Sierżant David Budd.
Dostaliśmy ostrzeżenie
o zamachowcu-samobójcy.
Nie rób tego. Proszę. Nie ruszaj się.
Policja! Ręce na głowę. Na ziemię!
Nadia, nie ruszaj się.
- Wyjdź z toalety! - Nie!
Przynosisz chlubę jednostce.
Przydzielam cię do Minister Spraw Wewnętrznych.
Czy kolejni zamachowcy czają się za rogiem?
Tylko oni mogą obawiać się ustawy.
Obecne przepisy są niewystarczające.
Chcesz sięgnąć po władzę.
W tamtym wywiadzie mówiła pani szczerze?
Nie musisz na mnie głosować,
tylko mnie chronić.
Nie wierzę, że talibowie zaprowadzą w Afganistanie
ład i harmonię,
a iraccy bojownicy utworzą demokrację.
Nie zamierzamy przepraszać za przeszłość.
Potrzebujesz pomocy.
Przejdziemy przez to.
Poznałam kogoś.
Cholera!
Kto zatrudni weterana z zespołem stresu pourazowego?
Mówiłeś to w Helmand.
Gdybyś spotkał jednego z drani,
którzy nas tam wysłali, pociągnąłbyś za spust.
SZKOŁA PODSTAWOWA
I oto kareta podwiozła księcia i księżniczkę.
Wszyscy są już w środku.
Charlie, rozmawialiśmy o tym w domu.
Nie pogarszaj sytuacji.
Przezywają go.
Co mówiłem o płakaniu?
Nie wolno okazywać słabości.
Idź do szkoły. Już.
Zuch chłopiec.
POŁĄCZENIE ODRZUCONE
Przepraszam.
Musi być włączony.
Odbierz, zanim doprowadzi nas do szału.
Przepraszam.
- Nie mogę... - Po co to było?
Dzwonili ze szkoły. Charlie jest zdenerwowany.
- Jestem w pracy. Oddzwonię. - Nie rozłączaj się.
- Nie mogę rozmawiać. - W szkole specjalnej
nie ma miejsc. Musi zostać w Heath Bank.
Cholera. Jestem w pracy.
Znajdziemy mu odpowiednią szkołę.
- Na miejsce czeka się rok. - Muszę kończyć.
Przepraszam panią.
Lavender wchodzi do budynku.
Przyjęłam.
- Sierżancie. - Dzień dobry.
Posiedzenie miało być o 10.00.
I będzie. To prywatne spotkanie.
Mamy informacje w sprawie możliwego ataku na szkołę w Londynie.
Boże.
Metadane wskazują,
że podejrzani robili rozpoznanie terenu.
Przekaż to policji.
Pokazałbym, ale do jednej z nich
chodzą dzieci Davida Budda.
- Może to przypadek? - Możliwe.
Albo terroryści chcą się zemścić
na funkcjonariuszu, który powstrzymał atak z 1 października.
Przeciek zwykle następuje
w wyniku nieostrożnej komunikacji
albo przekupstwa lub szantażu.
Zatrzymamy to dla siebie.
Dziękuję.
Wzmożona ochrona tej szkoły może sprawić,
że terroryści wezmą na cel inną. A to nie wchodzi w grę.
Wzmocnimy ochronę wszystkich, nie podając przyczyny.
- Mike. - Anne.
- Zadomowiłeś się? - Tak.
Dziękuję za przyjęcie do grupy.
Prasa węszy przy nowej ustawie.
Może Tahir umówi wywiad broniący nowej ustawy?
Obrona może wzmocnić krytykę.
Nie będziemy odwalać roboty za opozycję.
Bylibyśmy lepsi.
Racja.
Wszyscy się znają.
Mike Travis, Minister Stanu ds. Zwalczania Terroryzmu.
Stephen Hunter-Dunn, dyrektor MI5,
Anne Sampson, szefowa Dowództwa Operacji Antyterrorystycznych.
Zacznijmy od zamachu z pierwszego października.
Nadia jest zbyt zastraszona,
żeby coś z niej wyciągnąć.
Skąd wzięli bombę?
Jakie są inne cele?
- Śledztwo jest w toku. - Czas ucieka.
Może moi ludzie sobie poradzą.
Daj spokój.
