Það var stöðug umfjöllun í blöðunum.
Á Norðurheimskautssvæðinu hafði fundist gulur málmur.
Gull.
Það upphófst æði sem náði eins langt og orðið barst
og þúsundir manna hröðuðu sér norður að freista gæfunnar.
Mennirnir þurftu hunda.
Stóra og sterka hunda til að draga sleða sína.
Góðan daginn, Buck.
Buck var hvorki heimilishundur né ræktunarhundur.
Hérna, karlinn.
Eigandi hans var dómarinn í Santa Clara sýslu.
Passaðu þig!
Buck var kóngur í ríki sínu.
Fjandinn, skepna!
Rólegur! Miller dómari á þennan hund.
Berðu dómaranum hamingjuóskir.
Takk, ég skila því.
Komdu, Buck! -Fréttir frá Klondike!
Gullæðið dregur þúsundir manna til Dawson City!
Fréttir frá Klondike!
Hérna, stráksi.
Buck, kyrr!
Farðu frá! Frá! -Buck!
Burt! Hættu! -Komdu!
Kallaðu á hundinn! Passaðu þig! -Buck!
Farðu frá!
Komdu strax! Buck!
GOTT VERÐ GREITT FYRIR HUNDA
Buck.
Mér þykir fyrir þessu.
Hundurinn er hættulegur.
Hann er bara illa upp alinn.
Buck er góður.
Vanalega.
Abigail, eldabuskan vill hitta þig.
Buck.
Vektu stelpurnar.
Takið steikina!
Ég passa mig!
Út!
Nei.
Við ræddum þetta.
Í dag þarftu að haga þér vel.
Buck?
Herra dómari.
Ilmurinn er ljúffengur.
Til hamingju með afmælið.
Allir hingað fyrst.
Svona, Molly. Þú ert falleg.
Ágætt. Tilbúin.
Buck.
Vertu hérna úti
og hugsaðu um það sem þú gerðir.
Nei. Ekki núna, Buck.
Þetta var ekki fyrsta nóttin hans úti á veröndinni.
Komdu, Buck!
Hann hlýddi ekki húsbónda sínum eins vel...
Halló, Buck.
Ég er með góðgæti.
...og eigin hvötum.
Komdu.
Náðu í góðgætið.
Góður strákur. Góður.
Sæktu góðgætið.
Góður strákur!
Hann er kallaður Buck.
Hann selst á góðu verði þar sem hann fer.
Bíðið! Ég þarf aðstoð við þessa sendingu.
Hvað í ósköpunum er þetta? -Hundur.
Hve margir? -Bara einn.
Hann var lokaður í kassa
og gat ekki étið, drukkið eða sofið.
Buck hafði ekki hugmynd um hvar hann var,
hvaðan hann kom
eða hvert hann var að fara.
Rólegur.
Það eina sem þú þarft að gera
er að sitja.
Þú ert ekki lengur á suðurlandi.
Svona.
Sjáðu það.
Nú gilda lög þess sterkari.
Lög kylfu
og vígtanna.
Enginn er þeim æðri.
Hvað velurðu, voffi?
Gott.
Þú ert fljótur að læra.
Buck átti enga von gegn manni með barefli.
Hann vissi það.
Hann var beygður.
En hann var ekki brotinn.
Komdu!
Skagway, Alaska.
Leiðin til Yukon-fylkis.
Á hjara veraldar.
Flestir gullleitarmenn fóru hér um.
Afram, áfram.
Svona já.
Gæðið ykkur á kjötkássu!
Buck var fjarri heimili sínu.
Svíkurðu Herrann fyrir gullgræðgina?
Fástu ekki um þá. Komdu! Þessa leið.
Áfram með þig.
Svona já. Komdu svo.
Komdu nú!
Þetta er bara snjór.
Komdu, Buck!
Komdu hingað!
Buck!
Jæja. Þá er því lokið.
Fær hún húsið?
Já. Húsið og allt sem í því er.
Það er gott. Hún verðskuldar það.
Allir um borð!
Það hefur lítið fengist þarna í ár.
Fleiri koma til baka með tóma vasa en fulla af gulli.
Ég leita ekki að gulli.
Passaðu þig.
Síðasta skip til Dawson!
Síðan eru bara sleðar þar til í vor.
Ég á þetta.
Takk.
Buck!
Náði þér.
Heitir hann Buck?
Komdu nú.
Takk, Buck.
Þú ert snöggur.
Góðan daginn. -Perrault. Langt síðan við höfum sést.
Gaman að sjá þig.
Hvernig hefurðu haft það? -Gott.
Hafa símskeytin ekki ennþá útrýmt póstþjónustunni.
Ekki ennþá.
Mig vantar tvo hunda.
Viltu fara?
Ekki bíða eftir mér!
Hvað hefurðu nú gert af þér?
Þetta er Buck.
Við þurftum tvo.
Hvað? Hann er stór.
Of stór.
Hann hefur það ekki af. -Víst.
Af hverju segirðu það?
Nú skaltu hitta teymið.
Buck, þetta er Spitz. Hann er foringinn.
Ekki angra hann.
Þetta er Dolly.
Pike.
Jo.
Billie.
Dub.
Dave.
Og Sol-leks.
Þú verður hér.
Velkominn í hópinn.
Við förum nýja leið svo takið nú eftir.
Þú líka, Dave. Við erum hér.
Við flytjum póstinn 800 kílómetra alla leið hingað.
Dawson.
Þeir skilja þig ekki.
Buck, gerðu bara eins og Spitz.
Hann fer fremstur, þú eltir.
Teymi tilbúið?
Munið, við flytjum ekki bara póst,
við flytjum fólk!
Af stað!
Komdu, rakki!
Spitz! Hægri!
Sérðu, Buck?
Örlög okkar eru samtvinnuð.
Þetta eru hundar! Þeir skilja þig ekki.
Jú, hann skilur það. Ó, já.
Buck, við erum öll bundin saman.
Við föllum öll saman
en við stöndum upp sem einn.
Komdu. Reynum aftur.
Rólega.
Svona já, Spitz.
Hundurinn þinn er veikur.
Nei. Hann er bara með Kaliforníu-fætur.
Hér úti undir berum himni
fann Buck fyrir kulda sem hann hafði ekki kynnst.
Út!
Hundar sofa úti.
Hann hafði alist upp með mönnum
og lært að hlusta á raddir þeirra.
Í kvöld færi hann að heyra sína eigin rödd.
Komdu, Buck!
Við þurfum að leggja af stað.
Fram úr!
Póstur!
Takk, Perrault.
Póstur! -Takk!
Þetta er betra!
Þú ert svo þungur.
Spitz! Hægri!
Svona á að beygja!
Sko? Hann er fljótur að læra.
Vinnan sem sleðahundur
færði Buck gleði og sjálfstraust.
Nú tilheyrði hann hópi.
Svona já!
Nú ertu reglulegur sleðahundur, Buck!
Bíddu.
Buck, kyrr!
Nei! Françoise!
Françoise!
Ertu ómeidd?
Buck!
-Bjargaðu honum!
Buck!
Buck.
Grætur út af hundi.
Nei.
Nei. Ég var ekki að gráta.
Víst varstu að gráta.
Nei.
Ég grét ekki.
Öll árin sem póstmaður
hefur Perrault aldrei náð tímanlega.
Ekki eitt einasta sinn.
En hann keyrir alla daga eins og það takist.
Hann trúir því.
En ég hef aldrei séð hann trúa jafn mikið á neitt eins og þig.
Nú trúi ég líka á þig.
Hópur hefur bara einn foringja.
Spitz hafði fengið nóg.
Spitz!
Þetta er ólíkt honum.
Ég hef leitað í allan morgun. Ég finn hann ekki.
Það er eins og hann sé horfinn.
Spitz!
Við verðum að fara án hans.
Við getum ekki misst heilan dag.
Sol-leks!
Buck? Á þinn stað.
Sol-leks hefur fimm árum meiri reynslu en þú.
Farðu á þinn stað.
Buck.
Þótt þú sért sterkur ertu ekki tilbúinn til forystu.
Hann ætlar ekki að færa sig.
Hann færir sig.
Buck. Færðu þig.
Sol-leks, komdu.
Hérna.
Komdu hingað.
Hvað hefur hlaupið í hundinn?
Þeir vita eitthvað sem þú veist ekki.
Það er ekkert sem ég veit ekki.
Hvert fór hann?
Við vinnum ekki upp þennan tíma.
Skrifstofan lokar.
Nei!
Nei, nei!
Við náum tímanlega.
Bara einu sinni.
Þá það.
Taktu þetta.
Það er ekki svo slæmt.
Ég missti forystuhundinn.
Okkur seinkar um tvo daga ef heppnin er með.
Og við erum aldrei heppin.
Þú ættir...
að halda þér. -Já, já.
Jæja, Buck.
Af stað!
Áfram, Buck!
Áfram!
Já, Buck! Áfram!
Til vinstri!
Vinstri!
Til vinstri!
Beygja til vinstri!
Nei!
Nei, nei!
Ertu brjálaður?
Nei!
Áfram, áfram!
Hraðar, Buck!
Ekki stansa!
PÓSTHÚS
Perrault?
Það var lagið!
Ekki hægja á núna, Buck!
Já, það var lagið!
Farið frá!
Frá! Fljót!
Sástu þetta?
Okkur tókst það!
Það tókst!
Tupper.
Hér er bréf til Kellys.
McCarthy hér. -Nokkuð til Elizabeth Snow?
Laverne?
Shaw. -Ég fékk þrjú!
Laverne!
Doyle? Kennedy? -Já! Það er ég!
Takk!
Lynch?
Sérðu, Buck?
Við flytjum ekki póst.
Við flytjum fólk.
Við flytjum von. Við flytjum kærleika.
Við förum í fyrramálið. Hvílum okkur nú.
O'Neil? Walsh?
Gallagher?
Elsku Sarah.
Sálin virðist hafa yfirgefið mig.
Hver dagur hefst með minningu um okkar kæra son.
Afmæli Tims nálgast og minnir á allt sem hefur glatast.
Hlýju heimilis okkar,
ævintýrin sem son okkar dreymdi um.
Ég vildi að ég hefði fundið orð til að tjá tilfinningar mínar
áður en þögnin varð óbærileg.
Og ég fór.
Ég leita að stað
þar sem ég gæti fundið frið.
Þótt ég óttist að ég finni hann aldrei.
Því ég veit að eins og mér líður
er kannski enginn staður fyrir mig í þessum heimi.
Ekki fara! -Af stað!
Nei, nei!
Buck! Hvað?
Hefurðu tíma fyrir eitt bréf enn?
Þú kemur of seint.
Það er afmæli sonar míns.
Ég þarf að senda konu minni þetta.
Við erum búin að taka póstinn.
Ég var lengi að finna orðin.
Ef þú lærir að lesa verður Perrault óþarfur.
Heppinn varstu.
Buck stjórnar.
Nokkrir fleiri?
Halló, Buck.
Ég man eftir þér.
Takk.
Takk fyrir að stansa. -Nú förum við!
Tilbúinn, Buck?
Af stað!
Í röð.
Gott, Buck!
Svona já!
Beint áfram!
3900 kílómetrar á 80 dögum?
Buck sefur fram á haust.
Perrault! Bréf til þín. Frá hinu opinbera.
Hvað er að frétta að sunnan?
Perrault?
Póstleið hætt
Seldu hundana Snúðu aftur til Quebec
Það er allt í lagi.
Allt í lagi.
Þið gerðuð ekkert af ykkur.
Þið stóðuð ykkur öll vel.
Mér þykir það leitt.
Þeir þurfa mig ekki lengur.
Í sumar ná símskeyti hingað.
Ný leið fyrir póstsendingar.
Nú er þetta þitt teymi.
Þú átt enn mikla ferð fyrir höndum.
Það höfðu orðið straumhvörf í lífi hans á ný.
Buck hafði misst annan húsbónda.
Nú yrði hann sjálfur að taka forystuna.
Þar til nýr húsbóndi birtist.
Lofaði ég því ekki? Og hér erum við.
Þú lofaðir mér gulli.
Hvar er það? Í hundunum?
Hlaðið sleðann. Nú krefjumst við réttar okkar.
Förum nú.
Og...
af stað!
Af stað!
Eru þeir bilaðir?
Nei, bara latir.
Buck? -Af stað!
Charles, sannfærðu skepnuna.
Ekki kylfuna.
Charles! Slepptu þessu eða ég...
Ég fer ekki fet!
Charles!
Manstu eftir mér?
Já, ég veit.
Sleðameiðarnir eru freðnir.
Það hjálpar hundunum að losa stýrisstöngina og berja frostið af þeim.
Stýrisstöng?
Hvað er hann að gera?
Passaðu plötuspilarann!
Hvert ætlarðu, herra minn? -Það kemur þér ekkert við.
Keyptirðu þetta kort nokkuð í Skagway?
Nei. -Sú gamla tröllasaga.
Týndur kofi.
Fljót með gulli?
Það er komið of langt fram á vor. Hálf leiðin liggur yfir fljótið.
Þá er hálf leiðin greiðfær.
Það þýðir að ísinn brestur undan ferðafélögunum og hundunum.
Viltu ekki bíða þar til þiðnar?
Forða hundunum og félögunum frá þjáningum.
Svo einhver gullgrafari nái gullinu?
Ég er ekki gullgrafari. -Nei, takk.
Ég keypti þetta teymi dýru verði.
Þeir draga sleðann.
Þetta eru góðir hundar.
Þeir draga sleðann.
Þeir draga hann þar til þeir deyja.
Takk fyrir.
Förum.
Förum nú.
Og af stað!
Húðlötu rakkar!
Mér líst ekki á þessa hunda.
Kannski áttirðu að kaupa annað teymi. -Kannski ætti að fóðra þá.
Við áttum að halda okkur á slóðanum.
Af stað!
Stöðvaðu sleðann!
Þeir þurfa kannski smá hvatningu.
Af stað!
Í fyrsta sinn vissi Buck betur en húsbóndi hans.
Af stað!
En svipan veitti honum engin grið.
Tíkarson...
Jæja þá, við förum yfir.
Áfram!
Ég segi, áfram.
Hann getur það ekki.
Áfram.
Vogaðu þér það ekki!
Heyrðu!
Svellið brotnar þá og þegar! Bjáninn þinn!
Hundurinn hjálpar þér að halda lífi. -Hal!
Því viltu endilega stöðva okkur?
Þú veist hvar gullið finnst, er það ekki?
Burt með þínar skítugu krumlur af hundunum mínum.
Hal.
Hann varaði okkur við ísnum.
Ertu viss, Hal? En að skilja hundana eftir?
Ég veit hvað ég er að gera.
Af stað!
Ekki gera þetta.
Ekki gera þeim það.
Af stað!
Hvað á ég að gera við þig?
Þeir eru ekki hér.
Þeir eru farnir.
Þú svafst í tvo daga
í rúminu mínu.
Ég kem aftur.
Vertu kyrr. Farðu.
Gerðu það sem þú vilt.
Viskí.
Ég tek flöskuna.
Þeir eru farnir!
Hundarnir mínir struku.
Auðæfin töpuð.
Þú kallaðir það tröllasögu.
Þú vildir ekki að ég fyndi gullið.
Rólegur, Buck.
Buck.
Rólegur. -Þið sáuð þetta.
Ég talaði við manninn og hundurinn vildi bíta mig á háls.
Líklega hundaæði.
Láttu hundinn vera!
Buck, kyrr!
Sjáið þið bara?
Það ætti að farga honum hér og nú.
Þú snertir hann ekki!
Enginn fargar neinni skepnu.
Ekki fyrr en við heyrum tilefnið.
Maðurinn gaf mér á hann.
Buck, rólegur.
Hvað berðu í beltinu, vinur?
Engar byssur hér!
Allt í lagi, John Thornton?
Já.
Það er ekkert að mér.
Hvað?
Á hvað ertu að horfa?
Viltu segja eitthvað?
Buck!
Þetta er ekki fallega gert.
Af hverju gerðirðu þetta?
Buck!
Buck, hvað...?
Buck. Skilaðu þessu.
Hvað ætlarðu nú að gera?
Hvað ertu að gera?
Skilaðu þessu.
Ekki gera þetta.
Ég á þetta.
Ég þarf það.
Ekki gera mér þetta.
Hvað gerðirðu? Hvar er það?
Viltu bara...
Farðu.
Farðu af því.
Buck.
Fjandi ertu stór.
Hann átti afmæli í dag.
Sonur minn.
Eftir dauða hans áttum við mamma hans
ekki lengur samleið.
Hún vildi ekki umgangast mig
og ég vildi ekki umgangast neinn.
Svo ég kom hingað.
Og ég hitti þig.
Andskotinn.
Það er hér einhvers staðar.
Gott, þú ert vaknaður.
Ég setti það...
Hérna er það.
Svolítið sem ég vil sýna þér.
Komdu hingað.
Þetta er kort af Yukon.
Sonur minn var alltaf að lesa ævintýrasögur
og var svo spenntur fyrir fréttum frá Yukon.
Honum stóð á sama um gullið. Það voru fjöllin.
Hann var sífellt að skoða kort og myndir af fjöllunum.
Dreymdi um það sem var handan þeirra.
Staði sem enginn þekkti.
Óbyggðir.
"Förum þá," sagði ég.
Hann sagði, "já, pabbi".
Við lögðum af stað en svo tók hann blýant
og teiknaði strik út af kortinu
og hann sagði, "förum þangað!
Út fyrir kortið. Þangað sem enginn hefur komið."
Sú ferð hefði glatt hann.
Sannarlegt ævintýri.
Við gætum farið.
Þú og ég.
Séð hvað þar er að finna.
Hvað finnst þér?
Þetta er kanó. Við ætlum að sigla.
Kyrr. Sittu.
Gott. Duglegur.
Hvað ertu að gera?
Betla?
Þú ert ekki gæludýrið mitt.
Ertu að koma?
Komdu.
Svona, Buck. Syngdu nú.
Kannski ekki.
Það gleður mig að þú skemmtir þér.
Þetta finnst þér gaman.
Ætli við göngum ekki héðan.
Forfeður þínir reikuðu um þessar slóðir.
Og líka mínir.
Þegar við vorum villimenn.
Við komum og förum.
Þetta er alltaf hér.
Hvað?
Ég veit ekki hvert. Þú segir til.
Áfram. Þú hefur forystuna.
Buck?
Sjá hvað þú fannst.
Sjáðu þetta.
Við höfum varla farið út af öllum kortum.
Gullgrafari, býst ég við.
Rusl.
Fjársjóður.
Ég á þetta. Allt í lagi?
Láttu það vera. Ég á það.
Góður dagur.
Þetta eru forfeður þínir.
Úlfar.
Þetta er gott, Buck,
en meira svona.
Fjandans tröllasagan er sönn.
Þetta líkar mér.
Duglegur.
Hvað? Á hvað ertu að horfa?
Farðu og skoðaðu það.
Farðu bara.
Farðu.
Komdu bara aftur fyrir myrkur!
Buck!
Hér, svo fjarri heimahögum,
sé ég breytingu á Buck.
Eitthvað dregur hann inn í skóginn.
Á veiðar.
Þetta er frábært.
Aldeilis frábært.
Með mér er hann ennþá sami hundurinn
en ég sé hann varla fyrir mér
aftur í siðmenningunni.
Er nokkuð hús svo stórt að það haldi honum?
Þessi ferð virðist leiða Buck á vit örlaga sinna.
Hvert leiðir hún mig?
Ekki í þetta sinn.
Löngu eftir myrkur.
Þú dvelur sífellt lengur úti.
Já, það er margt að skoða
en heimurinn er hættulegur.
Maður veit aldrei hvers er að vænta.
Það er aldrei að vita.
Sótthitinn tók Timmy á tveimur dögum.
Andskotinn.
Jæja, Buck.
Þetta var yndislegt sumar.
Veistu hvað, Buck?
Ég var að hugsa.
Kannski kaupi ég járnbraut.
Er þetta húfan mín?
Þetta er hún.
Komdu með húfuna.
Komdu með hana.
Komdu með húfuna.
Buck!
Komdu.
Svona já.
Gráúlfur.
Fallegur.
Þetta er þeirra yfirráðasvæði.
Þeir eiga þessi fell.
Viltu fara?
Farðu.
Farðu bara...
varlega.
Hann hafði notið eftirlætis
og líka þjáðst af hendi manna.
Nú var Buck
með sínum líkum.
Hann hafði ferðast langt til að finna heimili sitt.
Og ég ferðaðist langt frá mínu heimili.
Sjáðu, Buck. Nýlenduvörur.
Alla ævi.
Enginn þarf meira en þetta.
Nú er kominn tími til að ég fari.
Fari heim.
Hvað sem er eftir þar.
Taka upp fyrra líf
eða reyna það.
Nei.
Ég bið þig ekki að koma með mér.
Þú átt nokkuð hér.
Nokkuð mikilvægt.
Haltu í það.
Ég fer í fyrramálið.
Komdu að kveðja mig.
Þú ert góður hundur, Buck.
Þú ert góður hundur.
Þú komst alla leið hingað.
Þú vissir eitthvað, er það ekki? -Rólegur.
Þú vildir eiga það allt einn.
Hvar er það?
Hvar er gullið?
Það er alls staðar.
Taktu það.
Taktu það allt.
Það breytir engu.
Það lífgar ekki látna.
Þú þekkir þetta þá.
Gott. Sérðu það, karlinn?
Sérðu það?
Gott.
Buck.
Þú komst aftur.
Ó, Buck.
Þetta er meira ævintýrið.
Það er allt í lagi.
Þú ert kominn heim.
Á vissum stað í þessum fjöllum
reikar ný tegund gráúlfa,
vitrari en menn og úlfar
vegna hundsins sem hefur forystuna.
Þeir lifa óttalausir,
ala ungviði sín og blómstra.
Sumir segja að það sé bara þjóðsaga.
En svo er ekki.
Ég þekkti hann nefnilega
þegar hann var bara hundur við hlið manna.
Og jafnvel þótt þetta sé hans land,
á hverju sumri þegar hann kemur niður í dalinn,
man hann eftir hlýjum höndum
og gömlum húsbændum
áður en hann fór með sínum líkum
og varð eigin húsbóndi.
Áður en hann heyrði kallið.
ÓBYGGÐIRNAR KALLA
Íslenskur texti: Kolbrún Sveinsdóttir