- ความเดิมตอนที่แล้ว - "สวัสดี"
แน่นอน คุณใช้อีวาเนส
ไม่มีการย้อนดู ข้อความหายไปหลังถูกอ่าน
ของโปรดของชนชั้นสูงและขี้ระแวง
แล้วเจอกัน ที่งานแสดงศิลปะโง่ๆ นั่นนะ ศาสตราจารย์
เคท กัลวิน
- ไปให้พ้น - เคทให้ข้อมูลน้อยมาก
แจ็กเก็ตนั่นทำให้คุณดูเหมือนบริกรเลย
คุณมันก็แค่คนไร้ตัวตนที่ไม่มีชีวิตเป็นของตัวเอง
- มัลคอล์ม เขาให้เราเรียกเขาแบบนั้น - เธอเป็นแค่นักเรียนจริงเหรอ
- จะเอาอะไร - นาเดียพูดถูก
ผู้ต้องสงสัยคนแรกมักจะเป็นเหยื่อรายที่สอง
"เดี๋ยวผมก็รู้ไต๋คุณ"
(กวินิเวียร์ เบ็คคือใคร)
"สวัสดี โจ"
ในเวลาแบบนี้ ผมอดสงสัยไม่ได้ ว่าผมทำผิดพลาดตรงไหน
ผมแค่ต้องการมาพักผ่อน
เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ ที่ดี
ซื่อสัตย์ สงบสุข แต่คุณทำลายมัน
คุณรุกล้ำพื้นที่ปลอดภัยของผม
ขุดคุ้ยตัวตนที่ผมพยายามทิ้งไว้ข้างหลัง
"ผมพูดถูกไหม บทความพวกนั้นเกี่ยวกับคุณเหรอ"
แน่นอนว่าผมตอบว่าใช่ไม่ได้ ไม่เอาน่า
ผมชื่อโจนาธาน มัวร์
(ผมชื่อโจนาธาน มัวร์)
"ไม่เอาน่า โจ บอกความจริงมา"
ผมไม่ขอเติมเชื้อไฟให้ความหมกมุ่นผิดๆ ของคุณ
ผมควรตามหาคุณ ไม่ใช่มาเปลี่ยนกุญแจ
แต่ผมต้องกันคุณออกจากแฟลตผม ออกจากความคิดผม
"คุณเมินผมเหรอ
คุณทำให้ผมเสียความรู้สึกนะ โจ
ยังอยู่หรือเปล่า"
คุณยังอยู่หรือเปล่า
คุณทำให้ผมไม่มีทางเลือก
ขอเทแก ไอ้พวกสะกดรอยตาม
ในหนังสือแมนออฟเดอะคราวด์ของโพ
ผู้เล่าเรื่องเห็นคนแปลกหน้าในร้านกาแฟ และหมกมุ่นในตัวเขา
เขาตามคนแปลกหน้าไปตามถนนในลอนดอน เขากำลังอนุมานอยู่
แต่เหตุผลที่เขาสนใจยังคง... คลุมเครือ
คุณคิดว่าเรื่องนี้พูดถึงความหมกมุ่นว่ายังไง
มันมาพร้อมกับแรงกระตุ้นที่จะปกป้อง
ผู้เล่าเรื่องตามคนแปลกหน้าไปเพราะเห็นเขา
- ซ่อนกริชไว้ใต้เสื้อผ้าของเขา - ถูกต้อง แต่เห็นๆ กันอยู่
- น่าสนใจ อะไรอีก - มันเกี่ยวกับความรัก
- แน่ใจนะว่าอ่านถูกเรื่อง - มันเกี่ยวกับความรัก
ที่คุณมีให้กับอะไรบางอย่าง ที่คุณไม่มีวันเข้าใจอย่างถ่องแท้
- นี่เป็นเรื่องของการยึดติด - ใครบอกว่ามันแยกจากกันไม่ได้
ผู้เล่าเรื่องอยากเชื่อมโยง อยากรู้จักและเป็นที่รู้จักใช่ไหม
- เขาถึงได้สะกดรอยตามคนแปลกหน้า - ขอโทษค่ะ ข่าวเรื่องศาสตรจารย์ฮาร์ดิ้งน่ะค่ะ
ให้ตายสิ เขาถูกฆาตกรรม
พวกเขาคิดว่ามันเกี่ยวข้องกับ คดีฆาตกรรมไซม่อน ซูที่แกลเลอรี่ศิลปะ
ไม่นะ
คนเรียกเขาว่า "ฆาตกรจอมเขมือบคนรวย" ติดหูดี
นิ้วของมัลคอล์ม ฮาร์ดิ้ง ถูกส่งไปที่ลอนดอนดิสแพทช์
พร้อมข้อความที่ระบุว่านี่ไม่ใช่การลักพาตัว แต่เป็นการฆาตกรรม
เวรล่ะสิ
คุณไม่ได้เก็บนิ้วก้อยของมัลคอล์มไว้เป็นที่ระลึก
คุณใช้มันบังคับให้ผมเล่นเกมของคุณ
นี่มันแย่มากๆ
"ทีนี้สนใจผมหรือยัง"
(คุณ)
เอาละ ไอ้เวรตะไล เข้าใจแล้ว
ผมยกเลิกชั้นเรียน เพื่อนักเรียนจะได้ทำใจรับความตกใจ
หรือซุบซิบเรื่องฆาตกรจอมเขมือบคนรวย ที่พุ่งเป้าไปที่คนมีอันจะกิน
ดังนั้น ใช่ คุณทำให้ผมสนใจได้
คำถามคือ "คุณต้องการอะไร"
(คุณต้องการอะไร)
"ยอมรับมาว่าคุณคือโจ โกลด์เบิร์ก"
ไม่มีทางซะหรอก แต่ผมก็ปฏิเสธที่จะโต้ตอบไม่ได้
เพราะงั้น "ไม่ใช่
