In het begin is het simpel.
Thuis is de enige plek die je kent.
En iedereen daar is je familie.
Mijn eerste thuis zat vol katten.
En ik ben een hond.
Katten hadden scherpe klauwen en maakten een gek geluid
als ze gelukkig waren.
De kittens hadden een moederkat.
En ik had een moederhond.
Ik kon me geen beter leven voorstellen.
Terwijl ik groot werd, maakten we samen een thuis.
We waren gelukkig,
voor even.
Moet je ze zien. -Je zei niet dat het er zoveel zijn.
Pak ze gewoon.
Hé. -Ik heb er een hier.
Ze zijn snel.
Ik heb er een.
Daar. -Kom hier.
Er zijn hier ook honden.
Broer.
Nog een hoop hier.
Ik heb er nog een. -Zus.
Hebbes.
Er is een volgroeide pitbull.
Daar gaan we.
Rustig aan.
Ik heb haar.
Moeder.
Ik ga. -Kom op.
Pak een groter krat.
Ik kom naar buiten.
Moeder?
Ik heb haar nooit meer gezien.
Ik weet niet wat er met me gebeurd zou zijn zonder Moederkat.
En met de dag,
beetje bij beetje,
werd Moederkat mijn moeder.
Hé. -Hé.
Het is hier.
We zijn eerder van ons werk vertrokken
om in te breken?
Het is niet inbreken, Olivia.
Het is onwettelijk binnentreden. Dat is wat anders.
Dus twee jaar in de gevangenis in plaats van zes. Oké.
Dat hoef ik niet. -Kom.
Je kunt niet ontkennen dat een man die kittens redt sexy is.
Dat ontken ik niet. Ik ontken alleen dat jij sexy bent.
Bedankt. Hier.
Kom op. Ze zijn hier. -Oké. Serieus?
Ik ga dat gat niet in, Lucas.
Jij bent degene die dieren redt.
Oké. -Je hoeft niet naar binnen.
Neem gewoon een kijkje.
Er zijn er zoveel. -Ja.
Blijkbaar kwam de dierenbescherming, maar haalde ze niet allemaal op.
En nu wil de aannemer de hele straat slopen,
katten of niet.
Mensen namen mijn hondenfamilie mee, maar deze mens Lucas was anders.
Hij kwam elke dag... -Hé.
...en de katten vertrouwden hem.
Kom op.
En voor ik het wist, bewogen mijn poten.
Wacht.
Lucas. Kijk, een puppy.
O, mijn God.
Hé, wat doe jij hier, meid?
En hij smaakte ook goed.
Wat schattig.
Jij zult makkelijk een thuis vinden.
Wacht.
Je zag hoe ze naar mij rende.
Misschien is dat een teken dat ze bij mij hoort.
Je kunt niet voor een hond zorgen.
Wat als je naar school of Veteranenzaken moet?
Ik woon bij mijn moeder.
Het is niet zoals het klinkt. Ze is 'n veteraan.
Je hebt haar misschien gezien.
Terri Ray? -Ja.
Ze kan nog geen baan houden,
dus is ze thuis zelfs als ik dat niet ben.
Misschien zou een puppy haar ook goed doen.
Niets voelde zo goed als door hem vastgehouden worden.
Ze lijkt je erg te mogen.
Wat zie je in hem, wat ik niet zie, puppy?
Hé, wegwezen daar.
Kom. -Kom op.
Privéterrein.
Ik zie je later, oké? -Goed.
Dag. -Bel me.
Hoi, mam. -Hoi.
Ik denk dat ik haar Bella noem.
Je weet dat we geen puppy mogen houden.
Het staat in ons huurcontract. -Een hond schijnt goed te zijn tegen depressie.
Wie zegt dat? -Ik weet zeker dat iemand dat zegt.
Is dit zo'n geval
dat ik het 'n slecht idee vind en jij het toch doet?
Ja, en van wie heb ik dat geleerd?
Lucas en ik speelden geweldige spelletjes.
Bella, pak de bal.
We speelden 'pak de bal'.
Stop.
We speelden 'stop'.
Stop, Bella. Ik moet leren.
Hier.
Neem mijn deken.
Hij rook heerlijk, net als Lucas.
We speelden 'niet op schoenen kauwen'.
Bella. Niet op schoenen kauwen.
En dan mijn lievelingsspelletje.
Wat is er?
Ik probeer...
Wil je een klein stukje kaas?
Van een 'klein stukje kaas'
kreeg ik zo'n sterk gevoel. -Alsjeblieft.
Ik voelde me veilig, gelukkig en warm tegelijk.
Het was liefde.
Ik moet gaan.
Ik ben zo laat.
Ik moet naar mijn werk. Dag, Bella.
Het spelletje dat ik niet leuk vond, was 'naar het werk'.
Braaf zijn.
Mijn Lucasdeken hield me gezelschap,
maar het was niet hetzelfde als de echte Lucas.
Ik had nog steeds m'n kattenfamilie. -Rustig aan hier.
En Lucas werd deel van de familie. -Niet voor jou.
Dit is voor de katten. Kom hier.
Zie je ze?
Moederkat.
Ik hou van Moederkat, maar ik ben ook graag Bella.
Kom op. We gaan naar huis.
In jullie positie, katten.
Tot morgen. -Oké.
Bedtijd, Bella. Kom op.
Aan het eind van elke dag, speelden we...
Zit. Ben je klaar
voor je kleine stukje kaas? -...'kleine stukje kaas'.
Op je deken, kom op.
Welterusten, Bella.
Lucas was mijn mens en ik was zijn hond.
Ik was thuis.
Als Lucas 'naar het werk' speelde... -Goed zo.
...ging ik wandelen met mam.
Wat is dat? -Die eekhoorn weer.
Ik moet die eekhoorn pakken.
Hij ontsnapt.
Bella, nee. -Hij is daar.
Kom. Niet op eekhoorns jagen. Kom op, Bella.
Ik hield van mam, maar ze begreep gewoon niet
hoe je op eekhoorns jaagde. -Goed zo.
Leuke hond.
Sorry, ik wilde u niet laten schrikken.
Ik ben Gunter Beckenbauer.
Dat zijn mijn huizen.
Kan ik u helpen, Mr Beckenbauer?
Noem me Gunter.
Ik kende die geur.
En ik wist dat dit niet goed was. -Luister.
Ik weet dat het uw zoon was
die de gemeente belde over die stomme katten die ik weggehaald heb.
Ik ben nu de hele zomer kwijt, dus kunt u hem vragen om ermee op te houden?
Mijn zoon houdt niet op, Mr Beckenbauer,
want er leven nog steeds katten.
Volgens de dierenbescherming niet. -Ze liegen, net als u.
Wat voor hond is dat? Een pitbull?
Weten we niet. We vonden haar bij de katten die er volgens u niet zijn.
Wat ik probeer te zeggen,
is dat u en uw zoon geen oorlog willen met mij.
Wat weet u over oorlogen?
Maar laat het duidelijk zijn
dat ik dit vriendelijk wilde oplossen, maar dat u over de schreef ging.
Nee, het is duidelijk dat u hier kwam en zei dat we een oorlog beginnen.
Rustig, Bella.
Rustig. Doe je behoefte maar.
Wat is het? Koud, nat.
IJs.
Er valt ijs uit de lucht. -Bella.
Het is sneeuw.
Het is gewoon sneeuw. Doe je behoefte maar.
Wat?
Toe maar.
Ik was dol op sneeuw. -Toe maar.
Lucas is thuis. -Hallo.
Hoi.
Toen Lucas thuiskwam,
voelde ik vreugde in mijn hele lijf. -Hallo.
Wat is dat? -Weet ik niet.
Het was op de deur geplakt.
O, nee.
De huisbaas.
Hij komt morgen naar de kraan kijken.
Maar ik heb therapie en jij moet werken.
Wat doen we met Bella?
Ze kan hier niet zijn als hij komt.
Hou je gewoon aan het plan.
Als ze haar zien, word je ontslagen.
Geen zorgen.
De kust is veilig, schiet op.
Die dag mocht ik ook 'naar het werk gaan' doen.
Blijf hier, Bella.
Ik hou niet van 'blijf'.
Niet blaffen, oké?
Ik kom straks bij je kijken.
Je mag niet betrapt worden, oké?
Wacht, waar ga je heen?
Niet blaffen.
Ik snap dit spelletje echt niet.
Lucas?
Volgens de therapeut reageert hij niet
en moet hij twee keer per dag gaan.
We kunnen het proberen, maar als hij...
Dr. Gann,
wilt u me excuseren?
Valerie, ik ben zo terug. -Oké.
Ja, ik blafte, maar het had gewerkt.
Daar ben je. -Nee.
Is dat het spel?
Bella?
Ze is zo groot geworden. -Olivia.
Hoi. -Ken je hier iemand
die een uurtje op haar kan letten tot mijn pauze?
Een uurtje maar.
Oké, maar je weet dat je alleen met me praat
als je dierenprobleempjes hebt, hè?
Onderbreek ik iets?
Dit is toch geen hond bij Veteranenzaken?
Ik weet het, Teo. We kunnen Bella vandaag niet thuis laten.
Als de huisbaas haar ziet, kunnen we uit huis gezet worden.
Nu begrijp ik het.
Het spelletje is 'menigte in een kleine ruimte'.
Bella, dus?
Weet je wat?
Ik regel dit.
Iedereen?
Ik dacht ik breng een speciale gast mee.
Dit is de lieftallige Bella.
Hoi, Bella. -Geweldig.
Kijk eens aan. -Hoelang ben je al nuchter?
Zo lang?
Het was een goed idee.
Ja. -Bedankt.
Het gebeurt eens in de zoveel tijd... -Ja.
Daarna vond ik 'naar het werk' erg leuk.
Zo te zien bevalt het haar hier. -Volgens mij ook.
Ik heb gewoon geen motivatie.
Ik weet dat het goed voor me zou zijn, maar...
Ik voelde mams verdriet altijd weggaan
als ik haar troostte, zoals Moederkat bij mij deed.
Mack, hoe was het voor jou?
Het is...
Het is aanhoudende pijn.
Maar zij was niet de enige... -Elke ochtend.
...die me nodig had.
Mack was het verdrietigst.
Dat is ernstig.
Toch? Hé, meid.
Ik neem haar morgen weer mee.
Kijk eens wie hier is.
Nu had ik een hoop nieuwe vrienden.
Kom op, Bella. -Moet je dat zien.
Drew nam me mee in zijn kleine auto.
Mondje open.
Steve had heerlijke lepels.
Sommige van mijn vrienden hadden naamplaatjes net als ik.
Brave meid.
Bella.
Bella, omlaag.
We doen de was. Bukken.
Ik hield echt van 'de was doen'.
En iedereen speelde een spelletje genaamd 'dr. Gann'.
Dokter.
Dr. Gann. -Hé, laten we gaan.
Hé, dr. Gann. -Hoe gaat het?
Dr. Gann. Erin.
Wilt u naar binnen of...
Bedankt. -Jij mag.
Verdorie. -Oké, nee...
Neem de tijd. Oké. -Bedankt.
Oké. Goedemorgen.
Goedemorgen. -Goedemorgen.
Morgen, dr. Gann. -Goedemorgen, dokter.
Morgen. -Alles goed, dokter?
Oké.
Alles in orde?
Dag, dokter.
Brave meid. -Wat een brave meid.
Nog een keer.
Zo slim. -Brave meid.
Het was leuk gisteravond.
Vond ik ook.
Als Lucas en ik op zoek naar een eekhoorn gingen,
kwam Olivia mee. -De volgende keer, oké?
Dus er is een volgende keer? Oké.
Kom, we gaan.
Hou je Bella vast? -Ja.
Ik bel het reddingsteam. -Ja.
Wacht. Stop.
Wat ben je aan het doen?
Er zijn nog katten. Dit kunt u niet doen.
We hebben een vergunning. -Dat doet er niet toe.
Meen je dit nou? -Hé.
Ik heb er genoeg van, gestoorde... -Ze komen eraan.
Kan ik je even spreken?
Waarom verpest je mijn leven?
Hoe kom je aan een vergunning?
Het gebied is gecertificeerd, geen katten.
Hé. -Ik neem het op, kattenmoordenaar.
Er zijn geen katten.
Moederkat.
Waar ga je heen?
Geen katten?
De reddingsorganisatie waar ik voor werk heeft de bouwcommissie gebeld
om je vergunning in te trekken. -Alsof dat zo snel gaat.
Wel als ons raadslid belt. Ze zit in de provincieraad.
Hé, Gunter.
Ja.
Het gaat over je vergunning.
Wie kan dat nou zijn?
Geen idee. Ik ga wel.
Pardon.
Er is een klacht dat u een gevaarlijk dier houdt.
Een klacht van wie?
Zoals u misschien weet, zijn pitbulls illegaal in Denver.
Zolang hij op uw terrein is, kunnen we niks doen.
Ik herinner me hem. -Ik stel u op de hoogte
dat als die hond op straat opgepakt wordt,
hij in beslag genomen wordt.
Fijne avond.
Oké, Bella, dit is heel belangrijk.
We proberen dit nog eens.
Klaar?
En...
Ga naar huis.
Goed zo, Bella.
Ga naar huis.
Ja.
Het beste spelletje ooit.
'Ga naar huis' betekende dat ik mijn kop hier moest plaatsen.
Het is je gelukt.
Je hebt 'ga naar huis' gedaan. Goed zo.
Dat was indrukwekkend. -Goed zo, Bella.
Brave meid.
Als we Bella nu van het terrein halen
en ze haar willen meenemen, zeggen we gewoon 'ga naar huis.'
Ik maakte Lucas graag gelukkig.
Die eekhoorn.
Ik moest die eekhoorn hebben.
Eekhoorn.
Bella?
Bella.
Bella, ik heb je overal gezocht.
Stoute hond.
Dat mag je nooit meer doen, Bella.
Het raam kan me niet schelen, maar je mag niet weglopen.
Staan blijven.
Ik neem dat dier in beslag.
Nee. -Jawel en dat is mijn versterking.
Dat is een pitbull en dit is een legale inbeslagneming.
Als hij zich verzet, arresteer je hem.
Ga naar huis, Bella.
Bella, ga naar huis.
Ga naar huis, Bella. -Maar je hebt me nodig.
Bella.
Bella, ga alsjeblieft naar huis.
Alsjeblieft, Bella.
Goed zo.
Rustig aan. -Bella, ga naar huis.
Rustig. Goed zo.
Doe dat niet.
Meneer. -Kom op.
Laat nu los.
U moet de hond aan hem afstaan.
Niet met dat ding.
Laat los.
Laat het hem doen.
Het is goed, Bella.
Het is goed. Ik heb je.
Volg mij.
Het is goed, schat.
Het is goed.
Ik heb het verknald, Bella.
Het spijt me.
Oké. -Ineens
rook ik zoveel andere honden. -Het is goed.
Ik zal je komen halen, oké?
Het spijt me dat ik niet 'ga naar huis' deed, Lucas.
Ik laat ze je geen pijn doen. -Zo is het genoeg.
Aan de kant, graag.
Aan de kant.
Alsjeblieft.
Lucas?
Het was zo luidruchtig en alle honden waren zo verdrietig.
Oké.
Naar binnen.
Ik dacht dat als ik 'brave hond' deed, ze me naar Lucas zouden laten gaan.
Ik deed 'zit'.
Ik deed meer 'zit'.
Ik deed 'niet blaffen'.
Ik deed heel veel blaffen.
Ik had mijn Lucasdeken nodig.
Ik had 'ga naar huis' moeten doen.
Kom op.
Hallo.
Wacht even.
Je lijkt me helemaal niet zo gevaarlijk, lieve meid.
Kom op.
Hé. -Lucas.
Hoi. -Klaar om 'ga naar huis' te doen.
Hé, ik ben hier. Ik ben hier. -Vraag één is beantwoord.
