POPRZEDNIO
Najwspanialszy Elfi Kowal jest zajęty.
Poprosił, bym przejął sprawy administracyjne.
To tylko zmęczenie.
Jesteś władcą Eregionu. Ciążą na tobie obowiązki.
Póki nie wykujemy Dziewięciu, nic się nie liczy.
Bez mithrilu Pierścienie Władzy nie zostaną ukończone.
Potrzebujemy więcej.
Odpowiedź brzmi nie.
Każ Narviemu rozbudować kopalnię.
Oszalałeś?
Zdejmij Pierścień.
Nie muszę ci niczego udowadniać.
Zagrodzimy wejście do kopalni własnymi ciałami.
Disa?
Orków nie ma w Mordorze.
Cały zastęp zmierza do Eregionu.
Galadriela miała rację.
Wyślij pomoc!
Nasze armie nie pokonają zarówno Adara, jak i Saurona. Nie w pojedynkę.
Sprowadziłem cię tu,
gdyż mamy wspólnego wroga.
Elrond spieszy tu z Lindonu z armią elfów.
I z Nenyą, moim Pierścieniem.
Sauron sądzi, że jest poza moim zasięgiem.
Wiem, że ukrywa się w Eregionie.
Jak idą postępy?
Nie mogę wykuć więcej Pierścieni bez mithrilu.
Byłem w Khazad-dûmie.
Jedna dziewiąta porcji.
Powinno wystarczyć.
Sauron nie ma własnej armii,
dlatego zwabia do siebie twoją.
Chce, byś zaatakował Eregion.
Eregion upadnie.
A wraz z nim Sauron.
Związać ją.
Nie!
Sauron tego właśnie chce!
Dziewięć...
dla śmiertelników.
Cześć, myszko.
Przewróciłeś się?
Chodź. Podłoga to nie miejsce dla Najwspanialszego z Elfich Kowali.
Nie...
Młotek Fëanora... nie ma...
Nie ma...
Wiesz, że bywasz roztargniony.
Nie.
To nie to.
Chyba nie czujesz się zbytnio przytłoczony?
Nie.
Wręcz przeciwnie.
W ostatnim czasie zyskałem jasność umysłu,
jakiej nie zaznałem od lat.
Zawdzięczam to tobie.
Jak to?
Gdy na świecie panuje pokój,
twórczy duch może się rozwijać.
Ja jedynie przekazuję jego sekrety.
Jak idą postępy?
Pierścienie Władzy są prawie gotowe.
Długo jeszcze?
Warto poświęcić parę dni,
by doszlifować coś, co będzie trwało wiecznie.
Z żalem myślę o końcu.
Miło upływał nam czas.
Wszystko kiedyś się kończy.
Szkoda. Czyż nie?
Już czas.
Panie.
Celebrimbor wydał rozkaz?
Nie zgadza się na kontratak.
Twierdzi, że rzeka nas ochroni.
Ginie coraz więcej elfów.
Musimy coś zrobić.
Dlatego go nie usłuchamy.
Zbierz najlepsze wojska.
Przejmuję dowodzenie nad obroną.
- Valarowie z tobą, panie. - Tędy!
O co chodzi? Czego im nie mówisz?
Celebrimbor postradał zmysły.
Zostaliśmy sami.
Prędko!
Nieprawda.
Dowiodłaś swojej wartości, Mirdanio.
Gdy nadejdzie czas, dopilnuję, byś została...
należycie nagrodzona.
O co chodzi?
Machiny oblężnicze ucichły.
Kryć się!
Pchać!
Pchajcie, ścierwa.
Pchajcie, podłe ścierwa!
Dalej, kanalie.
Ruszcie parszywe tyłki!
Wycofuje ich spod miasta.
Celebrimbor srogo się pomylił.
Szykować się na atak piechoty.
Piechoty? Przekroczą rzekę?
Wznoszą zaporę.
Przygotować się na atak!