แต่ถ้าใช่ คุณต้องการอะไรจากผม"
"อย่างแรก ทำไมต้องฆ่าคนพวกนั้นด้วย
ขอบอกว่ายังเก็บหูไซม่อนไว้อยู่
ให้ผมส่งโน้ตที่เซ็นว่า "โจนาธาน มัวร์" ไปไหม
นั่นไง แบล็กเมล์
โอเค โอเค พูดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
"ถ้าผมทำเรื่องพวกนี้
ก็คงเป็นเพราะผมไม่มีทางเลือกอื่น"
"มันคือความเป็นความตาย"
ลองนึกภาพตอนเปิดกล่องนั้นสิ
ปรากฏว่านิ้วเหม็นมาก จนคนเขียนต้นฉบับเป็นลมเลย
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเจ้าของหนังสือพิมพ์
มีลูกชายปากสว่าง
พ่อเธอบอกอะไรนายอีก
ทุกคนกังวลว่าจะเจออะไรในกล่องไปรษณีย์อีก
ฆาตกรเอาต่างหูของไซม่อน ซูไป และใครจะรู้ว่ามีอะไรอีก
ต่อไปพวกเขาจะเปิดกล่องที่มีไอ้จ้อนของเขา ที่ลือกันว่าเจาะเจ้าชายอัลเบิร์ตไว้
พวกเธอเป็นบ้าอะไรกัน เขาถูกฆ่า นั่นอาจารย์ของเรานะ
- คนที่ผมสงสัยว่าเธอนอนด้วย - ใจเย็น ฉันแค่...
แค่ทำตัวงี่เง่าเรื่องที่มนุษย์อีกคนถูกสับเป็นชิ้นๆ
โจ ไม่มีประโยชน์หรอก เธอมันน่ารังเกียจ
เธอต้องคุยกับใครสักคน แต่ผมยุ่งอยู่กับคุณแล้ว
สามชั่วโมงแล้ว ตั้งแต่ข้อความล่าสุดของคุณ เล่นกับผมจนเบื่อแล้วเหรอ
ระหว่างนั้น ผมก็หาเบาะแสทุกที่ที่หาได้
โชคไม่ดีที่มันจะเป็นข่าวเดิมวนไปวนมา จนกว่าผมจะหาคุณเจอ
นึกขึ้นได้ว่าผมไม่ใช่คนเดียวที่ตามหาคุณอยู่
ซึ่งเขาไปบ่อยๆ พร้อมกับเพื่อนสนิทของเขาหลายคน
เดาว่าตำรวจคงถามเคทว่า มัลคอล์มมีศัตรูหรือเปล่า ไซม่อนด้วย
พอมาคิดดูแล้ว
ดูจากท่าทีของเธอแล้ว เธอคงโชคดีถ้าพวกเขาไม่เริ่มสงสัยเธอ
ไม่มีน้ำตาสักหยด และเธอไม่ชวนพวกเขาดื่มชาด้วยซ้ำ
เวรเอ๊ย
สำนวนอเมริกันว่าไงนะ อย่าเสือก
ขอโทษครับ ข่าวเรื่องมัลคอล์ม...
คงทำให้คุณตกใจมาก
ผมแค่อยากแสดงความเสียใจน่ะครับ
เก็บแรงไว้เถอะ คุณต้องใช้มันตอนตำรวจมาถึง
เธอไม่ทำหรอก
เธอทำจริงๆ ด้วย
คุณเห็นมัลคอล์ม ฮาร์ดิ้งครั้งสุดท้ายเมื่อไรครับ
ประมาณสัปดาห์ก่อนครับ
คิดว่า...
เขาพาผมกลับบ้านจากคลับ แฟนเขาอาจพูดถึงเรื่องนั้น
และที่คลับนั้นก็มีไซม่อน ซู ใช่ไหมครับ
และคุณอยู่ที่งานเปิดตัวคืนที่เขาถูกฆ่า
เคทบอกอะไรพวกเขาอีก ซีเรียลโปรดยามเช้าของผมเหรอ
ถูกต้องครับ
คุณกลายเป็นขาประจำในแวดวงสังคมนี้สินะ
คุณกัลวินบอกว่าคุณพยายามหลบหน้าตำรวจอยู่
นั่นไงล่ะ
เพราะ... ผมคิดว่าอาจมีปัญหา เรื่องวีซ่าทำงานนิดหน่อย
- แต่เอกสารเรียบร้อยแล้วครับตอนนี้ - มันไม่ใช่แผนกของเรา
ตอนที่ศาสตราจารย์ฮาร์ดิ้งพาคุณกลับบ้าน
ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด คุณเป็นคนสุดท้าย ที่เห็นเขาตอนยังมีชีวิต
บ้าเอ๊ย ได้เวลาแถให้เร็วที่สุดแล้ว
ไม่แน่ใจว่าจริงไหมนะครับ
มันน่าอายน่ะ
เราดื่มมากไปทั้งคู่ แล้วมัลคอล์มก็เล่าเรื่อง
ที่เขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจจะเล่า
เหมือนเขารู้ว่าไซม่อน
บีบบังคับให้ศิลปินวาดภาพให้เขา
ผมว่ามัลคอล์มคงติดการพนันและไม่มีเงิน เขาเลยจะให้ไซม่อนแก้ปัญหา
ผมเข้าใจว่ามันหมายถึง "แบล็กเมล์"
โทษทีครับ ผมรู้สึกผิดที่พูดถึงคนตายไม่ดีแบบนี้
แต่ข่าวบอกว่านี่อาจเป็นฆาตกรต่อเนื่อง ก็เลย...
