‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตลาดปลาลอสแอนเจลิส)
‎- งั้นอาทิตย์หน้าเป็นแซลมอนนะ ‎- ดีครับ
‎- สัญญานะ ‎- แน่นอน
‎ได้ โชคดีค่ะ
‎ฝากสวัสดีเทเรซาด้วยนะ
‎ได้เลย ขอบคุณนะ เลิฟ
‎ผมเป็นคนมองโลกในแง่ดี
‎และเลิฟ นั่นคือเหตุผลที่ผมจะพูดว่า
‎ "ผมอยากเล่าเรื่องของเราให้ลูกฟังจะแย่แล้ว"
‎ผมรู้ มันแทบจะยังไม่ได้เริ่มเลย
‎แต่ผมเป็นแบบนี้มาตลอด
‎แม้แต่ตอนเด็ก แค่เด็กผู้หญิงมองผมครั้งนึง
‎ผมก็ลองใช้นามสกุลผมกับชื่อเธอแล้ว
‎ผมไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ผิดนะ
‎ผมว่าความรักควรจะเกิดขึ้นโดยไม่คาดฝัน ‎และทำให้คุณรักอย่างหมดหัวใจ
‎แต่อย่ารวมการมองโลกในแง่ดี ‎กับความมั่นใจเลย
‎ผมได้รับบทเรียนราคาแพงมาแล้ว
‎คนโง่มักจะรีบทำโดยไม่คิด
‎และผมก็เป็นคนโง่มาหลายครั้ง
‎ถ้าให้พูดตรงๆ ผมก็เห็นสัญญาณเตือนอยู่
‎แต่ก็หาเหตุผลมาอ้างให้มัน
‎ผมต้องการความรักมากๆ
‎ซึ่งก็คือเหตุผลที่ผมต้อง ‎มองทุกอย่างแบบไม่ลำเอียง
‎นี่ ฉันรอคิงแมกเคอเรลดีกว่า
‎- โอเค ‎- อีกไม่นานใช่ไหม
‎หาสัญญาณเตือนพวกนั้น ‎ก่อนเราจะถลำลึกเกินไป
‎เขาชื่ออะไรเหรอ
‎- ซินดี้ ‎- ซินดี้เหรอ
‎และนี่ก็ไม่ได้จะบอกว่าผมมองโลกในแง่ดีนะ
‎แต่เรื่องของเรา ‎ผมว่ามันเริ่มขึ้นเมื่ออาทิตย์ก่อน
‎(ยินดีต้อนรับสู่ลอสแอนเจลิส)
‎ผมมาถึงที่นี่
‎และเพียงไม่กี่นาที ผมก็รู้...
‎ว่าผมอยู่ในเมืองแปลกๆ
‎มีพวกเกาะกระแส
‎ที่เมายา ทำปากจู๋ ‎แถมดูมีความสุขแปลกๆ อยู่เต็มไปหมด
‎ผู้ชายคนนี้คือแอลเอแบบย่อๆ เลย
‎มือระเบิดยูนาบอมเบอร์ ‎ที่ได้เซ็นสัญญาถ่ายหนังสามเรื่อง
‎ยินดีต้อนรับสู่เมือง ‎ที่ผู้คนพยายามจะหายตัวไป
‎แต่ไม่ได้พยายามจริงๆ
‎ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมครับ
‎ได้สิ
‎ชายผู้น่าสงสาร
‎คงเกลียดที่มีคนสนใจขนาดนี้แน่ๆ
‎- โชคดีนะ ‎- เฮนดี้ ฉันขอถ่ายด้วยได้ไหม
‎แล้วก็มีผม
‎หนึ่งในสี่ล้านคนที่ไม่อยากให้ใครหาเจอ
‎ได้เลย
‎ขั้นแรกในการพยายามของผมคือ...
‎ทาโก้
‎กับผู้ชายที่มีวิธี
‎ทำให้ผมคนใหม่มีตัวตนขึ้นมา ‎และไม่มีใครหาเจอ
‎อย่างน้อยก็ตามโฆษณาในเครกส์ลิสต์ ‎ที่เขาเขียนไว้อย่างรอบคอบ
‎เคยคิดไหมว่าตอนนี้ทุกอย่างมันเป็น ‎อาหารผีดิบดัดแปลงพันธุกรรมไปซะหมด
‎อย่างข้าวโพดพวกนี้
‎ที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมมา ‎มันจะทำอะไรยีนเราบ้าง
‎ดูเหมือนว่าแคลิฟอร์เนียจะมี ‎นักทฤษฎีสมคบคิดของตัวเองด้วย
‎ใช่ ระวังนะ ‎ตับคุณจะได้ไม่สกปรก
‎ทำให้หมูได้สูดอากาศสดชื่น ‎พวกมันจะได้ไม่ต้องใช้ยาปฏิชีวนะ
‎แค่คิดเฉยๆ น่ะ
‎- กรงไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาเลย ‎- จริงครับ ไม่ใช่
‎ที่ผมต้องการคือ...
‎ผมเข้าใจ
‎หนีไปที่อื่น แบบไร้ร่องรอย
‎ถ้าผมอยากจะหนีไปวันนี้ ‎เอาเป็นเม็กซิโก...
‎เลือกได้ดีนี่
‎อาหารสะอาดกว่า ถูกกว่า ‎คุณชอบอยู่ที่นั่นแน่
‎แต่ผมอยู่ที่นั่นตลอดไปไม่ได้
‎ผมมีเรื่องที่ยังไม่ได้สะสางอยู่ที่นี่
‎แต่ผมไม่แนะนำเที่ยวขากลับหรอกนะ
‎การหนีจากแคนเดซมันเป็นเรื่องจำเป็น
‎แต่สิ่งที่จำเป็นเหมือนกันก็คือ ‎ตัวเลือกในการกลับมา
‎และจัดการกับเธอจริงๆ ‎ตอนที่ผมพร้อมแล้ว
‎ผมต้องการบางอย่างที่ครอบคลุมมากกว่านั้น
‎ก็ได้
‎คืออย่างนี้นะ
‎บัตรประชาชนที่ไม่มีข้อผิดพลาดเลย ‎และใช้ได้จริง มันใช้เวลาทำเป็นปีๆ
‎วิลคนที่คุณเห็นอยู่ตรงหน้า
‎ผมทำให้มันสมบูรณ์แบบ ‎เหมือนต้นบอนไซเป็นสิบปีได้
‎ผมเหมาะจะทำงานนี้
‎ไปตรวจประวัติผมได้เลย ‎ขอให้ไม่หลับไปซะก่อนล่ะ
‎หน้าจริงๆ ในอินเทอร์เน็ตเหรอ
‎ไม่มี หาไม่เจอ
‎แต่หาชื่อผมในกูเกิล ‎แล้วจะรู้สึกว่าเป็นตัวจริงเลย
‎และนั่นคืองานที่ทำด้วยรักนะเพื่อน
‎ละเอียดเกินกว่าจะตั้งราคาได้
‎ได้ครับ เข้าใจแล้ว
‎แค่ช่วยผมได้ ผมก็ขอบคุณแล้ว
‎แล้วคุณเอามันมาด้วยไหม หรือว่า...
‎ตามผมมาสิ
‎ผมคิดได้ว่าปัญหาเรื่องแคนเดซของผม
‎การซื้อสิ่งที่หมอนี่มีให้ มันยังไม่พอ
‎และผมไม่มีเวลาสิบปีมาพิถีพิถัน ‎ปั้นตัวตนใหม่หรอก
‎คุณได้เปรียบที่เป็นผู้ชายผิวขาวนะ
‎พอเป็นผู้ชายผิวขาว ‎ก็ไม่มีใครสงสัยอะไรทั้งนั้น
‎ผมคิดได้ว่าผมต้องเป็นเขา
‎(พื้นที่เก็บของล็อกออฟเฟม)
‎วิลดูปกติดีสำหรับผู้ชาย ‎ที่อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมมาหนึ่งอาทิตย์
‎เอาเข้าไปสิ
‎พอไม่มีคุณมูนี่คอยช่วย
‎มันใช้เวลาประกอบห้องนี้ถึงสองวันเต็ม
‎ตอนทำก็เครียด เพราะมีวิลที่ถูกมัด ‎คอยดูผมอยู่
‎คุณควรจะภูมิใจในตัวเองนะ
‎แผ่นอะคริลิกหนาสามนิ้วนี่ไม่ใช่เล่นๆ
‎แต่ขอบพวกนี้ก็สวยเหลือเกิน
‎ใส่ใจรายละเอียด...
