NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nora Ephron nie wierzy
w przyjaźń między mężczyzną a kobietą, bo seks zawsze wejdzie w drogę.
Ale nam się udaje, Love.
Nie komplikujemy.
Przyjaźnimy się.
To tylko przyjaźń.
Wiedz, że nie winiłbym cię.
Ciężko jest, gdy idą na całość.
Daj spokój. Ona...
To nasza szefowa.
I tak jest lepiej.
Wyobrażasz sobie, co zrobiłbym Calvinowi, gdybyśmy byli razem?
Albo co mógłbym zrobić...
tobie?
Codziennie zostawiasz mi prezent.
To dla mnie przyjacielski poczęstunek. Nie pozwalam, by znaczył coś więcej, bo...
Fenomenalne.
Nadal spędzamy razem czas.
Między twoją pracą a wolontariatem w kuchni...
Wykorzystujesz każdą pomoc.
To nie tak, że cię nie chcę.
Coś nas łączy, coś głębokiego.
Ale ostatnio, gdy kogoś kochałem...
Nie mogę ryzykować, że historia się powtórzy.
Więc chronię cię, dlatego jestem twoim przyjacielem.
OGLĄDASZ PIECZENIE?!
Widzisz? Łatwizna.
GOSPODARZ CHCE BZYKNĄĆ LASKĘ OD CIASTEK.
Platonicznie.
MAGIA DOBRZE PRZYRZĄDZONEGO PTYSIA
Bezpiecznie.
TE BUŁECZKI SĄ ZA WILGOTNE.
ZA WILGOTNE NIE ISTNIEJE.
Tylko przyjaciele.
No nie wiem, stary.
Z tego, co mi mówisz,
byłoby łatwiej dla ciebie i tej laski...
się bzyknąć.
Nie mów „laska”.
Przyjaciółka?
Nie zdradziłeś jej imienia.
Zgadujesz czy co?
T.
D.
S.
M.
Stary, powoli.
Umrzesz, zanim ją pocałujesz.
Wskazówka, to miejsce.
Madryt.
Ładna jest?
Wrócę na lunch.
Pogadaj ze mną, choć tyle możesz zrobić.
Żyjesz pod fałszywym nazwiskiem, w nowym mieście.
Musisz być bardzo samotny.
Może też przyda ci się przyjaciel.
Jak mówiłem, już mam przyjaciela.
Chyba nie wiesz, na czym polega przyjaźń.
Stary, żartowałem.
Może coś tradycyjnego na obiad?
Rety.
Świetnie.
Cześć.
Pobaw się. Tylko blisko.
- Chcesz? - Na zjeżdżalnię.
Nie zwabiłyśmy cię, byś oglądała, jak dziecko obija sobie buzię.
Jasne.
Mamy wieści.
- Mamy datę. - Ślubu?
- Tak. - O Boże!
Kiedy? Gdzie?
- Październik. To formalność. - Więcej.
- Będzie skromnie. - Wystawnie.
- Liczymy każdy grosz. - Skąd.
Upiekę wam tort.
- Nie. - Nie ma mowy.
To za dużo pracy. Na weselu masz tylko pić i tańczyć.
Jasne.
Proszę? Postaram się. To...
To by dla mnie wiele znaczyło. Ja...
Nie chcę, żeby było ckliwie,
ale piekąc, wyrażam swoją miłość.
- Nie. - Nie łamcie mi serca.
- No dobra. - Tak!
Boże, ale się cieszę. Mam masę pomysłów.
I masę energii, a nie wiem, co z nią robić.
Zaczęło się.
Co?
Szczęśliwa gotujesz, a sfrustrowana pieczesz.
Niech zgadnę. Will Bettelheim znowu odwołał randkę.
Czy on w ogóle istnieje?
A jeśli tak, to wybacz, ale go nie kręcisz.
Tak, to możliwe.
Jeśli koniecznie chcesz ignorować ostrzeżenia,
to musisz czytać jego sygnały.
Albo radykalnie: Bumble.
Nie.
Gdy poczujesz desperację...
Kończysz znajomość.
Zobaczymy.
Na pewno znajduję się pomiędzy desperacją a brakiem wstydu.
Will, mam nadzieję, że nie przeraziło cię słowo „wilgoć”.
Jakbym jadł czysty seks.
Jak mam się temu oprzeć?
Gdyby choć wszechświat wysłał mi znak,
platoniczny sposób, by pozostać w twoich łaskach.
Pieprzony William Bettelheim.
Mogę prosić o inny znak?
Bułeczki od Love, co?
Skojarzenie przerażające.
Masz zdolną siostrę.
A od twego brata bliźniaka roznosi się odór przywilejów.
Kto przychodzi do pracy, nie wziąwszy prysznica albo w kimonie?