บางทีเรื่องจริงอาจจะใกล้ตัวกว่า
- มีใครยืนยันเรื่องนี้ได้บ้างคะ - มีครับ บลู คาฮิลล์
เธอเป็นหนึ่งในศิลปินที่ไซม่อนเอาเปรียบ
ได้ยินว่าเธออาจไปบำบัด
ขอบคุณอีกครั้งสำหรับชานะคะ
ถ้านึกอะไรออกอีก บอกเราด้วยนะ
แน่นอนครับ แน่นอน ผมจะเดินไปส่งนะ
"นังนั่นส่งตำรวจมาหาคุณ"
อะไรวะ แกอยู่ไหนวะ
โผล่หัวออกมา ไอ้ขี้ขลาด
"เคทเป็นภัยคุกคาม เป็นหรือตายก็ว่าได้
คุณควรจัดการเธอซะ"
และนี่คือเกมที่แท้จริงของคุณ
คุณอยากให้ผมฆ่าเคท
ไม่มีร่องรอย ไม่มีอุปกรณ์สอดแนม
ผมต้องรื้อค้นบ้านตัวเองเพราะคุณอีกกี่ครั้ง
เห็นๆ อยู่ว่าผมไม่ฆ่าเคทหรอก
แต่เธอเป็นเป้าหมายต่อไปของคุณเหรอ
สิ่งสุดท้ายที่ผมต้องการคือเป็นบอดี้การ์ด ของยายแม่มดจอมเย็นชาที่เกลียดผม
พูดแบบทั่วๆ ไป ไม่ผูกมัด
"เคทไม่ใช่ปัญหาหรอก"
แต่ถ้าคุณจับตาดูเธออยู่
ผมก็ต้องจับตาดูเธอด้วย
ผมไปที่ที่เธอไป และผมจะหาคุณเจอ
นาเดีย
สวัสดีค่ะ
- คุณมาทำอะไรที่นี่ - ผมอยู่ตรงหัวมุมนี่เอง
คุณแอบมาทำอะไรลับๆ ล่อๆ แถวตึกของเหยื่อฆาตกรรมเนี่ย
ฉันกำลังหากุญแจที่มัลคอล์มซ่อนไว้อยู่น่ะค่ะ
- เธอต้องการคนที่เธอไว้ใจได้ - เพราะคุณลืมอะไรไว้ในนั้นเหรอ
บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย
- เขาบอกคุณเหรอ - ผมเดาเอา
ผมไม่คิดว่ามันเป็นความรู้ทั่วไป
ฉันเขียนบางอย่างให้เขา
ฉันเขียนจดหมายที่ไม่ควรเขียนให้เขา และมันอยู่ในนั้น
มันอยู่ในกองสมบัติของเขา จะมีคนพบมันและลงพาดหัวข่าว
แล้วฉันจะเหลืออะไร ฉันจะถูกทำลายต่อหน้าสาธารณชน
- ถ้าจะพังประตูเข้าไป... - ไม่ อย่า อย่าทำแบบนั้น
- ผมเป็นเพื่อนกับเคท - แทบไม่ใช่เลย แต่ผมจะหาทางเอง
ผมจะไปเอาจดหมายมาให้
ฉันไม่บุกเข้าไปหรอก
ฉันยังไม่บุกเข้าไปหรอก
ผ่านมาแล้ว
ยินดีด้วย ฆาตกรจอมเขมือบคนรวยดังพลุแตกแล้ว
ผลที่ตามมาโดยไม่ตั้งใจ หรือคุณตั้งใจจะสร้างขบวนการอะไรสักอย่าง
ที่สำคัญกว่านั้น ผมจะหาคุณเจอ ที่งานศพของไซม่อนได้ยังไง
ท่ามกลางผู้คนที่ชำนาญ เรื่องการแสดงต่อหน้ากล้องอย่างหนึ่ง
และอีกอย่างหนึ่งตอนอยู่กันส่วนตัว
คำถามจึงกลายเป็นว่า "ความเศร้าของใครที่ไม่จริงใจ"
- ดูโซฟี ซูเป็นตัวอย่าง... - ได้โปรดนะคะ แทนที่จะส่งดอกไม้
บริจาคให้แฮชแท็ก "รอยยิ้มเพื่อไซม่อน ซู" แทนเถอะค่ะ
ใช้ความเศร้าเพื่อเพิ่มยอดผู้ติดตาม และเงินบริจาคอย่างโจ่งแจ้ง
ให้โครงการทันตกรรมสำหรับเด็กด้อยโอกาส
ที่ดูเหมือนจะไม่มีอยู่จริง นอกเหนือจากเว็บไซต์ที่สร้างขึ้นอย่างเร่งรีบ
ไม่ได้แปลว่าเธอเป็นฆาตกรหรอก แต่มันทำให้ผมสงสัย
แน่นอนว่ามีเคท ต้องกันเธอ ออกจากการเล็งเป้าของคุณ จากระยะไกล
แล้วก็มีฟีบี้ ที่ประสบการณ์หลายปีในสื่อ ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
- กับการรับมือกับความเศร้าของเธอออกสื่อ - ถ้าคุณกำลังดูอยู่
ช่วยฉันหาศพของมัลคอล์มเพื่อนของฉัน
เขาชอบหมาคอร์กี้กับซุป
ถ้าคุณเจอชิ้นส่วนที่เป็นของเขา
ช่วยโทรแจ้ง 999 ด้วยค่ะ
และฉันสัญญาว่าคุณจะได้รางวัลอย่างงาม
เธอคือเด็กมีปัญหาที่ต้องเพิ่งยา แต่ไม่ใช่ฆาตกร
แล้วอดัมล่ะ
อ่านใจเขายาก และผมรู้ว่าเขาเก็บความลับเก่ง
สรุปเขาเป็นใครกันแน่ ชายอเมริกันร่างเตี้ยทั่วไป
