ความเดิมใน เธอ...
โจ โกลด์เบิร์กใช่มั้ย
ฉันได้ข่าวเรื่องคุณกับแคนเดซ
เธอคิดว่าเธอจะมีความสุขกว่ากับ ผู้ชายที่ไหนไม่รู้ในโรม
"พีชเอาโน้ตบุ๊คติดตัวไปด้วยทุกที่
ถ้าเพียงแต่ผมจะได้เห็นว่าในนั้นมีอะไรบ้าง"
"กวิเนเวียร์ เบคเหรอ"
"นี่คือผลงานของสภาพจิตที่ป่วยเลย
พีชหมกมุ่นกับคุณ
พีชอยากได้คุณไว้เป็นของเขาคนเดียว"
เป็นเพื่อนเธอนี่มันเหนื่อยจะตายชัก
ฉันก็ไม่จำเป็นต้องชอบ บทกวีหมกมุ่นกับตัวเองของเธอ
ในการที่จะมีน้ำใจกับเธอ
เบคแทบไม่รู้ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับเธอ
"อันนี้ผมเห็นด้วยเต็มประตู
จริงๆ แล้วมันก็รู้สึกปลดปล่อยดีเหมือนกันที่ได้รู้ชัด ว่าผมต้องทำยังไงถึงจะปกป้องคุณได้"
พาโค นายทำอะไรลงไป
ผมไม่รู้ว่ายานอนหลับกี่เม็ดเขาถึงจะหมดฤทธิ์
ว่าไงครับ
พีชโดนทำร้ายที่เซ็นทรัลพาร์คกลางวันแสกๆ เลย
ฉันกำลังจะไปห้องฉุกเฉิน
เธอยังไม่ตายเหรอ
"ผ่านไปสามวันเต็ม นับตั้งแต่ผมเจอคุณครั้งสุดท้าย
ผมทำให้คุณผิดหวัง เบค
และนี่คือบทลงโทษผม นี่คือการเดินขึ้นตะแลงแกงรึเปล่า
ผมควรจะต้องเตรียมคำสั่งเสียไหม"
(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
"เบค มนุษย์บางคนเป็นมะเร็ง
พีชเนี่ยเหมือนแพร่กระจายระดับสี่แล้ว
ผมพยายามตัดเนื้อร้ายออก ก่อนที่มันจะกลืนกินคุณไปหมด แต่ตอนนี้น่ะเหรอ
อย่างดีที่สุดคือผมจะเข้าไป และแสดงละครสวามิภักดิ์จนได้ออสการ์
แต่ถ้าเลวร้ายที่สุด...
เธอรู้ว่าเป็นฝีมือผม
และทุกอย่างก็จะจบ
นี่คือการซุ่มโจมตีรึเปล่า ถ้าผมติดคุกคุณจะยังรักผมอยู่ไหม"
หวัดดีค่ะ
โอ๊ย ไม่นะ
ไม่อยากเชื่อว่าฉันบอกให้คุณ เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของเพื่อนบ้าน
ไม่เป็นไร มันไม่ใช่ความผิดคุณ
"พระเจ้า ผมคิดถึงคุณจัง"
พีชเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีเท่าที่จะคาดคิดได้
ช่วยถอดรองเท้าออกก่อนได้ไหมคะ
กับถอดอะไรก็ตามที่อาจสัมผัสตัวคนอื่น ระหว่างขึ้นรถไฟใต้ดินมา
ได้สิ
ดูสิใครมา
เป็นยังไงบ้าง พีช
ฉันดูคุณออกนะ
"ถึงเวลาแล้วเหรอ กำลังคล้องเชือกรัดคอใช่ไหม"
คุณเล่นบทเป็นไอ้ขี้เกียจโง่เง่า แต่ว่า...
- แต่ว่าอะไร - เป็นคุณ
คุณคือคนที่เตือนฉันไว้ ฉันมีสตอล์กเกอร์
เรากำลังพยายามหาตัวอยู่ว่าเป็นใคร
เขาว่ากันว่าคนส่วนใหญ่ ถูกคนรู้จักเฝ้าตามเอง
นั่นมันน่ากลัวไม่ใช่เหรอ
มันเหมือนในที่สุดฉันก็เข้าใจ ด้านมืดของการเป็นคนดัง
มีบิวตี้บล็อกเกอร์ที่ฉันรู้จัก เจอสตอล์กเกอร์เป็นคนที่สามแล้วนะ
เบคส์ ฉันอยากได้ชาอีก
"ซินเดอเรลล่าที่โดนล่ามโซ่ของผม ถ้าพีชได้ทำตามใจเธอน่ะนะ
คุณจะต้องนั่งทำน้ำบำรุงออร์แกนิกแก้สมองบวม จนกว่าจะหมดความสาว"
เอาบ้างไหมคะ น่าจะช่วยเรื่องหัวคุณด้วย
ไม่เป็นไร ผมโอเค ขอบคุณครับ
"คุณมีเส้นตายต้องส่งงาน
คุณมีแฟนหนุ่มที่โดนชกตาเขียว เรื่องพวกนี้ไม่โอเคเลย"
ที่จริง ผมจะ...
นี่ เธอจะอยู่ที่นี่ไปอีกนานแค่ไหน
ไม่รู้สิ อาจจะอยู่ไปเรื่อยๆ มั้ง
เธอกลัวที่จะอยู่บ้านตัวเอง ซึ่งฉันก็เข้าใจ
พวกนั้นปล่อยให้เธอออกจากโรงพยาบาลเร็วดีนะ
แค่สามวันเอง คือไหนว่าสมองกระทบกระเทือน
ผมว่าเธอไม่ควรมาเป็นความรับผิดชอบของคุณ
นี่...
