ความเดิมใน เธอ...
อย่ามายุ่งกับพาโคเพราะไม่อย่างนั้น
ฉันจะเอามีดสเต๊ก ควักไอ้ลูกตาวิปริตของนายออกมาเลย
คุณพูดถูก
ฉันไล่รอนออกไปแล้ว
คนเราเปลี่ยนไม่ได้
นั่นใครน่ะ
มาจ้องกันมันหยาบคายนะ โดยเฉพาะในวัฒนธรรมเอเชีย
"เบนจามิน เจ. แอชบี้ หมอนี่เป็นทุกอย่างที่ผิดพลาดในอเมริกา
เพื่อนของคุณก็ชอบแทงข้างหลัง แม่พีชนั่นน่ะตัวดี"
"จะมีผู้ชายสักกี่คนกันที่ยอมทำทุกอย่าง เพื่อคนที่เขารัก
ผมแค่อยากให้คุณใช้ชีวิตที่ดีที่สุด แล้วราคาของเรื่องนั้นก็คือศพร่างหนึ่ง"
คุณพูดเรื่องของเธอได้นะ
อันที่จริง ฉันขอเก็บไว้พูดตอนบำบัดจิตดีกว่า
รบกวนจิตใจเรานิดหน่อย เวลาที่คู่ของเราซ่อนเรื่องอะไรๆ จากเรา
คุณไม่คิดอย่างนั้นเหรอครับ ดร.นิคกี้
ผมเข้าใจคุณเลย พอล
ถ้าเราไม่ไว้ใจกัน เราก็ไม่มีอะไรเลย
เราจบแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
แฟนผมเพิ่งทิ้งผม
"ผ่านมาสามเดือนแล้วตั้งแต่ผมเสียคุณไป เบค
(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
แล้วมันก็เป็นการเสียไปจริงๆ
แต่ผมก็อยู่ในที่ใหม่ ที่ที่ดีกว่า
ผมอยู่กับคาเรน มินตี้
คุณนายระเบียบจัดของผม ของจริงเลย"
คุณอยู่โดยไม่จัดหนังสือตามตัวอักษรได้ยังไง ฉันไม่เข้าใจเลย
ระบบอื่นมันร้ายกาจทั้งนั้น
รออะไรอยู่ล่ะคะ ที่รัก
อีกแล้วเหรอ ผมไม่รู้ว่า...
ไม่ใช่ คนลามก หยิบเครื่องพิมพ์ดีดมาสิ
"เธอทำให้ผมต้องคาดเดาอยู่เสมอ
เธอทั้งเป็นคนเจ้าระเบียบและประหลาด แบบเท่ากันเป๊ะ
ให้ตายสิ"
"ผมมีความสุข เธอก็มีความสุข
เราเหมาะสมกัน"
"โอเค เธอก็ไม่เพอร์เฟกต์"
รู้มะว่าถ้าใช้คินเดิล
จะมีที่เก็บเรื่องกับสูตรต่างๆ เป็นหมื่นล้านเรื่อง
แล้วก็ไม่มีไรฝุ่นเลยด้วย
จริงเหรอ รายการกลับมาแล้ว
ใช่ ควีนส์
"ใช่ รายการคิงออฟควีนส์ ไม่มีใครเพอร์เฟกต์หรอก
เราไม่ได้แบ่งปันอะไรๆ กันทุกอย่าง แต่เราก็แบ่งเรื่องที่เหมาะสม
เบค ความจริงก็คือ ผมไม่ได้คิดถึงคุณ
แบบที่นึกว่าจะต้องคิดถึง ไม่คิดถึงตั้งแต่มีคาเรน
ส่วนคุณ ชีวิตคุณก็ไปได้สวย
บทความเรื่องพีชของคุณดังในโซเชียล คุณได้เซ็นสัญญาเขียนหนังสือ ดีแล้ว"
"ผมแทบไม่ได้ส่องเฟซบุ๊กคุณแล้ว อย่างมากก็วันละสองหรือสามครั้งเอง
ไม่ได้ดูอีเมลของคุณ ผมไม่ได้แวะไปที่บ้านคุณ"
(เจมส์) (รอหนังสือใหม่ของกวิเนเวียร์ เบคไม่ไหว)
(ไร้นาม - ของเฮงซวยที่ตีค่าสูงเกิน แฮชแท็กไม่ล่ะขอบใจยัยหัวทอง)
"ถ้าเป็นผมคนเก่าต้องใช้เวลาตลอดคืน
พยายามไล่ล่าหาตัวนายไร้นามคนนี้แน่ๆ
แต่ตอนนี้คุณไม่ใช่งานของผมแล้ว
นี่คืองานของผม แล้วผมก็ชอบด้วย
ส่วนใหญ่น่ะนะ"
- เลวจริงๆ - เนอะ
คือฉันก็ไม่ได้จะบอกว่า ฉันคู่ควรกับความสนใจทั้งหมดนี่
แต่ด่าว่า "ของเฮงซวยที่ตีค่าสูงเกิน" ก็หนักไปหน่อย
เดี๋ยว อะไรนะ ฉันกำลังพูดถึง สมุดบันทึกหลังความตายของพีช
มีผู้ชายมาเขียนว่า พีชทิ้งเขาที่งานโคเชลลา
เธอมัวแต่ดูอะไรอยู่
ฉันต้องอ่านคอมเมนต์ของฉันเอง
เอาจริง
ขอโทษที่มาสายนะ รีเบคกา
มีบทความใน เดอะบีลีฟเวอร์ ที่อ่านวางไม่ลงเลย
เบคไม่ได้ย่อมาจากรีเบคกา
มันเป็นมุกน่ะ
อย่างกับนามสกุลฉันจะย่อมาจากรีเบคกาได้
กวิเนเวียร์ ย่อมาจากรีเบคกา เจนิซว่ายังไงนะ
เจนิซนี่ใครกัน
เธอเป็นบรรณาธิการของฉัน
สุดสัปดาห์นี้ค่อยโทรมาละกันนะ เบค
"คุณเขียนออกมาไม่เหมือนตัวเอง ฉันไม่ชอบงานส่วนนี้เลย"
ไม่แปลกใจเลยที่เธอต้องการฉัน เบคกี้
เธอต้องสร้างยาดโดของตัวเอง
ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอแล้ว นี่คือชุมชนนักเขียนของเธอ
ฆ่าสิ่งรบกวนจิตใจให้หมด ยอมมอบมือถือมาเสีย
มือถือเหรอ ไบลธ์
ไม่เอาน่า
ลาก่อน อินสตาแกรม
ลาก่อน เฟซบุ๊ก
ลาก่อน ทวิตเตอร์
ฉันจะปลดปล่อยจิตใจของเธอ
จู่ๆ ฉันจะหายไปจากโซเชียลเฉยๆ ไม่ได้นะ
เธอไม่ใช่เจ.เค. โรว์ลิ่ง พวกเราทุกคนอยู่ได้แหละถ้าเธอจะพักหน่อย
อย่ายุ่งกับเราเตอร์! แล้วจะหาข้อมูลยังไง
ฉันจะถามอีธานว่าโจไปซื้อเครื่องพิมพ์ดีดที่ไหน
เธอจะได้เป็นเจ้าหญิงอะนาล็อก ไร้ดิจิทัลที่สุดในแดนนี้
อ้อ แล้วโจเป็นยังไงบ้าง
เราจะคุยเรื่องนั้นกันจริงๆ เหรอ
ไม่ ฉันไม่อยากจะ อย่างว่า
ใช่ๆ เขียนมันลงไปให้หมด
ให้มันไหลไป
ฉันก็แค่สงสัยว่าเขายังอยู่กับ... ชื่อคาเรนใช่มั้ยนะ
- แล้วนามสกุลอะไรนะ - มินตี้
มินตี้
ยาดโด
มินตี้ ยาดโด
คุณไม่ได้คิดถึงเรนัลโดเลยงั้นเหรอ
ไม่เลยๆ นั่นแหละประเด็น
เขาลากผม ให้เข้าไปเกี่ยวกับเรื่องวุ่นๆ เยอะมาก
แต่กับแบรด เราไม่มีเรื่องวุ่นต้องแก้ไข ไม่มีเรื่องวุ่นอะไรเลย
- เขาเป็นคน... - ง่ายๆ เหรอ
เปล่าครับ ไม่ใช่ ไม่ เขาก็แค่...
