
(เบคเดลเทสต์) (ดรีมทีม แฮชแท็กโจกะเบค)
- เรามีแฮชแท็กของตัวเองแล้วเหรอ - เยอะไปเหรอ
เพอร์เฟกต์จะตาย
"เรื่องต่อจากนี้ก็คือ เพราะเราไปด้วยกันได้ดีมาก
จึงปลอดภัยที่จะเปิดใจเรื่องยากๆ ที่สุด"
รู้มั้ย พีชเคยเดตกับซาฟราน ฟอเออร์ สมัยเรียนมัธยม
"ผมนึกว่าการเศร้าโศกเป็นปราการด่านสุดท้าย"
ปรากฏว่าเขากินหมูสามชั้นเลยนะ อื้อฉาวมาก
คือพีชก็พูดเสมอว่า...
- คุณพูดเรื่องของเธอได้นะ - ค่ะ ฉันรู้
คุณไม่ได้พูดถึงเธอเลย ตั้งแต่งานศพแล้ว
นี่มันผ่านมาเดือนกว่าแล้ว
"แล้วเราก็อยู่ที่ปราการด่านสุดท้ายนั้นด้วยกัน"
อันที่จริง ฉันขอเก็บไว้พูดตอนบำบัดจิตดีกว่า ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
บำบัดจิตเหรอ
"เว้นแต่กลายเป็นว่าเราไม่ได้อยู่ตรงนั้น"
ใช่ เมื่อก่อนฉันก็หาหมอ แต่หยุดไปเมื่อสักหนึ่งปีก่อน
แต่หลังเรื่องของพีช ฉันคิดว่า...
ก็น่าจะกลับไปคุยกับหมออีกครั้ง
เอาจริงๆ ดร.นิคกี้ช่วยฉันได้เยอะมาก ในการจัดการกับความโศกเศร้า
ฉันว่าเราต้องใช้ดาวเพิ่มนะ อยู่ในห้องทำงานคุณใช่มั้ย
ใช่
"อย่าเข้าใจผมผิด
การไปบำบัดจิตไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไรเลย มันก็แค่...
รบกวนจิตใจเรานิดหน่อย เวลาที่คู่ของเราซ่อนเรื่องอะไรๆ จากเรา"
คุณไม่คิดอย่างนั้นเหรอครับ ดร.นิคกี้
ผมเข้าใจคุณเลย พอล ไม่ดีเลย
"ขอโทษนะ เบค แต่ในการเข้ามาคุยกับนักจิตบำบัดของคุณครั้งนี้
คุณคือเรนัลโด ตัวสูง หล่อเข้ม แดนเซอร์ผู้ชายมัดจุกของบียอนเซ่
ส่วนผม พอล คือผมก็เป็นผู้จัดการบาร์
ทุกคนในเมืองนี้ก็มีปัญหาที่ไม่ได้พิเศษทั้งนั้นแหละ
การจะซ่อนตัวตนของผมไม่ใช่เรื่องยากเลย"
ดูเหมือนคุณสองคนไปกันได้ดีนะ
ความสัมพันธ์ของคุณกับเรนัลโด คล้ายรอสกับเรเชลในเฟรนด์ส
ใช่ ก็คงอย่างนั้น
จนกระทั่งมันไม่ใช่อีกต่อไป
"คืองี้ ผมนึกว่าผมกำจัดอุปสรรคทั้งหมด ที่ขวางระหว่างเราไปแล้ว เบค
เบนจี้ พีช แต่ตอนนี้กลับมีอุปสรรคตัวใหม่
และเขาก็นั่งอยู่ตรงหน้าผมเลย"
เอาละ พอล มาเจาะเรื่องนี้กัน
บอกผมหน่อย คุณคิดว่าเริ่มแตกกับเรนัลโดครั้งแรกเมื่อไหร่
"คือการที่เรนัลโดมาทำงานที่เดียวกัน มันก็สุดยอดมาก
แต่มันก็บีบให้ผมต้องเผชิญหน้า
กับบุคลิกของเขา ในแง่ที่ไม่ค่อยเนี้ยบเท่าไหร่"
"ผมพยายามให้โอกาสเขานะ
อย่างว่า งานใหม่ และในใจลึกๆ เขาก็ยังโศกเศร้าไม่หายใช่มั้ยล่ะ"
- ไง - เราต้องคุยกันหน่อย
เรื่องอะไร
คืองี้ นี่มันลำบากใจมาก เธอเป็นแฟนของนาย
และพระเจ้าทรงรู้ว่า ฉันไม่ใช่คนที่ควรวิจารณ์เลย แต่...