Nie mogłem nie zauważyć,
że wymiatasz.
Klienci mówią o książkach.
Oczywiście chodzi o Love. Czy wie, że nie jestem zagrożeniem?
Ale gdybym mógł coś zasugerować...
Oto niezdarna wersja „trzymaj się z dala od mojej siostry”.
Magazyny.
Muza uderza jak błyskawica,
a najlepsze pomysły to te, które się wymykają.
Jesteś pisarzem.
Reżyserem i producentem, ale głównie pisarzem.
Prawie zapomniałem, to LA.
Nie interesuję go ja, to ja mam interesować się nim.
Zarządzanie sklepem pomaga mi naładować akumulatory.
Pięć filmów jest w produkcji,
chcę kupić dwie nieruchomości.
Love, nie jestem głupi.
Te skromne przechwałki
są próbą utrzymania wroga blisko siebie.
Annapurna faktycznie ma produkować, a mój przyjaciel, Daniel Day-Lewis,
jest powiązany z tą ekstraofertą, nad którą pracuję.
Rodzina zawsze wygrywa z przyjaciółmi w hierarchii społecznej.
Muszę mu zaimponować.
Ale dzieło Lewisa to nie są zwykłe bzdury o podróży bohatera.
Tworzę sceny,
zamiast ograniczać się do struktury trzech aktów.
„Dobrej opowieści nie da się wymyślić,
trzeba ją oczyścić”.
Raymond Chandler.
Właśnie.
Przyjacielu.
Chodź ze mną po pracy na Wieczór Harolda. Szukam talentów.
Improwizacja?
Wolałbym obejrzeć masakrę kotów.
Brzmi ekstra.
Bez żadnej ironii wysyłam zaproszenie do znajomych
pewnemu Williamowi Bettelheimowi.
Muszę lecieć. Napisać parę stron z rana.
Może to dobrze, Love.
Nieszkodliwe zjawisko, które pogłębi naszą przyjaźń.
Teraz mamy wspólnego brata.
Społecznościowiec.
Nigdy nie jest sam, więc nigdy nie pracuje.
Jesteś i ty. Uroczo niewinna...
Kiedy zbłądził?
Forty jest autorem filmu krótkometrażowego Trzeci bliźniak...
...opiekunkę pewnego lata.
Love i ja sami robiliśmy śniadanie.
...i mógł zdobyć nagrodę Grand Jury na Sundance.
Potem nie zrobił już nic.
Jego wena wyparowała na hollywoodzkich imprezach
i wydarzeniach dla VIP-ów.
W pewnym momencie one też wyparowały.
Twój brat to socjopata szukający sławy,
więc to oczywiste, że znajdziemy się w tłumie spoconych,
spragnionych outsiderów z Hollywood.
Nie możesz tu grać na wiolonczeli.
To żłobek.
Chwila, przeniesiono orkiestrę?
Młodzi, głodni i spłukani,
udający jednocześnie aktorów, pisarzy i reżyserów,
by znieść ból bycia opiekunkami, kelnerami
i rozczarowaniami.
Sala jest pełna zadowolonych z siebie desperatów.
On nawet nie ogląda. Co my tu robimy?
Oszalałaś.
- No dobra. - Dziękuję!
Nazywamy się Wydać ostrzeżenie!
Zostańcie na miejscach.
Mamy dla was coś specjalnego.
Tajemniczy występ kogoś, kogo możecie znać.
Wiedziałem.
Henderson!
Po to tu przyszliśmy.
Znamy się od dawna.
Piszę tę rolę dla niego.
- Miałam podciągniętą spódnicę. - Więc Henderson...
No dobra, ilu z was
widziało i uwielbia film To właśnie miłość?
Wypierdalajcie.
Serio. Nie chcę, żebyście się ze mnie śmiali,
bo będę musiał przemyśleć swój gust.
Dobra, przygotujcie się
na 15-letnie kulturalne podstawy,
bardziej rakotwórcze niż mój rak.
Potrzebuję pięciu minut, żeby odnowić więź z Hendym.
Zaczekaj.
Wiesz, czy on...
Czy to dobry człowiek?
Najlepszy.
Był wyjadaczem imprezowym,
potem ten rak go uspokoił, skierował go ku wyższym celom.
Jonah, dawno się nie widzieliśmy.
Mam sprawę do Hendersona.
Masz tupet, Quinn.
Daj spokój. Jesteś menedżerem.
Nie bramkarzem.
Jestem trzeźwy.
Hendersonowi nie musisz zadośćuczynić.
Jeśli tylko pozwolisz mi z nim pogadać...
Ją przepuścisz? Ile ma lat? 13?
Poważnie?
O nie.