หรือฆาตกรต่อเนื่องลึกลับ
แล้วก็มีริส มอนโทรส
อีกไม่กี่วันก็จะประกาศ ลงสมัครชิงตำแหน่งนายกเทศมนตรีแล้ว
กลยุทธ์ทางการเมืองที่แยบยล
ชักจูงสาธารณชนด้วยการร้องไห้ให้เพื่อน
หรือเขามาที่นี่เพื่อชักจูงผม
ผมพลาดงานศพตัวเองที่มาเดรลินดา แต่จากที่อ่านมา
มันเป็นงานเล็กๆ ตรงกันข้ามกับงานนี้เลย
- คุณต้องมาอยู่แล้วสินะ - นี่เป็นโอกาสสงบศึกของผม
ฉันไม่อยากฟังสิ่งที่คุณจะพูด และตามตรงนะ ฉันไม่รู้ว่าคุณมาทำไม
ฟีบี้เชิญผมมา
จบกัน การสงบศึก
เมื่ออยู่ห่างจากปาปารัซซี่ พวกเขาดูหวาดกลัวมากกว่าเศร้า
ถ้านี่เป็นการฆ่าคนรวยเพื่อเอาคืนคนจน
หวังว่าคุณคงรู้ว่า ฉันไม่ได้รับมรดกอะไรนอกจากปราสาท
เจมม่า ไม่ใช่คนดีเด่นอะไร
แต่นึกภาพเธอกระตุ้นความทะเยอทะยาน ที่จะฆ่าคนไม่ออกเลย
แต่ก็นั่นแหละ ถ้าเธอเป็นคุณ ทั้งหมดนี้ก็ชนะรางวัลแล้ว
เริ่มใส่เสื้อกันกระสุนได้แล้ว
แล้วซ่อนรูปร่างนี้เหรอ ฉันยอมตายดีกว่า
ไร้สาระน่า ไม่มีใครพยายามจะฆ่าเราหรอก
โรอัลด์ เขาไม่กลัวเพราะเขาคือคุณ
หรือแค่อวดดีเกินจะมองตัวเองเป็นมนุษย์
- คุณเป็นไงบ้าง - ก็ดีค่ะ
จัดการเรื่องฝังมัลคอล์มเรียบร้อยหรือยัง
เราหาที่ใกล้ๆ ยายของเขาได้
ที่เราสามารถวางนิ้วเขาได้พอดี
- ผมเสียใจจริงๆ... - ไม่ โรอัลด์ อย่าเพิ่งได้ไหม ได้เวลาแล้ว
ปกป้องหรือคุณกำลังเยาะเย้ยผมกันแน่
ผมเป็นเพื่อนกับไซม่อน ซูได้ยังไง
แน่นอน คุณอาจเคยเห็นบทสัมภาษณ์ ที่เขาพูดอะไรแปลกๆ
ตอนแก้ผ้าแน่ๆ
แต่เราใส่หน้ากากต่างกัน แล้วแต่คน
และแน่นอน บางส่วนของเรา ที่เราไม่อยากให้ใครเห็น
อะไรอยู่หลังหน้ากากของริสนะ
เขาบอกว่าจากเบอร์ลินมาที่นี่ใช้เวลาไม่นาน
- ผมเลยตัดเขาออกไม่ได้ - มันจะส่งผลยังไง
ต่อชื่อเสียงของอัจฉริยะ ที่ขี้หงุดหงิดและหลงตัวเอง
ถ้าคุณรู้ว่าเขาบริจาคหนึ่งในสามของรายได้ ให้กับการกุศล
หรือยอมทำทุกอย่างเพื่อน้องสาวของเขา
- โจน ดิเดียนเขียนถึงการไว้ทุกข์... - และเขากำลังจะลงสมัครนายกเทศมนตรี
จะว่าผมบ้าก็ได้
รู้สึกเหมือนมันจะทำให้การซุ่มฆ่าคน แบบไม่เปิดเผยตัวซับซ้อนขึ้น
"เมื่อเราโศกเศร้ากับความสูญเสีย
เรายังไว้ทุกข์ให้ทั้งยามสุขและทุกข์...
- ด้วยตัวเราเอง" - เวรเอ๊ย คุณทำให้ผมคิดวนไปวนมา
ริสอาจเป็นคุณก็ได้ คุณอาจเป็นพวกเขาคนไหนก็ได้
พวกเขาไว้ทุกข์กันแบบนี้เหรอ ผมจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเขารู้สึกยังไง
ในเมื่อพวกเขากำลังเมาค็อกเทลแห่งความเศร้า ความกลัว และยาบ้าชั้นดี
เป็นงานที่สนุกใช่ไหมล่ะ
รวบรวมข้อมูลไปเขียนหนังสือเหรอ
- ขู่กรรโชกกันอีกแล้ว - สำหรับเราจะไม่เป็นแบบนี้หรอกนะ
หมายความว่าไง
ก็แบบว่า... ไม่รู้สิ ของหรูหราฟู่ฟ่าพวกนี้
เขาคิดว่าเราเหมือนกัน เป็นคนนอก ใช่คุณไหม
มันทำให้เราคิดมากใช่ไหมล่ะ
การได้อยู่ใกล้มันขนาดนี้ แล้วดูพวกเขาผลาญมันไปหมด
รู้ว่าไม่ว่าคุณจะทำงานหนักแค่ไหน สิ่งนี้จะไม่มีวันเป็นของคุณ
- คุณรู้สึกแบบนั้นเหรอ - อะไรนะ เปล่า
- ไม่ ผมหมายถึงคุณทำงานให้... - ไม่ ผมรักงานของผม
เลดี้ฟีบี้ปฏิบัติกับผมเหมือนคนในครอบครัว
แต่เพราะเธอเป็นคนจิตใจดีแบบนี้
เธอจึงมีแนวโน้มที่จะรับเลี้ยง คนเร่ร่อนและคนจรจัด
ดังนั้นการที่คุณมาที่นี่...
จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลย
สิ่งที่ผมคิดว่าคุณไม่น่าไว้ใจคือทุกอย่างจริงๆ
หรือไม่เราก็มีนักสืบอีกคน และได้เวลาปิดการสนทนานี้แล้ว
ดูเหมือนคุณน่าจะไปคุยเรื่องนี้กับเลดี้ฟีบี้นะ
ผมอาจจะทำอย่างนั้นก็ได้
อาลัยให้สนุกนะ
"ทำไมคุณยังไม่ฆ่าเคทอีก"
เวรแล้ว เธอไปไหนนะ
ทำตัวดีๆ ผมจะได้เก็บเธอไว้ใกล้ๆ ตัว
ผมว่าเราเริ่มต้นกันไม่ดีเท่าไร ขอโทษนะครับ
ที่สอดแนมเหรอ หรือที่ไม่พอใจ ตอนฉันส่งตำรวจไปที่ประตูบ้านคุณ
- มันไม่ใช่สิ่งที่เพื่อนบ้านดีๆ เขาทำกันเท่าไร - จะว่าฉันบ้าก็ได้ แต่มันน่าจะสำคัญ
ที่พวกเขาได้คุยกับหนึ่งในคนสุดท้าย ที่เห็นมัลคอล์มตอนยังมีชีวิตอยู่
- หรือว่าคุณมีอะไรต้องปิดบัง - ไม่ ไม่มีอยู่แล้ว
งั้นสิ่งที่ฉันทำก็แค่เร่งให้คุณพ้นมลทิน
ผมกะจะมาขอบคุณน่ะ คุณคอยช่วยผมเสมอ
เพลาๆ ลงหน่อย
พระเจ้า
ถึงฉันจะชอบหยอกล้อประชดประชัน กับชาวอเมริกันหลงตัวเองที่แกล้งสุภาพ...
- หลงตัวเองเหรอ - วันนี้ไม่สะดวกน่ะ
เพราะแบบว่า...
ทุกคนที่ตายน่ะ
เพราะงั้นให้ความร่วมมือกับตำรวจ อย่ามองเข้ามาทางหน้าต่างฉัน
แล้วรถบ้านั่นอยู่ไหน
พอได้แล้ว
บ่ายนี้ขอให้สนุกนะ หรือไม่ต้องก็ได้
บ้าเอ๊ย ผมต้องตามเธอไป เธอต้องชอบแน่
การสืบสวนยังดำเนินต่อไป ในคดีฆาตกรรมต้องสงสัย
มัลคอล์ม ฮาร์ดิ้ง อาจารย์วรรณกรรม ที่มหาวิทยาลัยดาร์ซี
ในคำให้การ ครอบครัวของศาสตราจารย์ฮาร์ดิ้ง
แสดงความเสียใจต่อการสูญเสีย ลูกชายสุดที่รัก...
นักมวยชกยกแล้วยกเล่าได้ยังไง
- ทำบ้าอะไรน่ะ - ช่วยชีวิตเธอไง
- เธอจะได้หยาบคายกับผมต่อไป - ขอโทษที่ก่อนหน้านี้ผมทำตัวงี่เง่า
คุณอยากให้ตำรวจทำหน้าที่ของพวกเขานี่นะ
- รับอะไรครับ - ไม่ๆ เขาจะไปแล้วค่ะ
ถ้าไม่นับเรื่องอื่น มีฆาตกรตัวจริงลอยนวลอยู่ และหมายหัวคนใกล้ตัวคุณ
- และผมคิดว่าอยู่คนเดียวมันไม่ดี - ทำไมล่ะ เพราะฉันเป็นผู้หญิงบอบบางเหรอ
จะบ้าตาย นี่กัปตันอเมริกานะคะ ถ้าคุณอยากได้ลายเซ็น
เวรกรรม
นี่คงเหมือนฝันสำหรับคุณ
- การที่คุณตามฉันต้อยๆ เหมือนลูกหมาเหรอ - ผมไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น
เพื่อนคุณทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่พวกเขาอาจจะ...
อาจจะ...
หนึ่งในพวกเขา
คุณพูดจริงเหรอ
คุณคิดว่าหนึ่งในเพื่อนของฉันเป็นฆาตกร
ไม่ใช่คนนับพันที่ไม่อยากได้อะไร
เว้นแต่ผลประโยชน์จากพวกเขา
- ยังเล่นบทเชอร์ล็อกโง่ๆ อยู่อีก - เธอจะไม่ช่วยหาคำตอบ
- ว่าคุณเป็นใคร ชัดเจนเลย - มาเข้าประเด็นกันเลย
คุณตามฉันมาทำไม จะมาอึ๊บฉันเหรอ
เปล่า
งั้นเพื่อฆ่าฉันใช่ไหม คุณถึงได้สะกดรอยตามฉัน
อย่าหลงกลนะ อย่าหลงกล
ถูกต้อง ผมชอบสะกดรอยตามและฆ่าคน
ไม่เกี่ยวกับที่ผมอยากช่วยคุณ
ทำไม ทำไมคุณต้องสนใจด้วย
ผมสนเฉยๆ ไม่ได้หรือไง
ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่ก็ตาม
คุณเป็นเด็กอารมณ์อ่อนไหวเหรอ
ก็มีบ้างครับ
ตอนฉันยังเด็ก
แม่ห้ามไม่ให้ฉันร้องไห้
ถ้าเข่าฉันถลอก...
ให้ตายสิ ตอนตายายฉันตาย
แม่ไม่ยอมมองฉัน
นอกจากฉันจะนิ่งสนิท
ซ่อนความรู้สึกทั้งหมด...
แล้วมันก็...
กลายเป็นเรื่องปกติ
และฉันควรจะเป็นแฟนสาวผู้โศกเศร้า
ผมเข้าใจ จริงๆ นะ
ผมพูดจากประสบการณ์ได้ว่า ยิ่งคุณผลักไสมัน มันก็ยิ่งยุ่งเหยิง
แล้วคุณทำยังไงล่ะ
โดยส่วนตัวแล้ว ถ้ามันแย่มากๆ
ผมมีพิธีกรรมระบายอารมณ์
ผมเผาบางอย่าง
มันช่วยได้
ถ้ามันไม่ได้ผลล่ะ
ถ้าฉัน...
ไม่มีอารมณ์ให้มัลคอล์มล่ะ
งั้นก็เสียใจกับตัวเองสิ
คุณพูดเหมือนการลงทุนเป็นความผิดพลาด
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าเขาแอบนอนกับผู้หญิงไปทั่ว
- ผมไม่ได้พูดแบบนั้น - คิดว่าเรามีความสัมพันธ์แบบนั้นเหรอ
ฉันจะพาไปดูที่โปรดของเรา
โอเค ตอนนี้เธอชวนผมตามเธอไป
แต่เธอก็ไม่ทำให้มันง่ายเลย
สนุกจัง
เคท
เคท รอก่อนได้ไหม
- นี่ไม่ใช่เวลาที่คุณจะมาวิ่งเล่นในเมืองนะ - ไม่มีใครจ้างให้คุณทำแบบนี้
ถ้าคุณไม่สนุก คุณก็ไปได้เลย
มันไม่ปลอดภัย
พระเจ้า
น่ารักดีนะ ที่คุณวิ่งตามฉันอย่างกับอัศวินขี่ม้าขาว
คุณจะต้องผิดหวังมากตอนที่รู้ว่า
ผู้หญิงในศตวรรษที่ 21 ดูแลตัวเองได้
ชีวิตเฮงซวย
เยี่ยมเลย สวนลับ
มีที่ให้ฆาตกรซ่อนตัวเยอะเลย
เคทชอบท้าทายโชคชะตาจริงๆ
ยังอยู่
โอเค แล้วไง คุณกับมัลคอล์มเคยแอบเข้ามาเมากันเหรอ
- เราช่วยออกไป... - ชู่ว ชู่ว
เดี๋ยวเพื่อนบ้านก็แจ้งตำรวจหรอก และมัลคอล์มกับฉันไม่ได้แค่ดื่ม
- เธอให้ท่าผมเหรอ - ไม่เอาน่า
มันจริงนะความคิดที่ว่าเราอาจถูกจับตาดูอยู่
- เคยรู้สึกแบบนั้นไหม - คิดว่าไม่เคยนะ
รู้ไหม ถ้าอยากทำตัวให้เป็นประโยชน์
วันนี้ฉันเจอเรื่องแย่ๆ มา
เบี่ยงเบนความสนใจฉันที
ผมแน่ใจว่าบอดี้การ์ดไม่ควรนอนกับลูกค้า
พระเจ้า คุณนี่ชอบคิดนะ
รู้ไหม ฉันว่า... ฉันว่าฉันเข้าใจคุณนะ
คุณเป็นคนโรแมนติก
ฉันพูดตรงเกินไป คุณไม่อยากอึ๊บ แต่อยากร่วมรักหวานชื่น
- เธอพูดเหมือนมันเป็นเรื่องไม่ดี - คุณไม่รู้ว่าผมเป็นใคร...
ฉันรู้ว่าคุณพยายามทำตัวสูงส่ง ขณะที่ปิดบังเจตนาที่แท้จริง
ไม่เอาน่า โจนาธาน คุณไม่ได้ตามฉันมาจริงๆ เพราะลึกๆ แล้วคุณ...
- ไม่ ไม่เอา - อยาก...
- ไม่ ผมไม่อยาก - อึ๊บฉัน
เป็นความคิดที่แย่มาก ไม่
หมดกัน การยั่วยวนแบบจิ้งจอกของฉัน
ถ้าพูดถึงผู้หญิงที่ล้มใส่ผม มันก็ค่อนข้างนุ่มนวลนะ บอกตรงๆ
บ้าเอ๊ย
ไม่ เราจะไม่ทำแบบนี้
แค่นี้เรื่องก็ซับซ้อนพอแล้ว
ฉันพูดอะไรที่...