เบคทำงานได้ห่วยมาก โจ โอเคนะ
เธอมาสายตลอดเวลา เปิดลิ้นชักเก็บเงินทิ้งไว้
เธอจัดหนังสือตามหมวดหมู่ไม่เป็น
แล้วเมื่อเช้านี้เอง เธอไปดุเด็กอายุ 14 ปี
ที่มาซื้อหนังสือ อเมริกันทราเจดี้ ไปเรียน เพราะเธอเกลียดไดรสเซอร์
ใครๆ ก็เกลียดไดรสเซอร์ แต่ที่นี่เป็นร้านหนังสือ โอเคมะ
เราพยายามจะขายหนังสือ
ฉันเข้าใจนายเลย พวก
นายกำลังตกหลุมหลงน้องสาวอย่างแรง
นั่นก็เป็นสิ่งที่ฉันเองก็ต้องพยายามอยู่ทุกวัน
แต่เรื่องของเรื่องนะ พี่ชาย
มาปลดทุกข์ในที่กินข้าว มีแต่จะทำให้สับสนแล้วก็ท้องร่วง
ฉันจะให้นายคิดเรื่องนั้นสักพักละกัน
"ใช่ เราก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบ
แต่ผมก็ยังคิดว่าเรายังไปได้สวย
ถ้านั่นเป็นปัญหาที่หนักสุดของเราแล้ว"
(ที่ว่าการอำเภอกรีนิช)
มูนนี่ส์ หนังสือหายาก หนังสือมือสอง
นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจนิโค จากที่ว่าการอำเภอกรีนิช
ผมอยากคุยกับคุณไอวาน มูนนี่ครับ
พูดอยู่ครับ
ผมโทรมาเรื่องรถบิวอิค ที่จดทะเบียนในชื่อของคุณ
อ้อ ผมเอารถคันนั้นให้สเปนเซอร์ หลานผมไปแล้ว
เขาไปก่อเรื่องอะไรรึเปล่า
เปล่าครับ ผมแค่โทรมาเรื่องที่ เขาขับรถเฉี่ยวชนนิดหน่อย
ไม่ใช่เรื่องใหญ่ สวัสดีนะครับ
เฉียดฉิวไปหน่อยนะ
"ผมมองว่างานของผมคือ ต้องกันโลกภายนอกออกไป
เพื่อให้เรนัลโดได้ฟื้นฟูจิตใจ"
นี่ อีธานบอกว่าวันนี้คุณมาสายอีกแล้ว
ใช่ค่ะ ฉันรู้ ขอโทษนะ
"มันยากนะที่จะหาเส้นแบ่งระหว่าง การเป็นเจ้านายกับเป็นแฟน
แบ่งระหว่างการช่วยสนับสนุน กับการยอมตามใจ"
แต่คุณก็บอกว่าเวลางานไม่เคร่งมาก แล้วฉันจะได้มีเวลาเขียนหนังสือ
ผมพูดงั้นจริง แต่คุณก็ไม่ได้เขียนหนังสือ
การคิดเรื่องที่จะเขียน ก็เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ
โอเค นั่นฟังดูไร้สาระตั้งแต่หลุดจากปากฉันละ
ฉันขอโทษค่ะ
ความจริงก็คือ
ช่วงนี้ฉันฝันเรื่องพีชชัดเจนมาก
ผมเสียใจด้วยนะ
มันไม่ใช่ความผิดของคุณ มันก็แค่...
หน้าของเธอ มัน...
เริ่มจะเลือนหายไปแล้ว ฉันไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นได้เร็วขนาดนั้น
แต่เวลากลางคืนเธอก็จะมา
จนตอนนี้ฉันเหนื่อยเกินจะเขียนอะไรได้ แล้วก็เรียนไม่ค่อยจะทัน
แถมก็ยังทำให้คุณผิดหวัง ด้วยการทำงานนี้ได้ไม่ดีอีก
"ผมไม่รู้แล้วว่าผมช่วยเธออยู่รึเปล่า ผมนึกว่าผมช่วย"
มันน่าสมเพชมาก เรื่องดีๆ เรื่องเดียวที่เหลือ ในชีวิตฉันตอนนี้คือการไปบำบัด
นั่นคือเรื่องดีเรื่องเดียวเหรอ
โจ อย่าทำตัวแบบนั้นสิ
"หรือไม่งั้นผมก็คิดผิดถนัด
และเรากำลังเจอกับพลังด้านมืด ที่ผมไม่สามารถรับรู้ได้"
คลอเดีย
"ก็มีคนบางคนที่คอยแต่หลอกตัวเอง เรื่องความสัมพันธ์ของตัว"
- คลอเดีย - ไสหัวของคุณออกไปซะ รอน
แคเรน เลิกทำตัวเป็นนักเผือกเรื่องชาวบ้าน แล้วบอกมาว่าคลอเดียอยู่ไหน
"ตัวอย่างเช่นแฟนที่ติดเหล้าของเพื่อนบ้านผม
ที่จะต้องโดนเอาไม้เบสบอลไล่ไปจริงๆ"
เรื่องนี้ยังไม่จบหรอก แคเรน เธอจะซ่อนไปตลอดกาลไม่ได้หรอกนะ คลอเดีย
- เรารู้จักกันรึเปล่า - เปล่า
คุณไม่รู้จักฉันเลยใช่มั้ย
- ไม่ - งั้นมองหน้าหาอะไร
"แต่เราไม่เหมือนกันนะ ผมว่า"
ดูเหมือนการทำงานที่บาร์กับเรนัลโด ดูไม่ใช่ไอเดียที่ดีเท่าไหร่
คือ ก็ใช่ บางทีมันก็ลำบากอยู่เหมือนกัน
แต่มันก็มีข้อดี
เบค
- ดีค่ะ - หวัดดี
นี่อะไรเนี่ย
ฉันคิดว่าเราน่าจะได้มีคืนเดตกันหน่อย
แซนด์วิชมีตบอล ของโปรดคุณ
ว่าไง คิดยังไงคะ
ผมคิดว่าถ้าเทียนล้มแค่เล่มเดียว อาจทำลายคอลเลกชันหนังสือหายากทั้งหมดได้
แต่...