เมื่อจบเรื่องนี้ ไปเที่ยวที่ไหนกันสักแห่งเถอะ
แค่เราสองคน
ขอโทษที่มาขัดจังหวะ
ไม่เป็นไร มีอะไร
คือแบบว่า จากที่ฉันผ่านอะไรมาเยอะแยะ
พลังเพศชายมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ในพื้นที่รักษาตัวของฉัน
เพราะงั้น เธอจะช่วยบอกให้โจเซฟ กลับไปก่อนได้ไหม
ฉันว่าเขาได้ยินเธอเลยนะ พีช
ตอนนี้ฉันไม่อยากเผชิญหน้า ให้เขาเอาของเยี่ยมกลับไปด้วย
ผมมีธุระต้องไปทำอยู่แล้ว
ขอโทษนะคะ
เบค ชาของฉันล่ะ
(รายละเอียดบัตรโดยสารเครื่องบิน)
พีช มานอนเถอะ เธอดูเวียนหัว
พีช เธอต้องไม่เครียดนะ
"ปารีส ตั๋วสองใบ เฟิร์สคลาส ผมประเมินเธอต่ำไป
เธอไม่ได้คิดเรื่องของผมเลย เธอมัวแต่พยายามทำให้คุณเป็นของเธอตลอดกาล
แล้วผมก็เอาคุณใส่กระเป๋าให้เธอ
ในจุดที่คุณเขียนหนังสือไม่ได้ รักไม่ได้
คุณเป็นตัวของตัวเองไม่ได้ ถ้าคุณมีชีวิตอยู่เพื่อพีช
ผมไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นหรอก ผมต้องคิดแผนใหม่"
ดีใจที่พวกเธออยู่ตรงนี้เพื่อฉันนะ
"เพราะตอนนี้
นี่คือสงคราม"
โจฮะ
ผมขอโทษจริงๆ โจ
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะพวก เราโอเค เราไม่โกรธกัน ฉันสัญญา
เข้าบ้านไปก่อนลูก
ของเล็กๆ น้อยๆ แทนคำขอบคุณ
- สูตรลับของฉันเลย ฟัดจ์บราวนี่ - ขอบคุณครับ
คุณใจดีมากที่เข้ามาช่วย
ฉันรู้ว่าช่วงสองสามอาทิตย์หลังๆ นี่ เรื่องมันไม่ค่อยราบรื่น
"เป็นมาหลายเดือนเหอะ"
ฉันแค่อยากให้คุณรู้ว่าเราพยายามปรับกันอยู่
ดังนั้นถ้าคุณคิดว่าจะแจ้งความหรืออะไรอย่างนั้น
"แล้วเปิดโปง การทดลองเคมีของพาโคน่ะนะ ไม่หรอก"
คลอเดีย...
ประสบการณ์นี้สร้างผลกระทบกับรอนมากจริงๆ
ฉันรู้ว่ามันฟังดูแย่ แต่ฉันรู้สึกว่ามันเปลี่ยนเขาแล้ว
เหมือนเขาอยากทำให้ดีขึ้น
คนเราเปลี่ยนไม่ได้หรอก
และผมก็จะไม่แจ้งความ
ขอบคุณค่ะ โจ
ฉันเป็นหนี้บุญคุณคุณ
- อ้าว - ฉันมีเวลาแป๊บเดียว
พีชกำลังไปให้น้ำเกลือวิตามินอีกฝั่งของเมือง แต่ฉันอยากเจอคุณ
ทุกอย่างโอเครึเปล่า
ฟังนะ ฉันจะไม่อยู่สองสามวัน
ครอบครัวของพีชมีบ้านอยู่ที่กรีนิช เธอบอกว่าจะรู้สึกปลอดภัยที่นั่น
"แหงล่ะสิ"
แล้วเรื่องเรียนล่ะ
- "แล้วเรื่องของเราล่ะ" - โจ พีชเกือบตาย
"แต่ก็ไม่ตาย"
ผมรู้ว่าคุณผ่านอะไรมาเยอะ แต่การเอาอนาคตตัวเองไปเสี่ยง
ให้คนคนเดียวกับที่ เพิ่งพยายามจะทำลายอาชีพของคุณ
เมื่อแค่อาทิตย์ที่แล้ว... คือมันก็บ้านิดๆ นะ
ผมขอโทษๆ
แต่ผมจะพูดตรงๆ กับคุณเสมอ และเอาจริงๆ...
พีชกำลังปั่นหัวคุณ
ทำไมเธอถึงจะอยาก...
เพราะ... คุณมองไม่ออกจริงๆ เหรอ
ถ้าคุณเป็นตัวของตัวเอง เธอจะควบคุมคุณไม่ได้แล้วไง
ผมรู้ว่าคุณไม่อยากฟัง แต่เรื่องฆ่าตัวตายนั้นเป็นแค่การแสดง
เธอไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายจริงๆ เลย
แสดงว่าเธอทำร้ายตัวเองในสวนด้วยเหรอ
เปล่าๆ ผมไม่ได้พูดอย่างนั้น
ดี เพราะไอ้เรื่องโทษเหยื่อที่ถูกทำร้าย ทำให้เริ่มรู้สึกเหมือนอยู่ในบอร์ดโม่ง
จริง
แต่พีชหลงรักคุณอยู่ คุณรู้ใช่ไหม
- ฉันต้องไปแล้ว - เบค ไม่นะ ผมขอโทษ เดี๋ยว...