Będziemy wdzięczni za informacje, ale to nasze śledztwo.
Spokojnie.
- Jurysdykcja nie podlega dyskusji. - Mike ma rację. Kolejne sprawy.
Przepraszam.
- Chcę porozmawiać z dziećmi. - Tylko nie wspominaj o szkole.
- Nie zdołuj Charliego. - Jasne.
Ella, Charlie, dzwoni tata.
- Już późno. - Wiem, przepraszam.
Powiedzcie tacie dobranoc.
- Dobranoc, tato. - Śpij słodko, kochanie.
- Śmiało, Charlie. - Dobranoc, tato.
Dobranoc, kocham cię.
A teraz do łóżek.
Kładę dzieci spać.
Może pójdziemy jutro do dyrektora szkoły?
Już u niego byliśmy i nic to nie dało. Chyba że masz magiczną różdżkę.
Przykro mi.
Dobranoc.
Funkcjonariusze Dowództwa Operacji Antyterrorystycznych SO15
pracują bez przerwy...
Bomba z pociągu była niezwykle zaawansowana
pod względem technologicznym...
Poziom zagrożenia terrorystycznego wciąż określany jest jako znaczny...
Wspólnicy zamachowców
mogą nadal przebywać na wolności.
WYDZIAŁ DO WALKI Z TERRORYZMEM
- Tędy. - Dziękuję.
- Dziękuję, że pani przyszła. - Co macie?
Wzmożoną aktywność na WhatsApp.
Metadane wskazują, że chodzi o obserwowaną komórkę.
- Gdzie? - Południe miasta.
Obserwujemy ich.
Może zaangażujemy MI5?
Jeszcze nie. MASTS na miejscu?
Tak. Podejrzani są w ruchu.
Dobrze.
Nie ryzykują. Jadą przepisowo.
Alfa 2-3, Brixton Road.
Jadą przepisowo.
Jadą na północ.
W kierunku celów w rejonie Lambeth i Waterloo.
Wyślij SCO19
na stację Waterloo.
- Przyjąłem. - Nowe wytyczne.
- Kontynuuj obserwację. - Stewert’s Road. Jedziemy na północ.
Skręcamy w Ascalon Street.
Cofnij.
Dobrze.
Oddział MASTS
czeka na dalszą aktywność podejrzanych.
Co tam robisz?
To oni. Jedź.
Podejrzani jadą teraz białą ciężarówką.
Jadą białą ciężarówką.
Przesiedli się do ciężarówki.
Jadą ciężarówką marki DAF.
Rejestracja to F-E-0-8-U-Y-O.
Są w wozie, w którym nie ma nadajnika.
Nie możemy ich zgubić.
Zawiadom wszystkie WZT w okolicy.
Zatrzymać pojazd.
Do wszystkich jednostek zabezpieczenia technicznego.
Zwolnij.
Podejrzani skręcili
- w stronę Camberwell. - Szlag.
WZT w drodze, ale najbliżej jest oddział MASTS.
Zawraca.
Zorientowali się. Jesteśmy na ulicy Carlisle.
Zgoda na zatrzymanie i strzał.
Macie zgodę na zatrzymanie pojazdu i zastrzelenie podejrzanych.
Przyjąłem. Jedź!
Dawaj!
SZKOŁA PODSTAWOWA
Uciekać!
Szybko! Uciekajcie!
Do budynku.
Biegiem!
Szybko!
Już dobrze.
Padły strzały.
Pojazd podejrzanych zatrzymany.
Meldunek od MASTS i WZT. Pojazd zatrzymany.
Padły strzały.
- Policja! Wszyscy cali? - Tak.
Nie widzę detonatora. Widzicie detonator?
Nie ruszać się.
Zginęło 2 podejrzanych i 3 funkcjonariuszy.
Pięciu innych jest rannych.
- Tak. - Boże.
Będziemy to weryfikować. Nikt nie przyznał się do zamachu.
- 7-9, przejdź na dwójkę. - Zgłaszam się.
W wybuchu bomby w Camberwell
ucierpiał zespół MASTS i WZT.
- Jezu. - Trzy ofiary śmiertelne,
kilku rannych.
Co było celem?
Szkoła podstawowa.
Heath Bank.
Szlag.
- Wiesz, która to szkoła? - Nie.