คุณ...
ก็ควรค่ากับมัน
ฉันสงสารพวกผู้หญิงที่ไม่ยอมกินนะ
เรื่องนั้นทำให้ฉันสงสารพีชอยู่ตลอด
อะไรคะ
คุณพูดเรื่องพีชแล้ว ดีนะ
ใช่ ก็คิดว่าอย่างนั้น
รู้มั้ย ตอนเด็กฉันมีถุงนอนเจ้าหญิงเงือกน้อย
ฉันชอบมันสุดๆ เลย แต่สักพักมันก็เริ่มมีกลิ่น
กลิ่นแย่มาก แย่แบบกลิ่นราเลย
แต่ฉันก็ตัดใจทิ้งมันไม่ได้ซะที
- เหมือนผ้าห่มคุ้มภัย - ใช่เลย
แต่ฉันก็ทำมันหายไป และทั้งที่ฉันเสียใจมาก
ฉันก็เหมือนจะโล่งใจเพราะฉันไม่ได้...
ฉันไม่ต้องเป็นคนเอามันไปทิ้ง
มันก็เหมือนกับพีช มันมีส่วนหนึ่งในใจฉัน...
พระเจ้า มันฟังดูแย่มาก
ฉันไม่ได้จะเทียบพีชกับถุงนอนผ้าไนลอนถูกๆ นะ
การเปรียบเทียบนี้ฟังดูมีเหตุผลกว่านี้เยอะ ตอนที่ฉันคิดได้เมื่อคุยกับดร.นิคกี้
ฉันว่าเรื่องพีชคงผุดขึ้นมาในใจ เพราะใกล้วันเกิดฉันน่ะค่ะ
วันที่สาม ธันวาคม
คุณจำได้ด้วย
ได้สิ
แต่นั่นแหละ พีชมองวันเกิดเป็นเรื่องใหญ่มาก
แล้วเธอก็จัดการให้ฉันรู้สึกพิเศษอยู่เสมอ
เธอจะวางแผนทุกอย่างและ...
ตอนนี้ฉันไม่...
- ผมจะจัดการให้ - ไม่ค่ะ โจ...
จริงๆ คุณอยากได้แบบไหน คืนหนึ่งที่เดอะเม็ตมั้ย
หรือกินดินเนอร์ชิมอาหารที่โมโมฟุกุ
ให้ตาย ผมยอมไปร้องคาราโอเกะ กับแอนนิกากับลินน์ก็ได้
น่ารักมากเลย นั่นน่ารักมากๆ เลยค่ะ แต่ฉัน...