Ze is duidelijk jouw hond.
Brave meid. Ik weet het.
Oké, alsjeblieft.
Je hebt de boete betaald.
Ik moet je alleen de ontslaginformatie geven.
In Denver wordt een hond als pitbull geclassificeerd
als drie agenten van de dierenpolitie dat verklaren.
Bella is als pitbull verklaard.
Wat houdt dat in?
Als ze haar opnieuw meenemen, wordt ze ingeslapen.
Wat? -Zo is de wet.
Pitbull is een ruime term, zoals 'jachthond'.
De gemeente heeft dus gestemd om een hond uit de stad te verbannen
wegens zijn uiterlijk.
- Dat is eigenlijk racisme tegenover honden. - Ik weet het, het is stom.
Bella is de liefste hond.
Je moet haar eens in het ziekenhuis zien met de veteranen.
Ze zijn dol op haar.
Wat als we verhuizen?
Golden of ergens buiten de gemeente?
Dat kan.
Kan iemand in de tussentijd op haar letten?
Mijn oom en tante in Farmington.
Misschien kunnen zij helpen. -New Mexico?
Dat is 650 kilometer.
Ik ben nu echt klaar om 'ga naar huis' te doen.
Oké, daar gaan we. Pak je dinosaurus.
Wat hebben we nog meer?
Wat goed van je dat je dit doet.
We zijn blij om te helpen.
Olivia is zo'n schat.
Nou, dit is het.
Ik wacht in de auto.
Waarom is iedereen zo verdrietig?
We zijn allemaal thuis.
Het spijt me, Bella.
Ik zie je snel.
Ik sluip uit het raam achter.
Dat heeft tenminste geen scherm.
Hé.
Hier, ik heb je.
Hallo.
Stop.
De versterking kan er niet snel genoeg zijn om te helpen.
We hebben je spelletje wel door.
Gunter, toch?
Werk je voor hem?
Misschien zijn jullie gewoon maatjes.
Nu, je laat mijn zoon
naar die auto lopen om afscheid te nemen van zijn hond
zonder inmenging van jou.
Begrepen?
Begrepen.
Toe maar, Bella. Goed zo.
Hé.
Je bent heel braaf, Bella.
Je zult het niet begrijpen, maar ik laat je niet in de steek.
Ik moet je naar een veilige plek sturen.
Waar gaan we heen?
Waarom mag ik niet voorin zitten?
Hier.
Je moet je deken hebben.
Waarom bracht hij mijn Lucasdeken?
Hij hoort op het bed.
Je zult snel naar huis mogen.
Lucas zei 'naar huis', maar deed de deur dicht.
Ik heb Lucas nodig.
Alsjeblieft, nee.
Zijn geur vervaagde.
Ik was steeds verder weg.
Ik rook aan mijn Lucasdeken als troost,
maar het was Lucas niet.
WELKOM IN FARMINGTON, NM
Zit.
Bella, kom hier.
Ja.
Je bent mooi. Inderdaad.
Deze mensen waren aardig.
Ze zorgden voor me, maar ze waren mijn familie niet.
Dit was thuis niet.
Hallo?
Hoe gaat het?
Ze doet het prima. Echt?
Oké, tot morgen dan.
Raad eens.
Ze hebben een leuk plekje in Golden
en komen je morgen halen.
Je bent vast klaar om naar huis te gaan. Brave hond.
Jose zei 'naar huis'.
Brave hond. -Maar hoe dan?
Welterusten.
Dat gevoel kwam weer.
Ik zou bij Lucas moeten zijn.
Ik moest een manier vinden om bij hem te komen.
Ik wist niet wat dat luide ding was,
maar Jose maakte er graag wandelingen mee in de tuin.
Maar ik herinnerde me dat nog van 'sneeuw, doe je behoefte'.
Wacht.
Ja.
Ik doe het.
Ik doe 'ga naar huis'.
Ik wist dat 'ga naar huis' ver weg was.
Maar ik wist dat ik in de juiste richting ging.
Het was alsof ik aan een riem meegetrokken werd
en werd verteld hoe ik 'ga naar huis' moest doen.
Als ik doorging, zou ik Lucas weer zien.
De eerste nacht was ik zo moe.
Er waren zoveel vreemde geuren.
Wat is dat?
Het ziet eruit als een kat, maar ruikt als een hond.
Ik hoop dat het niet terugkomt.
Het was tijd voor het ontbijt, maar ik kon geen bakje eten vinden.
Het zit niet in een bakje,
maar ik eet het toch.
Het ontbijt is heel snel.
Ik heb ontbijt nodig.
Dit ontbijt was moeilijker te vangen dan die eekhoorn.
Ik had meer honger dan ooit.
Mensen.
Er zijn mensen beneden.
Een roedel.
Misschien moet ik ze met rust laten.
Maar ik heb zo'n honger.
Eén Tand is groot.
Om beleefd te zijn, snuffel ik aan het gebied dat ze gemarkeerd hebben.
Wat?
Gek Haar is de baas.
Bedankt.
Dit was een geweldige roedel.
Ze wisten waar ze de lekkerste kip konden vinden.
Hé, daar zijn jullie.
De dagschotel. Kip.
Dat vind je lekker, hè? -Ik ben dol op deze kipman.
Goed zo.
Jullie mogen nu gaan. Ga maar.
Ik kom eraan.
Eén Tand was een dappere jager
die nergens bang voor was.
Het was spannend om van hem te leren jagen.
Deze roedel was zo leuk. -Hallo.
Hoi, lieverds.
Hoe gaat het met jou? Ben je nieuw?
Alsjeblieft, lieverds.
Ga nu maar naar huis. Toe maar.
Hoe wist ze dat ik 'ga naar huis' deed?
Naar huis.
Het was een prachtige dag. -Braaf, Sarge.
Maar waar gaat Eén Tand heen?
Oké, naar binnen.
En Borstelige Billen ook?
Dan blijven wij dus over, Gek Haar.
Wacht.
Iedereen in deze roedel heeft zijn eigen mensen.
Gek Haar wilde dat ik met hem meeging om deel van zijn familie te worden.
Het leek er fijn met heel veel lekkere geuren.
Ik zou er gelukkig kunnen zijn.
Maar ze hadden me niet nodig.
Mam had me nodig.
Lucas had me nodig.
En ik had hen nodig.
Lucy, daar ben je.
Ik moest 'ga naar huis' blijven doen.
MOGELIJK BEREN IN HET GEBIED
Nu wist ik dat ik om te jagen naar gebieden met mensen moest
en doen wat Eén Tand me geleerd had.
VERMISTE HOND - Beloning - 'Bella'
PAS OP - Beren
COYOTEACTIVITEIT - WEES ALERT
Ik rook bloed.
Het was het grootste dier dat ik ooit had gezien.
En er was haar iets heel slechts overkomen.
Kom op. Hierdoorheen.
Ik zie het. Ga.
Het moet duizend dollar waard zijn. -Eindelijk. Prachtig.
Wat denk je? 55 kilogram? -Ja.
Laten we een foto nemen. -Echt wel.
Klaar?
Ja. -Hier.
Ze is prachtig.
Die gaat aan de muur. -Ja.
Wat is dat?
Het lijkt op een kat.
Ik hoopte dat ze meeging en niet gevangen werd door die slechte mensen.
Ze rook anders dan andere katten.
Volgde ze me?
Ja.
Ineens besefte ik dat het geen volwassen kat was.
Het was een kitten.
Een grote kitten.
Kom op, Grote Kitten. Deze kant op.
Dat grote dier moet haar moeder geweest zijn.
Grote Kitten deed me aan Moederhond denken
en hoe verdrietig ik was toen ze meegenomen werd.
Iemand moest voor haar zorgen.
Grote Kittens moeder kon haar niet meer voeden,
dus deed ik het.
Ik was nu Grote Kittens Moederkat.
Grote Kitten moest eten en ik ook.
Ik deed wat elke moeder zou doen.
Ik ging jagen.
Sorry, baby.
Hé, laat vallen.
Grote Kitten dwaalde 's nachts vaak alleen af.
Ik sliep en droomde van thuis.
Ben je klaar voor je kleine stukje kaas?
Alsjeblieft. Brave meid.
Je bent zo braaf, Bella.
Terwijl de tijd verstreek en Grote Kitten groter werd,
begreep ze nog steeds niet hoe ze 'ga naar huis' moest doen.
Als ze me ervan af probeerde te brengen, moest ik haar altijd terughalen.
Als Grote Kitten 's nachts wegging, gaf iemand haar eten.
Katten houden van vis,
maar ik wou dat iemand haar kip gaf.
We hielden elkaar warm.
We waren nu familie.
Ik rook al de hele ochtend iets.
Iets als een hond.
Eerst hoorde ik ze.
Daarna zag ik ze.
Hun ogen waren kil.
Ze jaagden op ons.
En ik moest Grote Kitten beschermen.
Hé, wegwezen daar.
Hup, wegwezen.
Hé, moet je kijken.
Is dat een lynx? -Nee, een poema.
Een jonge poema.
Grote Kitten was bang voor de mensen. -Dat is heel snel.
Maar ik wilde kijken of ze ons eten zouden geven.
Volgens mij is ze bang.
Ik heb nooit 'n poema in het wild gezien. Dat ding was gigantisch, wel drie meter lang.
Bijna vier. -Ja.
Eens kijken of je naam op het plaatje staat.
Brave meid.
Ze is schattig. -Inderdaad.
Wil je wat ham?
Alsjeblieft. Zit. Brave meid.
Ze heet Bella. -Geef me een poot. Braaf. Alsjeblieft.
Er staat een telefoonnummer op. 'Lucas Ray'.
Lucas?
Ik bel hem op.
Volgens mij beweegt daar iets.
Ik krijg de voicemail.
Hoi, met Lucas Ray...
Dat is hem. -...assistent-begeleider
bij het veteranenziekenhuis McLaren. Laat een boodschap achter.
Als u belt over mijn hond Bella...
Ze flipt helemaal.
...laat dan uw nummer achter of bel Olivia op 612-589-1743...
Wat?
Poema. Stap in. -O, God.
Ik ben hier, Lucas.
Ik ben hier.
Het is 'sneeuw, doe je behoefte'.
Ze deed alsof dat makkelijk was.
Een hond.
Ik heb al zo lang niet met een hond gespeeld.
Dutch, waar blaf je naar?
Hé.
Stil. Kom op. -Stil.
Dutch.
Stom mormel.
Dutch.
Weg daar.
Dutch.
Ik rook de angst van de andere hond.
Ze moeten hierbeneden zijn. Dit zijn zijn honden.