‎ผมต้องคิดว่ามูนี่คงจะภูมิใจ
‎มันคงแสดงถึงตัวตนของคุณเหมือนกันสินะ
‎พื้นที่ปลอดภัยเหรอ
‎ที่ที่คุณรู้สึกต้องการตอนเด็ก เพื่อป้องกัน...
‎ผมรู้ว่าทุกคนในเมืองนี้ ‎ชอบพูดเรื่องความรู้สึกตัวเอง
‎ถ้าคุณอยากจะบำบัด...
‎เล่าเรื่องแจสเปอร์หน่อย
‎ดูคุณตอนนี้สิ
‎เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงได้แล้ว
‎คงจะรู้สึกมีอำนาจมากล่ะสิ
‎แจสเปอร์... คือใคร
‎ไม่เอาน่ะ
‎เขาบอกว่าคุณมีของของเขา
‎เขาตามหาผมอยู่
‎- ขังผมไว้ในนี้ไม่ได้หรอกนะ โจ ‎- ผมบอกแล้วไง แค่ชั่วคราว
‎แล้ววางแผนไว้ว่ายังไง
‎ผม... ฟังนะ ผมไม่ได้... ผมขอโทษ
‎ผมไม่ได้คิดอะไร
‎ผมทำลงไปเลย
‎มันเป็นเรื่องด่วน
‎- คุณปล่อยผมออกไปได้ ‎- แบบนั้นก็ดี ผมก็อยากทำ
‎มาหาวิธีทำแบบนั้น ‎แบบที่ปลอดภัยกับเราทั้งคู่เถอะ
‎ทันทีที่แจสเปอร์ไปไกลๆ แล้ว
‎เห็นไหม คุณไม่ฟังผมเลย
‎กรงนี้มันไม่ได้เรื่อง
‎ผมต้องการแสงสว่าง
‎ผมต้องกินยา
‎แบบนี้มันไม่ดีต่อคุณหรอก
‎ถ้าคุณอยากให้ผมคิดเรื่องที่คุณต้องการ
‎ก็บอกมาว่าเขาต้องการอะไร
‎แจสเปอร์ เครนน์
‎เจอเขาในเว็บที่คนธรรมดา ‎คงเรียกมันว่า "เว็บมืด"
‎ไม่ใช่ลูกค้าด้วยซ้ำ ผมสืบเรื่องเขา...
‎ไม่ชอบเขา ก็เลยปฏิเสธงานไป
‎งั้นคุณก็ไม่เคยเจอเขาด้วยซ้ำ
‎ไม่เคย
‎เขาไม่รู้ว่าผมหน้าตาเป็นยังไง
‎ดังนั้นเขาไม่รู้หรอกว่าคุณ ‎เป็นแค่ไอ้เฮงซวยจากที่ไหนก็ไม่รู้
‎ที่เอาอิฐฟาดหัวแล้วขโมยชีวิตผมไป
‎ถ้านั่นคือเรื่องที่คุณจะถาม
‎โอเค
‎เดี๋ยวนะ คุณ...
‎คุณคิดเงิน...
‎ล่วงหน้าก่อนเจอกัน
‎คุณไม่ได้คืนเงินให้เขา
‎น่าจะใช่นะ
‎คุณต้องคืนเงินให้เขา
‎ผมก็อยากช่วยนะ แต่ผมใช้ไปหมดแล้ว
‎และโอกาสหาเงินของผม ‎ก็น้อยลงเพราะถูกขังอยู่ในกรงเนี่ย
‎คุณติดเงินเขาเท่าไหร่
‎สามพันดอลลาร์
‎ไม่ใช่ปัญหา
‎ก็แค่มากกว่าเงินที่ผมมีอยู่ตั้ง 2,700
‎เพราะขาดการวางแผนก่อนเดินทาง
‎สอนคนให้ตกปลา...
‎เขาจะมีกินตลอดชีวิต
‎สอนวิธีปลอมหนังสือให้เขา
‎และบางที แค่บางที...
‎เขาอาจจะทำบางอย่างชุ่ยๆ ที่มีค่า...
‎สามพัน
‎ให้ได้มากสุดเท่านี้ล่ะ
‎สามพันครับ
‎ผมยอมรับนะว่ามาตรฐานต่ำ
‎มูนี่คงจะเขวี้ยงมันกลับมา ‎แล้วบังคับให้ผมทำมันอีก 50 ครั้ง
‎โชคดีที่คนขายหนังสือ ‎ในแอลเอนี่ตรงกันข้ามเลย
‎อย่างน้อยตอนนี้ผมก็ส่ง ‎นายแจสเปอร์ไปตามทางของเขาได้แล้ว
‎กลับมาที่เรื่องของเรา
‎คุณ...
‎คนที่อาจจะ...
‎เพิ่งทำให้การจ่ายเงิน 3,000 ดอลลาร์
‎เพื่ออยู่ในเมืองคนบาปแห่งนี้
‎คุ้มค่าขึ้นมา
‎ถ้าเธอไม่ใช่คนตื่นเช้าก็คงจะดี
‎(ตลาดนัดปลาลอสแอนเจลิส)
‎ผมเริ่มเข้าใจแล้ว
‎ยิ่งผมเห็นคุณเท่าไหร่
‎มันก็ยิ่งยากที่จะมองคุณแบบเป็นกลาง
‎ถ้าผมไม่อยากเจ็บ
‎ผมต้องเว้นระยะห่างไว้ ‎จนกว่าผมจะตรวจสอบทุกอย่างจนหมด
‎นี่
‎คุณเอาแต่เดินไปทั่ว นี่ค่ะ
‎แต่มันทำได้ยาก เวลาที่คุณเอาแต่ ‎ชวนผมไปไหนตลอด
‎ผมแค่ไม่อยากไปรบกวนคุณน่ะ
‎ไม่จริงเลย
‎ดูปลาพระจันทร์สิ
‎- ของเอกวาดอร์หรือที่นี่คะ ขอบคุณค่ะ ‎- ที่นี่
‎ผมรู้ว่าคุณแต่งเรื่องทั้งหมดนี้ ‎เพื่อทำให้ผมประทับใจ
‎ไม่ต้องพยายามขนาดนั้นก็ได้
‎ถ้าคุณบอกผมว่าปลาตัวนั้นเป็นเอเลี่ยน ‎ผมก็จะเชื่อคุณ
‎ไม่ใช่ ดีนะที่คุณรับข้อเสนอของฉัน
‎สำหรับคนที่ทำงานที่อนาวริน
‎คุณขาดความเข้าใจ ‎เรื่องมังสวิรัติปลาสุดๆ เลย
‎ผมมันคนโง่เรื่องมังสวิรัติปลา
‎เป็นอะไรไหมครับ คุณดู...
‎ไม่
‎เร็วเกินไป มากเกินไป ดีเกินไป
‎ฉันแค่อยากจะหยุดคิดแล้วก็ทำไปเลย
‎สนใจไหม
‎ไม่ชอบแบบนั้นเหรอ
‎ขอโทษนะ เมื่อกี้คุณว่ายังไง
‎วันนี้ไปกินมื้อเที่ยงนะ
‎กับเพื่อนฉัน
‎ฉันว่าเราควรรีบจัดการให้มันจบๆ ไป
‎พวกเขาเป็นคนแอลเอสุดๆ แต่ก็นิสัยดีมาก
‎และก็สำคัญกับฉันด้วย
‎เพราะงั้น...
