Mamy informacje w sprawie możliwego ataku na szkołę w Londynie.
Do jednej z nich uczęszczają dzieci Davida Budda.
Zgoda na zatrzymanie pojazdu
i zastrzelenie podejrzanych.
Do wybuchu doszło w pobliżu szkoły,
- do której chodzą twoje dzieci. - Co?
Skąd pani wiedziała?
Nazwa była w raporcie.
Atak był kilka minut wcześniej.
Skąd ją pani znała?
Jak by się czuła, gdyby posmakowała?
- Czego? - Konsekwencji.
Na podłogę! Jedź!
Będzie dobrze!
Karoseria jest kuloodporna.
Snajper na dachu Pascoe House,
300 metrów na południe od Thornton Circus.
Policja!
Zaczynam wątpić w skuteczność policji,
więc przyjmę propozycję Stephena.
MI5 włączy się do śledztwa w sprawie bomby w pociągu.
- Co? - Dzięki.
To byłby niebezpieczny precedens.
Sprawą zajmuje się policja.
Premier jest wkurzony.
Uspokoiłem go, że nie zamierzasz dokonać przewrotu.
Strzelano do nas.
Terry został zabity.
Kto mógł wydać rozkaz pozostawienia nas bez wsparcia?
Dowódca SO15.
Anne Sampson.
Mój zespół przekaże ci sprzęt do inwigilacji.
To legalne?
Odcięli mnie od spotkań. Czemu?
- Nie wiem. - To częste.
Politycy zaskarbiają sobie względy ochroniarzy.
Myślisz, że to z dobroci serca?
Pomagają, żebyście strzegli ich tajemnic.
Syn dostał się do szkoły.
Cieszę się.
Wiedziała, że ta szkoła jest potencjalnym celem.
Ale nic z tym nie zrobiła.
- Owinęła sobie ciebie wokół palca. - Musisz dokończyć robotę.
Nic nie utrudnia mi pracy.
Mam panią chronić.
Długo służyłeś w wojsku?
Dziesięć lat.
Zawsze chciałeś być żołnierzem?
Będziesz się śmiać. Chciałem być lekarzem.
Nie śmieję się.
Co się stało?
Na medycynę przyjmują ludzi z doświadczeniem.
Czyli musisz znać lekarza, który cię zatrudni.
Nie wiedziałem, jak się za to zabrać.
Zrezygnowałem.
Bolą?
Już nie.
Mam szczęście.
Bo przeżyłeś?
Też.
Nawet jeśli stracę pracę.
Seks z minister MSW.
Ohydna zbrodnia.
Nie wiadomo, czy działał sam.
RIPA-'18. Przez nią stałam się celem.
Jest taka możliwość.
Jak to?
Ktoś zdradził pani plan podróży.
Policja?
Oni mnie wystawili. Wiadomo dlaczego.
Pani minister?
Nasz układ.
Nikt o nim nie wie. Zapewniam.
Musimy przekazać pani materiał w możliwie najbezpieczniejszy sposób.
Nie w biurze.
Zajmę się tym.
Miłego dnia.
Do minister spraw wewnętrznych Julii Montague
strzelał snajper
z budynku Pascoe House.
Dostał się na dach wpisując fałszywe dane.
Po ataku odebrał sobie życie.
Tu Vicky. Zostaw wiadomość.
Cześć, to ja.
Pewnie zawozisz dzieci do szkoły.
Dzwonię sprawdzić, czy wszystko w porządku.
Jeśli będziesz czegoś potrzebowała, jestem blisko.
Pa.
- Dzień dobry. - Witam, sierżancie.
- Dobrze pan spał? - Tak.
- A pani? - Też. Dziękuję.
Lavender wychodzi.
Chwileczkę. Muszę skorzystać z toalety.
Nie ma żadnej funkcjonariuszki.
- Tędy. - Proszę potrzymać.
Policja. Czy ktoś tu jest?
Proszę zaczekać.
Czysto.
Wiem, że nie pozwolisz, aby coś mi się stało.
- Dziękuję, że przyszedłeś. - Nie ma problemu.
Usiądź.
To najbezpieczniejszy sposób, żebyś mógł zdać raport.
Raport?
Na temat kontaktów pani minister z MI5.
Nic się nie wydarzyło.
Nie?
Szef MI5 wszedł do jej hotelu o 7.49, a wyszedł o 8.22.
Brałem wtedy prysznic. Przykro mi.
Jesteś tam z konkretnego powodu.
Jak twoja rodzina?
Są w niebezpieczeństwie?
Nie, ale byli.
Będę robiła ocenę zagrożenia.
Muszę zdecydować, czy przedłużenie ich ochrony
to priorytet w naszym budżecie.
Nagram kolejne spotkanie.
Świetnie.
Jeszcze jedno.
SO15 chce cię przesłuchać w sprawie snajpera.
Złożyłem zeznania.
Chcą postawić kropkę nad i.
Do widzenia.
Przepraszam, że pan czekał. Nadkomisarz Sharma.
Detektyw sierżant Rayburn.
- Miło mi. - Witam.
Chce pan, żeby w rozmowie uczestniczył adwokat?
- Nie. - Dobrze.
Nagranie przesłuchania świadka sierżanta Budda.
- Rayburn. - Sharma.
Sierżant Budd.
Dziękujemy za pisemne zeznania,
ale potrzebujemy jak najwięcej szczegółów dotyczących zamachu.
Jak zeznałem wcześniej,
zlokalizowałem snajpera na dachu Pascoe House.
Był ubrany w strój roboczy i miał karabin PSL.
Gdy zjawiło się wsparcie, uznał, że nie ucieknie.
- Nie widział pana? - Obserwowałem go z ukrycia.
Czemu się zastrzelił?
Podjąłem próbę aresztowania.
Krzyknąłem: „Policja”. Kazałem rzucić broń.
Nie posłuchał.
Jasne.
Nie podał motywu zamachu na panią minister?
Niestety nie.
Nie wiemy kim był,
ani jak zdobył broń.
Nie zostawił żadnych śladów.
Może pamięta pan coś jeszcze?
Przykro mi.
Mamy zdjęcia z kamer monitoringu umieszczonych na dachu budynku.
Wymieniliście kilka zdań.
Nie można niczego odczytać z ruchu warg.
Powtarzał, że nie zamierza się poddać.
Tak sobie myślę...
Mogę mówić ci po imieniu?
Mógł cię zastrzelić i uciec.
Czemu tego nie zrobił?
Broń była spakowana, na miejscu zjawiły się WZT.
Nie miał dokąd uciec.
Nie znałeś go.
Skąd miałeś pewność, że to na widok policji,
postanowił skończyć ze sobą?
Ma pan rację.
Nie mogłem mieć pewności.
Moje założenie potwierdzały jego słowa.
Mogę zmienić to w raporcie.
- Dziękujemy ci. - Żałuję, że nie mogę bardziej pomóc.
Nie szkodzi.
Przesłuchanie zakończono o 14.48.
Zaraz ktoś cię wyprowadzi.
Proszę zaczekać.
Czysto.
- Jakiś problem? - Nie.
- Rodzina wróciła do domu? - Przedłużono ich ukrycie.
Nie wiadomo, czy wciąż są celem.
Mogę pomóc.
Naginając procedury.
Procedury.
To twoja rodzina.
Wzmianki o nich nie pojawiły się
w komunikacji sprawców z innymi obserwowanymi komórkami.
Dobrze wiedzieć. Dziękuję.
Coś jeszcze?
Nie.
Na pewno?
Nie nadzorowała pani bezpośrednio przeniesienia mojego syna do innej szkoły.
Skąd znała pani jej nazwę?
Jestem zmęczona i mam mnóstwo pracy.
Dziękuję, sierżancie. Miłego wieczoru.
Dobranoc.
Zrobimy wszystko,
żeby sprawcy zostali ukarani.
Ujawniono portret pamięciowy zamachowca.
Prosimy o pomoc wszelkie osoby,
które mają jakiekolwiek informacje o tym człowieku.
Co masz?
Instrukcje odczytania pliku.
Dostanie pani tablet, żeby nie powiązano materiału
z pani sprzętem osobistym.
Proszę go zwrócić po przeczytaniu.
Jest na nim plik „do odczytu”,
który będzie dostępny tylko przez określony czas.
Jeśli ten czas minie, proszę dać znać, mogę przedłużyć dostęp.
Zobaczymy, ile mi to zajmie. Dużo tego?
Na razie tyle. Zostawię go pani.
Policja.
Proszę się przedstawić.
Pan pierwszy.
Sierżant Budd, ochrona pani minister.
To ty.
Mam odpowiedni certyfikat bezpieczeństwa.
Nie wątpię. Proszę się przedstawić.
Richard Longcross.
...UZALEŻNIENIE OD ALKOHOLU...
...CODZIENNIE ZAŻYWA KOKAINĘ…
NAPAŚĆ NA TLE SEKSUALNYM
ROZPIĄŁ MI BLUZKĘ… WSADZIŁ RĘKĘ MIĘDZY NOGI...
Zamachowiec wpisał się w recepcji jako Adrian Smith.
To fałszywe dane.
Być może służył w wojsku.
Sprawdzamy to.
Mamy coś obiecującego z kamer monitoringu.
- Masz to? - Tak.
Świetnie.
Odtwórz.
Unikał kamer, ale tu mu się nie udało.
Noc przed zamachem.
Ta sama torba z bronią.
Zajął pozycję pod osłoną nocy i czekał.
Znał trasę pani Minister.
Jezu.
Musimy zdobyć listę osób, które ją znały.
- W pracy w dzień wolny? - Tonę w papierach.
Dzięki wam.
PRZEDZIAŁ WIEKOWY: 30-50 LAT
BRAK WYNIKÓW
Obie bomby zrobiły te same osoby.
Komórka ma szeroki zasięg.
Nie wiemy, czy snajper należał do ich grupy.
Jeśli miał wspólników...
Przeciek w policji jest bardzo prawdopodobny.
Masz jakieś dowody?
Terroryści uzyskali informacje
dotyczące rodziny szefa ochrony pani minister,
a snajper znał jej trasę.
- To jest dowód. - Poszlakowy.
Masz rację, nie chcemy wyciągać pochopnych wniosków.
Zwłaszcza, że największe zagrożenie stanowi kolejny atak bombowy.
Moi ludzie próbują wyciągnąć coś
z zamachowców z pierwszego października.
- Macie już coś? - Niestety nie.
Dziękuję, Stephen.
Możemy zamienić słówko na osobności?
Zapoznała się pani z materiałem?
Tak.
Jako urzędnik państwowy muszę podjąć działanie.
Im szybciej, tym lepiej.
Powiadomię panią o odpowiedniej okazji.
Dziękuję.
Długi dzień, przepraszam.
Pani pracuje. Ja tylko obserwuję.
Przepraszam za wczoraj.
Trochę popracuję, a potem cię wezwę.
Jak obsługę hotelową.
Nie chciałam, żeby to tak zabrzmiało.
Należysz do facetów, którzy ciężko znoszą
większą władzę kobiety.
Słabo sobie z tym radzimy?
Nie.
To moja wina.
- Nie spodziewałem się... - Ja też.
Udajesz, że mam większą władzę?
Przejrzałeś mnie.
Lavender otrzymała paczkę od niejakiego Richarda Longcrossa.
W naszej bazie go nie ma.
Kim jest?
Miał przepustkę, więc musi być z MI5.
Dają jej informacje, które zataili przed nami.
Co było w paczce?
Nie udało mi się ustalić.
Trzyma ją cały czas przy sobie.
- Nie mam dostępu. - Co ona kombinuje?
Dowiedz się.
Tak jest.
Niebawem głosowanie nad nową ustawą.
Czyja ideologia zwycięży, Premiera czy Minister Spraw Wewnętrznych?
Przeciwnicy RIPA-'18,
która daje większe uprawnienia inwigilacji,
nazywają ją „Kartą Szpicli”.
Masz dane dotyczące
- wyszukiwań propagandy dżihadu? - Tak.
- Proszę. - Dzięki, Rob.
Dziękuję. Nie wiem, ile to potrwa.
- Masz jakiś problem? - Skąd.
Co tu robię, skoro odwalasz za mnie robotę?
Twoja praca to stanie obok pani minister.
Nasza polityka uderza w konkretny segment...
Chłopcy!
Dodaj sobie dwa do dwóch.
Służby będą miały dostęp do prywatnych spraw
milionów praworządnych obywateli.
Głosujmy przeciwko tej ustawie.
Ustawa nie daje nieuzasadnionego dostępu do prywatnych spraw.
Służby muszą przejrzeć tysiące kont,
żeby znaleźć jedno zagrożenie.
Jaki byłby koszt, gdyby zamach z 1 października
doszedł do skutku?
Jaki będzie koszt zamachów, których nie powstrzymamy?
Coś mi się wydaje,
że Julia ma chyba tajne kontakty z MI5.
Przekonała pani Izbę Gmin.
Przekonanie wyborców to już inna bajka.
Wyborcy chcą walczyć z terroryzmem,
ale nie kosztem swojej prywatności w sieci.
Ma pani poparcie posłów.
Liczą się wyborcy.
Ciężko będzie to zrobić.
Mało pokazuje się pani publicznie.
Proszę rozważyć wystąpienie w St. Matthew’s.
To może pomóc.
Policja nie będzie zachwycona.
Ale polityka tak.
Nie zaprotestowałeś przeciwko wystąpieniu.
Decyzja zapadnie wyżej.
- Masz też ukryty powód. - Doprawdy?
Nie chcesz, żeby zauważono, że angażujesz się uczuciowo.
W moją ochronę.
Winny.
- Cześć. - Odsłuchałaś wiadomość?
- Wszystko gra? - Tak.
Wybacz, ale...
Gdzie jesteś?
Już późno. Oddzwonię jutro.
Jesteś z kimś?
- Vic? - Nie teraz.
Dobra wiadomość. Jest trop w sprawie snajpera.
Tak...
Za ile? Musimy zabrać stąd ten wóz.
Jestem tu od pół godziny.
Nadkomisarz Sharma.
LISTA OSÓB
Dzięki.
Mieszkańcy zgłosili, że podejrzany samochód
stoi tu od wielu dni.
Wypożyczony na nazwisko Smith.
Użyto go w Pascoe House.
Tak. Niestety w okolicy nie ma kamer.
Pogadaj z ludźmi z wypożyczalni.
Tak jest.
- Słucham? - To ja.
- Muszę wyjechać wieczorem z miasta. - Dokąd?
Przygotuj wszystko.
- Dowiesz się przed wyjazdem. - Oczywiście.
Będziesz prowadził. Żadnej eskorty.
Nikt nie może wiedzieć.
Nie mogę tego zatwierdzić. Jesteś celem.
Z powodu przecieku. Biorę to na siebie.
Proszę cię. Ufam tylko tobie.
- Dobry wieczór. - Chwileczkę.
Dziękuję.
Przyjechał gość, którego nie mam na liście.
Lavender.
POUFNE
Funkcjonariusz pokaże, gdzie zaparkować.
Dziękuję.
Pamiętaj, nie było nas tutaj.
Jeśli nie wrócę, jedź do Gwiazdy Śmierci.
- Julia? - Premierze.
Jestem zaskoczony.
Julia pojechała do Chequers.
- Dziś? - Po kryjomu.
Za kogo ona się uważa?
Wprowadzić plan w życie?
RIPA-'18 oznacza państwo policyjne!
Proszę się odsunąć!
RIPA-'18 oznacza państwo policyjne!
Projekt ustawy został przekazany do Izby Lordów.
Bezpieczniejszy kraj czy Karta Szpicli?
RIPA-'18 oznacza państwo policyjne!
Ustawa będzie działała wstecznie.
Informacje uzyskane przed jej wprowadzeniem
będą mogły zostać użyte w sądzie.
Obywatele będą mogli spać bezpiecznie.
My nie śpimy,
my lunatykujemy.
Dzwonił premier. Zaskoczyła go w Chequers.
Nie chce zdradzić treści rozmowy.
Ale...
Szykuje się duża zmiana.
Julia ma chrapkę na Numer 10.
Musimy coś zrobić. I to szybko.
David?
Śpisz?
David!
Julia?
Przepraszam.
Jesteś cała? Wezwać lekarza?
Nic mi nie jest.
Przepraszam.
To, kim się stałeś dzięki wyszkoleniu, wymyka się spod kontroli.
Ma mnie ktoś zastąpić?
Nie wiem.
Potrzebujesz pomocy.
David?
Nie chciałeś mnie skrzywdzić.
Minister Spraw Wewnętrznych, Julia Montague,
wygłosi przemówienie w St. Matthew’s College.
Organizacje na rzecz swobód obywatelskich planują protest.
Pani minister odniesie się do wyzwań w walce z terroryzmem.
7-9, Lavender może wyjść.
Muszę zająć się pilną sprawą w Komisji Specjalnej.
- Tak? - Przykro mi.
Tahir przekaże ci wszystkie fakty
potrzebne do wystąpienia.
Dziękuję.
Podstawiamy samochód.
- Na razie. - Lavender w drodze.
- Cholera. Już poszła? - Tak.
Czekaj. To ważne.
Nie mogę jechać. Zajmiesz się wszystkim.
- Co? - Nie dasz rady?
- Wal się, Rob. - Materiały pomocnicze.
Mam zwrócić na coś uwagę?
Wszystko sprawdzone i gotowe.
Są korki.
- Pojedziemy przez mosty. - Ty decyduj.
JEDNOŚĆ
PRZYWÓDZTWO
Szlag.
RIPA-'18 oznacza państwo policyjne!
Do budynku.
RIPA-'18 oznacza państwo policyjne!
- RIPA-'18 oznacza kraj policyjny! - Raport.
Krzyki to nie problem. Tylko jajka na moich cyckach.
RIPA-'18 oznacza kraj policyjny!
Proszę wejść do środka.
RIPA-'18 oznacza kraj policyjny!
- Witam, pani minister. - Dziękuję.
Julia Montague. Miło mi.
Dziękuję za gościnę.
Miło panią poznać.
Chodźmy dalej.
Julia Montague.
Tędy, pani minister.
Muszę zamienić słówko z asystentem.
- Naturalnie. - Dziękuję.
Dane potwierdzone?
Myślałem...
To ważne wystąpienie.
Muszę mieć rzetelnie sprawdzone fakty,
żeby wieczorne wiadomości
nie rozszarpały mnie na strzępy.
- Rob mówił, że sprawdzone. - Wcale nie.
Załatw to.
Przygotowaliśmy pokój dla pani.
Dziękuję.
Czego chcesz?
Sprawdziliśmy teren.
Uczestnicy zajmują miejsca.
- Lavender gotowa? - Do audytorium.
Widzimy się na miejscu.
Wszystko gotowe.
Zaczekaj.
Znałam nazwę szkoły,
bo była na liście potencjalnych celów.
Nie ostrzegłam ciebie, ani nikogo innego,
bo zagrożenie było niepewne.
Wciąż nie wiemy, czemu zamachowcy wybrali Heath Bank.
Kazałam wzmocnić ochronę wszystkich szkół,
dlatego dzieciom nic się nie stało.
Nie możesz być dłużej moim ochroniarzem.
Zmiana jest konieczna.
Ja...
Chcę, byś był przy mnie...
nie z obowiązku...
ale z naszego wyboru.
BEZPIECZNA PRZYSZŁOŚĆ
Dziękuję. Cieszę się, że mogę tu być.
Żyjemy w niezwykłych czasach.
Terroryzm stanowi największe zagrożenie
dla bezpieczeństwa narodowego od czasów zimnej wojny.
Musimy chronić nasz sposób życia za wszelką cenę.
RIPA-'18 oznacza państwo policyjne!
7-9. Protestujący w audytorium. Wyprowadzamy ich.
Wstydź się, Julio.
Spisz ich dane osobowe, tylko grzecznie.
Szefowa nie pochwali nas za brutalność.
Mają prawo wygłaszać swoje poglądy,
choć podobno w czasach narodowego kryzysu,
pierwszą ofiarą jest wolność słowa.
Nie interesuje mnie, co robicie w Internecie.
Nie będziemy was ścigać,
jeśli wpiszecie w wyszukiwarkę słowo „cycki”.
Ale musimy wiedzieć,
kto wpisuje słowo „bomba”.
Wróćmy do tego, jak zapobiegać atakom.
Wielu zamachowców rodzi się w naszym kraju,
tutaj się uczy i pracuje.
Nie rodzą się zamachowcami.
Ale dręczy ich poczucie alienacji i wykluczenia
z najlepszych możliwości, jakie oferuje nasz kraj.
Prawo, medycyna,
dziennikarstwo, polityka.
Wielu nie wybiera tej drogi,
bo te zawody wymagają bezpłatnych staży.
Niby są dostępne dla wszystkich,
ale tak naprawdę, tylko dla bogatych.
Młodzi ludzie uważają,
że elity pozbawiają ich możliwości rozwoju.
Zaczynają chcieć skrzywdzić tych,
którzy dostali wszystko na tacy.
Jako rząd musimy ich powstrzymać...
- Widziałeś tam kogoś? - Nie.
Zostań tutaj.
Co jest?
Jest problem z przemówieniem.
- Dzwonił Rob. Muszę ostrzec Julię. - Co masz w teczce?
- Dokumenty. Materiały pomocnicze. - Pokaż mi je.
Daj spokój.
Już.
Okej.
Musimy sprawić, że 15-latkowie przestaną sądzić,
że dorastanie w Bradford czy Birmingham, jest gorsze niż dżihad.
A do tego potrzebne jest odpowiednie przywództwo.
A takiego nie mamy.
- Wszystko gra? - Fałszywy alarm.
Przejdź do drzwi numer dwa.
Uczciwe społeczeństwo zapewniające równe szanse.
Bezpieczeństwo to nie tylko ochrona obywateli przed zagrożeniami.
To również dobrobyt gospodarczy,
odpowiednia edukacja, dobra praca.
Razem możemy...
Wybuch nastąpił na auli
podczas przemówienia pani minister na temat bezpieczeństwa.
Pierwsi na miejscu zdarzenia pojawili się
funkcjonariusze ochraniający wiec.
Miejsce zdarzenia stanęło w płomieniach.
Wszędzie unosił się popiół i dym.
Mówi się o ofiarach śmiertelnych,
ale ich liczba nie została podana.
Ofiary, w tym wiele w stanie krytycznym,
przewieziono do dwóch z czterech Głównych Centrów Urazowych w Londynie.
Wciąż nie mamy oficjalnego potwierdzenia,
że Minister Spraw Wewnętrznych Julia Montague
została ranna w wybuchu w St. Matthew’s College.
Wcześniej była celem zamachu...
Rob MacDonald, doradca pani minister.
Komisarz Tony Steel.
Jane Flannery, rzecznik prasowy.
Żadnych oświadczeń w sprawie stanu pani minister.
Cześć, Vicky. Nic mi nie jest.
Kilka zadrapań, nic poważnego.
Tak.
Dyrektor szpitala Tony Steel.
Dział kontaktów z mediami.
Co tam się stało, do diabła? Mów.
Doszło do naruszenia bezpieczeństwa.
Protest aktywistów.
Wiesz, o czym mówię.
Dwa razy przeszukano audytorium.
Było czysto.
- Nie do końca. - David.
Sierżancie.
Czy dojdzie do rozłamu w szeregach rządu?
Julię Montague oskarżano o to,
że wykorzystuje zagrożenie terrorystyczne
do realizacji własnych celów.
Ogłoszono incydent krytyczny.
Zabrano już ostatnią z ofiar.
Saperzy przeszukują teren. Nic nie znaleźli.
Dzięki.
Odciski zdjęte w aucie z wypożyczalni pasują do odcisków snajpera.
Mamy nagranie z wypożyczalni.
Użył tego samego fałszywego nazwiska, co w Pascoe House.
Wypełnił wniosek online w kafejce internetowej w Londynie.
Może tam mieszkał.
Po kolejnym zamachu na panią minister, nie możemy wykluczyć...
Że miał przynajmniej jednego wspólnika.
Wśród rannych jest również Minister Spraw Wewnętrznych.
Ministerstwo tego nie potwierdza, ale jej obrażenia
są zapewne bardzo poważne.
Wracamy na miejsce zdarzenia...
Napisy: Błażej Wojciechowski