Uczniowie ani nauczyciele nie ucierpieli.
Premier zwołał spotkanie komitetu COBRA za pół godziny.
Podniesiono poziom zagrożenia.
Zbiorę informacje z MI5 i SO15.
- Lavender w drodze. - Przyjęłam.
- Słyszałeś? - Przez radio.
Wyrazy współczucia dla rodzin ofiar.
Do wybuchu doszło w pobliżu szkoły,
- do której chodzą twoje dzieci. - Co?
Uczniowie są cali. Zadzwoń do żony.
Dziękuję.
Twoją rodzinę przeniesiono do kryjówki.
Budżet na wiele nie pozwala.
Dobrze, że będziemy pod jednym dachem.
Rozmawiałem z nimi, są cali.
Pojawiło się pytanie.
Skąd wiedzieli,
że to ja udaremniłem atak pierwszego października?
Badamy to.
Zagrożony nie jesteś tylko ty,
ale również twoja rodzina i koledzy,
oraz pani minister.
Muszę posadzić cię za biurkiem.
Nie ja zawiniłem, tylko ten, kto dopuścił do przecieku.
To nie kara.
Tak jest.
- Proszę wejść, sierżancie. - Dzięki, że jesteś.
- Cieszę się, że nic wam nie jest. - To straszne.
- Tata przyszedł. - Tatuś!
Jesteście cali?
Tak.
- Był wybuch. - Bolały mnie uszy.
Ale już wszystko dobrze?
Mamusia i tatuś teraz porozmawiają.
Dobrze.
Ewakuowali całą szkołę. Wszyscy byli przerażeni.
Jeden z policjantów powiedział, że to ma związek z zamachem na pociąg.
Za dużo ludzi za dużo gada.
Straciłeś kolegów.
- A mogłeś stracić dzieci. - Wiem.
Może lepiej już idź.
Grozi wam niebezpieczeństwo.
- Spróbują ponownie? - Nie wiem.
- Jak leci? - Super.
- Grafiki dyżurów to świetna zabawa. - Zaparzę ci herbatę.
- Kim, chodź szybko. - Pogadamy później.
Przykro mi.
- Znałeś ich? - Nie.
Szkoda ich.
Zbyt wielu już straciliśmy.
Świętoszkowata suka.
Wzywam moich kolegów posłów,
żeby głosowali za ustawą...
Wykorzystuje sytuację, żeby zdobyć władzę.
Jak w czasie wojny.
Dopiero się wybijała.
Podpisała papier i zginęło stu naszych.
Ale tacy jak ona mają to gdzieś.
Jak możesz ich chronić?
Już nie.
Czemu?
Bo stanowię zagrożenie.
Vicky i dzieciaki są w kryjówce.
Szlag.
Ja mogę się narażać. Taką mam pracę.
Ale oni...
zawsze byli...
bezpieczni.
Tak to już jest. Nawet w cywilu.
Politycy myślą o sobie
i mają gdzieś to,
że ty ponosisz konsekwencje ryzyka.
Jak by się czuła, gdyby sytuacja się odwróciła?
Czyli?
Gdyby poniosła konsekwencje.
Znaleźliśmy fragmenty bomby.
Miała zapalnik czasowy,
który zamachowcy włączyli,
jadąc w kierunku szkoły.
Użyty materiał wybuchowy to nadtlenek acetonu.
Taki sam jakiego użyto w bombie z pociągu.
Oba ładunki były bardzo silne, a mechanizmy skomplikowane.
Czemu wybrali szkołę?
Może jakiś świadek wydarzeń
z pierwszego października
ma powiązania z terrorystami.
Albo to przeciek.
Nie ma na to dowodów.
Albo doszło do naruszenia bezpieczeństwa informacji,
albo przegapiliście wspólnika zamachowców.
I to, że podejrzani wynajęli ciężarówkę.
- Wyciągniemy nauczkę... - Nie zaczynaj.
Nie macie żadnych nowych tropów, prawda?
Badamy okoliczności zamachu.
Podzielicie się wnioskami?
- Oczywiście… - Powiadomiliście MI5,
że podejrzani szykują się do akcji?
Niczego by to nie zmieniło.
Chyba przyjmę propozycję Stephena.
MI5 włączy się do śledztwa
- w sprawie bomby w pociągu. - Co?