เขารู้ตัวว่าเขาเป็นใคร
ซึ่งแปลว่าผมไม่ต้องคิดหาทางปกป้องเขา จนตัวเองแทบประสาท
- ที่จริง ตอนนี้ผมว่างเยอะมาก - เวร
หมดเวลาแล้ว เอาไว้คุยต่ออาทิตย์หน้านะ
"ใช่ บำบัดจิต คาเรน เรื่องทุกอย่างกำลังไปได้สวย"
คนเรามีทางขึ้นสู่ยอดเขาได้หลายทางนะ พอล
แบรดอาจเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับคุณ แบรดอาจเป็นลูกหาบขึ้นเขาของคุณ
ขอให้สนุกนะพวก
"ดร.นิคกี้อาจจะพูดถูกอยู่นะ เบค
คาเรนไม่ทำให้ผมต้องเจอกับคนแย่ๆ อย่างเบนจี้หรือพีช
จัดการกับพวกนั้นเป็นเรื่องเครียดมาก
การพยายามดูแลให้คุณโอเคตลอดเวลา
ยอมก็ได้ ผมก็ยังต้องรู้ตลอดเวลาว่าคุณโอเค
ผมมีความสุข ผมอยากให้คุณมีความสุข คนที่มีความสุขก็ต้องการแบบนี้"
(ขออภัย เพจของกวิเนเวียร์ เบค ไม่พร้อมให้เข้าชม)
"อะไรวะเนี่ย ไม่นะ ไม่ๆ ไม่ๆ ไม่ๆ
คุณหายไปไหน"
(ไม่มีบัญชีผู้ใช้นี้)
"แล้วผมจะมีชีวิตดีๆ ได้ยังไง ถ้าคุณไม่อยู่แล้ว
ถ้าคุณหายไปจริงๆ"
(คาเรน มินตี้)
(น่ารักมั้ยล่ะ แฮชแท็กรักไปยาวๆ)
(หนังสือดีที่สุด 10 อันดับของกวิเนเวียร์ เบค)
"เดสเพรต คาแรคเตอร์ อันดับเจ็ดเนี่ยนะ ผมมีความหมายกับคุณแค่นี้เหรอ
คุณได้เซ็นสัญญาเขียนหนังสือเพราะผม เพราะ พูดก็พูดเถอะ พีชตาย
แล้วคุณก็เขียนเรื่องเกี่ยวกับการตายของเธอ
และนั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณจะทำหรอก ถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่
ผมโคตรจะมีความสุขกับคาเรน
แต่ผมไม่แน่ใจว่าจะมีความสุขได้รึเปล่า ถ้าผมไม่รู้ว่าคุณมีความสุข"
- อะไรนะ เอาสิ - ใช่
- เอา - เอาเหรอ เยี่ยมๆ โอเค
โจ!
"นี่ความผิดคุณเลยนะ เบค คุณทำให้ไบลธ์กับอีธานมาเจอกัน
แล้วคุณก็ทิ้งให้ผมต้องทนรับมือพวกเขา"
เรื่องประหลาดที่สุดเพิ่งเกิดขึ้นกับเรา
เราจะย้ายไปอยู่ด้วยกัน อีธานเพิ่งถามฉันเมื่อกี้เอง
คือ นายก็รู้ว่าเขาว่ายังไง ถ้าเรารู้ตัว เราก็รู้เลย
จู่ๆ ก็เกิดแรงบันดาลใจ ไปก่อนนะคะ ที่รัก
นายบ้ามากที่จะย้ายไปอยู่กับเขาเร็วขนาดนี้ นายแทบไม่รู้จักเขาเลย
ไม่รู้สิพวก คือ เราก็รักคนที่เรารัก
แล้วรักก็สั่งให้เราทำลงไป ง่ายๆ แค่นั้น
"โง่ๆ แค่นั้นน่ะสิ"
นายแค่... นายไม่รู้หรอกว่า เรื่องมันจะออกมาเป็นยังไง
รู้สิ ดูสิว่านายมีความสุขกับคาเรนแค่ไหน
งั้นก็ขอให้โชคดีกับการหาบ้าน ตอนนี้ตลาดบ้านแย่มาก
โอเค ฉันไม่ห่วงหรอก กฎการดึงดูด เมื่อเรารู้...
