Ο αδελφός μου θυσίασε τη ζωή του κυνηγώντας τον Σάουρον.
Η αποστολή του είναι τώρα δική μου.
Διοικήτρια Γκαλάντριελ.
Αυτός ο λόχος σε ακολούθησε στην άκρη του κόσμου.
Έχουν περάσει χρόνια από τότε που είδαν τον τελευταίο Ορκ.
Η ύπαρξη αυτού του σημαδιού αποδεικνύει ότι ο Σάουρον απέδρασε.
Το ερώτημα τώρα είναι, πού;
Το κακό χάθηκε.
Τότε γιατί δεν έφυγε από μέσα εδώ;
Οι ήρωες θα περάσουν στην αντίπερα όχθη όπου θα κατοικούν σε όλη την αιωνιότητα.
Πολέμησες αρκετά, Γκαλάντριελ.
Θήκωσε το σπαθί σου.
Χωρίς αυτό, τι θα είμαι;
Γνωρίζεις το έργο του άρχοντα Κελεμπρίμπορ;
Ο μεγαλύτερος σιδηρουργός των ξωτικών, φυσικά.
Τι κάνει ένας από αυτούς εδώ;
Έχει κάποιου είδους αρρώστια.
-Πού βοσκούσε; -Τράβηξε ανατολικά πριν λίγες μέρες.
Πόσο μακριά ανατολικά;
Το Χόρντερν...
Δεν έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι άλλο υπάρχει εκεί έξω;
Πέρα απ' τις περιπλανήσεις μας.
Κανείς δεν ξεστρατίζει και δεν βαδίζει μόνος του.
Οι ουρανοί είναι παράξενοι.
Ο ΆΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΏΝ: ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΊΔΙΑ ΤΗΣ ΔΎΝΑΜΗΣ
-Νόρι! -Πόπι!
Στράβωσαν οι ρόδες του κάρου σου; Φύγε από εκεί!
Μην έρχεσαι έτσι στα μουλωχτά.
Δεν έπρεπε να έρθεις εδώ.
Δεν είναι ζεστό.
Εντάξει, δεν είναι ζεστό.
Το γεγονός, όμως, παραμένει ότι υπάρχει ένας γίγαντας εκεί μέσα.
Κάνει αυτήν την γκριμάτσα. Όχι αυτήν την γκριμάτσα, Νόρι...
Νόρι!
Νόρι, μη!
Νόρι, μη! Έχει πεθάνει! Έλα!
Όχι! Μη! Σε παρακαλώ!
Όχι!
Τι...
Η μαμά σου θα σε σκοτώσει.
Δεν θα της το πεις. Ούτε κι εγώ. Πάρε τα πόδια σου.
Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε, οι λύκοι θα τον φάνε.
-Και λοιπόν; -Εμείς δεν κάνουμε έτσι.
Εσύ δεν κάνεις έτσι.
Δεν μπορώ να τον κουβαλήσω μόνη μου. Θα με βοηθήσεις ή όχι;
-Όχι. -Πόπι!
Πώς ακριβώς θα κουβαλήσουμε έναν γίγαντα;
Πρέπει να ήταν πεφταστέρι.
Ένα μεγάλο.
Πόσα σημάδια χρειάζεσαι;
Αν θες τη γνώμη μου, να τα μαζεύουμε αυτήν τη στιγμή.
Τι θα γίνει με το πανηγύρι;
Ας μην κάνουμε τίποτα βιαστικό ακόμα.
Μάλλον είμαστε πιο ασφαλείς στον καταυλισμό παρά έξω.
Αλλά να έχετε τον νου σας, και οι δυο σας.
-Η Μάλβα έχει δίκιο. -Ναι.
Αυτός δεν είναι καλός οιωνός.
Και τώρα, αδειάστε μου τη γωνιά.
-Εντάξει... -Πηγαίνετε. Γρήγορα.
Κοίταξέ τον. Ματώνει πολύ.
-Πρέπει να είναι... -Δεν είναι τρολ!
Εντάξει, εξυπνοπόδαρη. Και τι είναι;
Ίσως να 'ναι απ' τους ψηλούς.
Άνθρωπος;
Αποκλείεται. Θα γινόταν λιώμα.
Ξωτικό ίσως;
Λάθος αφτιά. Και δεν είναι όμορφος.
Τα Ξωτικά δεν πέφτουν από τον ουρανό.
Κανένας δεν πέφτει. Απ' όσο ξέρω.
Αυτός έπεσε.
-Τραβάς καθόλου; -Ναι, φυσικά και τραβάω!
Τράβα πιο δυνατά!
Γελοίο. Δεν θα χωρέσει σε εκείνο το παλιό καρότσι.
Μόνο για μια νύχτα.
Το πρωί, θα του δώσουμε φαγητό και θα του πούμε να πηγαίνει.
-Προς τα πού; -Αυτό είναι πρόβλημα για αύριο.
-Δεν είναι περιπέτεια αυτή. -Τι θέλεις να πεις;
-Δεν γύρευα αυτό. -Δεν κάνεις πίσω.
-Επειδή δεν μπορώ. -Επειδή δεν θέλεις.
Αυτός ο ξένος δεν είναι άνθρωπος ή Ξωτικό,
ή μικρός αετός με σπασμένο φτερό.
-Αυτό έγινε μια φορά. -Είναι κάτι άλλο.
Ίσως είναι κάτι επικίνδυνο.
Μιλάς σαν τη Μάλβα και τις αδερφές.
Δεν είναι μόνο αυτές.
Αν μάθει κανείς ότι βοηθήσαμε έναν ξένο,
ό,τι κακό συμβεί τις επόμενες τρεις εποχές
θα 'ναι φταίξιμο δικό μας.
Αν η ομίχλη κρατήσει παραπάνω, αν ένας τροχός κολλήσει.
-Καλές μου κατσίκες! -Πιο γρήγορα, πριν πέσει!
Τώρα νοιάζεσαι γι' αυτόν.
Όχι! Το κάρο, δεν είναι δικό μου!
Γιατί το κάνεις αυτό, Νόρι;
Νιώθω πως είναι δική μου ευθύνη.
-Έτσι νιώθεις για όλους. -Όχι.
Αυτό είναι διαφορετικό.
Θα μπορούσε να πέσει οπουδήποτε, αλλά έπεσε εδώ.
Ακούγεται παράξενο, αλλά με κάποιον τρόπο ξέρω ότι είναι σημαντικός.
Σαν να υπάρχει λόγος που συνέβη αυτό.
Λες κι έπρεπε εγώ να τον βρω. Εγώ.
Δεν μπορώ να το αφήσω έτσι. Πρέπει να σιγουρευτώ πως είναι ασφαλής.
Εσύ μπορείς;
Καλά. Δεν θα το πω σε κανέναν.
Ευχαριστώ.
Τι τρώει ένας γίγαντας, τέλος πάντων;
Ελπίζω να μην τρώει Τριχοπόδαρους.
Μόνο αυτούς που δεν κρατάνε μυστικά.
Η γη είναι διάσπαρτη από σχισμές. Όπως σε έναν σεισμό.
Κανένα πτώμα.
Κανένας τραυματίας.
Ίσως να έφυγαν όλοι.
Ίσως.
Αυτό ήταν το σπίτι του Κίραν.
Και... της Χάνα. Η Χάνα ήταν η γυναίκα του.
Δεν έγινε σεισμός. Κάποιος έσκαψε αυτό το πέρασμα.
Κάτι.
Δεν το έκαναν άνθρωποι αυτό.
Πήγαινε. Ειδοποίησε τους δικούς σου.
Δεν θα έρθεις μαζί μου.
Πρέπει να ακολουθήσω το πέρασμα.
-Δεν ξέρεις τι υπάρχει εκεί κάτω. -Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να πάω.
ΕΡΕΓΚΙΟΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ ΣΙΔΗΡΟΥΡΓΩΝ
Το σφυρί του Φέανορ.
Το εργαλείο με το οποίο κατεργάστηκε τα Σίλμαριλ.
Τα πετράδια που περιέχουν το φως του Βάλινορ.
Παράξενο, δεν είναι;
Πώς ένα αντικείμενο να δημιουργεί τόσο πολλή ομορφιά...
Και τόσο πολύ πόνο.
Η αληθινή δημιουργία απαιτεί θυσίες.
Λένε ότι ο Μόργκοθ θεώρησε τα Σίλμαριλ τόσο όμορφα
που αφού τα έκλεψε, βδομάδες ολόκληρες,
μπορούσε μόνο να κοιτάει στα βάθη τους.
Όταν ένα από τα δάκρυά του έπεσε πάνω στα πετράδια
και βρέθηκε αντιμέτωπος με το κακό του ειδώλου του,
σταμάτησε επιτέλους να ρεμβάζει.
Από εκείνη τη στιγμή...
δεν κοίταξε ξανά το φως τους.
Η δουλειά του Φέανορ παραλίγο να αλλάξει την καρδιά του Μεγάλου Εχθρού.
Τι έχει καταφέρει η δική μου;
Μου άλλαξε την καρδιά, άρχοντά μου.
Την καρδιά πολλών Ξωτικών.
Μα φιλοδοξώ να κάνω πολύ περισσότερα από αυτό.
Πριν από μία Εποχή, φέραμε τον πόλεμο σε αυτές τις ακτές.
Θέλω να τις γεμίσω με ομορφιά.
Πέρα από την τέχνη των πετραδιών, να επινοήσω κάτι με αληθινή δύναμη.
Σε ποια τέχνη ελπίζεις;
Το "ποια" δεν είναι παρά μια λάμψη στον μακρινό ορίζοντα.
Ήρθες στο Ερέγκιον να με βοηθήσεις να πετύχω το "πώς".
Ένας πύργος;
Πύργος που θα φιλοξενήσει ένα δημιούργημα πιο ισχυρό από οποιοδήποτε άλλο.
Ικανό να γεννήσει μια φλόγα καυτή σαν γλώσσα δράκου,
και αγνή σαν αστρόφωτο.
Με αυτό θα δημιουργήσουμε πολλά που θα μεταμορφώσουν τη Μέση Γη.
Ποια είναι η δυσκολία;
Θέλω να ολοκληρωθεί ως την άνοιξη.
Άρχοντά μου, αυτό θα απαιτούσε...
Ένα εργατικό δυναμικό μεγαλύτερο από ποτέ.
Ναι. Ο Υψηλός Βασιλεύς δεν μπορεί να το προσφέρει αυτό.
Γι' αυτό μου έστειλε εσένα στη θέση του.
Σκέφτηκες να βρεις συνεργάτες έξω από τα όρια της φυλής μας;
Πόσο πολύ έξω;
ΕΡΕΓΚΙΟΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ ΣΙΔΗΡΟΥΡΓΩΝ
ΚΑΖΑΝΤ-ΝΤΟΥΜ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΝΑΝΩΝ
Μια συμμαχία με τους Νάνους θα ήταν το διπλωματικό επίτευγμα της εποχής.
Ο πρίγκιπας τους, ο Ντούριν, είναι παλιός και αγαπητός φίλος.
Σχεδόν σαν αδελφός μου.
Έχω ακούσει ότι οι Νάνοι προσφάτως επέκτειναν σημαντικά τους θαλάμους τους.
Λαξεύουν τον βράχο
με τον σεβασμό κάποιου που νοιάζεται για έναν ηλικιωμένο γονέα.
Καιρό ήθελα να τους δω να εργάζονται.
Δεν είχα ιδέα ότι τους θαυμάζεις τόσο.
Θαυμάζω όσους μπορούν να δουν το μυστήριο των πραγμάτων,
και μπορούν να διακρίνουν από την απλότητα αυτού που είναι,
την ομορφιά που θα μπορούσε να είναι...
Μπορεί ο φίλος σου να μου δώσει πρόσβαση στα εργαστήριά τους;
Ξέρω ότι ο Ντούριν θα κάνει πολύ περισσότερα από αυτό.
Θα μας υποδεχτεί με ανοιχτές αγκάλες,
μετά βαΐων και κλάδων,
τραπέζια γεμάτα παστό χοιρινό,
και αρκετή μπίρα για να γεμίσει ο Αντουίν.
Τι ζητάς;
Είμαι ο Έλροντ του Λίντον,
συνοδευόμενος από τον Κελεμπρίμπορ, άρχοντα του Ερέγκιον.
Ζητούμε ακρόαση από τον πρίγκιπα Ντούριν.
Όχι.
Ζητώ συγγνώμη.
Ενημέρωσε τον άρχοντα Ντούριν ότι ο φίλος του Έλροντ...
Ήδη έχει πάρει την απόφασή του, Ξωτικό.
Μετά βαΐων και κλάδων;
Εντάξει, λοιπόν, φίλε μου.
Επικαλούμαι την Τελετή του Σίγκιν-ταράγκ.
Τι είναι η Τελετή του...
Θα σε συναντήσω στο Ερέγκιον.
-Είσαι βέβαιος ότι ξέρεις τι κάνεις; -Άρχοντα Κελεμπρίμπορ, εμπιστεύσου με.
Είσαι αυθεντία της τέχνης σου, φίλε μου.
Δώσ' μου μερικές μέρες να δουλέψω τη δική μου.
Ελμεντέα...
-Καζάντ! -Ντουμ!
Η καρδιά μου τραγουδά που σε βλέπει, φίλε...
Το Ξωτικό Έλροντ επικαλέστηκε την Τελετή του Σίγκιν-ταράγκ.
Τη δοκιμασία αντοχής των Νάνων,
που επινόησε ο ίδιος ο Άουλε.
Όταν σηκώσουμε τα σφυριά μας,
θα σπάμε τις μεγάλες πέτρες ώσπου ένας από μας να μην μπορεί να σπάσει άλλο.
Σε περίπτωση που το Ξωτικό εγκαταλείψει,
θα εξοριστεί από όλες τις χώρες των Νάνων.
Για πάντα!
Καταλαβαίνει το Ξωτικό;
Το Ξωτικό καταλαβαίνει.
Στην απίθανη περίπτωση που το Ξωτικό κερδίσει...
Θα αποκομίσει μόνο ένα όφελος. Μα σε περίπτωση που χάσει...
Θα εξοριστώ. Ναι. Το κατανόησα.
Αρχίστε.
Ντούριν! Ντούριν! Ντούριν!
Αρχίζουμε, Ξωτικό.
Γεια σου.
Στάσου! Στάσου, εγώ είμαι!
Εγώ είμαι! Σταμάτα!
Στάσου!
Σε βοήθησα χθες βράδυ. Με θυμάσαι, έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι;
Εντάξει.
Άκου τι θα κάνουμε...
Δεν θα σου κάνω κακό.
Δεν θα μου κάνεις κακό. Σύμφωνοι;
Είναι μια αρχή αυτό, έτσι;
Να κάνουμε τα πράγματα σωστά. Ο πατέρας μου λέει
"Ο Τριχοπόδαρος χωρίς τρόπους προχωράει στη ζωή σαν τετράγωνος τροχός".
Με λένε Νόρι.
Εγώ Νόρι.
Όχι, εγώ είμαι η Νόρι.
Εσένα πώς σε λένε; Εσύ;
Δεν θυμάσαι, έτσι;
Έπεσες από πολύ ψηλά.
Οποιουδήποτε το κεφάλι θα είχε χαρχαλιάσει.
Έπεσα από δέντρο κάποτε.
Μια ολόκληρη βδομάδα έλεγα τις φράουλες "γουρουνόμουρα".
Μπορείς να το φανταστείς; Γουρουνόμουρο;
Είναι φαγητό.
Τρώνε στα μέρη σου, έτσι;
Φυσικά και τρώνε, Νόρι. Τι ανόητη ερώτηση.
Όχι... Δεν κάνεις έτσι...
Λάργκο!
Άφησέ τον, Μάλβα. Γιατί δεν βοηθάς εσύ;
Βοηθάω ζητώντας του να βοηθήσει.
Σταμάτα να χασομεροβαριέσαι και βάλε ένα πόδι.
Νομίζω ότι η Νόρι ήθελε να βοηθήσει με αυτό.
Νόρι;
Από πού είσαι, τέλος πάντων;
Πού ανήκεις; Πού είναι όλοι οι άλλοι;
Ξέρεις, του είδους σου; Σαν εσένα;
Υπάρχουν άλλοι;
Και πάει πάνω...
Έλα, ψηλέ.
Βάλτε δύναμη, παλικάρια!
Τι είναι αυτό;
Μάνα...
Είναι κάποιου είδους χάρτης;
Ελάτε, παλικάρια!
Έχει χώρο.
Μάνα...
Ούρε...
Μάνα...
Ούρε...
Είναι ένα μάτσο τελείες και κύκλοι.
Δεν καταλαβαίνω.
Μάνα!
Προσπαθώ να σε βοηθήσω, αλλά...
Ούρε!
Μια μικρή Τριχοπόδαρη είμαι!
Νόρι!
Φίλη!
Φίλη. Είναι μια φίλη.
Νόρι.
Ο πατέρας σου.
Βατόμουρο πράγματι.
Νόρι, είμαι καλά.
Γλίστρησα σε βρεγμένο γρασίδι. Ένα στραμπούληγμα είναι.
Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς...
-Μαμά... -Δουλειά σου εσύ.
Έπρεπε να ήμουν εδώ.
Είσαι εδώ τώρα, εντάξει;
Και τώρα πήγαινε, φέρε μου κρύο νερό και λίγο αλάτι.
Πόσο άσχημα είναι; Μπορεί να αποδημήσει;
Τον είδες.
Ούτε ένα φύλλο δεν μπορούσε να σηκώσει στο πόδι.
-Πόσο μάλλον να τραβήξει καρότσι. -Κοίτα τη φωτιά σου, Μάλβα.
Εδώ!
Έλα. Έλα πιο κοντά.
-Τι νομίζεις ότι κάνεις; -Δεν την αφήνω έρμαια.
Θα μοιράζεστε τις μερίδες σου;
Οι παλίρροιες της μοίρας ρέουν.
Εσύ μπορεί να έχεις πλημμυρίδα ή άμπωτη.
Αν αρνηθείς να τη δεχτείς, ο θάνατός της στα κεφάλια μας.
Δεν ενοχλήθηκες όταν διαφωνούσαμε για τον θάνατο του Ντόμπελ.
Η σκληρότητα δεν θα είναι η λύτρωσή μας.
Μην αφήσεις ν' ανέβει.
Τραβήξτε την πάνω.
Όχι.
Απαντήσεις πρώτα.
Γιατί είσαι έξω εδώ;
Έπεσα από το πλοίο μου.
Σας επιτέθηκαν;
Δηλαδή, δεν το είδες;
Τι να δω;
Το σκουλήκι.
Σαλπάραμε πριν δύο βδομάδες...
-Θα της πούμε τις υποθέσεις μας; -Γιατί όχι;
Σου φαίνεται επικίνδυνη;
Τα φαινόμενα απατούν.
Ένα Ξωτικό.
Μάζεψε το χέρι σου, κύριε.
Ψεύτρα.
-Σωθήκαμε. Κοιτάξτε! -Γρήγορα!
Κοιτάξτε! Εδώ!
Βοηθήστε μας!
Βοηθήστε να φτιάξω έναν πυρσό!
Περιμένετε! Μέχρι να δούμε τα πανιά.
Κουρσάροι τριγυρνούν σε αυτά τα νερά. Θα σας γδάρουν ζωντανούς!
Αυτό δεν είναι πλοίο κουρσάρων.
Αυτό είναι το πλοίο μας.
Το σκουλήκι!
Μείνετε ακίνητοι.
Το Ξωτικό το οδήγησε σε μας.
Έρχεται!
Βοήθεια!
Πώς σε λένε;
Γκαλάντριελ.
Με λένε Χάλμπραντ.
Ποια είναι η πορεία μας;
Ναι!
Ένας σκύλος μπορεί να γαβγίζει το φεγγάρι.
Αλλά δεν μπορεί να το κατεβάσει.
Πήγαινε.
Μήπως ο άρχοντας θέλει να με συνοδεύσει στην έξοδο;
Ευχαρίστως.
Εκπληκτικό. Δεν φαντάστηκα ότι θα έβρισκα τόσο αλλαγμένη την πόλη σου.
Είναι φυσικό μετά από είκοσι χρόνια.
Μόνο είκοσι πέρασαν;
Πρέπει να μου πεις το μυστικό σου.
Τα μυστικά μας είναι δικά μας.
Σε πρόσβαλα;
Για ν' απαντήσω θα χρειαστούμε χρόνο.
Να με διώξεις χωρίς εξήγηση, είναι δική σου επιλογή.
Να 'σαι σίγουρος, κομψευόμενε.
Αλλά πριν χαραμίσεις την καλύτερη ευκαιρία
που είχε ένας πρίγκιπας Νάνος εδώ και γενιές,
θα μπορούσες να ακούσεις την πρότασή μου.
Ορίστε λοιπόν.
Ο πραγματικός σκοπός της επίσκεψής σου. Κάτι θέλεις.
Ταξίδεψα να δω τον φίλο μου, που μου έλειψε.
Σου έλειψα; Δεν ήρθες στον γάμο μου.
Στη γέννηση των παιδιών μου, δύο παιδιών!
Έρχεσαι ξαφνικά στο βουνό μου και θέλεις να σε καλωσορίσω με ανοιχτές αγκάλες.
Δεν μπορείς να διεκδικήσεις αυτό που απέρριψες.
Απέρριψα; Ντούριν, εγώ...
Είκοσι χρόνια είναι ένα ανοιγόκλεισμα ματιού για ένα Ξωτικό.
Όμως εγώ έζησα μια ολόκληρη ζωή σε αυτόν τον καιρό.
Μια ζωή που εσύ δεν είδες.
Λοιπόν, τι έχεις να πεις γι' αυτό...
"Φίλε";
Συγχαρητήρια.
Για τη γυναίκα σου, για τα παιδιά σου.
Ελπίζω να μπορέσεις να με συγχωρήσεις.
Και θέλω πολύ να ζητήσω συγγνώμη και από την οικογένειά σου.
Μια συγγνώμη στην Ντίσα και φεύγεις.
Να λείπουν οι γνωριμίες.
Δεν θα αναπολήσουμε το παρελθόν. Και αποκλείεται να μείνεις για βραδινό.
Κατανοητό.
Μα τη γενειάδα του Άουλε! Όχι!
Δεν μπορεί να είναι ο Έλροντ, έτσι;
Φοβούμαι πως ναι, ωραία μου κυρία.
Ο Ντούριν δεν μου είπε ότι θα ερχόσουν.
Ο Ντούριν δεν το ήξερε.
Αμέλησα να σας επισκεφτώ νωρίτερα.
Μια παράλειψη, για την οποία ήρθα εδώ να ζητήσω ταπεινά συγχώρεση.
-Θα μείνεις για βραδινό. -Θα φύγει.
-Θα μείνει. -Θα φύγει!
Θα μείνει.
Είπα σ' εσάς τους δύο να μην πειράζετε τα κεφάλια μου!
Κι εγώ σας είπα, μικρά τερατάκια, να μείνετε στο κρεβάτι.
Άντε!
Γκέρντα! Γκάμλι! Άντε κουνηθείτε.
Βολέψου, παρακαλώ.
Μην παραβολευτείς.
Γκάμλι, σε παρακαλώ!
Φεύγετε για τα αλατωρυχεία και οι δυο σας!
Τρολ των σπηλαίων κι αράχνες των σταλαγμιτών μιλιούνια!
Πώς συναντηθήκατε την πρώτη φορά;
Αντηχούσα έναν φρεσκοανοιγμένο θάλαμο,
αρκετά σίγουρη ότι ανακαλύψαμε ένα μεγάλο κοίτασμα ασημιού...
"Αντηχούσες"; Δεν το έχω ξανακούσει αυτό.
Αντηχείς όταν τραγουδάς στην πέτρα.
Βλέπεις, το βουνό είναι σαν ζωντανό.
Μεγάλη ιστορία που συνεχώς αλλάζει, φτιαγμένη από αμέτρητα μικρά κομμάτια.
Γη και μετάλλευμα, αέρας και νερό.
Τραγούδησέ του σωστά και κάθε ένα από αυτά θα αντηχήσει το τραγούδι σου,
θα σου πει την ιστορία του, θα σου δείξει τι μπορεί να είναι κρυμμένο,
πού να κάνεις εξόρυξη, πού ν' ανοίξεις σήραγγα και...
Και πού ν' αφήσεις το βουνό ανέγγιχτο.
Είναι μια όμορφη παράδοση.
Τέλος πάντων, βγάζουμε τα εργαλεία μας, και η ομάδα μου ξαφνικά ησυχάζει.
Τότε, είδα τον πρίγκιπά μας.
Ήρθε να μας επιβλέψει.
Αν και δεν ήταν στα καθήκοντά του.
Σκέφτηκα ότι ήταν απλώς περίεργο.
Μέχρι που εμφανίστηκε στην επόμενη έρευνά μας.
Και στην επόμενη. Και στη μεθεπόμενη.
Πάντα είχε ταλέντο στο να παραμονεύει.
Του πήρε βδομάδες μέχρι να βρει το θάρρος να με πολιορκήσει σωστά.
Δύο εβδομάδες το πολύ.
-Ήταν πέντε. -Λες ψέματα.
Λέει ψέματα.
Μπορεί να κάνει την ντροπαλή τώρα,
αλλά ήταν ένα τρελά ερωτευμένο κορίτσι από τη στιγμή που γνωριστήκαμε.
Ένα πολύ ευτυχισμένο ζευγάρωμα, πράγματι.
Έπρεπε να έρθεις στον γάμο.
Αρκετά.
Ο φίλος σου είναι τώρα εδώ.
Δεν πρέπει να χαρούμε γι' αυτό;
Δεν ήρθε εδώ για μας.
Ο βασιλιάς του τον έστειλε για να πάρει ό,τι δικό μας.
Αντιθέτως, ήταν δική μου ιδέα να έρθω στο Καζάντ-ντουμ.
Και ζήτησα μόνο να με ακούσεις.
Ναι, και έτσι αρχίζουν όλα.
Και μετά από λίγο, θα μείνουμε με το βρακί μας.
-Ξωτικά για Ξωτικά, έτσι; -Ήταν ποτέ έτσι μεταξύ μας;
-Δεν ξέρω! Ήταν; -Μα τη γενειάδα του Άουλε!
Δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να φιλιώσετε;
Βλέπω ότι φύτεψες το δενδρύλλιο.
Το φύτεψε. Το μεγάλωσε.
Το περιποιείται σαν τρίτο μας παιδί.
Τι δέντρο είναι ακριβώς;
Ένα φιντάνι. Από το Μεγάλο Δέντρο μας στο Λίντον.
Το σύμβολο της δύναμης και της ζωτικότητας του λαού μας.
Κάποιοι τον αποκάλεσαν ανόητο
που πίστεψε ότι θα μεγάλωνε σε τέτοιο σκοτάδι.
Όπου υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει σκοτάδι.
Πώς θα μπορούσε να μη μεγαλώσει σε ένα σπίτι σαν το δικό σας;
Φεύγεις κιόλας;
Καταχράστηκα τη φιλοξενία.
Ευχαριστώ, Ντίσα, για τη φιλοξενία σου.
Ντούριν.
Να πάρει, έλα κάτσε.
-Παρακαλώ. Δεν θέλω να ενοχλώ. -Είπα κάτσε.
Είσαι βέβαιος;
Όχι. Και είμαι ακόμα θυμωμένος. Πες μου για την πρόταση του βασιλιά σου
για να αποφασίσω αν θα την παρουσιάσω στον πατέρα μου
ή θα την πετάξω στον ασβεστόλακκο.
Δεν χρειάζεται να κρατάς αποστάσεις.
Απλώς αναρωτιέμαι τι είδους άνθρωπος
θα εγκατέλειπε τόσο εύκολα τους συντρόφους του στον θάνατο.
Το είδος που ξέρει πώς να επιβιώσει.
Γιατί να γίνεις μέρος του μεγαλύτερου στόχου;
Εξακολουθείς να είσαι στόχος.
Αμφιβάλλω αν θα βρούμε ασφάλεια μέχρι να πιάσουμε λιμάνι.
Υποψιάζομαι ότι δεν θα είναι εύκολο να βρούμε ασφάλεια.
Τουλάχιστον όχι για σένα.
"Έπεσες" από το πλοίο σου.
Σοβαρά;
-Είσαι λιποτάκτης. -Έχω την όψη λιποτάκτη;
Δεν έχεις την όψη κάποιου στον οποίο συμβαίνουν ατυχήματα.
Αυτό σημαίνει ότι τρέχεις.
Είτε προς, είτε από κάτι, δεν έχω αποφασίσει ακόμα.
Το καθήκον απαιτούσε να επιστρέψω στη Μέση Γη.
Αυτό είναι το μόνο που χρειάζεται να ξέρεις.
-Σημαντικό θέμα των Ξωτικών, ασφαλώς. -Τι σου έχουν κάνει τα Ξωτικά;
Μας κατηγορείς που είσαι εγκαταλειμμένος εδώ;
Δεν ήταν τα Ξωτικά που με κυνήγησαν από την πατρίδα μου.
Ήταν οι Ορκ.
Η πατρίδα σου. Πού ήταν;
Τι σημασία έχει;
Έγινε στάχτες.
Ξέρω κάτι από τον πόνο που έχεις.
Θρηνώ για σένα.
Γι' αυτούς που έχασες.
Γύρω από τον λαιμό σου.
Ήταν το σημάδι του βασιλιά του λαού σου;
-Ο λαός μου δεν έχει βασιλιά. -Αν είχαν,
-πού θα βρισκόταν αυτό το βασίλειο; -Για ποιον σκοπό;
Κι αν σου έλεγα ότι ίσως μπορέσουμε να το ανακτήσουμε;
-Σου λείπει ένας στρατός. -Άσ' το σε μένα.
Γιατί αποφεύγεις την ερώτηση;
Γιατί είσαι στη θάλασσα;
Αντί να αφεθώ στην ανάπαυση, επέλεξα να αναζητήσω
τον εχθρό που είναι υπεύθυνος για την τυραννία σου.
Ξωτικό, δεν προκάλεσες τον πόνο μου και δεν μπορείς να τον διορθώσεις.
Όσο δυνατή κι αν είναι η θέλησή σου. Ή η περηφάνια σου.
Ξέχασέ το λοιπόν.
Κυνηγώ αυτόν τον εχθρό πριν ακόμα η πρώτη ανατολή του ηλίου ματώσει τον ουρανό.
Θα σου έπαιρνε περισσότερο από τη ζωή σου
να απαριθμήσεις τα ονόματα εκείνων που πήραν από κοντά μου.
Άρα το να ξεχάσω δεν είναι επιλογή.
Επιτέλους, λίγη ειλικρίνεια.
Αν θες να σκοτώσεις Ορκ για να εκδικηθείς, είναι δική σου υπόθεση.
Μην το στολίζεις με ηρωισμό.
Θα μου πεις πού είναι ο εχθρός ή όχι;
Στις Νότιες Χώρες.
Πρέπει να ξέρω πόσοι ήταν οι εχθροί,
κάτω από τίνος το λάβαρο βάδισαν,
και μετά θα με πας στην τελευταία γνωστή τους θέση.
Έχω τα δικά μου σχέδια, Ξωτικό.
Προετοιμάσου.
-Πρόσεχε! -Ήρεμα τώρα, αγάπη μου.
Τι εννοείς "δεν υπάρχουν πτώματα";
Εννοώ ότι όλο το χωριό ήταν άδειο.
Λες και το έδαφος κατάπιε τους ανθρώπους του Χόρντερν σαν μύγες.
Το έδαφος εδώ είναι μυγιάγγιχτο. Πάντα ήταν.
Και η Λίμνη του Στραβοδάχτυλου πάντα βγάζει ατμούς.
Είδα μια σήραγγα.
Σκαμμένη βαθιά, και με προσοχή.
Από τι, δεν ξέρω να πω, αλλά έσκαβαν προς το μέρος μας.
Σου λέω, όσο μένουμε θα κινδυνεύουμε.
Πρέπει να το διαδώσουμε.
Όχι! Δεν θα ανεχτώ αυτήν τη φλυαρία, Μπρόνγουιν.
Έχω δει κατολισθήσεις λιγότερο επικίνδυνες από μια στρυφνή γλώσσα,
και χωρίς αποδείξεις χειροπιαστές, αυτό θα είναι μόνο.
Γουόλντρεγκ, είμαστε ολομόναχοι.
Το Όστιριθ είναι άδειο. Το παρατηρητήριο εγκαταλείφθηκε.
Το ξέρω, και δεν καλώ πίσω τα Ξωτικά
για χάρη μιας καταβόθρας.
Είναι ανακούφιση που έφυγαν. Για τους περισσότερους από εμάς, δηλαδή.
Καταραμένα ποντίκια.
Ηλίθια, καθάρματα ποντίκια!
Θίο;
Θίο, τι συμβαίνει; Τι έγινε;
Φέρε βοήθεια. Πήγαινε.
Τρέξε! Θίο, τρέξε!
Σταμάτα!
Αν υπάρχει κάποιος από εσάς εδώ που θέλει να ζήσει,
θα φύγουμε για τον πύργο των Ξωτικών με το πρώτο φως.
Πρέπει να δέσουμε τη βάρκα! Διαλύεται!
Ο άνεμος είναι πολύ δυνατός.
Πιάσε τα σκοινιά!
Έλα! Δώσε μου το χέρι σου!
Πιάσου από μένα!
Έλα! Δώσε μου το χέρι σου!
Γεια σου. Εγώ είμαι. Εγώ είμαι, η Νόρι.
Η επόμενη αποδημία μας είναι σε λίγες μέρες, και όλα έγιναν...
Άνω κάτω.
Ήθελα να σε βοηθήσω.
Νόμιζα ότι μπορούσα, συγγνώμη.
Είναι φανάρι. Χρησιμοποιούμε πυγολαμπίδες.
Τι τους λέει;
Δεν μιλάω Πυγολαμπιδίστικα.
Είναι αστέρια.
Ένα είδος αστερισμού.
Εντάξει; Είναι αστέρια; Τι σημαίνει αυτό;
Έτσι θα τον βοηθήσουμε.
Θέλει να τον βοηθήσουμε να βρει τα αστέρια.
Αυτό είναι, έτσι;
Έτσι;
Δεν έχω ξαναδεί αυτά τ' αστέρια.
Αλλά ξέρω καλά πού μπορώ να τα βρω.
Νόρι;
Είμαι σίγουρος γι' αυτό. Δεν ξέρει.
Ίσως.
Ίσως όχι.
Πάντα έριχνες ψαμμίτη στον γρανίτη σου
όσον αφορά στα Ξωτικά.
Πες μου, δεν νομίζεις ότι είναι σύμπτωση
που ένα Ξωτικό ήρθε στο κατώφλι μας; Τώρα;
Ξέρω τον Έλροντ μισό αιώνα, πατέρα.
Θα το διαισθανόμουν αν έκρυβε κάτι.
Ίσως διαισθάνθηκε ότι ήσουν εσύ αυτός που έκρυβες κάτι.
Θαυμάζεις πολύ το είδος τους.
Εμείς είμαστε αυτοί που κρατάμε το σφυρί εδώ.
Ναι. Προς το παρόν.
Ο Έλροντ είναι φίλος. Τον εμπιστεύομαι.
Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ σφυριού και βράχου.
Κάποια στιγμή θα πρέπει να σπάσει το ένα ή το άλλο.
Θίο!
Είσαι έτοιμος;
Ναι, μητέρα. Είμαι έτοιμος.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Λυκούδης
Επιμέλεια: Γιώργος Μικρογιαννάκης