W poprzednim odcinku.
Chcę wasze udziały w Georginie. Rozpierdolimy to razem?
Jeśli nie jesteś członkiem ich klanu, sparzysz się.
Ryzykujesz wszystko!
Mam gdzieś, co mówią ludzie. Pacino w „Człowieku z blizną” był w pytę.
To u czarnych pochwała?
Raczej. Facet jest skarbem narodowym.
Paul Newman wypada przy nim jak cienias.
Ciekawostka — Pacino nie jest Kubańczykiem.
Obiecaj, że nie wybielisz mojej historii, Brent.
Żadnych jasnoskórych aktorów. Weźcie Carla Weathersa,
Lou Gossetta juniora albo Billa Duke'a.
Jasne. Film Olivera Stone'a o Wall Street
będzie opowiadał historię czarnego maklera,
który chce się wbić do klubu białych...
Wbić? Nie róbcie filmu o czarnym, który chce się gdzieś wbić.
Jak go zareklamujecie? „Od złodzieja do maklera”?
Jimmy! Żartuję, wchodzę w to.
Kiedy Nancy Reagan przekonywała, że AIDS to mały pikuś,
ja postawiłem na kondomy. Wiedziałem, że się opłaci.
W tej branży trzeba być czujnym, przewidywać przyszłość.
Myśleć krok naprzód...
Mam dla was prezenty z okazji pierwszego dnia.
Rozmiary wybierałem na oko, ale nie martwcie się,
moja narzeczona jest właścicielką firmy.
Nieźle, co?
Nie uwierzysz! Jeansy Georgina!
Moja dupa wygląda trzy lata młodziej!
CZARNY PONIEDZIAŁEK
- Ale przypadek! - To nie przypadek, pajacu.
Tak ustawiłem sytuację, że Blair ma zarzuty o posiadanie
i jesteśmy jego jedyną opcją.
Kiedy ożeni się z tą laską, przejmiemy udziały i będziemy hiperbogaci.
Jestem pieprzonym geniuszem czy jak?
Jesteś jak Stephen Hawking, tyle że na chodzie.
Wyszło całkiem nieźle.
Musimy utrzymać sprawę w tajemnicy do ich ślubu. A potem...
Cześć. Dostanę film instruktażowy albo broszurę?
Potrzebuję komputera. Analizowałem w nocy wczorajszą porażkę...
Porażką było poświęcenie nocy na analizy.
Dużo więcej nauczysz się słuchając „Raising Hell”,
płyty Run-DMC.
Zwłaszcza z kawałka „Nie ma lekko”.
Zapisuj, Brent...
Szał ciał, ale może zmienić na Talking Heads?
- Pomyślę. - Znajdziesz czas na wywiad?
No dobra. Trzymaj się z dala od mojej forsy,
póki nie zdobędziesz doświadczenia.
Oprowadźcie Blaira, a my porozmawiamy.
Ale najpierw zwiedź biuro.
Poznaj drugoplanowe postaci.
Świetny plan, co?
Raczej przestępstwo podlane głupim fartem.
- Przykład! - Nie wiedziałeś, że Blair wróci,
że wpadniesz na niego po pracy i z pewnością nie mogłeś przewidzieć,
że aresztują jego zamiast ciebie.
Jesteś czarny!
Tam jest kuchnia, przez tamto okno wyrzucamy śmieci,
a to menu... prostytutek.
Nazywamy je „towarami”, brzmi mniej przygnębiająco.
- To wejdzie do filmu? - Być może.
- Tam pudrujemy nosy. - Elegancko.
Czyli wciągamy krechy.
Więc tam nie sramy, ale możemy zapraszać „towary”.
Najlepiej zapamiętać tak: „towary”...
„towary”... „towary”...
Trzy towary, Brent, zapisz ten tekst.
Nie korzystam z kokainy ani z „towarów”, dobrze mówię?
Mam narzeczoną i zasady. Źle to zabrzmiało.
- Proszę o wybaczenie! - Żelipapą!
Jest zaręczony!
Dajcie spokój, Blair jest przyszłością, to on powinien oprowadzać nas.
Mau miał rację, brakuje mu tylko doświadczenia.
Dlatego przekażesz zlecenie Grubemu Fredowi.
Rozpoznasz, ma cycki jak bańki.
- Do boju! - Chłopak załapał!
Baw się dobrze!
Tam na dole jest piekło.
Brokerzy wrzeszczą wszystko, co im się podsunie.
Kiedy Gruby Fred krzyknie: „tytanowe bańki”,
z dzieciaka zostanie mokra plama.
Taki psikus.
W ten sposób zapewniłem sobie rolę.
Cały plan zasadzał się na zderzeniu z Blairem i wysypaniu koksu,
który dostałeś w ramach niespodzianki w dniu,
w którym przypadkowo zaczynał pracę.
Po pierwsze dogadałem się z ochroniarzem i miałem w zapasie drugą paczkę koksu.
Chad śledził Blaira od miesięcy.
Mogłem na niego wpaść w sadzie, na spektaklu kukiełkowym
albo w barze z kanapkami.
- Sprzedane! - Przepraszam!
Będzie siniak.
Dziękuję.
- To ty. - Nie miej żalu o wczoraj.
Celtics nie powinni byli powoływać Lena Biasa.
- Mau Monroe mnie zatrudnił. - Zwrot akcji!
Mam pierwsze zlecenie.
Pozwól.
Mam iść do Freda o rubensowskich kształtach.
- Do Grubego? - Tak.
Pewnie żre lasagne w kiblu. Często zastępuję Mau.
- Potraktuj to jak przeprosiny. - Serio?
- Boże! - Wyluzuj, Kopciuszku.
Dzieciak stracił dziewictwo!
Fala jak na obozie chóralnym.
Fala? Pogadaj z Blakiem, moim kumplem z bractwa.
Brian! Zrób mi laskę!
Mógłby jeździć konno w filmie Johna Hughesa.
Czaję, jest biały.
Ale jak wyciągniesz od niego po ślubie udziały w Georginie?
Nawiążę z nim ojcowsko-synowską więź,
będziemy grać w jednej drużynie.
- To kurewsko proste! - A jeśli się nie uda?
Zostaniemy z nic nie wartymi 49%
i długami u ludzi, którzy połamią nam nogi.
Wiem, co robię.
A tobie tabletki na odchudzanie przeżarły mózg.
Przestaliśmy ze sobą sypiać, kiedy cię rzuciłam,
ale ty wciąż potrafisz mnie wydymać.
Jest ci przykro, bo z tobą zerwałem?
Popłacz sobie w kiblu, tu się pracuje.
Jestem główną inwestorką!
W mojej firmie!
Nazwałeś ją Jammer Group, jak pieprzoną wytwórnię płytową!
Firma jest moja i mogę z nią robić, co chcę!
Krzesło od dziś nazywa się Sam,
to jest Karen, a ciebie nazwę Tyrone.
Drzwi to Chris, a Chris chce wiedzieć, czy wychodzisz.
- Wychodzę. - Dokąd idziesz, Tyrone?
- Nie nazywaj mnie tak! - Tyrone?
Nie trzaskaj Chrisem!
Wracaj i przeproś go!
Co ja mam z tą dziewczyną. Co robisz?
Przestań, nikt ci nie uwierzy. Przecież nie odejdziesz.
Mau...
Pierdol się, odchodzę.
Zwalniam cię!
Słyszeliście? Zwolniłem ją pierwszy.
- A tobie co? - Nokaut w stylu Solaka!
- Coś ty narobił? - Wysłałem go do Grubego.
- Nie sądziłem, że tak go urządzi. - Nie znalazłem go,
- ale złożyłem zamówienie. - Jakie?
Bańki na udziały w tytanie.
- Wayne! - Weszliśmy za cztery.
Kurwa, dzieciak wydał cztery miliony.
Co?!
- Niedobrze. - Ten debil nie zrozumiał żartu.
- Sam jesteś debil, zwalniam cię. - Szefie.
Ty też, Ronnie. Zabieraj się stąd.
- Zapraszałem cię na śluby. - Na tym polega szołbiznes.
- Nie robimy w szołbizie. - Ty nie robisz nigdzie! Wypieprzaj.
Wayne, Yassir, anulujcie zlecenie.
Blair, do kąta.
- Już. - Brent, pogadamy w gabinecie.
Jeśli ośmieszycie mnie przed moim filmowcem, wylądujecie na Brooklynie.
- Naprawcie to. - Mam świetną propozycję.
Co raz poranek!
Szuka pani czegoś?
- Nie, dziękuje. - Szuka pani czegoś?
