DE 13E EEUW
Tijd om te gaan slapen, liefje. Leg dit maar weg.
Stil. Verstop je.
Staan blijven.
op de vlucht voor het bloedvergieten bij Kiyiv
vluchten hele families westwaarts, naar de veiligheid van de Karpaten
ver verwijderd van de rest van hun land
vestigen ze zich in een verzameling vreedzame gehuchtjes
Maksim. -Ja, moeder?
Ik heb een geschenk voor je.
Net als die van Ivan.
Vind je 'm mooi? -Ja.
Dit is het symbool van onze familie.
Ga met je vader mee en leer van hem, word een geweldige jager.
En vang wat eten voor me.
Waarom ben jij zo blij? Ik heb je laten winnen.
Weet ik.
Petro.
Wat vind je hiervan?
Mooie kwaliteit, hè?
Scherp. Sterk.
Ja, geweldig.
Ja, we gaan jagen na het festival.
Goed. De volgende keer.
Ja.
Ze doden niet alleen mijn schapen...
maar ze hebben mijn paardenstallen tot de grond toe afgebrand.
Deze wetteloosheid kan zo niet doorgaan.
Tugar Volk moet onze landerijen verlaten.
Ik kan Tugar Volk niet verbannen...
zonder hem op onze raadsbijeenkomst te vragen naar zijn kant.
Hij zal niet komen opdagen. Hij voelt zich boven ons verheven.
Ik weet dat jij en hij niet van Tukhlia zijn...
maar jij vocht aan zijn zijde in Kolka.
Waarom kun je niet tot hem doordringen?
Dat was lang geleden.
Hij is niet dezelfde man als toen.
Maksim. -Ja, vader?
Tugar Volk heeft een gids nodig om te helpen jagen op een beer...
die bij zijn landgoed is gezien.
Jij leidt de jacht en vraagt hem dan naar de volgende dorpsbijeenkomst te komen.
Zorg dat hij ermee instemt.
Vader, ik ben hier niet de meest aangewezen persoon voor.
Waarom stuurt u Ivan niet? Hij is overtuigender dan ik.
Dat is dan afgesproken.
Je vertrekt morgenochtend.
Tugar Volks dochter zou heel mooi zijn.
Als ze op haar vader lijkt, heeft ze vast een gezicht dat wolven verjaagt.
Dan passen jullie perfect bij elkaar.
Ivan.
Je praat te veel. Jij gaat met hem mee.
We kunnen dus zelf gaan kijken. -Hou je mond.
Wie je ook bent, je hebt veel sterkere handen dan mijn echtgenoot.
Is dat zo?
Hij blijft maar vragen wanneer hij met je mee mag op de jacht.
Ik weet het. Hij is nog niet groot genoeg, maar dat zal niet lang meer duren.
Ik ga morgen weer.
Buchon zal verdrietig zijn.
Misschien neem ik een geschenk voor hem mee terug.
Je neemt nooit iets voor mij mee.
Ik dacht dat ik genoeg was.
Dat dacht je dan verkeerd. -Is dat zo?
Ga je het hem vragen? -Ga jij dat doen?
Vader heeft jou deze taak gegeven.
Dit is vreemd. Ze erkennen uw heerschappij niet...
maar ze zijn bereid u mee te nemen op de jacht?
We kennen geen eenheid meer.
Ik zal ze laten zien hoe een echte bevelhebber leidt.
Vanaf hier kunnen we het best te voet gaan.
Een beest zou de paarden kunnen laten schrikken.
Kijk. Berensporen op de boomstronk.
Laat het ze weten. -Deze kant op.
Een gezicht dat wolven zou verjagen, hè?
Ga, ik haal de rest.
Ben je in orde?
Ja.
Hoe heet je?
Maksim.
En jij? -Myroslava.
Ben jij de gids die mijn vader helpt?
Ik ben hier eigenlijk om mijn vader te helpen.
Tugar Volk moet naar onze dorpsbijeenkomst komen.
In Tukhlia.
Tukhlia?
Maksim?
Alles is in orde, Ivan.
Jij eerst. -Nee, ik sta erop.
Maksim. Dank je wel.
Myro. Myroslava.
Waar is mijn dochter? Myro.
Ik ben in orde.
Blijf van haar af. -Help hem, alsjeblieft.
Laat ze. Kom mee. De jacht is voorbij.