Zająć pozycje!
Eregion jest oblężony.
Strażnicy odebrali wezwanie od elfa przy Bramie Zachodniej.
Są w gorszej sytuacji, niż myśleliśmy.
Trzeba natychmiast odbić kopalnię.
Twój syn tam jest, panie. I księżniczka...
Z każdą godziną opóźnienia
tracimy niezliczone bogactwa.
Musimy kopać.
Ruszaj!
Idą tu.
Nic do was nie dotarło?
Spokojnie. Po prostu zawróćcie.
Nie.
Jesteśmy z wami.
Odłóżcie topory.
Pierścień odebrał królowi serce. Nie pozwolę, by odebrał nam tę górę.
Musimy mu go zabrać.
Nie tylko nasze królestwo jest w opałach.
Pewien elf chce z tobą porozmawiać.
Wpuść go.
Musimy to zrobić potajemnie.
Ten elf ma zakaz wstępu na krasnoludzkie ziemie.
Elrond.
Moje serce rośnie na twój widok.
Ty falistowłosa, złotousta tyczko.
„Falistowłosa”?
Masz tupet, by tu wracać.
Wiesz, co przeszedłem od ostatniego razu?
Pewnie nie tyle, co ja.
Planuję obalić własnego ojca.
A tobie co przypadło?
Porażka.
Bez twojej pomocy
mogą zginąć tysiące, Durinie.
Pośród nich Celebrimbor.
Proszę o zbyt wiele, ale wesprzyj mnie swym toporem, przyjacielu.
Czym prędzej.
Szybciej!
Wypuścić strzały!
Utrzymać pozycje!
Kapitanie, mają Niszczyciela.
Przygotować się do strzału!
Musimy powstrzymać tę machinę!
Pierścienie. Gotowe?
Czekaj.
Na co?
Urzekające.
Dostrzegam schemat.
Ty nie? Pewien cykl.
Powtarza się regularnie w ciągu dnia.
To nie wszystko.
Tutaj.
Patrz. Węgielki...
Cokolwiek wywołało te spostrzeżenia,
nie mamy na to czasu.
Wręcz przeciwnie.
Wygląda na to, że mamy mnóstwo czasu.
Świece... przez cały dzień nie stopniały ani trochę.
Pragnąłeś spokoju.
Więc ci go podarowałem.
Nie.
Cokolwiek to jest, nie nazwałbym tego darem.
Coś ty mi zrobił?
Co ci zrobiłem?
Przyjąłeś moje wskazówki. Wręcz o nie błagałeś.
A teraz wpadasz w histerię na widok myszy.
Słyszysz siebie?
Coś ty mi zrobił?
Wysłannik Valarów nie zrobiłby czegoś takiego.
Kim jesteś? Szczerze.
To ja powstrzymuję nawałnicę.
Podpieram słońce nad twoją głową.
Byś miał szansę udowodnić swoją wartość!
Żądam Dziewięciu Pierścieni!
Nie!
Mithril...
Co to ma znaczyć?
Wiele się od ciebie nauczyłem, od kiedy przybyłem do Eregionu.
Ale tej nauki na pewno nie zapomnę.
Prawdziwy akt tworzenia...
wymaga poświęceń.
Jesteś nim.
Prawda?
- Jesteś... - Noszę wiele imion.
Mirdania!
Chwała Valarom, że żyjesz.
Oszukał nas. Wszystkich.
Zaplanował to wszystko, żebym wykuł te Pierścienie.
Zamknął mój umysł w jakimś lochu, ale się uwolniłem.
Uwolniłem się.
Chyba rozproszyło go oblężenie i zapomniał o rubinie.
I mysz... Ta sama...
I...
Musisz mi uwierzyć.
Musisz mi uwierzyć!
W tym miejscu mur jest najsłabszy.
Dalej!
Musimy wzmocnić fundamenty! Prędko!
Pojmać go.
To Sauron.
Pojmać go!
Cały czas was okłamywał.
Nie. On nas chronił.
Kiedy ty ze swojej wieży wydawałeś rozkazy,
które nas pogrążały.
Nie, to był on.
To Sauron!
Jeśli mi nie wierzysz, skalecz go.
Spójrz na jego dłoń, jego krew.
Czarna jak smoła.
Pójdźmy, panie. Odprowadzę cię do kuźni.
Nie dotykaj mnie! Nie!
Byłoby po wszystkim.
Dokończ Dziewięć Pierścieni, a oszczędzę twoje miasto.
Co z nimi zrobisz?
Stworzę idealny, trwały pokój.
Dalej!
Śmierć wrogom!
Stać!
Witam, dowódco Elrondzie.
Masz przy sobie Pierścień.
Pokaż mi go.
Niemądrze byłoby go tu przynosić.
Jesteś dworzaninem.
Przywykłym raczej do pióra niż do miecza.
Nie wiesz, jak nimi władam.
Mogłeś nie przerywać ataku.
Jeśli znów się odezwie, urżnij jej język.
Sauron jest moim wrogiem, tak samo jak waszym.
Dajcie mi, czego potrzebuję, byśmy mogli się go pozbyć.
To nie ty się mu przysłużyłeś, oblegając Eregion?
Eregion pochłonął cień.
Jest teraz w rękach Zwodziciela, jak i każdy elf wewnątrz jego murów.
Nie Celebrimbor.
To Celebrimbor zaprosił tam Saurona.
Jego już nie ocalisz.
Możesz ocalić Galadrielę.
To uczciwa oferta.
Radzę ci ją przyjąć.
Saurona pozostaw mnie.
Odziedziczyłeś urodę swej pramatki Meliany.
Jeśli masz w sobie choć odrobinę jej mądrości,
to wiesz, że nie pokonasz mnie w walce.
Przechytrzę cię,
moje wojska pokonają twoje i poniesiesz klęskę.
Wpierw jednak piaski Glanduiny zabarwią się na czarno
krwią twoich rodaków.
Moje dzieci zniosły okrucieństwa,
o jakich baliby się usłyszeć najodważniejsi z was.
Jesteś gotów tak beztrosko szafować ich życiem, Adarze?
Zgodzą się na to?
Pierścień za życie Galadrieli. Co wybierasz?
Zapytaj mnie na polu bitwy,
gdy ostrze miecza będzie u twojej szyi.
Dobrze.
Znajdę cię tam...
z jej głową nabitą na pal.
Skoro tak ma się stać, to chciałbym się z nią pożegnać.
Jest nieuzbrojony.
Wybacz mi.
Zwycięż.
Vorohilu.
Wróg ma dziesięciokrotną przewagę. Skąd ta pewność siebie?
Wiem coś, o czym nie wie ojciec orków.
Co takiego?
Książę Durin gromadzi oddział krasnoludów, by nas wesprzeć.
Gdy tylko nastanie świt,
poprowadzisz ich na flankę Adara.
Znakomicie.
Jedź do nich.
Ja tymczasem zadbam, by mury Eregionu
wytrzymały tę noc.
Wojownicy Khazad-dûmu!
Oto czas,
który zapisze się w historii naszej Ery.
To od nas zależy, czy opowieść ta zakończy się
klęską...
czy triumfem.
Sauron Kamienne Serce,
który wykradł siedem tajemnic od naszych pradawnych kowali, powrócił.
By wykuć Pierścienie i zniewolić nas i całe Śródziemie.
Elfowie go nie pokonają.
Bez naszej pomocy.
Sauron o tym wie.
Myśli, że podsycając naszą chciwość,
obróci nasze serca w popiół
i rozgromi nas bez walki.
Jesteśmy jednak silniejsi niż mu się zdaje.
Tak jest!
Gdyż jest coś, co każdy krasnolud ceni
bardziej niż bogactwa.