ฉันขอแค่งานเงียบๆ เล็กๆ ดีกว่า
ไม่ เล็กไม่ได้ เงียบไม่ได้
ไม่รู้สิ ลินน์ เบคเขาซึมๆ ช่วงนี้
พ่อคุณ เบคเป็นคนราศีธนู นางเรียกร้องความสนใจจะตายไป
นี่คือการทดสอบ โอเคมะ
ส่วนหนึ่งของความสนุกคือ ทำให้ผู้ชายคิดว่าเราไม่ต้องการอะไร
แต่ลองดูว่าเขาจะทำให้อยู่ดีรึเปล่า
- ไม่ เบคไม่ใช่แบบนั้น - ฉันจะสอนเรื่องของเบคให้นะ
ทุกปีเลย นางจะบอกว่า "ขอเรียบๆ"
แล้วทุกปี ไม่ว่าแฟนนางคนไหน ก็จะทำพังทุกงาน
แต่พีชก็จะใส่ส้นเข็มวิ่งโร่เข้ามา จัดงานปาร์ตี้สุดยอดให้เบค
เพียงแต่ตอนนี้ไม่มีพีชแล้ว ขอพระเจ้าดูแลจิตวิญญาณงดงามของเธอ
เท่ากับคุณจะบอกให้ผมจัดปาร์ตี้เหรอ
ฉันจะช่วย
ฉันอยากหาอะไรเบี่ยงเบนความสนใจ
"ผมคิดว่าเพราะผมหวั่นใจเรื่องนี้
การตัดสินใจของผมเลยพลาดไปหน่อย"
ถ้าฉันเอาความเศร้า ไปลงกับเหล้าและผู้ชายอีก
สุดท้ายเดี๋ยวจะได้เป็นซิฟิลิส อีกรอบ
ส่วนแอนนิกาก็ยังไปหลบเลียแผลใจที่เอซาเลน
แต่เขาไม่ชอบพีชนี่
พวกเราไม่มีใครชอบพีชสักคน
แต่เรารักเธอเลย
การเสียเพื่อนไปเป็นเรื่องซับซ้อนมากนะ โจ ฉันต้องการงานนี้ เบคต้องการงานนี้
"ซึ่งเป็นสาเหตุที่ผมโง่พอ
ที่จะคิดว่าผมควรจะฟังความเห็น ของเพื่อนเรนัลโด"
เอาแค่เพื่อนไม่กี่คน คนที่ม.นิวยอร์ก
เราจะจัดเป็นปาร์ตี้เซอร์ไพรส์
ธีมหนังสือ
ให้ทุกคนแต่งตัวเป็นตัวละครโปรดจากวรรณกรรม
คิดว่าไง
ฉันบอกคุณแบบนี้ดีกว่า
คุณจะอยากทำอะไรสักอย่างแล้วทำผิด
หรือไม่ทำอะไรเลยแล้วก็ผิดอยู่ดี
ปาร์ตี้เซอร์ไพรส์เหรอ
ผมนึกว่ามันจะช่วยให้เขาร่าเริงขึ้น หลังจากที่ชิสุสุดที่รักตายไป
จะได้ช่วยให้เขาเลิกคิดมาก
แล้วไง
มันช่วยได้มั้ย
มันคือจุดเริ่มต้นของจุดจบ
เพราะคุณจัดปาร์ตี้เซอร์ไพรส์ให้เขาน่ะนะ
เปล่า เพราะนั่นคือตอนที่ผมรู้ตัวว่า เขากำลังนอกใจผมกับนักบำบัดจิตของเขา
เวร ตกใจหมด
นี่อะไรกัน
วันเกิดแฟนผมน่ะ ผมจะจัดงานให้เธอเล็ก...
คือมันก็ไม่ใช่งานเล็ก แต่เป็นปาร์ตี้เซอร์ไพรส์
มีธีมวรรณกรรม ดังนั้น...
ผมแต่งเป็นเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์
โอลด์แมนแอนด์เดอะซี เดอะซันออลโซ...
ฉันรู้ว่าเฮมิงเวย์เป็นใคร
เค้กน่ารักดีนะ
เขาโชคดีที่เจอผู้ชายที่ใส่ใจ
ลูกอินทผลัมห่อเบคอนเจมั้ยๆ ลูกอินทผลัมห่อเบคอนเจมั้ย
- ขอบใจ - ดี
ลูกอินทผลัมห่อเบคอนเจมั้ย
นี่สามทุ่มสี่สิบแล้ว เบคน่าจะมาเจอฉันที่นี่สามทุ่ม จะได้ไปดินเนอร์
เดี๋ยวเธอก็มา ใจเย็นน่ะ
รู้มั้ยนายต้องการอะไร เหล้าไง
นี่ เอา แคตเชอร์อินเดอะไรย์ ให้เขาหน่อย
ไม่ต้องๆ ไม่เป็นไร
เขามาแล้ว! ทุกคน ซ่อนเร็ว ประจำที่ทุกคน ซ่อน!
เซอร์ไพรส์
ช่างสมกับเป็นอเมริกัน
นั่นใครน่ะ
นั่นเพื่อนจากที่เรียนของเบคนะ คิดว่า ไม่รู้ ฉันจะส่งข้อความไปละ
(โจ) (คุณอยู่ไหน)
ฉันก็คงเดาอย่างนั้น
อะไรเนี่ย
มาจ้องกันมันหยาบคายนะ โดยเฉพาะในวัฒนธรรมเอเชีย
เป็นคุณดาร์ซีสินะคะ
- ถูกแล้ว - ช่างเดาง่าย
อลิซาเบธ เบนเนตต์ก็กล้าพูด
โอ๊ย ไม่ใช่ โดโรเธีย บรูคต่างหาก
จากเรื่อง มิดเดิ้ลมาร์ช ผมตั้งชื่อแมวที่รับมาจากศูนย์ว่าจอร์จ เอลเลียต
ผมรักเธอมาก
- รักแมวหรือรักนักเขียน - ทั้งสองเลย
ไง นี่ ขอโทษนะ ขอคุยหน่อยได้มั้ย
โจๆ นี่คอนสแตนติน เขาอยู่ที่บุชวิค
ก็ดี เบคไปมุดหัวอยู่ที่ไหน
คุณอยากจับหนวดเขามั้ย
ไม่ ไม่ๆ ลินน์ อย่า ลินน์ ผมไม่อยากแตะหนวดเขา
- โจ... - ผมไม่เข้าใจ
ผมพยายามเป็นแฟนที่สมบูรณ์แบบแล้ว ผมพยายามอย่างที่สุด
ผมให้งานเธอทำ ผมจัดปาร์ตี้นี้ให้
- ผมจะต้องทำยังไงอีก - คนเราก็ชวนฉงน
พีชยังฆ่าตัวตาย แต่เธอเป็นคนแกร่งที่สุดเท่าที่ฉันรู้จัก
เคยรู้จัก
เบคไม่ใช่แค่ชวนฉงน เธอทำตัวเยอะเอาใจยาก
แบบตอนนี้เธออยู่ไหนกัน นี่มันเห็นแก่ตัว หยาบคาย
- แต่นั่นคือเบค และนั่น... - โจ
- เวร หวัดดี! - เซอร์ไพรส์!
ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย
โจ นี่ไม่ใช่ที่ฉันขอเลย ฉันบอกว่าขอเงียบๆ และขออะไรเล็กๆ
- ใช่ เอ่อ ลินน์บอกว่า... - เดี๋ยวนี้ฟังคำแนะนำจากลินน์แล้วเหรอ
พอคิดย้อนกลับไปก็พลาดไปแล้ว
- ทำไมถึงใส่เสื้อคอเต่า - ผมแต่งเป็นเฮมิงเวย์ แล้วก็พลาดไปอีกแล้ว
ฟังนะ ฉันซาบซึ้งในความพยายาม แต่ฉัน...
ฉันอยู่ในปาร์ตี้และทำเป็นว่าทุกอย่างปกติ โดยไม่มีพีชไม่ได้
ฉันไม่ใช่หุ่นยนต์
อ้าว แล้วไอ้เรื่องเมื่อวันก่อนล่ะ ที่คุณบอกว่ารู้สึกโล่งใจ
ความเศร้ามันไม่ได้เป็นเส้นตรง โจ
ผมรู้ ช่วงหลังอ่านใจคุณยากจะตาย
นั่นหมายความว่ายังไง
- คุณไปไหนมา - ว่าไงนะ
เบค ผมโทรหาคุณแล้ว ส่งข้อความไป
ใช่ ฉันรู้ ฉันแค่... ชั่วโมงบำบัดเกินเวลาไปหน่อย
ดร.นิคกี้กับฉันคืบหน้ากันไปได้เยอะมาก
แล้วฉันก็เดาว่าฉันแค่... ฉันไปเดินเล่นแล้วก็...
- คุณเดาเหรอ บำบัดแล้วเดินเล่นเนี่ยนะ - ใช่
งั้นทำไมกลิ่นถึงเหมือนคุณดื่มไวน์โรเซ่มาสามแก้ว
เพราะฉันไปนั่งที่บาร์โง่ๆ กับสมุดบันทึก
และพยายามจะคิดให้หายเครียดไง โจ แค่นั้นแหละ
- โอเค งั้นทำไมคุณไม่โทรหาผม - ฉันลืม
แต่นี่มันวันเกิดคุณนะ เบค เราวางแผนดินเนอร์กันแล้ว
คือฉันแค่... ฉันลืมเวลา
ให้ตาย
เบค บอกผมมาเถอะ
บอกผมมา บอกความจริง
เราจะผ่านทุกอย่างไปได้
โอเค ถ้าคุณบอกผมไม่ได้ งั้นเอาให้ผมดู เอาโทรศัพท์มาดู
นี่พูดจริงรึเปล่าเนี่ย
คุณพูดเองนะ คุณมีปัญหาเวลาคบผู้ชายดีๆ
- พูดเรื่องอะไรของคุณ - ที่บอกว่าเป็นช็อกกาโละน่ะ
โอเค ฉัน... โอเค ก็ได้
อยากดูมือถือใช่มั้ย เอาไปเลย
แต่ถ้าทำเรื่องนี้ งั้นแปลว่า ระหว่างเราไม่มีความไว้ใจกันเลย
และถ้าเราไม่มีความไว้ใจกัน เราก็ไม่มีอะไรกันทั้งนั้น
คุณไว้ใจฉันรึเปล่า
จะบอกอะไรให้นะ ฉันทำแบบนี้ไม่ได้แล้ว
แฮปปี้เบิร์ธเดย์แด่ฉัน
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
แฮปปี้เบิร์ธ...
กับนักบำบัดของเขาเนี่ยนะ
แน่ใจเหรอ นั่นกล่าวหากันหนักเหมือนกันนะ
คุณรู้ได้ยังไง
ประสบการณ์
"แคนเดซ"
มีพิรุธแบบหนึ่ง
เราจะเห็นในสายตาเวลาที่เขามองเรา
คุณเคยโดนนอกใจมาก่อนงั้นเหรอ
ความสัมพันธ์ครั้งล่าสุด
ตอนนั้นผมหน้ามืดตามัว มองเห็นแต่สิ่งที่อยากจะเห็น
แต่ผมไม่ได้ทำผิดซ้ำเดิมอีก
ครั้งนี้ผมดูให้แน่ใจแล้วว่า เรนัลโดไม่เหมือนคนเก่า
เท่ากับผมจะรู้ว่าเขาโกหกหรือนอกใจ
หรือว่าเขากำลังโดนหลอกใช้
ฟังนะ ผมไม่ใช่นักบำบัด แบบที่หมกมุ่นกับอดีต
แต่ผมว่าในกรณีนี้ เราน่าจะดูกันหน่อย
คุณช่วยเล่าเรื่องตอนเด็กให้ผมฟังหน่อยได้มั้ย
แต่เราไม่ได้มาคุยกัน เรื่องวัยเด็กของผมนี่
เรากำลังคุยกันเรื่องชีวิตรักของผม
ซึ่งจบลงไปเพราะปาร์ตี้เซอร์ไพรส์เหรอ
เปล่า มันไม่ได้จบตรงนั้น
ฉันซื้อโดนัทมาให้
เคลือบน้ำตาลด้วยนะ
เดี๋ยวนะ พวกคุณกลับมาดีกันแล้ว
ทั้งที่คุณระแวงเขาอยู่น่ะเหรอ
มันไม่สำคัญ เป็นแค่เรื่องในอดีต
โอเค งั้นเกิดอะไรต่อ
ตอนแรกอะไรๆ ก็ดี
"แต่แล้วมันก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรต่างจากเดิม"
ฉันว่าฉันหิวกว่าที่จะกินแค่ซูชิ
- โอเค งั้นพิซซ่ามั้ย - ก็หนักไป
- อาหารไทยล่ะ - เราเพิ่งกินอาหารไทยเมื่อมื้อกลางวัน
(ข้อความใหม่)
ทำไมฉันต้องเป็นคนเลือกทุกที
โอเค ผมเลือกก็ได้
"มันเป็นความรู้สึกที่เลวร้ายมาก
ที่รู้อยู่ว่ามีอะไรผิดปกติ
แต่เราก็ไม่สามารถทำอะไร เพื่อแก้สถานการณ์ได้เลย"
ยังอิ่มฟาลาเฟลอยู่
"เรารู้เลยว่ามีอะไรบางสิ่ง หรือคนบางคนเข้ามาขวางระหว่างเรา
แต่ผมก็ต้องดูให้แน่ใจก่อน"
- เรียนเสร็จแล้วเจอกันนะคะ - โอเค บาย
(เจอกันที่เดิมนะ)
(เบค) (กี่โมง)
(เที่ยงละกัน)
"หัวใจ หัวใจ หัวใจ"
"ผมอยากคิดผิดเหลือเกิน
ผมไม่เคยอยากคิดผิดขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
ผมแทบจะอ้อนวอนขอให้คนบอกว่าผมคิดผิด"
(โจ) (ทำอะไรอยู่)
"แต่ก็ดูเหมือนผมจะคิดถูก"
"เราไว้ใจใครสักคน
เรามอบหัวใจให้เขาไป แล้วเขาทำยังไงกับมันล่ะ
มันมีการลงทัณฑ์แบบใด ที่เหมาะกับโทษของการโกหก
หรือการปั่นหัวกันแบบนี้ โทษของการหักอกคนอื่นแบบนี้"
"ผมคงเลือกคนดีๆ ไม่เก่ง
แต่ผมเก่งมากเรื่องจับความผิดคนแย่ๆ ได้คาหนังคาเขา"
คุณตามฉันมาเหรอ
ตอบฉันมาเดี๋ยวนี้เลย คุณตามฉันมาเหรอ
เปล่าๆ เปล่านะ
ผมมาแถวนี้พอดี แล้วผมก็เห็นคุณ
พระเจ้า เลิกโกหกซะที
ไม่ต้อง แค่บอกมาว่าทำไม ทำไมกัน โจ
มันคือการที่คุณไปสาย ข้อความลับๆ คุณเปลี่ยนไป เบค
คุณบ้าไปแล้ว
คุณนอนกับเขารึเปล่า
ใคร
- นักจิตบำบัดของคุณ - พระเจ้า
ใช่รึเปล่า ผมจำเป็นต้องรู้ ผมอยากรู้!
เปล่า! ฉันไม่ได้นอนกับเขา
หมาจิ้งจอกคือใคร
- อะไรนะ - หมาจิ้งจอก หมาจิ้งจอกน่ะ เบค!
เพื่อนฉัน เอ็มมา ฟ็อกซ์ จากที่ม.บราวน์
แต่แค่ดูจากข้อความในมือถือ คงจะไม่รู้เลยสินะ
- เบค... - ไม่ต้อง
โจ ฉันบอกแล้ว ถ้าเราไม่ไว้ใจกัน เราก็ไม่มีอะไรเลย
ผมรู้ๆ ผมเสียใจ
ฉันก็เสียใจเหมือนกัน
เราสองคน เราจบแล้ว
และนั่น... นั่นคือจุดที่เราจบกัน
นั่นเป็นเรื่องที่สุดยอดเลยนะ
- คุณวินิจฉัยว่ายังไง - การวินิจฉัยของผมเหรอ
ใช่ๆ คุณคิดว่าเรื่องนี้เป็นยังไง
เอ่อ คุณอาจคิดว่าผมบ้า
เพราะผมเพิ่งรู้จักคุณมา 48 นาที แต่...
ผมว่าตัวคุณมีสองเวอร์ชั่นนะ มีพอล บราวน์สองคน
คนหนึ่งเคยถูกทำให้เจ็บมาในอดีต รู้สึกถูกหักหลังและไร้ความหวัง
แต่อีกคนยังมีศรัทธา
และไม่ว่าหลักฐานจะบ่งชี้ไปในทางตรงข้าม
แต่เขาก็เชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง
และนั่นคือคนที่ผมคิดว่าผมช่วยได้
ตอนนี้เราหมดเวลาแล้ว
แต่ผมพร้อมจะเจอคุณอีก ถ้าคุณอยากเจอ
ผมไม่คิดอย่างนั้นครับ
"ทุกสิ่งที่ผมทำ ผมทำเพื่อปกป้องคุณ เบค"
"ทั้งพีช ทั้งเบนจี้ พวกนั้นทำให้ผมไม่มีทางเลือก
พวกนั้นอันตราย"
"ผมว่าคุณอาจตกอยู่ในอันตรายอีก"
"แต่ผมต้องได้หลักฐานแน่ชัดก่อน"
"ทุกวันนี้ การหาตัวตนแท้จริงของคนให้ง่ายที่สุด
คือดูในคอมพิวเตอร์ของเขา"
"และถ้าผมเจอสิ่งที่หาอยู่
ผมก็จะจัดการดร.นิคกี้"
คือ เขาตามฉันมา นั่นมันไม่โอเคเลย
ผมเข้าใจ คุณรู้สึกเหมือนโดนละเมิด
ลองสมมติว่าผมเป็นโจ โอเคมั้ย
ตอนนี้คุณอยากพูดอะไรกับเขา
ยิ่งคุณต้องการฉันแค่ไหน ฉันก็ยิ่งต้องการคุณน้อยแค่นั้น
ฉันรู้ว่ามันพังมาก แต่มันเป็นเรื่องจริง
คุณก็ต้องคิดว่าฉันปิดบังอะไรคุณอยู่แล้ว เพราะฉันปิดบังจริงๆ
ปิดว่าที่จริงชีวิตฉันเละน่าเกลียดแค่ไหน
ซ่อนไว้ใต้เวอร์ชั่นที่เละเล็กน้อย พอรับได้และยังน่ารัก
มันเสียสติที่สุด
ฉันไม่ได้จัดการกับ เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับพีช
หรือกับพ่อ หรือกับเบนจี้
และแทนที่จะเอาไปใส่ในงานเขียน
ฉันกลับกบดานอยู่กับคุณ
และฉันก็เกลียดคุณเรื่องนั้น
ฉันต้องการช่องว่าง เพื่อที่จะได้รักษาใจ
แต่ทุกครั้งที่ฉันหันไปคุณก็ยืนอยู่ตรงนั้น
พร้อมจะจัดการให้ทุกอย่างโอเค แต่มีเพียงฉันที่จะจัดการได้
และถ้าคุณรักฉันจริงๆ คุณต้องมองออก
คุณต้องปล่อยฉันไป
คุณกลัวรึเปล่าว่า คุณกำลังผลักไสอะไรดีๆ ออกไป เบค
คุณคิดมั้ยว่าโจอาจจะดีต่อคุณ