Zonder Maksim zou ik nu dood zijn. -Wie?
Hij. Zijn naam is Maksim.
Maksim? En wat wil Maksim als beloning?
Ik deed het niet voor een beloning. -Mooi, dan gaan we naar huis.
Wacht, hij wil wel iets. -Natuurlijk. Wat wil je?
Ik vraag u als man, als krijger...
om naar Tukhlia te komen voor onze dorpsbijeenkomst bij volle maan.
Bewoners willen hun zorgen uiten.
Waarom zou ik een bijeenkomst van gepeupel bijwonen?
Wij zijn vrije mensen, net als u.
Als u en uw mannen in het recht staan, kom dat dan bewijzen.
Verschuilen is niet nodig.
Ik zou je kunnen laten afranselen, brutale smeerlap.
Vader...
Ik zal naar jullie boerenbijeenkomst komen, omdat ik daarvoor kies.
Maar nu is de jacht voorbij. Huiswaarts.
Soms denk ik dat God me een zoon gegeven heeft.
Gard.
Jij doet wel heel veel moeite om indruk te maken op een meisje.
Maar goed gedaan.
Tugar Volk komt naar de dorpsbijeenkomst.
Goed gedaan. -Met dank aan Maksim.
Bereid de festiviteiten voor.
En, hoe was het?
Hij heeft de dochter van de bojaar ontmoet.
Hoe heet ze? -Myroslava.
Hij is verliefd.
Van alle meisjes om uit te kiezen, val jij voor de dochter van Tugar Volk.
Hallo, mijn liefste. -Hallo.
Je vindt haar leuk.
Maakt niet uit. Ivan heeft gelijk, ze is de dochter van de bojaar.
Wij betekenen niets voor hen. -Is dat zo?
Weet je nog, toen Ivan de koppelaars naar Rosana's vader stuurde?
Toen Zora hem in zijn gezicht sloeg? -Inderdaad.
Natuurlijk. -Hij kon een week lang niet schieten.
Dat was het grappigste wat ik ooit gezien heb.
Maar kijk ze nu eens. Soms is het 't risico waard.
Waar denk jij naartoe te gaan, jongedame?
Ik wilde wat bessen gaan plukken.
Daar hebben we bedienden voor.
Ik wilde ze zelf plukken.
Geen sprake van. -Je laat me nooit ergens heengaan.
Ik ben zelfs nooit naar Tukhlia geweest, zoals ze dat noemen.
Die mensen zijn niet zoals jij ze afschildert.
Myro, die mensen bevechten mij om ons land.
Ze geven me geen respect.
En als je je rug naar hen omdraait, steken ze er een mes in.
Waarom redde een van hen mij dan?
Mijn dochter zal geen bessen plukken.
Bedenk maar iets anders om je te ontspannen.
Naar bed, jongedame.
Naar bed.
Ik hou van je.
Nee, ik ben het, Maksim.
Het spijt me, Myroslava. -Ben je gek geworden?
Mijn hart sprong zowat uit mijn borst.
Alleen zo kon ik langs je bedienden komen.
Kom naar beneden.
Sorry, er was geen andere ingang. -Myro, is alles in orde?
Wat gebeurde daar? -Niets.
Ik zag een rat.
Doe open, dan handelt Gard het af.
Nee, hij is nu weg. Ik ga naar bed. Welterusten.
Zeker weten dat alles goed gaat? -Ja.
Welterusten.
Wat doe je hier?
Ik kwam je uitnodigen voor de festiviteiten vanavond.
Festiviteiten? -Ja, een grootse viering voor Perun.
Het is ons grootste festival. Er wordt gezongen en gedanst.
Er is veel mede en heerlijk eten.
En er is een enorm vuur dat je moet zien om het te geloven...
maar je kunt het al helemaal vanuit de vallei zien.
Jij glipte hier binnen om mij daarvoor uit te nodigen?
Ik weet niet waar ik met mijn hoofd zat.
Het spijt me dat ik je gestoord heb.
Is deze jurk geschikt?
Maar zonder de dolk.
Goed.
Dus je gaat mee?
Hoe wil je ons naar buiten krijgen zonder dat mijn vader ons ziet?
Moeder, vader, dit is Myroslava.
Myroslava, dit is mijn moeder, Rada. -Aangenaam.
Insgelijks. Je bent hier heel welkom. -Dank u.
