‫بیست سال پیش تایتانیک رو منتشر کردیم
‫انگار یه عمر گذشته
‫اما همه چیزو یادم میاد، انگار همین دیروز بود...
‫از اولین شیرجه به سمت لاشه...
‫تا آخرین روز تولیدمون
‫داشتیم یه تاریخ زنده رو می‌ساختیم...
‫پس به تمام جزییات نیاز داشتم...
‫که تا حد امکان دقیق بسازیمش
‫حقیقت رو به صدها نفری که...
‫در شب 1912 از دست رفتن، مدیون بودیم
‫حتی الانم نسبت به زنده‌ها و مرده‌ها...
‫احساس مسئولیت می‌کنم
‫درست انجامش دادیم؟
‫بعد از دهه‌ها کاوش ‫و تحلیل علمی...
‫از وقتی که فیلم رو ‫ساختیم، چیزای خیلی بیشتری میدونیم
‫پس یه تیم از متخصصان رو جمع کردم...
‫پارکز استیفنسون، ‫کن مارشال، و دان لینچ...
‫تا پرونده تایتانیک رو دوباره باز کنیم...
‫و ببینیم در بیش از 20 سال گذشته...
‫چی کشف کردیم
‫در این مورد تحقیق می‌کنیم ‫که آیا قایق‌های نجات بیشتری...
‫در کشتی بود تا جون افراد بیشتری نجات پیدا کنه
‫فکر کنم اگه زندگیم بهش بند بود...
‫سریعتر می‌بریدمش
‫داستان شگفت‌انگیز...
‫یه کشتی که بعد از مدتها پیدا شده رو بشنوین
‫- وحشت کردی؟ ‫- وحشتناک بود
‫و متوجه شدم فیلم چه تاثیری روی خونواده‌های...
‫مسافران معروف تایتانیک داشت
‫مالی براون صداش شبیه تپانچه‌س
‫خیلی دوست داشتم باهاش آشنا بشم
‫آدم خیلی بزرگی بود
‫در زمان به عقب برمیگردیم...
‫تا ببینیم چطور دکور ما...
‫با چیزی که در لاشه پیدا کردیم جور درمیاد
‫و آزمایش‌هایی رو انجام میدیم ‫که شاید جواب سوالات بسیاری...
‫در مورد غرق شدن کشتی رو بده که...
‫تقریبا دو دهه‌س ذهنمو مشغول کرده
‫آره!
‫خواهیم دید که کجا حق با ما بوده ‫و کجا اشتباه کردیم
‫پس‌زمینه و حرکت
‫وقتی تایتانیک رو ساختیم...
‫سعی کردیم فیلمی رو بسازیم که...
‫انگار با ماشین زمان به اون شب برگشته بودیم
‫سعی کردیم تا جایی ‫که برای انسان امکان داره، دقیق باشیم
‫میتونستی از کابین رز بیای بیرون...
‫تو راهرو، پایین پلکان اصلی...
‫از اتاق پذیرش و ‫اتاق غذاخوری رد بشی
‫در هر عکسی که دیده بودم، وجود داشت
‫بی‌نقص بود
‫و حرکت
‫احساسی که داشتی، ‫این بود که تایتانیک...
‫دیگه یه داستان ‫تو یه کتاب یا عکس نبود
‫خودت اونجا بودی
‫جیمز نه تنها این فیلم رو ساخت، ‫بلکه با موضوع درهم‌آمیخته شد
‫و موفقیت فیلم...
‫باعث توسعه فناوری‌های جدید...
‫برای کاوش لاشه...
‫به روش‌هایی شد ‫که تا حالا سابقه نداشت
‫کی فکرشو میکرد ‫که این چیزا هنوز وجود داشته باشه؟
‫رویایی که برای من به حقیقت پیوسته
‫برای من، در ‫رو به رازهای بسیاری باز کرد...
‫و سوالات بی‌پاسخی رو مطرح کرد...
‫و در نهایت به یک علاقه‌ی واقعی و عمیق...
‫برای بررسی دقیق...
‫تاریخچه دریایی لاشه کشتی تبدیل شد
‫و علاقه‌ای طولانی به تاریخچه تایتانیک...
‫و تاثیری که روی جامعه داشت
‫لاشه هنوزم آخرین بازمونده و شاهد...
‫این فاجعه‌س
‫هنوز داستان‌هایی برای گفتن...
‫به کسانی داره که میخوان توجه کنن...
‫به حرفایی که لاشه میخواد بزنه گوش کنن
‫حاضرین به تایتانیک برگردین؟
‫در چهاردهم آوریل، 1912، ساعت 11:40 شب...
‫کشتی تایتانیک ‫در اولین سفرش از ساوتهامپتون انگلیس...
‫به نیویورک سیتی، به کوه یخ برخورد کرد
‫دو ساعت و چهل دقیقه بعد...
‫غرق شد و به بستر اقیانوس اطلس رفت
‫از بیش از 2200 مسافر و خدمه روی کشتی...
‫فقط بیش از هفتصد نفر در اون شب زنده موندن
‫لاشه تا 1985 در دریا گم شده بود...
‫تا وقتی اقیانوس‌شناس، رابرت بالارد...
‫در یک ماموریت مخفی از ‫طرف نیروی دریایی آمریکا کشفش کرد
‫روش اکتشافی او ‫مسیر کاوش اعماق اقیانوس رو تغییر داد...
‫و زندگی منم عوض کرد
‫باب و من به تازگی در کتابخونه‌ی ریاست‌جمهوری ‫رونالد ریگان همدیگه رو دیدیم...
‫تا نگاهی بندازیم به ‫نمایشگاه تایتانیکشون
‫این داستان رو هرگز نمیتونم تعریف کنم
‫باب بالارد یکی از ‫برجسته‌ترین اقیانوس‌شناسانه
‫اما البته بیشتر از همه به خاطر...
‫کشف تایتانیک معروف شده
‫و اینم داستان شگفت‌انگیزی داره...
‫چون اینطور که معلومه یه داستان پوششی...
‫برای یه ماموریته که در اون موقع ‫برای نیروی دریایی آمریکا انجام میداده
‫در دهه 1960، نیروی دریایی ‫آمریکا دو زیردریایی هسته‌ای...
‫ترشر و اسکورپیون...
‫رو در شرایطی بسیار مرموز از دست داد
‫در دهه 1980، دکتر رابرت بالارد...
‫به کار گرفته شد ‫تا لاشه‌ها رو بررسی کنه...
‫و ببینه که شوروی...
‫اول به اونجا رسیده یا نه
‫ماموریتم این بود که به محل...
‫ترشر و اسکورپیون برم...
‫و به طور کامل از لاشه مدرک جمع کنم
‫اینطور که معلومه؛ ‫بالارد زیردریایی‌های گمشده رو پیدا کرد...
‫و خیلی زود ماموریتش رو کامل کرد...
‫که هنوز 12 روز برای ‫جستجوی تایتانیک وقت داشت
‫در واقع نقشه‌برداری از لاشه بود...
‫که بهم گفت چطوری تایتانیک رو پیدا کنم
‫وقتی ترشر و ‫اسکورپیون منفجر شدن...
‫تمام قطعاتشون...
‫در بستر اقیانوس پخش شدن
‫پس در حالی که سقوط میکردن...
‫جریان‌ آب اونا رو ‫تا یک مایل با خودش برد
‫مجموعه‌ای از قطعات ریز وجود داشت
‫پس به جای اینکه دنبال تایتانیک بگردم...
‫دنبال قطعاتش گشتم
‫وقتی کارپاتیا پیام اضطراری رو دریافت کرد...
‫- همون پایین بود ‫- آره
‫به سمت موقعیت گزارش شده رفتم
‫- زود بهشون رسیدم. آره ‫- زودتر از موعد
‫گفتم...
‫اون موقع میزان خطای جهت‌یابی چقدر بوده؟ ‫پنج مایل
‫گفتم پس پنج مایل دیگه بریم
‫باید در شمال باشه
‫آره، درسته، بعدش ‫یه راست به طرف شمال رفتی؟
‫خب از خطوط شرقی-غربی رد شدم...
‫- از تقاطع... ‫- ازش رد شدم...
‫اما 0.9 مایل بینشون فاصله بود
‫و اگه چیزی پیدا نمیکردم ‫فاصله رو نصف میکردم
‫اما همون موقع میدونستی که در اون عمق...
‫قطعات باید در محدوده یک مایلی پراکنده باشن
‫- تقریبا یه مایل ‫- آره
‫یکم تقلب کردم و گفتم 0.9 مایل
‫خیلی هوشمندانه‌س
‫و بعدش اگه پیدا نمیکردم، کمترش میکردم
‫آره، درسته
‫پس خطوط رفت و برگشتی رو شروع کردیم...
‫و در خط نهم، به قطعات برخوردیم
‫- خب... ‫- میدونستی...
‫نمیدونستی تایتانیکه تا وقتی ‫موتورخونه رو دیدی
‫نه. نمیدونستیم. درسته
‫لاشه
‫زدیم به هدف! آره!
‫یکی باید بره باب رو بیاره...
‫بنا به دلایلی اون شب نخوابیدم
‫و صدای در اومد...
‫ساعت 2 صبح شده بود...
‫و آشپز سرشو گرفت و اومد تو...
‫و گفت: بچه‌ها میگن شاید بخوای...
‫حتی جمله‌ش تموم نشده بود ‫که از کنارش رد شدم
‫و به اتاق فرمان رفتم...
‫و همین که وارد شدم...
‫از روی موتورخونه رد شدن
‫هشدار موتور خونه! ‫موتورخونه رو پیدا کردم!
‫بله، بله
‫میدونستیم یه لاشه عادی نیست، ‫لاشه‌ی تایتانیکه
‫و انگار که در لحظه‌ی آخر گل زده باشی
‫بیش از اندازه خوشحال شدیم...
‫بالا و پایین پریدیم و جشن گرفتیم
‫و بعدش یکی گفت ‫در 20 دقیقه غرق میشه
‫و همون نظر ساده...
‫ویران‌کننده بود...
‫چون کاری که میکردیم جشن گرفتن داشت؟
‫شرمنده شدیم که...
‫روی گور یه نفر می‌رقصیدیم
‫منم گفتم، کشتی رو نگه‌دار، میرم بیرون
‫به طرف دماغه رفتیم ‫و مراسم یادبود برگزار کردیم
‫و همین بود
‫هر کسی که به دیدن تایتانیک میره...
‫داستان خودشو برای ‫اولین بار تجربه میکنه
‫و احتمالا بیشترین سوالی که...
‫از من پرسیده میشه اینه...
‫اولین باری که لاشه رو دیدی چطوری بود؟
‫ازم میپرسن، هی، چطوری بود؟
‫و منم همیشه میخوام داستانی رو بگم...
‫که دوست دارن بشنون، که...
‫کشتی اینجا بوده...
‫این کشتی زیبا و ویران ‫از میان تاریکی اومده بیرون
‫- اینطوری نبود ‫- نه
‫شبیه یه صخره‌س ‫- یادمه وقتی...
‫اینجاست که ما وارد شدیم، اومدیم اینجا و...
‫صخره‌س
‫میدونی، دیوار چین...
‫فقط یه دیواره
‫و اولین چیزی که متوجهش شدم...
‫رنگ ضد زنگ بود
‫- آره، همون رنگ قرمز، درسته؟ ‫- صورتی بود
‫هنوز صورتی بود
‫و گفتم، چه بد که کلی کشتی رو...
‫با همین رنگ نزدن
‫- و شکم کشتی روی تپه شنی قرار داشت ‫- دقیقا
‫- اون پشت ‫- درست همونجا بود
‫و بعدش، هدایتگر گفت باید بریم
‫آره
‫بعدش وزنه‌ها رو انداخت ‫و شروع کردیم به بالا رفتن
‫اما بعد چشم‌ها...
‫آره، موقعی ‫که نور برمیگرده
‫نورهای زیردریایی، تمام چشمان تایتانیک...
‫انگار آدمای اونجا داشتن نگاه‌مون میکردن
‫- وحشت کردی؟ ‫- وحشتناک بود، آره
‫- چون داشتیم میرفتیم بالا ‫- آره
‫نمیشد جلوشو گرفت، ‫تمام وزنه‌ها رو انداخته بودی...
‫و کلی چشم وجود داشت، ‫تا وقتی ازش دور شدیم
‫معرکه بود
‫برای بار اول منم همین تجربه رو داشتم...
‫فقط یه جایی اون پایین بودیم
‫و از همینجا بهش نزدیک شدیم
‫- آره ‫- و از وسط گل و لای رد شدیم
‫آره، آره
‫- اومد بالا و اینجا تروتمیز شدیم ‫- آره، درسته
‫- و بعد آخرش همینجا نشستیم ‫- آره
‫اما بازم هیچی باحالتر از این نبود...
‫که بهش نزدیک بشی...
‫- آره، بار دوم بود... ‫- برداشت طلایی بود
‫و دنبال همین برداشت بودیم
‫به خاطر فیلم این کار رو کردیم...
‫و با همین برداشت به 1912 میریم
‫پس از چهره‌ی رز پیر گذشتیم
‫به صحنه‌ای از بدنه و ‫دماغه عمودی کشتی رسیدیم...
‫و بعد به 1912 رفتیم...
‫جایی که از بالا داریم ‫تمام کشتی رو می‌بینیم
‫زود باش، یه طناب بیار
‫تو تایتانیک جسدی پیدا نمیکنی
‫خبری از اسکلت نیست...
‫استخوون‌ها در اون عمق...
‫خیلی زود حل میشن
‫هر کسی که لاشه رو جستجو کنه...
‫چند جفت کفش پیدا میکنه
‫سالها زمان میبره تا ‫اسکلت از بین بره...
‫اما کفش، که با جوهر مازو ساخته شدن...
‫اونا رو نمیخورن
‫پس تمام تایتانیک پر شده از کفش
‫صحنه‌ای هست ‫که داشتیم فیلم میگرفتیم...
‫و به یه جفت کفش زنونه برخورد میکنیم
‫آره
‫کنار کفش‌های دخترونه، چند نفر بودن
‫آدمایی بودن که کفش‌هاشون...
‫- با پای بقیه رفته بودن پایین ‫- اونا جفت، جفت...
‫- تو کابین‌شون بودن... ‫- آره
‫چون در کابین بودن...
‫رو سرشون خراب شده
‫و یه آینه دستی بود...
‫- آره، آره ‫- کنارشون
‫و یه شونه و ‫یه گیره مو هم بود
‫پس تصور میکنم ‫که خانم آینه رو گرفته...
‫در حالی که مادرش موهاشو شونه میکنه...
‫- و بعدش گیره میزنه... ‫- یه داستان کامل...
‫حول همین تصویر بوجود میاد ‫عنصر انسانی همینه
‫این چیزیه که مردم لمسش کردن، ‫باهاش زندگی کردن
‫معرکه‌س
‫وقتی می‌بیینیش خیلی سحر‌آمیزه...
‫اون همه اسم یهو میاد جلوی چشمت
‫- دقیقا ‫- چند نفر؟
‫در این؟ 1496 نفر
‫میدونی، این همه آدم ‫رو تصور کن که در اقیانوسن
‫این جمعیت روی دریا شناور بوده
‫آره، باید مدارکش رو بررسی کنی
‫- آره، درسته ‫- میدونی...
‫لاشه رو مطالعه کنی و...
‫لاشه رو تجزیه کنی و ‫هر چی که توشه رو بررسی کنی...
‫گاهی به چشم تراژدی انسانی بهش نگاه نمیکنی
‫میدونم، میدونم ‫که برای من لحظه‌ی باشکوهی بود...
‫وقتی که برای اولین بار لاشه رو دیدم...
‫میدونی، خیلی روم تاثیر گذاشت
‫و ماه‌هاست دارم روش مطالعه میکنم...
‫میدونی، اما...
‫دیگه دور از دسترس نبود، ‫دیگه اسطوره نبود
‫اینا آدمای واقعی بودن
‫آره، آره
‫هر کسی یه جایی خونواده داشت...
‫که احتمالا از ‫چنین روزی تاثیر پذیرفته بود
‫- سلام، پاول ‫- پاول...
‫از نوادگان ایزیدور و آیدا اشتراسه
‫داستان‌شونو خوب بلدم
‫میخواستم با خونواده‌های قربانیان..
‫و بازماندگان تایتانیک آشنا بشم...
‫تا داستانشونو بشنوم ‫و ببینم چه حسی داشتن...
‫که من اجدادشونو به تصویر کشیدم
‫با پاول کرزمان شروع کردم
‫از نوادگان ایزیدور اشتراس...
‫یه میلیونر خود ساخته...
‫و یه نماینده سابق
‫اون و همسرش، آیدا، ‫تصمیم گرفتن در تایتانیک با هم بمیرن
‫داستان همونطور که خوب میدونین...
‫اینطوریه که تونسته سوار قایق نجات بشه
‫زن‌ها و بچه‌ها سوار شدن...
‫و منتظر بوده شوهرش، ایزیدور، دنبالش بره
‫بره دنبالش، آره
‫و گفته، سوار قایق نجات نمیشم...
‫تا وقتی تمام زنها و بچه‌ها سوار بشن...
‫و تو قایق نجات باشن
‫و زنه هم گفت...
‫نه!
‫چهل ساله که با هم بودیم
‫و هر جا تو بری، منم میام
‫باهام بحث نکن، ایزیدور
‫میدونی که فایده نداره
‫در کشتی با هم بودیم ‫و موقع غرق شدن هم با همیم
‫همونطور که با هم زندگی کردیم، ‫با هم میمیریم
‫وقتی جسد ایزیدور رو پیدا کردن...
‫یه گردنبند پیدا کردن ‫که حروف اول اسم ایزیدور اشتراس روش بوده
‫اینم یه عکس از بزرگترین پسرشون، جسی
‫و اینم عکس بزرگترین دخترشون، ساراست
‫- مادربزرگت ‫- مادربزرگم
‫مادربزرگت
‫خب، همین...
‫همینو نزدیک قلبش نگه میداشته
‫و این باارزشترین چیز در تمام زندگیمه
‫درسته، تکان‌دهنده‌س
‫وقتی آخر فیلم رو دیدم...
‫نمیخواستم تکون بخورم
‫نمیخواستم از سینما برم بیرون
‫- خب، ممنون ‫- مبهوت شده بودم
‫واقعا به خاطر دقت...
‫کاری که به عنوان کارگردان کردی تا...
‫از اصل بودن فیلم مطمئن بشی
‫البته، فقط کار من نبود
‫فقط من نبودم، چون وقتی سراغ لاشه رفتیم...
‫هر کسی که سوار کشتی شد...
‫طراح تولید، طراح لباس...
‫همه حس میکردن ‫که باید بالاترین معیار رو داشته باشیم
‫بیست سال قبل...
‫سعی کردیم تایتانیک ‫رو بدون کم‌وکاست به زندگی برگردونیم
‫با اطلاعاتی که داشتیم ‫تمام تلاشمونو کردیم
‫اما از اون موقع به بعد، 33 بار ‫به محل لاشه غواصی کردم...
‫و چیزای تعجب‌آور و جدیدی ‫در مورد کشتی کشف کردم...
‫و رازهایی رو حل کردم ‫که کاوشگران رو ده‌ها سال گیج کرده بود
‫برای فیلم تایتانیک...
‫هر عکس مشهوری رو بیرون کشیدیم...
‫از طرح‌های سازه‌ای استفاده کردیم...
‫و کشتی‌مونو پرچ به پرچ ساختیم...
‫مطمئن شدیم ‫که همه چیز در جای درست خودشه...
‫همونطوری که در 1996 بوده
‫امروز در نمایشگاه کتابخونه‌ی ریگان...
‫به برخی از دکورهای فیلم خودمون نگاه میکنیم...
‫که با فیلمهایی از 33 بار ‫غواصی و بازدیدم از لاشه همراه شدن...
‫تا ببینیم کجا درست کار کردیم...
‫و کجا اشتباه
‫پس واقعا دکور رو از نو ساختن
‫میدونی، از وقتی فیلم رو ساختیم ‫این اتاق رو ندیده بودم...
‫- از 20 سال پیش ‫- معرکه نیست؟
‫چرا، عالیه
‫شبیه اولین روزای فیلمبرداری میمونه
‫و یکی از اولین چیزایی که...
‫کیت وینسلت و لئوناردو ‫باید انجام میدادن این بود که..
‫برهنه بشن
‫از طرح سلطنتی الهام گرفتیم...
‫که در کشتی المپیک معروف بود...
‫و میدونستیم در اتاق‌های ‫دیگه تایتانیک هم وجود داره...
‫و گذاشتیمش طرف...
‫اتاق‌های میلیونر سمت چپ
‫- بخش سه اتاقی ‫- بله، بله
‫چون هیچکس نمیدونست اونجا چی بوده
‫اون موقع نمیدونستیم
‫روی چیزی که ‫ناشناخته بود کار میکردم
‫چیزی که خیلی عجیبش میکنه...
‫اینه که فیلم رو در سال 96 ساختیم...
‫و در 2005 تونستیم ‫به اتاق اشتراس در عرشه بی برسیم...
‫و درست شبیه دکور ‫الکی بود که ساختیم
‫اینقدر هیجانزده ندیده بودمت
‫وای، پسر داشتم جیغ میزدم
‫میگه، ساعت نیست
‫به نظر من که شبیه ساعته
‫میگه، ساعت روی طاقچه نیست
‫خدای من!
‫منبت‌کاری رو تماشا کن
‫بی‌نظیره
‫همونجا قرار داشت
‫واقعا باورنکردنی بود
‫انگار یه جور حباب محافظتی کامل دورش بود
‫باورنکردنیه
‫اگه با اون یه نمایشنامه مینوشتی...
‫تقریبا همینو نشون میدادی
‫آره، حتما، ساعت هنوزم...
‫باید روی طاقچه باشه
‫- بود ‫- البته به خاطر دریای طوفانی...
‫در اطلس شمالی بهش ‫وصل بود، اما اینطوری...
‫یعنی هیچی بهش نخورده، ‫وسایل در سرتاسر اتاق...
‫- پیچ‌وتاب نخوردن ‫- که بندازنش
‫- یا شیشه رو بشکنن ‫- آره. دقیقا
‫و اون ساعت یه مدرک خیلی مهم به شمار میاد
‫ساعت زمانی که کابین ‫پر از آب شده رو نشون میده
‫درسته
‫و میدونیم که ساعت...
‫اتاق فرمان کشتی روی چند بوده
‫پس اگه بتونیم زمان رو ‫از روی اون ساعت بخونیم...
‫و با زمان‌سنج ‫اتاق فرمان تطابقش بدیم...
‫سرعت غرق شدن تایتانیک رو بدست میاریم
‫یعنی میگی باید برگردم اون پایین؟
‫خب، روی ساعت کلی گل و لای نشسته
‫- باید تمیزش کنیم و ببینیم ساعت چنده ‫- آره
‫سی‌کیودی؟ قربان؟
‫درسته، سی‌کیودی
‫پیام اضطراری
‫موقعیت ماست
‫وقتی در سال 96 فیلمبرداری میکردیم...
‫براساس اطلاعاتی بود که داشتیم
‫درسته
‫یه جور عکس سیاه‌وسفید...
‫جالب وجود داشت
‫- از تایتانیک ‫- آره
‫و تا جایی که یادمه این قسمت رو نشون میداد
‫- و این در عکس نیست ‫- اینا رو نمیشه دید
‫اینا رو ندیدی ‫فرض کردیم اونجا بودن...
‫به خاطر عکسی که از المپیک داشتیم
‫آره، پس در واقع...
‫یه بازتولید خیلی خوب از المپیک بود...
‫و مشخص شد ‫که تایتانیک اصلا اینطوری نبوده...
‫وقتی که با کاوشگر واردش شدیم
‫پس این قسمت رو درست حدس زدیم...
‫و این قسمت رو کاملا اشتباه...
‫چون اینا در واقع ‫یه اتاق جداگانه بودن
‫اتاق سکوت، درسته؟
‫نکته‌ش اینه که این آدما قهرمان بودن
‫وقت نداشتم تو فیلم واردش کنم...
‫اما اپراتورهای تلگراف...
‫مثل هکرهای روزگارشون بودن
‫کارایی که اپراتورها، براید و فیلیپس انجام دادن...
‫جون صدها نفر رو نجات داد
‫یه روز قبل از فاجعه...
‫برق دستگاه رفته بود
‫راهنمای مارکونی دستگاه میگه...
‫در این وضعیت، باید ولش کنی...
‫- صبر کنی تا یه مهندس مارکونی از ساحل بیاد درستش کنه ‫- آره، آره
‫و باید با این سیم‌پیچ اضطراری کار کنی
‫آره
‫که با باتری کار میکنه، ‫بردش هم صفره
‫حدود 60،70 مایل برد نظری داره
‫آره
‫که کارپاتیا یکم ‫دورتر از این برد بوده...
‫که یهو پیام کمک تایتانیک رو میشنوه
‫و داشته خلاف جهت حرکت میکرده
‫پس اگه دستگاه رو راه ننداخته بودن...
‫نمیتونستن با کارپاتیا حرف بزنن
‫احتمالا نه
‫کارپاتیا بیش از 700 نفر رو نجات داد
‫اگه این آدما از قانون سرپیچی نمیکردن...
‫این همه نجات پیدا نمیکردن
‫میخوای بری یه مهمونی واقعی؟
‫خب این پلکان بزرگه...
‫که از روی نقشه‌ها ساختیمش...
‫همونطوری که پلکان رو ساختن
‫پلکان پایه فولادی داره
‫وقتی کشتی رو غرق کردیم، اومد بالا
‫چوب شناور میشه
‫پایه رو از جا کند ‫و شناور شد
‫و راستش دو بدلکار رو گیر انداخت
‫خوشبختانه، آسیبی ندیدن...
‫اما لحظه‌ی ترسناکی بود
‫وقتی لاشه رو پیدا کردیم، از پلکان خبری نبود
‫و فرض کردیم که...
‫یه جور موجود دریایی چوب‌خوار...
‫تمامش رو خورده
‫اما بعدش نتونستیم متوجه بشیم...
‫چرا این همه ستون ‫و پنل‌های دیواری سالم موندن...
‫و همه چی در عرشه دی...
‫و بنابراین هنوز مشخص نبود
‫- و اهمیت زیادی داره ‫- جور درنمیاد
‫خب، این بلوط خالصه
‫بلوط یکی از قوی‌ترین ‫و محکم‌ترین چوب‌هاست
‫- آره ‫- و حتی اگه چوب ناپدیده شده بود...
‫این همه نرده آهنی کجا رفته؟
‫آره، دقیقا
‫پس رفتیم پایین و اطرافو...
‫با کاوشگر گشتیم...
‫- هیچ بقایایی پیدا نکردیم ‫- نه
‫نتونستیم بقایای نرده رو پیدا کنیم
‫نتونستیم بقایای پلکان ‫و بقیه چیزا رو پیدا کنیم
‫پس با خودمون گفتیم، حتما شناور شده
‫جالب بود، میدونی...
‫- انگار واقعیت از تخیل پیروی کرده باشه... ‫- آره
‫- دقیقا ‫- اگه فیلم رو نساخته بودیم...
‫فکر نکنم به این جواب میرسیدیم
‫با گشت زدن در نمایشگاه تایتانیک...
‫سخت میشه مجذوب ‫یادگارهای گذشته نشد...
‫صندلی عرشه، ساعت جیبی طلا..
‫پالتو
‫حس میکنی تمام آدمایی ‫که مردن کنارت وایستادن
‫و با ساختن فیلم هم همین حس رو داشتم
‫- ایشون جیمز کامرونه ‫- از دیدنت خوشحالم
‫- ایشون هم جکی درکسله ‫- از آشناییتون خوشحالم
‫پدرومادربزرگش جان جیکوب استور...
‫- و مادلین استور بودن ‫- حتما، بله، آره
‫در مورد جان جیکوب استور و مادلین...
‫پولدارترین شخص در تایتانیک بود...
‫با تازه عروسش...
‫و تازه زندگیشو شروع کرده بود
‫جکی شخصیت قدرتمندی داشت
‫و تونستم...
‫در تصوری که از زندگی ‫جی.جی استور داشتم، اینو ببینم
‫ممنون که پیش ما اومدی
‫پدرت، فکر کنم...
‫بله، پنج ماه
‫اون موقع در شکم مادلین استور بوده ‫پنج ماهه حامله بوده
‫به نظر آدم خیلی جالبی می‌اومده
‫مرد بسیار جذابی بوده
‫بیشتر به خاطر اینکه ‫به عنوان قهرمان مرده ستایش شده...
‫به جای اینکه ‫از زندگیش تعریف بشه...
‫که خیلی شگفت‌انگیز بوده
‫ذهن کنجکاوی داشته
‫چندین صحنه حول ‫داستان اونا فیلمبرداری کردیم...
‫که از فیلم حذف شد
‫خیلی خوشم اومد ‫وقتی داشت جلیقه‌ی نجات رو باز میکرد...
‫تا چوب‌پنبه رو ببینه...
‫و بفهمه چطوری کار میکنه
‫- اما مادلین بوده که اونو پوشیده ‫- در جوانی مرد
‫خیلی کوچیکه
‫آره، خب، این جلیقه‌ی نجات...
‫گرم و شاید زنده نگهش داشته
‫پدرم به هالیفکس رفت ‫و اینو بهش پیشنهاد دادن
‫و گفت، حتی نمیتونسته در موردش حرف بزنه
‫حتی فکرشم نمیکرده
‫خاطره بدی داشته
‫زندگی‌شو عوض کرد...
‫و فکر کنم مادرشم هم خیلی اذیت شده بود
‫آره
‫احتمال داره بدونی پدربزرگم چطوری مرده...
‫و آیا جلیقه‌ی نجات شماره‌ی چهار...
‫که دور مادربزرگم بوده، اینقدر نزدیک بوده تا...
‫دیده باشدش؟ ‫فکر نکنم دیده باشن
‫چون وقتی ‫قایق برگشته، مرده
‫به خاطر کبودی ‫جسد این تصور وجود داره
‫تصویر تو از چهره‌ها در آب...
‫حس شگفت‌انگیز ‫و سردی به آدم داد
‫فکر کنم یکی از برداشت‌هام...
‫بعد از انتشار فیلم، این بود که...
‫میدونی، این تاریخ باستان نیست
‫200سال قبل نیست
‫سعی میکردم نشون بدم...
‫که برای بازمونده‌ها تا چه حد دردناک بوده...
‫از جمله برگشتن به جایی ‫که پر از جسده...
‫تا ببینن کسی زنده مونده یا نه...
‫میدونی، احتمالا اینقدر حساس نبودم...
‫که با خودم بگم ممکنه...
‫خونواده‌هایی که از این ‫موضوع رنج کشیدن، چه حسی داشته باشن
‫- قبلا بهش فکر نکرده بودم ‫- آره
‫و بعد که دیدمش، ‫یهو به ذهنم خطور کرد
‫فیلم تایتانیک...
‫چیزی رو به تصویر کشید ‫که به باور ما نمای دقیقی...
‫از آخرین ساعت‌های کشتی بود
‫نشون دادیم اول دماغه غرق شده...
‫و عقب کشتی در هوا معلق شده...
‫قبل از اینکه وزن بسیار زیادش ‫کشتی رو از وسط نصف کنه
‫در بیست سال گذشته، ‫سعی میکردم بفهمم...
‫درست حدس زدیم یا نه
‫چندین بار سراغ لاشه رفتم...
‫و مهندسان دریایی رو اوردم...
‫تا تمام متغیرهای ‫پیچیده رو بررسی کنن
‫خب، میخوام یه گام فراتر بذارم
‫یه آزمایش واقعی از غرق شدن انجام بدم...
‫که با اطلاعات جدیدی که جمع کردیم...
‫جور دربیاد
‫اونطور که نشون دادیم غرق میشه؟
‫نمیدونم
‫ماموریتمون بررسی سازوکار فیزیکی کار...
‫در بهترین شکل بود و ببینیم چی میشه
‫میلیاردها نظریه در موردش وجود داره...
‫همیشه هم بوده
‫میخواستیم به یه نظریه معتبر برسیم
‫تمام هدف این تحقیقات...
‫اینه که بفهمیم این ‫طاقت میاره یا از بین میره؟
‫دارم از تاب خوردن دماغه حرف میزنم...
‫و بیست سال بحث و جدل...
‫اما هیچوقت مدرکی نداشتم
‫در این لحظه خارج از حیطه‌ی علمه
‫و با خودم گفتم ‫یه مدل بسازیم و بشکنیمش
‫اصلا نمیگم...
‫که حتما اینطوری میشه...
‫اما دوست دارم ‫به عنوان یه احتمال مطرحش کنم
‫چون مجبور نیستم ‫فیلم رو از نو بسازم
‫با استفاده از ‫تکنیک‌های آتش‌بازی انجامش میدیم...
‫و در یه محفظه غرقش میکنیم
‫بلافاصله یاد جین وارن افتادم
‫مدتهاست میشناسمش...
‫در طول این سالها ‫چندین پروژه با هم انجام دادیم
‫بیا در مورد ‫بهترین روش...
‫برای بالا نگه داشتنش ‫تا وقتی بشکنه، فکر کنیم
‫میخواست فاجعه رو بررسی کنیم...
‫و ببینیم وقتی ‫تایتانیک غرق شده، واقعا چی شده
‫چون آب که همونه
‫آب دینامیکش رو عوض نمیکنه
‫ببینیم دماغه چه کار میکنه
‫ببینیم عقب کشتی چه کار میکنه...
‫و اتفاقی که شاید ‫افتاده باشه رو تکرار کنیم
‫خیلی وقته که میخوام ‫این آزمایش مدل رو انجام بدم
‫میدونستم که ‫تلاش برای درنظر گرفتن...
‫تمام اطلاعاتی که از غرق شدن یاد گرفتیم...
‫و وارد کردنش به یک ‫آزمایش واحد، آسون نیست
‫خب، فکر نکنم اینطوری شده باشه
‫اما تازه داشتم می‌فهمیدم که چقدر سخته
‫متوجه چیزی که میگم نمیشی
‫کوه یخ جلومونه!
‫بیش از 20 ساله با خودم میگم...
‫چرا تایتانیک اونطوری غرق شده
‫در فیلم، میشکنه...
‫و بعد عقب کشتی می‌افته و ‫موج بزرگی تولید میکنه...
‫و بعد دماغه میکشدش پایین...
‫و عقب کشتی حالت عمودی میگیره
‫و بعد دماغه جدا میشه و ‫یه راست میره پایین...
‫و عقب کشتی خیلی آروم میره پایین
‫تصویر مهیجی ـه...
‫و تا حد امکان برای زمان خودش دقیق
‫اما هرگز دست از این برنداشتم تا بفهمم...
‫دقیقا چه اتفاقی افتاده
‫در طول سالها، تیم تحلیل کوچیک ما...
‫از انواع مختلف مواد استفاده کردن...
‫تا سعی کنن قطعات ‫پازل رو کنار هم قرار بدن...
‫پازل همون غرق شدن تایتانیکه
‫از لاشه میدونیم ‫که فولاد از کجا شکسته
‫حتی پرچش رو هم میدونیم
‫کاوش جیم در قسمت دماغه...
‫درک ما رو بسیار بهتر کرد...
‫که در زمان غرق شدن ‫چه اتفاقی افتاده...
‫و بعد در طول سقوط به بستر اقیانوس چی شده
‫دکلی داریم که ‫به عقب کشتی افتاده...
‫تمام پنجره‌های رو به جلوی عرشه بی...
‫شکسته، شکسته، شکسته
‫برای من، اینم یه دلیل دیگه میشه...
‫برای یک نیروی بسیار قوی در طول کشتی
‫یه الگوی سازگار می‌بینیم...
‫که اثرات جریان ‫بسیار شدید آب رو نشون میده...
‫که از جلوی کشتی ‫به سمت عقب کشتی می‌رفته
‫تنها با غرق شدن عمودی کشتی...
‫میشه این وضعیت رو توضیح داد
‫یه قطعه بسیار بزرگ بدنه به طول 70 فوت...
‫دو ورق بسیار بزرگ از ته کشتی...
‫در فاصله دوری از ‫قطعات دیگه پیدا شدن
‫از کشتی جدا شدن. اما توسط چی؟
‫خب، با جدا شدن دماغه از کشتی جدا شدن
‫یواش‌یواش، با ‫کنار هم گذاشتن تمام این اطلاعات...
‫واقعا تونستیم عوامل اصلی در غرق شدن کشتی رو...
‫مهندسی معکوس کنیم
‫نیروی دریایی آمریکا رو هم درگیر کردیم...
‫تا دو تا مدل شبیه‌سازی ‫کامپیوتری از تایتانیک بسازه
‫یکی بهمون نشون داد چطوری آب...
‫در زمان غرق شدن در کشتی جریان داشته
‫اون یکی دیگه فشار وارده به بدنه رو می‌سنجه
‫و بهمون گفت...
‫تایتانیک نیازی نداشته ‫تا نود درجه از آب بیرون بزنه
‫مدل تقریبا 23 درجه رو محاسبه کرد...
‫تا اینکه فشار به حداکثر خودش برسه...
‫و کشتی رو بشکنه
‫اما برای غرق شدن ‫کشتی به اندازه‌ی تایتانیک...
‫متغیرهای نامحدودی وجود دارن...
‫که در غرق شدن نقش ایفا میکنن
‫شبیه‌سازی کامپیوتری ‫برخی از عوامل رو کنار میزنه...
‫اما تعداد متغیرها اینقدر زیاده...
‫که نمیشه دقیقا گفت چی شده...
‫پس مجبوریم از ‫یه بُعد دیگه امتحان کنیم...
‫و اینجاست که پای مدل‌های فیزیکی وسط میاد
‫از نظر هیدرودینامیک باید خیلی نزدیک...
‫به چیزی که کشتی بوده باشه
‫یه مدل بی‌نظیره
‫صددرصد در ‫برخی از جزییات ریز دقیق نیست...
‫اما از نظر شکل کلی دقیق بود...
‫که برای یه تحقیق ‫هیدرودینامیک همینو میخواستیم
‫بزرگترین قسمت...
‫این بود که مدل رو شناور و بعد غرق کنیم...
‫مثل چیزی که از ‫تحقیقاتمون بدست اوردیم
‫- میدونیم که طول هفتاد فوته؟ ‫- بله
‫هفتاد فوت از عقب کشتی
‫از نقطه‌ی شکست
‫میدونستیم که مدل باید بشکنه...
‫پس مجبور شدیم ‫مکانیزمی رو قرار بدیم...
‫که اجازه بده در یه نقطه که...
‫شبیه‌سازی‌های کامپیوتری نشون دادن بشکنه
‫پس اینجا لولا قرار گرفته؟
‫لولا همینجاست
‫نه، به نظر من که نباید لولا اینطوری باشه
‫لولا اینجا نیست
‫لولا اینجاست
‫جیم، بهمون دستوراتی داده بود
‫تقریبا نصفش رو درست انجام دادیم...
‫اما میخوام لولا یه جای دیگه باشه
‫به خاطر همین بهش میگم نظریه موز...
‫که با شکستن کشتی...
‫ته کشتی که قوی‌ترین قسمته کشتیه، دوام میاره
‫این برگشته و هنوز وصله...
‫و بعدش جدا میشه
‫اینم از لولای ما
‫و با جدا شدن...
‫تقریبا شکل ‫قطعه سوم رو به خودش میگیره
‫ته کشتی، اینطوری جدا میشه
‫نه، لازم نیست هنوز جداش کنی
‫میخوایم همینو بفهمیم
‫یه جور اثبات نظریه‌س
‫هرگز نمیتونیم ‫اتفاقی که افتاده رو ثابت کنیم
‫فقط میتونیم اتفاقی ‫که شاید افتاده رو ثابت کنیم
‫نیروهای هیدوردینامیک روی این...
‫اینقدر بودن که دکل رو بندازن...
‫اتاق فرمان رو مچاله کنه
‫جیم اومد و نگاهی بهش انداخت...
‫و چیزی که ندید...
‫جریان آبی بود که...
‫مسئول خرابیه بسیاریه ‫که به لاشه وارد کرده
‫پس تغییراتی رو انجام داد...
‫تا بتونیم واقعا...
‫هر شناور نهفته‌ای ‫که در دماغه مونده رو برطرف کنیم
‫تمام دیوارهای داخلی ‫و وسایل رو نداشتیم...
‫که سرعت نفوذ آب رو کند میکرد
‫پس، از ترکیبی از ‫اسفنج و فوم استفاده کردیم...
‫تا حالت شناور شدن رو ایجاد کنیم
‫اسفنج برای اینکه ‫زمان بیشتری طول بکشه...
‫تا یه بخش پر از آب بشه
‫اینجا فاجعه اصلی اتفاق می‌افته...
‫و خیلی سریع، که معادل اینه...
‫آب با سرعت تموم وارد بشه
‫هر آزمایش پشت‌سر هم در اصل...
‫یه مدل به دقت طراحی شده بود...
‫تا ببینیم طبق انتظارمون...
اتفاق می‌افته یا نه
‫هنوز این کشتی لعنتی رو غرق نکردی؟
‫باور بکنی یا نه، دقیقا همین کار رو میکنیم...
‫داریم موز رو پوست میکنیم
‫باشه. بذار ببینم چی داریم
‫اون چیز شناور شده، ‫که خوب نیست
‫باید منفی باشه
‫بعدش به یه مشکل دیگه برخوردیم...
‫وقتی کشتی می‌شکنه، ‫شناور بودن خودشو از دست میده
‫شناور بودن ما از فوم بود
‫نمیتونستیم وقتی ‫میشکنه یهو برش داریم
‫پس مجبور شدیم روشی پیدا کنیم...
‫تا فوم یه جوری ‫از بدنه بیاد بیرون...
‫تا از دست دادن شناوری بعد ‫از شکستن شبیه‌سازی بشه
‫اگه سعی کردن ‫شناور بودن رو درست کنن...
‫تا شکست همونجایی ‫اتفاق بیافته که در فیلم نشون داده شد...
‫ارتفاعش از آب خیلی زیاده
‫آره، آره، آره ‫اونجا رو که اشتباه کردیم
‫در اون لحظه، تبدیل شد به یه کار تیمی
‫این ناحیه رو سوراخ میکنم، باشه؟
‫اینجا هم باید با اسفنج پر بشه
‫یه جوری اومد پیش ما...
‫انگار در روزای راجر کورمن بودیم، ‫انگار دوباره بیست ساله شده بود
‫خب، احتمالا مجبوریم ‫اینا رو قطع کنیم، درسته؟
‫اونجا داشتیم چیزا رو بهم وصل میکردیم...
‫و چسب میزدیم و لحیم میکردیم...
‫و از اینجور کارا
‫این ماشین منو به بیست سال قبل...
‫روی تایتانیک نبرد
‫منو به اوایل دهه هشتاد برگردوند
‫قبلا این کار رو کردی
‫چند باری
‫به اندازه کافی خودم گند زدم
‫تازه متوجه شدیم ‫که چطوری انجامش بدیم...
‫با عوض کردن زمانبندی ‫شکست رو بهینه کنیم
‫میتونستیم عقب کشتی ‫رو بیشتر عقب بکشیم یا کمتر...
‫دماغه رو بیشتر تاب بدیم یا کمتر
‫وقتی شبیه‌سازی کامپیوتری رو انجام دادیم...
‫لحظه‌ای پیش اومد ‫که فشار روی کشتی...
‫از قدرت تحمل مواد بیشتر شد
‫و همون موقع بوده که شکسته
‫و وقتی کشتی 23 درجه منحرف شده، این اتفاق افتاده
‫پس وقتی کشتی رو در 23 درجه غرق کردیم...
‫به نظر همون چیزی بود که مشاهده کردیم
‫گفتیم در 23 درجه میشکنه
‫در اصل در 25 یا 26 درجه شکستیمش...
‫اینو آزمایش خام میگه
‫اما فکر کنم ‫یه پیامی برامون داره
‫داریم به یه جایی میرسیم
‫و در واقع، وقتی شکسته بیشتر هم شده...
‫و عقب کشتی یکم پریده بالا...
‫و میتونستین شکست رو ببینین
‫و دماغه به طرف پایین رفته...
‫و جدا شده و عمودی سقوط کرد
‫پس با اطمینان خاطر میتونیم بگیم که...
‫بین 20 تا 30 درجه موقع شکستن انحراف داشته
‫باشه، بزن بریم
‫راه بیافتین، زود باشین
‫باشه، پروانه‌ها که مشکلی ندارن
‫و درست در سطح آب میشکنه
‫- یکم بالاست ‫- چه قشنگ
‫میره پایین، ‫یکم عقب کشتی عمودی میشه
‫همون مدل پوست موزه ‫اینو داشته باش
‫موفقیت!
‫دیدیم که چند سناریو اتفاق افتاد...
‫تقریبا شبیه چیزی بود ‫که تو فیلم اتفاق افتاد
‫عقب کشتی به طور عمودی میره پایین...
‫به جک و رز چند لحظه وقت میده...
‫تا در دنباله‌ی کشتی بمونن
‫وقتی عقب کشتی اومد بالا و عمودی رفت پایین...
‫همیشه تقریبا 90 درجه چرخید
‫و مردم هم دقیقا همینو دیدن
‫همه میگن اینطوری صاف بوده...
‫مثل یه برج یا انگشتی ‫که به آسمون اشاره کرده باشه...
‫و دقیقا همینو دیدیم
‫آره! عمودی شد!
‫آره!
‫اینطوری نیست ‫که صدها بار امتحان کرده باشیم...
‫اونم با یه مدل خیلی دقیق
‫اما فکر کنم نشون میده ‫ممکنه این اتفاق افتاده باشه
‫فکر کنم چیزی که می‌بینیم، محدوده‌ای داره، درسته؟
‫میتونی تا جایی پیش ببریش ‫که عقب کشتی بیافته پایین...
‫اما وقتی میره زیر آب دیگه عمودی نیست
‫وقتی متوجه شدیم ‫که میشه عقب کشتی رو عمودی غرق کنین...
‫و میشه عقب کشتی رو ‫با ضربه بزرگی برگردونی توی آب...
‫اما نمیشه هر دوشو داشته باشی
‫پس فیلم بالاخره در ‫یکی از این دو مورد اشتباه کرده
‫دوست دارم فکر کنم ‫اشتباهه که عقب کشتی بیافته پایین...
‫به خاطر چیزی ‫که در دماغه لاشه دیدیم
‫پنج یا شش مورد هستن...
‫که اثرات هیدرودینامیکی رو نشون میدن...
‫و فقط یه راه برای ‫اتفاق افتادنش وجود داره
‫به پایین تاب بخوره ‫و مثل یه بمب رها بشه...
‫و مستقیم بره پایین
‫پس فکر کنم میشه این احتمال رو درنظر گرفت...
‫که عقب کشتی عمودی غرق میشه...
‫و فکر کنم میشه این احتمال رو رد کرد...
‫که هم برگرده تو آب ‫و هم عمودی غرق بشه
‫پس در فیلم نصفش رو درست گفتیم
‫با هر چیزی که امتحان میکنیم...
‫هر قدمی که برمیداریم...
‫فکر کنم به اتفاقی که واقعا اون شب افتاده...
‫نزدیک و نزدیکتر میشیم
‫باشه، دوباره انجامش میدیم
‫معرکه بود ‫دوباره انجامش میدیم
‫این مهندسی منو سر ذوق میاره...
‫ابزار و مدارک...
‫و به خاطر همین ‫ایده‌ها خیلی هیجانزده میشم
‫همیشه باید تا جایی که میشه... ‫به خودت سخت بگیری و به خودت یادآوری کنی...
‫اتفاقی که اونجا افتاده یه تراژدی واقعی...
‫برای آدمای واقعی بوده...
‫و هنوز اثر بسیار قدرتمندی از خودش...
‫گاهی در یه لحظه این حقیقت رو فراموش میکنی...
‫اما مدتهاست ‫که سعی میکنم اینو فراموش نکنم
‫مدل کوچیک ما ‫فقط چند ثانیه طول کشید تا غرق بشه
‫در حالت واقعی، مسافران و خدمه...
‫تقریبا یک ساعت و نیم ‫برای فرار وقت داشتن
‫بیش از دوسومشون زنده نموندن
‫که یه موضوع بحث‌برانگیز دیگه رو پیش میاره...
‫میشد آدمای بیشتری رو نجات داد؟
‫تایتانیک 20 تا قایق نجات داشته...
‫اما فقط تونستن 18 تا رو در یک ساعت و نیم...
‫به آب بندازن
‫به همه‌ی ما گفته شده...
‫که اگه کشتی ‫قایق‌های بیشتری داشت...
‫آدمای بیشتری نجات پیدا میکردن
‫اما واقعا تفاوتی ایجاد میکرد؟
‫خدمه در زمانی که داشتن میتونستن ‫قایق‌های بیشتری رو به آب بندازن؟
‫پس کاری که کردیم ‫این بوده که یه نمونه قایق نجات برداشتیم...
‫که از فیلم باقی مونده...
‫با یه جفت بالابر ‫که قایق روش سوار شده...
‫که اینقدر بلند بوده تا...
‫به عرشه باز کشتی برسه...
‫سطح قایق بالاتر بوده
‫یه خدمه باید قایق نجات ‫رو آماده و می‌اورده پایین...
‫باید ببینیم چقدر طول میکشیده
‫متوجه شدیم ‫که حدود دو دقیقه طول میکشه...
‫تا برزنت رو از ‫روی این قایق‌ها بردارن
‫پوشش رو بردارین! ‫پوشش رو بردارین!
‫پس ساعت‌هامونو روی دو دقیقه تنظیم کردیم
‫باشه، طناب‌ها جای خودشون هستن...
‫و شماها میدونین باید چه کار کنین...
‫- باید بیارینش روی عرشه ‫- بله
‫باید اونجا و اونطرف قرارش بدین...
‫پس باید ازش فاصله بگیریم
‫میتونیم بذاریمش اونجا
‫خب، جایی بذارینش که اگه...
‫- تو کشتی واقعی بودین میذاشتینش ‫- باشه
و اگه سر راهتونیم، بندازینمون اونطرف
‫چون مسافران کنجکاوی هستیم...
‫و مجبورین سرمون داد بزنین تا از سر راه بریم کنار
‫البته مودبانه، چونکه ما...
‫مسافران پولدار در ‫بخش درجه یک تایتانیک هستیم
‫خب، وقتی میگیم شروع کنین...
‫قایق رو آماده کنین ‫و وقتی آماده شد بهمون بگین، باشه؟
‫طنابها رو بیارین رو عرشه
‫ساعت به کار افتاد
‫چهارچوب رو بردارین
‫قایق رو به بیرون تاب بدین
‫آره، می‌تونین ببینین چطور...
‫به اون پیچ اصلی متصل شده
‫باید کلی بچرخه تا بالابر چند سانت...
‫تکون بخوره
‫مورد دیگه که متوجه میشی...
‫فرمان‌های صوتی افسر بود...
‫که دو طرف رو هماهنگ میکرده
‫و اولش که دودکش‌های بخار کار میکردن...
‫سخت میتونستن صدا رو بشنون
‫یکی باید مدام داد میزده...
‫یا یا باید کار بقیه رو میدیده...
‫و ازش تقلید میکرده...
‫چون هیچی نمیتونستن بشنون
‫باشه، خوبه
‫قایق رو تا عرشه سوار شدن بیارین پایین
‫پس، کی شروع میکردن به مسافرگیری؟
‫خب دارن قایق رو میارن پایین...
‫تا بشه سوار شد
‫چون راحت میتونی بری توش
‫- درسته ‫- میخوای راحت سوار شی
‫تا جایی که بشه ‫میخوای نپری داخلش
‫نگه دارین! قایق رو محکم کنین
‫باشه
‫ساعت رو نگه دار
‫هشت دقیقه و سی ثانیه
‫حالا فقط باید تخمین بزنیم...
‫زمان کلی چقدره
‫عامل مهم اینجا اینه که...
‫نمیدونی چقدر زمان داری...
‫هیچوقت تمرین نکردی
‫اما برای اینکه دستمون بیاد، ‫یه سری محاسبات انجام بدیم...
‫- که هر قسمت کار چقدر طول میکشیده ‫- آره، دقیقا
‫پس به نظرم احتمالا باید زمانش رو متغیر درنظر بگیریم
‫اولش احتمالا یکم کند بوده...
‫چون همه محتاط بودن...
‫و بعد که یکم ناآرومتر شدن...
‫احتمالا سرعتش بیشتر شده
‫- فرض کنیم ده دقیقه ‫- باشه
‫- بگیم ده دقیقه ‫- آره
‫باشه. که ما رو به هجده دقیقه و نیم میرسونه
‫بیاین ببینیم چقدر طول میکشه...
‫تا به عرشه یک برسونیمش
‫و شروع شد
‫حاضر، باشه، بیارین پایین
‫باشه، ببین چقدر آروم میره پایین...
‫با اینکه پر نیست، خیلی آروم میره پایین
‫وقتی کاملا پر بوده ‫سه برابر آرومتر میرفته
‫که باعث میشده خیلی سخت‌تر بیاد پایین
‫- باشه، نگهش دارین ‫- باشه
‫ساعت رو نگه دار
‫- چقدر شد؟ ‫- کمتر از دو دقیقه
‫کمتر از دو دقیقه
‫پس در دو دقیقه میشه ده فوت رفت
‫تا آب هم 50 فوت فاصله‌س...
‫پس باید ده دقیقه دیگه بهش اضافه کنیم
‫که میشه 30 دقیقه و 30 ثانیه
‫و همزمان داشتن کار میکردن
‫مسافرا رو سوار میکردن...
‫در حالی که قایق بعدی رو راه می‌نداختن
‫وقتی حساب‌کتاب کنی...
‫باید تقریبا دو ساعتی طول میکشیده
‫از وقتی دستور ‫انداختن قایق‌های نجات صادر شده...
‫حدود یه ساعت و نیم وقت داشتیم
‫هر طوری که از پسش براومدن...
‫فقط وقت کافی داشتن ‫تا همین قایق‌ها رو بندازن
‫- وقت کافی هم نداشتن ‫- آره، نداشتن
‫حقیقت اینه که دو قایق آخری...
‫دو تای آخر ‫از کشتی دور میشدن
‫وقت کافی نداشتن
‫راستش همینطوری هم ‫خیلی معرکه‌س که تونستن...
‫این همه قایق نجات به آب بندازن
‫و چیزی که حتی چالش‌برانگیزترش میکنه...
‫این بوده که در آخرین ‫مراحل غرق شدن تایتانیک...
‫قایق‌های نجات روی همدیگه...
‫انداخته میشدن
‫برای اینکه بهم نخورن...
‫افرادی طناب‌هایی ‫که قایق رو به بالابر وصل میکرده با...
‫چاقوی جیبی بریدن
‫خب، خودم میخوام ببینم چقدر سخت بوده
‫خب، بیا یه طرف قایق رو بلند کنیم...
‫با یه چیزی
‫یه اینچ از پایه بیارش بالا
‫- و بعدش میخوام یکی از طنابها رو ببرن ‫- باشه
‫نه، تقریبا یه فوت بیارش بالا
‫- یه صحنه هیجانی بسازیم ‫- یه فوت؟
‫یه فوت ببرینش بالا، بچه‌ها
‫باشه، افتخارش نصیب کی میشه؟
‫- یکی باید بره تو قایق؟ ‫- من میرم. من میرم
‫هر اتفاقی بیافته جیم، ازش فیلم میگیریم
‫دقیقا
‫- شروع کنیم ‫- ساعت به کار افتاد
‫باشه
‫خدایا، واقعا چاقو ـه؟
‫- باید چاقوی خیلی تیزی باشه ‫- و تیزه
‫میدونیم از این نوع چاقو استفاده شده
‫باشه،از تخصص تو استفاده میکنم
‫فکر کنم سریعتر می‌بریدم...
‫اگه زندگیم بهش وابسته بود
‫- خوب پیش میره ‫- داریم نزدیک میشیم
‫خدایا
‫تصور کن 50 نفر دارن داد میزنن
‫- آره ‫- آب داره میاد
‫و یه قایق هم از ‫بالای سرت داره میاد، یادت نره
‫آره، اونم هست
‫بیا یه ثانیه حسابی هیجانیش کنیم
‫صداشو میشنوم
‫باشه، خوب پیش میره
‫عالیه. و آزاد شدیم
‫آره
‫- خب، چقدر طول کشید؟ ‫- یک و چهل
‫اگه جونم بهش بسته بود...
‫احتمالا سی ثانیه زودتر تمومش میکردم
‫و میتونی بری سواری
‫به نظرم اگه قایق بیشتری در اون کشتی بود...
‫ممکن بود سر راه باشن...
‫به قیمت جون صدها نفر تموم میشد
‫در شربور، زنی به اسم...
‫مارگارت براون سوار شد...
‫اما همه مالی صداش میزدیم
‫تاریخ بهش میگه ‫مالی براون غرق‌نشدنی
‫خب، من که قرار نیست ‫تمام روز منتظرت بمونم، پسرجون
‫- بله ‫- بیا، به نظرت از پسش برمیای
‫بله، خانم
‫مارگارت بروان یکی از...
‫مشهورترین بازمونده‌های تایتانیک بود
‫گرما و قدرتش بعد از فاجعه...
‫تبدیل به بخشی از افسانه شد
‫مارگارت براون، که دنیا به ‫اسم مالی براون میشناستش...
‫واقعا یه شخصیت برجسته بوده
‫صدای یه تپانچه واقعی رو میداده...
‫خیلی دوست داشتم باهاش آشنا بشم
‫به نظر میاد یکم به اون رفته باشی...
‫سرزندگی‌شو داشته باشی
‫خیلی لطف داری که اینو میگی
‫باهوش بود
‫هوش احساسی برای...
‫- بررسی وضعیت داشت ‫- آره
‫و از همین خیلی خوشم میاد
‫این واقعیت که در قایق شش بود...
‫همراه با کسی که وقتی به کوه یخ خوردن...
‫پشت سکان بود...
‫با کسی که در دیده‌بانی بود...
‫که باید یکم زودتر کوه یخ رو...
‫تشخیص میداد
‫و بعدش سکان‌دار هیچینز...
‫که قبول نکرده برگرده...
‫و با اون حسابی درافتاد
‫هنوز کلی جا هست!
‫و جای یه نفر دیگه هم خالی میشه...
‫اگه دهن گندتو نبندی!
‫دوست دارم بگم ‫که داستان مادر مادربزرگم...
‫از جایی که فیلم تو تموم میشه، شروع میشه
‫- خب... ‫- چون در ادامه‌ی اون شب...
‫در واقع قایق رو بدست گرفته
‫درسته
‫راستش از همون تهدید...
‫که هیچینز ازش استفاده کرده بود، استفاده میکنه...
‫که اگه دخالت کنی...
‫نذاری کاری ‫که فکر میکنیم درسته رو انجام بدیم...
‫تو رو از قایق پرت میکنم بیرون
‫متوجه نیستی
‫اگه برگردیم، قایق رو چپ میکنن!
‫ما رو غرق میکنن، چرا حالیت نیست!
‫بس کن. منو میترسونی
‫و بهم گفتن ‫که در تمام طول عمرش میگفته...
‫خانم براون میتونست ‫اون شب سوار هر قایقی بشه...
‫- چرا سوار قایق من شد؟ ‫- چرا سوار قایق من شد؟
‫خب، خیلی محکم باهاش مخالفت کرده بود
‫وقتی کشتی ‫به کوه یخ خورد پشت سکان بود
‫خب، حالا که یکم بیشتر در مورد...
‫مادر مادربزرگم فهمیدم...
‫اما چیزی وجود داره...
‫که بخوای الان عوض کنی...
‫حالا که این همه وقت گذشته...
‫یا واکنشی که از فیلم گرفتی یا...
‫خب، میدونی، جالبه...
‫به نظرم آشنا شدن ‫با آدمایی مثل خودت...
‫که ارتباط داشتن...
‫خونواده‌هاشون ‫به این رویداد ربط دارن...
‫باعث شد ‫قدردان چیزی باشم که فکر نمیکنم...
‫موقع ساخت فیلم متوجهش بودم
‫بله، میدونستم بخشی از تاریخه...
‫اما نسبت به خونواده‌ها حساس نبودم...
‫به فکر نوادگان نبودم...
‫و اینکه این داستان ‫چقدر براشون معنا داشته...
‫و در مورد افسر ارشد ، ویلیام مک‌مستر مرداک...
‫به خودم اجازه دادم ‫تا نشون بدم...
‫به یکی شلیک کرده ‫و بعدش خودشو میزنه
‫یه شخصیت واقعیه، یه افسر الکی نبوده...
‫نمیدونیم که چنین کاری کرده یا نه...
‫اما داستان‌سرای درونم بهم میگه...
‫نقاط رو بهم وصل کن
‫سر شیفت بوده، این همه بار روی دوشش بوده
‫باعث شد یه شخصیت جالب بشه..
‫اما من فیلمنامه‌نویس بودم...
‫به این فکر نبودم که تاریخدان باشم
‫و فکر کنم اینقدر حساس نبودم که...
‫خونواده‌ش براش مهمه...
‫که بازماندگان شاید از ‫این صحنه ناراحت بشن...
‫و ناراحت شدن
‫و...
‫میدونی، حس میکنم...
‫باید بیشتر یه شخصیت ‫غیرواقعی ازش می‌ساختم...
‫و اونوقت اینطوری ممکن بود...
‫هر کسی در این بین باشه...
‫که در اون لحظه اونجا بوده
‫چی بود، آقای مرداک؟
‫کوه‌یخ، قربان
‫وقتی به سفر اکتشافی میریم...
‫تا 11:40 شب صبر میکنیم...
‫وقتی که کشتی به کوه‌یخ خورده...
‫درست در همون نقطه...
‫ میریم روی دماغه‌ی کشتی تحقیقاتی...
‫و به افتخار مسافران...
‫و خدمه کشتی تایتانیک می‌نوشیم
‫و بنابراین دوست دارم ‫پیشنهاد بدم به افتخار شما بنوشیم...
‫نوادگان و نمایندگان اون واقعه تاریخی
‫و ممنون که داستانتونو با ما سهیم شدین
‫پس، به یاد نیاکان شما
‫اینا آدمایی هستن ‫که با تایتانیک در خونواده‌شون...
‫بزرگ شدن
‫و یه جورایی همیشه روشون سایه انداخته...
‫و براشون معنای خاصی داره
‫و یه جورایی تعریفشون میکنه...
‫در برابر جامعه جهانی... ‫مشتاقان تایتانیک ‫و تاریخدانها...
‫این آدما میراث‌دار...
‫دانش خونواده‌شون هستن
‫تایتانیک جیمز کامرون...
‫فراتر از انتظارات همه بود
‫وقتی روش کار میکردیم میدونستیم...
‫قراره حماسی باشه
‫چه پس‌زمینه خوبی ‫برای یه داستان عشقی...
‫این لاشه شگفت‌انگیز ‫که دهه‌هاست همه رو...
‫مجذوب خودش میکنه...
‫خیلی شفاف و دقیق نشون داده شد
‫برگشتن به اونجا ‫یعنی خطر کنین که بقیه...
‫شما رو بندازن تو آب یخ
‫پس باید انتخاب کنین...
‫یا جون شما یا جون اونا
‫جیمز کامرون تایتانیک رو به زندگی برگردوند...
‫همونطور که من...
‫در تمام زندگیم با نقاشی‌هام ‫این کار رو کردم
‫و نمیشه روش هیچ ارزشی گذاشت
‫اون پیرزنی که تو قبرش خوابیده رو میشناختم...
‫تایتانیکی که می‌شناختم همون بود
‫جیم یه زن زیبا و جوان بهم نشون داد...
‫وقتی به دریا میریم ‫کشتی‌ها رو خانم تصور میکنیم
‫اون کشتی زیبا رو نشونم داد
‫منم عاشقش شدم
‫اون فیلم از تایتانیک به عنوان صحنه‌ای...
‫برای گفتن یه داستان عاشقانه‌ استفاده کرد
‫قرار نبود یه روایت تاریخی باشه...
‫اما عشقی رو در ‫جیم بوجود اورد...
‫تا بعد از فیلم ‫سراغ اکتشافات واقعی...
‫و لاشه واقعی بره...
‫و به خاطر اینکه ‫اشتیاق ادامه پیدا کرد...
‫خیلی بیشتر از یه فیلم برای ‫سرگرمی میشه...
‫کشفیاتی داشتیم ‫و چیزایی فهمیدیم...
‫واقعا مجذوب تایتانیک شده بودم... ‫هم داستانش، هم تاریخش...
‫و فقط میخواستم بیشتر بدونم
‫چه اتفاقی اون شب افتاد...
‫در آخرین لحظات ‫کشتی و شکستنش...
‫طوری که غرق میشه
‫دقیقا نمیدونیم چه اتفاقی افتاده...
‫اما میتونیم ‫بگیم احتمالا چه اتفاقی افتاده
‫تایتانیک فقط یه داستان نبود
‫یه چیز واقعی بود
‫برای آدمای واقعی اتفاق افتاد
‫و باید یاد کسایی ‫که مردن و خونواده‌شونو گرامی بداریم
‫فکر کنم برای فیلم‌سازان مهمه که...
‫این مسئولیت رو درک کنن...
‫و درست انجامش بدن
‫مترجم: داوود آجرلو