โรแมนติกได้นะถ้าคุณชอบ
ในทางกลับกัน นี่จะทำให้เธอ อยู่ในสายตาผมใช่ไหมล่ะ
ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย
ไม่นะ บ้าเอ๊ย
อย่าจูบฉัน เดี๋ยวเราจะตกหลุมรักกัน
นี่คือการอยู่ใกล้ๆ
เบี่ยงเบนความสนใจเธอเล็กๆ
ไม่เสียหายอะไรนี่
อุ๊ย ในบรรดาสิ่งที่ผมคิดว่าอาจเกิดขึ้น จากการพยายามปกป้องเคท
เรื่องพวกนี้ไม่อยู่ในรายการเลย
บ้าเอ๊ย เธออยู่ไหน
ยังหายใจอยู่
และผมมีโอกาสช่วยนาเดีย แก้ปัญหาจดหมายรักได้นิดหน่อยถ้าผมรีบหน่อย
ไม่มีจดหมาย
ไม่มีรูปเคทหรือใครทั้งนั้น
ข้อยกเว้นอันใหญ่และจ้องเขม็งนั่น
แปลกใจจังที่ไม่ใช่รูปโป๊
สมกับเป็นคนธรรมดาอย่างมัลคอล์ม ที่ซ่อนบางอย่างไว้หลังรูปตัวเอง
คุณทำอะไรน่ะ
นักเรียนคนหนึ่งของผมขอให้ผมหาสิ่งที่เธอเขียน
คุณก็เลยกลับบ้านมากับฉันเหรอ
เพื่อหาจดหมายจากหนึ่งในคู่นอน ไร้สมองของมัลคอล์มเหรอ
ไม่ นั่นมันบ้าชัดๆ
- ผมตื่น... - คุณถึงได้คิดว่าฉันตกอยู่ในอันตราย
เพราะนักเรียนหญิงสติไม่ดีคนเดียวเหรอ
- เธอชื่ออะไร - บ้าเอ๊ย
- ไม่ ไม่ใช่เพราะเรื่องนั้น - ฉันอยากให้คุณไปซะ เดี๋ยวนี้
ผมทิ้งเธอไม่ได้เพราะคุณ
เคท ผมรู้ว่าผมเอาแต่พูด แต่มันเป็นเรื่องจริงนะ
มันไม่ปลอดภัย
ฉันยอมถูกหั่นเป็นพันๆ ชิ้น
ดีกว่าอยู่กับคุณตามลำพังอีกวินาทีเดียว
ออกไป
คนขับรถของเคทจอดอยู่ข้างนอกนี่ทั้งวัน
ในขณะที่เธอปิดม่านตอนที่ผมยืนหิวโซอยู่ตรงนี้
"ผมเห็นคุณ 'ปกป้อง' เธอ"
ไปตายซะ
"ผมมองคุณออกแล้ว ผมคิดว่าคุณฆ่าคนเพื่อปกป้องสิ่งที่คุณรัก
เคทไม่ใช่ความรัก ยังไม่ใช่" ไม่มีวัน
"แต่เธอช่วยให้ผมเห็นรูปแบบของคุณ"
เป็นเรื่องแปลกตรงไหน ผู้ชายดีๆ ที่ไหนจะไม่ช่วยปกป้องคนอื่น
"คุณชอบมัน ว่ามันรู้สึกยังไง ที่ได้ฆ่า"
บ้าไปแล้ว
"ชีวิตหลุดลอยจากดวงตาของพวกเขา อำนาจ
พนันได้เลยว่ามันทำให้ไอ้จ้อนคุณแข็ง
แค่คิดก็แข็งแล้วสินะ"
"คุณบ้าไปแล้ว"
"ผมจะแสดงให้คุณเห็น"
ทำให้เห็นยังไง
ไม่นะ
นี่ๆ คุณ
ตอนต่อไปในทัวร์สถานที่ ที่เหมาะจะถูกฆ่าที่สุดในลอนดอนของเคท
สุสานใต้ดินอายุ 700 ปี
มีทางเข้าออกทางเดียว จะเข้าถึงตัวเธอได้ต้องผ่านผมไปก่อน
โถ มัลคอล์ม
คุณคงคิดว่ามันไร้สาระที่ฉันพูดกับกล่อง
ที่นิ้วก้อยของคุณถูกฝังอยู่
พระเจ้า คุณจะล้อเรื่องชอบมีอะไรกับศพ
พยายามทำให้ฉันรู้สึกผิด ที่ไม่ได้อมนกเขาให้คุณบ่อยกว่านี้
คุณมันไอ้สำส่อนขี้โอ่
ขี้เกียจสันหลังยาว
แต่คุณทำให้ฉันลืมครอบครัวตัวเอง
คุณทำให้ฉันหัวเราะ
คุณห่วงใยฉัน
นั่นน่าจะคุ้มกับน้ำตาสักหยดสองหยดนะ
ให้ตายสิ
สวัสดี
เห็นแก่ตัวคุณเองเถอะ อย่าให้ผมต้องเหนี่ยวไก
- โอเค - คุณมีแผนอะไรล่ะ
เจ้าเล่ห์นักนะ
เธอเป็นเหยื่อรายต่อไปของคุณเหรอ
ไม่ เธอตกอยู่ในอันตราย
สวัสดี
นี่แหวนของมัลคอล์มนี่
ได้ไง
มีคนพยายามใส่ร้ายผม
ผมมั่นใจว่าตำรวจต้องชอบฟังเรื่องนี้แน่
และเลดี้ฟีบี้
มันคงเจ็บน่าดูถ้าผมยังมีนิ้วเท้าอยู่
คุณคิดผิดแล้ว
คุณคิดผิด ไอ้จ้อนผมไม่เคยนุ่มเท่านี้มาก่อน
ผมไม่ชอบเลย ผมไม่เหมือนคุณสักนิด
คุณไม่รู้จักผมดีอย่างที่คุณคิด
ผมเก่งเรื่องนี้เกินไป
วิคคิดผิด เขาคิดว่างานศพของเขาคงไม่มีพิธีรีตองอะไร
แต่เขากลับถูกฝัง พร้อมโลงศพเคลือบทองของไซม่อน
ไม่เลวเลย
ผมอยากพูดอะไรหน่อย แต่วิคไม่น่าจะชอบดิเดียน
อย่างน้อยผมก็รู้จักเขาดีพอ
ที่จะเขียนจดหมายลาออกที่น่าซาบซึ้งใจให้เลดี้ฟีบี
ยังไงพวกเขาก็เป็นเหมือนครอบครัวกันนี่
ผมสาบานว่าจะไม่ทำอีก
ผมกำลังเดินบนเส้นทางใหม่
จนกระทั่งเจอคุณ
คุณจัดฉากผม
คุณแอบเอาแหวนมาใส่ไว้ให้วิคหาเจอ
"ผมพูดถูกใช่ไหม คุณชอบมัน"
ไม่ ไอ้โรคจิต
"สิ่งเดียวที่คุณทำสำเร็จ คือทำให้ผมมุ่งมั่นที่จะฆ่าคุณ
ผมอาจจะไม่สนุกกับมัน แต่โลกจะดีขึ้น
และจะไม่มีใครอาลัยอาวรณ์คุณ"
เดี๋ยวนะ เพราะแบบนี้คุณถึงยึดติดกับผมเหรอ
คุณเหงาเหรอ
ผู้เล่าเรื่องของโพค้นหาความเชื่อมโยงในหมู่ผู้คน
คุณต้องการเพื่อน
คุณอยากให้เราเป็นเหมือนกัน
จิตวิญญาณที่เหมือนกัน
และถ้าคุณคิดว่าเราเหมือนกัน
คุณอาจจะอยากมาเจอกันในชีวิตจริง
"คุณพูดถูก มันน่าตื่นเต้นมาก"
หลังจากส่งวิคสู่สุคติ ผมตามเคทกลับบ้าน
เธอยังไม่ออกจากบ้านเลย
เธอคงเหนื่อย เพราะช่วงนี้ คุณฆ่าคนในชีวิตเธอไปไม่รู้กี่คน
ยังไงก็ตาม เธออยู่ในนั้น
ขณะที่คุณเทผมอยู่
หลายคนเริ่มสงสัยว่า การฆาตกรรมศาสตราจารย์ฮาร์ดิ้ง
เกี่ยวข้องกับการตายของคนดังอีกราย
ของศิลปินไซม่อน ซู ซึ่งเป็นเพื่อนของศาสตราจารย์ฮาร์ดิ้ง
และศพของเขาถูกกล่าวหาว่า...
ผมพูดผิดเหรอ ผมรุกหนักไปเหรอ
หรือคุณจะงับเหยื่อแล้วเสนอให้เราเจอกัน
เยี่ยม ผมอยู่ในแดนชำระ คุณไม่คุยกับผม เคทก็ไม่คุยกับผม
ผมเลยยังมองหน้าต่างเธออยู่ เยี่ยมยอดไปเลย ขอบคุณนะ
ผมคงไม่ใช่คนเดียวที่อยู่ในแดนชำระสินะ
ถ้าเธอร้องไห้ไม่ออก อย่างน้อยเธอก็ทำลายภาพน่าเกลียดๆ นั้นได้
หวังว่ามันจะช่วยได้นะ
บ้าเอ๊ย
อยู่นี่เอง... บ้าจริง ฟีบี้
(เจอกันที่ซันดรีเฮาส์ตอนสี่ทุ่มนะ ฉันต้องการคุณ)
เข้ามาสิ ขอเวลาเดี๋ยวนะ
ด้วยความลึกลับและคลุมเครือ ที่คุณยัดเยียดให้ผม
อย่างน้อยผมก็ทำเรื่องดีๆ ง่ายๆ เพื่อคนดีๆ ได้
- พระเจ้า ขอบคุณค่ะ - ไม่ต้องห่วง ผมไม่ได้อ่านมัน
ถึงอ่านฉันก็ไม่สนหรอก มันเขียนได้ดีมาก
ผมเพิ่งนึกขึ้นได้เมื่อไม่นานมานี้ ผมคิดว่ามันอาจช่วยคุณได้
โจน ดิเดียน
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาตายแล้ว
ฉันไม่เคยรู้จักใครที่ตายมาก่อน
- มันรู้สึกแย่มาก - ใช่ มันแย่มาก
จนกระทั่งมันไม่แย่
เมื่อไหร่ล่ะ
ผมว่าแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน
ความรู้สึกผิดมีแต่จะทำให้แย่ลง
ผมไม่คิดว่าคุณควรรู้สึกผิดที่รักใคร
ฉันไม่ได้รักเขา
โอเค งั้นก็ห่วงใย
บางครั้งเราก็ห่วงใยคนผิด และมันไม่ได้ ทำให้เราเป็นคนเลว แค่มนุษย์คนหนึ่ง
ขอบคุณค่ะ
เจอกันในห้องเรียนนะคะ
โอเค
ผมต้องทำตามคำแนะนำของตัวเอง เลิกรู้สึกผิดได้แล้ว
ผมเคยทำพลาด แต่ผมทำได้ดีกว่านี้
"ผมว่าถึงเวลาที่เราต้องเจอกันแล้ว" มันได้ผล
และตอนนี้ผมรู้วิธีคุยกับคุณแล้ว
"มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ
อย่ายุ่งกับเคท เธอเป็นของผม"
"นั่นไง โจที่ผมตามหา"
ตอนนี้แตะต้องเคทไม่ได้แล้ว และผมก็ไม่ต้องวิ่งวุ่นเป็นบอดี้การ์ดให้เธอ...
"เมื่อไหร่และที่ไหน"
"รายละเอียดเร็วๆ นี้"
เร็วแค่ไหน
ห้ามส่งข้อความ ห้ามเล่นเกมอีก
แบบนี้ไม่ดีแน่
ศาสตราจารย์มัวร์ มีเวลาให้เราสักครู่ไหมคะ
ได้สิครับ ยินดีช่วยทุกเรื่องครับ
คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง