Co? Ot tak siedział w barze, bez żadnej obstawy?
Czekaj, teraz najlepsze.
Po chwili siedzimy w jego pokoju
i smaruje mi cycki tym hotelowym mydełkiem.
Obłęd. Nawet na niego nie lecę.
Nie ma tyłka.
- Ty lecisz na tyłki. - Właśnie.
Lubię, jak chłop ma zad. Zgadza się.
Nie musi umieć czytać.
Ale potwierdzam: Barack Obama wydymał mnie na wznak.
- Co? - I się nie wkręciłam.
Cały czas było mi żal Michelle.
To przez tę jej książkę. Moje fantazje legły w gruzach.
Przymknę oko na mamine jeansy, ale nie na ich córki.
- Jaką miał fujarę? - Dostojną i pewną siebie.
Prezydencką.
- Myjesz się pierwsza? - Ty dłużej myjesz włosy.
Psiknę suchym szamponem.
Luz, nawet nie są tłuste.
Serio?
Dlaczego w snach seks jest lepszy niż na żywo?
Bo spuszczają się na twój znak.
Święte słowa!
Kończą po mnie. Elo.
GIMNAZJUM
Mia i Mel na zawsze
LICEUM
Stylizacje na studniówkę: Mia i Mel!
STUDIA
ZAJĘCIA PROWADZONE PRZEZ STUDENTÓW:
Porady kosmetyczne wtorki 18:00, pokój 23
STARTUP W GARAŻU
Dziewczyny rozkręcają interes z domu!
Wielkie otwarcie
SUPER OFERTY
Mia i Mel radzą sobie świetnie...
Jak boss
- Jak tam wieczór, Syd? - Dobra kanapka?
W końcu zjadłam całą.
Potem okazało się, że nie wyjęłam papieru spomiędzy plasterków sera.
Lekko mnie zaparło.
Spoko, błonnik to zdrowie.
Wysrasz pewnie całą powieść.
Matko, chciałabym.
Mogę siąść za ciebie?
To jedna z najlepszych tutejszych makijażystek.
Jedna z właścicielek.
- Cześć, B. - Siema, jak leci?
Zrobiłeś ostatnią partię szminek?
O rety.
- Kiedy Mia to zrobiła? Śliczna. - Geniuszka, co nie?
Wnerwia mnie to.
Są niegotowe.
Nie skończyła tuszy?
Nie wsypię twojej platonicznej towarzyszki życia.
Właśnie że tak.
Najadła się cukierków z trawką i ma skończyć jutro.
Dobra. Później to sprzątnę.
- Co to za impreza? - Bal absolwentów.
W jakim kolorze masz sukienkę?
Biało-złotym.
Jasne. Zróbmy ci teraz brwi.
TERMIN MINĄŁ
Są śliczne, tak w ogóle. Nie skub ich za mocno, dobra?
Mocne brwi są w modzie.
- Prześliczna. - Dzięki.
- Bal absolwentów? - Tak.
- Dasz lusterko? - Najpierw powiedz:
„Jestem twardą suką. Padać na kolana”.
Ani słowa mamie.
Nie pierdol, zaraz robię maturę.
Wybacz.
Dobra.
Jestem twardą suką. Padać na kolana.
Tak! Przejrzyj się.
O Boże.
To ja!
I żadnego seksu, jasne?
To najgorsza okazja.
Twój chłop spoci się na parkiecie.
Pot ścieka pod pas smokingowy,
a stamtąd prosto do gaci. Tak się dostaje drożdżycy.
A tego nie polecamy.
No i jesteś ciasna tylko do czasu,
więc tego nie marnuj.
Amen.
Dzięki za wszystko.
- Proszę. - Na razie.
- Jesteś piękna! - Użyj gumki!
Albo nazwij dzieciaka po mnie.
Nie policzyłaś pełnej stawki.
Zniżka dla kujonki.
Co wam mówiłam?
Ledwie trzymamy się nad kreską.
Zestaw „Jednonocna przygoda” schodzi jak szalony.
No, nie nadążam z robieniem.
Wiem. Może w tym rzecz.
Co niedostępne, jest pożądane.
Tak. Ludzie uwielbiają pogoń.
Stawiamy na jakość, nie?
Nie chcemy sobie zepsuć opinii, nie?
Tak, tak.
Idziemy na bociankowe Kim. Do jutra.
Albo wrócimy dziś po południu.
Dobra! To do jutra!
Ta chałupa się rozrasta?
Pewnie wstawiła taki japoński kibel
z suszarką do myszki.
Fajnie tak być przy kasie.
Cześć!
Jesteście kochane, że nas malujecie.
Bo macie dobrze wyglądać.
- I wyglądasz, pani z brzuchem. - Dzięki.
Wspaniale się czuję.
Czekaj tylko.
Ryder jest taki milusiński. I tłuściutki.
Jego fałdki wyłapują wszystkie okruszki.
Mamy tak samo.
Witam.
W samą porę.
- Gdzie postawić? - Może być tutaj. Zapraszam.
Co wyście zrobiły?
To mała zapowiedź tego, co cię czeka.
Że co?
O Boziu.
Ta szparka zjada bobasowi główkę?
A wiórki czekolady to łonowce?
Boże, jest prześliczne.
Ta lukrowana replika twojej pochwy?
Idealna replika.
Ale wydepilowałam się na łyso.
Żeby lekarz się nie babrał.
Jakaś ty uczynna. Moją trzeba znaleźć.
Nie do wiary, że go nie chcecie.
- Tortu z pochwą? - Nie, dziecka!
- Firma to nasze dziecko. - Ano!
Martwię się tylko,
że będziecie za długo zwlekać i stracicie okazję.
- Mamy czas. - Janet Jackson urodziła po 50.
Właśnie. Można być kobietą sukcesu i matką.
Ja to godzę.
I zaraz mnie popierdoli!
Śniło mi się, że Ryder raczkował
i wszędzie były pułapki na myszy.
Odrywały od niego po kawałeczku, aż nic nie zostało.
Musicie urodzić!
Jak się kręci interes?
Może nie sramy forsą, ale całkiem nieźle.
Tak? Naprawdę?
- Aha. - Czyli... na pewno?
Sprzedaż w sieci idzie super.
A na miejscu? Macie więcej klientek?
Dziewczyny malują się na bale absolwentów.
- Wpadnijcie do nas kiedyś. - Chętnie.
Dzięki, ciociu Margot.
Co dalej, co dalej?
- To od Mel i Mii. - O Boziu.
„Pierwszy makijaż dla bobasa”.
Urocze.
Dziecięca szmineczka!
Przydaje się. Pomniejsza japę.
- Ja mu ją gwizdnę. - No nie?
Rety, genialny pomysł.
- Skąd to macie? - Zrobiłyśmy.
- Mamy własną firmę. - Winszuję.
Najmłodsza córka sprzedała swoją markę alkalicznej wody za cztery miliony.
Wy już wyceniłyście swoją?
Jeszcze nie, ciociu Margot.
Nie śpieszcie się, to swoje kosztuje.
Zawsze była taka zawzięta.
W zeszłym roku urodziła pierwsze dziecko.
No to nasze gratulacje, babciu.
Dzięki.
Jaka wredna jędza!
A sama co robi? Trzepie dzianemu mężulkowi?
Uwielbiam, jak się tak wściekasz.
Dlaczego nie robisz tak przy ludziach?
- Od tego mam ciebie. - Fakt. Kryję cię.
Tamta nie wie, co gada!
„Uranowa woda córki”...
- Alkaliczna. - A nie uranowa?
Nie, alkaliczna woda.
Wyrównuje pH i takie tam.
Ja nie mogę.
Kawa na ławę. Jej córcia to szmata.
Kawa na ławę. Wiesz, jak wygląda?
Jak gorsza wersja Betty White.
Na moje oko jak Jerzy Waszyngton.
Tak! Jak ten typ z pudełka owsianki.
Patrzę na nią i chcę nastawić czajnik.
- Otworzę okno. - Ciut się nadymiło.
Teraz naszło mnie na owsiankę.
Czaisz? Z masełkiem i brązowym cukrem.
Żreć mi się chce.
To twój brzuch?
Ryder.
- Co? - Jest tu z nami. Cześć!
- Zgaszę to. - Stój.
Laska.
- Był tak cicho. - Co nie?
Wcale nie było go widać.
- Weź to zgaś. - Wybacz.
- Szlag, mała. - Kurna.
O Boże.
Wygląda, jakby jarał blanta.
Czekaj, czekaj.
Cyknę mu fotkę. Obczaj to.
- Obczaj! - Jesteśmy okropne.
Zaraz okropne. Maluch się wyśpi.
Wyrośnie na filozofa.
Wcale nie są męczące. Spójrz na Rydera. Przesypia...
Kurna, idą tu. Trzeba się schować.
Zobaczysz, jak śpi...
Oknem, w nogi.
Ruchy, ruchy!
Kocham nasze psiapsióły, ale niech nas nie ganią.
Chyba doskoczę do basenu. Dawaj.
- Jazda. - W życiu!
Skaczmy!
Co tak śmierdzi? Zielsko? Kim!
O nie, ktoś tu palił trawkę.
Kto jara przy dziecku?
- Kim! - Co się dzieje?
Jest tu kto?
Że co, kurwa, proszę?
Cześć.
Kim, piękne bociankowe.
- Co wy zrobiłyście? - Nic!
Przepraszam. Chyba się nie zaciągnął.
- Co? - Tego było ciut.
Nie... Mój synek nie oddychał?
Nic mu nie jest. Luz.
Czemu nie spytałyście, czy chcę zapalić?
Już nie jesteśmy na studiach, jasne?
Żadna z was nie jest lepsza od nas. Wszystkie macie nie po kolei.
I co jeszcze mamy? Domy.
I własnych księgowych.
Nie wypełniamy zeznań próbną wersją programu!
Szarpnijcie się chociaż na pełną.
- Ogarnij się, Mel. - Wara od Mel.
Zrozumcie, że moja przyjaciółka to dobra kobieta.
Gdyby nie ona, nie byłoby salonu.
Ma lepszą zdolność.
Nie dam wam po niej jeździć!
Jaja se robisz? Ogarnijcie się, wariatki!
A ty... Suko!
- Co ty robisz? - Żal mi dobrych włosów.
Łap, ciociu Margot!
Spadamy stąd. Dawaj!
- To nie jej włosy? - Czarne sobie przypinają.
Podrzuć, obróć, klepnij, tak!
Mia!
Obracaj tego placka, obróć
Obróć
Podrzuć, obróć, klepnij
Ciszej.
Za głośno. 10% ciszej.
- Druga połowa orzechowego M&M's. - Co?
Obie nazywacie się na M i jesteście tak słodkie, że nie wiem.
Jesteś kochany, Harry, ale nie.
Wybacz, jeśli nie spałaś przez nasze dymanie.
- Spałam. - Dobrze.
Musiałam zrzucić tamten pochwowy tort.
Harry był pod spodem.
PS: wcale nie ma włosów. Jest gładziutki jak manekin.
Nie mój typ, ale...
On cię słyszy, wiesz? Stoi obok.
O mnie się nie martw.
Gramy z Mią w otwarte karty.
Mój najzdrowszy związek. Żadnych zobowiązań.
Miło mi to słyszeć.
Zazdrości, bo jej rodzice nie byli tacy otwarci.
Dlatego gadałam z twoją mamą.
Jej matka była najlepsza.
- Jaka? - Wyrąbana.
Zapisała nam ten dom po śmierci.
- Kocham cię, mamciu! - Ja też.
Czym się zajmowała?
- Metamfetaminą. - No, „gotowała”.
Ale po śmierci rzuciła.
Kocham ten jej czarny humor.
Rzucisz się plackiem?
Czyli nie tylko ja wskoczyłam wczoraj na fujarę.
Cześć.
W zasadzie musisz zmykać, bo zaraz idę do kościoła.
Dobra. Zdzwonimy się?
Nie, ale miło mi.
Pa.
Tam są drzwi.
Kurna, tępy ten twój kutas.
- Daruj. - Jesteście ekstra.
Też chcę mieszkać z kumplami, jak będę w waszym wieku.
- Auć. - Nie słucham ani słowa.
Tylko patrzę na te jedwabne usteczka
i wyobrażam je sobie w moich zakamarkach.
Koleżanki mają domy, rodziny i kariery.
To dziwne, że razem mieszkamy?
A kogo to obchodzi? Dajemy razem czadu jak te,
co wychowały Wonder Woman. To jedno plemię.
Tak. Na pewno?
Tak!
Stawiamy na karierę, to nic złego.
Facetom wolno.
Tyrałyśmy jak woły i mamy własny salon. Wygrywamy.
Czarna... i biała. Bo malujemy obie.
Nie wybrzydzamy.
Oto i one!
Witam panie.
Wróciły geniuszki!
Dziwna jesteś.
Pokazywaliśmy Joshowi, jak przerobiliśmy stronę na Wixie.
Bo to... facet z branży.
Nikogo nie szukamy.
Są wszyscy? Przeliczmy.
Mia? Mel?
Super.
W pozostałych rolach: Sydney i Barret.
A ty niby kto?
Przysłała mnie Claire Luna.
Claire Luna z Oviedo Beauty?
Z firmy Oviedo Enterprises International.
Jasne.
Od paru miesięcy obserwuje waszą sprzedaż w sieci.
To... zmyślna rzecz.
ZESTAW „JEDNONOCNA PRZYGODA”
Zestaw makijażu „Jednonocna przygoda” mieszczący się w każdej torebce.
- Bestseller. - Claire go chwali.
Chciałaby się z wami spotkać w dogodnej dla siebie chwili
i omówić inwestycję w w firmę.
Co? Poważnie?
Claire ma znakomity gust,
ale założyłyśmy własny interes, by przed nikim się nie tłumaczyć.
Miło, że wpadłeś.
Najbardziej zadbany chłopie, jakiego spotkałam.
- Rwij go, B. - Litości.
Zgrywa się.
Nie wychodź, zaraz wracam.
Naprawdę pachniesz bardzo zadbanie.
Jak termometr, zanim wsadzi się go w tyłek.
Nawet się nie spotkamy?
Nie. Miałyśmy nigdy nie sprzedawać.
Masz pusty wzrok, gdy mówię o finansach...
Ja zawsze mam pusty wzrok. Od trawki. Przecież wiesz.
Nie wiedziałam, jak ci to powiedzieć.
Od otwarcia salonu jesteśmy na minusie.
Przestań. Znowu robisz szopkę.
W tym tempie za pół roku trzeba go będzie zamknąć.
Co, kurna? Latają wam tu ptaki?
Proszę nie zwracać uwagi. Przysłał je wielbiciel Claire.
Nie wolno mi mówić, kto to.
Jack Dorsey z Twittera.
W sumie nie powiedziałaś. W ogóle nie znam typa.
Nic tu po nas.
Mają nam zamknąć salon?
Jest aż tak źle?
Dobra, nie mów mi.
W porządku, nie powiem.
Gadaj, przeżyję. Dawaj.
Mamy 493 tysiące długu.
Co, kurwa?
Przepraszam. Wiem, że dałam ciała.
Trudno mówić ci takie rzeczy.
Przestań. Coś się wymyśli.
Razem. Jasne?
Coś ty zrobiła?
Sam podleciał! Co go bronisz?
Wściekną się na nas! Co ty robisz? Patrzy tutaj!
- Wsadź go do torebki. - Co?
Do torebki. Jesteś biała, nie zamkną cię.
Jesteś kryta. Chowaj.
Przewaga białych. Nie pójdziesz za kratki.
Wsadź i zostaw.
- Przychodzę nie w porę? - Nie.
Tylko się rozciągam. Dostałam skurczu łydki.
Biegłam rano w maratonie.
Brawo.
Claire przyjdzie, kiedy zechce.
Matko, bujany fotel od Wegnera.
Za dziesięć kafli.
- Ale bzdura. - Dziesięć kafli!
Bzdura!
Witajcie, wystrzałowe damulki.
Mel Paige i Mia Carter.
Dwukrotne „najbardziej obiecujące kobiety interesu” z Atlanty.
Dwadzieścia jeden tysięcy przychodu ze sprzedaży online w zeszłym miesiącu.
Najlepsze przyjaciółki od 22 lat!
Imponujące.
Clara Luna.
Inaczej „Czysty lśniący księżyc”.
Dosłownie „Czysty księżyc". „Lśniący” jest w domyśle.
Ale mówcie mi Claire.
To prawdziwy zaszczyt.
Przyjemność zawsze po mojej stronie.
Jestem dumna, że was znalazłam.
Guzik znalazłaś. Żyjemy od dawna.
Oj, Mio.
Cięta jesteś.
To lubię.
Przepraszam, telefon mi... brzęczy. Przepraszam.
Straszny hałas. Wybacz.
A to dziwne.
Podleciał do mnie i zahaczył...
Ponętnie?
- No. - Tak!
Grywasz w golfa?
Nie, to żeby zająć ręce.
Ludzie bawią się wykałaczkami, dzieci - babami z nosa...
Zdarza się, że dorośli też.
Pasujecie do nas.
Pragnę, by inne kobiety też zaznały sukcesu.
Bardzo cenimy naszą markę, Claire.
Uświadamiamy klientkom, że już są piękne
i nie muszą niczego dodawać ani zakrywać.
Chcemy, by ich blask płynął z wnętrza.
Rozumiesz?
Bardziej, niż myślisz.
Sądzisz, że nie rozumiem waszego stanowiska.
Ale rozumiem bardziej, niż ty rozumiesz, że rozumiem.
Tak jak Mel, też zaczynałam od zera.
I tak jak ty, Mio, kocham mieszać barwy.
Obie założyłyśmy swoje interesy całkiem same.
I też mam pieprzyk na buzi, zupełnie jak ty.
Chcę, żebyście poczuły rozkosz,
widząc wasze produkty na półkach drogiego sklepu.
Chcę zobaczyć wasze miny, gdy spojrzycie na swoje konto...
i zobaczycie grube miliony.
Zesrałabym się pośrodku banku.
Niedosłownie.
Szykujcie się.
Pokryję cały wasz dług w zamian za 51% udziałów.
I uruchomię linię Mia & Mel pod szyldem Oviedo
na nadchodzącej imprezie.
Jeśli dobrze pójdzie,
włożę w waszą markę kolejne 1,7 miliona dolarów.
Dosłownie ratujesz nam życie.
Mogę cię uściskać?
Żadnych uścisków. Nie idziemy na to.
Przejmie władzę w firmie. Tego nie chcemy.
Pomówmy na osobności... uno momento.
- Proszę, zaufaj mi. - To tej suce nie ufam.
Nie mamy wyjścia.
Wszędzie poznam perukę. To nie są jej włosy.
- Proszę cię, zaufaj mi. - Nie.
Nie ma mowy!
Omówiłam sprawę z przyjaciółką.
Odpowiedź brzmi: za cholerę.
Dobrze.
Nigdy dotąd tego nie robiłam,
ale w waszym przypadku warto.
Zgodzę się na 49%, żebyście zachowały władzę.
Dobrze?
Dalej mi to nie leży.
Dałabyś nam chwilkę, żebyśmy to omówiły?
Dobrze. To spora decyzja.
Bez pośpiechu.
Do jutra chce odpowiedź.
No to...
Nie chcę więcej gadać o tej Claire Lunie.
To nie gadajmy.
Te, Baby Driver. Dokąd nas wieziesz?
Napić się i odreagować.
Przy karaoke.
Dlaczego oddała im pani 51%?
To taktyka, Joshu.
Oddadzą mi wszystko, co zechcę.
Każda przyjaźń się sypie, gdy w grę wchodzi forsa.
Forsa wszystko zmienia.
A jeśli nie zmieni... ja to zrobię.
Ty suko.
- Dzięki. - Proszę.
Dwa razy brzoskwiniowe Cîroc dla dwóch ślicznotek.
- Dzięki. - Zdrowie.
Zdrowie.
Czekałyśmy na taką okazję całe życie.
Tak się nie gada o Claire Lunie?
Tak się gada o życiowej okazji.
Pora na kolejne panie.
Zapraszam na scenę Mię i Mel!
- Powaga? - Dawno nie śpiewałyśmy!
Laska!
Dawaj, Mio, śpiewaj!
Dajesz!
- Miłość wyniesie nas w górę - Wiem, co ty knujesz, babo.
- Tyrałyśmy jak woły, by to osiągnąć. - Orły pieją tam
Na góry szczycie
- A jak stracimy wolność? - Claire wyniesie nas w górę
Nie ze mną te numery.
Zostawimy ten świat
Niech zadmie chłodny wiatr
Pogięło cię, wiesz?
Marzyłyśmy o tym od liceum.
Ty o tym marzyłaś.
Ja chciałam sobie szefować.
Ocaliłaś mnie, gdy mnie przygarnęłaś. Chcę się odwdzięczyć.
Wiesz co?
Chuj z tym. Jedziemy.
Tylko przestań śpiewać! Rozpierdolmy świat!
Rozjebmy tę branżę!
Witam panie.
Znacie Grega i Rona z Get Some? To są...
Mia i Mel z Mia & Mel. Dobrze je znamy.
Śledzimy was na insta. Bardzo nas inspi...
...rujecie.
Wy też robicie w kosmetykach?
Dziwne, nie? Dwaj hetero goście.
A wyglądacie na gejów.
- Dzięki. - Ogromnie.
Branża kosmetyczna potrzebowała świeżego spojrzenia.
- Chcemy burzyć mity. - Bądźmy szczerzy.
Dla kogo wszystkie kobiety się malują?
Dla siebie.
Dla facetów.
Na pozór zacofane, ale taka jest prawda.
Współczesne kobiety mówią wprost, że chcą być pożądane.
Dlatego mamy proste, dosadne hasło:
„Niech cię chcą”.
Tak, proste.
Wielkie dzięki. Traficie do wyjścia.
- Na razie. Dzięki, Claire. Kochamy cię. - Zapraszam.
Straszne cymbały, ale bardzo ambitne.
Ich markę chyba też kupię. Zobaczymy.
Zaznaczę tylko jedno.
Zrobi się bardzo intensywnie. Z doświadczenia wiem,
że przyjaźń i interesy czasem się gryzą.
Mam na myśli,
że jeśli wasze partnerstwo w jakikolwiek sposób ucierpi
i jedna odejdzie z firmy,
z miejsca przejmę 51% udziałów.
To nam nie grozi. Trzymamy się od gimnazjum
i firma tylko na tym korzysta.
No. Nas nie skłócisz.
Niech cię ta mała główka nie boli.
Tylko wydaje się mała. Przez te ogromne piersi.
Z ust mi to wyjęłaś.
OMG!
Gratuluję.
Uczcijmy to.
Mio, dawaj.
Wystarczy. Dobra, uczczone.
Za sześć tygodni premiera.
Przygotujcie prezentację o tym, jak wasza marka
będzie wyglądać pod moim sztandarem. Mañana.
Jasne, no problemo.
Załatwione. Dzięki.
No, no! Widzę, że dziś Claire Luna stawia!
Nie musiałyście, ale jest boska.
Chciałyśmy. To dla wszystkich wielka chwila.
Dożyłyśmy jej dzięki wam.
Gucci, Gucci, ku!
Śliczny.
Dobra.
Kim chcemy być w oczach Claire?
Co opowiadamy?
O mnie? Rozwiedzionej miłośniczce zwierząt?
Kocham cię, Sydney. I twoją historię.
Ale myślę, że trzeba się trzymać tego, co robiliśmy. Być szczerym.
Nie możemy pójść do Claire
i oznajmić, że chcemy „być szczerzy”.
Wymyślmy coś nowego. Odpicujmy się.
- „Odpicujmy”? - Tak jest.
- Pic? - To nie pic na wodę!
Skupcie się!
Gdzie spotykają się oczekiwania Claire i nasze ambicje?
- No dawaj. - Liczymy na ciebie.
Ty jesteś od planowania.
Nie wpadnę na nic dobrego na siłę.
Mam swoją metodę.
- Zabawmy się. - Litości. Że co?
Harry robi urodziny.
Wpadniemy na jednego kielicha,
a ja dam mu prezent.
Ta prezentacja jest już jutro! To ważna praca domowa.
Przyjdą młode laski.
Może wpadniemy na coś, gdy je popytamy.
A może całodobowy opalizujący puder?
O nazwie „Lśniąca buzia”?
A może ja dam Harry'emu prezent,
a ty spytaj te tutaj, jak się malują.
- Zaraz wracam. - Nie mogę...
Nie ma czasu!
Sto lat.
Sprężajmy się, bo wracam z Mel do roboty.
Tak się cieszę. Od rana chodzę uśmiechnięty.
Jak codziennie. Dawaj.
- Co za obłęd. - Nie gadać!
Młodziaki do wszystkiego chcą mieć narratora.
Jakbyście bzykali się na Instagramie Live.
Jesteście przeurocze.
Jak się malujecie?
Ja - wcale. Sam krem z filtrem i krem do ust.
Zjeżdżaj. Widzę chyba cień pod oczami.
- Jesteś matką Melissy? - Wal się. A ty?
A ty, ruda?
Ja mam makijaż półpermanentny.
Auć. Wielkie dzięki za nic!
Wystawiłaś mnie i poszłaś za tamtym!
Wiem, jestem straszna. Z bliska był niższy.
Z daleka też.
- Siema. - Gdzie byłaś?
Wybacz, że tak długo. Harry nie spojrzy już na żadną.
- To dip? - Sos ranczerski!
- I bajglowe chrupki! - Rządzisz!
Dobrze, że cię znalazłam.
Dziwne, jak straszny bywa ten świat.
A potem spotykasz bliską osobę i mówisz: „Spoko”.
Nasze oczy to tylko dwie mokre kamery monitoringu...
gromadzące obrazy.
- Za dużo wypaliłam. - No.
Bogu dzięki, że nie jestem sama. Cieszę się, że cię mam.
Na wieki.
Kumpele na zabój. Zawsze będę przy tobie.
A ty przy mnie.
Pamiętasz, jak matka umarła?
Bez ciebie nie zdzierżyłabym pogrzebu.
Każdy tylko podbijał i mówił: „Czy mogę ci jakoś pomóc?”.
I odchodził, nie czekając na odpowiedź.
I wtedy zjawiasz się ty. Z czterema Filet-O-Fishami.
Z ogórkiem.
I słonymi frytkami.
Czekoladowymi shake'ami z dolanym rumem.
Tego mi było trzeba.
Co za fart, że się mamy.
Teraz zjadłabym frytki.
- Już wiem. - Co?
Wiem, co zrobimy.
Claire Luna będzie w niebie.
Ale najpierw - chodź na frytki.
Nazywam się Mia, a wy?
- Ellie. - Jess.
Za co się nawzajem uwielbiacie?
- Ten? - Tak.
- Albo ten. - Niech leci.
- Gdzie się poznałyście? - Na imprezie w Halloween.
Kim byłyście?
Destiny's Child, ale była nas piątka.
Chcemy, by klientki czuły się, jakby znalazły bratnią duszę.
Szczęśliwe i bezpieczne.
Be względu na czyjeś wady,
ta druga zawsze stoi obok i powtarza:
„Jesteś piękna”.
Zamiast maskować niedoskonałości,
chcemy podkreślać walory.
Nazwałyśmy produkt „Dumna”.
DUMNA
„Proud Mary”?
Babcia stale to puszczała.
„Tak brzmi kobieta, która chce być boska”.
To byłby nasz hymn.
Ma idealne brwi. Patrzcie na nie.
BOSKIE brwi
Uwielbiam jej doskonałą cerę. Ta dziewczyna nie ma wad.
I ma słodkie dołeczki.
Nie poprawia brwi ołówkiem.
Kto przerywa „Proud Mary” przed szybszą partią?
Powinnyście iść w przeciwnym kierunku.
To się nie nadaje.
Zbyt sentymentalne. Ckliwe. Naciągane.
Miałkie. Słabe.
Wcale nie seksowne.
Wybacz. Mia miała chyba na myśli...
Przepraszam. My miałyśmy na myśli, że najbliższe relacje
upiększają nas równie mocno, jak najlepszy makijaż.
Wydziergaj to na poduszce i wystaw ją na Etsy, mała.
Chcę, żebyście dały z siebie wszystko.
Macie być żarte.
Jak daleko się posuniecie?
Bardzo daleko.
Jesteśmy żarte jak nic!
Dlatego się przyjaźnimy.
Popchniemy je do granic.
Będą myślały, że spadną, ale tak się nie stanie.
Nie. Wpadną w piękno.
- I będą piękne. - Trzeba je popchnąć.
- Zażarcie piękne. - No.
Sprzedajemy ciasteczka w kształcie zwierząt?
Macie być żarte, żeby natchnąć brzydali,
by wkupili się w łaski piękna!
Posłuchajcie.
Żarste.
Jak wam się kojarzy?
Słyszę „żar” i „ste”.
Ja tak samo.
Żarste.
- Żarste. - Żarste.
Wyszepczcie to.
Poczujcie w głębi.
Żarste. Żarste.
Rażące. Niespodziewane. Porywające.
To znaczy „żarste”.
Umiecie być żarste?
- Aha. - Spróbować nie zaszkodzi.
Przyprowadź wóz i weź torebkę.
Dobrze. To wam wychodzi.
Reszta... już nie.
Wyjęłaś tylko szminkę i podkład.
Podobał ci się zestaw „Jednonocna przygoda”.
To był fantastyczny pomysł, ale wyszedł lata temu.
Dziś jest nudny. Trzeba się rozwijać.
- Tłumaczyłam ci. - Ona chwyta.
Potrzebny mi nowy, ciekawy pomysł.
Już.
No słucham. Nie czekaj na Mię, Mel.
Cóż...
A może...
Dwustronna szminka w autorskich odcieniach,
by można było dopasować odcień do nastroju?
Tak.
Właśnie takich twórczych soków oczekuję.
Wspaniałe soki.
Podążaj za nimi.
Podążaj za sokami.
Właśnie, słuchaj soków.
- Trochę szacunku. - No właśnie.
- Nie kłócę się z tobą. - Ja z tobą też nie.
Liczę do dziesięciu, czy wyjdziecie na chwilę?
Licz, bo nie skończyłam.
Chodzi o naszą ewolucję.
- A my kto, pokemony? - Nie! Ej.
- Luz, nie kłócę się. - Ale mnie to nie leży.
Halo!
Wiecie...
kłótnie nie zawsze są złe.
Mnie zawsze bosko bzykało się z mężem właśnie po kłótniach.
A potem zaczął się bosko bzykać... sam ze sobą.
No i...
przestaliśmy się kłócić... i się rozstaliśmy.
Ile zrobisz w godzinę?
75 sztuk.
Ale nie robię. Bo to nie popisy.
Ja mogę i robię 300 tysięcy.
Ale aż miło widzieć...
że na świecie wciąż są artyści pracujący w całości ręcznie.
Jakie to romantyczne.
Dzięki, Barry.
Barret.
- Trzeba go zwolnić. - Co?
- Nie możemy. - I nie zwolnimy.
Zacznę produkować wasze wyroby masowo.
On, niestety, jest zbędny.
Bez urazy, ale pomógł nam zbudować tę markę.
Wiecie, że kiedyś miałam wspólniczkę?
- Shay Whitmore. - Josh! Nie wymawiaj tego.
Poznałyśmy się na studiach.
- Dzieliły pokój. - Josh!
- Czyja to historia? - Pani.
Przyjaźniłyśmy się i pracowałyśmy razem 12 lat.
Aż w końcu ją zwolniłam.
Kurna, zimna z ciebie baba.
Kobiety interesu podejmują wiele trudnych decyzji.
Pora go zwolnić.
Przepraszam. To dla mnie za trudne.
Dla mnie też! Darujmy sobie.
Słyszałaś, co mówiła Claire.
Tobie pójdzie łatwiej. Jesteś wredniejsza.
Właśnie że ty - w środku.
W twoich flakach mieszka mały Pan Krab.
Racja.
Jestem skrycie wredniejsza.
Zarąbista ta rukola.
Wiecie, że inna nazwa to „rukwiel”?
Że co, kurwa?
Mówi się „rukola”. Bardziej wpada w ucho.
Nie masz nic do powiedzenia, Mel?
Barret.
Co?
- No wykrztuś to. - Właśnie, Mel.
Chciałam... tylko...
Muszę... Chcę ci powiedzieć...
Że...
Ja...
Śliczny garnitur.
Dzięki!
Do twarzy mi w szkockiej kracie, nie?
Kochamy cię.
I zwalniamy.
Co?
Ale...
Mel?
Przenoszą produkcję do fabryki. Przykro nam.
Jezu. O Jezu.
Wiecie co?
Wiedziałem, że tak będzie. Chuj z wami!
Zejdź ze mnie, to był jej pomysł.
- Co? Co ty gadasz? - Jasne, że twój.
Jasne. Na tej jędzy się poznałem.
Ale ty, Mel?
Zwalniasz mnie i wyręczasz się Mią? Hańbisz swój ród.
Czekaj! To nie był mój pomysł, słowo.
Nie byłoby nas tu,
gdybyś nie dała Claire zagarnąć naszej firmy.
Uratowała ją przed bankructwem!
No, i jest wprost wspaniale.
Nie, ani trochę.
Ej! Mordy.
Oto... moje... wielkie... wyjście!
Sto lat, kochanie.
- Wszystkiego najlepszego dla mnie! - Sto lat.
- Sto lat, Jill. - Dzięki!
Kocham cię.
Dzięki, że urządziłyście przyjęcie.
Dla ciebie wszystko.
Moja przygoda z ceviche nauczyła mnie jednego, drogie panie:
że kluczową rolę odgrywa zawartość kolendry.
Zdaje mi się, czy przez Claire Lunę zrobiłyście się bardziej dostojne?
Tak mi się zdaje.
To imponująca babka. Dymała Drake'a.
- To prawda? - Weź przestań,
nim Mel zrobi się zazdrosna. Ona chce ją przedymać.
Ale nam pokazałyście.
Przepraszamy, że w was wątpiłyśmy.
- Jesteśmy z was dumne. - Dzięki.
- Ja nigdy nie wątpiłam. - To bardziej ja.
A ja powiem tyle, że zerknęłam na wszystkie wasze ceviche
i choć wszystkie są piękne, to Mel wygrywa.
Dziękuję bardzo, Brook.
Patrzcie państwo, szefowa pochwaliła twoje ceviche.
Jej też obciągniesz?
Jakoś nie mam ochoty.
Zazdrościsz, że Claire woli mnie.
Przejdźmy do chile rellenos, dobrze?
Krok pierwszy: dodajemy troszkę sera.
Krok drugi: wcale nie mam penisa.
Obciągnęłybyśmy, gdybyś miała.
Trochę popiła.
Właściwie bardzo gratuluję Mel.
Wreszcie znalazł się ktoś, kto lubi ją bardziej niż ja.
- Rety. - Ten sukces was zmienił.
Coś na pewno się zmieniło.
Uniosłabym brwi bardziej, ale botoks nie pozwala.
Chyba już czas wskoczyć na wyższy bieg.
Przyniosłam papryczki naga jolokia.
Już rozdaję. Ostrzegam, że są bardzo ostre.
Wystarczy ledwie plasterek.
Wolnego.
Może tak zakręć do Claire i spytaj o pozwolenie.
Halo, Claire? Jesteś tam?
Daj znać, jak dorośniesz, co?
Gdy ja dorosnę? Jestem dorosła.
To ty jesteś mazgajem.
Zadzwoń do Claire i się jej poskarż. Dawaj.
Mleko mi wypłynie od tego płaczu, ale są super.
„Mia nie daje włazić ci w dupę”.
Naprawdę są na siebie złe. Nic nie zrobimy?
Nie! Dawno nie widziałam, jak dorośli sobie wrzucają.
Wolę to od tej małej cioty Caillou!
Kto to, kurwa, jest?
Taki gnój z Nickelodeona. Debil jebany.
A może tak przejdziemy do salonu,
napić się trochę mezcalu i tequili?
Kocham Brook, z fiutem czy bez!
Bez.
Więcej gorzały! A potem wykąpmy się w basenie z budyniem!
- Chętnie. - Starczy.
Będę piła, ile chcę. Ja rządzę tym krajem.
- Napij się, masz urodziny. - Dzięki.
I tak zapomnisz.
„Poskarż się Claire”.
Zatkaj się chili.
Piję pierwszy raz od narodzin dziecka.
I muszę przyznać, że to mi leży!
Smacznego, lub, jak to mówią po hiszpańsku: buen provecho.
Róbmy to częściej.
Urodziny przynoszą zmiany.
Według Oprah życie zaczyna się po 40.
- Żyjesz? - Strasznie to ostre.
Jak to kuchnia meksykańska.
Potwornie.
Nikogo nie pieką usta?
Nie.
Nie jedz więcej. Napij się wody.
Szefowo?
Te papryczki robią się ostrzejsze w piecu?
Jeden plasterek nie powinien.
Obejrzałabym „Sliver”.
Nauczył mnie, jak robić sobie dobrze.
Nieładnie.
- Tak, napij się wody. - Dobrze.
- Właśnie tak. - Właśnie.
Jest coraz ostrzej.
Szlag, ale ogień!
- Dlaczego je jak pies? - Weź widelec, to ohydne.
Piecze, że aż boli! Boli!
Odetchnij.
- Boże. - Kurna!
- Dusi się! - Znam chwyt Heimlicha.
Uratuję cię, Mio!
- Złap wyżej. - Bliżej środka.
Nie zdychaj mi na dywanie.
Nie zdychaj, na litość boską.
Nie pomogło.
Chleb to wchłonie.
- Mnóstwo węglowodanów! - Marne 20 punktów.
Napij się mleka.
Tak robię z Ryderem. Weź mleka od mamusi.
Dobrze.
Tak jest.
Jest gęstsze, bo to kozie.
To pierwszy pierdolony wieczór...
kiedy wykąpałam się od narodzin Rydera.
Uczesałam się i umalowałam na spotkanie z babkami,
zamiast siedzieć w domu i wyżerać płatki z fałdek mojego dziecka
i z jego grubaśnych ud.
Pierdol się!
Pierdol!
Modlę się za to dupsko.
Niechże się zagoi. Co za koszmar.
Zajęte!
To przez ciebie.
Jeszcze raz przepraszam za wczoraj.
Odbiło mi. Nie chcę się kłócić.
Chcę tylko, żeby udało się dobić targu.
Po cholerę to zrobiłaś? Barret to mój najlepszy kumpel!
Błyskotliwy i wrażliwy. Zraniłyście go.
Nie miałyśmy wyjścia.
Też tego żałujemy.
Był moją bratnią duszą!
Wiem, że nigdy za niego nie wyjdę.
Terapeutka uczy mnie się z tym pogodzić.
- Przytulić cię? - Nie! Nie chcę się tulić.
Co ty robisz?
Co z tobą? Pewnie, że chcę.
Co to w ogóle za pytanie?
Niespodzianka!
Wściekła marchewka. Co byś chciała? Nic. Dobrze.
Dziewczyny,
proszę o prezentację dotyczącą tej dwustronnej szminki.
Wszystko nam się opóźniło
przez tę aferę z Barretem.
O matko!
Nawet zwolniony dalej spowalnia produkcję!
Pokażcie, co macie.
Bierzemy dwie zwykłe szminki
i stykamy je ze sobą końcami.
O w ten sposób.
Bardzo mocno, jak...
jak dwa bzykające się psy.
Klientki Oviedo nie chcą sobie wyobrażać, że smarują usta
psim penisem. To ohydne.
No, bardzo.
Kopulacja psów? To twój pomysł?
Zgłupiałam. Wcale nie o to chodzi.
To karygodne.
I winię ciebie.
Nie pozwalaj tej drugiej ingerować w proces twórczy.
Ona jest od liczenia.
Wiesz, czego nie rozumie.
Zawiodłaś ją!
- Psia szminka to niby moja wina? - Tak.
Nie ze mną te numery.
Przepraszam. Uwielbiałam psy za młodu. Nie ich fiuty, ale...
Zakład, że go obrzezała, by zrobić tę torebkę?
Chyba bardzo się rozczarowała.
Jedź Lyftem!
Hej. Claire uznała, że zaprosi na premierę inną markę,
a nie was.
- Że co? - Co za suka nas wygryzła?
Dwóch facetów. Hetero. Get Some, kojarzycie.
Kupiła ich firmę.
Tych żywcem z Maroon 5?
Oni dla odmiany są sprawdzeni.
Stworzyli apkę randkową PostD8.
Co to jest?
Ohydna, szowinistyczna apka
pozwalająca facetom pouczać swoje byłe,
co z nimi nie tak, żeby im „pomóc”.
Mam tam profil.
Podobno mam za ostre zęby.
Dlaczego Claire zadaje się z tymi świniami?
Nie chciała tego. Dlatego tak się na was wściekła.
Jest feministką!
A przez was musiała wybrać dwóch chłopów.
- Kiedy to nielogiczne. - Już tłumaczę.
Pokryła wasz dług, ale już nigdy wam nie pomoże.
I na mocy umowy do końca życia
będziecie jej oddawały 49 centów z każdego dolca.
Nawilżajcie buzie, bo bez chłopa nie macie szans.
Usta masz kudłate deczko?
To tamci?
Posmaruj sobie usteczka wisienieczką!
Tekst jest skrajnie obraźliwy, ale...
to przepiękna melodia.
„Get some” znaczy „poużywaj”.
A co z inspirowaniem kobiet,
żeby też sięgnęły po sukces?
Nie wiem, ale ja jej nie daruję.
Koniec z tym interesem. Nie będzie nas wnerwiać.
Szczerze myślałam, że nam pomoże. Uwierzyłam jej!
Co za kłamliwa...
żmija!
Serio?
- Na tyle cię stać? - A jak ją nazwiesz?
Powiem, że to zadrożdżowiona pizda
i pierdolony hultaj.
Nawet nie wiem, co to hultaj, ale coś czuję, że pasuje.
Ma sine wafle. Wiesz, co to znaczy?
Jakby jej szpara urwała się z Żywych trupów.
Sram na nią!
Claire jest na spotkaniu.
Moje tanie butki zaraz pójdą na spotkanie z twoim dupskiem.
To Claire.
Co?
- Wpuść nas. - Ale już.
Nie. Na drugi raz, jak pojawi się taka okazja,
weźcie dupy w troki, zamiast ją marnować.
Pa, pa.
Gazu, laska!
Marcusie, łap je.
- Idziemy po ciebie! - Wracać tu!
Pan niech stanie! Dziękujemy!
- Nie utrudniajcie tego. - Dziękujemy bardzo! Żegnam!
Co, kurwa?
Gazu!
Stać!
Idziemy się zobaczyć z Claire. Wszystko w porządku.
- Chyba go zabiłaś! - Żyje, ruszał szkitami.
Jezu. Dobra.
- Kurna. - Odwrót.
No kurde!
- To zwykłe nieporozumienie. - My do Claire.
Pani Claire Luna ma zabieg.
Tak jest. Wybielimy jej odbyt.
Jest bardzo duży.
- Dlatego jest nas dwie. - Właśnie.
- Panie idą z nami. - Wara ode mnie!
Też chcecie?
- Jasny gwint! - Prosto w sutek!
Dawać tutaj Claire Lunę, bo skoczę.
Migiem. Co?
Tak jest, skoczę.
- Powaga. Tak będzie. - Nie zgrywaj się. Nie.
Umażę cały parter krwią, zębami i kudłami.
- Nie, Mio! - Jedziemy!
My nie żartujemy!
Dawać tutaj Claire Lunę!
O kurna!
Jezu, Mio!
Trzymać ją!
Nie tak to miało wyglądać! Weź mnie nie puszczaj!
Luz, trzymam cię.
- Mamy cię. - Nie puszczać mnie!
Nigdy cię nie puszczę.
Pierdolone drony!
O szlag!
Łap sztandar!
No chodź.
Wasz kuzyn sam się zabił!
Pomóżcie!
Warto było robić jogę.
Chodź.
Skąd wiecie, że to moja ulubiona pozycja?
O Jezu.
A ty tu czego? Wołaj Claire.
Jestem ciut, ciut...
pod wrażeniem.
Nieźle się ośmieszyłyście.
- I wcale nie żałuję. - Ani ja.
Skłamałam. Żałuję.
I bardzo mi wstyd.
- Przepraszam za nas. - Za mnie nie musisz.
Dobrze, ale za siebie tak.
Proszę, daj nam drugą szansę.
Ja nie chcę drugiej szansy. Chcę zniknąć z jej radaru.
Słuchaj, co zrobimy. Oddasz nam naszą firmę!
Nie ma sprawy.
Tylko wy oddajcie te pół miliona długu, który pokryłam.
Z odsetkami. I cztery tysiące za zniszczonego drona.
Ty go zniszczyłaś!
Dobrze. Za drona, którego musiałam zniszczyć, żebyście go nie ukradły.
Policzmy okrągłe 600 patyków.
Dopisz to do rachunku.
Jestem dość „żarsta”?
Wiem, dlaczego tak się na nas uwzięłaś.
Bo boli cię, że dwie przyjaciółki żyją pełnią życia
i prowadzą razem interes.
Bo to jedyne, co ci w życiu nie wyszło.
Zgadzasz się z nią?
Nie.
Jesteś niezależną kobietą sukcesu.
Każdy chciałby być tobą.
Jak sądzisz, Mio?
Tylko ci się podlizuje.
Masz rację.
Bo jest bystra.
Wie, kto dzierży władzę.
Dam wam jeszcze jedną szansę.
Co miesiąc urządzam dla ludzi z branży imprezę „Uroda i bąbelki”.
Przeprowadzicie tam pokaz na żywo, drogie panie.
Jeśli ciepło was przyjmą, wrócicie do łask
i zaproszę was na swoją premierę.
Jeśli to sknocicie, to do widzenia.
Bardzo dziękujemy.
W życiu.
Chyba odmawia tylko, żeby zrobić mi na złość.
Chodzę wokół niej na paluszkach, żeby się nie wściekła.
Przypominasz mi mnie.
Gdy też byłam słabą beksą.
Pamiętasz moją wspólniczkę?
- Shay Whitmore? - Ale nie wymawiaj.
W niczym się ze mną nie zgadzała.
Wkrótce zaczęłam mieć przed nią tajemnice.
Ja też! Ale nie chcę jej tak oszukiwać.
Musisz się więc postawić, tak jak ja z Shay.
Jeśli chcesz coś zmienić w firmie...
zacznij od siebie.
Czaisz?
Kurwa.
Musimy pogadać. Idziemy na tę galę.
Nie przyjmuję odmowy.
- Ja nie idę. - Właśnie że idziesz, jasne?
To nie prośba, a polecenie.
Czyżby?
Teraz to zetrzyj.
Waliłaś koks i się nie podzieliłaś?
Obiecałyśmy to sobie.
Proszę.
Jeśli nie spróbuję, nigdy sobie tego nie wybaczę.
Dobra, pójdę.
Dla ciebie.
Witam olśniewające panie!
Witam na kolejnym wydaniu Urody i bąbelków.
Zmierzą się dziś ze sobą dwa ambitne duety branży kosmetycznej.
Wy z kolei zdecydujecie, który dołączy do mojego imperium Oviedo.
Powitajcie, proszę, Mię i Mel z Mia & Mel.
Co to znaczy?
Oraz Grega i Rona z Get Some Cosmetics!
- Wyglądacie bosko! - Troskliwa Claire!
A nasze cudne króliki doświadczalne to Layla i Lola Farrell.
Bliźniaczki?
Dalej, panowie. Pokażcie, co umiecie.
Jedziemy. Proszę siadać.
Przerobimy tę buzię z byle jakiej...
w byle cudną!
Mio, Mel, chodźcie!
Masa niedoskonałości. Trzeba zrobić ją na bóstwo.
- Jak się masz? - Dobrze.
Super. Masz cudną cerę! Jak o nią dbasz?
- Piję dużo wody. - I słusznie.
Wkurzą się i będzie po nich.
- Z ustami będzie ci ładniej. - Uśmiech.
- Lepiej nie. Smutna buzia. - Nie jestem dentystą.
Za co kochasz makijaż?
To kupa frajdy. Nagle myślę: „Rany, niezła jestem”.
Która pęknie pierwsza? Mel czy Mia?
- Masz gęste, długie rzęsy. - Tak.
Wystarczy je podkreślić odrobiną...
Tuszu.
- Proszę. Pięknie. - Dzięki.
- Chwalę jego technikę. - Dzięki.
- Pięknie. - No nie?
Zobaczmy, jak sobie poradzili.
Mio, Mel, opowiedzcie nam o Layli.
Już.
W naszej firmie nie lubimy nakładać tony makijażu.
Piękno ma płynąć z wnętrza. Pokaż się!
Dziękuję.
Wasza kolej, chłopaki.
Voilà.
Lola to urocza dziewczyna,
ale drzemała w niej istna szprycha.
Zaczęliśmy od zakrycia wszystkich niedoskonałości matowym podkładem.
A na koniec nałożyliśmy nasz znak rozpoznawczy:
szminkę Wisieneczka.
Lolu, Laylo, podejdźcie.
Zabawne. Całkiem jak zdjęcia „przed” i „po”.
Nie skończyłyśmy. Siadaj.
Zostaw, zrobiłyśmy swoje.
To nie koniec. Musimy zrobić jeszcze co nieco.
- Cierpliwości. - Co ty robisz?
- Co ci dolega? - Naprawię to.
Nie zadowolisz kogoś, kto bez przerwy cię dyma.
To nie twoja matka.
Miałaś co do niej rację, Mel.
Robi się bezwzględna, gdy nie dostaje, czego chce.
Już widzę, dlaczego musisz chodzić przy niej na palcach.
Tak to wygląda?
Obrabiasz mi dupę z Claire, jak mnie nie ma?
Nie. Czasem nie wiem, co mam z tobą zrobić.
A wystarczyło mi po prostu zaufać dawno temu.
Już się ze mną nie użeraj. Odchodzę.
Oddałaś jej właśnie naszą firmę!
Od dawna nie była nasza.
Nieprawda!
Chciałaś się wybić tylko dlatego, że masz obsesję
na punkcie tego, co o tobie myślą.
A ciebie nic nie obchodzi!
Robisz, co ci się podoba, samolubie!
- Samolubie? - Tak!
Dbam o ciebie,
odkąd weszłam do twojego potłuczonego domu.
Czyli to zwykła jałmużna?
Gdybym wiedziała, nie marnowałabym się,
zmuszając cię do tego, czego się boisz!
Nie chciałaś mi pomóc.
Tylko pokazać światu, że nie jesteś zerem.
Wolę już być zerem niż oprawcą.
Mam dosyć tej kuli u nogi.
Zmarnowałam przy tobie całe 20 lat.
Miałyście rację, że nie powinnyśmy zakładać tej firmy.
Jezu. Marudziłyśmy tak tylko dlatego,
że wam zazdrościłyśmy.
Racja. Kawał mojego pamiętnika
zajmują wywody o tym, jak zazdroszczę wam waszej przyjaźni.
Spędzasz każdy dzień z najlepszą kumpelą.
Nasze rodziny też są niczego sobie, ale czasem...
Nasze rodziny też są niczego sobie, ale...
czasem lepiej jest pobyć wśród przyjaciół.
Na pewno się dogadacie. Jesteście jak siostry. To piękne.
Kim ma rację.
Guzik wiem o siostrach, bo jestem jedynaczką,
ale fakt, że to piękne. Dogadacie się.
Dziękuję.
Nie wiem.
Co porabiasz?
Przeglądam Zillow.
Muszę znaleźć tańsze mieszkanie, gdyż jestem bezrobotny.
Podróba.
Widać.
Przepraszam cię.
Źle, że cię zwolniłyśmy.
Nawet się o to nie gniewam.
Wiem, że nie miałyście wyjścia.
Ale nie łapię, dlaczego potem nie zadzwoniłaś.
Gadamy dziś pierwszy raz.
Pewnie tylko dlatego, że Mel się na ciebie wypięła.
- Nie wyrobię. - Sadzaj to dupsko!
Nie skończyłem.
Zdajesz sobie sprawę, ile zawdzięczasz Mel?
- Wcale nie robi... - Nie masz pojęcia.
Co dzień wchodzi do salonu i wszystko porządkuje,
żebyś ty mogła szaleć jak wirujący kreatywny cyklon.
A gdy przestajesz,
sprząta po tobie,
żeby rano to wszystko znów się powtórzyło.
W domu pewnie tak samo.
Cóż. Wyciska mi pastę na szczoteczkę.
Prawie dzień w dzień.
Cześć, Syd.
Jak leci? Śliczna kiecka. Od kogo?
Ściągnęłam ją z ogrodzenia pod szkołą.
Nudno tak bez was obu.
Syd...
Już nie będziemy współpracować.
Mogę coś powiedzieć?
Wiem, że nie umiesz zacząć żadnego tematu, bo się boisz.
Dlatego się nie dogadujecie.
Stąd ta cała awantura.
Kurwa.
No weź. Musicie wrócić do pracy.
Serio. Widziałaś to?
Get Some reklamuje to na stronie.
Spacer Wstydu
Claire Luna robi premierę nowego produktu.
Co?
Orżnęła nas! To „Jednonocna przygoda”!
Dasz sobie odebrać swój hit?
I najlepszą przyjaciółkę?
Właśnie miałam dzwonić!
Gdzie jesteś? Pogadajmy.
Wyszłam z salonu. A ty?
Idę w tamtą stronę. Znajdę cię.
Muszę ci coś wyznać. Nie do wiary, że dałam tej...
To moje jest o wiele ważniejsze!
Nie ważniejsze od tego, co ja powiem!
Chcę przeprosić.
Nie dostrzegałam, ile robisz. Miałaś rację.
Bałam się, byłam niesprawiedliwa i...
Wybacz, że przestałam się starać.
Tak cię przepraszam.
Miałaś rację, że muszę się zmienić. Zrobię to, słowo.
Nie chcę cię więcej rozczarować.
Jesteś moją rodziną. Moim domem.
Co ja bym bez ciebie zrobiła?
Trzy tygodnie nie myłam zębów!
Żałuję, że uwierzyłam w chociaż jedno jej słowo.
A ja, że zepsułam tę szansę.
Nie było jej! Miałaś rację!
Oddała „Jednonocną przygodę” tamtym z Get Some.
Nie dam nikomu kraść naszych pomysłów.
Wiesz co? Rozwalimy dupsko tej wiedźmie.
Dziękuję za spotkanie.
Pani Mia Paige. Słucham?
Przychodzę z ofertą.
Cudną ofertą, której raczej pani nie odrzuci.
Jazda!
Patrz, jakie tłumy!
Panie i panowie, królowa branży kosmetycznej,
Claire Luna!
Witam wystrzałowe kobiety!
Wprost kocham tę imprezę,
bo pozwala mi wprowadzić nowe debiutantki do świata kosmetyków.
Ci dwaj są genialni.
Zaprezentujemy dziś razem niesamowity produkt,
od którego aż postradacie zmysły, drogie panie.
Gotowe postradać zmysły?
Panie i panowie...
Panie i panowie, proszę o brawa dla...
Mii i Mel!
Witamy, witamy!
Dzięki. Jesteśmy zachwycone, że znalazłyśmy się tu
i że wspiera nas ta bardzo potężna kobieta.
Dzięki, że wspierasz nas wszystkie.
Dziękujemy!
Jakbym ściskała meksykańską Barbie.
- Wiązkę selera. - Wyszczuplające majty?
To dzięki tobie możemy tu dziś stanąć
i opowiedzieć wam wszystkim, co według nas jest istotą piękna.
Wzajemność.
DUMNA
Przyjaźń to nie tylko wzloty.
Ale także upadki i wszystko pomiędzy.
Serio myślicie, że wam daruję?
Czy mnie oceniają, gdy upijam się na bociankowych?
Jasna sprawa.
Ale w gruncie rzeczy...
liczy się ta cera, ten uśmiech
i te serca. Rozumiecie?
- Jak ja was kocham. - Ja was też.
- Zróbże coś! - Już wyszły na scenę.
- No i? Idź... - Ej! Niech dokończą!
Przegoń to.
- Oddałabyś? - Litości.
Wtykam sobie w tyłek większe rzeczy.
Ja cię za...
Twoje są z kamienia! Au!
Ty dyniowy balasie! Ściągnę ci te kudły!
Josh, zwalniam cię!
Co?
Żaden chłop cię nie uszczęśliwi.
Moja kolej.
Racja. Dziękuję za te słowa.
Mówimy ci, że radość płynie z wnętrza.
Brzmi strasznie ogranie,
- ale to prawda. - Szczera prawda!
Wspaniały z ciebie przyjaciel.
Jeśli po wyjściu wpadnę pod autobus,
wiedzcie, że to mój najlepszy kumpel.
Przedstawiamy nowy produkt dla najlepszych psiapsiół,
które odważyły się stawić czoło przeciwnościom
i wyjść z tej próby jako silniejsze.
Oto „Kumpela na zabój”!
Autorski zestaw pozwalający dwóm przyjaciółkom
upudrować razem noski na imprezie.
Gdzie moje ziomalki?
Gdzie te, które znoszą razem cały ten szajs?
- Wiecie, o czym mowa. - „Kumpela na zabój”.
Patrzcie tylko. Spójrzcie.
To hit.
- Dalej jestem zwolniony? - No ba.
Ciekawe, kto ci będzie szukał torebki!
Leży tam, gdzie zawsze.
Dobra, wybaczam.
Oviedo zbije fortunę!
To nie twój produkt.
Kupiłam was, kochanie.
Właściwie to nie. Kupiłaś sobie markę Mia & Mel.
Miałaś rację. „Jednonocna przygoda” to przeżytek.
Utworzyłyśmy nową markę z nową wspólniczką.
Nazywa się „Dumna”.
Zaczynacie od zera?
Będziecie pukać do drzwi
i sprzedawać to jak skautki ciasteczka?
Niezupełnie.
Shay?
Cześć, Claire.
Widzę, co tu jest grane.
Kradniesz mi moje dziewczyny, by się odegrać?
Nikogo nie kradłam. Sama je przegoniłaś.
Tak samo jak mnie.
Jezu, nie zniosę tej szopki. Gadaj z prawnikiem! Sio!
Nic się nie zmieniłaś.
Tworzyłyśmy świetny duet, ale zawsze musiałaś postawić na swoim.
Po dziś dzień.
Nawet wyglądasz, jakbyś od 30 lat się nie uśmiechnęła.
- To miała być obelga? - Tak, dla duszy.
Bo trzymasz się świetnie.
Teraz widzę, że was przeceniałam.
Zwykły mazgaj i łobuz, nic więcej.
Wiesz co? Nie.
Jesteśmy bystre, silne
przyjaźnimy się, kochamy i szanujemy.
Wiesz, kim ty jesteś?
Kłamliwą, wyrachowaną, przebiegłą, zdradziecką,
kurewską namiastki Jessiki Królik z krzywymi kłami!
Dobre.
O kłach nie pomyślałam,
bo ma cudne, ale mów dalej.
Mało tego, wiesz? Masz sine wafle!
Ma sine wafle! Ta suka!
- Nieprawda! - Prawda.
- Nie! - Nie jesteś żarsta!
Teraz my idziemy to uczcić. Chodź.
Kto chce się zabawić?
Co wy wyrabiacie?
Raz, dwa, trzy, cztery!
Rzuciłam dobrą fuchę w mieście
Tyrałam tam całe noce i dnie
Nie przejmowałam się nawet przez chwilę
Nie myślałam o tym, jak mogło być
Koła wciąż się kręcą
Proud Mary płynie rzeką
I płyniemy, płyniemy
Płyniemy tą rzeką
Są niesamowite!
Super. Zobaczysz, jak ich marka
zarobi dla mnie miliard, a ty nie dostaniesz nic.
Nie zależy mi.
I właściwie dalej mają 49% udziałów w Mia & Mel.
Więc będziesz im musiała odpalić 490 milionów.
Kurwa!
Płyniemy, płyniemy
Płyniemy tą rzeką
Rok Później
DUMNA
Moje panie, dystrybutor dał znać,
że do końca roku będą sprzedawać Dumną na całym świecie!
Rewelacja!
Dobra, dobra. Sprawdźmy, czego się nauczyłyście, jędze.
Barret. Jak powiedzieć „Dumna” po francusku?
Po hiszpańsku?
To rosyjski.
Spaghetti.
Po włosku.
Trzeba cię zachipować, laska.
Nara!
- Dzięki, to tyle na dziś. - Dzięki.
- Stój. - Co?
No weź. Powiedz to.
Tak będzie co tydzień przez 20 lat?
Będziesz miała dość już po 20?
Powiedz. No powiedz.
Powiem, jeśli się zamkniesz.
- Udało się. - Co?
- Udało się. - Głośniej.
- Udało się! - Tak? Co takiego?
Jesteśmy wielkie! Jesteśmy!
- Udało się? - Tak!
Napisy: Piotr Kacprzak