ก็อาจเป็นได้ แต่นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ
"นั่นฟังดูไม่เหมือนความสัมพันธ์ชู้สาวเลย
นั่นฟังดูเหมือนสาวที่กำลังจิตตกจนวิกฤต
กับนักบำบัดจิตที่ค่อนข้างดี และเธอก็โชคดีที่ได้เขาเป็นที่ปรึกษา"
"มันยังฟังเหมือนคุณคิดถูกแล้วที่เลิกกับผม"
"ผมผิดทั้งหมดเลย
สิ่งเดียวที่ผมไม่ผิดคือการที่ได้รักคุณ
ดังนั้น ผมจะปล่อยคุณไป"
- ไงฮะ - หวัดดีค่ะ
ขอบคุณที่เปิดประตูให้นะ เมื่อคิดเรื่องทั้งหมดแล้ว
ฟังนะ ตอนนี้ผมมีเรื่องจะพูดได้เป็นล้านเรื่อง
แต่เรื่องเดียวที่สำคัญคือ ผมขอโทษ
ขอบคุณค่ะ
ผมหึงหวงคุณมากเกินไป
ผมแค่รู้สึกเหมือนถูกคุกคาม ที่คุณอยากคุยกับคนอื่นที่ไม่ใช่ผม
แต่ผมก็รู้ว่าคุณคู่ควรที่จะได้รับ คุณควรได้มีเวลาคิดหาทางของตัวเอง
ถ้าผมฉลาดกว่านี้ ผมอาจไม่ควรปล่อยคุณไป
แต่ผมเดาว่านั่นคงเป็นสิ่งที่คุณต้องการ
เพราะฉะนั้นผมจะปล่อย
(สแคร็บเบิล)
ลาก่อน เบค
ลาก่อนค่ะ โจ
"ปรากฏว่ามันเหมือนในหนังไม่มีผิด
วินาทีที่ทุกอย่างจบลง
เราได้แต่ระลึกถึงเรื่องที่ทำให้เราตกหลุมรัก
ฉายชัดอยู่ในใจของเรา
เหมือนภาพหนังรักเบาสมอง ตัดต่อจากพิษรักที่หวานที่สุด"
"ความทุกสิ่ง
ฉันชอบนะ"
"ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย
รู้สึกแบบที่เรารักข้อเสียของคนคนหนึ่ง
พอๆ กับข้อดีของเขา
หรืออาจรักข้อเสียมากกว่าด้วยซ้ำ"
คำว่ารักไม่ใช่คำที่แรงพอ
แล้วบางครั้งผมก็กลัว...
ที่จะรักใครสักคนอย่างหมดหัวใจ โดยที่เขาไม่ได้รักเราตอบ
ผมดีใจที่คุณมานะ
จบรอบที่แล้วผมไม่คิดว่าคุณจะกลับมา
นั่นแหละปัญหา ผมไม่... ผมไม่เข้าใจ
ผมเลยมาที่นี่
- คุณไม่เข้าใจอะไร - ความรัก
คุณกับคนอีกเจ็ดพันล้านคนทั่วโลกเลยล่ะ
ถ้าเราเข้าใจความรัก ผมคงตกงาน
ต้องขอบอกนะ มันก็แตกต่างกันไป สำหรับแต่ละคน เหมือนลายนิ้วมือ หรือ...
ห่วงโซ่ดีเอ็นเอ หรือเพลงที่เปิดตอนคุณเสียหนุ่ม
"ฮังกรีไลค์เดอะวูล์ฟ"
"บางคนก็ทำใจลำบาก ที่จะเปิดใจให้ความรักเข้ามา
บางคนถูกสร้างมาเพื่อให้รัก
บางคน... บางคนก็กำลังค้นหา
ค้นหาใครสักคนที่จะรักเขา ในแบบที่เขาคู่ควร
นั่นคือคุณ
- คุณดูโทรมชะมัด - ขอบคุณ
เกิดอะไรขึ้น
แฟนผมเพิ่งทิ้งผม โอเคนะ
เพราะงั้นถ้าไม่ว่าอะไร...
ฉันรักคุณค่ะ โจ
สีหน้าเนี่ย ให้ตายสิ
ฉันล้อเล่นหรอกน่า
คุณจะปล่อยเบคไปมั้ย
หรือสุดท้ายเธอจะมีชะตากรรมเหมือนฉัน
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์