ฉันรู้
ถ้าให้ผมไปที่ไหนก็ได้ ผมอาจไปนิวซีแลนด์ ไปดูมอร์ดอร์
"เมื่อเรารู้ เราก็รู้"
ฉันจะไปปารีส ปารีสอย่างเดียวเลย ไม่ต้องคิดเลยด้วยซ้ำ
แล้วคุณล่ะ โจ
อ้อ ผมก็ไม่เคยไปปารีส
สุดสัปดาห์นี้ผมจะไปซิกซ์แฟล็กส์ พวกคุณเคยไปรึเปล่า
ซิกซ์แฟล็กส์เหรอ ถามจริง พัค
ตั้งแต่รอนไม่อยู่ แม่ก็เหมือนคนใหม่
ขอโทษจ้ะๆ ฉันขึ้นลิฟต์มา แล้วมันก็ดันหยุดไปทุกชั้นเลย
บอกเลยนะ เหมือนกับชั้น 12 11 10
นั่นอาหารอิตาเลียนรึเปล่า ไม่เอาหรอกนะ
นี่ คลอเดีย
เธอน่าจะมีอะไรลงท้องหน่อยนะ อะไรอย่างอื่นน่ะ
นั่นหมายความว่าอะไร
ฉันไม่ใช่คนร้ายนะ
ลูก แม่เปลี่ยนใจแล้ว เราจะไปกันแล้ว กลับกัน จะเอาอะไรไปก็เอา
บาย
เจอกันนะ พัค
อย่างน้อยตอนนี้เราก็รู้ว่าเธอใช้ยาอะไรสักอย่าง
ขอโทษนะที่ทำมื้อค่ำเสียบรรยากาศ
สมน้ำหน้าที่ฉันพยายามจะช่วย
ไม่นะ คาเรน
คุณเป็นคนดีมาก
คุณก็เหมือนกันจ้ะ ที่รัก
"ที่รัก คุณเคยบอกว่าคำว่าที่รัก เป็นคำเรียกของคู่รักไร้จินตนาการ
แต่ว่าคุณก็ไม่เคยใส่ใจกับคนอื่นๆ แบบที่คาเรนใส่ใจ
คุณมัวแต่หมกมุ่นกับตัวคุณเอง คุณไม่เคยคิดจะดูแลผมด้วยซ้ำ
และเอาจริงๆ นะ มันคุ้มที่จะโดนเรียกว่าที่รักจะตาย"
นี่มันเศร้าเกินไปละ คุณอยากไปเดินเล่นซื้อไอติมโยเกิร์ตอะไรงั้นมั้ย
ไอติมโยเกิร์ตก็ฟังดูดีนะ
สำหรับผมมันคือ เขามีสติรับรู้สถานการณ์แค่ไหน
- มันบอกได้เยอะว่าใจของเขาเป็นยังไง - จริงด้วย
- เขาจะมองตาเราตรง... - แล้วอ่านลอร์ด ออฟ เดอะ...
โจ! ฉัน...
- อ้อ นี่แถวบ้านคุณ - ใช่
ขอโทษค่ะ หวัดดีค่ะ ฉันเบค
คาเรนค่ะ
- ดีใจด้วยที่ได้เซ็นสัญญาหนังสือ - ขอบคุณค่ะ
ที่จริงช่วงนี้ฉันเขียนไม่ออกน่ะ
เลยนึกว่าจะเดินเล่นแถวบ้านหน่อย
บ้านคุณอยู่แถวนี้เหรอ
เปล่าค่ะ ฉันแค่... ฉันชอบแถวนี้
ฉันกำลังฟังพ็อดแคสต์ที่คุณเล่าให้ฟัง...
พ็อดแคสต์ พูดยานคางไปเรื่อย ไม่เข้าประเด็นซะที นึกออกมั้ย
- จริง - ที่รัก ฉันหิวจะแย่แล้ว
ใช่ๆ ได้ งั้น... เดินดีๆ นะ เบค
เหมือนกัน
บาย คาเรน
ฮัลโหล
"เดินเล่นแถวบ้านเหรอ
คุณนึกว่าคุณจะหายตัวไป
แล้วผมจะโผล่ไปที่หน้าบ้านคุณ กรีดร้องว่าผมอยู่โดยไม่มีคุณไม่ได้เหรอ
งั้นก็ดูให้ดีเลย ที่รัก นี่แหละผม ใช้ชีวิตโดยไม่มีคุณ ผมไม่จำเป็นต้องมีคุณ"
เดี๋ยว รอก่อนนะ
นี่ เมื่อกี้คือสาว "ความทุกสิ่ง" ใช่มั้ย
อดีต-ทุกสิ่ง ใช่
อะไรนะ ไม่ พรุ่งนี้ฉันจะเข้าไป คืนนี้เธอจะทำแทน ใช่
- รับอะไรดีครับ - หวัดดีค่ะ
"ไม่นะ ผมรู้ก่อนจะรู้อีก"
(เบค) (ดีใจที่เจอคุณ คาเรนดูเป็นคนดีนะ)
"ผมน่าจะลบชื่อคุณไปซะ
ผมเป็นแฟนคาเรน และคุณพูดถูก เธอเป็นคนดี
ผมควรจะทำเป็นไม่สนคุณ ผมจะทำอย่างนั้น"
(เห็นนะว่าอ่าน จับได้แล้ว)
"เวร"
นี่คุณกลับไปคุยกับโจอีกเหรอ
ไม่ได้คุย แค่ส่งข้อความ
บ่อยแค่ไหน
ก็สองสามครั้ง
ต่อวัน
โอเค คุณอยากให้ผมตอแหลแบบนักจิตบำบัด
แล้วถามว่านั่นทำให้คุณรู้สึกยังไง
หรืออยากพูดจริงๆ
แล้วยอมรับว่านี่เป็นเรื่องที่คุณทำไป และเราก็ควรจะมาดูกันจริงๆ
ผมไม่กลับไปตกหลุมรักเรนัลโด ผมจะไม่กลับไปเดินทางนั้นอีกแล้ว
นั่นคุณพยายามจะบอกให้ตัวเองเชื่อ หรือบอกให้ผมเชื่อ
ไม่ค่ะ มัน...
มันไม่มีอะไรเลย ฉันแค่บังเอิญเจอเขา
ฉันดูออกว่าเขาคิดถึงฉัน ฉันเลย...
ก็ส่งข้อความไป แบบเป็นคนดี
โอเค เล่าให้ผมฟังทีละขั้นนะ พอล
ทีนี้ เรนัลโดส่งข้อความหาคุณก่อน
คุณรู้ว่านี่เป็นสิ่งที่คุณจัดการจบไปแล้ว แล้วยังไง...
"ยินดีด้วยอีกครั้ง
อ้อ แล้วไอ้เลวในมีเดียม ที่บอกว่าคนให้ค่างานคุณมากไป เขาแค่อิจฉา"
"คุณอยากดูว่าที่ภาพนักเขียนของฉันมั้ย"
"ผมก็ว่าผมเป็นมืออาชีพเรื่องนี้นะ"
"ส่งละนะ"
"เพื่อนกัน
เป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น"
"งั้นตอนนี้คุณอ่านอะไรอยู่"
(แบล็กเบิร์ด) (ไมเคิล ฟีเกล)
"แต่ยังไม่ได้เปิดหน้าแรกเลย คุณเคยอ่านรึยัง"
"ผมเคยเลือกทางนั้นแล้วและมันไม่ได้ผล พูดแค่นั้นยังน้อยไป เรารู้กันอยู่"
(โจ) (ต้องไปละ พรุ่งนี้คุยกันนะ)
- ฟังดูเหมือนจีบกันอยู่ - ฉันไม่ได้จีบกันกับเขานะ
เขาอยู่กับผู้หญิงที่ไม่เหมาะ
คือ แฟนใหม่เขาน่ะ เธอ... เธอแปะสติ๊กเกอร์ในรูปด้วย
แต่พวกเขาเป็นแฟนกันมาสามเดือนแล้วใช่มั้ย
คือทั้งรูปโปรไฟล์ ทั้งชีวิตของเธอเลย
มีแต่ปาร์ตี้สละโสด คุกกี้เสี่ยงทาย แล้วก็เลือด...
ระดมบริจาคเลือด
โจอาจจะชอบแบบนั้นก็ได้
นั่นไม่ใช่นิสัยของโจเลย
เรื่องหนึ่งที่ผมรู้จากการ นั่งบนเก้าอี้ตัวนี้มาหลายปี
คือคนกลุ่มเดียวที่ รู้จักความสัมพันธ์นั้นถึงแก่น
คือคนที่ต้องอยู่ในความสัมพันธ์นั้นๆ
แต่ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง
ทำไมผมถึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ระหว่างแบรดกับผม
อาทิตย์ที่แล้วผมยังมีความสุขอยู่เลย
แต่อาทิตย์นี้ผมเอาทุกอย่างมาเทียบกัน
เหมือน แบรดเรียกผมว่า "ที่รัก"
โอเคนะ เรนัลโดกับผมเคย ล้อคนที่เรียกกันว่า "ที่รัก"
แต่ตอนนี้ผมเป็นที่รักแล้วน่ะ คนเรากลายเป็น "ที่รัก" กันได้ยังไง
ผมจะพูดเปรียบเทียบให้ฟังนะ ลองคิดว่าความสัมพันธ์นี้เป็นบ้านหลังหนึ่ง
คือเรื่องของแบรดกับผมใช่มั้ย
ในบ้านนี้มีหนูอยู่
ฉันเป็นหนูเหรอ
แต่ผมไม่ใช่คนแบบที่จะฆ่าหนูได้ลงคอ
ไม่ คุณไม่ต้องฆ่า คุณแค่ต้องมุ่งความสนใจไปที่บ้านคุณ
บ้านที่คุณสร้างมาเพื่อคุณกับแบรด
ลืมเรื่องหนูไปซะ หนูมันเป็นสัตว์ตัวเบียน
โอเค ในฐานะของหนู ฉันควรจะออกไปเฉยๆ ทิ้งบ้านหลังนั้นไปใช่มั้ย
ก็แค่นั้นเอง เลิกส่งข้อความถึงกัน
แบรดเหมาะกับผมแล้ว ผมชอบบ้านหลังนั้น บ้านของเรา
ใช่ ผมว่าคุณชอบบ้านของคุณนะ พอล
แต่ถ้าฉันรู้แน่แก่ใจ ว่าผู้ชายคนนี้ต้องการหนูตัวนี้ล่ะ
เขาอาจต้องการจริงๆ
คนเราจะจับหนูได้ยังไง
ก็ต้องวางกับดัก
และนั่นเป็นสาเหตุหนึ่งที่คุณสองคน อยู่ด้วยกันไม่ได้ไม่ใช่เหรอ
เป็นเพราะเขาทำให้คุณรู้สึก...
เหมือนติดกับ ไม่เอาน่า
ผมพูดเฉยๆ นะ ผมพูดเปรียบเทียบเรื่องของคุณได้ทั้งวันเลย
ผมมีคำเปรียบเทียบเจ๋งๆ ตั้งเยอะ
แต่ผมคิดว่าคุณรู้อยู่แล้ว ว่าผมจะเน้นประเด็นอะไร เบค
"กฎการดึงดูด
อีธานกับไบลธ์ได้บ้านใหม่ ในวันที่พวกเขาเริ่มออกหาเลย
พวกเขาเลยกำลังเปี่ยมสุข เพราะรู้ว่าจักรวาลเข้าข้าง
แล้วผมก็โดนลากมางาน 'ปาร์ตี้ย้ายบ้าน' แบบใส่เครื่องหมายคำพูด
ซึ่งเขาไม่ทำกันเสียหน่อย
เตือนตัวเอง หาเพื่อนใหม่"
- ไงจ๊ะ - "ไม่นะ"
- ขอโทษที่มาสายนะ - "ล้อเล่นใช่มั้ย"
- อันนั้นให้ฉันช่วย - ไม่เป็นไร ผมจัดการแล้ว
"แน่นอน ไม่มีใครบอกผมว่าคุณจะมา
ครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นคุณใส่เสื้อตัวนั้น..."
ไบลธ์ไม่ได้บอกเหรอว่า เขาแบล็กเมล์ฉันให้มาช่วย
"คุณโก้งโค้งมีอะไรกับผม ที่เคาน์เตอร์ที่ร้านหนังสือตอนตีสอง
ผมจะไม่คิดเรื่องนั้น"
"แล้วจู่ๆ ผมก็คิดถึงการส่งข้อความ
เพราะการที่คุณมาอยู่ในห้องเดียวกัน สร้างความรู้สึกในแบบที่ผมคุมไม่ได้"
- คาเรนมารึเปล่า - เขาทำงานอยู่
"ใช่ กลิ่นตัวคุณหอมมาก ไออุ่นของคุณ เหงื่อของคุณ
แต่คาเรนดึงสิ่งที่ดีที่สุดในตัวผมออกมา ส่วนคุณก็ดึงด้านที่แย่ที่สุด
เข่าของคุณ ขาของคุณ ก็แค่เข่านะ ก็แค่ขา"
ไงคะ
ขอบคุณมาก
ดูเหมือนมีคนเชิญเราสองคน
ไปงานขึ้นบ้านใหม่โดยใช้คำสวีเดน ในวันพฤหัสที่จะถึงนี้
ผมต้องยอมรับเลยนะ ตอนแรกผมก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะคบกันยืด
แต่สองคนนั้นอยู่ด้วยกันแล้วน่ารักมาก
น่ารักแบบน่าสะอิดสะเอียน
ดื่ม แด่บริษัทรับย้ายบ้านโจกับเบค
เราอาจทำงานแค่พอผ่าน...
แต่เราทำงานให้ฟรี
งานเขียนเป็นยังไงบ้าง
ยากกว่าที่ฉันคิด
นั่นมันเป็นเรื่องจริงกับทุกสิ่งในชีวิต ที่ดีต่อเรา คิดงั้นมั้ย
เช่นการย้ายเฟอร์นิเจอร์ที่รสนิยมดี แต่หนักอย่างไม่น่าเชื่อน่ะเหรอ
ไม่ คุณรู้น่าว่าผมพูดถึงอะไร
งั้นคุณได้ไปที่เกาะสแตเทนรึยัง ไปเจอบ้านมินตี้น่ะ
"คุณก็สืบข้อมูลของผม"
นั่นแปลว่าคุณกลับมาเล่นเฟซบุ๊กแล้วสิ
นั่นแปลว่าคุณสังเกตเห็นว่าฉันหยุดไป
นี่ ฉันก็แค่คอยดูแลเพื่อนอยู่ห่างๆ
ที่รัก
ที่รัก ต้องล้อด้วยเหรอ
คลอเดีย เธอจ๊ะ ได้ยินฉันมั้ย คลอเดีย
เธอหมดสติไม่รู้ตัวเลย ส่งกำไลวัดความดันโลหิตมาหน่อย
เธอทำอะไรลงไปเนี่ย
นี่มันยาอะไร
- เราต้องพาเธอไปโรงพยาบาลมั้ย - แล้วทำให้เธอตกงานน่ะนะ ไม่ได้หรอก
เธอจะเสียทุกอย่างเลย โจ เธอจะเสียสิทธิ์เลี้ยงพาโคด้วย
เธอไม่ได้กำลังจะตายหรอก แค่เมายาไม่รู้เรื่อง
เธอต้องดีท็อกซ์เอาสารพิษออกสองสามวัน จะได้พ้นอันตราย
จะบอกให้นะ เธอควรได้รับโอกาสนั้น
การติดยามันโหดร้ายมาก
มันไม่สนหรอกว่าเราเป็นพยาบาลที่ดี เป็นแม่ที่ดี
ฉันไม่อยากให้พาโคเห็นอะไรแบบนี้
คุณกลัวที่แคบรึเปล่าล่ะ
นี่เหมือนถ้ำดีท็อกซ์เลยนะ
"มูนนี่ฆ่าผมแน่
เบนจี้ก็ทำลายหนังสือไปแล้ว เป็นมูลค่าหมื่นเหรียญ"
- คุณแน่ใจเหรอว่าเธอจะโอเค - ฉันเอาอยู่
"เธอกำลังจะรู้สึกตัว ในกรงขัง"
- ไม่นะ ไม่ เธอทำอะไรกับฉัน - จับเธอไว้ โอเคนะ โจ
"เป็นผมก็สติแตกเหมือนกัน"
กดไว้ก่อน ฉันมียากล่อมประสาท
- เร็วเข้า คาเรน - ทำอะไรกันแน่
- กดเธอเอาไว้ - ปล่อยฉันนะ!
- ฉันพยายามจะช่วยเธอ - ไม่นะ
"สติแตกเหมือนเบนจี้
ใครๆ ก็เป็นทั้งนั้น
แล้วเขาก็ตายในกรงนี้ ศพของเขาอยู่ตรงนี้เลย ผมฆ่าเขา"
ฉันอยู่นี่นะ เธอ ฉันจะอยู่ตรงนี้ตอนที่เธอตื่น
"คาเรนจัดการได้ คลอเดียจะไม่ต้องตายในกรงนี้เหมือนเบนจี้
ร่างของเบนจี้ กลิ่น ผมทำเอง
ผมไม่ใช่ฆาตกร จะไม่มีใครตายในนี้อีก ผมไม่ใช่ฆาตกร"
- ให้ตายสิ โจ - ขอโทษ
ฉันบอกแล้วว่าฉันเอาอยู่
ขอโทษนะ ที่รัก บางทีการดีท็อกซ์ก็เละแบบนี้
"เบค เธอไม่รู้หรอกว่า เรื่องนี้มันจะเละได้แค่ไหน"
เขายังอยู่ที่สปากันเหรอ
ใช่ นายรู้นี่ว่านายชอบซิกซ์แฟล็กส์แค่ไหน นี่ก็...
เป็นซิกซ์แฟล็กส์เวอร์ชั่นของพวกเขา
คุณพูดความจริงอยู่รึเปล่า
"ผมก็อยากจะพูดความจริงอยู่เหมือนกัน"
ฉันพูดความจริงเสมอนั่นแหละ
ผมนึกว่าผมจะนอนตรงนั้นซะอีก
เปล่า นายนอนบนเตียงไปเลย
จริงเหรอ
ขอบคุณฮะ โจ
หวังว่าเขากำลังสนุกอยู่นะ แม่น่ะ
สนุกแน่
นายรู้ใช่มั้ยว่าแม่รักนาย
แม่พูดเสมอว่า ความรักคือสิ่งที่ทำให้เราเป็นครอบครัว
ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง งั้นนายก็นับฉันกับคาเรนเข้าไปด้วยเลย
ซึ่งแปลว่าฉันก็มีสิทธิ์ ที่จะสั่งให้นายไปนอนได้แล้ว
ไปนอนได้แล้วครับ นายน้อย แปรงฟันเสียด้วย
ผมเอาน้ำแข็งมาให้แล้ว
ขอบคุณค่ะ พระเจ้ามาโปรดแท้ๆ นี่จ้ะ ทูนหัว
เดี๋ยวเธอจะรู้สึกดี โอเคนะ
เขากลับมาแล้ว
เขาคือใคร อะไรน่ะ เธอโอเครึเปล่า
เธอคิดว่าที่นี่มีผีสิง
"เป็นไปไม่ได้
เบนจี้ขี้เกียจเกินจะบริหารธุรกิจตัวเอง ไม่ต้องพูดถึงจะมาสิงธุรกิจผมเลย"
นั่นแหละ ทูนหัว ปล่อยออกมาให้หมด
หวัดดี รอน มีอะไรให้ช่วย
ฉันมาหาคลอเดีย
เธอไม่ได้อยู่ที่นี่
แต่นายรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
"เขารู้ได้ยังไง... เขาไม่รู้ เขาแค่ลองเชิงผม"
ขอโทษนะ ไม่รู้จริงๆ
ไม่ใช่นิสัยของเธอที่จะไม่ตอบข้อความ
เธอบอกผมว่าคุณเลิกกันแล้ว
เธอบอกอย่างนั้นเหรอ
"เรียกว่าป้องกันตัวคงไม่ค่อยได้
ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าเขาจะมาปล้นที่นี่
เขาเป็นเจ้าหน้าที่ทัณฑ์บน มีคนนับหน้าถือตา
แต่ก็พูดไม่ได้ว่าเขาไม่สมควรโดน"
ถ้าเจอเธอ ผมจะบอกให้ว่าคุณแวะมา ถ้าคุณอยากให้บอก
ขอบคุณ เอาอย่างนั้นแหละ
"คาเรนจัดการคลอเดียได้แล้ว คาเรนส่งผมกลับบ้าน
คาเรนไม่ต้องการผมเท่าไหร่"
"นี่ พรุ่งนี้ฉันขอขโมยตัวคุณชั่วโมงนึงได้มั้ย ขอเช่าสมองคุณก็ได้"
"ฉันอยากให้มีคนอ่านงานให้ แล้วก็อยากได้ลมทะเล"
"ไม่ ผมไม่ควรไป ผมจะไม่ไป"
"ถือว่านัดกันแล้วนะ"
"เวร! ไม่เป็นไรหรอก
คุณไม่ใช่เฮโรอีน คุณแค่เป็นมนุษย์ผู้หญิง
เราเป็นเพื่อนกัน ผมควบคุมตัวเองได้"
"อีกอย่าง จะเกิดอะไรขึ้นได้
บนดาดฟ้าสถานที่ท่องเที่ยว ซึ่งได้รับความนิยมที่สุด"
"พูดคำเดียว ว้าว"
โล่งมากเลยที่ได้ยินอย่างนั้น
ฉันแก้ตอนจบไปเป็นโหลได้มั้ง
ฉันขังตัวเอง ทรมานตัวเอง พยายามหนักมาก
จนเริ่มรู้สึกว่าจะประสาท นึกออกไหม
"นึกออกกว่าที่คุณคิดเสียอีก เบค"
อากาศบริสุทธิ์ก็ช่วยได้นะ
(คาเรน) (คืนนี้พาโคจะอยู่บ้านเพื่อน)
(คุณจะได้พัก)
(ฉันต้องจัดการเรื่องสำคัญก่อน)
"คาเรนเป็นคนดี ผมก็ต้องเป็นคนดีเพื่อคาเรน"
ฉันว่าจะเขียนอีกตอนหนึ่ง จากมุมมองของผู้ชาย
ถ้าฉันจะสามารถขอให้คุณช่วยบริการได้ เฉพาะในยามที่ต้องการเท่านั้น
"คาเรนเป็นคนดี ผมต้องเป็นคนดี"
มาลองกันดูสิ คุณว่าตอนนี้ผมคิดอะไรอยู่
"ช่วยขยับตัวออกไปหน่อย"
ฉันว่าฉันรู้นะว่าคุณคิดอะไรอยู่
"หรือเข้ามาใกล้อีกนิด"
เหรอ
"ไม่ อย่าเข้ามาใกล้"
ฉันคิดว่า...
คุณก็คิดเหมือนที่ฉันคิด
"เราทำแบบนี้ไม่ได้
เราจะไม่ทำแบบนี้ เราจะไม่ทำแบบนี้ เบค"
นั่นพลาดไปแล้ว
- ไม่เอาอีกแล้ว - ไม่อีกเลย
"ไม่เอาอีกแล้ว อีกครั้ง"
นิคกี้ ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ แต่ต้องยกเลิกนัดก่อน
ไม่ต้องห่วงค่ะ ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ในบ้านนั้นแล้ว
นิคกี้ ไงพวก นี่พอล คือ จะพูดยังไงได้
คำแนะนำของคุณได้ผลดีมาก ตอนนี้ในบ้านผมไม่มีหนูแล้ว
"คุณทำให้ผมอ่อนแอ เบค
คาเรนดูแลคลอเดียอยู่
แล้วผมก็เป็นคนแย่มากเพราะผมปล่อยเธอทำ
ระหว่างที่ปล่อยให้คุณดูแลผม"
เพื่อนบ้านต้องเกลียดฉันแน่เลย
"พาโค"
เวร!
"ผมควรจะดูแลพาโค
คุณคือสารเสพติด เบค คุณร้ายกว่ายาเม็ดทั้งหลายเสียอีก
ผมก็อาการหนักกว่าคลอเดีย"
ผมต้องไปแล้ว
- เดี๋ยว ฉันทำอะไรผิด - ขอโทษนะ ไม่มีอะไร
เอาละ
"ทุกอย่างเลย เบค คุณกลืนผมเข้าไปทั้งตัวอีกแล้ว
คุณทำให้ผมลืมเรื่องอื่นๆ ทุกอย่าง และคนอื่นก็ต้องเป็นคนรับกรรม"
พัค ขอโทษนะที่มาสาย ยังมีหนังอีกรอบนะถ้านายอยากดู
ผมอยากเจอแม่
เลิกโกหกได้แล้ว แม่อยู่ไหน โจ
เธอไม่เป็นอะไร ฉันสัญญา แต่เชื่อเถอะว่านายอยู่ตรงนี้ดีกว่า...
อย่าพูดอย่างนั้น
คุณไม่รู้หรอกว่าอะไรดีกว่า เขาเป็นแม่ผมนะ
ฉันเข้าใจ โอเคนะ เข้าใจจริงๆ แม่ของฉันก็หายตัวไปตลอดเวลา
เธอมีปัญหา แม่ทุกคนมีทั้งนั้น ทุกคนมีปัญหาทั้งนั้น
เธอก็แค่ต้องไปจัดการอะไรๆ หน่อย โอเคนะ
เธอจะกลับบ้านทันทีที่ทำได้
แม่ไม่ได้บอกลา
แม่ต้องลาผมก่อนเสมอ
อ้าว ฉันไม่รู้ว่าคืนนี้คุณจะกลับมาที่นี่ พาโคอยู่ไหนล่ะ
คิดอะไรอยู่เนี่ย แค่อีกวันเดียว อย่างมากก็สองวัน
- เขาจำเป็นต้องเจอเธอ - ไม่ ไม่จำเป็น
แม่ฮะ
ลูกแม่
ลูกแม่ แม่ขอโทษ
ไม่เป็นไรฮะ แม่ แม่ต้องหายดีนะ
แม่สาบานว่าจะไม่ป่วยอีก แต่แล้วก็ป่วย
สุดท้ายแล้วจ้ะ แม่จะเปลี่ยนตัวเอง
แม่แค่ต้องการ... ขอเวลาสักพัก ที่จะจัดการชีวิต
แล้วแม่จะกลับบ้าน แล้วจะอยู่กับลูกคนเดียวนะ ลูกรัก
ไม่เป็นไรฮะ
ไม่เป็นไร
ขอโทษนะ นี่เป็นเรื่องหนักมากสำหรับเด็กคนหนึ่ง
ผมรู้ แต่เขาจำเป็นต้องมา
เอาละ คุณคะ พาพาโคกลับบ้าน ดูให้เขาทำการบ้านด้วย
ฉันจะอยู่ตรงนี้จนกว่าเธอจะหลับ
แล้วอีกสักพักฉันจะไปเจอคุณ ที่ปาร์ตี้ขึ้นบ้านใหม่
คุณอยากไปด้วยเหรอ
ไบลธ์เขา... เขาหลุดโลกหน่อยๆ ส่วนอีธานก็พูดมาก
ผมไม่ถือนะ
- ถ้าคุณไม่ชอบ - ฉันอยากไป
ฉันจะไม่ไหวแล้ว แล้วที่นี่มันก็น่าขนลุก
อย่าถือนะ
ไม่ถือ
โดยส่วนตัวฉันคิดว่า
การสอดใส่ในระบอบบุรุษนิยมคือการข่มขืน และก่อนที่ฉันจะ...
"ไบลธ์ เบค ไบลธ์ คุณมาหรือยัง
ผมไม่เคยอยากให้ใครโผล่มา แต่ก็ไม่ต้องโผล่มามากขนาดนี้"
เพิ่มเติมจากการดู เพลงเลมอนเนดของบียอนเซ่
"ผมกำลังเสพติด อย่าได้เข้าถึงสิ่งที่ติดอยู่จะดีกว่า"
"ยาเมธาโดนของผม ขอบคุณพระเจ้า"
ต้องจ้างคนไร้บ้านให้ออกไปจากถนน เพื่อให้เราย้ายได้
- ไงคะ ที่รัก - ไง
คุณคือไบลธ์ใช่มั้ย
ใช่ค่ะ เพราะต้องใช่
ไบลธ์!
เพอร์ซิวัล กลับมาจากอาศรมแล้ว เล่ามาให้หมดนะ เป็นยังไงบ้าง
นั่นเบคไม่ใช่เหรอ
"เบคกับเหล้าขวดหนึ่ง จะมีอะไรผิดพลาดไปได้"
ใช่
คาเรน มินตี้น้อย เป็นยังไงบ้าง
คือว่า... ขอโทษจ้ะ คำว่า "น้อย" นี่เป็นคำชม
ขอโทษนะ ดื่มมานิดหน่อย
ไชโยให้เลย แม่คุณ
นี่ นายไปช่วยฉันเปิดขวดหน่อยได้มั้ย
ฉันนิ้วลื่น เพราะก่อนหน้านี้ไปแตะโดนเนย
"ถ้าปล่อยสองคนนี้อยู่ด้วยกัน เขาก็ต้องคุยกันเรื่องของผม"
ให้ตาย ที่รัก ไปเลย ถ้าคุณไม่ไป เราก็นินทาคุณไม่ได้
- เขาเป็นคนดีมากเลยเนอะ - ดีที่สุดเลย
หัวใจฉันพองโตเลย เวลาเห็นเขาอยู่กับพาโค
ผู้ชายส่วนใหญ่ไม่สนหรอก แต่โจ...
โจจะทำทุกอย่างจริงๆ ให้คนที่เขารัก
เขาใจกว้างมากนะ รู้ไหม
ฉันดีใจกับคุณสองคนจริงๆ ขอตัวนะคะ
"คาเรนบอกอะไรคุณ คุณบอกอะไรคาเรน
การปล่อยให้คุณสองคนอยู่กันลำพัง เป็นไอเดียที่แย่ชะมัด"
ไง
ไง เมื่อกี้ขอโทษนะ
หยุดเลย
"คุณคิดว่าเราทั้งสองคนหยุดได้เหรอ"
สิ่งที่เราทำอยู่มันผิด
"แต่..."
ตอนแรกฉันไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้ฉันเห็นแล้ว ฉันเข้าใจจริงๆ
เข้าใจอะไร
คุณดีกับฉันมาก คือคุณช่วยฉันไว้เยอะมาก แล้ว...
คุณคือเรื่องดีที่สุดที่เกิดขึ้นกับงานเขียนฉัน ซึ่งนั่นคือทุกอย่าง
"แต่..."
แต่โลกนี้มันบิดเบี้ยว ไม่ยุติธรรม และพูดก็พูดเถอะ...
ฉันไม่ดีพอสำหรับคุณ
แต่คาเรน มินตี้ดีจริงๆ
แล้วฉันก็หึง
ฉันน่าจะไม่ได้ทำอย่างที่ทำลงไป
ฉันไม่น่าจะปิดตัวเองอย่างนั้น หลังจากที่พีชตาย
ฉันไม่น่าจะผลักไสคุณไปเลย แต่ฉันคิดว่ามัน...
มันมาจากการที่ฉันกลัวมาก ที่จะต้องการคุณ
แต่...
ชีวิตฉันมันพัง และคุณคู่ควรกับอะไรที่ดีกว่านี้
คุณควรจะได้อยู่กับคนที่เพอร์เฟกต์สำหรับคุณ
"คุณพูดถูก"
ขอบคุณค่ะ
ไม่ต้องขอบคุณหรอก
"คุณพูดถูก เบค คาเรนดีต่อผมจริงๆ
เราเพิ่งช่วยชีวิตคนคนหนึ่งด้วยกัน
แค่นั้นก็ทำให้ผมรู้แล้วว่า ผมอยู่ในที่ที่เหมาะสมแล้ว
คาเรนไร้ที่ติ"
มันจบแล้ว
- เปล่านะ แค่พักโฆษณา - ไม่ใช่ๆ
เรื่องของเรา
คุณจะทิ้งฉัน
เปล่า ผมไม่ได้ทิ้งคุณ คุณน่ะสุดยอด
ฉันสุดยอด แต่คุณก็ ยังไง ไม่อยากเอากับฉันแล้วงั้นเหรอ
ฟังนะ มันไม่เคยมีจังหวะที่ดีที่จะ...
หยุดพูดสักเดี๋ยว ขอร้อง
เราเป็นทีมที่ดี ผมก็ดูออก แต่ผมแค่... มีอะไรบางอย่างหายไป
ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร ผมก็อยากซื้อมันมาได้
อยากไปซื้อที่ร้านแล้วเอากลับบ้านได้ แต่ผมทำไม่ได้
"เธอต้องตบผมแน่"
ที่หนีบผมของฉัน
"ไม่ตบเหรอ โอเค"
งั้นคุณโอเคเหรอ
พวกเราโตๆ กันแล้ว เรื่องมันเกิดขึ้นได้
ฉันไม่ได้โง่ โอเคนะ ฉันรู้ว่ามีเรื่องผิดปกติ
"ตอนนี้ล่ะโดนตบแน่"
คือ เราควรจะคุยกันหน่อยไหม
โอเค ได้
จบกันนะ
"แน่นอน เธอเลือกทำในสิ่งที่ถูกต้อง เธอรู้มาตลอด
คาเรนกับผมไม่ได้มองโลกในแบบเดียวกัน
แต่คุณน่ะเหรอ คุณน่ะ เบค"
"นี่แหละใช่เลย นี่คือจังหวะที่เห็นในหนัง
นี่คือจุดที่ผมวิ่งฝ่าฝนเพื่อเอาชนะใจคุณกลับมา
โอเค ตอนนี้ฝนไม่ตก แต่นี่แหละคือการวิ่งฝ่าฝน
นี่คือตอนที่ผมประกาศต่อคุณว่า..."
คุณได้ใจผมไปแล้ว ที่รัก
เบค!
ไม่นะ ขอโทษ ผมแค่... นึกว่าจะแค่กระทบเบาๆ
ผมขอโทษ
อะไรกันเนี่ย โจ
ผมคิดเรื่องที่คุณพูดในงานปาร์ตี้
คุณผลักไสผมไป เพราะคุณคิดว่านั่นคือสิ่งที่ถูกต้อง
ก็ใช่ มันคือสิ่งที่ถูกต้อง
ไม่ สิ่งที่ถูกต้องคือ การอยู่กับคนที่เราควรจะอยู่ด้วย
แม้มันจะวุ่นวาย เราก็จัดการได้ เพราะเรารู้ว่าเราควรคู่กัน
และผมรู้ว่าเราเหมาะที่จะคู่กัน
คุณบอกผมสิว่าคุณก็รู้สึกเหมือนกัน
แล้วคุณจะได้ผมไปเลย
ใช่ ขึ้นมานี่เลย แต่ขึ้นบันไดนะ
บีบหัวใจเหลือเกิน
หลังจากนี้จะเป็นยังไง
ทะเลาะกันครั้งหน้าจะเผาบ้านเลยมั้ย
เพื่อคุณ...
ที่รักของผม เพื่อคุณ...
บีบหัวใจแค่ไหนก็คุ้มค่า
ฉันมีข่าวดีจะบอก
บรรณาธิการของฉันชอบงานเขียนที่ฉันส่งเข้าไป
ฉันดีใจมากแล้วฉันก็อยากโทรหาคุณที่สุด
จะได้บอกข่าวดีกับคุณ
งั้นก็ดีแล้วที่ผมมาพร้อมก้อนหินก้อนนั้นน่ะสิ
เธอไม่ให้นายเข้าไปหรอกพวก นายไม่รู้ว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง
ได้ข่าวว่านายก็ช่วย
ขอบคุณนะ
ไง
นี่ไม่เคยเป็นความผิดของรอนอยู่แล้ว
คุณไม่ได้พูดจริงใช่มั้ย
เขาช่วยเราอยู่ทุกวัน
- คุณเรียกเรื่องอย่างนั้นว่าช่วยเหรอ - ใช่ ฉันเรียก
- ฉันทำคนเดียวไม่ได้ - คลอเดีย คุณไม่ได้อยู่คนเดียว
"คาเรนพูดถูก การเสพติดมันร้ายกาจจริงๆ"
คุณโกหกผม
พาโค ฉันไม่ได้โกหก...
คุณบอกว่าเรื่องอะไรๆ จะดีขึ้น
คุณบอกว่าผมมีคุณกับคาเรน...
- มีจริงๆ แค่เพราะเราแยกกันแล้ว... - คาเรนไปแล้ว!
เธอเปลี่ยนงาน
เธอโกรธแม่ผมเรื่องรอน แล้วเราก็จะไม่ได้เจอเธออีกแล้ว
เรื่องนี้อยู่ไม่นานหรอก ฉันสัญญา...
คุณสัญญาอะไรไม่ได้
คุณบอกว่าคุณอยากช่วย แต่จริงๆ แล้วคุณช่วยไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ โจ
ทุกอย่างมันแย่ลงไปอีก
นี่ ฉันแค่อยากได้ยินเสียงคุณ
ในแบบที่สบายๆ ไม่ได้หมกมุ่นเลยจริงๆ โทรหาฉันหน่อยนะ
คาเรน หวัดดีจ้ะ
ทำงานแถวนี้เหรอ
เปล่า แค่มาเดินเล่นแถวบ้าน
ฉันไม่รบกวนเวลานานหรอก แค่อยากจะมาขอบคุณ
ฉันเป็นหนี้บุญคุณเธอ
เรื่องอะไร
กลายเป็นว่าเธอเป็นข้ออ้าง ให้ฉันเลิกกับโจได้ฟรีๆ
เธอทำให้ฉันเห็นว่าจริงๆ เขาเป็นคนยังไง
แล้วเป็นคนยังไง
นอกจากเป็นคนโกหกและนอกใจน่ะเหรอ
ฉันต้องไปแล้วจริงๆ
แน่นอน ระวังหน่อยก็แล้วกัน
ฉันมีลางสังหรณ์ว่าเธอไม่ใช่แคนเดซ
โอเค นั่นควรจะแปลว่าอะไร
นี่ ใจเย็น ฉันก็เทียบกับแฟนเก่าเขาไม่ได้เหมือนกัน
ไม่ว่าแม่สาวคนนั้นเป็นใคร เธอยังเกาะจิตใจเขาไม่เลิก
นี่ก็สนุกดีนะ เธอได้เล่นบทแฟนเก่าที่คิดแค้น
ลากันตรงนี้เลยแล้วกัน
ใช่ เธอสองคนคงอยู่กันได้สบายๆ แต่แน่นอน เธอต้องรู้อยู่แล้ว
เรื่องที่เขาทำกับฉัน วันใดวันหนึ่งเขาก็ต้องทำกับเธอ
หรือแย่กว่านั้น
เขาอาจทำเรื่องอะไรไม่รู้ ที่เขาทำกับแคนเดซก็ได้
สนุกตอนที่ยังมีโอกาสแล้วกัน เบค
(สายเข้า...) (โจ)
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์