ANTERIORMENTE
Ti preocúpate só das pepeludas.
Do Istar xa me encargo eu.
O Mago Escuro atopou o bastón del.
Agora debes atopar ti o teu.
Non sendo que queiras ir a outro lugar.
Nori.
Se non a atopo axiña, morrerá.
Morrerán as dúas.
A túa amiga ou o teu destino.
Debes escoller.
Hai algo embaixo das minas.
Un mal sen nome.
Non debedes escavar!
Apenas sacamos unha pinga do océano da riqueza dela.
Teu pai volveu a machada contra os meus homes.
Leva o exército a Eregion agora,
e Khazad-dûm quizá non exista cando volvas.
Son Estrid.
Non faltará auga na túa illa.
En Númenor haina na maioría das casas.
Gustaríame velo.
Igual ao teu prometido tamén.
Os Valar declarárona...
Inocente!
Salve, Tar-Míriel, Raíña do mar!
Salve, raíña Míriel. Salve!
Cando o Argallante logra a confianza dun,
consegue esculpirlle os pensamentos.
Loitando canda ti,
sentín...
Eu tamén.
Ti xa o sufriches unha vez.
Si.
Coñece a miña mente e eu a del.
Por iso debo enfrontarme eu a el.
Non podes enfrontarte a el soa.
O Alto Rei creme vulnerable ao engano.
E por que será?
Para, Elrond!
Nove aneis para escravizar o mundo dos homes.
Igual que me escravizou a min.
- Quero os Nove! - Non!
Estarán ben lonxe do teu alcance xa.
Entón terás que mos ir buscar e poñerasmos na man.
Xuntos, esta coroa e os teus aneis
terían poder abondo para destruír a Sauron de vez.
Sauron non ten exército de seu.
Por iso intenta atraer o teu.
Quere que ataques Eregion.
É o que el argallou!
É o que Sauron quere!
É o anel!
Contrólalle a mente e a vontade.
Á cámara de curación.
Que vas facer?
Oias o que oias, non entres nesa mina.
Durin.
Quita o anel!
Dixen que o quites!
Ou córtoche a man enteira!
Tes forza para usar a machada.
Pero terala para usala contra teu pai?
Non, padre. Non a teño.
Sempre fuches máis forte ca min.
Lembras cando era un cativo e pulseabamos?
Deixábasme levantar a man xusto abondo, para que pensase que podía gañar.
E logo baixábasma de golpe.
Entón sabía que nada era máis forte ca meu pai.
Volve ser forte, padre.
Quítao. Suplícocho.
Un anano nunca suplica.
Non!
Ven ver isto, fillo!
Ven ver a verdadeira riqueza da nosa montaña.
Contémplaa.
A dinastía dos Durin.
Pero para veres a nosa montaña como a vexo eu,
tes que poñer un anel, meu fillo.
A montaña non é nosa, padre.
Aprendíchesmo ti.
Con estes aneis, podería selo.
Corre.
Corre, padre!
Durin.
Durin!
Durin.
Nunca che deixaba levantar a man. Eras ti.
Ti só, que ías collendo forza.
Perdóame, meu fillo.
Rei Durin.
Non!
O SEÑOR DOS ANEIS: OS ANEIS DE PODER
Manwë prometeu que virías.
Confeso que me fraqueou a paciencia,
pero non a fe en ti, vello amigo.
Coñécesme?
Se te coñezo? Somos como da familia.
Cinco de nós había.
Pero fuches ti quen me convenceu
de que deixase o Extremo Occidente por este mundo,
porque sabías que ningún dos dous
daría derrotado a Sauron el só.
Pero dixéronme que queres aliarte con Sauron.
Viaxaches a Rhûn buscando respostas, vello amigo.
Sígueme e atoparalas.
O teu pasado, o teu nome.
Mesmo o teu bastón.
Non fixen a viaxe só. Axudáronme dúas medianas.
Si. Elanor Brandipé e Poula Castegrande.
Non te preocupes.
Xa me encarguei diso. As pequenas están a salvo.
Vide!
Poula! Nori!
Ordenei que non lles fixesen mal.
E non se lles fará, se nos dás todo o que se nos prometeu.
Perdóame, vello amigo.
Crin que estes nómades me axudarían a atoparte.
Agora vexo que fun necio ao confiar nesta xente vulgar.
Veño de caste de reis, mago.
Ide!
Ide xa!
Estivemos buscándote.
Miñas queridas amigas.
É ese o home que tanto buscabas?
Mago Escuro?
Ese évos un nome que non me agrada.
Puxéronmo os homes hai moito tempo,
por ignorancia e medo á nosa caste.
Oxalá os meus actos de hoxe vos leven a pensar mellor de min.
A estes actos te refires?
Tes mágoa de quen che puxo a espada na gorxa?
Teño.
A mágoa non derrotará a Sauron.
E se deses derrotado a Sauron, bastaríache?
Ou quererías ser o seu sucesor?
Camiña comigo e, no seu momento, ambos seremos os sucesores del.
Antes camiñaría por sempre polo deserto,
sen nome e esquecido.
Pois non me deixas outra, amigo.
Saíde todos!
Espero que ao perder a quen máis che importa
comprendas o sufrimento que lle espera á Terra Media
se Sauron resulta vitorioso.
Non!
Cando recuperes o xuízo, estarei esperando.
Nori! Nori.
Esperamos respostas. Que significa isto?
Ordenáronme que vos reunise aquí.
Respostas non podo dar.
Líderes dos Fieis.
Grazas por virdes aquí tan tarde.
Con que fin?
Descubrimos como deu embruxado Míriel o mar.
Parece que ten un aliado moi astuto.
Un que xa lle fixo mal a Númenor unha vez
e que está reunindo forza para nos ferir.
Absurdo.
A Raíña do Mar non ten máis aliados ca os Valar que a amparan.
Sauron?
Tódolos que se denominan Fieis quedan declarados
traidores do Lado Oeste!
Desde hoxe, os numenoreanos leais deben opoñerse a esa ameaza.
Andando!
Traidora!
Levádeos.
Pharazôn, non tes dereito!
Veña, traidor!
Padre!
Padre, por favor.
Non hai tempo para dar razóns.
Veñen por ti.
Mirade aí dentro. Sacádeos a todos!
Hai algún fiel aí dentro?
Non. Marchade.
Informo a Ar-Pharazôn da túa insolencia?
Non te resistas. E non te me repoñas. Móvete!
Marcha.
Veña. Eses todos. E alí arriba tamén. Todo.
Debemos marchar ao Oeste. Alí hai Fieis.
Meu fillo Anárion entre eles.
Sei dun barqueiro que nos sacará da cidade.
Debes viaxar só de noite.
As estrelas protexerán os teus pasos.
E os teus.
Non cómpre ver para guiarse na noite.
Que covardía me viches para crer
que pensaría salvar a miña vida
á custa da túa?
O meu lugar está aquí. Ben o sabes.
E onde está o meu, se non é contigo?
Chámase Narsil.
A chama branca.
Reclama o teu señorío.
E con esta espada, o teu destino.
Veña!
Non tes escapatoria, elfa.
Corre, pero non darás...
Por aquí!
Mamá!
O teu Señor-Padre quéreme a min.
Déixaos marchar e entregareime.
Dáme unha razón, elfa.
Dareiche nove.
Mira o que te fixeches.
Chegarán en pouco tempo.
Viches os orcos no fragor do combate?
O frenesí apodérase deles.
A sede de sangue.
Cando Gondolin caeu, din que seguiron e seguiron,
durante semanas.
Dime onde escondiches os aneis e acabarei co teu sufrimento.
Debe ser case mediodía.
Antes oíanse os picapeixes, voando cara ao río.
É unha mágoa que os silenciases.
Todo o que fixen foi por ti.
Teu foi o lume que creou as marabillas desta idade.
Eu só desexo compartilas co mundo.
Por favor,
déixame.
Os aneis están fóra do teu alcance.
Como estarei eu axiña.
Pois pronto viaxarei ata as costas do amencer,
impulsado por un vento que ti nunca poderás seguir!
Hai formas de manterte con vida.
Amigo.
Terei que mostrarche a miña mestría nesa arte tamén?
Arte.
A túa única arte é a traizón.
Tan absoluta, que traizoará mesmo a man que a forxa.
As túas palabras están baleiras.
Non.
Non, escóitame. Escóitame!
Sombra de Morgoth,
escoita as derradeiras palabras de Celebrimbor.
Os Aneis de Poder destruirante.
E ao final, prevexo
que un deles será a túa total ruína!
Engánaste. Son o seu creador.
Son o seu amo.
Non.
Es o seu prisioneiro.
Sauron, Señor...
dos Aneis.
Es el? Es Sauron?
Teño moitos nomes.
Cal é o teu, uruk?
Dá mala sorte levar unha daga na bolsa.
Pode cortarche a viaxe.
Esta xa ma cravaron unha vez.
O mal xa está feito.
Como dás vivido así?
Coseume un bo menciñeiro.
Falaba do de túa nai.
Oín o que dixeches.
Que foi culpa túa e iso.
Quería saber como o aturas.
Mal.
Atúroo mal.
Non o vin ata que cheguei aquí.
Por que?
Hai cousas máis importantes do que supuña.
E vin o pouca cousa que son.
Axudádeme aquí!
Será ben axudarlles a descargar.
Non queres vir comigo?
Gústame ser un home corrente.
Tamén me gustou.
Cambiaches de idea?
Polos que Theo me deu.
Podes deixalo aí.
Andades facendo unha casa.
Hagen empezou cos cimentos hai uns días.
Cando puxo a pedra angular,
pediulles aos deuses que o noso amor perdurase tanto coma a casa.
Alégrome por ti.
Sempre pensei que a súa xentileza era amor.
Pero ao oír iso, púxenme mal.
Sentín como...
Por que me contas iso?
Por...
Ven comigo.
Ven comigo a Númenor.
Homes de Pelargir, saúdos.
Son Theo, fillo de Bronwyn.
Traede o equipo de topografía.
Igual non o oíches.
Este é Theo. A súa nai era Bronwyn.
Ben por el. E ti quen es?
É o líder de media colonia.
Axúdame a manter o acordo coa túa raíña.
O acordo cambiou.
Faremos a torre que vexa o río.
Tirade casas se fai falla.
É unha vergonza como está isto.
Ese é Kemen?
Isildur?
A túa irmá alegrarase ao saber que te atopamos.
Non perdín a esperanza, inda que dicían que non había superviventes.
E non habería, de non ser por Berek.
Quedará sitio no barco.
Moito.
Pois unha máis caberá.
Non hai pasaxe para eses.
Sobrevivín a unha erupción. A miña irmá é do Gremio.
O meu pai, capitán de navío da raíña Míriel.
Fai unha excepción.
Síntoo, engánaste.
O meu pai agora é o rei.
E ao teu... búscano por traizón.
E puido ser peor.
Por min ese vello tolo estaría morto.
Salveiche a vida, canalla...
Dígolles que maten o cabalo?
Esa xente ten cara de fame.
Volve faltarme ao respecto, e si que morrerás na Terra Media.
Escoitade!
Pelargir pasa de colonia de Númenor a fortaleza para os seus soldados.
E eu son o comandante.
Os que queirades quedar aquí
entregaredes unha cota de madeira dos bosques do arredor
para construír a armada da Súa Maxestade.
E os abastos prometidos? A comida para o inverno?
Sen madeira, non hai abastos.
Pero non teredes problema. Ao fin e ao cabo, só son árbores.
A elfa entregouse.
Déixanos.
Déixanos!
Acepto os teus termos, uruk.
Teño o que busca Sauron.
Pon fin a esta matanza e farei o que me pediches.
Axudareiche a destruílo.
Como esperas destruír a Sauron sen o teu anel?
Parece que mesmo as feridas que duraron unha idade,
ás veces poden curarse.
Adar.
Cando tiña esta aparencia, coñecíanme por outro nome.
E cal era?
Un sen sentido. Un nome que me puxeran.
Adar é o nome que gañei.
Axúdame a recuperalo.
Cólleo.
Axúdame a vencer a Sauron con el.
E xúroche que retirarei os meus fillos a Mordor.
Nunca máis farei a guerra na Terra Media.
Matei máis dos teus fillos ca ningún elfo vivo.
Perdóocho.
Non máis chamas e non máis escuridade.
Que este anel peche a fenda entre elfos e uruks.
Crearemos unha paz duradeira na Terra Media.
Agora e para sempre.
Que ocorre?
Atopamos a Sauron, Señor-Padre.
Intentou que Glüg te traizoase, pero resistiu.
E Sauron fixo isto.
Os outros están perseguíndoo agora.
Perdóame, fillo.
Xa é tarde.
Nunca é tarde.
Non o é para min.
E tampouco para ti, fillo.
É demasiado tarde.
Galadriel.
Meus... pequenos...
Xa non son uns meniños.
Que ordenas, Señor Sauron?
Arrasade Eregion.
Non deixedes elfo vivo.
Pero traédeme os líderes.
Salve, Sauron!
Salve, novo Señor Escuro!
Salve, Señor Sauron!
Todo isto...
planeáchelo desde o principio.
Por favor, esaxeras o meu mérito.
O camiño vai serpeando.
Nin sequera eu vexo cada sendeiro.
É aínda máis bonito do que me fixo crer Celebrimbor.
Entrégamo.
Dáme o teu anel e os Nove.
Non é o meu desexo mancarte.
Desexas curarme?
Desexo curar... a toda a Terra Media.
Como fixeches con Eregion?
Derrubádea.
E tirade!
- Non, uruk! - Non!
Ese é o arquivo das obras de Celebrimbor.
A sabedoría dos que habitaron aquí.
Vale máis cás xoias e có sangue.
Quítanos a vida, pero deixa iso, prégocho.
Traidores covardes!
Quietos!
O Señor Sauron quere os seus líderes vivos.
Galadriel,
seguro que ti, de entre tódolos elfos, sabes ben
que para atopar a luz, antes debemos tocar a escuridade.
Non somos iguais. Nunca o fomos.
Só foi outra das túas ilusións.
Non de todo.
Ao loitar canda ti,
sentín que podía aferrarme a esa sensación.
Xa non me distinguían do mal contra o que loitaba.
Non son as sementes que plantaches?
Véxote.
Coñezo a túa mente.
A porta segue aberta.
Está pechada.
Eu habíache poñer unha coroa na cabeza.
E non había descansar
ata que toda a Terra Media se axeonllase
para venerar a luz da súa raíña.
Os pobos libres da Terra Media
sempre se resistirán a ti.
Os aneis son meus.
Ananos.
Veña, ho! Sóltame.
Durin!
Non!
O príncipe está de loito.
Adiante!
Dáme o teu anel.
Galadriel, o anel.
Desexas curar a Terra Media?
Cúrate ti.
Supérannos, Señor Sauron.
Os ananos cobren a retirada dos elfos.
Se seguimos, moitos uruks...
Non ten só feridas no corpo.
A súa alma inmortal vese arrastrada cara ao reino das sombras.
Galadriel, pola luz do rei dos Eldar,
ordénolle a toda escuridade que se afaste de ti.
Pola luz do rei dos Eldar,
ordénolle a toda escuridade que se afaste de ti.
Estamos perdéndoa.
A escuridade é demasiado poderosa. Non podo salvala.
Eu podo.
Xuntos.
Haberá que amañalo.
Cando a miña familia...
O señor Tobeira falou comigo.
Dixo que non todo ten amaño.
Hai cousas que se perden para sempre.
Por moito que loitemos.
Por moito que doia...
Ou por moito que desexemos
que todo volva ser coma antes.
Porque este mundo vai moito máis alá de nós.
E, ás veces, sopran contra nós ventos demasiado fortes.
Esas veces, o señor Tobeira dicía
que había que aceptalo.
Que o que rompeu non se amañará.
E que o único que podemos facer é intentar crear algo novo.
Non me fagas estrañarte.
Moi agradecido, Grande Elfo.
Como non colles máis?
Adeus, Grande Elfo.
Grandelfo?
Estes nunca viron un elfo.
Nin saíron de aquí.
Ía axudarlles coas cousas,
pero é a súa primeira migración
e non saben que levar.
Nin que deixar.
Se por min fose...
Correriamos os ermos do mundo,
comendo caracois e escaravellos ata quedar o sol sen días,
pero é hora de que siga o meu camiño e ti o teu.
Somos criaturas ben diferentes, Nori,
á fin e ao cabo.
Non tan diferentes, diría eu.
Foi todo unha proba, non si?
Outra das túas adiviñas.
Debía escoller a amizade antes có poder.
Debía axudalas.
Debía atopar isto.
Un mago non encontra o bastón.
O bastón encóntrao a el.
Igual có nome.
Gandalf.
É como me van chamar, non si?
Agora, que comece o canto.
Cantaremos xuntos.
Ai, dol! Meu dol! Toca un dol dileiro!
Toca un don! Dá un chimpo! Dálle ao salgueiro!
Que comece o canto! Cantemos todos xuntos,
do sol, das estrelas, da lúa e da brétema, da chuvia e do tempo nuboso,
da luz no xermolo, do orballo na pluma,
do vento no outeiro, das campás no breixo.
O vello Tom Bombadil é un tipo alegre
de chaqueta azul brillante e botas amarelas.
Dos xuncos na lagoa sombría e dos nenúfares na auga:
o vello Tom Bombadil e a Filla do Río!
Eregion caeu.
Os superviventes fuxiron cara a un val ao norte de aquí.
E Elrond?
Guiábaos.
Envíalle unha carta.
Dille que Khazad-dûm está disposto a axudar unha vez máis.
Nós tamén temos problemas, meu amor.
O pasamento de teu pai deixounos metidos nun bo sarillo.
Os señores das Montañas Azuis pagáronlle enormes tributos
e esixen os réditos.
Inda hai máis.
Rumores de que teu pai non te quería de herdeiro.
De que outros señores ananos tamén queren postularse.
E o teu irmán parece que está conseguindo apoios.
Mágoa.
Non sabía que podías ser compaña tan agradable.
Penso que xa me estaba afacendo.
Descansa.
Aquí estamos a salvo.
- Que lugar é este? - Un refuxio.
Protexido... polos aneis dos elfos.
Comandante.
Arondir.
Reunín os demais, Alto Rei. Esperan a vosa decisión.
Os exércitos de Sauron andan por Eriador.
Toda a Terra Media está ao alcance del, mesmo Lindon.
Debemos decidir se atacar e levar a guerra onda el
ou retroceder para preparar as defensas.
A espada ou o escudo.
Moitos valentes de Eregion caeron.
Os que sobreviviron están desfeitos en corpo ou alma.
Quédanlles poucas forzas para loitar.
Malamente deron fuxido.
Que recomendarías, comandante Galadriel?
Eu lembraría o consello
do noso querido amigo Celebrimbor,
o máis grande dos ferreiros elfos.
E recordaríalles aos nosos...
que non é a forza a que vence a escuridade,
senón a luz.
E o sol aínda brilla.
Subtítulos: Magdalena Sánchez
Supervisora creativa: Luisa Lage Garea