OPOWIEŚĆ OPARTA NA FAKTACH.
NA POTRZEBY FABUŁY NIEKTÓRE POSTACIE LUB WYDARZENIA ZOSTAŁY ZMIENIONE.
Poprzednio…
Dostałem pełno wniosków o akredytację. Jakieś 300.
Kennedy chce transmitować start na żywo.
John, będziesz pierwszym dublerem.
-Kiedy lecę? -Za dwa tygodnie.
-Będziesz astronautą? -Mam nadzieję.
Co jako mężczyźni sądzicie o takim pomyśle?
Wysłaliśmy już szympansa,
więc kiedyś wyślemy też panienkę.
To nie mojego męża przyłapano z jakąś dziwką w Tijuanie.
Naprawdę zrobili ci zdjęcia?
Wracam do domu.
-Częścią boskiego planu były twoje listy? -Napisałem samą prawdę.
Chcesz, by spotkało mnie coś złego. Byłbyś pierwszy.
Będę w stanie znaleźć w sercu miłość dla ciebie.
Pamiętaj o tym.
Burze nad całym wybrzeżem.
Jeśli ta misja się nie uda, cały program zostanie skasowany.
Wiesz, jaki jest problem z unikaniem ryzyka?
Nigdy nie wiesz, czy się uda.
Mam złe wieści.
5 MAJA 1961
Jest gotowy. Nic mu nie będzie.
Bywa strasznym dupkiem.
Wiem.
-Ale mam nadzieję, że przeżyje. -Ja też.
ODLICZANIE
-Wsiadł do furgonetki. -Przyjąłem.
Informacja dla Wielkiej Bahamy. Shepard jest transportowany.
Proszę o raport pogodowy.
Umiarkowana prędkość wiatru na obu pułapach.
Możemy wpompować płynny tlen.
Dobry dzień na start.
Tak.
Kapsuła czeka.
Zrób to tak samo.
RĄCZKI PRZY SOBIE
To twoja sprawka.
Mogę załatwić ci całe wydanie, jeśli znajdziesz czas na czytanie.
Wchodzę.
-John? -Tak?
Do zobaczenia.
Miłego lądowania, komandorze.
Dobra, zamykamy.
STANY ZJEDNOCZONE
PODBÓJ KOSMOSU
Czeka nas druga godzina opóźnienia.
Przyczyną są drobne problemy techniczne,
które jednak nie zagrażają misji.
ODLICZANIE
Długo jeszcze?
Kiedy wymienicie ten cholerny falownik?
Panie Powers, wcześniejsze rakiety testowe wielokrotnie zawodziły.
Powinniśmy się martwić o pana Sheparda?
W większości przypadków były to rakiety Atlas.
Już z nich nie korzystamy.
Rakieta Redstone, która wyniesie naszego astronautę na orbitę,
jest względnie niezawodna.
Względnie?
Tacie nic nie będzie?
Oczywiście.
Wróci bezpiecznie.
-Jeszcze kawałek? -Rakieta Redstone,
w której poleci Shepard...
Pani Shepard, proszę spojrzeć tutaj.
-Jak dzieci to znoszą? -Ilu was tam jest?
Louise?
Jesteście bezwzględni.
To ważna chwila. Chcą mieć jakiś materiał.
Chcą, by rozwaliło go na kawałki.
Takiej historii wyczekują.
- ...zdjęcie? -Pani Shepard, jakie są...
Zaraz zaczynamy.
Zapraszam.
Dave, chcesz usiąść bliżej mnie?
Nie, tu mam dobre miejsce, skarbie.
Cholera jasna.
Gordo.
Mów, Al.
Mam problem.
Dobrze. Wernher.
Alan musi się odlać.
Mamy dwie możliwości.
Możemy pozwolić mu na załatwienie potrzeby.
A to oznacza wielogodzinne opóźnienie,
przez co może nie wylądować przed zmrokiem.
Albo…
odwołamy start.
Kontrola, tu Stoney. Mamy dwie kiepskie możliwości.
KOMUNIKACJA Z KAPSUŁĄ KIEROWNIK LOTU
Kontrola?
Alan musi się odlać.
-Czysty tlen… -Zwarcie może wywołać pożar.
Czujniki biomedyczne są już podłączone.
-Jeśli zamokną… -Może być po misji.
I naszych karierach.
Ale wiesz, jak to jest z unikaniem ryzyka, Bob.
Nie można wysłać w kosmos zaszczanego astronauty?
Niech sika do kombinezonu.
Al, nie wstrzymuj się.
W porządku, Deke.
Ale wiesz, że mam w tyłku elektroniczny termometr?
Wiem.
Odłączymy zasilanie. Powodzenia.
No to jazda.
Włączcie zasilanie.
Załatwione.
Wznówcie odliczanie.
-Procedury tego nie przewidywały. -Prawda.
Falownik został wymieniony,
a do startu pozostały dwie minuty i 39 sekund.
Jeśli nie będzie już opóźnień, to zaraz zaczną sekwencję startową.
Żarty się skończyły. Czeka nas trudna przeprawa.
-Sieć? -W normie.
-Zabezpieczenia? -W normie.
-Zasięg? -W normie.
-Rakieta? -W normie.
-Kapsuła? -W normie.
-Trajektoria? -W normie.
-Stan astronauty? -Puls: prawie 200.
Ale nadal w normie.
Tu kontrola. Możemy ruszać.
No to pora na fajerwerki.
Jest w kapsule od około czterech godzin
i czeka na start,
który został opóźniony przez drobne problemy techniczne
-oraz niekorzystne warunki pogodowe. -Już są gotowi.
30 sekund.
Rakieta Redstone jest gotowa.
Kapsuła Mercury również.
Oto kulminacyjny punkt
trwających ponad dwa lata przygotowań.
Minęło dwa i pół roku od rozpoczęcia programu Mercury.
Dziesięć, dziewięć,
osiem, siedem…
Sześć, pięć, cztery,
trzy, dwa…
Jeden.
Przyjąłem.
Zaczyna się.
Leć, Al.
Dalej, Al.
Leć, Alan.
Leć, kochanie.
To wasz tata.
Paliwo w normie. Przeciążenie: 1,8 g.
Ciśnienie kabiny: 0,55 bara. Tlen w normie.
Trajektoria?
W normie.
Gdzie on jest?
Twój tata został pełnoprawnym kosmonautą.
Maksymalne ciśnienie dynamiczne.
Od razu lepiej.
Wyłączenie silnika za trzy, dwa, jeden.
Wyłączony.
Odrzucenie wieży.
Kapsuła gotowa.
Wyciągam peryskop i rozpoczynam zwrot.
Ręczne sterowanie.
Ręczne odchylanie.
Odchylanie w normie.
Shepard zachowuje się jak pilot doświadczalny,
przechodząc na ręczne sterowanie kapsułą.
Al, co widzisz na peryskopie?
No dalej.
Już patrzę.
Cholera, ale piękny widok.
Nie wątpię.
Odczyty w normie. Wszystko zgodnie z planem.
Shepard za chwilę znajdzie się na maksymalnej przewidzianej wysokości.
Aktywował sterowanie ręczne, aby móc powrócić na Ziemię.
Gdy kapsuła ponownie wejdzie w atmosferę,
czeka go najtrudniejszy moment w całym locie:
kulminacja przeciążenia.
Aktywuj rakiety hamujące.
Rozpoczynam sekwencję hamującą.
Wszystkie trzy aktywowane.
Sekwencja ponownego wejścia. Przejście na systemy stabilizujące.
Pełna stabilizacja.
Rośnie przeciążenie.
Trzy g.
Sześć.
Dziewięć.
Jestem cały.
Przeciążenie: dziesięć g.
-Temperatura w kapsule? -44 stopnie i rośnie.
Freedom 7, status?
No dalej.
Freedom 7, słyszysz mnie?
Freedom 7?
Tu Freedom 7. Wszystko gra.
Spisałeś się.
Aktywuję stabilizację.
Stabilizacja w normie.
-Aktywuj spadochron hamujący. -Tak jest.
Śmigłowce wypatrują już kapsuły.
Widać kapsułę ze spadochronem!
Kapsuła jest nienaruszona!
Cardfile, tu Freedom 7. Przekażcie to do kontroli.
Wysokość 450 metrów, spadochron jest cały.
Przyjąłem.
Gotowość na uderzenie.
Aktywuję system ewakuacyjny i rozpoczynam wyjście.
-Udało się, szwabie! -Oczywiście! To niemiecka technika!
Gratulacje.
-Poszło idealnie. -Gratuluję, Bob.
Ja również.
Deke!
-Dobra robota. -Dzięki i wzajemnie.
Bez obaw. Wkrótce też polecisz.
Zostaw transportery i podstaw mi nową rakietę.
Gratuluję, Bob.
Dzięki.
Dzień dobry, panie Shepard.
WIELKA BAHAMA BAZA SIŁ POWIETRZNYCH
Może i dostałeś najlepsze miejsce, ale lot za tym F-106 też daje kopa.
Gdy poleci Gus, błagajcie go o lot kontrolny.
Capisz kosmicznymi sikami.
Dasz radę nic nie robić przez dwa dni?
Trzeba to sprawdzić.
Nie zrobiłbym tego lepiej.
-Gratulacje, Al. -Dzięki.
Za ciężką pracę i farta.
Zdrówko.
Cześć, Dee.
Deke, poczekaj.
Co jest, Chris?
Znaleźliśmy coś dla ciebie.
Nową pracę.
-Stanowisko. -Tak?
Chcemy, byś pośredniczył
między astronautami a Kosmiczną Grupą Zadaniową.
Coś jak łączność z kapsułą, tylko permanentnie.
Jak to się nazywa?
Nie wiem, Deke.
-Łącznik astronautyczny? -Chyba mocznik.
No dobra, mądralo.
Sam coś wymyśl.
Dziękuję.
Było lżej?
Coś jak lot paraboliczny?
Czy może było inaczej w nieważkości?
Cóż, byłem mocno przypięty.
To niesamowite.
-Poczekaj i sam się przekonasz. -Nie wiem, czy dam radę.
Podekscytował się.
Niech się cieszy, póki może.
Nie mów, że emocje już opadły.
Nie było aż takich emocji.
Dłużej stałem dziś w korku, niż leciałem.
Całe 15 minut.
Mówisz, że czując 1550 kN pod tyłkiem, w ogóle cię to nie ruszało?
I sama nieważkość?
-Gwiazdy? -Nie widziałem żadnych gwiazd.
Nie widziałem niczego.
Przetrąciłem filtr interferencyjny, który przesłonił peryskop.
Nie mogłem go odciągnąć.
Wszystko było zamazane i szare.
Myślę, że jesteś przygnębiony po lądowaniu.
Mówiłeś dziennikarzom, że była to podróż twojego życia.
A co miałem mówić?
Tak to trzeba przedstawiać. Sam mi to pokazałeś.
A prawda jest taka…
że lepiej wyglądało to w symulatorze.
I jasne, to wielkie osiągnięcie.
Ale pewnie lepiej to wyglądało w telewizji niż w kapsule.
A czego się spodziewałeś, Al?
Nie wiem.
Na pewno nie niczego.
Niczego?
Poleciałeś w kosmos.
Jako pierwszy Amerykanin.
I możesz wrócić do domu, do cudownej żony i trójki córek.
To sporo jak na jednego człowieka. Nie jest to żadne "nic".
I nie jest to byle co. To wielkie osiągnięcie.
-Naprawdę tak uważasz? -Oczywiście.
Co jeszcze zostało?
Kolejny krok.
Czymkolwiek będzie.
Sporo myślałem o tym, co powiedziałem na naszym spotkaniu w San Diego.
O tym, że mamy pragnienia.
I o tym, jak nade mną panują.
Chyba się myliłem.
To ja nimi steruję.
Ale jeśli ich zabraknie…
nic we mnie nie zostaje.
Nieprawda, Al.
-Prawda. -Nie wierzę w to.
Bo nie można tak żyć.
Nie mamy wyboru.
Czegoś takiego się nie wybiera.
Mówiłeś, że nie chcesz być mną.
Właśnie dlatego. Nieważne, czego chcesz, John.
Jesteś taki sam. Żyjesz takimi samymi pragnieniami.
Przestań się oszukiwać.
-Trudy… -Zatrzymamy się w okolicy.
Pogadamy po zakończeniu roku szkolnego.
-To przez konferencję? -Tak.
Odchodzę przez parę słów. Dobrze mnie znasz.
I co dalej?
Jak mam wytłumaczyć córkom trwanie przy kimś,
kto mnie nie szanuje?
-To był żart. -Niezbyt śmieszny.
Dałem się ponieść chwili.
Trudy, co ty wyprawiasz?
Kocham cię.
Wiem. Dlatego nie jest mi łatwo.
Ale zawsze robisz to, co inni, Gordo. Na tym polega twój problem.
Mówisz głupie rzeczy w telewizji albo spotykasz się z Lurleen.
Prosiłam tylko o tę jedną rzecz.
Abyśmy byli w tym zgodni.
Pojechałabym za tobą wszędzie.
Zrobiłabym wszystko.
-Przyjechałam przecież tutaj. -Ciszej.
Dziewczynki są u sąsiadów.
Czyli wszystko już zaplanowałaś.
To może wykluczyć mnie z programu.
Szkoda, że choć raz nie pomyślisz o mnie.
Odchodzę.
Dołączam do Jerrie Cobb, a dziewczynki będą ze mnie dumne.
Przykro mi, jeśli to ci zaszkodzi, ale będziesz musiał jakoś z tym żyć.
Nie sądziłem, że cię tu zastanę.
A jednak jestem.
Przepraszam.
Powinienem to powiedzieć wcześniej i przepraszam, że tego nie zrobiłem.
Jestem z ciebie dumna, Alan.
Naprawdę.
Ale skrzywdziłeś mnie.
I sądzę, że nie przeżyłabym rozstania się z tobą.
Ale to nie znaczy, że bym tego nie zrobiła.
Ostatnie kosmiczne osiągnięcia…
25 MAJA 1961
…powinny uświadomić nam, tak jak to zrobiła misja Sputnika w 1957,
jaki wpływ będzie miało to przedsięwzięcie na ludzi z całego świata,
gdy spróbują oni podjąć decyzję,
którą ścieżką podążą.
Pora na dalsze osiągnięcia.
Na kolejny wielki amerykański projekt.
Pora, aby naród ten objął główną rolę w podboju kosmosu,
co może być także kluczem do naszej przyszłości na Ziemi.
Proszę zatem Kongres,
aby nie tylko podtrzymać zaplanowane przeze mnie wydatki,
ale zapewnić niezbędne fundusze i zrealizować następujące cele.
Po pierwsze, głęboko wierzę, że nasz naród powinien dążyć do tego,
aby do końca dekady
wysłać człowieka na Księżyc i sprowadzić go na Ziemię.
Żaden inny projekt kosmiczny nie jest bardziej wyczekiwany przez ludzkość
ani bardziej kluczowy dla dalszego odkrywania kosmosu.
Żaden też nie będzie trudniejszy ani droższy w osiągnięciu.
Proponujemy…
Księżyc?
W mordę.
-Właśnie obiecał niemożliwe. -Posługując się nami.
Obiecał, że do 1970 roku zrobimy coś,
co może nie być możliwe w 1980 albo 1990.
Chris, nie wiemy, czy to w ogóle będzie wykonalne.
Nie.
-Nie? -Za wcześnie na to, John.
NASA to agencja naukowa, a nie gra w pokera.
A prezydent o tym wie?
Bo właśnie postawił wszystkie nasze żetony.
Prezydent sporo mówi.
-Chodziło o zrobienie szumu. -Cóż, może i jestem naiwny, ale…
nie pozwoli Sowietom znów nas wyprzedzić.
Cierpliwości, John.
Cierpliwości…
Z całym szacunkiem, ale tego mi nie brakuje.
Wy, astronauci jesteście tacy sami.
Zależy wam tylko na sławie i chwale. Sami ważniacy.
Nie mam się za ważniaka.
Jestem bogobojnym Amerykaninem.
A w tym kraju pełno jest takich osób.
Których ambicje opisywano jako szaleństwo.
Którym mówiono, że próbują dokonać niemożliwego.
Którzy mocno czegoś pragną.
I nadal będą pragnąć.
Nie chcę chwały dla siebie. Moja chwała to chwała dla całego kraju.
Mój sukces to sukces całej ojczyzny.
Nie ma tu żadnych kamer, John.
Więc wiesz, że mówię szczerze. Nie przyszedłem tu pajacować.
Redstone to zabawka.
Jest za mała i za wolna.
Jeśli mamy tam lądować w ciągu ośmiu lat, potrzeba czegoś szybszego.
Rakiety Atlas są szybsze.
Musimy natychmiast wyruszyć w nich na orbitę.
Kraj na to zasługuje, prezydent tego wymaga,
a ja zrobię to pierwszy.
Nie da rady, John. To na razie niemożliwe
Nigdy nie polecimy na Księżyc, jeśli zamkną ten program,
bo potracimy wszystkich astronautów.
Rakiety Atlas ciągle wybuchają. Są zwyczajnie zbyt niebezpieczne.
Wiem…
i nie dbam o to.
Chodźmy.
Dwa koktajle waniliowe.
Wybacz, mam ostatnio sporo na głowie.
-Dzięki, że wpadłaś. -Jasne.
Przesłałam wyniki testów psychologicznych. Czekam już tylko na…
Trudy, muszę wycofać moje zaproszenie.
Nie dołączysz do programu.
Co? Dlaczego?
-Zdałam każdy… -Nie chodzi o ciebie,
tylko o twojego męża i to, co powiedział w telewizji.
Musimy odcinać się od takich poglądów.
Zostawiłam go.
Jesteśmy w separacji.
Od trzech dni mieszkam z dziećmi u znajomych.
Tylko, co na to NASA?
Nie pozwolą, by rozwódka była pierwszą kobietą w kosmosie.
Dobrze o tym wiesz.
Czyli nie mogę pozostać mężatką i nie mogę wziąć rozwodu?
Dobrze latam i tylko to się liczy.
Chciałabym, aby tak było.
Przykro mi, Trudy. Wiem, że to niesprawiedliwe.
Ale w takim świecie żyjemy.
A ja próbuję to zmienić.
Ale… jeszcze na to za wcześnie.
Co robisz?
Nie wiem.
Wracaj do łóżka.
PIERWSZY AMERYKANIN W KOSMOSIE POWITANIE BOHATERA
Niezła parada.
Będą je wyprawiać po każdym locie?
Nie. Nawet nie po Gusie, który jest następny w kolejce.
Niebo w gębie.
-Znosisz to nad wyraz dobrze. -A ty nie wydajesz się zaskoczona.
Tak jak mówiłaś w Cocoa. Jest łatwiej, odkąd wszyscy wiedzą.
Al poleciał, a ja nie. Co z tego?
-Dziwne. -Co?
Wyglądasz jak mój mąż.
-Ale… -Ale, co?
Zrobiło się romantycznie...
To właśnie mi wszystko ułatwiło. Powrót do ciebie i dzieci.
Nigdzie w kosmosie nie ma tego, co mam tutaj.
No chodź.
Zapraszam piękną panią.
ASTRONAUTA
Alan!
Co się stało?
Alan, co się dzieje?
Nieźle, co? Gratuluję.
SZEF BIURA ASTRONAUTÓW
Tutaj widzisz ustawienie skrzydeł względem linii horyzontu.
Tu mamy prędkościomierz i zegar.
A tutaj masz wysokość.
Gdy wzniesiemy się
i zrobię coś takiego, zauważysz, jak skrzydła opadają.
Widzisz je?
Fajne, co nie?
Spróbuj.
Gdy nią poruszysz, samolot wykona manewr.
Ostrożnie.
Ale z ciebie ryzykantka. Jeszcze raz, tylko delikatnie.
Bardzo dobrze. Właśnie tak.
Dlaczego mi to pokazujesz?
Abyś przejęła stery podczas lotu.
Chciałabyś?
Tak myślałam.
Wrócimy do taty?
Nie wiem.
Lećmy.
-Gotowa? -Tak.
W porządku.
O nie, tego nie dotykaj.
Musimy zacząć od włączenia tego.
Zrób to sama.
PODBÓJ KOSMOSU
Napisy: Krzysiek Igielski