Dit is mijn vader, Zakhar.
Aangenaam. Uw zoon heeft mijn leven gered.
Dan hebben we drie dingen om de goden voor te danken.
Maksims heldendaden, de spijzen tijdens dit feest en jouw leven.
Zij heeft de beer gedood.
En dit hier is oom Korhun. -Aangenaam.
Ze is heel mooi.
Ja, ze is heel mooi, oom Korhun.
Net als jij. Waarom haal je niet nog wat mede?
Ja, mede.
Mijn broer is hier ook ergens. Heb jij broers en zussen?
Was dat maar waar.
O, daar is hij.
Ik herinner me hem van de berenjacht.
Hij is soms ruw tegen me, maar hij bedoelt het goed.
Ik zou niet weten wat ik zonder hem moest.
Dit doet denken aan 'n feest dat m'n vader voor m'n moeder gaf toen ik klein was.
Iedereen zong en danste.
Mijn ouders hebben vast de hele avond gedanst.
Mijn moeder had een witte jurk aan en een bloem in haar haren.
Wat is er met haar gebeurd?
Het spijt me. -Nee, het is al goed.
Ik wilde het niet ongemakkelijk maken.
En jij? -Wat?
Heb je leren dansen?
Kom.
Heb je plezier? -Heel erg.
Wees lief voor mijn jongen.
Wat mooi.
Dat zijn giften aan onze hoeder. De Schildwacht, zie je?
Eigenlijk een reus die onze vallei beschermt.
Een reus?
Volgens de legende. -Welke legende?
Nou, lang geleden...
toen vriendelijke en wijze reuzen over dit land doolden...
vervloekte de kwaadaardige godin des doods Morana het.
Alles in het water stierf door haar...
en het hele gebied eromheen verloor al het leven.
Er waren geen dieren, geen bomen...
alleen kale rotsen.
En de machtige koning der reuzen zag dit.
En hij nam zijn enorme hamer...
en bracht het rotsbekken een enorme klap toe...
die z'n muren openspleet en de vloek ophief.
En het hele gebied kwam meteen tot leven.
Morana was uiteraard woest.
En met een ijselijke gil veranderde zij de koning der reuzen in steen.
Maar hoe hard ze ook probeerde en wat ze ook deed...
ze kon al het leven dat tot bloei was gekomen, niet meer ongedaan maken.
Daarom kozen mijn voorouders ervoor om hier te gaan wonen.
Ik zie het voor me.
En als Morana ooit terugkeert, dan zal de koning ontwaken...
en ons weer beschermen tegen haar toorn.
Ik begrijp waarom je zoveel van deze plek houdt.
Ik moet terug.
Voor meerdere dagen eten. Eet het brood voor het oud wordt.
Zal ik doen. -Het was fijn u te zien, oom Korhun.
Een veilige reis terug naar uw dorp en succes met uw zus.
U weet hoe graag ze praat tijdens deze tochten.
Dat hoorde ik.
Maak je geen zorgen. Ik heb genoeg mede om mijn oren te kalmeren.
Het was fijn om jullie allemaal te zien.
Oosta, heb jij Maksim gezien?
Daar komt hij aan.
Moeder, sorry dat ik zo laat ben. -Je hebt vast een mooie avond gehad.
Buchon, zeg gedag tegen je moeder.
Vaarwel, mijn liefste. -Doe ze de groeten.
Zorg voor je broer. -Zal ik doen.
Een veilige reis. -Tot snel.
Tot ziens.
Wat?
O, ja. Jagen. Ja, we gaan.
We gaan. Ja.
Nee, ik heb geen honger.
Nee, ik had het druk. Druk.
Ja, hij had het druk met een jongedame.
Er zit daar niets. Kom mee.
Oosta, stop.
Wat doe je? Ik ben het, Maksim.
Het is al goed. -Maksim.
Ja, ik ben het. Het is al goed.
Je bent veilig. -Wat is er gebeurd?
Duivels.
Duivels op paarden. -Wat bedoel je? Waar is de rest?
We kwamen aan bij Korhuns dorp...
maar dat is tot de grond toe afgebrand. Er is niets van over.
Ik ontsnapte ternauwernood en heb niet gezien...
wat er met jullie moeder of Rosana is gebeurd.
Het spijt me.
Kun jij zelf terugkeren naar Tukhlia?
Ga dan en vertel onze vader wat je ons hebt verteld, begrepen?
Ga dan. Nu. -Vooruit.
Oom Korhun. Ivan.
Jullie moeder... Rosana...
Ze namen ze... -Wie heeft ze meegenomen?
Nee, er is geen tijd om de lichamen te begraven.
Dat begrijpen de goden wel.
Waar wachten we op?
Heb geduld. Er patrouilleren twee wachters.
We benaderen ze vanuit het oosten. Alleen met zwaarden.
Snel en stil.
Vooruit, kies maar.
Wie zal sterven? Jij? Ik?
Ik nu, hè?
Niet bang zijn. Ben je al eens doodgegaan?
Je kunt het maar één of twee keer doen.
Jij bent het.
Je hebt me verslagen. Jij hebt gewonnen.
Goed gedaan.
Kom maar, kleintje. Schiet op.
Laat ze met rust. Rosana, bescherm de rest.
Nee. Rada. Hou op, alsjeblieft.
Wij hebben niets gedaan. Hou op.
Maksim, jij volgt moeder.
Petro en ik gaan Rosana en de rest halen.
Lopen.
Wegwezen.
Kom eens. Kom.
Hé, ik zal je een uitdaging geven.
Ik wil je iets vertellen.
Hou je van een uitdaging?
Jullie hebben me allemaal proberen te doden...
en jullie hebben allemaal gefaald. Jij zou geluk kunnen hebben.
Stil. Schiet op, Petro.
Kom op, ga de uitdaging aan. Dood mij eerst.
Dood me. Doe het nu meteen. Vooruit.
Het is zwak om eerst 'n vrouw te doden. Zwak.
Wees een vent.
Ga met Petro mee en breng ze allemaal in veiligheid. Haast je.
Doe het.
Kom op.
Moeder. -Mij ook.
Maak me los, kom op. Maak me los.
Hé, hier. Kom op.
Moeder.
Moeder, gaat het? -Je moet de rest halen.
Kom op. -Petro.
Je nam er je tijd voor. -Mond dicht.
Lopen.
Laat eens kijken.
Daar is geen tijd voor. We moeten gaan.
Neem moeder dezelfde weg terug. Ik probeer tijd te winnen. Vooruit.
We zien je in de grotten.
Vooruit. -Ik help jou.
We zijn er bijna.
Doorlopen.
Ga naar mijn familie, ik kom achter je aan.
Hé, kom.
Wat doe je?
Ik ga wat Mongolen pakken. -Wat bedoel je?
Er zijn er te veel, dat is zelfmoord. -Kan me niet schelen.
Ik heb nog een appeltje met ze te schillen.
Als je naar buiten gaat, breng je iedereen in de grot in gevaar.
Waarom zou dat me tegenhouden? -Alsjeblieft.
Maksim, haast je, er is iets met je moeder. Kom.
Denk eraan, familie gaat voor alles.
Maksim.
Wat is er gebeurd?
Ik kan het bloeden niet stelpen.
Toen wij hier aankwamen, was hij al dood.
Ik vind het zo erg, mijn Khan.
Laat me alleen.
Genees de bomen...
zodat ze om je kunnen huilen.
Laat onze Grote Moeder, Mokash...
hevige regen uitstorten, zodat zij ook om jou kan huilen.
Waak over Rada's ziel, nu zij deze wereld verlaat...
en naar de volgende gaat, waar grotere goden haar opwachten.
Merke.
Zoek uit aan wie die toebehoort.
Ik weet dat jullie je zorgen maken om jullie levens en landerijen...
maar we zijn bijeengekomen om ons geschil op te lossen met Tugar Volk...
om samen met hem en zijn leger sterk te staan tegen de Mongolen.
Hij komt niet. Dat heb ik toch gezegd? Hij voelt zich boven ons verheven.
Wat doen we nu?
Heb vertrouwen, oude man. Kijk.
Ruiken jullie dat? De stank van heidense zwijnen.
Inwoners van Tukhlia...
ik ben hier vandaag niet gekomen omdat jullie mij geroepen hebben.
Ik ben hier uit vrije wil gekomen.
Desalniettemin stellen we je komst op prijs.
Ik zou zeggen dat het goed is om je te zien, Zakhar...
maar we weten allebei dat dat een leugen zou zijn.
Ja, dat klopt.
Kijk, deze akte benoemt me tot jullie leider...
jullie bojaar van al deze landerijen.
Denk je dat we jou respecteren door dat stukje perkament?
Je dwingt ons in een overeenkomst waar we geen inspraak in hadden.
Acht jij het niet verkeerd als ik zonder jouw toestemming te vragen...
jouw zwaard zou nemen en het aan mijn zonen zou geven?
Het Mongoolse leger nadert.
Ik ben hier om jouw mensen te beschermen...
zoals jij niet eens je eigen vrouw kon beschermen.
Maar ik zal jullie aan jullie eigen lot overlaten...
en aan de Mongoolse hordes.
Laat de goden beslissen.
Als jij wint, kun je in Tukhlia blijven...
en aanvaarden we jouw heerschappij.
Jullie zullen mijn heerschappij aanvaarden, maar eveneens...
zullen jouw zonen...
in mijn huis dienen.
Maar als wij winnen, zul je naar Gallich gaan om je mannen te verzamelen...
om zij aan zij met ons tegen de Mongolen te vechten, als gelijken.
Afgesproken?
Afgesproken.
Gard.
Vader, ik weet dat je Ivan wil kiezen, maar kies mij alsjeblieft.
Weet je dit zeker? -Laat de goden beslissen.
Laag blijven. Gebruik zijn formaat tegen hem.
Dat is dan beklonken.
Er is niets beklonken.
Ik heb hier in meer dan 20 veldslagen bloed verspild.
En jij denkt dat ik een overeenkomst met een landsman nakom?
De krijger die ik ooit kende zou het niet wagen zijn eer kwijt te raken.
Ben jij een leugenaar en een lafaard?
De krijger die ik ooit kende...
zou niet in de aarde en schijt wroeten als een of andere boer.
Ik zal het leger uit Gallich halen...
en we zullen zij aan zij vechten.
Als je dat nog steeds kunt, oude man.
Sta op.
Dank je.
Verzamel de benodigdheden.
En waag het niet te stelen van mijn mannen.
Niet zo indrukwekkend als een beer verslaan, maar ik kon je niet helpen.
Was je hier de hele tijd? -Ja.
Ik hoorde van je moeder. Ik vind het zo erg.
Ik ben dankbaar dat je haar nog ontmoet hebt.
Jouw moeder leek op de mijne.
Vriendelijk en lief.
Haal mijn paard.
Ik moet gaan voordat mijn vader mij ziet.
Maar ik zie je snel weer.
Van wat we weten is de veiligste weg westwaarts, hier of hier.
Voorraden en versterkingen zijn schaars.
Het bergterrein is moeilijk voor ons om te doorkruisen.
Maar als we door de vallei steken...
zullen we weinig weerstand tegenkomen.
We denken dat de amulet...
afkomstig is uit een van de dorpen in de bergen.
We gaan de bergen in.
Merke. -Ja, mijn Khan.
Neem je mannen mee naar deze dorpen. Zoek de verantwoordelijken.
Ik jaag graag op zwijnen.
Vandaag...
zijn jullie zwijnen.
Van wie is dit?
Ik zweer dat ik het nog nooit gezien heb.
Doe hem geen pijn.
Waarom doe je dit?
Tugar Volk.
Wat is er gebeurd?
De Mongolen hebben Tugar Volk en Myroslava ontvoerd.
Ze verzetten zich, maar hebben niet lang meer.
Met hoeveel zijn ze? -Zo'n 20, misschien minder.
Myroslava. -Haal je broer en ga erheen.
Waar is iedereen?
Ze waren hier toen ik vertrok. Ze zijn vast binnen.
Hoe kon u hem vertellen dat de ketting aan Maksim toebehoorde?
Die dwazen hebben de zoon van de Khan gedood.
Ik geef hem wat hij wil zodat wij het overleven.
Maksim en zijn familie behoren tot uw volk.
Hoe kunt u ze zo verraden?
Door hem één familie te geven, red ik er duizenden.
Dat is wat een ware leider doet.
U beloofde zij aan zij met de dorpelingen te vechten.
Wees degene die ons verenigt in de strijd tegen de Mongolen.
Dwaas. Jij bent een dwaze meid.
Je hebt geen idee van het offer dat ik heb gebracht.
Jij hebt het over deze mensen verenigen, maar daar weet je niets van.
Jouw moeder begreep nooit...