Bardziej niż tę umiłowaną przez nas górę.
Walczcie u mego boku, by cały świat ujrzał,
że krasnoludzka lojalność
jest silniejsza niż podstępna magia!
Tak jest!
Silniejsza niż jakakolwiek armia!
Tak jest!
Sięga głębiej niż kościec Ziemi!
Tak jest!
Staniecie do walki u boku przyjaciół?
Tak!
Do walki o Khazad-dûm?
Khazad...
Dûm!
Obronimy Eregion!
Brońcie miasta!
Na mur!
Rozbebeszę cię, elfie.
Giń.
Nie!
Wystarczy!
Ustawić Burzyciela!
Naprzód!
Ojcze!
Mur jest zbyt mocny.
Przed świtem go nie pokonamy.
Elf radzi sobie lepiej, niż myślałeś.
Jego oddziały zniszczyły już pięć trebuszy.
Ginie wielu uruków.
Co rozkazujesz, Ojcze?
- Mamy się wycofać? - Nie.
Sauron nie może uciec.
Zburzcie mur. Za wszelką cenę.
Adarze!
Mówiłeś, że nas kochasz.
Ostatnim skrawkiem swego serca.
Nie pozwolę, by Sauron uczynił z was niewolników.
Prędzej!
Wciąż jest w obozie. Znajdźcie ją!
Nie żyje.
Ty tam! Chodź pomóc.
Nie żyje.
W płomieniach do mroku powracają.
Patrzcie, jakie ładne kudły.
Nie wiem, jaka siła cię tu ściągnęła,
ale jestem wdzięczna.
Znam tajne wejście do miasta. Musimy znaleźć Saurona.
Jestem tu z jego powodu.
Jeśli teraz go zaatakujesz, przypłacisz to życiem.
Niech je bierze.
Wszystko inne już mi odebrał.
Arondirze.
Nie zbywa nam elfich bohaterów.
Szkoda byłoby stracić kolejnego.
Atak przeciwko Adarowi przypuścimy później.
Armia stoi przy bramie zachodniej, książę.
Świetnie.
Durin!
Książę!
Zaczekaj!
Twój ojciec obrócił topór przeciwko moim ludziom.
Skosił ich jak zboże.
Zamierza kopać.
Uwolni tę bestię!
- Disa... Czy ona... - Nie wiem.
Kazała mi cię znaleźć.
Chce, żebyś odwołał armię.
A co z Elrondem?
Jeśli poprowadzisz armię do Eregionu,
po powrocie możesz nie zastać Khazad-dûmu.
Nie bój się, to minie.
Obiecuję, że gdy uzdrowimy Śródziemie
i pokażemy ludziom, czego dokonaliśmy...
nasze męki zostaną wynagrodzone.
„Nasze męki”?
Wiedz, że sprawia mi to ból, gdy traktuję cię...
Jak mnóstwo innych?
Jak Morgoth mnie.
Wiesz, jak to jest, gdy torturuje cię sam bóg?
Nie wyobrażam sobie.
Widzę już cel, Celebrimborze.
Tak wyraźnie.
Widziałem go od zarania swego istnienia.
Ale jego cel różnił się od mojego.
To, co on chciał zniszczyć, ja chciałem... udoskonalić.
Czasem ból wydawał się niemal nagrodą.
Stał się grą.
Pojedynkiem, by sprawdzić, kto ma silniejszą wolę.
I mimo tego postanowiłeś zadać mi ten sam ból?
Nie.
To był twój wybór.
Nie mój.
Jak to?
Wszystko zależy... od Pierścieni.
A ponieważ zmusiłeś mnie,
bym cię torturował, bo bez tego byś ich nie wykuł,
jestem jedynie ofiarą twojego uporu.
Sam sprowadziłeś na siebie te męki.
Prawdziwy Wielki Zwodziciel.
Zwodzisz nawet samego siebie.
