Met Clara. Ik ben er niet. Laat een bericht achter.
Weer met mij. Ik bel alleen om te zien of je opneemt.
Ik mis je.
Vandaag is gedenkwaardig.
Een historische dag als voormalig Duitse bondskanselier Adolf Hitler
terechtstaat voor misdaden tegen de mensheid
door een Internationaal Straftribunaal.
Het hoogtepunt van een surrealistische twee maanden
waarin gebitsgegevens en afdrukken de waarheid hebben bewezen.
Er zijn onderzoeken geopend naar hoe Hitler
in staat was om zijn eigen dood in scène te zetten en gerechtigheid te ontlopen.
Men neemt aan dat een groep
undercover 'nazi-jagers' Hitler voor het gerecht heeft gebracht.
Slechts één lid is publiekelijk geïdentificeerd.
De vrouw die eigenhandig met Adolf Hitler de Amerikaanse ambassade binnenliep
in Uruguay.
Voormalig FBI-agent...
Voormalig agent van de FBI...
Millicent Morris.
Hoe heb je hem opgepakt?
Wil je hem dood?
Is de doodstraf gepast?
Hé, gaat het?
Was mijn Murray maar hier om dit te zien.
Hij is hier.
Hij ziet dit.
Hij heeft een speelgoedwinkel.
Heinz Richter opende 20 jaar geleden de speelgoedwinkel Red Balloon.
Hij woont alleen in Forest Hills.
- We zijn dichtbij, maar hebben meer nodig. - Meer?
Ja, we hebben meer nodig. We moeten 100% zeker zijn.
- Maar, Ruth... - Ze heeft gelijk.
Deze man is 'n verzamelaar.
Hij heeft iets van zijn vroegere leven bij zich.
Dat verzeker ik je.
- Breek in. Kijk wat je vindt. - Meyer, dat kan ons ontmaskeren.
Een onschuldige man doden? Van dat soort dingen kunnen we nooit herstellen.
We zijn heel dichtbij. Bevestig het.
Ik zal kijken wat ik kan doen.
Goed.
Ja.
Te bedenken dat we hem na al die jaren misschien eindelijk gevonden hebben.
- Kijk wat we hebben gecreëerd. - Het is geweldig.
Het is niet het enige wat we gecreëerd hebben.
Ze was een prachtig meisje, Naomi.
Mijn moeders naam.
Je moeder was een heilige.
Ik dacht dat ze dat zou doorgeven.
Maar ze was een lastpak.
- Vroegrijp, stoutmoedig... - Zoals haar moeder.
Maar ze leek ook op haar vader. Ze was aardig en goed.
Ik zou willen dat je haar had ontmoet.
Ik ook.
Kijk me aan. Kijk.
Ze had jouw ogen.
Ik herinner me dat hij je dit aandeed in die vreselijke kamer.
Ik kon het ook voelen.
Geschroeid in mijn eigen hart.
Zo veel littekens.
Ja. We zijn slechts littekens.
Ik ben zo blij dat ik jou gevonden heb.
Eindelijk heb ik je gevonden.
Laat hem leven.
Beveiliging is extra alert bij de rechtbank in München.
Duitsland heeft bedreigingen ontvangen
van een mogelijke terreuraanval door extremisten.
Het wordt een emotionele dag,
aangezien er kampoverlevers aanwezig zijn.
Wat ziet hij er oud uit.
Ja.
Autoriteiten zijn bang voor een aanval.
Ze moeten bang zijn.
Showtime.
Hitler staat terecht voor vijf rechters.
Boris Fedorov van Rusland, Marion Jenneret van Frankrijk,
Archibald Hollings van Groot-Brittannië,
Lorraine Collins van de VS,
en hoofdrechter Wolfgang Mueller van Duitsland,
wiens objectiviteit betwijfeld wordt
door vermeende banden met het naziregime als rechtenstudent.
Rechter Mueller heeft niet gereageerd op de beschuldigingen.
We staan voor het Internationale Tribunaal voor Oorlogsmisdaden
in naam van de staat tegen Adolf Hitler.
Velen zien deze zaak als het proces van het millennium.
Ik wil erop wijzen met deze agent van de rechtbank
als voorzitter, dat dit een rechtszaak is zoals alle andere.
We zijn hier om de onschuld of schuld van deze persoon vast te stellen
buiten redelijke twijfel over de misdaden waarvan hij wordt beschuldigd.
Onthou, mijn mede-rechters en ik moeten tot een unaniem besluit komen
voor de uitspraak definitief wordt.
Mr Frankel, het is de zaak van de aanklager.
Hoewel het niet overdreven is om te zeggen dat onze zaak een enorme taak bood
om de ernstige misdaden te tellen van de beschuldigde, Adolf Hitler,
blijft het feit dat onze zaak relatief eenvoudig is,
gezien het werk van onze voorgangers en het gevestigde precedent
door het militaire tribunaal in Neurenberg en de processen na de oorlog.
We zijn ervan overtuigd dat we u
een uitgemaakte en waterdichte zaak kunnen presenteren.
Bedankt.
De verdediging mag nu opstaan en hun zaak uiteenzetten.
Maak ze af.
Verrader.
Jood. Hoe kun je hem bijstaan?
Orde. Er zal orde zijn.
Edelachtbaren,
ik sta voor u
namens mijn cliënt, Adolf Hitler.
En...
Ik ben hier niet om te bepleiten dat mijn cliënt geen monster is,
dat hij geen dictator was of moordenaar.
Ik ben hier om zijn recht op een vrij en eerlijk proces te verdedigen.
En ik ben hier om te bepleiten dat Adolf Hitler
niet schuldig moet worden bevonden aan de specifieke beschuldigingen.
Bedankt.
We gaan verder.
Vertel ons alstublieft uw beroep, Mr Speer, tussen 1942 en 1945.
Ik diende het Reich als Minister van Bewapening en Oorlogsproductie.
Dit is een beëdigde verklaring.
Wilt u de gemarkeerde sectie voorlezen?
'Jodenhaat was Hitlers motto en het centrale standpunt.
'Misschien zelfs het element dat hem motiveerde.
'Ik was aanwezig bij de zitting van de Reichstag van 30 januari 1939
'toen Hitler ons verzekerde dat in het geval van een oorlog
'niet de Duitsers, maar de Joden zouden worden vernietigd.'
Wanneer hoorde u voor het eerst over Adolf Hitlers plan
om de Joodse bevolking uit te roeien?
- Bezwaar. Leidend. - Bezwaar toegekend.
In 1945 vaardigde Hitler zijn zogenaamde Nero-bevel uit.
Waar vroeg dit beleid om?
Alles van waarde binnen het Reich wat door de vijand gebruikt kon worden
voor de vervolging van de oorlog moest worden vernietigd.
En waarom gaf hij dit bevel?
- Bezwaar. Speculatie. - Toegekend.
- Deze getuige zal... - Ik heb gesproken.
Ga verder.
Toen u Adolf Hitler voor het laatst zag in zijn bunker in Berlijn,
wat zei hij toen?
Hij zei
dat zijn grootste spijt was dat hij de Joden niet had afgemaakt.
Waarom denkt u dat dat zijn grootste spijt was?
Bezwaar. Speculatie.
- Toegekend. - Het is...
Toegekend, zei ik.
- ...binnen de aanklagers... - Toegekend.
Juist.
Onzin.
Raadgevers, naar onze vertrekken.
Mag ik meer dan een vraag stellen
alvorens een extralegaal bezwaar in te dienen?
Bent u klaar?
Ja.
Edelachtbaren.
Ik wil u eraan herinneren,
dat de bewijslast in dit geval op u rust.
Met zekerheid moet u Hitlers schuld voor misdaden tegen de vrede bewijzen,
oorlogsmisdaden, misdaden tegen de mensheid
en samenzwering om die misdaden te plegen.
Uw aanklachten.
Als u dit buiten redelijke twijfel kunt doen,
oordeel ik in uw voordeel.
Indien niet, zal ik in het zijne oordelen.
Zo simpel is het.
Is het duidelijk?
Ja.
Goed.
Ik doe gewoon mijn werk.
Het juiste doen.
We zijn beide Joods
en toch vinden we allebei iets anders het juiste om te doen.
We gaan nu over tot getuigenissen van overlevenden.
De rechtbank moet voorbijgaan aan de abstractie van genocide
en het van de slachtoffers zelf horen.
U mag doorgaan.
Ik roep nu naar voren Miss Mindy Markowitz
uit Brooklyn, New York, via Kalisz, Polen.
Wilt u uw naam noemen?
Mindy Markowitz.
- Abraham Putnitsky. - Esther Schwartzman.
- Vadoma Orsos. - Isaac Wolff.
- Sara Weil. - Wilt u vertellen waar u geboren bent?
- Kalisz, Polen. - Berlijn, Duitsland.
- Ostrava, Tsjecho-Slowakije. - Zalaegerszeg, Hongarije.
- Wenen, Oostenrijk. - Łódź, Polen.
Kunt u ons vertellen wat er met u gebeurd is onder het naziregime?
De Gestapo nam ons mee uit ons kleine appartement
en dwong ons op veewagens.
- Bezwaar, edelachtbaren. - Op welke gronden, raadsman?
Het spijt me ten zeerste wat Mrs Markowitz doorgemaakt heeft,
maar ik maak bezwaar op grond van relevantie.
Edelachtbaren,
in een tijd waarin de waarheid omtrent de Holocaust vaak
en vurig ontkend is,
gekleineerd en vergoelijkt,
is het belangrijk om de fundamentele waarheid vast te stellen
dat de Holocaust plaatsgevonden heeft.
Dat het een systematische campagne van genocide was door actoren en naties,
van wie velen wensten dat het slechts fantasie was,
die resulteerde in de dood van 11 miljoen
mannen, vrouwen en kinderen.
En werd bedacht en geëxecuteerd door de man die in die glazen doos zit.
Als de getuigenis van deze overlevenden niet relevant is,
weet ik niet wat dat wel is.
Afgewezen. U mag doorgaan.
We zaten met tientallen in de veewagen.
Geen ruimte om te zitten of naar de wc te gaan. Er was amper lucht.
De nazi-bewaker schoot mijn vader voor mijn ogen neer.
Mijn moeder ook.
- En toen lachte hij. - 'Links, rechts.'
Dat zeiden de nazi-bewakers.
Ze lieten haar rechtstreeks de gaskamers in marcheren.
En we zagen de vreselijke zwarte rook uit de crematoria komen.
Ze was zeven jaar oud.
Mijn dochter.
Mijn vriend en ik werden gedwongen tot een dodenmars.
Halfnaakt. Uitgehongerd.
Sneeuw viel op onze hoofden toen we het geallieerde geweervuur hoorden.
De bewakers wezen mij een rol toe. Ik moest
de lijken naar de massagraven brengen.
Ik kon het niet verdragen. Dus ik vluchtte.
Hij was een prachtige jongen.
Aaron.
Toen we bij de kampen kwamen,
probeerden de nazi's ons te scheiden.
Mijn man, Murray, wilde Aaron niet loslaten.
De nazi-bewaker
scheurde Aaron uit Murray's armen
en schoot mijn kleine jongen in de borst.
Ik mis hem elke dag.
Ik mis mijn Murray ook.
Wat zou het leven anders zijn als dit alles er niet was geweest.
Als jij er niet geweest was.
Ik heb lang gedroomd van deze dag, de dag
dat ik je onder ogen zou komen
en je zeg hoe ik me voel.
- Bezwaar, Edelachtbaren. - De dag dat ik eindelijk gehoord word.
Miss Markowitz, richt uw opmerkingen tot de bank,
niet de beklaagde.
Ik was nog maar een jong meisje voor dit alles.
Ik danste graag op Marlene, las stuiversromans
en ik studeerde.
Ik was gewoon een persoon.
We waren gewoon mensen.
En jij probeerde ons uit te roeien.
Ons te laten uitsterven.
Maar nu ben je in onze arena.
- Edelachtbaren... - Mrs Markowitz.
Een hal van de wet. Je probeerde ons te begraven.
Maar we waren zoals zaden en we groeiden sterker terug.
En onze takken reikten
naar het licht van gerechtigheid.
- Mrs Markowitz. - We kunnen het navertellen.
En we zullen het de wereld nooit, maar dan ook nooit laten vergeten.
Dat is genoeg.
Dat is het. Ik ben klaar.
Hij verdient mijn adem niet meer
of gedachten of woorden.
- Dat is alles. - Mr Kramer.
We hebben verder geen vragen.
Een moment met mijn cliënt.
Ondervraag haar. Ze heeft gelogen.
- Ze heeft niet gelogen. - Ze liegt.
- En als deze mensen hierover liegen... - Ze hebben niet gelogen.
Ontmasker haar.
- Mr Kramer. - Een moment, edelachtbare.
Ze liegen allemaal. Ze overdrijven.
We brachten ze alleen maar het land uit.
We hebben geen verdere vragen meer.
Jawel. We hebben veel vragen.
- Wat doe je? - Ondervraag haar.
- Nee. - Dan ben je ontslagen.
Wil je jezelf vertegenwoordigen?
- Mr Kramer. - Een momentje, rechter.
Denk je dat de rechters en de wereld geen razende gek zullen zien?
Ik ben de enige die belet dat ze je ophangen.
Zeg het maar. Wil je dat ik de grote leugen voortzet?
Dat ik hun woorden verdraai,
gaten prik in hun herinneringen?
Dan kun je jezelf ophangen. Wat wordt het?
We hebben geen vragen meer.
Dank u, Mrs Markowitz.
Dit is alles voor vandaag.
Dit is de derde dag
en officier van justitie Oliver Frankel
begint aan zijn betoog.
Dit is de man die dit allemaal begonnen is.
In 1935 voerden de nazi's rassenwetten in die
Joden hun burgerrechten ontnamen.
Wie was destijds kanselier van Duitsland? Adolf Hitler.
In 41 vielen de nazi's de Sovjet-Unie binnen.
Toen de massamoord op de Joden begon,
wie was toen kanselier van Duitsland?
Adolf Hitler.
In januari 42 beschrijven documenten de Wannsee-conferentie
waar Hitlers plan, de Endlösung,
de permanente uitroeiing van het Joodse volk,
werd gecoördineerd en besproken door zijn luitenants
op zijn bevel.
De aarde is rond.
De lucht is blauw.
En Adolf Hitler is verantwoordelijk
voor de moord op elf miljoen Joden,
Roma, homoseksuelen,
politieke dissidenten, communisten, Polen
en talloze anderen
tijdens zijn bewind van genocide.
De aanklager laat het hierbij.
Hallo?
Is dit Heinz Richter?
- Wie is dit? - Niet ophangen.
Ik wil je vertellen dat er een vrouw is.
Een overlevende die jou gevonden heeft.
En je zou er goed aan doen om te zorgen dat je haar als eerste vindt.
- Begrijp je wat ik bedoel? - Wie ben jij?
Haar naam is Ruth Heidelbaum.
2513 73rd Street, Brooklyn.
- Heb je dat? - Wie is dit?
Mijn eer heet loyaliteit.
- Hallo. - Met mij. Ik kijk even hoe het gaat.
Ik ben in orde, Mindeleh. bedankt.
Maar we moeten morgen praten.
Ik heb iets gevonden.
Het is dag vijf van de rechtszaak.
De advocaat van Adolf Hitler, Benjamin Kramer,
begon z'n betoog...
Een strategie die alles gebruikt en kijkt wat blijft hangen.
Op één punt is bijna iedereen over de hele wereld het eens.
Hitlers advocaat heeft al zijn opties uitgeput,
wat nog maar één vraag overlaat voor Kramers strategie.
Gaat Hitler getuigen?
Wat doe je? Je kunt hem niet laten getuigen.
- Waarom niet? - 'Waarom niet'?
Je heeft hem gratis zendtijd. Aan miljoenen mensen over de hele wereld.
Nog een zeepkist, een preekstoel voor pestkoppen, een tv-show.
Hij heeft recht op verweer.
- Tegen welke prijs? - Oliver.
Hij zal bekeren, hij zal liegen, hij zal ontkennen, hij zal indoctrineren,
hij zal ophitsen. Een nieuwe generatie opzetten.
Dit kun je niet toestaan.
Je doet het verhoor goed. Het is z'n recht.
- Wil je verantwoordelijk zijn... - Het is z'n recht.
Zelfs hij heeft rechten. Wat zijn wij anders?
Wil jij verantwoordelijk zijn voor de opkomst van de nieuwe generatie neonazi's?
Van racisten, antisemieten, massamoordenaars.
Als je hem laat getuigen, als je dit toestaat,
wat maakt hij dan van jou?
Als ik 't niet doe,
wat maakt hij dan van ons?
Dit mag geen schijnvertoning zijn.
Een showproces, een aanfluiting.
Als we hem geen nette verdediging geven,
zijn we zoals hij.
Nee.
Je bent een Jood, Ben.
- Ik weet het. Ja. - Je bent een Jood.
Jij. Doe je dit?
Dit is niet alleen een reflectie van jou. Dit gaat over ons allemaal.
Wat zegt dit over ons?
Daarom doe ik dit. Vanwege wat het over ons zegt.
Zweert u de waarheid te vertellen, de hele waarheid en niets dan de waarheid,
zo helpe u God?
Zo helpe mij God.
MIsschien een truc.
Hij zal op elke televisie in de wereld te zien zijn. Hij is iets van plan.
Ik maak me zorgen om de bewakers. De politie?
Iedereen is gecontroleerd.
Hun achtergronden, referenties en identiteiten.
We zijn altijd waakzaam.
De verdediging heeft Hitler een uur lang ondervraagd
om afstand te scheppen tussen de ex-kanselier en zijn ondergeschikten.
Hebt u opdracht gegeven tot de dood van zes miljoen Joden?
Nee.
- De dood van 6000 Joden bevolen? - Nee.
De dood van een enkele Jood bevolen?
Ik heb nooit opdracht gegeven tot het doden van een Jood.
En geen enkel document of papier zal u iets anders vertellen.
Jullie Amerikanen hebben de inheemse Amerikanen vermoord
en Afrikanen tot slaaf gemaakt.
Jullie Britten hebben de Boers in concentratiekampen gezet
en jullie Sovjets hebben miljoenen mensen vermoord.
En oordelen jullie over mij?
Geen verdere vragen.
Ga uw gang, raadsman.
U zegt dat u de Duitse wetten volgens de boeken volgde.
Dat klopt.
U zegt dat u slechts oorlogstaken uitvoerde
en zich hield aan internationale statuten in oorlogstijd.
Dat klopt.
U zegt dat u nooit de dood van een enkel individu hebt bevolen
tijdens uw regeerperiode.
Dat klopt. Ik ben onschuldig.
Onschuldig.
Als u geen wet hebt overtreden, waarom verstopte u zich dan?
Waarom verstoppen in Argentinië
en daar vastzitten?
- Ik verstopte me niet. - Wat was u dan aan het doen?
- Op vakantie. - Op vakantie?
- Al 30 jaar? - Ik heb het verdiend.
Ik was in mijn zomerhuis in Argentinië aan het genieten van de zon.
Aan het ontspannen. Ik schreef een nieuw hoofdstuk voor mijn memoires.
En werken aan een terugkeer.
- Een terugkeer naar wat? - Politiek.
Denkt u dat u weer welkom zou zijn geweest op het wereldtoneel?
Iedereen houdt van een goed comeback-verhaal, toch?
U hebt uw ideologie gebaseerd op het idee van het meesterras.
Kunt u mij vertellen wat dit betekent?
Bezwaar. Relevantie?
Al Hitlers acties waren gebaseerd op één ideologie.
De kern van die ideologie was de leugen van het meesterras.
Om criminaliteit vast te stellen, moet men intentie weten.
Voorzichtig, Mr Frankel.
Dus nogmaals, deze theorie van het meesterras.
Kunt u ons erover vertellen?
Deze leugen.
- Het is geen theorie. Het is een feit. - En toch bent u hier.
In een gevangenispak en boeien.
Vreemd voor een koning, toch?
Vanwege het Joodse complot.
Het Joodse complot.
De eeuwenoude leugen.
- Bezwaar. - Afgewezen.
Dus u bent hier vanwege de Joden. Zoals ik. Hoe kan dat?
- Vanwege jullie leugens. - Leugens waarover?
Over de aard van mijn betrokkenheid.
Was u niet betrokken bij de uitroeiing
van miljoenen mannen, vrouwen, kinderen en zuigelingen?
Natuurlijk niet.
Zullen uw acolieten niet teleurgesteld zijn om dat te horen?
Er zijn veel racisten
die u nog steeds aanbidden,
juist omdat u de genocide op zes miljoen Joden hebt bedacht.
Honderdduizenden Roma,
homoseksuelen,
en anderen.
Zegt u nu dat het verkeerd is u te aanbidden?
Het is niet verkeerd. Ik ben een man van vele prestaties.
Een reformator en revolutionair van de wereldorde.
Wereldorde.
Bent u verantwoordelijk voor de Holocaust?
- Ik... - Dus ze hebben het mis u te verafgoden?
- Nee, ze zijn... - Wat is het?
Of u ontkent uw deelname aan de Holocaust
of u bent trots op uw uitroeiing van miljoenen mensen.
Het kan niet allebei.
Dit is wat jullie doen, jullie Joden. Jullie verdraaien woorden.
Jullie zijn verantwoordelijk voor wat er met jullie gebeurd is.
Natuurlijk zijn we dat. Wij zijn verantwoordelijk voor alles.
Voor de pest en aardbevingen, de Grote Depressie,
alle oorlogen in de wereld.
- Ziekte. En hongersnood. - Pijn en ellende.
En al het kwaad.
En alle duisternis in de wereld die jullie gecreëerd hebben.
Jullie schurken.
Ongedierte. Jullie zijn uitschot.
- Verborg u zich daarom? - Ik verborg me niet.
Omdat u een dwaze gek bent. Een punchline van een latenightshow.
Een drugsverslaafde die manisch, kreupel, hatelijk, zielig en fout is.
Die het laagste middel gebruikte, angst, om te demoniseren en opzetten
van onwetende mensen tegen hun landgenoten,
alleen om aan de macht te blijven.
- Bezwaar. - Toegekend.
Ik ben nog steeds de leider van de partij.
De nazi-partij bestaat niet meer.
- Ik ben het hoofd van het Reich. - West-Duitsland is een democratie.
Denk je dat ik Duitsland bedoel?
Ik ben de leider van een beweging die is ontstaan in het hart en de geest
en in het bloed en de ziel van mensen.
Natuurlijk heb ik de opdracht gegeven.
Natuurlijk had ik de visie.
Natuurlijk ben ik het.
Er zal orde zijn.
En mijn mensen zullen me nog steeds volgen.
- Hoor je me? - Ja.
En we zullen er elke minuut van elke dag zijn om dat te bestrijden.
Het gaat niet weg.
We weten dat haat, onwetendheid en angst
altijd deel uitmaken van onze collectieve samenleving.
Maar u niet.
Op een dag vinden ze een nieuw idool, een nieuwe bedrieger,
geboren uit een nieuw middel voor massacommunicatie
maar die dezelfde oude leugens ventileert
van boemannen en stervende culturen en diepe staten.
En we zullen hem ook tegengaan.
Geen verdere vragen meer.
Na twee dagen van beraad
is het oordeel er.
De wereld wacht nerveus terwijl de rechters vanmiddag beslissen.
Mijn mede-rechters en ik hebben zorgvuldig geluisterd
naar de getuigenissen en betogen.
We hebben alle documenten en het bewijsmateriaal onderzocht.
De maarschalk zal de beklaagde voor de rechtbank brengen.
Adolf Hitler, in de telling van misdaden tegen de vrede,
bevindt het tribunaal u schuldig.
Wat betreft oorlogsmisdaden, schuldig.
Wat betreft misdaden tegen de mensheid, schuldig.
Wat betreft samenzwering tot moord, schuldig.
Adolf Hitler, u bent hierbij veroordeeld tot
levenslange gevangenisstraf zonder kans op vervroegde vrijlating.
Adolf Hitler is schuldig bevonden op alle punten.
Laten we gaan.
Wat is er mis?
Shit.
Dokter.
Verdomme.
Een ambulance.
We hebben hulp nodig. Snel.
Hij heeft een hartaanval.
Hij heeft een hartaanval gehad. Ze brengen hem naar het ziekenhuis.
Ja.
Vooruit.
We moeten gaan. Hij is iets van plan.
Zeven minuten van München Universiteit.
Zes minuten van München Universiteit.
Zes minuten verwijderd.
Ik let op zijn kamer in het ziekenhuis.
- Jullie op de omgeving. - Als hij daarheen gaat.
- Wie heeft een extra pistool voor me? - Ik.
Verdomde padvinders. Ik vind het geweldig.
- Geef gas. - Ga.
- Ze ontsnappen. - Ga.
Hou jullie vast.
Waar ga je heen?
Wat doe je?
Het ziekenhuis is die kant op.
Heil Hitler.
Tien seconden.
Nu.
Hou jullie vast.
Joe.
We moeten opschieten, Mein Führer.
Pas op.
Het werd tijd.
Hallo, lieverd.
- En bravo. - Het was een eer om hem te redden.
Je was hem niet echt aan het redden.
Wat gebeurt er?
Wat een schande wat je deed in die rechtszaal.
Uitgezonden naar de hele wereld. Die advocaat had gelijk.
Je zag eruit als de zielige, hatelijke, fantasieloze gek die je bent.
- Nee. - De opvolging begint nu, mijn liefste.
Ik neem de kroon. Ik leid.
Aangezien je jezelf hebt laten vangen,
kunnen we niet riskeren dat je weer verdwijnt.
We doden je hier, verbranden je lichaam
en doen alsof je glorieus bent ontsnapt naar 'n onbekende locatie,
om nooit meer gezien of gevangen te worden.
Er is een probleem.
Je bent geen leider.
Ik heb je nu twee keer gered. Ik ben meer leider dan jij ooit geweest bent.
Doe het.
Dit doel reageert helaas niet goed op koninginnen.
Maar ik ben wel een leider.
De toekomst.
Tijd om te gaan.
- Wat wil je? - Ik wil dat je me zalft.
Men houdt van een duidelijke opvolging.
Ik heb een leger verzameld toen ik in de bak zat. Kom.
Die mannen weten hoe ze moeten vechten en doden. Ik kan ze leiden.
Ze halen ons hier weg. Er komt een helikopter.
Bukken. Nu.
Travis.
Travis. Waar ben je?
Kijk me aan.
Jonah.
Wapens neer. Nu.
Op de grond.
Op de grond, verdomme.
Kom op.
Jonah, hou vol.
Waar is hij?
Regel die ambulance.
Regel nu een ambulance.
Amen.
1977 TWEE MAANDEN NA RUTHS DOOD...
Had ik haar maar gekend.
De echte Ruth.
- Die ken jij, Jonah. - Nee.
- Ja. - Nee.
Niet degene die op nazi's jaagde,
niet de burgerwacht.
Niet de vrouw voordat alles gebeurde.
Maar jij kende al die delen van haar.
Ik ben al vele jaren op deze aarde.
Ik heb gezien hoe mensen zijn.
Ik ken de dubbels en de dubbelgangers.
Engelen en monsters, allebei.
Maar bovenal,
is er één ware zelf.
Ieder van ons kiest aan wie we die laten zien.
En Ruth koos jou.
Alleen jij hebt haar ware zelf gezien.
Hoe ze naar de maan keek
alsof het haar vriend was die haar al die jaren geleden in de steek liet.
Ze was altijd bang dat ze haar moeders gezicht zou vergeten.
Ik herinner me dat ze wenste dat ze niet alleen bekend stond als een overlevende.
Maar ze was dankbaar dat ze het gedaan heeft. Ze was altijd dankbaar.
Ze was nog zoveel meer.
Elke keer als ze lachte, knipoogde ze.
Ze hield er ook van om met wimpers te wensen.
Dat vond ze geweldig.
Wat fijn. Wat bevrijdend voor haar
dat ze jou had.
Jij was er voor haar.
En ze werd gezien door jou,
zoals jij haar zag, als mens.
Is dat niet wat we allemaal willen?
We denken misschien wel anders.
Misschien is dat alles wat nodig is.
Onze beloning voor in dit absurde leven zijn: gezien te worden.
Hoe simpel.
Wat is er meer dan gezien worden?
- Hoi. - Hoi.
Het spijt me.
Kom op, lieverd. We komen te laat.
Zegt de vrouw die al een uur in de douche staat.
BEDANKT - MILLIE MORRIS
Ja.
Bonjour, Madame Morris. Ik heb congreslid Handelman voor u.
- Agent Morris. - Liz.
Het is lang geleden, een lange weg. Maar ik bel om je te complimenteren.
- Wat? - Het laten berechten van Hitler.
We willen je graag eren met een gouden congresmedaille.
Ik wilde het goede nieuws vertellen.
Ik was het.
Ik heb Prentz neergeschoten. Ik was het.
We kunnen niet wachten je te eren in DC.
Je bent een held.
Die heeft de wereld nodig.
Kom. We mogen niet te laat zijn.
Mazzeltof.
Ik ben geschokt dat je geen gast hebt meegenomen.
Natuurlijk wel.
- Zeg me alsjeblieft dat je niet... - Overal waar ik ga. Overal.
- Je bent een idioot. - Een Academy Award-winnende idioot.
Heb je iets van Joe gehoord?
Nee.
Hij liet een bericht achter. Klonk blij.
Ik hoop dat hij oké is. Waar hij ook is.
- Ik ben blij dat het goed met je gaat. - Ik ben ook blij voor jou.
- Proost, vriend. - Proost.
Hoe drink je zoiets?
Ik dans niet alleen. Jullie gaan met mij mee.
Oké. We gaan allemaal met je mee.
Dit is Oscar. Hij staat te popelen om de dansvloer op te gaan.
Hé. Gefeliciteerd.
Ja, ik bereid me voor op de toost van haar moeder.
Ze zou trots zijn op wie je bent geworden,
op wie je bent.
Ik heb veel monsters gekend. Jij bent niet een van hen.
En jij ook niet. Ik hoop dat je dat weet.
Echtgenoot.
- Jij, ik, dansvloer. - Oké.
Avondeten, nummer 45278.
45278?
Weet je niet wie ik ben?
Hé, schat.
Hoe was 't bij Veronique?
Veronique was zoals gewoonlijk een oude Franse doos.
Je krijgt hier echt waar voor je geld, hè?
Wij wonen in 'n schoenendoos in New York.
Clara komt zo thuis.
Ja. Over ongeveer 14 minuten.
Ze woont nog steeds in de Rue St. Dominique.
- Ik doe niet meer mee, Harriet. - Ik weet het.
Helaas weet ik dat. Ik kwam je alleen een huwelijkscadeautje geven.
Dat vind ik leuk. Maak maar open.
Millie en jij hebben ons al een vreselijk kaasplateau gegeven.
Dit is alleen van mij. Millie zou het afkeuren.
Ik vond het toen ik Chava's spullen aan het opruimen was.
Wat is dit?
De telefoongegevens van Heinz Richters speelgoedwinkel Red Balloon,
17 juni 1977.
Toen mijn safta vermoord is?
Om 21.17 uur, een paar uur voordat Ruth werd vermoord,
werd er naar de speelgoedwinkel gebeld door 212-073-4309.
Het nummer van de woning van...
Meyer Offerman.
Meyer belde Richter.
Meyer gaf het bevel.
Mijn innige deelneming voor het verlies van je oma.
Ruth had ontdekt dat Meyer de Wolf was.
Ze had het ontdekt.
Maar voordat ze iets kon doen, kreeg hij haar te pakken.
Het kwaad rust niet. Het kwaad gaat niet met pensioen.
Dus waarom zouden wij?
Hoe kunnen we dat?
Met oude verhalen veranderen we de toekomst.
Doe de groeten aan Clara.
Ik wens jullie het langste en gelukkigste leven.
Miami is een leuke verrassing als huwelijksreis.
Ik vond het een goede, nieuwe plek.
- Wat? - Ik zie ze in jou.
Jouw safta, Chava.
Ik zie je. En wat ik zie, vind ik geweldig.
Op een nieuw begin.
JAGERS
Ondertiteld door: Bianca van der Meulen
Creatief Supervisor Bianca van der Meulen