Mijn moeder offerde alles op voor haar dierbaren.
En waar was u?
U bent een lafaard.
Ivan, het zijn er te veel.
Ga naar het huis.
Naar binnen. Snel.
Naar het huis. Lopen.
Bohun, stop. Het is Ivan.
Zoek dekking. Maksim, naar de ramen.
Er zijn tenminste gerieflijke bankjes om op te sterven.
Je begeert echte macht. Maar die zul je nooit hebben.
Jouw mensen kunnen zich niet verenigen.
Onze grote Dzjengis...
heeft ons de behoefte aan eenheid ingeprent.
En anders dan jullie, vechten wij om onze overleving veilig te stellen.
Om onszelf te voeden.
Jij geeft overduidelijk niets om jouw mensen.
De dood van deze dorpelingen, deze moordenaars...
zal iedereen een lesje leren.
Brand het af.
Dit is mijn huis.
Ik was verrast te horen dat jij tot bojaar was gemaakt.
De laffe man die voor mij knielde in plaats van te sterven.
Ik ben vandaag in een gulle bui.
Ga maar. Ik gun je de kans om je huis te redden.
Er komt iemand aan.
Luister.
Jullie zijn krijgers en jullie hebben jezelf bewezen.
Maar jullie hebben de enige zoon van de Khan gedood.
Hij zal doorgaan tot jullie dood zijn.
Offer jezelf op...
dan worden jullie families gespaard.
Ik smeek het jullie. Dit is zinloos.
En ik zweer dat ik de inwoners van Tukhlia zal beschermen.
Tot in het hiernamaals, verrader.
Brand het plat.
Ze gaan ons uitroken.
Hé, de wind staat gunstig voor ons.
We gebruiken de rook als dekmantel en vallen hen van voren aan.
Maksim heeft gelijk. Maak je klaar.
Wat doe je? Jij hoort bij ons. -Ik ben geen boerenkinkel.
Hou op. Genoeg.
Bor, jij en je mannen zijn Tukhlianen. Vecht met ons mee.
Maksim...
Maksim. Ben je gewond?
Hé, je bijl.
Vooruit.
Maksim, niet doen.
Geef me mijn eigen pijlen.
Die mannen. Dood ze allemaal.
Tugar.
Neem de boogschutters mee. Bezorg me de hoofden van die moordenaars.
Goed, mijn Khan. Volg mij.
Schieten.
Halt.
We hebben de meesten gedood, mijn Khan.
En de twee broers?
Ik neem mijn hele leger mee naar de top van de Karpaten.
Ik brand alles af waar jij waarde aan hecht.
Jij zult mijn gids zijn.
Misschien spaar ik dan nogmaals je waardeloze leven.
Mijn kind.
Tugar Volk is een bondgenoot van de Mongolen.
Ze zitten vlak achter ons.
Ivan. Breng hem naar binnen.
Hij is geraakt door een gifpijl.
Rosana, Buchon...
Petro, haal Rosana en Buchon. Snel.
Ik vind het zo erg, mijn zoon.
Het is al goed, vader.
De goden verwelkomen mij.
Het was me een eer, broertje.
Leid je leven.
Jouw tijd is aangebroken.
Wat is er gebeurd?
Ivan. Nee...
Het is al goed, mijn liefste. Het is al goed.
Ik ben er.
Ik ga niet weg. Dat beloof ik.
Ik zal je weer zien, in de volgende wereld.
Buchon.
Niet huilen, mijn zoon. Niet huilen.
Je moet sterk zijn.
Bescherm je moeder en onze familie.
Niets is belangrijker dan dat.
Het is al goed.
Ik zal altijd over je waken.
Maksim... -Hoe?
Hoe kun je je hele leven de ware aard van je vader niet kennen?
Hoe moet ik jou dan vertrouwen?
Jaren geleden kwam er een man naar ons huis in Gallich.
Hij joeg mijn vader angst aan op een manier die ik nooit eerder zag.
Toen begreep ik het niet, maar vandaag...
toen ik zijn afschuwelijke stank rook in mijn huis...
wist ik dat hij het was.
Burunda Khan.
Onze moeders verdienen meer.
Mijn broer zou gewild hebben dat jij dit kreeg.
Hij was een eervol man.
Ik wil niet dat jouw familie hetzelfde overkomt als de mijne.
Je hebt genoeg gedaan. Jouw familie heeft je nodig.
Ga naar huis. -Naar huis?
Dat heb ik niet.
Mijn prachtige vrouw en mijn zevenjarige dochter...
dineren al met de goden.
Dus voordat ik me bij mijn familie voeg...
zet ik dit recht.
Wij zetten dit recht.
Mijn beste dorpsgenoten en gerespecteerde buren...
we hebben maar heel weinig tijd.
Onze verkenners bevestigen dat het Mongoolse leger ons tegemoet rijdt.
Ze zullen niet stoppen tot ze ons allemaal hebben vermoord.
Ze zijn met duizenden meer dan wij. We moeten vluchten.
Alleen zo kunnen we overleven.
Zelfs als we nu zouden gaan, zouden hun paarden ons inhalen.
En wat dan?
Ik heb wellicht een oplossing.
We kunnen alles verzamelen en Tukhlia verlaten...
naar de andere kant van de berg.
En als we er allemaal doorheen zijn gegaan...
halen we de Schildwacht neer...
en breken we de dam...
waardoor er een rivier ontstaat tussen ons en de Mongolen.
Daar hebben we geen tijd voor. Ze zijn al te dichtbij.
Een aantal van ons houdt hen tegen.
De toegang naar Tukhlia is smal.
Als we al onze strijders op dat punt verzamelen...
kunnen we het Mongoolse leger tegenhouden...
en jullie de tijd geven om te vluchten. Jullie moeten kiezen.
Laat je de persoon naast je in de steek en red je alleen jezelf...
of verenigen we ons, beschermen we elkaar...
en vechten we voor wat zin heeft.
We vechten.
Ik heb je nog niet bedankt.
Waarvoor?
Dat je mijn leven redde. De tweede keer.
Volgens mij heb je me ook niet voor de eerste keer bedankt.
Dat is waar.
Dank je.
Myro, vanaf het moment dat ik je zag...
Het is heel eenvoudig. Omhoog.
Onze grootse beschermheer...
onze voorouders zagen u als onze hoeder...
verbreek nogmaals Morana's kwaadaardige macht.
Vernietig op uw grootse wijze deze laaghartige vijand.
De Mongolen zullen er halverwege de dag zijn.
Het is een voorrecht om eervol te sterven.
En als we vandaag sterven, dan doen we dat als krijgers.
Ik zal graag voor jullie sterven.
Op mijn bevel.
Trekken.
Vernietig die moordenaars.
Vorm linies.
Schieten.
We houden dit niet lang meer vol. -Ik kijk of iedereen uit Tukhlia weg is.
Terugtrekken.
Bohun.
Hebben we al gewonnen? -Ik dacht dat je dood was.
Dacht je dat die kleine Mongolen mij iets konden aandoen?
Mijn Khan, elke dorpeling vecht voor tien.
We moeten ons plan aanpassen. Ons terugtrekken van de berg...
Tugar...
Neem de mannen mee.
Ik wil dat het dorp voor zonsondergang verwoest is.
We zijn klaar.
Licht de anderen in. De dam is onze volgende zet.
De laatste dorpeling heeft Tukhlia zojuist verlaten. We zijn klaar.
Maksim. -Ga weg.
Neem haar mee en schiet op.
Schiet op, alsjeblieft.
Verwoest de dam.
Goed, verzamelen, mannen. Voor Maksim.
Ik zal al jouw dierbaren vinden...
en jij zult toekijken als ik ze als vee afslacht.
Dan zullen jij en ik dezelfde pijn delen.
Merke, steek alles in de hens.
Neem mijn lijfwachten mee. Rij vooruit.
Kijk hoeveel dorpelingen er nog zijn.
Trekken.
Die dorpelingen mogen die rots niet neerhalen. Maak die beesten af.
Trekken.
Ik kom terug.
Aanvallen.
Vort. Wegwezen.
Kom.
Jij hebt dit gedaan.
Zakhar, we willen een veilige aftocht.
Ik zal je zoon sparen.
Myroslava, geef me je handboog.
Dood hem.
Vader.
Mijn zoon, ik wist dat je op tijd zou zijn.
Vermoei je niet. Onze mensen zijn veilig.
Je moeder was zo trots op jou.
Ik ook.
Myroslava...
zorg goed voor mijn zoon.
Moeder en Ivan wachten op je.