LYCÉE PAS BON SZKOŁA ŁOTROSTWA
Phil, Ron, Ralph! Skupcie się!
No dobrze. Nasz cel nazywa się Maxime Le Łotr.
Liga Antyprzestępcza poluje na niego od lat.
I wierzcie mi, jest strasznie wredny.
Tak że zero marginesu na błędy. Jasne?
WITAMY ABSOLWENTÓW Z ROCZNIKA 1985
Dzieci bywają okrutne, ale Maxime jest o wiele gorszy!
Proszę, proszę!
A któż to jest?
Toż to sam Gruzer Le Frajer!
No proszę, toż to sam Maxime Le Łotr. Wyglądasz…
Pierwsza klasa? Tak. Istotnie.
A myślałeś, że co?
Że zmieniłem się w łysego tatuśka z miękkim ciałkiem?
Ups! Ty mnie już w tym ubiegłeś, co?
Śmiech to zdrowie, co?
Tak czy siak! Pamiętasz moją dziewczynę, Valentinę?
Była kapitanem drużyny cheerleaderek Femme Fatale.
I najpopularniejszą laską w szkole.
Pamiętam.
Miło cię widzieć, Valentino.
Co się stało, Gru?
Takie mialeś plany, że będziesz sławnym przestępcą. I co? Puf, puf?
Nie wiem, czy wiesz, ale to ja ukradłem Księżyc.
Serio?
Ale że ten Księżyc?
Słychać mnie?
Mogę prosić wszystkich o uwagę?
Witajcie na gali absolwentów Lycée Pas Bon.
Za chwilę poznamy tegorocznego zdobywcę naszej najbardziej prestiżowej nagrody
Złotego Absolwenta.
Dlatego, żeby już nie przedłużać:
zdobywcą tegorocznego Złotego Absolwenta jest…
Mój ulubiony uczeń.
Maxime Le Łotr!
- Co? To jakiś żart! - Dziękuję. Dziękuję.
Merci. Merci beaucoup.
Nie, nie trzeba.
Dziękuję. Dziękuję
Dziękuję.
Jestem pewien, że wszyscy wiecie, że pracuję nad czymś wielkim.
Niektórzy z was śmiali się z mojej dziecięcej obsesji na tle karaluchów.
Ale szybko zrozumiałem, że to właśnie one są cudem ewolucji!
A mnie udało się okiełznać ich siłę
i szybkość, i… Jak to się mówi?
„Nierozgniatalność” najpotężniejszych istot na tej planecie.
I teraz ja też jestem niezniszczalny i niepowstrzymany!
Maxime! Maxime! Maxime!
Poznajcie potęgę karalucha!
I co, mój biedny smutny kolego? Co na to powiesz, hę?
Cóż. Na przykład, że jesteś…
aresztowany! A ja jestem agentem Ligi Antyprzestępczej - AVL!
Nie, jakoś nie sądzę, mon ami.
Tak? No to masz!
Nie!
Wchodzicie!
- AVL! - Stać!
Ruchy!
Ani kroku!
Stój!
Mam cię!
Nie, nie, nie. Nie!
To się nie dzieje naprawdę! C'est impossible.
Zabieraj te ręce!
Rozkazuję ci, żebyś mnie puścił!
Na razie, Maxime!
I kto jest teraz frajerem, co?
Frajer, frajer, frajer!
To jeszcze nie koniec!
Nie będziesz miał zawsze armii agentów pod ręką, ty tchórzu!
Doigrałeś się! Rozdepczę cię, robaku!
W ogóle… w ogóle się nie boję.
GRU I MINIONKI POD PRZYKRYWKĄ
Cześć, kochani!
- Gru, siemanko! - Gru!
- Cześć, Gru! - Super, że jesteś!
I co tam słychać, rodzinko?
Spójrz, czego nauczyłam Lusia!
Lusio, siad!
Lusio… Miało być siad!
Nie szkodzi, to w sumie jego pierwsza lekcja.
Ale może od tej pory trenujcie na zewnątrz.
Tu jest mój ulubiony mąż!
Ale kupiłeś mleko?
Owszem. Mieli kilka rodzajów. Wziąłem migdałowe, sojowe, z konopii,
owsiane, kozie, czekoladowe, pół na pół ze śmietanką,
w proszku i magnezjowe.
A takie zwykłe, od krowy?
Nie, takiego to już nie robią.
Ale zaraz, zaraz…
Raz, dwa, trzy dziewczynki…
Jedna żona…
Kogoś tu brakuje…
Nie, no skąd, nikogo więcej tu nie ma.
Wiesz co? Ciągle zapominam…
Jeszcze ten pan!
Mój chłopiec!
Tutaj jest!
A kto przytuli tatę?
Wygląda na to, że ktoś tu jest trochę marudny!
Co to za ponura minka? Przecież wiem, że kochasz tatusia!
No już, powiedz.
Tata. Tata.
Oczywiście, że cię kocha. Po prostu nie okazuje tego twarzą,
ani żadną częścią ciała.
Prawda, Grusiulku?
Pokaż tatusiowi, jak bardzo go kochasz.
Chyba wiem, co poprawi ci humorek.
Bahamska zawiesinka.
Nie chcesz? Ale to prosto z Bahamów.
Wszystko. Tylko spójrz.
Jakie pyszne…
No faktycznie, smak jest bardzo bahamski.
Widzisz? Jednak cię kocha!
Podzielił się.
Phil, Ralph, Ron!
PUDER
No dzięki.
Baraniapupa?
- Muszę z wami porozmawiać. - Jasne, ale…
Nie czas na pogaduszki.
Maxime Le Łotr wysłał tę wiadomość z więzienia.
Bonjour, Gru.
Wiem, że mnie słyszysz, więc słuchaj!
Myślisz, że możesz mnie obrażać i to bezkarnie? Tak?
Otóż nie!
Ucieknę z tego więzienia i wyrównamy rachunki, Gru!
Ale tym razem nie będzie już taryfy ulgowej!
I wiem, gdzie mieszkasz!
Więc śpij z otwartymi oczami, bo nie ukryjesz się przede mną!
Słodkich snów, Gruzer!
Nie ma szans, żeby uciekł. To najlepiej zabezpieczone więzienie na świecie.
Tak, to znaczy…
Właśnie wczoraj uciekł.
Co?
Musimy wyjechać?
Spokojnie, spodoba wam się. Będziemy mieszkać w bezpiecznym domu,
będzie fajnie i bezpiecznie, i fantastycznie, i nie ma innych opcji.
Nowy dom, nowa szkoła…
Ale fajnie, co? Wszystko będzie nowe! Nowe jest ekstra.
- A co z moimi przyjaciółmi? - Poznasz nowych.
I to pewnie nawet lepszych.
Nie no, nie wierzę…
Tak, tak. Wielkie emocje, wielkie zmiany.
Wszyscy wiemy, ale idziemy.
No naprawdę, chodźmy.
Szkoda, że nie możesz z nami jechać, Lusio.
Dbajcie o niego.
Bądź dzielny, Lusio!
I pamiętaj, żeby trenować sztuczki!
Za kilka godzin dotrzemy do kryjówki AVL.
Mayflower to piękne miasteczko.
Piękne, bezpieczne i nudne miejsce.
Będziesz zadowolony, Gru.
A co z będzie z babcią? I wujkiem Dru?
Niestety, nikt nie może znać waszego nowego adresu. Nawet rodzina.
Bingo! Wiedziałem, że są plusy!
I obiecujesz, że zajmiecie się resztą Minionków?
Dotrą cali i zdrowi do siedziby Ligi Antyprzestępczej.
Wiążę z nimi wielkie nadzieje.
No to życzę powodzenia.
Dosyć tego!
Cisza!
To jest autokar Karola.
A Karol jest długoletnim pracownikiem Ligi,
który odlicza dni do zasłużonej emerytury.
Dlatego na pokładzie autokaru Karola obowiązuje prawo Karola.
Żadnych wygłupów, figli-migli i wolno-tomku-w domków!
Ma być spokój i cisza!
Albo poznacie Karola od takiej strony, od jakiej nie chcecie go znać!
Czy to jest jasne?
To się nie…
Karol się nie zgadza!
Weź te ręce! Kto szczypie?
LIGA ANTYPRZESTĘPCZA
I oto jesteśmy w Mayflower.
Kryjówka, do której was wiozę, służy naszym agentom od dziesięcioleci.
Niezła dzielnica.
Popatrzcie na te ogrody i kwiaty.
- Ale super. - Naprawdę będziemy tu mieszkać?
Jaka fontanna!
Świetnie!
Może to jest ten nasz?
- Ten jest ekstra! - Jaki śliczny!
Zaczyna mi się tu podobać.
Wygląda, jakby tu mieszkała jakaś księżniczka.
A oto i on.
Wasz nowy dom.
Bez fontanny.
Na pewno będzie nam tu dobrze. Chodźcie.
Silas mówił, że z tyłu mamy nawet własny basen. Ale fajnie, prawda?
Proszę, jak tu… zimno i nieprzytulnie.
- Ale tak w dobrym sensie. - Co?
Wszystko tu spełnia standardy Ligi Antyprzestępczej.
Nie stawiamy na estetykę, bo najważniejsza jest funkcjonalność!
Jest nawet w pełni automatyczny tryb lockdownu. Fajnie, prawda?
Nie ma to jak lockdown.
Jeju…
Mamy automat z przekąskami!
Kocham to miejsce!
- Będzie świetnie. - Dobrze. To teraz konkrety.
Ze względów bezpieczeństwa, musicie wszyscy przybrać nowe tożsamości.
Nowe tożsamości? To naprawdę konieczne?
To nie podlega dyskusji, Gru.
Od teraz jesteś sprzedawcą paneli słonecznych.
Lucy, jesteś fryzjerką w eleganckim salonie.
Fryzjerka? Tak, ale ekstra!
Silas, to dlatego, że wiesz, że sama sobie podcinam włosy?
I że będę w tym świetna?
Nie.
„Chet Cunningham”.
Nawet nieźle brzmi.
Dziewczynki.
Ojej. Jestem Blair.
- „Britney”? - Mam mieć na imię Brie?
Daj spokój. Są gorsze imiona niż Brie.
Tak, na przykład Blanche.
Tak, Margo.
Blanche? Ale okropne imię!
Straszny obciach mieć na imię Blanche.
Nie znam gorszego imie…
To ja jestem Blanche, tak?
Tak.
Cóż, jakoś to zniosę.
No to wy sobie idźcie wybrać pokoje, a ja tu porozmawiam z rodzicami.
Nie chciałem przestraszyć dziewczynek,
ale absolutnie nie możecie dopuścić, żeby ktoś was tu rozpoznał.
Gru, postaraj się być trochę mniej sobą.
Co to ma niby znaczyć?
Ja tylko mówię, że masz tendencję do wyróżniania się w tłumie.
Wiesz, chodzi o to, że zawsze jesteś gderliwy i rozdrażniony.
I to, że sprawiasz, że ludzie wokół czują się trochę nieswojo.
No to jest fakt. Znaczy wiesz, nie jakoś…
OK, koniec!
W ogóle nie sprawiam, że ludzie się przy mnie czują nieswojo!
Jestem bardzo swojski.
Jak mięsny klops.
Jestem całkiem apetyczny…
To nie jest niezręczne. To wy sprawiacie, że czuję się nieswojo.
Gru, musisz się przestać wyróżniać. Tu chodzi o życie twoich bliskich.
- Rozumiesz to? - Oczywiście, że rozumie.
Zrobimy wszystko, by chronić rodzinę.
Dobrze. Damy wam znać, kiedy to wszystko się skończy.
Obiecuję, że złapanie Maxime'a Le Łotra jest dla nas top priorytetem!
Bądźcie bezpieczni.
Może to nawet się nieźle składa.
Potrzebujemy przerwy od ścigania przestępców i niebezpiecznych misji.
Nareszcie możemy pożyć jak normalna rodzina.
A ja nareszcie będę mógł wzmocnić ojcowską więź z moim bąblem!
Będzie ekstra, prawda, młody?
Kto ma nos tatusia? Kto ma…
Ma mój nos!
Konkretny uścisk. Silny dzieciak!
WITAJ W DOMU, MAXIME!
Dzięki! Nastroje dopisują, co?
KOCHAMY CIĘ
Dobrze się bawicie, co?
KOCHAMY MAXIME'A NA ZAWSZE
Nie, to ja was kocham!
Dziękuję, moje cudowne robaczki!
Maxime znów na wolności!
Szczególnie merci beaucoup wszystkim, którzy pomogli mi uciec z więzienia.
Todd i Linda! Gdzie jesteście?
Odwrócili uwagę strażnika!
Très magnifique.
Dobrze, milczeć!
Musimy ukarać Gru za to, że posłał mnie do więzienia!
I dlatego postanowiłem mu odebrać to jego bezcenne dziecko!
Och, jak ja mu je zabiorę!
Tak!
Och, Maxime.
Nie, nie! Czekaj. Nie Maxime.
A może od dzisiaj nazywałbym się Karakan-Man!
Takie trochę wprost, ale za to bardzo nośne!
Dobre, nie?
Nie podoba mi się to głupie imię! Ale ten plan podoba mi się bardzo!
Gru sam sobie jest winien! Upokorzył mnie na oczach całej szkoły!
Dostałem Absolwenta!
Ale teraz czas zacząć grę.
Może uciekać i chować się jak mysz. A ja go znajdę. Jak kot.
Gra start!
Chet robi jajecznicę serową dla swojej rodzinki,
A Blanche układa wszystkim imiona z wędlinki.
To dla ciebie, Britney.
Ale ja nie mogę mówić, że mam na imię Britney,
bo to kłamstwo.
Tak.
A kłamać jest bardzo nieładnie.
Dlaczego zaraz kłamać?
To taktyczne mijanie się z prawdą.
A ja nie chcę tak.
To tylko niewinne kłamstewko.
Nie.
Agnes, jestem twoim ojcem i rozkazuję ci kłamać!
Nie.
Tak! Kłam!
Bo się zaraz doigrasz, młoda damo!
Nie możesz być taka jak twoja siostra Edith? Ona cały czas kłamie!
Wcale że nie.
Widzisz? Nawet teraz kłamie!
I do tego z wdziękiem…
Słuchajcie.
To nasz pierwszy dzień w Mayflower, więc postarajmy się, żeby był ekstra!
Prawda, Checie Juniorku?
Mayflower! Tak!
Spóźnimy się na karate!
Musisz odwieźć Margo do szkoły.
Ale będzie ekstra!
Wystarczy, że odrobinę się postarasz,
a obiecuję, że Mayflower pokocha Cheta Cunninghama…
Pokocha go tak samo jak ja!
A ty, moja mordko, spędzisz cudowny dzień ze swoim tatusiem.
Tak! Tylko ty i tata!
No śmiało, powiedz. Tata.
Ta-ta!
Ależ będzie zabawa.
Dziękuję, panowie.
No dobrze. Dzięki, skarbie.
- Pa… - Pa.
Zobacz! Margo! Nasi sąsiedzi!
Halo!
No chodź!
To zadanie dla Cheta!
Jestem nowym sąsiadem. Chet Cunnigham!
Perry Prescott.
Co cię tu do nas sprowadza, Chet?
No…
Panele słoneczne! No przecież! Sprzedaję panele słoneczne!
Czy dołączyłeś już do słonecznej rewolucji?
Wiesz… Nie.
Myślę, że nie muszę…
Dobrze wiedzieć.
A ty czym się zajmujesz, Perry?
Posiadam Prescott Motors.
Czyli największy salon samochodowy w całym stanie.
To robi wrażenie.
- A to moja córka Margo. - Brie, tato.
A tak! Tak. A co, powiedziałem „Margo”?
Zabawne, widocznie myślałem…
o takiej rybie, którą kiedyś miałem i ona zwała się Margo.
I żyła w stawie, a potem zdechła.
Tak czy siak, właśnie miałem zawieźć Brie do szkoły, bo to jej pierwszy dzień.
Jasne, a ja właśnie miałem tam zawieźć Poppy, więc…
Poppy! Dzień dobry, Poppy!
Masz bardzo fajne imię. Chcesz się z nami zabrać do szkoły?
Nie.
Mogłabyś się zaprzyjaźnić z Brie! Prawda, Brie?
Bo ty nie masz żadnych przyjaciół!
Cudnie się z tobą gada, Chet, ale młoda ma szkołę,
a ja spotkanie z kumplami z Country Clubu, więc…
Country Club! To brzmi ciekawie.
Gdyby mnie ktoś zaprosił na takie spotkanie, to na pewno by mi się podobało.
Tia. Naprawdę musimy już jechać, więc… naraziemancjo, Chet.
Jasne! Jak tylko będziesz chciał gdzieś wyskoczyć, to śmiało pisz SMS-a!
Na pewno napisze.
Ale żenada.
Zobaczysz, do obiadu
zapomnisz o wszystkich starych znajomych.
Coś mi się nie wydaje.
Hej, skarbie. Będzie dobrze.
Jesteś mądra. I fajna.
Nie masz się czym przejmować.
Polubią cię, na pewno!
Dzięki, Gru.
Pa, pa!
Proszę, niech cię polubią.
Hej… Poppy.
- Hej, dalej. - No, jedź!
Przepraszam! Już jadę! Tak jest!
Już jadę!
PINGLE ROENTGENA
No dobrze, panowie. Proszę za mną.
Zapewne zastanawiacie się, co tu robicie.
Jak wiecie, a może nie wiecie, zmuszony byłem wrócić do służby czynnej
i objąć kierownictwo nad nową inicjatywą agencji,
by schwytać Maxime'a Le Łotra.
I tu zaczyna się wasza rola. Potrzebni nam ochotnicy.
Ale muszą być odważni! Nieugięci!
Nieustraszeni!
Potrzebni nam najlepsi z najlepszych!
No? Którzy z was tacy są?
Moje gratulacje, panowie.
Nasza Agencja słynie z eksperymentalnych broni i wynalazków.
Ale teraz przyszedł czas na eksperymentalnych agentów.
A wy stanowicie wręcz idealne świnki doświadczalne.
Jako pierwsi przetestujecie nasze super serum!
Zyskacie dzięki niemu umiejętności i moce,
o których zwykli śmiertelnicy mogą jedynie marzyć!
Albo po prostu eksplodujecie. Tu nie mamy pewności.
Panie i panowie, oto moc Mega Minionków!
SENSEI O'SULLIVAN WYKOPKI - KARATE
Super!
Wyglądacie uroczo!
I oczywiście bardzo groźnie!
Będzie jeszcze lepiej, kiedy dostanę czarny pas!
- A ja chcę rozłupać cegłę głową! - To jest dopiero duch walki.
Bawcie się, a ja idę do pracy.
Blair i Britney, zgadza się?
Spoko!
No dobrze… Pa, mamo…
Pa!
Mam cię!
Adepci do mnie!
Okażcie senseiowi szacunek!
Tak, sensei O'Sullivan.
Ty! Moskovich! Ile razy mam mówić, że masz obciąć włosy!
Wyglądasz jak owczarek!
Przepraszam, sensei.
Mamy dwóch nowych uczniów, którzy chcą wkroczyć na ścieżkę
do doskonałości!
Ty! Malutka!
Chodź no tu i mów, jak masz na imię!
Britney…
Na imię?
Nie mogę…
W karate nie ma słowa "nie mogę"!
Dziesięć pompek po zajęciach!
Ej! To nie fair!
A ty lepiej nie odzywaj się w ten sposób do senseia!
To co? Jesteś gotowa, żeby przedstawić swoje imię i partycypować?
Chyba nie.
No to łaskawie udaj się do kącika hańby i autorefleksji
i zastanów się, jakim chcesz być człowiekiem!
Co? Ty też zamierzasz sprawiać mi problemy?
Pewnie tak.
Słucham?
Jeśli myślisz, że nie zniżę się do walki z dzieckiem, to wybrałaś nie to dojo!
To było za moją siostrę!
Złamałaś mi paluszek!
Ciekawe, ile za to będzie pompek.
OK…. To damy tu, koło żelu…
- Tu lakier… - Pani Cunningham?
Tak. To ja!
Muszę powiedzieć, że CV robi wrażenie.
Cóż mogę powiedzieć…
Włosy to moja pasja.
Nasze klientki na pewno się bardzo ucieszą!
Czego się nie robi dla próżnych, bogatych bab.
Moje włosy są w nagłej potrzebie.
Gdzie jest ta, jak jej tam?
Remy? Rhonda?
Oh, Malora, tak mi przykro. Rachel jest na macierzyńskim.
Co?! To jest niedopuszczalne!
Ale to nawet lepiej! Bo Blanche to prawdziwa artystka.
Świetnie. Będę w moim fotelu.
No dobra, możesz się wykazać.
No? Malora, to co dziś robimy?
A może tylko zmoczymy włosy i niech same wyschną?
Matka natura zrobi swoje, co?
Nie. Ten styl już strasznie mnie znudził!
Czas na całkiem nową Melorę!
Ja chcę to!
OK… To najpierw może… kolor?
Tak, kolor. Od tego zaczniemy.
Trochę tego…
Trochę tamtego…
O, jakie ładne. W sumie łatwe…
IDEALNY KOLOR WŁOSÓW
Co?
To dobrze, że dymią?
Tak, muszą. To znaczy, że działa.
Co się dzieje?
Nic! Bez paniki!
Dzwońcie po straż pożarną!
Szybko, szybko…
Ciekawe, dokąd jadą.
Voilà! Mój najnowszy wynalazek!
Transformacja na zawołanie w solidnej obudowie.
Genialne…
Jeszcze ta mała antenka, ale słodkie!
Nie chcę, żeby to było słodkie!
Ma być przerażające! Straszliwe nawet!
Dobrze. Teraz muszę tylko namierzyć tego łysego kartofla
i porwać jego bahora!
I nawet wiem jak!
Nie, mówię całkiem poważnie.
DEZYNSEKCJA
Ależ to będzie genialne.
OK, tatuś jest już kompletnie wykończony.
Zmieniłem ci pieluszkę,
tu jest twoja butla, twój smoczek a tu są twoje balony…
No tutaj, tak. Fajniutkie, co?
No dobrze. Teraz mała przerwa dla mnie…
Ktoś podłożył bombę z brokatem w mojej szafce!
Nastolatki są okropne.
No. Niemowlaki nie są lepsze.
Junior!
Niosę sobie śmieci, bo jestem super tatą.
A dziecko w końcu poszło spać.
Witaj, Gru.
Cześć. Co? Co do…?
No cześć, Poppy. Mówiłaś coś?
A przy okazji, mam na imię Chet!
Chet Cunningham.
„Gru”? A co to w ogóle znaczy?
To, że nie umiesz kłamać.
Hej. Trochę nieładnie.
Starszych powinno się szanować.
Ja nie szanuję bumersów. Gardzę nimi.
Bardzo dowcipne. Skąd to wzięłaś? Z sieci?
Łał. „Z sieci”? Ile ty masz lat?
Dość, żeby wiedzieć, że jesteś małą, wredną…
Ty lepiej uważaj.
- Kiedyś był z ciebie łotr wagi ciężkiej. - ZBIEGŁY PRZESTĘPCA GRU
To wcale nie ja! Nie widzę żadnego podobieństwa.
Najwyraźniej bierzesz mnie za kogoś innego, ja sprzedaję panele słoneczne!
Nie bój się tak, przecież cię nie zakapuję.
Bo pomożesz mi się gdzieś włamać. Szczegóły zaplanujemy jutro.
Ty chcesz się gdzieś włamać?
- Słuchaj, dziecko… Nie będę z tobą… - Nie, to ty słuchaj, dziadersie!
Mam cię w garści.
I zapewniam cię, że nie chcesz ze mna zadrzeć.
OK. No tak.
Ale… jutro nie jest najlepszy termin.
To już twój problem.
Bo akcja dojdzie do skutku.
Chyba że chcesz, żeby cały świat się dowiedział, kim naprawdę jesteś.
Gru.
Ona mnie przeraża.
No dobrze. Spokój!
Spokój!
Dziękuję.
Czas sprawdzić, czy sobie dacie radę w terenie!
A jeśli sobie poradzicie, oficjalnie zostaniecie nową tajną bronią!
Mam sto procent pewności, że to się uda.
Nie. Dekorator się spóźnił.
- Uwierzysz? - Wow.
- Nie rozumiem, jak tacy ludzie… - Dzień dobry, sąsiedzi!
No hej!
Pamiętaj o tym klubie, Perry!
Nie! Nie. Nie…
- Patsy! - Nowi sąsiedzi!
Patsy…
Hejka! Jestem żoną Perry'ego, Patsy.
A ja Blanche. A to Chet.
Hej! No więc patrzę w tę stronę i was widzę.
I od razu wpadłam na genialny pomysł.
- Perry szuka czwartego do tenisa jutro! - Skarbie!
Sam nie wiem, pan nie wygląda, jakby za często grał.
Czy ja za często gram? O wiele za często gram właśnie.
Jestem maniakiem tenisa! To jest mój ulubiony sport, tak?
Z rakietkami i z piłką. Która jest taka żółta… i mechata…
No to ustalone! Do jutra! Widzimy się na korcie!
Hulululu!
OK. Hulululu do jutra!
To… ty grasz w tenisa?
Tak. Tak, gram w tenisa.
Tak się składa, że bardzo dobrze zresztą.
- Przynajmniej na koloniach tak było. - No to świetnie… Proszę bardzo.
No to pa!
Miłej zabawy!
No to cio?
OK…
Co do…?
„Do domku na drzewie, bo inaczej…”
Gru.
Nie ukryjesz się przede mną, Gru…
Plecy mnie bolą jak diabli.
Ile to jeszcze będzie trwać!
Tyle, ile będzie trzeba!
Jedno jest pewne! Gru mnie nie pokona!
Nie będzie powtórki z trzeciej klasy.
Znowu do tego wracasz?
Tak, znowu! To mnie ukształtowało na zawsze!
Dlaszego miałbym nie wracać?
To był szkolny konkurs talentów…
LYCÉE PAS BON KONKURS TALENTÓW
Ćwiczyłem od wielu miesięcy,
doskonaląc występ, który powaliłby całą klasę na kolana.
Już miałem zaczynać, kiedy nagle…
- Co? - …usłyszałem to.
Przeklęty pokurcz ukradł moją piosenkę!
Wszystko zepsuł!
Nie mogłem wystąpić po nim! Zrobiłbym z siebie durnia!
Jakbym go naśladował.
A może to był przypadek. To był bardzo modny kawałek.
O nie, nie, nie. On wiedział.
I zrobił to specjalnie!
Z premedytacją chciał mnie upokorzyć!
Co znowu?
- Paliwo się kończy. - Zawsze coś jest nie tak!
Dlaczego nigdy nie mogę się skupić tylko na czynieniu zła!
Dobrze. Znajdź stację.
No dobrze, zobaczmy…
Zwykła bezołowiowa…
Strasznie drogo, nie?
Dobra. Włóż kartę i wyciągnij zdecydowanym ruchem.
„Błąd odczytu?”
- No co jest! - Wyjąłeś zdecydowanym ruchem?
Tak! Tak! I to bardzo!
PROSZĘ SIĘ ZGŁOSIĆ DO OBSŁUGI
To kup mi szejka! Dziś mam dzień bez diety!
Ej, ty. Twoja głupia machina nie chce czytać mojej karty!
- Wyjął pan zdecydowanym ruchem? - Tak!
Niektórzy wyjmują za szybko. Wtedy trzeba spróbować jeszcze raz.
Nie mam na to czasu!
Muszę znaleźć i zniszczyć mojego najgorszego wroga!
Więc sprzedaj mi 900 galonów na stanowisku czwartym, durniu!
Proszę! Nie rób mi krzywdy!
Ależ to nie będzie krzywda.
No popatrz.
Od razu lepiej!
A teraz szoruj po fioletowego szejka!
I nie myśl, że uiszczę należność, bo nie!
A co! Taki będę!
PŁATKI Z NISKĄ ZAWARTOŚCIĄ CUKRU
A może same sobie wybierzecie jakieś zdrowe płatki?
To są ulubione płatki Lusia!
Myślisz, że o mnie zapomniał?
Czy nie?
Och, skarbie, to niemożliwe!
Ciągle się z nim bawiłaś, przebierałaś go
i robiliście te podcasty…
To jest niemożliwe, żeby zapomniał o swojej najlepszej przyjaciółce.
Dzięki, mamo.
O, zobacz!
W tych są pianki!
A w tych stożki z czekolady.
- No! - Jasne. Bierzemy je.
Czego jeszcze potrzebujemy?
O nie…
Nikt nie zauważył. Nic nie widział.
Co się stało?
Nic. Tak się…
Rozciągam! Przed zakupami!
Zakupy to najczęstsza przyczyna naderwanych ścięgien.
Mało kto o tym wie.
Wystarczy. Idziemy.
Szybko! Hop, hop, hop.
OK. Droga wolna!
Ty…!
Zobacz, co mi zrobiłaś! Ty, oszustko!
Idziemy, szybko. Sprzątaczka na dziewiątkę!
Zawsze chciałam to powiedzieć. Może skręcimy tutaj…
Czego chciała ta pani?
Pani? Ale jaka pani?
Pani!
No już! Idziemy!
Szybciej!
Nie jesteś fryzjerką!
- Przejrzałam cię! Wracaj tu! - Muszę się stąd wydostać!
OK.
Wracaj mi tu!
Halo! Nie, nie, nie, nie!
- Nie może pani tak… - Otwierać!
Jedziemy!
Stój! Wracaj tu, ty…
Niewiele brakowało.
Na zakupach z mamą nigdy nie jest nudno.
- Najlepsze zakupy, na jakich byłam! - Nareszcie czuję, że żyję!
Perfecto.
Poppy!
- Nie widzę jej, Junior. - Spójrz w górę, geniuszu.
Spóźniłeś się.
Ale jak mam tam wejść?
Po trampolinie.
No to wio.
Oto ja…!
Poppy Prescott, złoczyńczyni.
Możesz usiąść, Gru.
Dobrze, usiądę…
OK. To dlaczego tu jestem?
Dlatego, że tak jak ty, od urodzenia jestem na wskroś zła!
No dobrze. A teraz może omówimy szczegóły naszego skoku.
Skoku? Błagam, jesteś jeszcze dzieckiem.
Im wcześniej zacznę, tym lepiej.
Sam miałeś 12 lat, gdy zwinąłeś klejnoty koronne.
Otóż znacznie mniej niż 12. I nie obraź się, ale nie jesteś mną.
Zamierzam kiedyś być znacznie lepsza od ciebie.
Chodź. Coś ci pokażę!
Zaraz, czy to jest moje stare liceum?
Bingo.
Własnoręcznie wykonałam ten model z patyczków po lizakach.
I to właśnie stamtąd razem ukradniemy maskotkę szkoły!
Chcesz ukraść czy Lenny'ego?
Właśnie.
Lycée Pas Bon od zawsze było moją wymarzoną szkołą!
A ten skok zrobi superwrażenie na komisji rekrutacyjnej.
To jest bardzo zły pomysł.
Czy ty w ogóle wiesz, co to jest ratel miodożerny?
To są wredne, krwiożercze bestie.
One na co dzień żrą pszczoły i kobry na śniadanie.
Ratle miodożerne to nie żarty!
Nie ma mowy, żebym ci pomógł.
Wiesz, z szantażem to trochę jest tak,
że nie za bardzo ma się wybór…
Dawaj to!
Halo! Policja!
Ratunku!
Proszę. Możesz mi pomóc?
Klusiu! Klusiu, chodź do pani!
Dziękuję! Dziękuję!
AWARIA HAMULCA
Ratunku!
Tak!
- To oni rozwalili mi auto! - A mnie spalili kawiarnię!
- Wynocha stąd! - Wszystko psują!
- Mam dość superbohaterów! - Właśnie! Przylejmy im!
Nie chcemy tu bohaterów!
Wsiadać!
Wynocha stąd!
Panowie,
ten eksperyment to porażka.
Niniejszym przechodzicie na emeryturę!
Nareszcie…
Ten zamek, te gargulce…
Nie wierzę, że naprawdę tu jestem!
OK.
Miejmy to już z głowy.
Ron, podaj mi mój sprzęt.
Nie spuszczajcie Juniora z oka.
Jakby co, w torbie jest butelka z mlekiem, pieluchy, jego ulubiony smoczek…
No chodź! Ruchy!
Najpierw przetniemy szybę w oknie za pomocą….
pieluchy?
Serio? Jaja sobie chyba robicie.
Ej, panowie. Panowie!
Gdzie jest ta druga torba z moim sprzętem?
Co?
No dobrze. Zobaczmy, co się tu znajdzie…
Nie, to nie, to nie, to nie, to nie… Aha!
Jak po maśle…
Lycée Pas Bon
Woźny Frędzel…
Durne dzieciaki.
To Doktor Destructo! Ale jaki młody!
A to pierwszy świdro-kask Wiertary!
No chodź!
Skup się!
NIENAWIDZĘ MOJEGO SZEFA
Pielucha.
DYREKTORKA ÜBELSCHLECHT
Potrzebne mi coś, czym mógłbym…
Może być to?
Nieźle…
Tak!
Wchodzimy.
Stop. Nie, nie, nie.
Talk do pupy!
Najważniejsze podczas takiej akcji, jak ta,
jest nie pozwolić, żeby cokolwiek cię zaskoczyło…
Nie! Junior!
Junior! Wracaj tu!
To jaki teraz masz plan?
Dopracowuję szczegóły!
Niczego nie dotykaj! Nie.
Nie, nie, nie, nie! Nie… Nie!
Dobra robota, Junior! Właśnie o to chodzi!
Dobrze się bawi.
Aż za bardzo…
Junior, zlituj się. Tatuś jeszcze dziś musi ukraść ratla.
No dobrze.
To tutaj w nocy trzymali Lenny'ego…
I z tego, co pamiętam, gdzieś tu powinien być ukryty włącznik…
Tak!
- W RAZIE UCIECZKI RATLA MIODOŻERNEGO - To mu wstrzyknę.
Otworzymy klatkę dopiero, gdy zacznie działać.
Inaczej ta bestia mogłaby nas rozszarpać na…
OK. Na szczęście śpi.
Zwiotczyłem się.
Hej! Hej!
Gru, jaki jest plan?
Nie!
O nie! Zepsułam nasz napad!
Co? Kto śmie?
Intruzi!
No ocknij się!
Nie!
Że co?
No już! Wynośmy się stąd!
Intruzi!
Zadarliście ze złą dyrektorką!
Idziemy! No już! No już!
Ruchy, ruchu, ruchy!
Dalej!
Oj, teraz się wam dostanie!
Zaraz poczujecie gniew dyrektorki Übelschlecht!
Krem na odparzenia.
O nie… O nie…!
No ładnie!
Wracać tu, nicponie!
Oddajcie mi Lenny'ego!
Jak się stąd teraz wydostać?
Za mną!
Wskakujcie!
No już, no już, no już.
Woźny Frędzel!
TRYB LATANIA
Powiem ci, że to była absolutnie najlepsza rzecz, jaką przeżyłam!
Aż nie wierzę, że nam się udało!
Też nie ukrywam, że było całkiem fajnie.
Dzięki, Ron.
I tobie też dziękuję. Za wszystko.
I nie martw się.
Twój sekret jest ze mną bezpieczny, wspólniku.
Dzięki.
Dobranoc.
Twój tata dał dzisiaj czadu. Co, Junior?
Dzień dobry, Maxime.
Jak ma się mój ulubiony uczeń?
Mam wrażenie, że oboje szukamy tego samego człowieka.
A ja akurat wiem, gdzie on jest.
NAMIERZAM LENNY'EGO
POŁOŻENIE: MAYFLOWER
Dzięki, pani Übelschlecht.
Mamy go!
Valentina! Do Mayflower!
Z przyjemnością!
Proszę bardzo.
OK… Tak. Wspomnienia wracają.
DIETA Z AUTOMATÓW
Oj…
- OK. - To na razie!
Powiedz rodzicom „pa, pa”.
Miłej zabawy!
Tylko bez szaleństw!
- Jasne, pa! - Pa!
Pa!
Hej, Cunninghamowie!
Hej, Poppy.
Nasi starsi umówili się na tenisa, co jest nawet urocze,
więc może… też porobimy coś razem?
Jasne. Zapraszamy.
Imprezę czas zacząć!
Lubię ją.
No. Jak większość ludzi.
Super!
A wiecie, jak wygląda ratel miodożerny?
Widzę, że tu się nikt nie oszczędza.
O! Moi ulubieni nowi sąsiedzi!
Hej!
Uwielbiam waszą aurę.
Wyglądacie jak zawodowcy!
Chociaż nie jesteśmy!
Perry i jego chłopcy już czekają na korcie.
A my sobie idziemy na ploty.
Powiedz, gdzie sobie kupiłaś ten strój!
Tutaj, Chet.
Czołem!
No dobra.
Skip, Chip, Chet.
Chet, Skip, Chip.
Cześć, panowie.
- Hej. - Jak się masz, Chet?
OK.
Czuję, że Chet nam zaraz pokaże, jak się powinno grać.
Prawda?
Rozwalę gościa…
OK…
Co do…
OK… No to jazda.
To chyba są żarty!
OK… OK…
Tak lepiej?
Co?
To się nie liczy! I…
Co? Nie możesz ot tak…
To jakiś absurd!
Dzięki, Ron.
Chodź po popcorn.
Jaki on jest słodki!
To najdziwniejszy pies na świecie!
Ja otworzę!
Dzień dobry, kochanie. Twój tatuś jest w domu?
Niestety, ale nie wolno mi rozmawiać z obcymi.
Nie jestem nikim obcym.
Nie wyglądasz zbyt znajomo…
Kto to?
Nie wiem.
Ale jest stara i pachnie jak ogórki kiszone.
OK, już tam idę!
O nie…
Zaraz wrócę.
- Mogę w czymś pomóc? - Mam nadzieję.
Jestem starą znajomą Gru.
Ale jego tu nie ma, więc…
Nic nie szkodzi.
Zaczekam.
Co? Nie!
Powiedz, jak będziesz gotów, Perry.
MARGO: Gru! Ktoś tu szuka Gru!
Mówiąc krótko, od tej pory Perry i ja mamy zakaz wstępu na teren wyspy Oahu!
Taka historia!
- Skarbie! - No nareszcie…
Nasze dzieci! Musimy jechać! Teraz!
Dzięki. Pa!
- Jesteśmy spaleni! - Co?
- Dzwoń do Silasa! - O nie!
ALARM! ZAGROŻENIE BEZPIECZEŃSTWA
Gru został rozpoznany.
Uwaga, to nie są ćwiczenia!
Emerytura zostaje cofnięta!
Ściągajcie Mega Minionki!
Widzicie…
Wasz tatuś był niestety niegrzeczny.
Bardzo niegrzeczny.
Ma coś, co należy do mnie, i musi mi to oddać!
Dyrektorka Übelschlecht?
Wiem, że masz mojego Lenny'ego!
Natychmiast go oddaj!
W sumie to nawet śmieszna historia!
Cicho!
Nie jestem tu, by słuchać wymówek! Tylko żeby wymierzyć ci karę!
No dawaj, twardzielu.
Tylko że ja nie walczę ze starszymi paniami.
Ach tak?
Spuszczę ci manto, które przejdzie do historii.
Tylko spójrz!
Jazda!
Dzieci, uwaga! Chodźcie tu!
Szybko, schowajcie się!
Ej! Odsuń się, paniusiu!
Odpuść!
Zostaw go!
Dawać ją!
Teraz wystarczy tam wejść i capnąć bachora.
Co?
O! No proszę!
Maxime! To aż zbyt proste!
O, jaki słodki dzieciaczek…
Chodź do Maxime'a…
Tak. Gili, gili.
Maxime!
Ty wredny…
Doigrałeś się, wiesz?
Mam cię!
Zaraz! Gdzie jest Junior?
Gdzie on jest?
Junior?
Lucy!
Ratuj nasze dziecko!
Maxime!
Powiedz: „Au revoir”, Gru!
Ale nie martw się!
On będzie bardzo szęśliwy ze swoim nowym tatą!
Naprawdę. No zobacz go! Jak on kocha nowego tatę!
Junior!
Nie!
Wskakuj!
Musimy ocalić malucha.
Udało się!
Kogo zaraz zmienimy w karaluszka?
Zostaw!
Są bardzo delikatne!
Ty wredny, mały…
Żartujesz sobie?
Zasikałeś mi cały statek!
Valentina!
Przynieś mi tu skaraluszacz!
Tutaj są!
OK.
Lecimy!
Co to za…?
Hejka.
Gru!
Podleć bliżej!
Jeszcze trochę!
Strzepnij ich!
Świetnie, tak trzymaj!
Skop im zadki!
Nic nie widzę!
Junior!
Nie martw się, Gru.
Mały ma się dobrze.
Zresztą sam zobacz.
Junior…
Ale teraz należy do mnie!
Dobrze mówię, Maxime Junior?
Razem będziemy siać zniszczenie, budzić grozę
i super się przy tym bawić, prawda?
A najlepsze, że on cię nie znosi!
Naprawdę!
Oddaj mi mojego syna!
Nie, jakoś nie sądzę.
Prawdziwa zabawa dopiero się zaczyna.
Widzisz, jakim tchórzem jest twój poprzedni tatuś?
Przegiąłeś, Maxime!
Oddawaj mojego syna!
Mówiłem ci już. Teraz jest moim synem.
Tylko ostrożnie, Gru!
Masz ci los!
Szkoda, że nie umiesz latać, co?
Puść!
To już koniec!
Powiedz tatusiowi „pa, pa”.
Wszystko w porządku, Juniorku.
Tata cię kocha.
Wracaj tu!
Zły bobas.
Złaź ze mnie, bachorze!
Moja zemsta będzie przeraża…
Widzisz? Nic mi nie jest…
Co?
Nie, nie, nie, nie!
Co?
Błe!
Nic z tego. Jak tylko…
- Gru! - Gru!
Juniorku!
O tak!
- Hurra! - Grubo było!
- Nic wam nie jest? - To była jazda!
Tata.
- Moi chłopcy… - Tata.
Powiem wam, że…
Ten dzień to dla mnie straszna karuzela emocjonalna.
Gru?
Możemy wracać do domu?
Proszę bardzo. Jak nowy.
Tak!
Dziękuję, doktorze Nikczemniuk!
- Jak nowy. - To dla mnie nic wielkiego.
Ani trudnego.
To pa.
Pa.
Hej, słonko, co się dzieje?
Agnes, ktoś do ciebie!
Lusio?
Lusio!
Trenowałeś swoje sztuczki?
No to… „zdechł pies”!
Tak!
- Proszę, całkiem… niepokojące. - No. Troszkę.
Lusio!
Tak… No to ja… Niedługo wrócę.
OK.
- Muszę załatwić jedną sprawę. - Aha.
Do zobaczenia, kolego.
Kocham cię.
Jak sobie radzisz, Maxime?
A ty co tutaj robisz, Gru? Przyszedłeś się puszyć? Tak?
Puszyć? Nie, nie, nie. Jest jedna sprawa, która nadal mnie męczy.
Konkretnie chodzi o konkurs talentów w naszym liceum.
Bo widzisz,
tak naprawdę
ja świadomie ukradłem ci ten kawałek.
Co? Wiedziałem!
Wiedziałem, że to nie był przypadek! Ty kłamczuchu!
- No więc? - Ale co „no więc”?
- Kiedy mnie przeprosisz? - Przepro…
Ale o co ci chodzi, przecież właśnie cię przeprosiłem!
O nie, nie, nie!
To nie były przeprosiny!
Zrobiłeś to, żeby mi dokuczyć!
Jak mogłeś ukraść mi moją piosenkę?
Zrobiłem to tylko dlatego, że ty wcześniej ściągnąłeś mi spodnie na wuefie.
A zresztą, mogłeś sobie wystąpić po mnie!
Nie moja wina, że się bałeś.
A bałeś się, ponieważ ja dałem czadu!
Bałem się?
Mógłbym zaśpiewać to lepiej od ciebie w każdym momencie!
Chciałbym to usłyszeć!
Gdzie chcesz i kiedy chcesz.
Dostosuję się, mon ami!
WIĘZIENIE O NAPRAWDĘ NAJWYŻSZYM RYGORZE
KONKURS TALENTÓW
Oto życie twe,
Jedno wyjście masz,
Choćbyś bardzo chciał,
Nie uciekniesz.
- Więc wzo… - …rowo się zachowuj
Złym instynktom już nie folguj.
Każdy chciałby mieć u stóp ten świat.
- Tak! - Juhu! Tak!
Autor to ja sam,
O tak!
Innych winnych brak.
Ugi bugi!
Wskaż, co wybrać mam,
By osiągnąć swoją wolność
oraz szczęście,
bo nic nigdy nie trwa wiecznie.
Każdy chciałby mieć u stóp ten świat.
Tam, gdzie światła nas nie dosięgną,
Chwyć mą rękę, gdy mury walą się.
Będę z tobą, ty będziesz ze mną.
Prawie nam się udało,
Ktoś jednak przyciął całość.
Każdy chciałby mieć u stóp ten świat.
W sumie to po co, po co, Po co się tak łamać.
Nagłówek może kłamać.
Każdy chciałby mieć u stóp ten świat.
Dla nas wolność oraz szczęście,
Bo nic nigdy nie trwa wiecznie.
Każdy chciałby mieć u stóp ten świat.
O tak!
Napisy: Agata Deka na podstawie wersji dubbingowej Bartosza Wierzbięty