‎แล้วตอนนี้คุณก็อยากให้ผมเจอเพื่อนคุณเหรอ
‎ผมต้องการระยะห่างแบบสงบจริงๆ ผมไม่ไป
‎ผมก็อยากไปนะ
‎ซวยแล้ว
‎ว่าไง สป็อค
‎ตอบหน่อย สป็อค
‎ไปไหนมา เพื่อนยาก
‎ทำหน้าเหมือนคีอานูตอนเห็นแมวดำเลย
‎ "มีอะไรเสียในเมทริกซ์"
‎เราจูบกันและผมเห็นผีเกว็นเนเวียร์ เบ็ค
‎เมทริกซ์ของผมมันเสียแน่ๆ
‎ครับ
‎ครับ เปล่าเลย
‎ผมสบายดี ขอบคุณนะ
‎รู้อะไรไหม
‎ไหนดูตรงนี้สิ
‎เราย้ายที่วางวรรณกรรมผู้หญิงดีไหม
‎เราจะแยกมันทำไม
‎นั่นมันเหยียดเพศแล้ว
‎จริงไหม
‎อีกอย่าง ฉันตื่นมา ‎พร้อมกับความคิดที่สุดยอดมาก
‎- ความคิดอะไรเหรอ ‎- หนัง
‎- เปิดวนไปในร้านหนังสือ ‎- ไม่นะ
‎หนังที่มัน... ตั้งใจฟังนะ...
‎เป็นหนังสือเหมือนกัน
‎จะบ้าตาย
‎เป็นความคิดที่ดีนะ
‎- หนังเจ๋งๆ แบบพัลป์ ฟิคชั่น ‎- ไม่ได้สร้างมาจากหนังสือ
‎- สตาร์วอร์ส ภาคไหนก็ได้... ‎- อีกแล้ว
‎แน่นอนว่าต้องมีฟิฟตี้ เชดส์ด้วย
‎ถูกแค่หนึ่งในสาม
‎หนังสือร้านเราจะขายดีสุดๆ ‎นายได้ทึ่งแน่ๆ
‎- รอไม่ไหวแล้ว ‎- งั้นก็ทำความสะอาดพวกนี้ซะ
‎ตั้งจอภาพ
‎แล้วพอมันดูดี ‎จนนายอยากจะเอามัน
‎ก็มาบอกฉัน
‎นมัสเต
‎ขอโทษนะ
‎คิดว่าที่นี่เป็นร้านหนังสือจริงๆ เหรอ
‎ขอให้โชคดีนะ
‎น่ารักดี
‎นี่ เบตเทลไฮม์
‎แจสเปอร์
‎เขาบอกว่าคุณมีของที่อยากคืน
‎นี่แจสเปอร์เหรอ
‎อย่างกับผู้จัดการร้านหนังสือการ์ตูน
‎คุณตามหาใครอยู่ครับ
‎คุณไง คุณวิล บี
‎เด็กผู้หญิงที่อะพาร์ตเมนต์ ‎บอกว่าคุณทำงานที่นี่
‎เธอบอกไหมว่าผมฝากบอกอะไรคุณ
‎ขอโทษที ผมชื่อแจสเปอร์
‎อ้อ จริงด้วย ผมติดต่อคุณไม่ได้เลย
‎ขอโทษด้วย โทรศัพท์ผมมันใช้ไม่ค่อยได้
‎แต่นี่ เงินคุณ
‎นี่
‎- มันน่าจะครบนะ ‎- ครบห้าหมื่นใช่ไหม
‎อะไรนะ ห้าหมื่นเหรอ
‎อันนี้แค่บางส่วน ผมต้องหาที่เหลือ
‎ไม่เป็นไร
‎แต่ผมต้องการมันวันนี้เลย ‎ยังได้ใช่ไหมครับ
‎เยี่ยมเลยครับ
‎ดีเลย
‎นี่ อีกเรื่องนึง...
‎- ครับ ‎- ดูนี่สิ
‎- ผมมีอะไรอยากให้คุณดู ‎- อะไรครับ
‎จะทำอะไร
‎ไม่เป็นไร กดแรงๆ ไว้
‎กดตรงข้อนิ้วไว้ สูงกว่านั้นหน่อย
‎ดีมาก
‎ทีนี้...
‎คุณช่วย...
‎ถือมันให้ผมหน่อย
‎ดีมาก แล้วก็...
‎เอามันใส่ไว้ในนี้
‎นี่ครับ
‎ที่เซนต์เฮนรี่ ‎มีหมอจุลศัลยกรรมเก่งมาก
‎ดร.แดเนียล
‎ถ้าคุณไปที่นั่น ‎ภายใน 10 หรือ 12 ชั่วโมง
‎ก็มีโอกาสสูงที่มันจะกลับมาต่อกัน
‎ถ้ามีอันนี้ด้วยนะ เพราะงั้น...
‎มีเงินที่เหลือเมื่อไหร่ก็โทรมาแล้วกัน
‎ผมว่ายิ่งเร็วก็ยิ่งดีนะ
‎ดีใจที่ในที่สุดก็ได้เจอกันนะ วิล
‎นี่มันแย่แล้ว
‎แย่แบบที่ควรจะหนีออกนอกเมืองเลย
‎แต่นี่เป็นเมืองของคุณนะ เลิฟ ‎และผมก็ทิ้งคุณไม่ได้
‎วิล มันตั้งห้าหมื่น ไม่ใช่สามพัน
‎เรามาคุยกันเรื่อง 47,000 ที่หายไปได้ไหม
‎เรามาคุยเรื่องมือผมได้ไหม
‎ไม่นะ
‎ผมบอกคุณหมดทุกอย่างแล้ว
‎ผมบอกคุณทุกอย่าง ‎และตอนนี้มันก็สายไปแล้ว
‎ผมยอมรับนะ ผมนึกว่าที่เขาบอก "ต้องกินยา"
‎มันเป็นแค่แผน
‎ช่างหัวแจสเปอร์เถอะ
‎เขาก็แค่ไอ้มาเฟียรัสเซียเฮงซวยคนนึง
‎คุณถูกตามด้วยหรือเปล่า
‎คุณจะรู้ได้ยังไง ไอ้อ่อนหัด
‎พวกมันเจอผมแล้ว มันจบแล้ว
‎คุณเปิดโปงพวกเรา แล้วตอนนี้พวกนั้น...
‎โอเค
‎วิล
‎นี่ เพื่อน
‎มีเงินซ่อนไว้ที่ไหนไหม
‎คิดสิ วิล คิด
‎นี่ วิล ฟังผมนะ ไม่มีใครรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่
‎ไม่มีใครดูแลคุณได้ ‎ถ้าคนที่คุณขโมยเงินมาฆ่าผม
‎เข้าใจผมไหม
‎รูฟัส...
‎เขาติดเงินผมห้าหมื่น
‎เขาเป็นคนดี เขาแค่...