Pieprzony menedżer.
Pięć lat temu ten koleś był dilerem Hendersona.
Nie zauważyłby talentu, nawet gdyby krztusił się jego fiutem.
- Spoko. - Chodźmy.
Poszedłbym za twoim bratem, ale chyba zgodzisz się,
że musiałem najpierw pójść za 15-latką bez nadzoru.
Podwieźć cię?
Nie trzeba. To kilka przecznic.
Żadnych słodyczy od nieznajomych?
Baw się dobrze.
Wystraszyłeś mnie.
Tak nie może być.
Śledzisz mnie?
- Nie, oglądałem show. - Po co?
Nie jesteś zabawny.
Z kumplem.
Muszę zapytać.
Zadajesz się z Hendersonem, a twoją siostrę coś z nim łączyło.
Boże.
Delilah ci kazała?
Jasne, wiem, że z nim spała.
On jest jednym ze stu, ona jedną z tysiąca.
- Po co się z nim zadajesz? - Nie zadaję się. Chcę się dostać na staż.
Delilah nie ma nic przeciwko?
Wykradłam jej e-maila Hendersona.
Nie waż się jej mówić.
- Wiesz, że tacy faceci... - Jacy?
Niech zgadnę. Nazwała go zbokiem.
Wiesz, kogo jeszcze?
Połowę obsady Ulicy Sezamkowej.
Często tak mówi. A ty za kogo się uważasz?
Boże, jesteś taki miły.
Taki opiekuńczy. Jak tatuś.
- Tak lubisz? - Nie.
- Chcesz mnie przelecieć? - Nie.
- Jasne, że chcesz! - Nieważne.
Każdy chce przelecieć 15-latkę!
Za wcześnie dojrzała.
Zostawię rodzicielstwo jej siostrze.
Zwłaszcza że mam swoje sprawy.
Kawiarnia Wdzięczność.
Co to za okazja?
Zaliczyłeś, prawda?
Opowiadaj.
U.
Została ci ręka i zawiśniesz.
Dobrze ci robi zmiana tematu przyjaciółki.
Nie ma o czym mówić. Nadal się przyjaźnimy.
Nadal platonicznie.
Dlaczego?
Bo jej feromony już na ciebie nie działają?
Nie, to nie tak, że nadal nie...
Co chcesz udowodnić?
Że nie powtórzę historii.
Z całym szacunkiem,
potrzebujesz psychiatry, bo oszukujesz sam siebie.
Wszyscy podświadomie chcemy umawiać się z naszymi mamami.
Wzory ustalane są za młodu
i wszyscy chcemy tylko odtworzyć rodzicielską...
No co? Tak mówi mój psychiatra.
I ma rację.
Moja mama i moja narzeczona są bardzo wycofane.
Jesteś żonaty?
Zaręczony.
Gigi mieszka na Filipinach.
To jej wysłałeś całą kasę?
Tak. Mówiłem, że ją kocham.
Poznaliśmy się w sieci.
Kiedyś poznamy się naprawdę.
Will, nie jesteś uprawniony do udzielania mi rad o związkach.
Manila.
Dużo ci podpowiedziałem.
Będziemy grać w gry, aż znów skończą mi się leki?
Gdyby czekała mnie tu przyszłość, gabinet, naturalne światło.
Przeniesienie do innego oddziału.
Gdy coś usłyszę, dowiesz się pierwszy.
Chwila, nie jesz?
Nie, przyjaciółka to cukiernik.
Co?
Przestań grać i ożeń się z nią.
Gdy to zrobisz, przyjmij jej nazwisko i oddaj mi moje.
Cześć, Love.
Hej. Jak leci?
Już mi ślinka cieknie.
Cholera.
A to wstyd.
Spodziewałeś się czegoś?
Co? Nie, ja nie...
Nie należy mi się mufinka.
- Mufinka? - Strudel.
Może ciastko francuskie.
Świetnie.
Trzy godziny, już się zabieram.
Dziwnie, co?
Jestem wdzięczny za wszystko.
Czyli za to,
kiedy tobie odpowiada.
- A jeśli nie... - Masz rację. To dziwne.
Cholera. Gdybym mógł cię pocałować, wiedziałabyś, że nie chciałem źle.
Ale najwyraźniej przyjaźń jest delikatniejsza niż związek.
Przepraszam.
Za co?
Nie wiem, czego oczekujesz.
Przyjacielu.
Cześć.
A więc...
skoro już wiem, że nie jesteś wariatem,
muszę zapytać.
Zaczyna się.
Jakie masz zamiary wobec mojej siostry?
Przeprosić cię, ożenić się z tobą,
wysłać twojego brata gdzieś daleko poza zasięg.
Zamiary?
Tak.
Nie chcę być, no wiesz...
ale...
jeśli ją skrzywdzisz,
mogę bardzo utrudnić ci życie w sklepie.
Przyjaźnimy się.
Nie zrozum źle, jest świetna. Ja mam problem.
Muszę coś ogarnąć.
Pracuję nad sobą.
Cholera.
Stary, czy ty...
Jesteś na odwyku?
- Nie. - Tak jakby.
Ja też. W jakim programie?
Seksoholicy?
Chwila.
Ja wybrałem otwartość, ale ty nie musisz odpowiadać.
Jestem w AA, no wiesz,
w tej chwili
to wystarczy.
Dzięki.
Wiesz...
mam zabójczy pomysł na thriller psychologiczny
umiejscowiony w centrum odwykowym dla gwiazd.
Niech zgadnę.
Terapeuta okaże się być prześladowcą gwiazd?
Cholera jasna.
Chyba właśnie rozwiązałeś zagadkę. Jesteś pisarzem?
Tylko czytelnikiem.
Skoro mowa o Love,
nie wydaje ci się poruszona?
Chyba ją uraziłem.
Nie martwiłbym się tym.
Ostatnio jest bardzo nakręcona.
Cały czas piecze.
Ale...
kto piecze dla piekarzy?
Wiesz?
Twój brat ma rację.
Zakładałem, że ty i twój talent to pewnik.
Może przez to, że dałem ci przestrzeń,
nasza przyjaźń stała się jednostronna.
Może zdołam nakarmić cię tak, jak ty mnie.
Nie wychodź, gdy mówię! Ellie, stój!
To prawda, że flirtujesz z Hendersonem?
Delilah zajęła się sprawą.
To prawda, że mnie szpiegujesz?
Byłaś na jego planie, co nie jest tajemnicą.
To mało dyskretne.
- Zapłaciłaś Willowi, by mnie śledził? - O czym ty mówisz?
Menedżerka to moja informatorka.
Posłuchaj,
Henderson to kłopoty.
- Uwierz mi. - Czemu?
Nawet nie wiem, co między wami zaszło, bo nic mi nie mówisz.
Może nie ma o czym mówić.
Nie masz pojęcia, o czym mówisz.
Nie wszystko to materiał na artykuł.
Myślisz, że wszyscy są zepsuci, jak ty. I tak to kochasz,
że to twoja praca na cały etat i stałaś się przez to okropna.
Po pierwsze,
dlaczego straszysz moją siostrę?
Po drugie, dlaczego mi nie powiedziałeś?
Wpadłem na nią.
To ostatnie, czego chciałem,
ale próbowałem z nią pogadać i powiedziała, że to nic takiego.
A jasne. Dobry sąsiad.
Dotarłeś do jej serca
swoimi słowami?
Ma 15 lat!
Nieważne, co myśli. Zgoda wymaga 18 lat.
Podobno chodzi o staż.
Naprawdę.
Jak mogę pomóc?
Po prostu...
nie wtrącaj się, gdy niszczę złych ludzi.
Co zamierzasz?
To, co robi Ronan Farrow,
ale szybciej i według własnego planu.
Kwestia czasu, aż znajdę coś na Hendersona.
Znam plotki, mam źródła, w końcu znajdę dowody.
Ma serce po właściwej stronie.
Chciałbym ufać, że Delilah ochroni swoją siostrę.
A jeszcze bardziej chciałbym ufać Ellie.
Pełny wgląd. Oprogramowanie szpiegujące w nowym telefonie, który jej dałem.
Do tego muszą się posunąć rodzice, by chronić własne dzieci.
- To pomoże mi... - Nowy telefon.
...ją chronić.
Nie kłamałem, Love. Ostatnie, czego chcę, to się wtrącać.
Ale mówiłem poważnie, że chcę być ciebie wart.
A to oznacza nieignorowanie tego, że dziecko woła o pomoc.
Oto czego się dowiedziałem. Życie nastolatków jest z pozoru nudne
i bezsensowne.
Na obronę Ellie mam to, że jest mądrzejsza niż jej kumple.
Zasadniczo jej rozmowy z Hendersonem wyglądają równie niegroźnie jak z innymi.
Wygląda na to, że pracują razem.
Wydaje się, że on szanuje jej gust.
Wszystkie wiadomości dotyczą kina,
co wiąże się z dzisiejszym pokazem ponurych filmów
dla grupy dorosłych osób różnej płci.
Znam lepsze sposoby spędzania czasu, ale to nic groźnego.
Mogę się z ulgą wycofać
i skupić na ratowaniu naszej przyjaźni.
Spójrzmy prawdzie w oczy. Ja w roli piekarza
to niechybny pożar w kuchni.
Chcę być kreatywny, a zainspirował mnie twój brat.
Co rano robiliśmy z Love śniadania
ze wszystkiego, co było pod ręką.
O nie.
Ukradłem z pracy.
Nie mów szefowej.
Dobra.
Ładnie.
Zapach niczego mi nie przypomina.
No cóż...
I tu właśnie się mylisz.
S'il vous plaît.
Merci.
Et voilà!
Chałka?
Nie jadłam tego od dziecka.
- Forty cię namówił. - Tak jakby.
Ale zapomniał dodać, że nazywasz to chałką.
A tak. To sztuka.
Bierzesz chałkę i moczysz w kakao,
potem tę mokrą kluchę wkładasz między dwa wafle.
- Brzmi pysznie. - Will, to...
okropne.
Niejadalne.
Proszę, nie próbuj tego.
Liczą się chęci.
Jak to się nazywa?
Śniadanie, obiad, czasem kolacja.
Tyle potrafiłem jako dziecko. Wiem, że to żałosne.
Ale spróbuj.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam. Nie miało być romantycznie.
Żartujesz?
Spójrz na to.
Jesteś socjopatą?
Mówiłem ci. Staram się ciebie nie skrzywdzić.
A ja, że to głupie i nie daje mi żadnych szans.
Nie obchodzi mnie, za kogo się uważasz.
Obchodzą mnie twoje czyny,
to, co robisz.
A te mieszane sygnały...
to jakieś dno.
Spytałbym, co ci jest, ale pomyślą, że się do ciebie dowalam.
Co ci do tego?
Kwiatków się tyle nie podlewa.
- Jeśli coś ci się stało... - Boże.
Przestań gadać o Hendersonie.
To nie jego wina.
- Jak to? - Oglądaliśmy film.
Były przekąski.
Zjadłam...
coś.
Następne, co pamiętam, to jak leżałam na balkonie.
Henderson jest spoko.
Opieprzył Jonah za przekąski
i zapłacił mi za taksówkę.
Jak to nie pamiętasz? Straciłaś poczucie czasu?
Przestań.
Gadasz jak Delilah.
Szlag. Nie mów jej.
Wszystko wyolbrzymia. Proszę.
Nie mów jej.
Dobrze.
Nie powiem.
Sam muszę być rodzicem.
Jak zhakować gwiazdę?
Ja...
potrzebuję więcej informacji.
Henderson. Nieletnia. Prawdopodobnie jest ich wiele.
- Tyle wystarczy. - Ale hakowanie? Czego szukasz?
Dowodów, że to zbok. Żeby go pogrążyć.
To dla tej kuchareczki?
Nie.
Chcę chronić dziecko.
Bez urazy, ale nie wyglądasz mi na samozwańczego stróża prawa.
Więc robisz to z innych pobudek niż altruizm.
Może chodzi o poczucie własnej wartości?
- Udowodnienie, że jesteś dobry? - Will,
posłuchaj uważnie.
Jeśli nie przestaniesz gadać jak psychiatra i mi nie pomożesz,
uznam, że jesteś zły,
a nie mam problemu z wyrządzaniem zła złym ludziom.
Chylę czoła przed twoim wspaniałym samousprawiedliwieniem.
Mogę go zhakować,
ale potrzebuję dwóch rzeczy.
Po pierwsze,
laptopa tego kolesia.
Żadna gwiazda nie trzyma takich rzeczy w chmurze
od afery Celebgate z 2014 roku.
Jeśli jest cwany, ma specjalne urządzenie...
Laptop, jasne.
A druga rzecz?
Drugi laptop.
Z Wi-Fi.
Nie ma mowy.
Muszę pobrać narzędzia.
Chyba że znasz Pythona, Perla, Lisp...
W minutę wyślesz dziesięć różnych SOS, mając Wi-Fi...
Linuksa, Nexusa, Hashcata...
Mogę nauczyć cię hakować.
Ale nim skończymy, ofiara będzie pełnoletnia.
Co jest dziś z tobą? Co to ma być?
Nie wiń mnie. Ty masz czas na treningi.
Byłem bardzo zajęty.
Zarządzam sklepem rodziców,
przepisuję scenariusz
i przygotowuję z Willem Fałszywe obietnice.
Jak Obietnice w Malibu,
ale z aktorami.
Jasne.
Łapię.
Spędzacie razem sporo czasu.
Dlaczego się tak o niego wkurzasz?
Coś się dzieje?
Jeśli tak, powinnaś mi powiedzieć
ze względu na bliźniaczą szczerość.
Wiesz, zabawne,
że dbasz o szczerość tylko wtedy,
gdy nie masz nic ciekawszego.
Pieprzyć to. No już.
Wiesz, że chcę cię chronić.
Dlaczego mnie winisz?
Bo ciągle czegoś unikasz.
Czepiasz się ludzi, myśląc, że dzięki nim osiągniesz sukces.
Will ci nie pomoże.
Sam musisz sobie pomóc.
Może zacznij pracować?
A może boisz się tego,
że zbliżę się do Willa bardziej niż ty?
Niezły mecz.
Napisz scenariusz.
Kurwa.
Plan: wejść do domu Hendersona,
zanieść laptop Willowi.
Nie pierwszyzna, dzięki Peach.
Ale chodzi o gwiazdę. Muszę go znaleźć...
To zadziwiająco łatwe.
Kupił swoją rezydencję w Hollywood Hills od przyjaciółki Judd.
Oczywiście brak adresu,
chyba że szukasz Joshuy Buntera na jawnych listach wyborczych.
Wolnościowiec. Pieprzony oblech.
Dom Hendersona pochodzi z lat 20. Cztery sypialnie, trzy łazienki,
oryginalne płytki, lekko nachylony dach z drewnianym stropem
i bardzo wysokie ściany.
Zapomnij o włamaniu się.
Muszę zostać zaproszony.
Czyli muszę zdobyć zaproszenie na legendarną imprezę Hendersona.
Tylko dla VIP-ów.
Szkoda, że mój kumpel Forty jest w niełasce.
Muszę zaprzyjaźnić się z kimś na krawędzi sławy.
Kumple Hendersona, nim stał się sławny.
Gdzie można znaleźć miernotę, która myśli, że jest kimś?
Na improwizacji.
Porównasz tagi z Instagrama, Facebook i ludzi, których oznacza na Twitterze,
i znajdujesz...
Freddy’ego.
To moja przepustka.
Ale by wejść w to towarzystwo,
muszę mówić jak oni.
Cały występ Freddy’ego to „tak, i”. Nic więcej.
Potem zaczyna się gra na scenie.
Boże, dopomóż.
Sceny budowane są w oparciu o zgodę. Ktoś składa ofertę.
Chucky mówi, że chcesz pocałować mojego penisa za huśtawką.
Musisz odpowiedzieć: „Tak, i...”.
Tak, zgadza się.
I...
chcę, żeby on patrzył.
To świetny sposób na indoktrynowanie kobiet Hollywoodem.
Chcesz być sławna. Musisz chcieć.
Pewnego dnia, jeśli szczęście ci dopisze, powiesz „tak, i” Hendersonowi.
To był nasz show.
Dzięki, że przyszliście.
Było świetnie. Dobra robota.
Zobaczyłeś mnie i wiesz, w czym jestem dobry.
Nikt nie idzie do przodu dzięki samemu talentowi.
Liczy się rozgłos, powiązania,
dlatego muszę uruchomić mojego kumpla Forty’ego.
Tak?
- Świetny występ. - Dzięki.
- Kiedyś byłeś w WolfJizz? - Jak najbardziej.
Ekipa świetnie się wyczuwała.
Widziałem cię w Del Close kilka lat temu.
Eugene cię bardzo polecał.
Znasz Eugene’a?
Prawie dał się wciągnąć w bezsensowną rozmowę.
Eugene to najlepszy nauczyciel,
jakiego miałem.
Prowadzi silną ręką.
Musiałem obejrzeć kilka występów,
improwizacji jego, Billy’ego i Hendersona...
- Świetne. - Są dobrzy.
Przeprowadziłem się z Nowego Jorku.
Byłeś z Hendym w zespole Harolda, tak?
Chudthumper? Znasz to?
- Tak! Byliście świetni. - To był odjazd.
Dzięki.
Skoro mowa o Hendym, słyszałeś o imprezie po występie?
- Nie, ale chętnie nadrobię. - Wpadnij.
Kod do bramy to C-H-U-J-E.
- Cały Henderson. - Cały on.
- Zobaczymy się tam? - Jasne.
Chudthumper...
Niewielkie upodlenie.
Teraz muszę tylko wślizgnąć się i wyślizgnąć z laptopem,
niezauważony w tłumie białych ludzi.
Robię to, by czynić dobro.
Przyjacielu?
Co tu robisz?
Nie. To niemożliwe. Śledził mnie?
Poznałem kogoś na występie.
Pogodzony z Hendersonem?
Jeszcze nie, ale chcę wziąć byka za rogi.
Pracuję nad tym.
Pokażę mu Fałszywe obietnice na żywo.
Śmiało.
Biedak, nie dostał zaproszenia.
A chciałem być niezauważony.
Wybacz, Love, muszę szybko pozbyć się twojego brata.
„Chuje”. Cały on.
Chcę wiedzieć, kto z Rodziny wypadł z listy gości.
Cześć. Wyślij zdjęcie.
Ta laska to agentka Hendersona.
Idę do łazienki.
Ryzyko zostawiać Forty’ego tam, gdzie nie uznają trzeźwości,
ale nie jestem jego niańką.
Jestem tu dla Ellie.
Jakbyśmy widzieli się wczoraj.
- Nad czym teraz pracujesz? - Miło, że pytasz.
Robię thriller psychoseksualny.
Akcja rozgrywa się w ośrodku uzależnień dla gwiazd.
Myślę, że Henderson pasuje idealnie.
Prawdziwe, porypane,
- zabawne, gwiazda... - Jak się kończy?
Musiałabyś poznać początek i środek...
Brzmi obiecująco.
- Umówmy spotkanie... - Nie.
Nie ma mowy.
Dlaczego?
Ludzie czasami mówią, że ktoś ma to coś.
Ty tego nie masz.
To połączenie talentu i etyki zawodowej.
Mówię to, by ci pomóc,
bo może i masz pomysły, ale nie masz nic do powiedzenia.
Ale na pocieszenie:
jesteś bogaty.
Nie musisz walczyć.
Możesz finansować filmy niezależne.
Byłbyś świetny. Jesteś zabawny.
Przemyśl to, dobra?
Uwielbiam cię. Chcę cię chronić.
Azyl Hendersona.
Taki... normalny.
To nieco uwłaczające, ale zły gust nie czyni z ciebie drapieżnika.
Ciekawe, ilu ludzi Josh odepchnął,
by zostać Hendersonem.
I ile dziewczyn doznało od niego traumy, gdy już doszedł do władzy.
To nóż Czechowa.
Skoro już go widzimy,
wiemy, że poderżnie kilka gardeł.
Ale nie wiemy czyje ani dlaczego.
Jasne, teraz kroi nim jabłko,
ale widownia będzie podświadomie przerażona...
Cholera.
...że chodzi o ludzkie jabłko.
Mocne.
Przyjacielu!
Pokazuję Fałszywe obietnice
tym popierdoleńcom.
Jestem na stronie szóstej,
a gdy to powiedziałem,
mam wrażenie, że na trzeciej.
Powinienem wyjść,
pomóc Ellie, niech Forty załatwia Forty’ego.
JESTEM NA IMPREZIE Z FORTYM
TRACI KONTROLĘ.
CO JEST, KURWA?
CO ROBISZ NA IMPREZIE Z MOIM BRATEM?
ZABIERZ GO STAMTĄD
Przyjacielu?
Twoja siostra o ciebie pyta. Chodźmy stąd.
Nie.
Imprezowa wtopa!
Powiedz jej, że jestem w połowie.
Że jestem en fuego. Zrozumie.
Zabiorę cię do domu. Lepiej niech cię takiego nie widzi.
Dlaczego nie?
To dokładnie to,
czego się spodziewa. Przysięgam.
Masz pojęcie, jak to boli
rozczarować kogoś tak idealnego?
Zdziwiłbyś się.
Wiesz co?
Nie musisz pić tego syfu, jeśli wciągasz kokę.
Złaź. Powoli.
- Mam dla ciebie rolę. - Musimy sporo nadrobić.
Ale nie mieszajmy interesów z przyjemnością.
Zawołajmy Tinę i ustalimy spotkanie.
Henderson próbuje pomóc.
- Nic mi nie jest. Pogadajmy. - Wiem.
Ale to ja jestem zmęczony.
Właściwie to... Słuchajcie, jestem zmęczony, więc...
Nieważne. Pieprzcie się, szczyle.
Skończyłem trzydziechę, miałem raka, sypiam osiem godzin. Dobranoc!
Czy on zakończył własną imprezę,
by Forty’emu było łatwiej wyjść?
- Henderson, muszę cię przeprosić. - Nie.
- Przepraszam. - Jesteś uroczym księciem.
Jasne?
Jedź do domu.
Co było, to było.
Zawiozę cię do Love, dobra?
Nie, proszę.
Nie chcę być w miejscu sponsorowanym kasą Quinnów.
Jeszcze nie rozumiesz?
Dobra, pójdziemy do mnie. W porządku?
Stary, ja cię znam?
Will. Poznaliśmy się na imprezie w Valley.
- Koleś od palca? - Tak.
Znajomy Delilah. Więc znasz Ellie.
Tak.
I...
jest bardzo mądra.
Użyłeś „tak, i” w rozmowie?
Tak, i żałuję tego.
Ćwicz dalej. Było nieźle.
Ellie... to twoja stażystka?
Tak, ta mała jest bardzo mądra.
Choć tyle mogę jako biały uprzywilejowany dupek.
- Co wziął? - Nie mam pojęcia.
To stało się szybko.
Przepraszam. Bardzo przepraszam.
Co wziąłeś?
Możesz zrobić herbatę?
Przepraszam.
Proszę.
Myślisz, że mam talent?
Jasne, że tak.
- Dlatego cię naciskam. - Ale...
czy muszę...
żyć w tym gównie, by być prawdziwym artystą?
Bo...
gdzie my w ogóle jesteśmy?
Jesteś ze mną.
Zawsze będziesz.
I tylko to się liczy.
Po co?
Nawet jeśli zrobiłbym teraz coś naprawdę dobrego,
nikogo to nie zainteresuje.
Nieprawda.
Zawsze gdy coś piszesz, nie mogę się doczekać,
by to przeczytać,
bo to będzie coś twojego.
Przepraszam, że go nie dopilnowałem.
To nie twoje zadanie.
Tylko moje.
Forty jest delikatny.
Życie ciągle daje mu po dupie.
Zawsze odkąd byliśmy dziećmi.
Wszyscy widzą jego kasę. Nie rozumieją, że nigdy...
Że nigdy nie miał szansy.
Gdy był mały, był pewny siebie.
Kreatywny.
Taki uroczy.
Potem pewnego lata,
gdy rodzice otworzyli Anavrin,
zostawili nas z tą...
popieprzoną opiekunką.
Forty widział za wiele i za wcześnie.
A teraz to ja zbieram go do kupy,
bo on kogoś potrzebuje.
To dobry człowiek.
Po prostu czasami robi coś złego.
Przykro mi.
To trudne.
Ale to miłość.
O tym właśnie mówię.
Ja też nie jestem idealna.
Niesamodzielny brat...
Wdowa...
Jeszcze nie poznałeś moich rodziców.
Zasługujesz na coś lepszego
niż jeszcze jedna poharatana dusza.
Wszyscy jesteśmy połamani.
Ale niektóre elementy nadal do siebie pasują.
Śpi.
Mówiłam ci.
Musisz być cicho.
Jesteś inna, Love.
Tym razem będzie inaczej.
Nigdy cię nie skrzywdzę.
Uleczymy się nawzajem.
I obiecuję, że nigdy więcej nie wezmę twojego gotowania za pewnik.
Dzień dobry, przyjacielu.
Jakie lubisz jajka?
Sadzone bez obracania.
I postaram się zaakceptować
życie w trójkącie z twoim bratem.
Długo jeszcze?
Zapytaj to twoje gówno na kartę.
Dobre wieści.
Łatwo dał się zhakować.
Złe, jest czysty.
To niemożliwe.
Sprawdziłem wszystkie pliki, rachunki,
historię wyszukiwania, strony porno.
Zrobiłem, co należało.
Jeśli mam zaufać Love,
może Ellie zasługuje na to samo.
Jest mądra.
Jak się czujesz?
Wstyd mi.
Przepraszam, że zwymiotowałam tak blisko ciebie.
Zjadłam coś.
Ohyda.
Dzięki, że na mnie nie doniosłeś. Jest na twojej liście.
Księgarz ginie w 20 minucie,
więc jeśli to dla ciebie za dużo, zrozumiem.
Dobra, lecę do Hendy’ego.
Zawsze w pracy.
Czeka na ciebie pierwsza książka z listy.
- Twarda oprawa. - Już mnie znudziła.
Dla Ellie coś mrocznego,
zabawnego, ambitnego,
przerwa od badziewia z biurka Hendersona.
Bettelheim.
- Skoro o tym mowa... - Mam złe wieści.
Przemyślałem sobie wszystko
i chyba nie zrealizuję Fałszywych obietnic.
To za krótkie na film pełnometrażowy.
Przykro mi. Szkoda.
W porządku. Wymyślimy coś lepszego.
Henderson będzie się mógł pokazać.
Jem z nim lunch w przyszłym tygodniu.
Świetnie.
Mogę spytać?
Co zaszło między wami?
Niewiele pamiętam z nocy, której dotyczy to pytanie.
Zażyłem wtedy chyba wszystko, co było dostępne.
Ostatecznie i tak wszystko miało ze mnie wyjść.
Szkoda tylko, że w jego tajnej sali zabaw.
- Tajna sala zabaw? - Tak.
Jeden z tych domów z okresu prohibicji z ukrytym barem.
Henderson przerobił go na dziwaczny,
przyprawiający o gęsią skórkę loch.
A ja pojechałem tam jak w Egzorcyście...
Gęsia skórka?
Wyobraź sobie, że zbierasz dziecięce rzeczy,
ale też po cichu lubisz uprawiać sadystyczny seks.
- Właśnie. - Tajemniczy pokój.
Szkoda, że go przeoczyłem.
Napisy: Liliana Reguła