Nie, dziękuje.
Chanel nr 5. Lepsze od perfum z supermarketu.
250 dolarów!
Szalejesz, siostro!
- Pomoże mi pani? - Serio, kurwa?
Czy mam plakietkę na cycku?
Dowiem się, czyja to sprawka i właduję mu ten tytan w dupę.
To zwykłe nieporozumienie. Jest!
- Pogadamy na górze. - Co?
Jak leci, Keith?
- Znacie się? - Pracowaliśmy przy jednym biurku,
ale Keith wyleciał, bo ssał pałę!
Zamówienie na tytan okazało się żartem,
więc powinieneś wziąć na siebie te udziały.
Jasne. Za algorytm.
Daj mi go, a ja kupię udziały za 3,5.
Ktoś wyprzedaje udziały po waszej spektakularnej wyprzedaży.
- Wykorzystujesz poufne informacje. - Normalka. Co to za koleś?
- Weź te pieprzone udziały. - Bo co, panie tupecik?
Daj mu ten pieprzony algorytm.
Musi być inny sposób, żebyś odzyskał posadę.
Chwila, wyleciałeś z roboty?
Co za pyszny dzień!
Jak soczysty burger z Maca!
Kup te gówniane akcje
albo powiem twojej żonie o wycieczce aborcyjnej z nianią na Bora-Bora.
Trzy i jedna ósma?
To nie teleturniej „Dobijmy targu” kręcony przed widownią.
Słyszę, że rozumiesz.
Trzeba było nie dymać niańki!
- Spadek o sześć cyfr. - Jakim cudem?
Najpierw było pięć, a potem sześć.
Stracimy całą sumę, jeśli będziemy je wyprzedawać po kawałku.
Musimy zrzucić całość na konto dużego klienta.
Do nich ma dostęp tylko Dawn.
Kurwa, musimy powiedzieć Mau.
Nie przed kolesiem z Hollywood.
Patrz na to.
Raz licytowałem się z Emiliem Estevezem o jacht
z muralem Jeana-Michela.
Estevez mógłby zagrać Blaira! Świetny pomysł!
- Szefie? - Czego?
Mówiłeś, że handlu najlepiej uczy muza Run-DMC.
Właśnie wypuścili nowy singiel, idealny na ścieżkę do filmu.
- Przeciągacie strunę. - Musisz posłuchać.
Niezła nuta.
- Mogę posłuchać? - Nie. Zróbmy 5 minut przerwy,
a potem wrócimy do pogawędki.
Milion udziałów?
Odeszłam godzinę temu i już mnie potrzebujesz do sprzątania gówna?
Nic takiego nie powiedziałem. I to ja cię zwolniłem.
- Sama odeszłam. - Przypomnij sobie.
- Jakiś problem? - Owszem.
Zwykle godzimy się po jednym dniu, ale tym razem nie ma czasu.
Dajcie mi wszystkie modele spódnicospodni w rozmiarze M.
- S. - Paletę czółenek, rozmiar 40.
- Kombinezony? - Uwielbiam je.
Pakujcie wszystko w polu widzenia, żeby ta bogini wróciła do pracy.
- Bzdura. - Nalegam.
W ramach przeprosin.
Za co?
Za to, o co jesteś zła.
Nie jestem zła
- tylko zmęczona karuzelą emocji. - Podnieca cię!
Kiedyś naprawdę podnieciłaś się na karuzeli.
Darłam się, bo kolesia przed nami trzepnął ptak.
- Jasne. - Nie czaisz.
Sam nakręcasz tę karuzelę. Mam dość.
Plan z Blairem był dobry, ale nie uprzedziłeś mnie.
Wydzwonię Kurta, ukryje te akcje w rodzinnym funduszu.
- Bosko. - Jeśli dasz mi udziały w Jammer Group.
- Znowu zaczynasz? - Zostanę wspólniczką.
- Albo spadam. - Dokąd?
Biali przyjaciele jeżdżą z tobą na wakacje i cię rżną,
ale żaden cię nie zatrudni.
Tworzyliśmy firmę razem. Musiałam wiele znosić.
Nazywali mnie „gorącą kawusią”
albo pytali, czy chcę śmietanki do mojej kawy. Ohyda.
Potrzebujesz mnie. Przyznaj to.
No już.
- Powiedz to. - Wiesz, że nie daję nic nikomu.
Jeśli czegoś ode mnie chcesz, weź to siłą.
- A ostentacyjne wyjście? - Wyszedłbym, ale laska ma moją kartę.
Dawn!
Widzimy się w firmie?
Gracie w zespole?
- Nie znajdziesz. - Więc mi go daj.
Myślisz, że algorytm załatwił ci pracę?
Przecież nie działa. Straciłeś wszystko.
Pracuję nad nim.
Jeśli Ty dostanie obecną wersję, zawali całą infrastrukturę.
- No i? - To nieetyczne!
Ale co wie o etyce koleś od żartów o Holocauście.
Gratuluję, przez ciebie straciłem pracę.
Przykro mi. Naprawdę.
Wiesz, dlaczego wtedy wyleciałem?
Ty odkrył, że zdradziłem żonę i mnie szantażował.
Nie oceniaj, małżeństwo to maraton.
Mieliśmy trudny czas, poznałem laskę o ciele Justine Bateman
i osobowości Jasona Batemana.
Popełniłem błąd.
Rodzinne koligacje.
To jest twój komentarz? Wielkie dzięki.
- Dokąd idziesz? - Do domu.
W Los Angeles ściema lepiej smakuje.
Nie zobaczysz czarów mistrza świata.
Idealne podsumowanie.
Siema, Kurt! Jak spermiany biznes?
Nie boli cię nadgarstek od trzepania tych koni?
Prowadzę hodowlę, nie robię tego własnoręcznie.
Zachowaj to dla sędziego. Kurt Covington, Brent.
Brent robi film o mnie.
- Same początki. - Zrobimy to.
Czym zasłużyłem na audiencję? Zwykle rozmawiam z Dawn.
Już nie spotykam się z klientami, ale to inwestycja stworzona dla ciebie.
Ale niestabilność dolara...
Jasne, jasne, wchodzę w to, jeśli Dawn da zielone światło.
Doradza mi od kiedy w 5. klasie straciłem kasę
na lunch w automacie z pluszakami.
Z pluszakami, serio? Zapisz to, Brent.
Połączę się z Dawn.
Cześć, Dawnie, mówi Mau. Jest ze mną Kurt, przywitasz się?
- Cześć! - Siedzimy nad udziałami w tytanie,
które chciałaś mu podsunąć. Zaraz zabrzmi dzwonek...
trzeba dobić targu, więc daj znać,
jak odbierzesz wiadomość. Nagrałem się.
Dzwoniłeś? Zaczęliście beze mnie.
Musisz tylko przybić pieczęć.
Chciałabym.
Ale przeglądałam liczby i jako twój wierny pracownik,
odradzam transakcję.
Takie życie.
Chwila.
Mam pomysł. Przejrzyjmy jeszcze raz zestawienia, żeby mieć pewność.
Słucham? Co mówisz, kotku?
Przejrzyjmy liczby dla pewności.
Jasne.
30%, nazwisko na drzwiach i miejsce parkingowe.
0% i nazwisko na plakietce,
z którą będziesz parkować moją furę w piekle.
- Dobra. - Zaczekaj.
Podwoję ci premię, ale nie bądź, kurwa, pazerna.
Nie pouczaj mnie. Chryste Panie!
Chowasz się za lampą?
Serio?
Właśnie na takie gówno liczyłem.
A ja mam tego gówna dość.
Stój.
5% bez nazwiska i miejsce parkingowe na G4,
śmierci potem Detlefa Schrempfa.
25%, nazwisko mniejszą czcionką i G2. Co to Detlef Schrempf?
Przykro mi, nie dogadamy się.
Kurt!
Sprawdziliśmy i to nie jest transakcja dla ciebie.
- Owszem. - Tak? Oczywiście.
Jesteś najlepsza w branży, ufam ci, że wgryzłaś się w temat.
Nie zdążyłam zjeść obiadu.
Proszę!
Zaszalała dziś pani.
Postanowiłyśmy dostarczyć stroje osobiście.
Byłaś dziś na zakupach?
To kiedy zdążyłaś przeanalizować liczby?
Sytuacja zmieniła się, w czasie, kiedy wybierałaś kombinezony,
czy co tam masz.
Jak będzie, Kurt? Mamy kwadrans do zamknięcia.
W mojej branży mówi się na to: „lepka sytuacja”.
15%, nazwisko na papeterii i miejsce na G3.
10% bez nazwiska i miejsce na G-ówno.
Kiedyś byłeś podobny do mnie.
Niezepsuty.
Wciąż możesz się zmienić i być uczciwy jak ja.
Czyli taki jak kiedyś ty, więc tak naprawdę zmiana jest pozorna.
Kup udziały, bądź w porządku.
Mam się zachować w porządku?
Przez ciebie człowiek stracił pracę. Drugi raz.
Opowiedział ci?
Sumienie cię nie dręczy?
Dręczy mnie wspomnienie widoku Keitha,
robiącego w magazynku laskę jednemu z dostawców.
Mówiłem ci, że ssał pałę.
- Keith jest homo? - Myślałem, że powiedział ci o romansie.
Gejowskie mleczko się rozlało.
Chuj z tym, pieprzone cioty, co nie?
Przybij, misiaczku.
Wiesz co? Zasłużyłeś na ten algorytm.
Interesy z tobą to prawdziwa przyjemność, półmózgu.
Nawet jeśli się zgodzę, choć tego nie zrobię,
jak teraz namówimy go na inwestycję?
Kurt nie zawsze miał forsę, wżenił się w nią.
Kiedy chcę, żeby coś kupił, proponuję, że zadzwonię do jego żony, Sandry.
On odmawia, nie chce wyjść na pantoflarza.
Zgódź się na 15%, a ja doprowadzę sprawę do końca.
Nie, ale dzięki za cynk.
Patrz...
Wybacz, nie możemy się dogadać.
Zadzwońmy do Sandry, i tak będzie musiała podpisać dokumenty.
Jestem pewien, że zapali się do pomysłu i będzie płonąć, jak wrócisz...
Moja żona nie żyje.
Odbiorę.
- Tak? - Wcisnąłem udziały Morganowi.
Serio?
Razem z Keithem namówiliśmy Mo Stansa,
a ja zdobyłem doświadczenie, o którym mówiłeś.
Faktycznie, nie jest lekko.
Mam rację?
Na czym skończyliśmy?
Sugerowałeś, żebym kochał się z żoną,
która zginęła w wybuchu trzy lata temu. O co tu chodzi, Dawn?
Właśnie? Sześć minut do zamknięcia, jeśli nici z transakcji, wychodzę.
Na serio?
Tak.
Przyjmij kondolencje.
Nie znam się na relacjach, nie cierpię ludzi.
Liczb... też.
Ale wiesz, kto zna się na jednym i drugim?
Moja wspólniczka.
Dlatego ma 15% udziałów.
Sami zdecydujcie.
Dobra.
Bierzmy się do roboty.
Jednak mnie potrzebujesz.
Chłopaki narobili bałaganu, a ty miałaś mopa.
Zwykły fart. Dałaś ciała, zgodziłbym się na 20%.
Sam dałeś, wzięłabym 10.
Niespodziewane zakończenie.
Dawn myśli z wyprzedzeniem.
Nie do końca.
Jest materiał na film?
Jeszcze jaki!
Historia czarnego kolesia,
który próbuje wbić się do zamkniętego klubu.
Szykuje się świetny film o Wall Street.
Żebyś wiedział.
Ale nie zrobimy go z Oliverem.
- Co? - Ale przekażę notatki
Mike'owi Nicholsowi,
on też kręci film o Wall Street. „Dziewczyna pracująca”.
Upewnię się, żeby nie wybielił historii Dawn.
Dawn?
Wszystko pokręciłeś, ona nie wygrała.
Chłopaki pozbyli się udziałów, nie musiałem jej niczego odpalać. Ale...
Potrzebujesz jej, tylko tego nie przyznasz?
Dobra.
Lubicie rozdartych wewnętrznie bohaterów.
Nie.
To po prostu...
smutne.
Brent! Pierdol się.
- Cześć, doktorze. - Witaj, siostro.
Szefie, nie chcieliśmy się wtryniać w gadkę z kolesiem z Hollywood,
ale tracimy kasę i tylko klienci Dawn mogą nas uratować.
Wiemy, że jest między wami seksualne napięcie,
wszyscy zachodzą w głowę, czy ciągle „to” robicie,
a raczej zakładają, że się bzykacie.
Chodzi o to, że jej potrzebujemy.
Ty i Mau?
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Maria Sobolewska