‎ส่งรหัสลับไปหาเขา
‎เรื่องนี้สำคัญนะ
‎ตอนที่ผมอายุแปดขวบ แขนผมหัก
‎พวกเขาเอาหมุดใส่ไว้ ‎แล้วมันก็คอยส่งสัญญาณไป
‎เพราะงั้นห้ามไปโรงพยาบาล
‎พวกมันจะฝังชิปคุณเหมือนหมา ‎เข้าใจผมใช่ไหม
‎ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ วิล
‎ผมเอาชิปออกให้คุณได้นะ ‎เดี๋ยวผมทำให้
‎โอเค
‎รหัสลับคือคำว่าอะไร
‎(วิล: ‎*แบทเทิลสตาร์* ที่นี่)
‎ดูเหมือนว่ารูฟัสคือคนที่ติดหนี้วิล
‎ห้าหมื่นพอดีเลย
‎(รูฟัส: ‎ได้)
‎ถึงมันจะรู้สึกว่าง่ายไป
‎แต่ตอนนี้จักรวาล ‎ต้องให้ผมเจอเรื่องง่ายๆ บ้าง
‎(311 ฮาร์ตวู้ด แวนนายส์ ‎เที่ยง - บ่ายสอง)
‎ไม่ง่ายแบบที่คิดแฮะ
‎ไม่ได้หรอก ผมมีนัดกินข้าวเที่ยงกับคุณ
‎(วิล: ‎แน่ใจนะว่าไม่ใช่ตอนนี้)
‎(เที่ยง - บ่ายสอง)
‎ผมเกลียดรูฟัส
‎บ้าเอ๊ย
‎เลิฟ ผมต้องยกเลิกมื้อเที่ยงของเรา
‎(วิล: ‎ผมต้องยกเลิกมื้อเที่ยงของเรานะ เลิฟ)
‎(เลิฟ: ‎แย่เลย ฮือ เศร้าอะ)
‎บอกเลยว่าผมร้องไห้อยู่
‎(เลิฟ ควินน์)
‎- ว่าไง ‎- โทรมาฟังดูว่าคุณร้องไห้อยู่เปล่า
‎- คุณก็ฟังดูปกติดี ‎- ร้องไห้อยู่ข้างในหรอก
‎ผมขอโทษนะ
‎คุณตรงไปตรงมา คุณทำสิ่งที่อยากทำ ‎คุณแค่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรเลย
‎ฉันแค่เสียใจที่จะไม่ได้เจอคุณน่ะ
‎นี่คือวิธีที่คุณรับมือเวลาโดนปฏิเสธ
‎คุณไม่อยากให้ผมรู้สึกแย่ที่ไม่ไปตามนัด
‎ผมจะพูดยังไงดี โฟร์ตี้มันเฮงซวย
‎เขาให้ผมไปอัลแฮมบรา
‎ไปเอาตัวอย่างของใช้ปิคนิค ‎ในการแข่งขันที่ย่อยสลายได้
‎โฟร์ตี้บอกแบบนั้นเหรอ
‎กลุ่มแม่มดของฉันคงจะ...
‎เศร้าที่ไม่ได้เจอคุณวันนี้
‎โห อย่าให้พวกเขาสาปผมเลยนะ
‎ผมขอโทษ ผมเองก็อยากไป
‎ค่ะ ฉันรู้ ฉันก็เหมือนกัน
‎ไว้คุยกันนะ
‎ผมอยากไปมากๆ จนตัดสินใจว่า ‎อย่างน้อยก็ต้องแวะไป
‎ผมไม่มีเวลาไปนั่งด้วย ‎แต่ผมแบ่งเวลาสองสามนาทีได้
‎โดยเฉพาะตอนที่ผมรู้ว่าพวกเพื่อนๆ ‎บอกได้ว่าคนๆ นึงเป็นยังไง
‎วิลมาไม่ได้น่ะ
‎- เขาขอโทษที่มาไม่ได้ ‎- ไม่นะ
‎อย่างเช่นความคิดพวกเขา ‎มีอิทธิพลต่อคุณยังไง
‎พวกเขาแอบบงการชีวิตคุณแค่ไหน
‎ผิดหวังเลย
‎ฉันพร้อมเจอผู้ชายคนใหม่ของเธอแล้วนะ
‎ที่บอกว่า "เจอ" เกบหมายถึง ‎"วิจารณ์และคิดว่าไม่เหมาะ"
‎โทษทีนะ เธอพูดถึงใคร
‎(ลูซี่ สเปรคเคอร์อยู่กับเลิฟ ควินน์)
‎ลูซี่ สเปรคเคอร์
‎เธอเจอเลิฟที่งานชุมนุมเรียกร้องสิทธิ ‎ความหลากหลายทางเพศ
‎ตอนนั้น ลูซี่เป็นเด็กฝึกงานที่ไม่ได้ค่าจ้าง
‎ตอนนี้เธอเป็นตัวแทนชื่อดังในโซเชียล ‎ที่มีลูกค้าเป็นเหล่าดาราชื่อเจนนิเฟอร์
‎และเคท และนักแต่งกลอนอินสตาแกรม ‎ที่มียอดขายสูงสุดในยุโรป
‎- ก็ได้ ‎- เธอจะเล่นงานฉันแล้ว
‎ไม่ต้องสนลูซี่หรอก เธอเกลียดทุกคน
‎อย่าไปสนใจซันไรส์เลย ‎เธอชดเชยหน้าหยิ่งๆ ของฉันมากไปแล้ว
‎ใช่จ้ะ ที่รัก ด้วยความยินดี
‎- ชอบจังเลย ‎- โอเค
‎เธอเคย...
‎เอาล่ะนะ
‎ซันไรส์ ดาร์ชาน คันนิ่งส์ ‎คนรักของลูซี่
‎ตลกดีที่เธอไม่เคยเจอพระอาทิตย์ตกดิน ‎ที่เธอไม่ชอบเลย
‎เป็นคุณแม่บล็อกเกอร์อยู่บ้าน
‎และเป็นผู้นำทางชีวิตให้แคนเดิล ‎เด็กน้อยสุดน่ารักของพวกเขา
‎ซันไรส์ไม่มีทางมีความสุขขนาดนี้
‎จนกว่าการปั่นเห็ดบำรุงสุขภาพ ‎ในลาเต้อัลมอนด์
‎จะเป็นสิ่งที่เราทุกคนตามหามานาน
‎พวกเขาได้มันมาจากหนุ่มแสนดีที่ขาย ‎เมล็ดแฟลกซ์แบบไบโอไดนามิค
‎มันหมายความว่าอะไรก็ช่างเถอะ
‎เกบ มิแรนด้า
‎เจ้าของธุรกิจเล็กๆ
‎ซึ่งในกรณีของเขาหมายถึง ‎หมอฝังเข็มผู้ชอบทุกเพศ
‎ขอเน้นว่า "สนใจ" เรื่อง ‎ยาเสพติดหลอนประสาท
‎ส่วนมากจะคบกับผู้ชาย แต่ทำบางอย่าง ‎ที่ผมจะไม่อ่านออกเสียง
‎หลักๆ ก็คือ...
‎การใช้นิ้วให้ผู้หญิงถึงจุดสุดยอด ‎บนกองหมอนโยคะ
‎โดยนำเสนอว่าเป็นการฝึกสมาธิ
‎และคุณกับเกบ
‎ก็รู้จักกันมานานกว่าคนอื่น
‎เพื่อนรักกันเลย
‎งั้นนี่คือแก๊งของเลิฟสินะ
‎ฮิปปี้แหวกแนวจนน่าเจ็บปวด
‎ไม่รู้เรื่องอภิสิทธิ์ที่เห็นชัดขนาดนี้
‎ทำสิ่งที่เขาเรียกว่า ‎ตัดสินใจโดยคิดมาอย่างดี
‎ลึกๆ แล้วพวกเขาอยากนอนกับคุณ
‎เป็นเจ้าของคุณ
‎เอาตัวคุณไป
‎ที่ปารีสหรือเปล่า
‎- พระเจ้า ‎- วิลกับฉันจูบกันแล้ว
‎- จูบกันแล้วเหรอ ‎- ใช่
‎ฉันชอบนะ
‎ฉันก็อยากให้วิลชอบนะ
‎เพราะฉันมั่นใจว่าฉันทำให้เขากลัว ‎แล้วตอนนี้เขาก็หลบหน้าฉัน
‎นี่แหละ นี่คือตอนที่ผมโดนด่ายับแน่ๆ
‎งั้นเขาคงเป็นไอ้โง่ที่ควรไปตายซะ
‎หรือเขาอาจจะแค่อายก็ได้
‎บางทีเลิฟก็ออกตัวแรงไปหน่อย
‎นี่ชมนะ
‎บางทีการเจอพวกเราอีกสามคน ‎คงน่ากลัวจริงๆ
‎เธอนี่อ่อนไหวจริง
‎- ฉันออกตัวแรงไปเหรอ ‎- ไม่เลย
‎- ลูกผู้ชายตัวจริงชอบแบบนั้นแหละ ‎- จริง
‎มาคุยเรื่องที่สำคัญจริงๆ กันดีกว่า
‎ซึ่งก็คือ...
‎เธอพร้อมจะกลับมาคบใครสักคนแล้วไง
‎อาจจะถึงเวลาแล้วก็ได้
‎ฉันแค่... ชอบเขา
‎ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้พูดเรื่อง...
‎เจมส์เท่าไหร่
‎ฉันแค่คิดจริงๆ ว่า...
‎ฉันได้เจอคู่แท้แล้ว
‎และก็แค่นั้นเลย และ...