Hier. -Kom op.
Ademt hij?
Bel de ambulance.
Hoofd omhoog.
Redt hij het? -Ja.
Je hebt zijn leven gered. -En de honden dan? Ze zijn van hem.
Dat is aan jullie.
We kunnen de dierenbescherming bellen, maar we kunnen niet op ze wachten.
Sorry, jongens. Succes.
Dan gaan ze met ons mee.
Kom, honden.
Grote Kitten.
Kom op.
Haal me niet bij haar weg. Ze heeft me nodig.
Kom op, honden.
Nee.
Kom op.
Alsjeblieft.
Dutch, kom hier.
Kom, meid. Je kunt ons vertrouwen.
Waarom heb ik het gevoel dat je dit wel leuk vindt?
Ik hou van honden.
We moeten haar meer voeren.
Je ziet haar ribben. -Eruit.
Nee. Niet krabben.
Hoe heet je?
Molly? Ellie?
Laat me eruit.
Blanche. -Blanche?
Dit meen je niet.
De hond van mijn moeder heette Blanche.
Dat verklaart een hoop.
Zie je? Hij vindt het leuk hier.
Gavin, we moeten die man zijn hond teruggeven.
Ik vind The Golden Girls leuk.
Ik kon vaag Grote Kitten ruiken in de wind.
Ze wachtte op me.
En daar voorbij, Lucas en 'ga naar huis.'
Beatrice, Millie, Sophie?
Sadie?
Chloe?
Bella.
Bella. Zie je? Ik zei het je. Het is Bella. Brave hond.
Hoe wist hij mijn naam? -Je heet Bella.
Als we terug in de stad zijn, haal ik een naamplaatje voor je.
Ja, inderdaad.
Gavin.
Dutch vond het fijn hier en ik ook.
We hadden eten wanneer we dat wilden.
Wil je een hapje?
We zaten binnen en hadden het warm.
Dutch en ik hadden een zachte plek om te slapen.
En elkaar.
Het begon als thuis te voelen.
Hé. -Hé.
Wat is dit?
Om te vieren dat je je boek af hebt.
Hé, kom hier.
Heb je ons telefoonnummer op hun naamplaatjes gezet?
Wiens nummer moest ik erop zetten?
Deze geur kwam me bekend voor.
Help je me? Doe je graag de was, Bella?
Hallo? -'De was doen'? Dat spel kende ik.
Blijkbaar wel.
Ja.
Wat is er?
Wil je me even excuseren?
De zus van die man uit de lawine.
Hij is uit het ziekenhuis ontslagen.
Het spijt me, ik...
Ja, dat geloof ik best.
Dutch was hier duidelijk eerder geweest.
Hij had zo'n beetje alles gemarkeerd.
Rustig, Dutch.
Hallo? Mr Kurch?
Kom op, Bella. -Mr Kurch?
Hierachter.
Jeetje. Dutch.
Eraf.
Dutch is gewoon blij u te zien.
Ik heb 11 botbreuken en die hond springt over me heen.
Eraf, stom beest.
Dutch was blij deze mens te zien,
maar wat voor mens zou niet blij zijn om Dutch te zien?
Ik ben Taylor en dit is Gavin.
Wij hebben u eruit gegraven. -Dat herinner ik me niet.
Ik weet alleen dat mijn zus zegt dat jullie de hond brengen,
wat belachelijk is.
Belachelijk?
Ik begrijp u niet.
Ziet het eruit alsof ik voor een hond kan zorgen?
Maar het zijn uw honden.
Honden? Die andere heb ik nooit gezien.
Is Bella niet van u?
Maar ze probeerde u eruit te graven.
Ik neem geen van beide.
Maar u moet op z'n minst Dutch nemen.
Wat jullie met die andere doen,
mogen jullie ook met Dutch doen.
Kom op, honden.
Kom, Dutch.
Kom op.
-Die man hoort alleen te zijn.
Kom hier.
Kom hier, Bella.
Brave meid. -Hé.
Nu hebben we twee grote, kwijlerige honden.
Zoals ik altijd gewild heb.
Het zijn brave honden.
Inderdaad. -Hé, hier komen.
Kom hier, Bella. -Zo.
Wacht even.
De sneeuw was weg, maar ik wist waar ik was.
Ik was in de buurt van waar ik Grote Kitten voor het laatst zag.
En ineens voelde ik het.
Het trekken van die onzichtbare riem, sterker dan ooit.
Weet je wat we moeten doen? Naar de dierenwinkel gaan.
We moeten hondenvoer halen.
Dutch wilde dat ik bleef.
Deel van deze nieuwe familie was. -Hé, honden. Nee.
Nee, dat is te ver weg.
Kom op. -Kom hier.
Het was zo makkelijk geweest. -Honden. Hé, Dutch.
Dutch. -Kom op.
Hé, honden. -Kom. Bella.
Dutch.
Bella, kom op. -Goed zo.
Dutch was eindelijk naar huis gegaan,
een huis dat hij verdiende. -Goed zo.
Kom op, Bella. -Kom hier.
Bella, kom. -Goed zo. Blijf.
Bella.
Wacht, Bella. -Kom hier.
Bella.
Bella, kom.
Bella.
Dutch had zijn Lucas gevonden.
Kom op, Bella. -Bella.
Nu moest ik die van mij vinden.
Bella.
Ik had weer honger.
En ik miste Grote Kitten.
En Dutch.