Dokończ je.
Wypuścić!
Prędzej!
Kto ma silniejszą wolę?
Patrzcie, co sobie zrobił.
Naprawdę oszalał.
Pozostaniesz w wieży, byś sam nie zrobił sobie krzywdy.
Z rozkazu Annatara, władcy Eregionu.
Puść go!
Pani?
To pan Celebrimbor. Najwspanialszy z Elfich Kowali.
- Puść go. - Pan Eregionu rozkazał...
To on jest panem Eregionu.
Celebrimborze, to ja.
Celebrimborze.
Gdy cię ujrzałem,
uznałem, że jesteś tylko kolejną iluzją,
kolejną torturą, by dręczyć mnie fałszywą nadzieją.
Sauron?
Więcej Pierścieni?
Dziewięć.
Dziewięć Pierścieni, by zniewolić ludzi.
Tak jak on... zniewolił mnie.
To była moja wina.
Nie!
Od początku coś przeczuwałem.
Widziałem to. Ale pragnąłem tego, co mi oferował.
Dlatego nie dostrzegałem tego, kim jest.
Ja też.
- To on. - Prędko.
Stary tunel krasnoludów. To nim się tu zakradłam.
Ty i Pierścienie będziecie daleko stąd.
Nie.
Idź! Teraz!
Nie mogę. Ty idź.
Zorientuje się. Przyjdzie po Pierścienie.
Dopilnuję, by upłynęło trochę czasu, zanim to nastąpi.
Weź Pierścienie. Ocal, kogo się da. Spiesz się.
Nie.
Nie możesz mierzyć się z nim w pojedynkę!
To ja wzniosłem to miasto.
Tu jest moje miejsce.
Nie będzie sam.
Przepraszam. Ja go tu sprowadziłam.
Wybacz, nie byłam dość silna.
Żadne z nas nie było.
Możliwe, że w całym Śródziemiu nikt nie jest.
Być może elfom wystarczy zapamiętać,
że to nie siła pokonuje mrok,
lecz światło.
Armie mogą polec,
serca zawieść,
ale światło przetrwa i jego mocy nic się nie równa.
Bo w jego obecności wszelki mrok zanika.
Jeszcze raz! Niewiele brakuje!
Przebiją mur, prawda?
Nie, Ríano! Wróg nie przedrze się przez mur.
Jedna celna strzała może wszystko zmienić.
- Ile ci zostało? - Wystarczająco.
Byle nic mi nie stało na drodze.
Chodź ze mną.
Naprzód!
Strzelaj!
Nie.
Zniszczcie ją!
Posłać go.
Ojcze, pozabija naszych.
Posłać go!
Orkowie uciekają!
Nie. Robią przejście.
Tu ich nie znajdziesz.
Teraz są już poza twoim zasięgiem.
W takim razie przyniesiesz je i złożysz w mojej dłoni.
Twoja dłoń nie tknie już żadnego Pierścienia.
Z rozkazu prawowitego władcy Eregionu, zostajesz...
Sądzisz, że tylko ty poddałeś się mojej mocy?
Dasz mi Dziewięć Pierścieni.
Nie może dotrzeć do muru!
Dowódco, uważaj!
Zabić go!
Wracaj na swoje wzgórze i obyś sczezł.
Dowódco!
Dowódco.
Najwyższy Królu!
Nie powinieneś tu być.
Król ma być tam, gdzie go potrzebują.
Dzieci moje! Kroczcie ze mną!
Krasnoludowie! Nadchodzą!
Patrzcie na północ!
Vorohil!
Durin wycofał armię.
Brama jest zamknięta.
Nie. To jakaś pomyłka.
Durin przybędzie.
Formować szyki!
Durin przybędzie.
Zabić ich wszystkich!
Do ataku!
Durin przybędzie.
Zapomniałeś słowa Rúmila?
„Nie wszczynaj wojny w gniewie”.
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska