- Poprzednio... - Uważam, że to właściwe.
- Chcę zrobić program o śmierci. - Jeśli zrobisz,
dzieci wybiegną z płaczem.
- I co myślisz? - Jest doskonały.
Biorę.
PAN PICKLES MA WIADOMOŚĆ - Co chcesz powiedzieć?
Allah akbar?
Zawsze wiesz, co powiedzieć!
Czasem chcę, żebyś słuchał.
- Będę ci mówił „Mega P”. - Jak mam ci mówić?
Jeff Pickles.
Złota medalistka, Tara Lipinski.
Will pali gandzię jak muzyk jazzowy.
Nauczenie Willa sztuczki nie odciągnie go od trawki!
Odpalenie choinki to jakieś 10 milionów widzów.
Kurwa. Jak grudzień nadszedł tak szybko?
- Dmiesz w dudy obłędu. - To nie obłęd.
Tak wygląda szczerość, gdy jesteś wywrócony na lewą stronę.
„Tak” dla narkotyków to największe „ups” na świecie.
Odciągnij dzieci od narkotyków. Nieważne jak. Uratuj swoje dziecko.
KIDDING
W Parku Prezydenckim w stolicy kraju
odbywa się narodowe odpalenie lampek na choince.
W tym roku na tradycyjnym koncercie wystąpią Chance The Rapper,
Garth Brooks i Trisha Yearwood oraz Marc Anthony.
Powitajmy gospodarza koncertu, Jeffa Picklesa!
Rodzice na was nie zasługują!
Gdyby zasługiwali, nie moglibyście dojść z Los Angeles do Pekinu
po moście z plastiku.
Co pić, gdy w wodzie jest za dużo ołowiu? W soku za dużo cukru?
W mleku jest tyle hormonów, że ciocia odwiedza ośmioletnie dziewczynki.
Żądają ode mnie, żeby Mydłak był na tamponach,
a Henri reklamował antydepresanty.
Jesteście produktem narcyzmu.
Rodzice widzą w was własną śmierć.
Oczekują od was za wiele albo gorzej: nic.
Statystycznie się nienawidzą.
Macie uwalniać ich od wad, czytać za nich książki.
- Jesteście kawiorem z pstrąga. - Kawiorem z pstrąga.
Kochają was na tyle, by udawać miłość.
Kupują wam lalki, byście też mogły ćwiczyć udawanie.
Powtarzaj: każdy ból trzeba nazwać.
Dobrze. Zielone znaczy „jedź”.
Dobrze. A teraz: kocham cię, tato.
- Dlaczego? - Po prostu powiedz.
- Kocham cię, tato. - Dziękuję.
Rodzice was zawodzą. Moi zawiedli i wasi zawodzą, codziennie.
Wiem, bo zostawiają was ze mną.
Nie wierzycie?
Gdy będziecie oglądać mój program, zawołajcie mamę albo tatę.
Czy zareagują? Nie.
Skądże. Unikają was.
Mamo?
Mama popija prochy dietetycznym napojem.
A tata pije z butelek, które go pustoszą.
Hipotetycznie, gdybym miała konto, o którym nie wie,
z setkami tysięcy, które miały pójść na dobroczynność,
co by się z nim stało w przypadku rozwodu?
Rozumiem.
Lubię was, przyjaciele sprzed telewizorów...
ale nie jestem waszym ojcem. I nie powinienem być.
Zabiłem mojego syna.
Morderca!
Dostałem pracę?
Nie słuchałem go, więc on nie słuchał mnie.
Potrafiłem gadać, ale nie słuchać.
Dlaczego nie słuchałem? Bo też potrafię być egoistą.
Gdybym słuchał, usłyszałbym swój gniew.
Wytykając mu wady, musiałbym uznać własne.
Gdybym go słuchał, może on posłuchałby mnie.
Może odrobiłby lekcje. Może zapiąłby pas.
Teraz zbliża się Gwiazdka, znów.
I w tym duchu, pójdźcie tam, gdzie rodzice chowają rzeczy.
Czasem to specjalna szuflada albo bieliźniarka. Wiecie, gdzie.
Tam ukryli wasze prezenty.
Otwórzcie je.
Nie bójcie się, pozwalam wam.
Nie chcę was dłużej zawodzić.
Czy to gadający Pan Pickles? Pociągnijcie za sznurek.
Słucham.
Słucham. Słucham.
Co dostanę na Gwiazdkę?
Maddy...
Co?
Słucham.
Jill, jeśli mnie słyszysz... przepraszam.
Zawsze będę cię kochał.
Allah akbar!
Poradzimy sobie.
Nadamy, co nam zostało, ale potem ...
Chciałbym nazwać to bezterminową przerwą,
ale w imieniu PBS,
skłamałbym mówiąc, że wyobrażam sobie powrót,
- animowany czy nie. - Rozumiem.
Wiemy, że Jeff zmienił się po wypadku.
- Może tak będzie lepiej. - Jesteś tam?
Cześć. Spierdalaj. Nie będziesz tak mówić o moim synu.
Mogę wyznać, co drażniło mnie przez 30 lat?
Rozumiem, jak zlatuję do Pickle Barrel Falls.
Wsiadam do Beczki, przelatuję nad wodospadem, spadochron się otwiera.
Ale nigdy nie rozumiałem, jak wracam na górę?
Nie ma powrotu.
Nie wiem. Nie myślałem o tym.
Derrell, myślisz, że postąpiłem źle?
Tak.
- Potrzebuję pomocy. - Nie umiem ci pomóc.
- Umiesz. Kochając. - Nie umiem kochać.
- Kochasz Maddy, Scotta. - Odchodzę od Scotta.
Daję Maddy rozwód na Gwiazdkę. Powiem jej dziś, może upiekę ciastka.
- Przepraszam, nie wiedziałem. - To moja wina.
Nie wiem, kim jestem.
Jakimś cudem wiem, kim jest każdy, oprócz mnie.
Myślisz, że wariuję?
Wiesz, jak robię nową kukiełkę?
Zaczynam od znajomej osoby i...
szukam jej esencji.
Patrzę jej w oczy i myślę: „Kim naprawdę jesteś?”.
Kimś, kto lubi sekrety?
- Czy jesteś...? - Czym?
Czyimś przeciwieństwem?
Mówią, że czas i przestrzeń są niezmienne,
rządzone prawami, których nie można złamać.
Odpowiadam na to, że...
prawa są po to, by je łamać.
Dlatego jestem nazywany...
niesamowitym Pigolini!
Czemu właściwie służysz?
- Jesteś czyimś sercem? - Przepraszam, jeśli jakoś cię zraniłem.
Znalazłam sobie kogoś w szpitalu, może dałam przykład?
Starą duszą?
Głosem Boga?
Ogół nie widzi w tobie istoty seksualnej.
Widzimy pana Bulwę, nie faceta.
Dzięki, tato. Ale jestem facetem.
Tylko innego typu.
Więc kim jestem?
Smutnym Henrim? Czy wesołą Muchą?
Wiesz, kim jesteś.
Jakieś dziecko do Jeffa.
Przyszła bez rodziców.
Dzięki.
Czym mogę służyć?
Słucham.
Jestem do dyspozycji.
Nikt mnie nie odebrał z treningu,
a kiedy trener mnie odwiózł, rodzice byli w domu bez spodni.
Zasmuciło cię to?
Pewnie pogubili się w czasie.
Będzie dobrze.
A ty dokąd?
- Do taty. - Przecież dziś u niego nocujesz.
Stań w kolejce.
Mów.
Ja posłucham.
Miałem syna o imieniu Phil.
Był kiedyś w waszym wieku.
Zmarł, więc...
włożyliśmy go do pudła i pochowaliśmy.
Jak to jest, utracić coś, co bardzo pragniesz mieć?
A gdyby skarpetki ulubione posłali twoje gdzieś?
Gdyby grzały stopy czyjeś, cóż...
hurra.
Nic, co naprawdę kochasz,
nie może odejść w dal.
- Cześć, to ja. - Wiem.
Przepraszam, że Will wczoraj nie dotarł.
Mówi, że źle się czuje, ale chyba chodzi o dziewczynę.
Niech się przyzwyczaja. Jest łamaczem serc.
- Piękna piosenka. - Widziałaś?
Wydawało mi się, że wstydzisz się śmierci Phila,
bo nie mówiłeś o niej publicznie. Kryłeś się za programem.
Wiem.
Dziś miałam wrażenie, że przestałeś się kryć.
- Myślałem, że już nie oglądasz. - Czasem tak.
Trochę złapałam.
Fajnie, że mnie odwiedzasz, kiedy o tym nie wiem.
Wiem, że dużo mówiłam o zasadach i granicach,
ale możesz przychodzić, kiedy masz ochotę.
- Dziś? - Jeśli chcesz.
- Pójdziemy na spacer? - Pewnie. - Może na mecz?
- W środku zimy? - Nie dziś. Po prostu... kiedyś.
Jestem.
Myślałem, że... uciekłaś.
Liczba mnoga od łechtaczki?
Łaskotki?
- Siema. - Jesteśmy przyjaciółmi?
- Twoimi jedynymi. - Nie mówił do ciebie.
Czasem nie jestem sobą... i robię rzeczy, których się wstydzę.
Mówi o kurach?
Przepraszam za głupotę. Byłem twoim pierwszym i byłem głupi.
Nie byłeś pierwszym.
Ty byłaś moją.
- Chodź do łóżka. - Jeff wpadnie na chwilę.
Dajcie spokój! Co za palant jest tym nowym sąsiadem?
- Nie wiem. - Żadna ilość Ambienu nie wystarczy.
- O 4:00 mam dyżur. - Wezwę policję.
Nie.
Potrafię być... uprzejmy, lecz stanowczy.
Siema!
Dobry wieczór.
Czy ktoś tu mieszka?
On może wiedzieć.
Jak się mówi na więcej niż jedną łechtaczkę?
Anomalia.
A to pojebane.
Nie wy. Was nie widziałem.
Ściszcie muzykę, dobra?
Ej, ty! Boże...
- Musimy pogadać. - Cześć, Mega P.
- Idziemy z Jill na spacer. - Co tam robią twoje ubrania?
- Co? - Zamieszkałeś obok?
Nie... zamieszkałem.
- Nie mów jej. - Ranisz ją!
Przepraszam, nie ja powinienem to mówić.
Ona cię kocha. Ty kochasz ją.
Pięknie, ale im bardziej ją kochasz, tym bardziej ją ranisz,
bo nie możecie tego odbudować. To niemożliwe. Nie każ jej próbować!
Przepraszam. Boże, masz rację!
Nie chcę być tym złym, który rozbija ci rodzinę.
Nie jesteś. Wolałbym, żebyś był inny.
Jesteś mądry, uroczy i czasem robisz pompki.
Nie. Mam klatę po ojcu.
Kiedy rozstaliśmy się z Jill...
najbardziej bałem się, że inny mężczyzna
będzie wychowywał moje dziecko. Ale kiedy ta chwila nadeszła...
czuję ulgę...
bo tym innym jesteś ty.
Jesteś wspaniały.
Naprawdę. Od każdej strony.
To najmilsza rzecz, jaką słyszałem.
- Nie przegiąłem? - Nie...
Dziękuję. Dzięki za te słowa.
P w „Mega P” było od „pipa”, ale teraz jest od „Peter”.
Spoko.
Powiem Jill o domu. Przeproszę.
Przepracujemy to razem.
Dzięki.
Dzięki za powierzenie mi Willa.
Chcesz zapalić jointa?
Marihuanę?
Poprawia samopoczucie.
Lepiej już pójdę.
Dobranoc.
Nie ma powrotu.
Wersja polska na zlecenie HBO: Start International Polska
Tekst: Michał Kwiatkowski