Ik moest mensenplekken vinden zodat ik kon eten,
ook al was het een omweg terwijl ik 'ga naar huis' deed.
Ik zocht door de hele stad,
maar alle goede jachtplekken waren dicht.
Wacht, is dat...
Kip.
En daar had je het.
Alsof ze wisten dat ik kwam.
Hé.
Stop.
Hou die hond tegen.
Pak hem. Ik heb hem.
Eten op de grond is altijd voor de hond.
Kip.
Het was heerlijk.
Grote Kitten zou het geweldige gevonden hebben.
Hé, misschien wil je wat hiervan.
Een beetje water?
Goed zo.
Braaf, schat.
Het is goed.
Wat ben je mooi.
Wat is dit hier?
Eens kijken. Een naamplaatje.
Bella.
Ik heb ook een naamplaatje gekregen.
Hij wist mijn naam.
Heb ik hem eerder gezien? -Zelfs zonder
hebben ze biometrische gegevens.
Kom.
Goed zo.
Nee. -Goed zo.
dakloze dierenarts geld nodig voor hondenvoer
Hij heette Axel
en hield me altijd aan een riem.
Hoi, lieverd. -Hoi.
Wat ben je lief.
Alsjeblieft. -Dag.
Bedankt.
Goed voor de zaken, Bella.
Iets aan hem kwam me bekend voor.
Axel was verdrietig zoals Mack dat was.
Zoals mam dat was.
Ik wilde plezier maken zoals met de roedel,
maar Axel begreep niet dat honden moeten spelen.
Rustig, meid.
We hielden elkaar warm.
Brave hond.
Hij zorgde dat ik nooit honger had.
Brave hond, Bella.
Langzaam werd de lucht warmer.
Maar Axel werd steeds verdrietiger.
Ik dacht dat Axel me nooit los zou laten.
Ik hield er niet van om vastgeketend te zijn.
Het voelde niet goed.
Ik wist niet hoe ik Axel kon helpen en nog steeds voor mezelf zorgen.
Ik moest 'ga naar huis' doen.
Ik hou van je.
Wij met z'n tweetjes.
Jij bent de enige vriendin die ik heb.
Ik hou van je, Bella.
Ik hou van je.
Wij met z'n tweetjes, Bella.
Jij en ik.
Bella, ik hou van je.
Ik hou van je, Bella.
Ik hou van je.
Ik bleef met Axel liggen terwijl de hitte uit zijn lichaam wegtrok
tot er geen Axel meer was
en hij niet meer verdrietig was.
Ik bleef zitten, ik was een brave hond
en dacht dat iemand me zou komen halen.
Er kwam niemand.
Een brave hond zijn werkte niet.
Het was alsof de hele wereld me vergeten was.
Maar ik mocht niet opgeven.
Ik had zo'n dorst.
Ik had water nodig.
Oké, Bella, dit is heel belangrijk.
Klaar? Oké.
Ga naar huis.
Goed zo.
Ga naar huis, Bella.
Ga naar huis.
Er loopt een gaaf pad hier.
Hé, wacht. Wacht op mij.
Schiet op. Je bent altijd langzaam. -Niet waar.
Hé, kijk. Een hond.
Mensen.
Wat is er mis mee? -Weet ik niet.
Pas op dat hij niet hondsdol is. -Hij is niet hondsdol, sukkel.
Hij zit vast. Brave hond.
Brave hond.
Hij zit ergens aan vast.
Wat is er? -Er ligt daar iemand.
Dat meen je niet.
De hond zit aan hem vast. -Is hij dood?
Ik denk het.
Wat ga je doen?
Brave hond.
Water smaakte nog nooit zo goed.
Ik wist nu dat mijn reis langer was dan ik ooit dacht.
Twee winters.
Hoeveel winters zouden er nog komen?
En hoeveel kon ik nog aan?
Hun geur was overal.
Ze jaagden weer op me.
Ik wist dat ze zouden komen.
Maar ik liet niet merken dat ik bang was.
Is dat...
Het is Grote Kitten.
En ze is nu heel groot.
Het voelde zo goed om weer samen te zijn.
En ik wist dat Grote Kitten hetzelfde voelde.
Ik wist dat Lucas Grote Kitten graag zou ontmoeten.
En we zouden allemaal samen slapen op het bed.
Lucas zal een groter bed nodig hebben.
Dat is een nieuwe geur.
Ik weet niet wat dat zijn en dat wil ik ook niet weten.
Grote Kitten.
Daar is het.
'Ga naar huis' en Lucas.
Grote Kitten wilde dat ik haar volgde
en ik wilde dat zij mij volgde.
Ik wist dat Grote Kitten niet mee ging naar huis
om op het bed te slapen.
Ik zal altijd je moederkat zijn.
Ik hield van Grote Kitten.
Maar ik wist dat ik haar nooit meer zou zien.
DENVER - STADSGRENS
Een hond.
Kom hier, puppy.
Kom hier.
Gaat het? -Ja.
Hou gewoon op.
Wat gebeurt er?
Kom op. -Hou alsjeblieft op.
Hier, jongen. -Kom hier.
Kom hier, meid.
Kom hier, schat.
Het deed zo'n pijn, maar ik moest doorgaan.
De straten en huizen begonnen me bekend voor te komen.
Ik deed eindelijk wat Lucas vroeg.
Ik deed 'ga naar huis.'
Lucas. Mam.
Wie is daar? -Lucas.