ไม่ ไม่เป็นไร ขอบคุณที่พูดตรงๆ
"โอเค คิดสิ พีชจะพาคุณไปต่างจังหวัด
แต่นั่นก็แค่บทโหมโรง
เธอจะค่อยๆ ชักนำคุณเข้าสู่โลกของเธอ แล้วก็ฉกคุณไปตลอดกาล
แน่นอน ผมจะตามคุณไป แต่เบค ผมเกลียดอาหารฝรั่งเศส
แล้วคุณก็รักนิวยอร์ก ผมจำเป็นต้องช่วยคุณ
เจ็บหน้าจะแย่อยู่แล้ว ขอบคุณเหลือเกิน รอน
โอเค กรีนิช เรื่องนี้ต้องจบตรงนั้น
เหมือนโกลด์โคสต์ของคอนเนตทิคัต
ดินแดนแห่งพวกผู้จัดการกองทุนเฮดจ์ฟันด์ และทายาทของคนจากเรือเมย์ฟลาวเวอร์
หาตัวคุณไม่น่าจะยาก
โลกมันแคบลงมาก เมื่อเราต้องค้นหาในจำนวนแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์
แล้วก็อย่างนั้นเอง เทพแห่งอินเทอร์เน็ตก็จัดให้
(สันโดษ)
ขับออกไปแค่ชั่วโมงเดียว ผมชอบการขับรถเล่นระยะสั้น
เมื่อก่อนผมไปกับแคนเดซตลอดเวลา
จริงๆ มีความทรงจำใหม่ๆ ที่มีความสุขกว่านี้บ้างก็ดีเหมือนกัน"
"ถ้าผมจะมุ่งหน้าสู่ดินแดนแห่งคนหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ผมก็ต้องแต่งตัวให้เข้ากับเขา
เพราะงั้น ขอบคุณนะ เบนจี้"
"ผมจะต้องไม่เสียคุณไปแบบนี้ รอบนี้จะไม่มีทางลังเล
รอบนี้ ผมจะต้องจัดการให้จบ
ผมมาแล้ว เบค ผม..."
แคนเดซเหรอ
ต่ายน้อย โอเครึเปล่า
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์
รถเสียเหรอ
เปล่าครับ เปล่า
- เปล่า แต่... - ขอดูใบขับขี่กับทะเบียนรถ
- ผมโดนปล้น - โดนปล้นเหรอ ใครปล้น
เมื่อเช้าคุณดื่มอะไรมาหรือเปล่า คุณ...
"ผมต้องคิด ไม่งั้นก็จบเกม"
ขอโทษครับ สเปนเซอร์ ฮิววิตต์
ช่วยก้าวลงจากรถก่อนได้ไหม
ได้สิครับ
วางมือไว้บนรถบิวอิคครับ ถอดแว่นด้วย
บอกผมได้ไหมว่าหน้าไปโดนอะไรมา
อรุณสวัสดิ์ เบคคาลิสซิมา
ทำอะไรน่ะ
แค่กินอาหารเช้า ฉันหิวจะตาย
เธอไม่กินของพวกนี้นี่
ก็แค่รู้สึกว่ากำลังใช้ชีวิตอยู่ในปัจจุบัน นึกออกมะ
สมัยฉันเป็นเด็ก ฉันมักจะมาที่นี่
แล้วคุณป้าก็จะทำอาหารเยอะไปหมด
ไม่รู้สิ ฉันคงได้แรงบันดาลใจจากความทรงจำนั้น
บางทีมันง่ายมากที่จะลืม เธออยากไปห้างมั้ย
เธอไม่ได้ซื้อของในห้างมาตั้งแต่ เกิดเรื่องกับสตีฟ แมดเดนเมื่อตอนปีหนึ่ง
วันนี้รู้สึกเหมือนลดตัวหน่อยก็ได้ แล้วเราจะได้กินข้าวกลางวันต่อ
ฉันอยากกินพิซซ่าเป็นบ้าเลย
แล้วค่อยดูหนังตบท้าย เธอว่าไง
ไม่รู้สิ ฟังดูเหมือนมีอะไรเยอะแยะ ฉันเหนื่อยนิดหน่อย
นั่นเป็นความผิดฉันเอง
ฉันทำตัวแย่ให้เธอรับมือลำบาก แล้วฉันก็อยากจะชดเชยให้
งั้นเธอกินมื้อเช้าไปก่อนแล้วไปแต่งตัวนะ
แล้วจากนั้น ให้ฉันเอาใจเพื่อนรักของฉันบ้าง
ทีนี้ กินไป
แค่เด็กแถวนี้ แต่พวกนั้นอัดผมเสียอ่วมเลย
เอากระเป๋าสตางค์และแหวนแต่งงานไป
- แต่ไม่เอานาฬิกาคุณนะ - ไม่ครับ ไม่ ผมคงโชคดี
"โชคดีที่เขาไม่รู้จักนาฬิกาเจนีวานราคาแปดหมื่น
ต่อให้เห็นอยู่ตำตา ขอบใจนะ เบนจี้"
ดูเหมือนว่าไม่ต้องมีสมองก็เป็นผู้ร้ายได้
แค่ต้องกล้า
"ถ้านายหัวแดงนี่จะเล่นผม ก็บีบเจลหล่อลื่นแล้วเริ่มซะให้มันจบๆ"
ผมต้องตรวจสอบทะเบียนของคุณ แล้วผมจะปล่อยให้คุณกลับบ้านไปหาภรรยา
แต่งงานกับหมอก็คงสะดวกดีนะ
ใช่เลย
คุณออกไปแล่นเรือบ่อยมั้ย คุณตำรวจ
อ้อ ท่าทางคุณให้ ผมดูออก นี่ ฤดูร้อนหน้าเชิญมาล่องเรือกับเราสิ
คุณพ่อจะเอาเรือมาจากแนนทัคเก็ต
รุ่นไหนครับ
อาซิมัท 62 เอส เดอะกวิเนเวียร์
เล็กแต่ร้ายใช่ย่อย
"เห็นมั้ย เขาเหยียดผมแล้ว
นายหัวแดงเพิ่งตัดสินใจว่า ผมเป็นแค่คนรวยโง่ๆ
และไม่มีความสำคัญอะไรต่อ ความปลอดภัยและสวัสดิภาพในเขตของเขา
เขาจะไม่ตรวจสอบเลขทะเบียนผมหรอก"
เอาว่า...
คุณกลับบ้านไปพักหน่อยดีกว่า
"เหนื่อยจะตายก็พักไม่ได้หรอก แต่ก็ขอบคุณที่เสนอแนวคิด"
- ขอบคุณมากครับ - ขับรถดีๆ
"ผมแค่มาเพื่ออยู่ใกล้ๆ เผื่อคุณจะต้องการผม
ผมไม่ไว้ใจพีช เบค คุณก็ไม่ควรไว้ใจเหมือนกัน"
"ที่นี่เหมือนปราสาทเลย
แถมยังมาพร้อมกับแม่มดใจร้าย และสาวน้อยที่กำลังเดือดร้อน
นั่นน่าจะแปลว่าผมเป็นอัศวินของคุณ สำหรับคุณ เบค เยี่ยม"
"ผมไม่ได้ตั้งใจจะแอบเข้ามานะ
แต่ถ้าจะเปิดประตูหลังไว้กว้างซะขนาดนั้น"
"โอเค ไม่มีใครอยู่
มึนแฮะ"
"ว่าไปแล้วผมก็นึกว่ามันจะแย่กว่านี้"
"ผมเคยสมองกระทบกระเทือนครั้งหนึ่ง ตอนเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 12
อ้วกซะจนสมองจะหลุดออกมา
ไม่สนุกเลย แต่ก็ไม่พอที่จะทำให้ผมล้มเลิกความตั้งใจ
จริงๆ แล้วมันแปลว่าผมก็แค่ต้องเย็บแผล
ตั้งสติแล้วก็กลับลงสนาม"
ว้าว
ดีใจจังที่เราได้หนีออกมาอย่างนี้นะ ต่ายน้อย
ที่นี่น่ารักมากเลย
ฉันจะไม่ลุกจากเตียงนี้ไปอีก 48 ชั่วโมง
เอาด้วยไหม
เอาสิ
"ผมรักคุณ รู้ไหม"
จิตวิญญาณยุค 90 นี่ยังอยู่ดีในกรีนิช
แทบจะรอให้เธอใส่ชุดนั้นไม่ไหวละ เธอต้องลองนะ
หนาวมาก ฉันว่าจะไปอาบน้ำละ
ใช้อ่างในห้องน้ำใหญ่สิ มันมีหัวฉีดติดไว้ในที่เจ๋งๆ เลยนะ
- ฉันชอบอ่างโบราณมากกว่า - แน่สินะ
เพราะเธอมีรสนิยม เอาค็อกเทลมั้ย ฉันจะชงให้
"สักวันผมอยากมอบชีวิตหรูๆ แบบนี้ให้คุณ
พระเจ้ารู้ดี คุณคู่ควรกับมัน"
ที่รักจ๊ะ ฉันชงเนโกรนีมาให้
"โดยไม่ต้องมีแรงกดดันที่ไม่ต้องการ
จากคนที่หมกมุ่นและไม่มั่นคงอย่างเห็นได้ชัด"
"ความเกลียดชังที่ผมมีให้พีช เหมือนเกิดมีชีวิตของตัวเองขึ้นมาแล้ว"
ทีนี้ อาบให้นานเท่าที่พอใจ อาบให้สบายเลย โอเคนะ
ถ้าอาบเสร็จเมื่อไหร่ฉันมีอะไรจะเซอร์ไพรส์
อย่าลืมใช้มาส์กโคลนร้อนจากเปลือกโลก
มันดีเปลี่ยนชีวิตเลยล่ะ
- ชน - ขอบใจ
"ดูนั่นสิ
แม่นี่กล้าดียังไง มารุกล้ำความเป็นส่วนตัวของคุณแบบนี้
นี่มันวิปริตมาก! ให้ตาย ผมปวดฉี่"
"เดี๋ยวจะกลับมาเอา
แล้วเธอจะยืนจ้องคุณไปอีกนานแค่ไหน"
ฮัลโหล
มีใครอยู่รึเปล่า
นั่นใครน่ะ
เซอร์ไพรส์ของเธอไง
"เธอมีปืนนะ เบค
เธอสติไม่สมประกอบแล้ว คุณก็รู้
ผมต้องทำอะไรสักอย่าง
อุบัติเหตุจากปืนร้อยละ 80 เกิดขึ้นในบ้าน"
"ทำไมพีชต้องให้คุณแต่งตัวเหมือนตุ๊กตาด้วย"
โอเค ฉันใส่ชุดไร้สาระนี่ละ ไหนล่ะเซอร์ไพรส์
โอ๊ย พระเจ้า! ราช!
หวัดดีคนสวย ไม่เจอกันนานนะ
แทบรอจะถามสารทุกข์สุกดิบไม่ไหวละ
ไหนว่าไม่ให้พกมือถือไง
ขอโทษจ้ะ ก็แค่พี่ชายฉัน
โอเค มาร้องเพลงคู่กัน
รู้จักเพลงของแบล็กแซบบาธรึเปล่า
"ตลกดีนะเวลาคิดว่าอะไรติดอยู่ในสมองเราบ้าง เป็นเสียง ท่อนหนึ่งของเพลง"
ขอเวลาเราเดี๋ยวนะ ราช
"แล้วตอนนี้ที่ติดหัวผมก็เป็น เสียงไอ้หัวกรวยนี่ที่เรียกคุณว่าคนสวย
ผมรู้ว่าพีชเป็นพวกช่างจัดการ
และนี่คือจุดที่กับดักของเธอจะเริ่มงับเข้ามา"
- เขามาทำอะไรที่นี่ - ฉันนึกว่าน่าจะสนุกดี
เกิดอะไรขึ้นกับเรื่องที่ เธอไม่อยากอยู่ใกล้ๆ พลังงานจากเพศชาย
- ตอนนี้ฉันรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว - งั้นก็เราคนหนึ่งที่รู้สึกดี
- เธอยังโกรธฉันอยู่ ฉันเข้าใจ - เข้าใจจริงเหรอ
ฉันพูดว่ากลอนของเธอมันหมกมุ่นกับตัวเอง ก็ขอโทษนะที่คำของฉันจะทำให้เจ็บใจ แต่...
- แต่อะไร - ฟังก่อน
เธอเป็นหนึ่งในคนที่เก่งที่สุดเท่าที่ฉันรู้จัก
แล้วฉันก็เกลียดการต้องเห็นเธอ ยอมทนอยู่กับระบบ
ซึ่งออกแบบมาเพื่อขยี้ความเป็นตัวของตัวเอง
ถ้าเธออยากเป็นนักเขียนที่ดี
เธอจะต้องออกไปสู่โลกกว้าง แล้วใช้ชีวิตซึ่งควรจะต้องเขียนถึง
เธออยากให้ฉันทำอะไรล่ะ พีช ไปอยู่กับดินกินกับหญ้างั้นเหรอ
อิเนซญาติฉันเพิ่งย้ายออกจากห้องที่ปารีสแล้ว
ฉันคุยกับคุณพ่อแล้ว
เขาบอกว่าให้ฉันไปอยู่ก็ได้ จะได้ดูแลการตกแต่งใหม่ด้วย
เขาเลี้ยงแมวป่าโอซีล็อต บ้านก็มีส่วนที่พัง
เดี๋ยวนะ เธอจะย้ายไปปารีสเหรอ
เราจะย้ายไปปารีสกัน ที่รัก
พีช นี่มันบ้ามาก ฉัน...
ฉันยังไม่ต้องการคำตอบตอนนี้หรอก ใจเย็น
ฉันแค่อยากให้เธอลองคิดลอยๆ ดู
เพราะงั้น ราชถึงมา
ฟังนะ ปารีสอาจเป็น จุดเริ่มต้นใหม่ของเราทั้งสองคน
ตอบสิว่าเธอจะลองคิดดู
"อย่านะ"
ก็ได้
โอเค
เชิญคุณผู้หญิงก่อน
โอเค แด่เพื่อนเก่าและประสบการณ์ใหม่ๆ
ชน
ฉันไม่ได้ผ่อนคลายแบบนี้มาหลายอาทิตย์แล้ว
รอจนกว่ายาจะออกฤทธิ์เถอะ
งั้นเมื่อกี้เรากินอะไรกันเข้าไป ด้วยความไว้ใจคุณอย่างที่สุด
เอ็มดีเอ็มเอเพียวๆ แล้วก็เหยาะฝิ่นที่ปลูกอย่างออร์แกนิกไปหน่อย
โห เยี่ยมเลย วอลเตอร์ ไวท์
"ผมไม่มีทางโทษคุณได้เลย เบค แม้แต่เรื่องนี้
พีชเป็นเจ้าแห่งเกมนี้เลย
ขั้นแรก พาคุณมาอยู่ตามลำพังในบ้านเปลี่ยว
ขั้นที่สอง ชวนนายราชอะไรนี่มา
เติมยาเสพติดเข้าร่างคุณ และทำให้คุณนอกใจผม
ขั้นที่สาม ขโมยคุณไปปารีสตลอดกาล"
"ต้องเก็บอะไรๆ ให้เรียบร้อย ไม่ให้ราชเห็นใช่ไหมล่ะ
ผมต้องหาปืนกระบอกนั้น"
งั้นนายไปทำอะไรมา ราช
ก็อย่างว่า กำลังเรียนหมอ
ตูม บูม เอาให้จบๆ
แล้วเธอล่ะทำอะไรอยู่ กวิเนเวียร์ เบค ยังเขียนหนังสืออยู่ไหม
นายน่าจะอ่านบทกวีของเธอ มันมีเสน่ห์มาก
เอาจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี
เมื่อก่อนคิดว่ารู้ แต่หลังๆ นี่มันไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่
"เมื่อกี้มันอยู่ในนี้"
พนันว่าเธอทำได้ดีกว่าที่ตัวเองคิดนะ
เบคแค่อยู่ในช่วงเขียนไม่ออก เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
ฉันอยากเขียนเรื่องเกี่ยวกับ จิตวิญญาณที่บาดเจ็บ
คนที่รู้สึกว่าไม่มีที่ทางของเขา ในโลกแบบที่เรารู้จักกัน
คนที่อยู่วงนอก
เธอน่าจะเขียนเรื่องสตอล์กเกอร์ของฉัน
- ชอบจัง - รู้นะว่าชอบ
"พีชปั่นหัวผมอยู่แน่ๆ เธอรู้ว่าผมมาที่นี่ ทั้งหมดนี้เป็นกับดัก"
ฉันพูดเหมือนคนบ้าเลย
"แต่บาดเจ็บที่ศีรษะ รถชน ตอนนี้ผมก็อาจจะบ้านิดหน่อย"
ไม่นะ ไม่ๆ ไม่ๆ ไม่ได้บ้า
"ไม่ได้บ้า นี่เป็นเรื่องจริง เธอมีปืน อยู่ที่ไหนสักแห่ง
คุณไม่ปลอดภัย"
ราช มาจับสิว่านุ่มแค่ไหน
นุ่มมากเลย
ตัวนายหอมจัง
เธอก็เหมือนกัน
รถไฟนวดฉันเพื่อน! ฉันอยู่หน้านะ!
ขอเวลาเดี๋ยว โลกหมุนแล้ว
ฉันจัดให้
"นี่คือจุดตกต่ำสุดแล้วใช่ไหม เพราะมันรู้สึกเป็นอย่างนั้นจริงๆ
เห็นหรือยัง ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อคุณ เบค"
"ไม่รู้ว่าทำไมแคนเดซถึงตามผมมาที่นี่
เหมือนผมหัวกระแทก แล้วความทรงจำแย่ๆ ก็หลุดออกมา
มันแค่บังเอิญนะ เบค คุณกับเธอไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
ไม่มีเลย หรืออาจจะเหมือน ตอนนี้ผมแยกไม่ออกแล้ว"
- นี่รู้สึกดีแค่ไหน - โอย สุดยอด
"เบค หนีไป!
คุณไม่รู้สึกเหรอว่าเธอพยายามทำอะไร เธอต้องการอะไร"
"คุณไม่อยากจะหนีเหรอ
หรือคุณอาจไม่อยากหนี"
- โอเค เกินไปละ - "เยี่ยม"
- ฉันบอกว่า "รถไฟนวดฉันเพื่อน" - เบค เธอก็คิดมากไปเองทุกที
ใช่ ฉันเพื่อนหมายถึง ตอนที่เพื่อนๆ ก็แค่เล่นกันแบบเพื่อน
ใช่ แต่ฉันมีแฟนแล้ว
"ใช่ มีแล้วจ้ะ สาวสมบูรณ์แบบของผม"
- แต่ฉันไม่มี - ฉันก็ไม่มีเหมือนกัน
ฉันว่าฉันอยากเต้น ฉันจะไปเต้นละ
"จริงๆ ผมก็รู้สึกแย่แทนพีชเหมือนกันนะ
มันเศร้ามากที่ ไม่สามารถแสดงตัวตนที่แท้จริงได้
แล้วมันทำให้เธอกลายเป็นพิษ"
รู้สึกดี
โอเค ไม่
เยี่ยม ต่ำกว่านี้หน่อย
"ให้ตาย พนันว่า แฮร์รี่ไม่เคยต้องทำแบบนี้ให้แซลลี่"
- แบบนี้มะ - ใช่
โอเค
ฉันมีของ โอเคนะ
"ดีค่ะ"
"ดีครับ"
"ฉันว่าฉันไม่โกรธคุณแล้วล่ะ"
"โอเค เดี๋ยวมานะ จะลงจากขอบตึกนี่ก่อน"
"น่ารักจริง"
"ผมขอโทษจริงๆ"
"ฉันรู้ค่ะ นี่โจ"
"ว่าไง"
"ฉันไม่อยากไปปารีส"
"เตือนตัวเอง อย่าชวนไปปารีส"
(เบค) (ฉันคิดถึงคุณ)
- โอเค ฉันรู้ว่ามันอยู่ข้างล่างนี้สักแห่ง - ได้
สาบานเลยว่าอยู่นี่ ฉันเพิ่งใช้ไป
โอเค
"อีกเรื่องหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้อยู่เรื่อย..."
- เยี่ยม - เจอมั้ย
"สถานการณ์มันแย่ลงได้เสมอ"
- ต้องการรึเปล่า - ก็ไม่ใช่ว่าไม่ต้องการ
โอเค เขามาละนะ บิ๊กแด๊ดดี้
"เบค ผมโคตรเฮงเลย แต่คงไม่เฮงเท่าราชหรอกนะ"
พระเจ้า นั่นน่าสนใจ
"ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนายพลเคิร์ทซ์
ที่ต้องทนฟังพีช ซาลิงเจอร์ทั้งคืน
ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า แล้วก็ซ้ำอีก ซ้ำอีก ซ้ำแล้วก็ซ้ำเล่า
น่าสยองมาก สิ่งเดียวที่ทำให้ผมผ่านคืนยาวนานนั้นมาได้
คือมนตร์ประจำใจ คุณคิดถึงผม"
เก็บของแล้วเหรอ อีกตั้งสองวันนะกว่าเราจะกลับ
อ้อ เรื่องนั้น ฉันจะกลับเข้าเมืองละ
ดี เยี่ยมเลย เธอมีเรื่องต้องจัดการ แล้วจากนั้นก็ไปปารีสกัน!
โอเค ฉันคิดดูแล้ว
ขอบคุณนะ แต่ฉันเหมาะกับนิวยอร์กมากกว่า ฉันยังไม่พร้อมจะยอมแพ้
ยอมแพ้เหรอ ฉันกำลังขอให้เธอเชื่อมั่นแล้วลุยเลย
คือเธออยากเป็นศิลปิน หรือเป็นนักเขียนดาษๆ ที่ทำงานในกรอบ
เธอกำลังขอให้ฉันลาออกจากเอ็มเอฟเอ
ไปจากนิวยอร์ก ทิ้งเพื่อนๆ ทิ้งความสัมพันธ์...
ให้ตายเถอะ เธอเพิ่งรู้จักเขามาแค่ห้าวินาที
- ฉันแค่จะบอกว่า... - ช่วยตัวเองหน่อยเถอะ
ช่วยมีความมั่นใจในตัวเองบ้าง แล้วทิ้งไอ้พนักงานขายขี้แพ้นั่นซะ
ต้องว่าขนาดนั้นเลยเหรอ
- ฉันแค่พูดตามจริง - โอเค อยากพูดความจริงเหรอ
เมื่อคืนนี้มันอะไรกัน
- อะไรคืออะไร - เธอจูบฉัน
เราทุกคนก็เมายากันหมด
- เธอทำแบบนี้ทุกที - อะไร ฉันทำอะไร
ก่อดราม่าจากเรื่องไม่เป็นเรื่อง
คือเธอก็เมาหนักมาก
เธอโน้มตัวเข้ามาหาฉัน แล้วก็บอกตรงๆ นะ เหมือนจะรุกหนักด้วย
- อะไรนะ - ฉันก็ตามน้ำไป เพราะยังไงก็ได้
ทุกคนปาร์ตี้กัน ฉันไม่ได้อยากให้เธอรู้สึกไม่ดี
เพราะฉันเป็นเพื่อนเธอ แล้วเพื่อนกันก็ช่วยกันแบบนั้น
นั่นไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้น
ให้ตายสิ เบค โตเสียทีได้มั้ย ช่วยรับผิดชอบการกระทำตัวเองหน่อย
ตั้งสติก่อนได้มั้ย ฉันแค่จะบอกว่า...
ให้ตาย ฉันพยายามจะบอกว่า ฉันเป็นเพื่อนเธอ เพราะงั้น ถ้า...
ให้ตายสิ
ฉันรู้จักครอบครัวเธอ ฉันรู้ว่าพวกเขาเป็นยังไง
ฉันรู้ว่าพวกเขาไม่มีทางรับได้...
ไม่ๆ ขอโทษนะ เธอมีปัญหาละ โอเคนะ
อย่าให้เรื่องเรียกร้องความสนใจไม่รู้จบของเธอ กลายเป็นปัญหาของฉัน
บทสนทนาทั้งหมดนี้มันบ้ามาก
โอเค ถอยกลับกันมาก่อนได้มั้ย
ฉันไม่ได้มาโจมตีเธอ ฉันมาที่นี่เพื่อมาดูแลเธอ
ดูแลฉันงั้นเหรอ ช่างกล้าพูดนะ กล้าดีจริงๆ
พีช คืองี้ โจก็ดูออกเหมือนกัน เขาพยายามบอกฉันอยู่
แน่ละ โจอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
โจมันสวะ โจมันไร้ค่า
เธอคือครอบครัวของฉัน ฉันยอมตายเพื่อเธอ เขาล่ะยอมไหม
"ยอมทันทีเลย"
ฉันต้องห่างเธอสักพัก
แล้วยังไง
ลดตัวไปอยู่กับคนเดินดินเหรอ ฉันให้เวลาเธออาทิตย์นึง
อูเบอร์มาแล้ว
แล้วไง
เธอจะทิ้งฉันตอนที่ฉันต้องการเธอที่สุดงั้นสิ
แล้วไอ้สตอล์กเกอร์ของฉันล่ะ
ฉันจะส่งเบอร์บริษัทรักษาความปลอดภัยมาให้ โทรหาพวกเขาละกัน
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ทั้งที่ฉันทำเพื่อเธอขนาดนี้!
เธอมันหลอกใช้คนอื่น!
"คุณเก่งมาก เบค
คุณคือยา
คุณคือยาถอนพิษสำหรับพวกคนโกหก
แล้วคุณทำให้การนอกใจกลายเป็นความหลังเก่าๆ และตอนนี้
ผมรักคุณมากเสียจน จนเสียงวิ้งๆ ในหัวผมยังเป็นเสียงดนตรีเลย"
เฮ้ย!
เอาโทรศัพท์ฉันมานะ!
ผมไม่มีไอ้โทร...
ฉันไม่ได้นอกใจคุณ เขาเป็นแมวมอง!
ฉันต้องทำตัวเหมือนโสด โอเคมั้ย มันก็แค่เรื่องงาน
งานเหรอ เราเคยพูดเรื่องนี้กันแล้ว
ใช่ คุยกันแล้ว
คุณโกหก คุณนอกใจผม
คุณหักอกผม แคนเดซ ผมปล่อยคุณไป แค่นั้นยังไม่พออีกเหรอ
คุณมีบางอย่างผิดปกติแล้ว
ฉันคิดว่าห่างกันสักพัก จะได้ช่วยให้คุณใจเย็นลง
แต่คุณก็ขี้หึง คุณหวาดระแวง คุณต้องไปหาหมอ!
เอามา...
โจเซฟ
มาทำอะไรในบ้านฉัน โจเซฟ
"น่าจะยิงนางเมดูซานี่ตอนที่มีโอกาส"
พีช วางปืนลงก่อน ผมอธิบายได้
นี่คือการบุกรุกย่องเบา
ฉันมีสิทธิ์เต็มที่ที่จะยิงคุณตอนนี้เลย
ผมมารับเบค
เบคขึ้นอูเบอร์ไปแล้ว คุณมาทำอะไรที่นี่
พระเจ้า คุณนี่เอง
อะไร
คุณคือสตอล์กเกอร์ของฉัน
นึกแล้วว่ามีอะไรแปลกๆ เกี่ยวกับคุณ แล้วฉันก็คิดถูก
คุณหมกมุ่นกับฉันมานานแค่ไหนแล้ว
ไม่ต้องปฏิเสธเลย ไอ้เวร
คุณขโมยอ๊อซมาของฉัน ขโมยโน้ตบุ๊คของฉัน
และ ณ จุดนี้ฉันเชื่อว่าคุณเล่นงานฉันในสวนด้วย
ทำไม... เดี๋ยว ผมจะเล่นงานคุณทำไม ถ้าผมหมกมุ่นกับคุณขนาดนั้น
ฉันไม่รู้นะว่าจิตเพี้ยนๆ ของคุณคิดยังไง เพราะคุณป่วยมั้ง
คุณพูดผิดเต็มประตู
- เสียใจด้วยนะ - จริงเหรอ
งั้นคุณมาทำอะไรที่นี่ โจเซฟ
คุณล่ะมาทำอะไรที่นี่ พีช มาทำไม
เบค
เรื่องนี้เกี่ยวกับเบคใช่ไหม
ฉันรู้นะว่าคุณพูดอะไรกับเธอ คุณปั่นหัวเธอได้
เพราะคุณทนไม่ได้ที่จะต้องแบ่งเธอ กับคนที่ดีกว่าคุณมากมาย
คุณก็แค่พยายามกันฉันให้ออกไปห่างๆ
ให้ตายสิ
ทำไมคุณถึงใส่นาฬิกาของเบนจี้
- ทำไมคุณถึงใส่นาฬิกาของเบนจี้ - ใช่แล้ว
คุณคิดถูก ผมขโมยโน้ตบุ๊คของคุณมา ผมเจอไฟล์ทั้งหมด
ไฟล์ที่คุณเก็บข้อมูลของเพื่อนๆ ไฟล์ที่มีรูปโป๊ของเบค
คือคุณจะเอาไว้แบล็กเมล์หรือไว้ใช้ส่วนตัวล่ะ
เก็บไว้เยอะน่าประทับใจเลยนะ ผมก๊อปเอาไว้ด้วย
คือผมก็ไม่ได้วางแผนจะแชร์ออกไปหรอก แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับผม
พาโค เพื่อนของผม ถูกสั่งไว้ว่า ให้เอาไฟล์ทั้งหมดขึ้นออนไลน์
แล้วส่งลิงค์ไปให้ทุกคนในลิสต์ติดต่อของคุณ
ทีนี้ เราเดินออกจากเรื่องนี้ได้
พีช เราทำแบบนั้นได้
เราปล่อยมันให้ผ่านไปได้
มันไม่เคยเกิดขึ้น
แล้วยังไง
เรากลับไปนิวยอร์ก แล้วแกล้งทำเป็นเพื่อนกันงั้นเหรอ
ถ้าคุณต้องการ
ไม่ ฉันไม่อยากให้คุณเข้าใกล้เบค คุณมันอันตราย
ผมดีกับเธอมากกว่าคุณ
เอาตั๋วไป พีช ไปปารีสซะ
ไปเคลียร์สมอง หาสาวฝรั่งเศสดีๆ สักคน
เพราะคุณรู้นี่ ลึกๆ แล้ว
เธอไม่มีวันรักเธอได้แบบที่คุณรักเธอ
เลิกพูดอย่างนั้นซะที
เธอไม่มีทางรักได้ คุณไม่มีทางได้เธอไป
หยุดพูดแบบนั้น
โจเซฟ
ครอบครัว เพื่อนๆ คนรัก และทุกคนที่เหลือ อภัยให้ฉันกับเรื่องนี้ด้วย
แต่พวกคุณก็คงพูดไม่ได้หรอกว่า ไม่ได้มีลางเรื่องนี้มาก่อน
ฉันมีความสัมพันธ์ที่สลับซับซ้อน กับความคงอยู่ของตัวเองมาโดยตลอด
ฉันได้รับโอกาสครั้งใหม่ที่จะมีชีวิตต่อ หลังจากโดนโจมตีที่ในสวน
และฉันตัดสินใจที่จะไม่ฉวยโอกาสนั้น
ฉันนึกว่าฉันจะเปลี่ยนตัวเองได้
และเมื่อฉันเปลี่ยนตัวเองแล้ว ฉันจะปรับโลกรอบตัวฉันด้วย
แต่การเปลี่ยนแปลง มันเป็นฝันลมๆ แล้งๆ ของคนโง่
โลกนี้ทั้งน่าเกลียดและหยาบกระด้าง ผู้คนต่างโกหกและจากเราไป
และความงามที่มีอยู่ ก็ไม่จีรังและแสนเสแสร้ง
ถึงอย่างนั้น นานๆ ครั้ง
ก็จะมีใครสักคนที่ผ่านเข้ามา และทำให้เราเชื่อในความรัก
และถ้าคุณเจอคนคนนั้น อย่าปล่อยเขาไป
และเมื่ออยู่ด้วยกัน คุณอาจต่อกรกับปีศาจได้
ฉันไม่เคยโชคดีขนาดนั้น ดังนั้น ฉันจะจบทุกอย่างด้วยตัวเอง
"โปรดรู้ว่าฉันรักพวกคุณทุกคน...
และหวังว่าเราจะได้เจอกันอีก ไม่ว่าจะภพไหน
จงเป็นคนน่าทึ่งต่อไปนะ รักจ้ะ พีช อนาอีส ซาลิงเจอร์"
"จะให้ผมทำยังไงได้ เธอไม่มีวันปล่อยคุณไป"
ศูนย์เรียกนิโค
- ว่ามาเลย - ฉันตรวจสอบทะเบียนรถที่คุณขอไว้แล้ว
รถจดทะเบียนในชื่อไอวาน มูนนี่ มีที่อยู่ในเมืองแมนฮัตตัน
- โดนขโมยมารึเปล่า - เปล่า ไม่มีการแจ้งนะ
ขอบคุณมาก ไดแอน
คือ...
คุณบอกว่าเป็นหนี้บุญคุณผม
โชคดีนะ กระสุนแค่ถากไป
ผมก็รู้สึกโชคดี
อยากเล่าให้ฉันฟังไหม
ไม่หรอก ไม่อยาก ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
บุญคุณก็คือบุญคุณ
นี่ ฉันทำตามคำแนะนำของคุณ ฉันไล่รอนออกไปแล้ว
คุณพูดถูก คนเราเปลี่ยนไม่ได้
อีกอย่าง ฉันก็ไม่ชอบวิธีที่เขา ปฏิบัติต่อพาโค
เด็กนั่นต้องการตัวแทนพ่อในชีวิต
ไม่ใช่ไอ้เลวขี้เมา นึกออกไหม
(เบค) (โจ พระเจ้า)
(พีชตายแล้ว)
"นั่นมันเกือบหนึ่งสัปดาห์ก่อน
ตั้งแต่นั้นทุกอย่างก็วุ่นวายมาก
ผมนึกว่าจะต้องอธิบายกับคุณ ว่าทำไมผมถึงเป็นแผล
แต่คุณไม่สังเกตด้วยซ้ำ"
"ผมให้อภัยคุณเรื่องนั้นก็ได้นะ เพราะเพื่อนสนิทที่สุดของคุณเพิ่งตายอะไรงั้น
คุณชวนผมไปงานศพกับคุณ
ซึ่งผมว่านั่นก็เป็นสัญญาณที่ดี
ตอนนี้คุณต้องการที่พึ่งทางอารมณ์ และนั่นเป็นงานถนัดของผม"
ของกินเต็มตู้เย็นแล้ว
ผมขอซาแน็กซ์มาจากแอนนิกา เผื่อไว้ก่อน
"คุณจะต้องผ่านเรื่องนี้ไปได้
อาจต้องใช้เวลา แต่ผมจะให้เวลาคุณมากเท่าที่คุณต้องการ
และผมรู้ว่า เมื่อฝุ่นหายตลบ
คุณจะพบว่า ชีวิตของคุณดีกว่าเมื่อไม่มีเธอ"
"แน่นอน คุณอาจไม่มีทางยอมรับเรื่องนี้
แต่ผมก็จะรู้ และนั่นเป็นคำยืนยันอย่างเดียวที่ผมต้องการ"
ผมจะกลับแล้วนะ
ต้องการอะไรส่งข้อความหาผม โอเคนะ
โอเค
โจ
ครับ
อยู่ต่อได้ไหมคะ
ผมอยู่ได้นานเท่าที่คุณต้องการเลย
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์