‎ชีวิตที่เหลือของฉันก็จะเป็นแบบ... ‎พวกเธอก็รู้...
‎เพื่อนรัก ฉันรู้
‎ไม่ ฉัน...
‎ไม่เป็นไร
‎แต่ไม่มีใครทำให้ฉันตื่นเต้น
‎ไม่มีใครทำให้ฉันคิดถึงพวกเขา...
‎เหมือนกับเจมส์
‎แต่ตอนนี้ฉันแค่ทำอะไร...
‎สักอย่างแล้วก็คิดถึงวิลขึ้นมา
‎ฉันไม่รู้จักเขาจริงๆ ด้วยซ้ำ
‎- นี่ฉันบ้าหรือเปล่า ‎- ไม่เลย
‎ไม่ ฉันคิดว่าเธออาจจะ...
‎เธออาจจะตกหลุมรักเขานิดๆ แล้ว
‎น่ากลัวจัง
‎เราถึงมาอยู่ตรงนี้เพื่อเธอไง คนสวย
‎พนักงานครับ ขอของหวานทั้งหมดเลย
‎- ผมอยากกินทุกอย่างเลย ‎- ไม่นะ
‎โทษทีครับ
‎ผมขอถอนคำพูดทั้งหมดเลย
‎ผมชอบเพื่อนคุณนะ
‎และผมก็เห็นคุณแล้ว เลิฟ
‎ผมได้ยินคุณแล้ว ผมเข้าใจแล้ว
‎นี่ผมบ้าไปแล้วเหรอ
‎เวรจริงๆ ผมถึงแล้ว
‎มันเรียกว่าซานเฟอร์นานโดวัลเลย์
‎อยู่ในเขตที่คนเรียนจบสถาปัตยกรรม
‎ไม่มีสิทธิ์ได้เข้า
‎ปาร์ตี้...
‎ตอนเที่ยง...
‎ในวันอังคาร
‎ผมดีใจที่คนพวกนี้หากันเจอนะ
‎ผมนี่ตั้งตารอที่จะไม่เจอพวกเขาอีกเลย
‎(วิล: ‎รูฟัส ฉันมาแล้ว)
‎(นายอยู่ไหน)
‎มันคงดีถ้าผมมีข้อมูลสักนิด
‎ว่ารูฟัสคนนี้หน้าตาเป็นยังไง
‎นี่
‎ขอโทษที่รบกวนคุณนะ
‎คุณพอรู้ไหมว่าที่นี่มีคนชื่อรูฟัสไหม
‎นายคือจอห์น เมเยอร์เหรอ
‎ไม่ใช่
‎ไม่ ผมชื่อวิล ผมตามหา...
‎อยู่นี่เองเหรอยะ
‎เขาไม่ใช่จอห์น เมเยอร์
‎คุณมันผู้ชายสำส่อน จอห์น เมเยอร์
‎ผมว่าพวกนี้คงช่วยอะไรไม่ได้เลย
‎ตายแล้ว ดูนั่นสิ
‎ให้ตายเถอะ เขาจริงๆ ด้วย
‎เดี๋ยวนะ
‎นั่นมันผู้ชายที่สนามบิน
‎เขามาทำอะไรที่นี่
‎ผู้ชายคนนี้มีอะไร ถึงทำให้คนอื่น ‎ทำตัวเหมือนกำลังต่อแถวด่านศุลกากร
‎โดยที่ซ่อนเฮโรอีนไว้ในก้น
‎ไม่ นั่นเฮนดี้
‎เธอต้องถ่ายรูปเขา ‎แบบที่มีฉันติดอยู่ในรูปนะ
‎เฮนดี้เหรอ
‎เฮนดี้
‎เอาล่ะ เฮนดี้
‎นักแสดงตลก
‎อีกชื่อนึงคือเฮนเดอร์สัน ‎แต่ก่อนใช้ชื่อว่าจอช บันเทอร์
‎(#มะเร็งไปตายซะ)
‎หายจากมะเร็งด้วย น่าสนใจนี่
‎แถมยังอวดดี ทำเป็นชิลกับเรื่องนั้นด้วย ‎ดูออกง่ายมาก
‎เดี๋ยวนะ นี่มันชายดูดฝุ่นเหรอ
‎อีธานชอบมุกนี้
‎(เฮนเดอร์สัน ชายดูดฝุ่น เน็ตฟลิกซ์สเปเชียล)
‎เบร็กซิต
‎จริงไหม
‎ดูเหมือนว่า
‎คนจะชอบเขาเพราะเฮนดี้เป็นพวก ‎คนทั่วไปที่มีบทเรียนชีวิตแสนลำบาก
‎(วิล: ‎รูฟัส ฉันมาแล้ว นายอยู่ไหน)
‎(ในห้องนั่งเล่น)
‎(ฉันหานายไม่เจอ)
‎ห้องสามเหรอ
‎เยี่ยมเลย
‎ปาร์ตี้นี้จะมีอะไรแปลกกว่านี้อีกไหม
‎- มือคุณไปโดนอะไรมา ‎- อ่อ มัน...
‎คุณไม่ใช่คนที่นี่จริงๆ ด้วย ‎ฉันเคยถาม แต่ก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่
‎ฉันไม่ได้นอนมาสองวัน ‎มัวแต่ตามเรื่องจาเร็ด พาดาเลคกี้
‎แต่เขาซ่อนตัวอยู่ ฉันก็เลยวนมาที่นี่
‎เพื่อตามหาคิโด้ ช่างทำผมของเขา
‎ได้ยินมาว่าเขายืนยันได้...
‎ผมไม่สนใจเรื่องคิโด้หรือเหตุผล ‎ที่เดไลลาห์มาที่นี่เลยสักนิด
‎อันที่จริง ผมยิ่งมีเหตุผล ‎ให้รีบหนีออกไปจากที่นี่มากกว่า
‎รูฟัสที่รู้จักเจ้าของบ้านนี้ ‎ที่เป็นโปรดิวเซอร์
‎- และเขาก็รู้จักคิโด้ ‎- เดี๋ยวนะ คุณพูดว่ารูฟัสเหรอ
‎ใช่ ทานิก้าที่เป็นเพื่อนฉันรู้จักเขา
‎เพื่อนที่ผมตามหาอยู่ก็มีเพื่อนชื่อรูฟัส
‎คุณช่วยชี้เขาให้ผมดูหน่อยได้ไหม
‎ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
‎เดไลลาห์
‎ว่าไง ไม่เจอนานเลย
‎คุณดูดีนะ
‎ฉันดูเหมือนคนบินมาเหนื่อยๆ เลย ‎แต่เธอดูดีมาก
‎- เธอมาทำอะไรที่นี่ ‎- ทำงานเรื่องนึงอยู่น่ะ
‎นั่นสินะ เป็นผู้หญิงฉลาดที่สุดตลอดเลย
‎ใช่ เหนื่อยสุดๆ
‎ใช่
‎อะไร ไปขโมยของคนอื่นมาเหรอ
‎โทษที นี่วิลค่ะ
‎สวัสดี ไม่ใช่ครับ อุบัติเหตุที่ทำงานน่ะ
‎มันอาจจะต้องผ่าตัด แต่มัน...
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ถ้าจะผ่าก็ไปหาดร.แดเนียล
‎ที่ศูนย์การแพทย์เซนต์เฮนรี่
‎ถ้าไป ก็บอกเขาว่าเราเป็นเพื่อนกัน ‎เดี๋ยวเขาลดราคาให้
‎ขอบคุณนะ ขอบคุณ ผมขอบคุณจริงๆ
‎- ครับ ‎- เฮนดี้
‎ขอตัวนะ ‎ดีใจที่ได้เจอครับ คนสวย
‎เขาก็ดูเป็นคนดี
‎ประทับใจจนน้ำลายไหลเลย ‎เหมาะกับคุณดีนี่
‎มีชื่อเขาโผล่มาในงานคุณบ้างไหม
‎หมายถึงมีเรื่องเด็ดของเขาไหม ข่าวลืองี้
‎อยากรู้เหรอ
‎ไม่เป็นไร ถ้าคุณไม่อยาก...
‎ฉันจะแนะนำแนวทางคนโง่ให้
‎การเป็นคนดัง...
‎ไม่ได้ทำให้คุณวิเศษเลิศเลอ
‎เอาอึไปชุบทอง มันก็เป็นแค่อึส่องประกาย
‎ฉันนึกว่าคุณน่าจะรู้เรื่องนั้น
‎แต่ฉันคิดผิด ตอนนี้ฉันชักสงสารคุณแล้วสิ
‎- ขอตัวนะ ‎- เดี๋ยวสิ ช่วยชี้รูฟัสให้หน่อย
‎คุณโตแล้ว หาทางเอาสิ
‎- นี่ ‎- ว่าไง
‎- รูฟัสอยากได้เนโกรนี ‎- ได้เลย
‎ขอบคุณ
‎สวัสดี
‎ขอโทษที
‎รูฟัส
‎นายเจอฉันแล้ว
‎ใช่
‎ถอดเสื้อผ้าได้นะ
‎หวังว่านายจะชอบวงแอร์ซัปพลาย
‎ช่วงนี้ฉันติดฟังเพลงบัลลาด
‎นายดูต่างจากรูปในแอปนะ
‎ท็อดด์ใช่ไหม
‎ที่จริงแล้วฉันมาที่นี่เพราะ "แบทเทิลสตาร์"
‎- นายไม่ใช่วิล ‎- ไม่ใช่
‎เขาบอกฉันให้ใช้รหัสลับ
‎ฉันช่วยเขาอยู่
‎ฉันเกือบจะอมให้นายแล้ว
‎ของนายอยู่ในกระเป๋าฉันแล้ว
‎เอาไปสิ
‎ขอนับได้ไหม
‎ล้อเล่นใช่ไหม
‎นี่มันยา
‎เหมือนกันแหละพวก
‎แต่ได้ผลไวกว่า
‎ฉันได้แหล่งใหม่ในควิเบก
‎แล้วห้าหมื่นล่ะ
‎ห้าหมื่นเหรอ
‎นายจะอมนกเขาไหมล่ะ
‎กลายเป็นว่ารูฟัสเป็นคนเตรียมของ ‎ให้นักเลงตัวพ่ออย่างวิล
‎เป็นยาแคนาดาที่ไม่มีฉลาก
‎สำหรับโรคไบโพลาร์ขั้นรุนแรง
‎อธิบายได้เยอะเลย
‎เห็นได้ชัดว่าวิลเก็บไว้แค่พอประมาณ
‎เพื่อเปลี่ยนผมให้เป็นแรงงานของเขา
‎แต่เขาต้องใช้มัน
‎ไม่ ผมไม่เอา ทิ้งลงชักโครกไปเลย
‎เก็บยาพิษของแกไว้เถอะ
‎หมายความว่ายังไง
‎ผมถ่อไปถึงวัลเลย์ก็เพื่อคุณ
‎ต้องบอกลาส่วนเล็กๆ ของวิล ‎ที่อยากเป็นปกติสินะ
‎เดี๋ยวคุณก็ดีขึ้น
‎งั้นแกก็กินเองสิวะ ‎เพราะฉันไม่เชื่อแก
‎คุณควรเชื่อผม!
‎เชื่อผมตอนที่บอกคุณว่า...
‎ผมส่งตัวคุณให้แจสเปอร์ได้
‎แล้วผมก็ไม่ต้องเจอปัญหาของคุณอีกแล้ว
‎วันนี้ผมได้เรียนรู้บางอย่าง
‎การตะโกนใส่คนบ้า
‎ทำให้แผลเปิดได้
‎เลิฟ นี่คือบทพิสูจน์แสนสาหัสเพื่อคุณ
‎นี่ ฉันว่าเราต้องคุยกันจริงๆ
‎ว่าไง
‎สวัสดี
‎ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้นคะ
‎ไม่มีอะไรครับ
‎- ไม่นะ คุณไปทำอะไรมา ‎- ไม่เป็นไร
‎โดนบาดน่ะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ‎คุณอยากคุยกับผมเรื่องอะไร
‎คุณโกหกฉัน
‎- อะไรนะ ‎- มื้อเที่ยง
‎โฟร์ตี้
‎เขาไม่ใช่พยานที่ดีเลย ‎เขาบอกฉันทุกอย่างตั้งแต่เราเกิดมา
‎เวรแล้ว
‎- โฟร์ตี้เป็นน้องชายคุณเหรอ ‎- น้องชายฝาแฝดน่ะ
‎และคุณก็เรียกเขาว่าเฮงซวย ‎ซึ่งบางทีมันก็จริง
‎แต่คุณก็โกหก
‎คุณเป็นเจ้าของอนาวริน
‎นั่นคือสิ่งที่ผมได้รับ ‎จากการพยายามไม่สืบเรื่องคุณแต่แรก
‎พ่อแม่ฉันเป็นเจ้าของอนาวริน
‎ฉันแค่ทำงานที่นั่น
‎ฉันพยายามจะทำให้อะไรๆ มันไม่ยุ่งยาก
‎โดยการบอกคุณทีหลังไง
‎แต่คุณ... คุณทำให้มันยุ่งยาก ‎ด้วยการโกหก
‎ทำไมต้องโกหกด้วย
‎ผมจะได้ก้าวข้าม ‎บทพิสูจน์ที่แสนสาหัสเพื่อคุณไง
‎ผมจะได้ฆ่ามังกรเพื่ออยู่ใกล้ๆ คุณ
‎- ผมแค่... ผมไม่รู้จักคุณดีพอ ‎- ยังไม่รู้จัก
‎- คุณไม่รู้จักผม ‎- ใช่ ก็เห็นๆ อยู่
‎เพราะฉันคิดว่าเรา...
‎เราจูบกันนะ วิล
‎ตอนนี้... ตอนนี้มันไม่เหมาะ
‎มันไม่ใช่จังหวะที่เหมาะ
‎นี่เป็นเรื่องแฟนเก่าคุณใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- เปล่า
‎เธอทำคุณเจ็บจริงๆ
‎ผมได้กลิ่นยาสระผมของคุณ
‎และสิ่งที่คุณทำมันไม่ช่วยให้ ‎ผมมองคุณแบบเป็นกลางได้ง่ายขึ้นเลย
‎แต่รู้อะไรไหม สามีฉันก็ทำฉันเจ็บเหมือนกัน
‎โดยการตาย
‎ฉันเลยเข้าใจว่าทำไมมันถึงยากสำหรับคุณ
‎แต่มันก็เป็นเหตุผล ‎ที่ฉันเพิ่งพูดอะไรตอนนี้
‎เพราะมันมีสิ่งที่ฉันรอจะบอกเขา
‎และฉันไม่รู้ว่าเรื่องระหว่างเรา ‎มันแค่ชั่วคราว
‎หรือมากกว่านั้น แต่ไม่ว่าจะยังไง...
‎ฉันคิดว่าเรื่องไร้สาระที่คุณทำอยู่ ‎มันไม่ถูกต้อง
‎- ไม่นะ มันไม่ไร้สาระ ‎- ใช่สิ
‎คุณไม่ต้องหนีแล้ว
‎ขอร้องล่ะ อย่าเลย
‎- หยุดเถอะ ‎- คุณ...
‎ขอร้องล่ะ หยุดสักที
‎หยุดเลย
‎ได้
‎คุณไม่ต้องตะโกนก็ได้
‎ไม่ต้องเลย
‎ฉันเคยชอบคุณนะ
‎แย่ชะมัด
‎คุณเลือดออกอีกแล้ว
‎คุณมาที่นี่ทำไม
‎วันนี้คุณเลือดออกเยอะมากเลยนะ โจ
‎นั่นคือคุณเหรอ
‎เลือดที่ผมเสียไป
‎กับคนนี้ทุ่มสุดตัวสินะ
‎คุณก็เป็นแบบนี้ใช่ไหม
‎เห็นผู้หญิงครั้งนึง
‎ผม... ผมพยายาม...
‎จะทำให้ครั้งนี้มันถูกต้อง
‎ตรงกันข้ามกับฉันสินะ
‎แล้วกับฉันมันพลาดตรงไหนเหรอ โจ
‎เราทั้งคู่ต่างก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎คุณจะหลอกผมไปตลอดก็ได้
‎แต่คุณไม่มีทางทำให้ผมพูดว่า ‎ผมไม่ได้ทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อคุณ...
‎- เพื่อเราได้หรอก ‎- มองฉันสิ โจ
‎- ไม่ คุณไม่... ‎- มองฉัน
‎คุณไม่ได้อยู่ที่นี่ ผมไม่ทะเลาะกับคุณแล้ว
‎นี่ แจสเปอร์ ใช่
‎ใช่ นี่วิลเอง
‎ผมกำลังไป
‎ขอบคุณที่มานะ นั่นมัน...
‎เก็บไว้อย่างดี และก็ตื่นเต้น ‎ที่จะได้กลับไปหาพ่อแล้ว
‎เยี่ยมเลย อยู่ในนี้ครับ
‎ฟังนะ
‎ผมไม่ใช่วิล เบตเทลไฮม์
‎นี่ต่างหาก
‎ครั้งแรกของผมเลยนะเนี่ย
‎ผมชื่อโจ โกลด์เบิร์ก
‎ผมแค่ต้องการชื่อของเขา
‎และชีวิตของเขาสักพัก
‎คุณก็เลยเอาเขาใส่กรง เข้าใจแล้ว
‎คุณคงรู้ตัวแล้วสินะ ‎ว่าต้องการความช่วยเหลือทางจิต
‎ผมไม่ได้บ้า เข้าใจไหม
‎แฟนเก่าผมแอบตามผม ‎แล้วผมก็หาวิธีได้ดีที่สุดแค่นี้
‎ผมขอนิ้วคืนได้ไหมครับ ‎เพราะนี่คือวิล
‎เขาเอาเงินคุณไป คุณเอาตัวเขาไปสิ
‎แต่ถ้าคุณยังเอามันจากเขาไม่ได้...
‎จริงไหม
‎ผมหมายถึง...
‎คุณแน่ใจแล้วใช่ไหม
‎- ไม่มีจริงๆ เหรอ ‎- อย่าเลยครับ
‎คุณไม่ต้องทำแบบนี้หรอกครับ ‎คุณไม่ต้อง...
‎เห็นไหม โจ
‎ไม่
‎คุณไม่เข้าใจ
‎แต่ฉันเข้าใจ
‎ผมแค่พยายามเอาตัวรอด ‎เขาอยากทำร้ายผมนะ
‎แต่คุณทำร้ายเขา
‎และคุณก็ทำร้ายฉัน
‎ผมเคยรักคุณนะ
‎- มากกว่าใคร... ‎- แล้วคุณก็ทำร้ายฉัน
‎ดูฉันสิ โจ
‎บางครั้ง...
‎เราก็ทำร้ายคนที่เรารัก
‎จริงไหม
‎คุณไม่กลัวว่าเลิฟจะทำร้ายคุณ
‎แต่คุณกลัวว่าตัวเองจะไปทำร้ายเธอ
‎ผมขอโทษ
‎ผมขอโทษจริงๆ
‎ไม่ อยู่ต่อเถอะนะ
‎ขอร้องล่ะ
‎อยู่ต่อเถอะ
‎ผมขอโทษ
‎ผมขอโทษจริงๆ
‎เฮนดี้พูดถูก
‎ดร.แดเนียลเป็น ‎หมอจุลศัลยกรรมที่เก่งจริงๆ
‎มียาแก้ปวดแล้วค่อยยังชั่ว
‎คืนนี้มันคงได้แก้ปวดเรื่องอื่นด้วย
‎พังกล้องวงจรปิด ‎ที่อนาวรินคงจะปกปิดอีกเรื่องได้
‎บางครั้งผมก็สงสัยว่า ‎ผมเข้าใจความรักบ้างไหม
‎มันเปลี่ยนแปลงเรา
‎แต่เปลี่ยนเป็นอะไรล่ะ
‎ความรักเปลี่ยนผมเป็นอย่างอื่น ‎ตอนที่ผมคบกับเบ็ค
‎ความหวังของผมตอนนี้...
‎คือการที่คุณสามารถเปลี่ยนผม ‎ให้ดีขึ้นได้
‎เพราะถ้าทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ผมเป็น
‎ผมอาจจะเปลี่ยนตัวเอง ‎เป็นแคนเดซไปเลยก็ได้
‎ว่าไง
‎ว้าว ในนี้กลิ่นหอมจัง
‎ฉันไม่ได้ทำอาหารทั้งมือให้คุณ
‎ฉันโกรธแล้วก็อายมาก
‎ฉันไม่น่าส่งข้อความกลับหาคุณเลย
‎ฉันแค่...
‎ฉันหิวด้วย ก็เลย...
‎ผมดีใจนะที่คุณจูบผม
‎ดูไม่ใช่แบบนั้นเลย
‎ผมดีใจจริงๆ
‎แล้วก็ตกใจด้วย
‎ไม่ใช่เพราะว่าคุณจูบผมนะ ‎แต่เป็นเพราะความรู้สึกตอนนั้น
‎ผมไม่คิดว่าจะเจอ...
‎คุณ
‎เรื่องนี้
‎ผมไม่ได้มองหา...
‎เรื่องนี้
‎ผมต้องการมัน แต่ผมมีมัน...
‎ไม่ได้
‎ไม่ใช่ตอนนี้และกับคุณ
‎หรือกับใคร
‎เธอทำคุณเจ็บจริงๆ สินะ
‎เปล่า
‎ไม่ใช่ ผมทำเธอเจ็บ
‎ผมทำเธอเจ็บจริงๆ
‎งั้นคุณคงเข้าใจแล้ว ผม...
‎คุณอยากทำร้ายเธอเหรอ
‎เปล่า
‎ไม่ใช่อยู่แล้ว
‎งั้นที่ฉันได้ยินก็คือผู้ใหญ่สองคน...
‎รู้ว่าเสี่ยงทั้งคู่...
‎ผมว่าเธอไม่รู้นะ
‎ก็ได้ ไม่มีใครรู้อะไรหรอก
‎แต่คุณทำตัวเป็นผู้ใหญ่
‎แล้วลองพยายามทำสักอย่าง
‎ฉันต้องเชื่อว่าคุณไม่ได้อยากทำร้ายเธอ จริงไหม
‎- นั่นเป็นคำถามค่ะ ‎- ใช่ ถูกแล้ว
‎- โอเค ‎- ครับ
‎แล้วถ้าฉันดูแลตัวฉันเอง...
‎คุณดูแลตัวคุณเอง...
‎ฉันพยายามไม่ทำร้ายคุณ ‎แล้วคุณก็พยายามไม่ทำร้ายฉัน
‎รู้ไหมว่ามีอะไรอีก
‎ผมแค่...
‎ผม... ผมกลัว
‎ค่ะ
‎ความสัมพันธ์มันน่ากลัว
‎แต่ถ้าไม่เสี่ยงเลย คุณก็ไม่ได้เจอเรื่องดีๆ ‎ไม่มีโอกาสเลยนะคะ
‎วิล...
‎คุณทำร้ายฉันไม่ได้หรอก
‎ผมก็อยากเชื่อแบบนั้นนะ
‎ตกลง
‎ขอบคุณนะครับ
‎ผมแค่...
‎- มานี่เถอะ ‎- ครับ
‎ฟังนะ พูดตรงๆ
‎ผมรู้สึก...
‎ห่วยแตกมาก...
‎ที่มันเกิดเรื่องแบบนั้นกับเธอ
‎ผมก็เลยทำไม่ได้...
‎ผมทำไม่ได้...
‎จนกว่าเธอ...
‎จะหายไปจริงๆ
‎ไม่ค่ะ มันเข้าใจได้
‎ใช่ ไม่สิ ฉัน...
‎เอาล่ะ สองอย่างนะ
‎อย่างแรก...
‎เพื่อน
‎เพื่อนอาจจะดีก็ได้
‎เรายังเรียกมันว่ามิตรภาพได้
‎แบบนั้นอาจจะช่วยได้
‎โอเค ดีเลย
‎ฟู่ว เพื่อน
‎และอย่างที่สอง...
‎ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกันกับเจมส์
‎ฉันไม่อยากฟังดูเชยนะ ‎แต่ฉันทำอย่างนึง
‎ที่เอาของของเขา ‎มาใส่ในกล่อง และฉันก็...
‎ปล่อยมันลงไปในทะเล
‎ผมไม่ใช่คนที่จะยึดติดกับสิ่งของน่ะ
‎มันไม่ใช่...
‎คุณแค่เขียนโน้ตก็ได้
‎เพื่อบอกลา
‎เผามันซะ
‎อะไรสักอย่าง
‎ฉันจะช่วยคุณเอง
‎เพื่อนต้องคอยช่วยกันและกัน
‎ไม่ว่าคุณจะเรียกเราว่าอะไร...
‎มันก็รู้สึกใช่
‎เพราะเราคือ "เรา"
‎และถ้าเรามี "เรา"
‎ผมก็กล้าพูดว่า...
‎ที่นี่...
‎ที่นี่คือบ้านแล้ว
‎และผมก็ควรจะเป็นเพื่อนบ้านที่ดี
‎ลองอันนั้นสิ สองอันนี้มันเต็มแล้ว ‎ส่วนอันนั้น...
‎กินเหรียญ ใช่
‎คุณไม่ต้องทำตัวดีก็ได้
‎ผมรู้สึกไม่ดีเหมือนทำอะไรลงไปน่ะ
‎ไม่ ไม่ใช่คุณหรอก คุณก็แค่อยู่ตรงนั้นพอดี ‎ตอนที่เฮนเดอร์สัน
‎เรารู้จักกันมานานแล้ว ‎เจอกันเมื่อประมาณแปดปีก่อน
‎ตอนที่ฉันเต้นอยู่ที่บาร์ในเมือง
‎ไม่ใช่อยากเต้นนะ ‎แต่เพราะฉันตามหาบางอย่างอยู่
‎ฉันอยากเป็นแคร์รี่ ฟิชเชอร์ ‎เธอเป็นนักเขียนที่เก่งมาก
‎แต่ฉันกลับติดอยู่ในโควิน่า ‎และแม่ฉันก็บัดซบสิ้นดี
‎พอถึงวันนึง ฉันก็แบบ "ช่างเหอะ
‎ฉันจะไปหาบัตรประชาชนปลอม ‎แล้วหนีออกมา
‎ไปทำตามฝันของตัวเอง"
‎มันยากที่จะนึกภาพเธอกับความฝันนะ
‎เฮนเดอร์สันก็เจ๋งดี
‎เขาเอาหนังสือของซิดฟิลด์ ‎เรื่องเซฟเดอะแคทให้ฉัน
‎และเขาก็แบบ "จริงๆ เธอก็เก่งนะ"
‎ซึ่งไม่เคยมีใครเคย...
‎และฉันก็ได้ยิน หรืออะไรก็ช่างเถอะ
‎ว่าเขามีสาวๆ รอบตัว
‎แต่ฉันคิดว่าตัวเองเก่งและพิเศษ
‎วันนึง ฉันอยู่ที่บ้านเขา
‎ดื่มเบียร์ไปสามอึกได้
‎แล้วก็เมาเละเทะเลย
‎หลายปีก่อนเหรอ คุณอายุแค่...
‎สิบเจ็ด
‎ยังไงก็เถอะ ฉันจำได้ว่าแบบ
‎ "นี่มันสี่ทุ่มแล้วเหรอ"
‎แล้วพอฉันก้มลงไป...
‎กระโปรงฉันก็ถูกดึงขึ้นมา
‎งั้นคุณจะบอกว่าเฮนเดอร์สัน
‎กระโปรงฉันอาจจะเลื่อนขึ้นมาเองก็ได้
‎คุณเคยพยายาม...
‎ทำอะไร บอกคนอื่นเหรอ ไม่ล่ะ
‎จะบอกใคร
‎หลายปีต่อมา ฉันพยายามเขียนเรื่องนึง ‎แต่ไม่มีใครคุยกับฉันเลย
‎รู้อะไรไหม พวกเขาก็เป็นเหมือนฉัน
‎นักเต้นเปลื้องผ้า...
‎ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ
‎ไม่ใช่คนขาว...
‎โลกนี้ได้โจมตีพวกเขาแน่ๆ
‎เพราะแบบนี้แหละ ฉันถึงไม่เคยเสียใจ
‎เรื่องไอ้เวรทั้งหลายที่ฉันเขียนถึง
‎พวกมันสมควรโดนแล้ว
‎ฉันคำนวณว่า 49% ของมนุษย์ ‎สมควรตายในกองไฟ
‎อย่าทำแบบนั้นเลย คุณแบบ...
‎คุณพยักหน้าอย่างกับ ‎คุณไม่ใช่พวกเขางั้นแหละ
‎ให้ฉันพูดตรงๆ กับคุณแล้วกันนะ
‎คุณ...
‎ทำตัวเป็นคนดีเพราะคุณไม่ใช่
‎ฉันอาจจะไม่รู้ว่าคุณไม่ดียังไง...
‎แต่ฉันลำบากมาเยอะเลยดูคนออก...
‎เพราะงั้น...
‎อยู่ห่างๆ ฉันกับน้องฉันไว้ เข้าใจนะ
‎ขอให้โชคดีล่ะ
‎บอกทีว่าผมไม่ได้กินมัน
‎คุณรู้ไหม...
‎ว่ามันทำให้ร่างกาย ‎เครียดจากออกซิเดชันแค่ไหน
‎เดาว่าผมคงไม่มีทางได้อาบน้ำสินะ
‎คุณบอกว่าแจสเปอร์มาแถวนี้เหรอ
‎ผมจ่ายเงินให้เขา
‎แล้วเขาก็ไปตามทางของเขา
‎ถ้าเรื่องมันไม่เป็นแบบนี้ ‎ผมคงบอกว่าผมติดหนี้คุณ 50,000
‎- ทำไม ซ่อนมันไว้ที่ไหนเหรอ ‎- พยายามได้ดีนี่
‎ผมใช้ไปแล้ว
‎- คุณคิดอะไรของคุณ ‎- เอาตรงๆ นะ...
‎ไม่นานมานี้ ผมตกหลุมรัก
‎และเธอต้องการให้ช่วย
‎ผมก็เลยช่วย
‎คุณเอายาใส่ในน้ำผมใช่ไหม
‎นั่นมันน้ำผักผลไม้
‎ขอบใจนะ
‎ความเป็นจริงของผมตอนนี้...
‎ไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุด แต่ถึงอย่างนั้น
‎มันก็ดีขึ้นจากแต่ก่อน
‎มีตอนนึง ผมนึกว่าผมเห็นคุณฆ่าคน
‎บ้าสุดๆ เลย
‎ดีใจที่คุณกลับมาปกตินะ
‎ได้เวลาบอกลาแล้วสินะ เบ็ค
‎ผมขอโทษ
‎ผมขอโทษจริงๆ
‎ลาก่อนครับ
‎รู้สึกยังไงบ้าง
‎เหมือนได้ก้าวแรกดีๆ
‎ผมก็ยังอดใจรอเล่าเรื่องของเรา ‎ให้ลูกฟังแทบไม่ไหวอยู่ดี
‎เรื่องที่เราตัดสินใจเดินก่อนจะวิ่ง
‎เริ่มต้นจากการเป็นเพื่อน
‎อดีต...
‎ก็เป็นแค่บทนำ
‎ผมทำพลาด ใช่
‎และผมก็เรียนรู้จากมัน
‎พิสูจน์...
‎ว่าผมคู่ควร...
‎กับคุณ
‎นี่ ฉันควรเปิดอีกขวดไหม
‎ผมรู้ว่าเราจะไปถึงจุดนั้น
‎ผมมองในแง่ดีนะ
‎มันก็แค่...
‎ผมเป็นคนแบบนี้
‎(คำบรรยายโดย วลัชญ์วรรณ์ อรรคศรีวร)