Je mag hier niet zijn. Kom op. Laten we naar buiten gaan.
Alles was anders.
Ik geef je een snoepje als je naar buiten komt.
Lucas? Mam?
Jeetje.
Waar waren ze?
Een zwerfhond is mijn huis binnengedrongen.
Ik kon ruiken dat ze al heel lang weg waren.
Ik had zo mijn best gedaan en was zo ver gekomen.
Ik kon niet meer.
Moederkat?
Hoe ben je zo klein geworden?
Heeft u over een zwerfhond gebeld? -Ja.
Jij. -Jij.
Moederkat zag me weggaan, net als Grote Kitten.
Dat is blijkbaar hoe katten afscheid nemen.
Er was nog één plek waar ik Lucas kon zoeken.
Dat is mooi. -Later.
Dag. -Doei.
VETERANENZIEKENHUIS DENVER Hoofdingang
Honden? -Brave jongen.
Ik was eerst de enige.
Olivia? -Wat?
Volgens mij kwam er net een zwerfhond binnen.
Het alarm gaat af en ik sta op.
Ik moet ergens heen.
Het is leuk werk.
Dat meen je niet.
Dat kan niet.
Bella?
Dat is haar. Kom hier, meid.
Wat is er met je gebeurd, meid?
Wat is er?
Nee. -Lucas?
Dat kan niet.
Bella.
Lucas.
Bella. Je leeft nog.
Niet te geloven.
Waar was je al die tijd?
Is dat Bella? -Ja, het is haar echt.
Bella.
O, mijn God. Het is 2,5 jaar geleden.
Hoi. -Lucas, Olivia, mam.
Ik heb 'ga naar huis' gedaan.
Ze is naar huis gekomen. -Ik weet het.
Bel je de dierenarts om te zeggen dat we komen?
Ja. -Ik haal de auto.
Een agent zegt dat je de hond naar buiten moet brengen.
Het spijt me heel erg.
Kom op.
Serieus?
Oké, allemaal.
Er is niks om je zorgen over te maken.
Ik kom alleen voor de pitbull.
En als iemand zich ermee bemoeit,
dan wordt hij door deze agenten gearresteerd.
We willen geen problemen,
maar we moeten dat dier meenemen.
Ik wilde zien waarom het halve bureau
hier bij een oproep van de dierenbescherming is.
Licht iemand me in?
Ik ben hier voor een inbeslagneming en enkele van deze mensen
willen er een probleem van maken.
Het is obstructie, het houden van een gevaarlijk dier
en het negeren van een bevel.
Wie van jullie is verantwoordelijk voor deze misdaadgolf?
Dat dacht ik al.
Is dat een pitbull?
Zo ziet hij er niet uit.
Ze is mijn hond en ze is gewond. We gaan naar de dierenarts.
Het spijt me te zeggen dat Chuck gelijk heeft. We moeten je hond naar de opvang brengen.
Oké.
Maar om dat te doen moet u langs
het 1e Bataljon, 3e Korps Mariniers, Amerikaans Marinierskorps.
1e infanteriebrigade, landmacht.
82e Paratroepen, Amerikaanse landmacht.
6e Vloot, Amerikaanse marine.
101e Paratroepen, Screaming Eagles.
4e Infanteriedivisie, Amerikaanse landmacht.
Wilt u echt dat dit uit de hand loopt?
Nou?
Het is mijn taak om de wet de handhaven
en volgens de wet moet ik deze hond in beslag nemen.
Als daar tasers en pepperspray aan te pas moeten komen,
dan is dat maar zo.
Volgens de Denverse verordening 8-...
Wacht.
Hij zei Denver.
Inderdaad.
Maar dit is Denver niet.
Dit is federaal terrein. -Wat?
Het veteranenziekenhuis is federaal terrein.
Het hoort niet bij Denver.
Dus dat is het, commandant.
Er is geen gevecht nodig, want u heeft geen bevoegdheid.
Waar hebben jullie gediend?
Basra. -Kabul.
Hu?, Tet-offensief.
Oké, de show is afgelopen. We gaan.
Als ik die hond het terrein zie verlaten, hou ik je auto aan.
Dat doe je niet.
Chuck, ik heb meer klachten over jou
dan alle andere agenten bij elkaar.
Lever die auto in. Je doet geen veldwerk meer.
En niemand wordt aangehouden wegens een hond.
Begrepen?
Mooi.
Jeetje, Bella, we hebben je zo gemist.
Ik begrijp niet wat er net gebeurde,
maar het is vast goed.
WELKOM IN GOLDEN
Kijk wat ik in de kist vind.
Helemaal vergeten.
Kom hier. -Herinner je je dit nog, Bella?
Mijn Lucasdeken.
Ik wilde iets proberen. -Oké.
Hier was ze dol op toen ze klein was.
Maar ik weet niet of ze het nog weet na alles.
Bella, wil je...
Een klein stukje kaas. -...een klein stukje kaas?
Ze weet het nog.
Ze is een geweldige hond.
Dat is ze zeker.
Ik was echt thuis,
met Lucas en Olivia.
Ik was waar ik hoorde te zijn.
En Grote Kitten was waar zij hoorde te zijn.
Ik begreep eindelijk
dat de onzichtbare riem die me naar Lucas leidde
gemaakt was van liefde.
Hij was mijn mens.
En ik was zijn hond.
Vertaling: Shejla Hrustanovic