Dziękuję.
To byłby niebezpieczny precedens.
Sprawą zajmuje się policja.
MI5 może wspierać ją danymi wywiadowczymi.
Właśnie. Dziękuję.
Moi funkcjonariusze...
Jedyny funkcjonariusz, który coś zdziałał, to ten,
którego odesłaliście za biurko.
Bardzo zła decyzja.
To nie moja działka.
Twoja działka to antyterroryzm.
Sporo nas kosztuje. I zawodzi.
Co to ma do rzeczy?
Skończyliśmy.
Wal się, Stephen.
W porządku.
Gorąca dyskusja.
Nie zrozum mnie źle,
ale posadzenie Budda za biurkiem było uzasadnione.
I tak jestem celem.
Anne Sampson ma rację.
Mam nadzieję, że nie mówiłaś poważnie o MI5.
Są mniej transparentni. To byłby niebezpieczny precedens.
Zagrożone jest bezpieczeństwo narodowe.
Tak, mamo. Nic im nie jest.
Zaczekaj chwilę.
Dzieciaki, śniadanie gotowe!
Oddzwonię do ciebie, mamo.
Poczta. Prześwietliliśmy ją.
Dzięki.
Dave!
- Co tam? - Chodź.
SZKOŁA SPECJALNA
Charlie, zejdź na dół! Przeczytaj.
Mam dobre wieści!
Może zacząć od drugiego semestru.
- Ktoś nam to załatwił. - Skąd wiedział o Charliem?
- Nie wiem. - W sumie to nie ważne.
Pamiętasz tę ładną szkołę?
- Zostałeś przyjęty. - Serio?
Wspaniale, prawda?
- Powiedzmy Elli. - Ella!
David.
Kierownik nie jest zachwycony twoim podejściem.
To nie jest praca dla mnie.
Więc ucieszysz się, że wracasz do ministerstwa.
- Dziękuję. - To nie moja zasługa.
Masz wysoko postawionych przyjaciół.
To wszystko. Spadaj.
Do widzenia.
Witaj. Julia już czeka. Zaprowadzę cię.
Cześć, Mike.
Poradzimy sobie sami, jeśli pozwolisz.
Naturalnie.
Jak się pani czuje?
Lepiej niż ci zamachowcy.
Zebrałem znakomity zespół.
Rozwiążemy problem.
Usiądź. Wiedziałam, że mogę na ciebie liczyć.
Dotrzymuję swojej strony umowy.
Nie ma tu podsłuchu?
Ty mi powiedz.
Musimy być bardzo uważni
podczas ustalania faktów.
MINISTERSTWO SPRAW WEWNĘTRZNYCH
Cieszę się, że wróciłeś.
Dziękuję.
- Cześć. - Widzimy się na miejscu.
Lavender w drodze.
- Dobrze wybrałem? - Tak.
Dawno tu nie byłam.
Działasz pod dużą presją.
Zamówimy wino, gdy przyjdą pozostali.
Zwykle są punktualnie.
Może pomylili restauracje?
Bałem się, że odwołasz spotkanie.
Nie przyjdą?
Wybacz.
Nie szkodzi.
- Podać menu? - Nie trzeba.
Przełóżmy to.
Wybacz, mogłem ci powiedzieć.
Zjedzmy coś, wypijmy, ja stawiam.
Jest mi niezręcznie.
Zmiana planów. Lavender w ruchu.
- Wkrótce będzie pani w domu. - Świetnie.
Nie mam nic w lodówce.
Możemy wziąć coś na wynos?
Oczywiście.
Dziękuję za posiłek.
Cieszę się, że przychyliłeś się do mojej prośby.
Zadowolony, że skróciłam kolację?
Nie.
Ale takie wyjścia stwarzają ryzyko.
Łatwo ci mówić, bo masz żonę.
- Coś nie tak? - Jesteśmy w separacji.
Przepraszam.
- Chyba źle zrozumiałam. - Tamtą rozmowę w samochodzie?
Patrzyłam przez pryzmat swojego rozwodu.
Gdy moje małżeństwo się kończyło,
odzywaliśmy się do siebie wyłącznie z pogardą.
Też mamy gorsze chwile. Ale staram się dla dzieci.
Jak się mają?
Syn dostał się do szkoły.
Cieszę się.
Jeśli to pani zasługa, jesteśmy wdzięczni.
Zostałam politykiem, żeby pomagać.
Czeka na ciebie zespół wsparcia,
a na mnie praca.
Sprzątnę to.
Może herbaty?
Zaparzę.
W niewyszkolonych rękach czajnik może być niebezpieczny.
- Planuje pani przeprowadzkę? - Lavender i Indygo w drodze.
Czy grozi nam stan wyjątkowy?
To pani nowy adres?
- Wprowadzić cię? - Nie.
Premier uważa, że pławisz się w blasku fleszy.
Uspokoiłem go,
że nie zamierzasz dokonać przewrotu.
Wszyscy gotowi, panie premierze.
Dziękuję.
Dzień dobry.
Kto oglądał wczoraj mecz?
Twoja rodzina jakoś zniosła przeprowadzkę?
Zapewne było im ciężko.
Nie najlepiej.
Przykro mi.
- Jeśli mogę spytać... - Tak?
Skąd pani wiedziała, że to szkoła moich dzieci?
Nazwa była w raporcie.
Przepraszam za pytanie.
Atak nastąpił kilka minut wcześniej.
Skąd ją pani znała?
Załatwiłam przeniesienie twojego syna
do szkoły specjalnej.
Na podłogę! Jedź!
Na podłogę!
Karoseria jest kuloodporna.
Sierra Zulu 7-9, Status Zero, Thorton Circus.
Sierra Zulu 7-9, Status Zero, Thorton Circus. Lavender żyje.
Powatarzam, Lavender żyje.
Przyjęłam.
Wszystkie jednostki na Thornton Circus.
Przejdźcie na dwójkę.
Przyjąłem.
Terry nie żyje. Zaczekajmy na wsparcie.
Wszystko w porządku!
Kule nie przebiją karoserii.
Będzie dobrze.
7-9 Sierra Zulu, raport sytuacyjny.
Mów, 7-9.
Przyślijcie wsparcie, również powietrzne.
Wsparcie w drodze.
Otaczamy miejsce zdarzenia kordonem.
WZT w drodze, dwie minuty.
Przyjąłem. Będą tu za dwie minuty.
Będzie dobrze.
Świetnie pani sobie radzi.
Wszystko w porządku.
Wszystko jest dobrze.
Proszę tu zostać.
- Sierra Zulu 7-9. Raport sytuacyjny. - Mów.
Snajper na dachu Pascoe House.
300 metrów na południe od Thornton Circus.
Tylko jeden.
- Przyjęłam. - Gdzie WZT?
Otaczanie terenu w toku. Dwie minuty.
Już to mówiłaś.
Zabiorę panią w bezpieczne miejsce.
Proszę mi zaufać.
Tu 7-9.
Mów.
Lavender w ruchu.
- Co? - Trzymaj się blisko.
Jedziemy.
Proszę nie wstawać.
Auto jest kuloodporne.
Świetnie się pani trzyma.
Zaraz nie będzie nas widział.
Jesteśmy bezpieczni.
Proszę zostać.
Będzie dobrze.
Nie!
Pilnuj Lavender.
Policja! Nie podnosić się! Zachować spokój!
Muszę wyjść na dach.
Nie ruszać się! Zachować spokój! Funkcjonariusze w drodze.
Tędy.
Wyjście na dach.
Tędy i na górę.
Policja!
To koniec.
Już po wszystkim.
Dla mnie.
Nie dla ciebie.
Musisz dokończyć robotę.
Ja mam przesrane.
Nie rób tego.
- Ktoś musi ją powstrzymać. - Nie!
Kurwa! Kurwa!
Teren zabezpieczony.
Eskortujemy Lavender.
Przykro mi z powodu Terry’ego.
Zamachowiec strzelał
z dachu remontowanego biurowca...
Zginął kierowca pani minister - Terence Foyer.
Minister Spraw Wewnętrznych nie odniosła obrażeń...
W wyniku zamachu
podniesiono poziom zagrożenia do krytycznego...
Niedawne incydenty to dowód bezprecedensowego zagrożenia
dla bezpieczeństwa narodowego.
DZWONI LAVENDER
Sierżant Budd.
Wejście dla obsługi po prawej.
Nie narzekam na warunki...
ale dziwnie jest nie móc wrócić do domu.
Powzięto wszelkie środki ostrożności.
Coś jeszcze mi grozi?
To pewnie robota jednego świra.
Wiadomo coś o nim?
Pani dowie się o tym szybciej niż ja.
Rano mam spotkanie w MI5 ze Stephenem.
Może dowiem się czegoś więcej.
Czemu policja zwlekała?
Nieuzbrojeni policjanci nie mogli się narażać.
Mówię o WZT.
Strzelano do nas.
- Zabito Terry’ego. - Wszystko dobrze?
Kto mógł wydać rozkaz pozostawienia nas bez wsparcia?
Na pewno tak nie było.
Odpowiedz.
Dowódca SO15.
Anne Sampson.
Na pewno miała powód.
- Priorytet to ochrona życia. - Strzelano do mnie!
Pasowałoby jej, żebym zginęła.
Ja się tym zajmę.
Nie jestem królową.
Możesz mnie dotknąć.
Czy nadal jest pani celem?
Nie mogę ujawniać szczegółów ze względu na bezpieczeństwo.
Jakiś komentarz w sprawie zamachu?
Jestem wdzięczna członkom służb
za ich odwagę.
I cieszę się, że nie było więcej ofiar.
Jak się pani czuje?
Jestem gotowa kontynuować swoją misję
i walczyć z wrogami demokracji.
Zrobię wszystko, żeby wprowadzić nową ustawę.
Wcale nie ustawiane.
Kogo ona chce nabrać?
No tak, premiera.
Mike Travis.
Proszę połączyć z Anne Sampson ze Scotland Yardu.
Dziękuję.
Wejdź.
Wybacz, że czekałeś.
Mamy urwanie głowy.
- Coś już wiadomo? - Jeszcze nie.
Sprawca wpisał w recepcji budynku fałszywe nazwisko.
Nie miał dowodu osobistego ani telefonu,
a jego odcisków nie ma w bazie.
Dowiemy się, kim był i czy działał sam.
Mnie tu nie ma. Patrz tam.
Znowu się wykazałeś.
Dostaniesz pochwałę.
Może nawet medal.
Dziękuję.
Sprawę zbada Wydział Wewnętrzny,
ale wszyscy świadkowie mówią, że działałeś regulaminowo.
Spieszę się.
Przepraszam.
Ile razy pani minister spotkała się ostatnio
z szefem MI5 Stephenem Hunterem-Dunnem?
Nie liczyłem.
Odcięli mnie od spotkań. Czemu?
- Nie wiem. - Zignorowała nasze zalecenia.
Odebrała nam sprawę zamachu w pociągu.
Bezpodstawnie.
Jest bardzo niebezpiecznym politykiem.
Trzeba ją powstrzymać.
Polega na tobie.
Jest pozytywna strona przywrócenia cię do ochrony.
Wiesz z kim się spotyka, gdzie i kiedy.
Zostanie na razie w hotelu, a ty dostaniesz sąsiedni pokój.
Mój zespół wyposaży cię
w sprzęt do inwigilacji.
To legalne?
Moja praca to ochrona.
Owinęła sobie ciebie wokół palca.
Politycy zawsze zaskarbiają sobie względy ochroniarzy.
Oddają różne przysługi.
Myślisz, że to z dobroci serca?
Chcą, żebyście strzegli ich tajemnic.
Prowadzimy śledztwo w sprawie udaremnionego zamachu
blisko szkoły twoich dzieci.
Podobno szef MI5 wiedział, które szkoły mogą być zaatakowane.
A z kim podzielił się tą informacją?
Jeden z jej współpracowników powiedział,
że od razu rozpoznała nazwę szkoły twoich dzieci.
Jest tylko jedno wyjaśnienie.
Wiedziała, że jest na liście potencjalnych celów.
Jedno jej słowo, a przeniesiono by twoje dzieci
w bezpieczne miejsce.
Ale nie odezwała się słowem.
Będę w sąsiednim pokoju. Miłego wieczoru.
Wzajemnie.
Sierżancie.
Moja praca. Twoja praca. Wszystko komplikują.
Nic nie komplikuje mojej pracy. Mam panią chronić.
Napisy: Błażej Wojciechowski