Τίποτα δεν είναι κακό στην αρχή.
Εδώ.
Κι έναν καιρό ο κόσμος ήταν τόσο νέος,
που δεν είχε γνωρίσει ανατολή του ήλιου.
Όμως ακόμα και τότε υπήρχε φως.
Πες μου, τέλειωσε ή ακόμα;
Ακόμα κι εσύ δεν θα πίστευες ότι το σκουπίδι θα επιπλεύσει.
Δεν θα επιπλεύσει.
Θα ταξιδέψει.
Σταματήστε!
Όχι, μη!
Σταματήστε, θα το χαλάσετε!
Σταματήστε! Μη!
-Έλα. -Σταματήστε, το χαλάτε! Μη!
Σου είπα ότι δεν θα επιπλεύσει.
Άσε με!
Πάλι σκόνταψες, Γκαλάντριελ;
Ήταν καλό πλοίο, αδελφή.
Το έφτιαξα όπως μου έμαθες.
Ξέρεις γιατί ένα πλοίο επιπλέει και μια πέτρα δεν μπορεί;
Επειδή η πέτρα βλέπει μόνο προς τα κάτω.
Το σκοτάδι του νερού είναι απέραντο και ακαταμάχητο.
Και το πλοίο νιώθει το σκοτάδι
που πασχίζει στιγμή τη στιγμή να το αρπάξει και να το τραβήξει κάτω.
Όμως το πλοίο έχει ένα μυστικό.
Σε αντίθεση με την πέτρα, δεν έχει το βλέμμα στραμμένο κάτω αλλά πάνω.
Προσηλωμένο στο φως που το οδηγεί,
ψιθυρίζει πράγματα πιο μεγάλα από αυτά που γνώρισε το σκοτάδι.
Όμως κάποιες φορές τα φώτα λάμπουν το ίδιο δυνατά
όταν καθρεφτίζονται στο νερό, όσο λάμπουν και στον ουρανό.
Είναι δύσκολο να καταλάβεις πού είναι το πάνω και πού το κάτω.
Πώς θα ξέρω ποια φώτα ν' ακολουθήσω;
Μα αυτό φαίνεται πολύ απλό.
Οι πιο σημαντικές αλήθειες συνήθως είναι απλές.
Αλλά πρέπει να μάθεις να τις διακρίνεις μόνη σου.
Δεν θα είμαι πάντα εδώ για να σου τις λέω.
Δεν θα είσαι;
Έλα μαζί μου. Η μητέρα κι ο πατέρας περιμένουν.
Δεν είχαμε λέξη για τον θάνατο.
Πιστεύαμε ότι οι χαρές μας θα ήταν αστείρευτες.
Νομίζαμε ότι το φως μας δεν θα έσβηνε ποτέ.
Έτσι, όταν ο Μέγας Εχθρός, o Μόργκοθ,
κατέστρεψε το φως της πατρίδας μας...
εμείς αντισταθήκαμε.
Και μια λεγεώνα Ξωτικών πήγε στον πόλεμο.
ΒΑΛΙΝΟΡ
Αφήσαμε το Βάλινορ, την πατρίδα μας, και ταξιδέψαμε σε ένα μακρινό βασίλειο.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
Ήταν γεμάτο ανείπωτους κινδύνους και αναρίθμητα παράξενα πλάσματα.
Ένας τόπος γνωστός ως Μέση Γη.
Είπαν ότι θα τελείωνε γρήγορα,
μα ο πόλεμος ερείπωσε τη Μέση Γη.
Και θα διαρκούσε αιώνες.
Τώρα μάθαμε πολλές λέξεις για τον θάνατο.
Στο τέλος ο Μόργκοθ ηττήθηκε.
Αλλά πρόλαβε να προκαλέσει μεγάλο πόνο.
Διότι οι Ορκ του απλώθηκαν σε κάθε γωνιά της Μέσης Γης,
και πολλαπλασιάστηκαν σε μεγαλύτερους αριθμούς
κάτω από τις διαταγές του πιο αφοσιωμένου υποτακτικού του,
ενός βάναυσου και δόλιου μάγου.
Τον λέγαν Σάουρον.
Ο αδελφός μου ορκίστηκε να τον αναζητήσει και να τον εξολοθρεύσει.
Μα ο Σάουρον τον βρήκε πρώτος
και σημάδεψε τη σάρκα του με ένα σύμβολο.
Του οποίου τη σημασία ούτε ο πιο σοφός μας δεν μπορούσε να αντιληφθεί.
Και εκεί, στο σκοτάδι,
ο όρκος του έγινε δικός μου.
Έτσι, λοιπόν, κυνηγήσαμε.
Στα πέρατα της Γης κυνηγήσαμε τον Σάουρον.
Όμως τα ίχνη άρχισαν να χάνονται.
Χρόνος περνούσε και χρόνος ερχόταν.
Αιώνας περνούσε και αιώνας ερχόταν.
Και για πολλά Ξωτικά, ο πόνος εκείνων των ημερών
έσβησε από σκέψη και μυαλό.
Όλο και περισσότεροι του είδους μας
άρχισαν να πιστεύουν ότι ο Σάουρον είχε γίνει μια ανάμνηση.
ΦΟΡΟΝΤΓΟΥΑΪΘ ΟΙ ΒΟΡΕΙΕΣ ΕΡΗΜΙΕΣ - ΑΙΩΝΕΣ ΜΕΤΑ
Και ότι η απειλή επιτέλους είχε περάσει.
Μακάρι να μπορούσα να είμαι μία από αυτούς.
Διοικήτρια Γκαλάντριελ.
Αυτός ο λόχος σε ακολούθησε στην άκρη του κόσμου.
Μα όποιος τολμάει να αναζητήσει αυτό το τελευταίο οχυρό
δεν βρίσκει τίποτα.
Έχουν περάσει χρόνια από τότε που είδαν τον τελευταίο Ορκ.
Μήπως οι άλλοι διοικητές έχουν δίκιο και ο εχθρός μας να μην υπάρχει πια;
Η νύχτα πλησιάζει.
Πόσο να αντέξει η σάρκα εκεί όπου ακόμα και το φως του ήλιου φοβάται να φανεί;
Ίσως θα ήταν φρόνιμο να κατασκηνώσουμε εδώ.
Και αύριο, ξεκινάμε το ταξίδι της επιστροφής.
Χάνουμε το φως.
Διοικήτρια, περίμενε!
Όχι. Θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε.
Γκαλάντριελ, σταμάτα!
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ. Έπρεπε να είχαμε φτάσει ως τώρα.
Έχουμε φτάσει.
Εδώ είναι.
Εδώ συγκεντρώθηκαν οι Ορκ μετά την ήττα του Μόργκοθ.
Πρέπει ν' απέδρασαν περισσότεροι απ' ό,τι φανταζόμασταν.
Έχω χάσει την αίσθηση του χεριού μου.
Όχι.
Αυτός το μέρος είναι τόσο κακό, που οι δάδες μας δεν αναδίδουν ζεστασιά.
Από δω.
Πώς μπορείς να είσαι σίγουρη;
Είναι πιο κρύο από τα υπόλοιπα.
Μια πόρτα σφραγίστηκε εδώ.
Ρίξτε την.
Τι μαγγανεία είναι αυτή;
Αυτοί οι Ορκ ανακατεύτηκαν με τις δυνάμεις του Αθέατου Κόσμου.
Κάποια παλιά σκοτεινή μαγεία.
Μα ποιος ήταν ο σκοπός τους;
Σίγουρα, έχει χαθεί στους αιώνες τώρα.
Ό,τι συνέβη εδώ, συνέβη πολύ καιρό πριν.
Νερό.
Ακόμα και η πέτρα δεν κρύβει το σημάδι
εκείνου του οποίου το χέρι είναι φλόγα άσβεστη.
Εκείνος ήταν εδώ.
Ο Σάουρον ήταν εδώ.
Πες στους άλλους ν' αναπαυθούν τώρα που μπορούν.
Το ξημέρωμα αναχωρούμε. Θα προχωρήσουμε την έρευνα βορειότερα.
"Βορειότερα";
Αυτό το σημάδι έμεινε ως ίχνος για να το ακολουθήσουν οι Ορκ.
Τελευταία φορά που το είδα ήταν πάνω στον αδελφό μου.
Πρέπει να το ακολουθήσουμε.
Το σημάδι είναι αιώνων.
Όποιος το άφησε ίσως πέθανε από καιρό.
Ή αναμένει, συγκεντρώνοντας δυνάμεις,
τελειοποιώντας τη σκοτεινή τέχνη που του ξεγλίστρησε.
Υπερβήκαμε τις διαταγές μας μήνες πριν.
Πρέπει πρώτα να επιστρέψουμε για να συμβουλευτούμε τον Υψηλό Βασιλέα.
Υπόσχομαι ότι δεν υπάρχει ούτε μία ψυχή στον λόχο μας
που να λαχταρά τον γυρισμό πιο πολύ από εμένα.
Ακόμα νιώθω το φως των δέντρων στο πρόσωπό μου.
Μπορώ ακόμα να το δω.
Και ώσπου να βεβαιωθούμε
ότι κάθε ίχνος του εχθρού μας έχει σβήσει...
δεν μπορώ να επιστρέψω.
Τρολ του χιονιού!
Δεν έπρεπε να έρθουμε εδώ.
Φεύγουμε σύντομα.
Η διαταγή δόθηκε.
Θα αναχωρήσουμε με το πρώτο φως.
Τότε θα πας μόνη σου.
Ο ΆΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΏΝ: ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΊΔΙΑ ΤΗΣ ΔΎΝΑΜΗΣ
ΡΟΒΑΝΙΟΝ ΟΙ ΕΡΗΜΟΤΟΠΟΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΟΥ ΑΝΤΟΥΙΝ
Κάτι δεν πάει καλά εδώ. Δεν υπάρχει τίποτα για κυνήγι.
Λύκοι σε κάθε σύδεντρο.
Δεν νομίζεις ότι είναι τουλάχιστον παράξενο;
Ο κόσμος είναι παράξενος.
Αν τους άφηνα να μου θολώνουν το μυαλό,
δεν θα 'βγαινα ποτέ απ' το καπηλειό.
Μη σταματάς.
Γιατί;
Έμοιαζε με ασβό. Ίσως μια αλεπού.
Μάλλον με Τριχοπόδαρο.
Τριχοπόδαρο;
Δεν με νοιάζει να δω έναν,
αλλά άμα δεις εσύ, να 'χεις τον νου σου.
Επικίνδυνα πλάσματα είναι.
Τώρα τα σκαρφίζεσαι.
Έλα. Πάρ' τα πόδια σου!
Να φτάσουμε στη λίμνη πριν δύσει ο ήλιος.
Ελεύθερα κι ελεύθερα.
Νόρι.
Ταξιδιώτες; Τέτοια εποχή;
Είναι οιωνός, να το ξέρετε. Κακός.
-Πιο κακός δεν γίνεται. -Ήρεμα, Μάλβα.
Tαξιδιώτες τόσο νωρίς, είχαμε τότε στον Μέγα Παγετό.
Κι αποκλείεται να λησμονήσω πόσο ζοφερή ήταν εκείνη η εποχή.
Το πιο πιθανό είναι ότι χάθηκαν. Αυτός πρέπει να είναι ο λόγος.
Θα σου κοπεί η όρεξη.
Έψαξα ψηλά και χαμηλά πάλι.
Τα μικρά είναι ακόμα εκεί έξω.
Θα είναι μια χαρά, Γκόλντι.
Η Νόρι είναι μαζί τους. Ξέρεις τη Νόρι.
Ναι. Την ξέρω.
Μπορούμε να γυρίσουμε τώρα;
Υπάρχουν 110 πράγματα εδώ που μπορούν να μας σκοτώσουν.
Εκατόν έντεκα αν υπολογίσεις ότι ανησυχείς μέχρι θανάτου.
Ξέρεις ότι δεν πρέπει να πηγαίνουμε τόσο μακριά.
Αν δεν κάναμε ό,τι δεν έπρεπε να κάνουμε,
δεν θα κάναμε σχεδόν τίποτα.
Εγώ πρώτος!
Πηγαίνετε τώρα. Προσέχετε τη λακκούβα.
Προσέχετε τα χέρια σας.
Από δω!
Νόρι!
-Σε κρατάω. -Σταμάτα.
Νόρι!
Μαγευτικό.
Έλα.
Μπορούμε να γυρίσουμε τώρα;
-Μα δεν το έχετε δει ακόμα. -Τι δεν έχουμε δει;
Καλό μέρος για να κρυφτεί ένα Τρολ των λόφων, να ξέρεις.
Μεγάλη δόξα και μεγαλείο.
Νόρι!
Βρήκα κάτι.
Είναι κάτι στη λάσπη.
Τι είναι;
Μοιάζει με ποδαράκι.
Ένας σκύλος.
Ένας απλός σκύλος. Τα σκυλιά αγαπάνε τα μούρα.
Θα φάει τα μούρα μας;
Όχι αν δεν μας δει.
Ανά δύο και χέρια, όλοι. Ώρα να φύγουμε.
-Γιατί βιαζόμαστε; -Λύκος.
Ακούσατε την αδελφή σας. Φεύγουμε.
Ελάτε τώρα. Πάμε.
Ο πρώτος θα φάει την πρώτη πίτα στη Γιορτή της Συγκομιδής.
Πάμε. Να φτάσουμε στον φράχτη.
Να θυμάστε, αν ρωτήσει κανείς, ήμασταν έξω και σκάβαμε για σαλιγκάρια.
"Η Άπω Δύση... Οι Αθάνατες Χώρες...
"Επιτέλους, επιστρέφουν...
"στην πατρίδα.
"Αιώνες τώρα, σάρωσαν κάθε γκρεμό και ρωγμή,
"και απωθούσαν τα τελευταία κατάλοιπα του εχθρού μας.
"Σαν ανοιξιάτικη βροχή πάνω στα οστά ενός...
"νεκρού ζώου."
"Ανοιξιάτικη βροχή πάνω στα οστά ενός..."
Κήρυκα Έλροντ.
Επιτέλους.
Ναι. Είναι σχεδόν σαν να μην ήθελα να με βρουν.
Τι μαντάτα;
Το συμβούλιο σε ενημερώνει μετά λύπης
ότι δεν θα σου επιτρέψουν να παρευρεθείς στην επόμενη συνέλευση.
Μόνο άρχοντες Ξωτικά.
Υπάρχει κάτι άλλο;
Ναι. Η φίλη σου έφθασε.
Ήρθε; Γιατί δεν το είπες;
Για την τελετή.
ΛΙΝΤΟΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΩΝ ΥΨΗΛΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ
Γκαλάντριελ.
Έλροντ.
Το Λίντον σε δέχεται με εύνοια.
Με εύνοια, με δέχεται.
Ακούω να λένε πως όταν περνάς απέναντι, ακούς έναν ύμνο.
Την ανάμνησή του όλοι έχουμε.
Βυθίζεσαι σε ένα φως,
πιο μεθυστικό από κάθε αίσθηση σε όλη τη Μέση Γη.
Όταν ήμουν παιδί, ήταν το μόνο συναίσθημα που γνώριζα.
Και κοίτα πώς ανέβηκες.
Διοικήτρια της Βόρειας Στρατιάς. Πολεμίστρια των Έρημων Περιοχών.
Περίμενα να φτάσεις μέσα στη βρομιά και τη λάσπη.
Αυτήν τη φορά, με κρυοπαγήματα και αίμα τρολ.
Και χωρίς στρατό.
Πες μου τα πάντα.
Η ύπαρξη αυτού του σημαδιού αποδεικνύει ότι ο Σάουρον απέδρασε.
Βρίσκεται ακόμα εκεί έξω.
Το ερώτημα τώρα είναι, πού;
Σκοπεύω να ζητήσω από τον βασιλιά έναν καινούριο λόχο.
-Αν προμηθεύσει αρκετά για... -Μόλις έφθασες.
Πρέπει να μιλάς τόσο σύντομα για αναχώρηση;
Ξέρεις πολύ καλά γιατί πρέπει.
Θα υπάρξει αρκετός χρόνος μετά για να συζητήσουμε επίσημα θέματα.
Θέλω να ακούσω για σένα.
Το οδυνηρό σου ταξίδι.
Ω, Έλροντ.
Έγινες αληθινός πολιτικός.
Το λες σαν να είναι κάτι δυσάρεστο.
Δεν είμαι καμία αυλικός ώστε να με κατευνάσει η κούφια κολακεία.
Απαιτώ να μιλήσω απευθείας με τον βασιλιά.
Το έκανες σαφές αυτό.
Οπότε θα είμαι εξίσου σαφής.
Δεν ήταν ο λόχος σου που σε αψήφησε στο πεδίο,
μάλλον εσύ αψήφησες τον Μέγα Βασιλέα,
αρνούμενη να σεβαστείς κάθε όριο που σου τέθηκε.
Σε μια πράξη μεγαλοψυχίας,
επέλεξε να τιμήσει τα επιτεύγματά σου...
αντί να σταθεί στην αυθάδειά σου.
Αν τον αψηφήσεις πάλι,
ίσως τον βρεις λιγότερο δεκτικό από όσο ελπίζεις.
Θα ορίσεις μία ακρόαση ή όχι;
Αν μετά την τελετή είναι ακόμα αυτή η επιθυμία σου,
θα την έχεις.
Επέστρεψε.
-Πώς τα πας εσύ; -Καλά, πολύ καλά, πατέρα.
Για δες!
Τα βρήκες όλα αυτά στην όχθη του ποταμού;
Έμαθες για τους ταξιδιώτες;
-Ταξιδευτές; -Κυνηγοί.
Δύο από δαύτους.
Ψηλοί σαν μεγάλοι ογκόλιθοι.
Πάνω σ' εκείνη τη ράχη.
Δεν το πιστεύω ότι μου διέφυγαν.
Ίσως πρέπει να μένεις κοντά στο σπίτι, για να μη σου διαφεύγει τίποτα.
Πήγες πάλι στο παλιό αγρόκτημα.
Έτσι;
Πρόσεχα.
Τα παιδιά μπορεί να μην πρόσεχαν.
Συγγνώμη, δεν το ήξερα.
Ποτέ δεν έρχονται κυνηγοί εδώ πριν τη συγκομιδή.
Ή λύκοι.
Αναρωτιέμαι αν γίνονται φασαρίες κάτω στον νότο.
Και τι σε νοιάζει εσένα, Έλανορ Μπράντιφουτ;
Δεν έχεις αναρωτηθεί ποτέ...
Τι άλλο υπάρχει εκεί έξω;
Πόσο μακριά κυλάει ο ποταμός
ή πού μαθαίνουν νέα τραγούδια τα πουλιά την άνοιξη;
Δεν μπορώ παρά να πιστεύω ότι υπάρχουν θαύματα σε αυτόν τον κόσμο.
Πέρα απ' τις περιπλανήσεις μας.
Σου έχω πει.
Αμέτρητες φορές.
Τα Ξωτικά έχουν δάση να προστατεύουν.
Οι Νάνοι, τα ορυχεία τους. Οι άνθρωποι, τα σιταροχώραφά τους.
Ακόμα και τα δέντρα έχουν ν' ανησυχούν για το χώμα κάτω απ' τις ρίζες τους.
Εμείς οι Τριχοπόδαροι είμαστε ελεύθεροι από τις έγνοιες του κόσμου.
Είμαστε απλοί κυματισμοί σε ένα μακρύ, μακρύ ποτάμι.
Η πορεία μας καθορίζεται από τις εποχές που περνούν.
Κανείς δεν ξεστρατίζει και δεν βαδίζει μόνος του.
Έχουμε ο ένας τον άλλον. Είμαστε ασφαλείς.
Έτσι επιβιώνουμε.
Πήγαινε. Βόηθα τον πατέρα σου.
Αυτό είναι το πρόβλημά σου. Ένας τροχός πρέπει να 'ναι στρογγυλός.
Αυτοί οι πολύ θαρραλέοι πολεμιστές
γονατίζουν εδώ μπροστά μας, νικηφόροι.
Αν και ο Μόργκοθ ηττήθηκε πριν από μία Εποχή,
κάποιοι φοβούνταν ότι ένα νέο κακό θα μπορούσε να εμφανιστεί από τη σκιά του.
Έτσι λοιπόν, εδώ και αιώνες,
αυτοί οι στρατιώτες σάρωσαν κάθε γκρεμό και ρωγμή,
καθαρίζοντας τα τελευταία κατάλοιπα του εχθρού μας
σαν ανοιξιάτικη βροχή πάνω στα οστά ενός σαπρού κουφαριού.
Και τώρα, επιτέλους,
επιστρέφουν σε εμάς θριαμβευτές,
διότι έχουν αποδείξει πέρα από κάθε αμφιβολία
ότι οι μέρες του πολέμου πέρασαν.
Σήμερα,
οι μέρες της ειρήνης αρχίζουν.
Και ως ένδειξη της ευγνωμοσύνης μας,
θα απονέμουμε σε αυτούς τους ήρωες μια τιμή
απαράμιλλη σε όλη μας την παράδοση.
Θα τους συνοδέψουν στα Γκρίζα Λιμάνια
και θα περάσουν στην αντίπερα όχθη όπου θα κατοικούν σε όλη την αιωνιότητα
στο Ευλογημένο Βασίλειο, την Άπω Δύση.
Τις Αθάνατες Χώρες του Βάλινορ.
Επιτέλους, θα επιστρέψουν στην πατρίδα.
Θα στέκεσαι εκεί και θα αναπνέεις σαν Ορκ;
Λέγεται ότι το κρασί της νίκης είναι το πιο γλυκό
για αυτούς που ζυμώθηκε μέσα στις πικρές τους δοκιμασίες.
Δεν αισθάνομαι νικήτρια.
Σου αξίζουν οι τιμές αυτής της ημέρας.
Ο αδελφός σου θα ήταν υπερήφανος.
Θυμάμαι όταν τα πρώτα από αυτά είχαν σκαλιστεί.
Η ομοιότητα ενός έκπτωτου, διατηρημένου πάνω σε ένα ζωντανό πλάσμα.
Υποθέτω ότι μέρος του εαυτού μου πίστευε ότι η ανάπαυσή μου θα ήταν εδώ,
μαζί τους.
Αντ' αυτού, πρέπει να τους αφήσω.
Αυτό είναι το δώρο του βασιλιά σου.
Ένα δώρο που αποφάσισα να αρνηθώ.
Γκαλάντριελ, εσύ...
Ο αδελφός μου θυσίασε τη ζωή του κυνηγώντας τον Σάουρον.
Η αποστολή του είναι τώρα δική μου.
Πάω να αναζητήσω τον εχθρό που διέφυγε στον βορρά.
Ακόμα και μόνη.
Ναι. Το μυστηριώδες σίτζιλ σου.
Το μοιράστηκα με τον Μέγα Βασιλέα.
-Τότε γιατί... -Επειδή είδες ένα σίτζιλ
δεν σημαίνει ότι κόντεψες να βρεις τον Σάουρον.
Τελείωσε πλέον. Το κακό χάθηκε.
Τότε γιατί δεν έφυγε από μέσα εδώ;
Μετά από όλα όσα έχεις υποστεί...
είναι φυσικό να αισθάνεσαι διχασμένη.
Διχασμένη;
Είμαι ευγνώμων που δεν γνώρισες το κακό όπως το γνώρισα εγώ.
Αλλά δεν έχεις δει αυτά που έχω δει.
Έχω δει πολλά.
Δεν έχεις δει αυτά που έχω δει.
Το κακό δεν κοιμάται, Έλροντ.
Καραδοκεί.
Και τη στιγμή που εφησυχάζουμε,
μας τυφλώνει.
Ας πούμε ότι όλα είναι όπως φοβάσαι,
και ότι ο εχθρός είναι κάπου εκεί έξω, και καραδοκεί.
Πιστεύεις πραγματικά ότι η αναζήτησή του θα σε ικανοποιήσει;
Ότι ένας ακόμα Ορκ τρυπημένος από τη λεπίδα σου θα σου φέρει γαλήνη;
-Αν κάνεις λάθος... -Δεν κάνω λάθος.
Αν κάνεις λάθος,
θα οδηγήσεις περισσότερα Ξωτικά να πεθάνουν σε μακρινές χώρες;
Για να πείσεις τον εαυτό σου ότι έκανες αρκετά,
πόσα ακόμα αγάλματα θα προσθέσεις σε αυτήν την πορεία;
Κανείς στην Ιστορία δεν αρνήθηκε ποτέ το κάλεσμα.
Αν το κάνεις τώρα, μπορεί να μην ξανάρθει ποτέ.
Θα παραμείνεις εδώ, μια απόκληρη,
φαρμακωμένη από σκοτεινούς ψιθύρους και όνειρα.
Και στη Δύση, πιστεύεις ότι η μοίρα μου θα ήταν καλύτερη;
Όπου ο ύμνος θα χλευάζει τις κραυγές της μάχης στα αφτιά μου;
Λες ότι νίκησα όλες τις φρίκες της Μέσης Γης.
Όμως θα τις άφηνες ζωντανές μέσα μου;
Για να τις πάρω μαζί μου;
Αθάνατες, αμετάβλητες, άθικτες,
στη γη της αέναης άνοιξης;
Μόνο στο Ευλογημένο Βασίλειο
μπορεί να θεραπευτεί αυτό που έχει σπάσει μέσα σου.
Πήγαινε εκεί.
Πήγαινε, και σου υπόσχομαι...
αν έστω κι ένας ψίθυρος της απειλής που αντιλαμβάνεσαι αποδειχθεί αληθινός,
δεν θα ησυχάσω ώσπου να το διορθώσω.
Πολέμησες αρκετά, Γκαλάντριελ.
Θήκωσε το σπαθί σου.
Χωρίς αυτό, τι θα είμαι;
Αυτό που ήσουν πάντα.
Φίλη μου.
ΛΙΝΤΟΝ
ΝΟΤΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Καλησπέρα.
Καραές σε τρεις κινήσεις.
Δηλητηριάστηκε θαρρώ.
Δηλητηριάστηκε; Από ποιον;
Εγώ λέω, ο υγρομάτης κοντονούρης το 'κανε μόνος του.
Αρόντιρ.
Πέρασε κιόλας δεκαπενθήμερο;
Πέρασε.
Πολύ λίγα να αναφέρω αυτήν τη φορά, δυστυχώς.
Μερικές άθλιες διαφωνίες, ένας παράνομος χειρισμός στα ζάρια.
Και... Ναι!
Έζησα μια συγκίνηση εδώ την προηγούμενη Τριτομέρα.
Έναν καβγά για ένα κορίτσι.
Το δικό του μάτι ήταν αλλήθωρο, το δικό της παιχνιδιάρικο, αν με πιάνεις.
Θα πιεις κάτι, στρατιώτη;
Το πηγάδι μου είναι δικό σου, όπως πάντα.
Και η δηλητηρίαση;
Ποια δηλητηρίαση;
Αυτή που μόλις συζητούσατε.
Όχι.
Για δηλητηριασμένο χορτάρι φλυαρούσε.
Κάποιος πέρασε και είπε πως η βοσκή του είχε σαπίσει.
Και πως μόνο ζιζάνια φύτρωναν.
Αυτός ο κάποιος, από πού ήταν;
Από ανατολικά, νομίζω.
Και ποια μέρα ήταν εδώ;
Άστο να πάει, ξωτικέ.
Ένα παλιοχώραφο με χορτάρι είναι.
Μας μαντρώνετε για κάτι που έχει πεθάνει χιλιάδες χρόνια πριν.
Πότε θ' αφήσετε το παρελθόν να ξεχαστεί;
Το παρελθόν είναι μαζί μας, είτε μας αρέσει είτε όχι.
Κάποια μέρα, ο αληθινός μας βασιλιάς θα γυρίσει.
Και θα μας ελευθερώσει κάτω από τις μυτερές μπότες σας.
Ήσυχα, καταλάγιασε τη φλόγα σου.
Έλα, παλικάρι.
Με θες και τίποτα άλλο;
Δώσ' μου το χέρι σου.
Σπόροι αλφιρίνης.
Έχω να δω αυτό το λουλούδι από τότε που ήμουν παιδί.
Πού τους βρήκες;
Έκανα μια ανταλλαγή με έναν περαστικό θεραπευτή.
Αλέθουμε τα πέταλα και φτιάχνουμε αλοιφή.
Τα αλέθετε;
Απαλά.
Υπάρχουν θεραπευτές στο είδος σας;
Υπάρχουν.
Αλλά τους αποκαλούμε τεχνίτες.
Οι περισσότερες πληγές στο σώμα μας θεραπεύονται με δική τους θέληση.
Δουλειά τους είναι να μετατρέπουν κρυμμένες αλήθειες σε έργα ομορφιάς.
Διότι η ομορφιά έχει μεγάλη δύναμη να θεραπεύει την ψυχή.
Τότε ελπίζω να βρίσκεις τα λουλούδια αλφιρίνες όμορφα.
Θα τα ξαναπούμε, λοιπόν.
Στρατιώτη.
Έχεις κάτι να αναφέρεις;
Τίποτα το ασυνήθιστο.
Και το πηγάδι...
Πώς ήταν;
Τράβηξες νερό;
Μας περιμένουν στο Όστιριθ.
Έχεις αναλογιστεί τις συνέπειες που μπορεί να αντιμετωπίσω
αν ο Φύλακας ανακαλύψει τι κάνεις;
Δεν σε αντιλαμβάνομαι.
Δύσκολο να τους παρακολουθώ
δίχως να έχω συνεχώς τα μάτια μου σε σένα.
Ή με θεωρείς τυφλό;
Όχι. Θεωρώ ότι μιλάς πολύ.
Και μυρίζεις σάπια φύλλα.
Όχι, δεν μυρίζω.
Ναι, μυρίζεις.
Θέλω να πω ότι μόνο δύο φορές στη γνωστή Ιστορία
επιχειρήθηκε ζευγάρωμα ανθρώπων με Ξωτικά.
Και τις δύο φορές κατέληξε σε τραγωδία.
Κατέληξε σε θάνατο.
Δεν χρειάζεται να μου το θυμίζεις.
Τότε γιατί επιμένεις;
Δώσε μου έναν λόγο. Έναν.
Αρόντιρ! Μίντορ!
Ο Υψηλός Βασιλεύς δήλωσε ότι οι μέρες του πολέμου πέρασαν.
Τα απομακρυσμένα φυλάκια εγκαταλείπονται.
Φεύγουμε.
Ρίχνεις μια τελευταία ματιά;
Εβδομήντα εννέα χρόνια ήμουν τοποθετημένος εδώ.
Υποθέτω ότι μου έγινε συνήθεια.
Πιστεύεις ότι αυτό το μέρος ήταν κάποτε ένας άγονος βράχος;
Έχει αλλάξει πολύ, Φύλακα.
Οι άνδρες που ζουν εδώ δεν άλλαξαν.
Το αίμα αυτών που πολέμησαν με τον Μόργκοθ ακόμα μαυρίζει τις φλέβες τους.
Πέρασε καιρός από τότε, Φύλακα.
Τι ήσουν πριν από τον πόλεμο;
Καλλιεργητής.
Όταν επιστρέψεις σπίτι σου θα βρεις πιο πολλά από όσα άφησες.
Τιμές, τίτλο.
Η ζωή σου θα ξεκινήσει από την αρχή.
Αλλά να θυμάσαι, Αρόντιρ,
ότι 79 χρόνια, επιτηρούσες τους άνδρες και τις γυναίκες του Τίρχαραντ,
όχι λόγω αυτού που έκαναν κάποτε οι πρόγονοί τους...
αλλά λόγω αυτού που είναι ακόμα.
Και να είσαι ευγνώμων.
Διότι δεν χρειάζεται να τους ξαναδείς.
Πρόσεχε. Είναι σκόνη από ρίζα της φωτιάς. Να το κάνεις αργά.
Αν κάνω πιο αργά, θα μείνω εδώ όλη μέρα.
Έχεις τις ανάποδές σου σήμερα.
Μόλις που κοιμήθηκα. Τα ποντίκια έκαναν γλέντι
-κάτω από το πάτωμα. -Πάλι;
Τα τελευταία τρία βράδια. Όλο ξύνουν και γδέρνουν.
Τι κάνει ένας από αυτούς εδώ;
Άκουσα ότι φεύγετε.
Φεύγουμε.
Πού είναι ο υπόλοιπος λόχος σου;
Το πιο πιθανό είναι να με γυρεύουν αυτήν τη στιγμή.
Τότε γιατί ήρθες στο σπίτι μου;
Πες ό,τι επιθυμείς να πεις.
Το έχω πει ήδη.
Εκατό φορές παραπάνω, με κάθε τρόπο, αλλά όχι με λέξεις.
Μητέρα.
Ένας άντρας σε ζητάει.
Μάνα.
Θεραπεύεις και ζώα;
Αν μπορείς, ρίξ' της μια ματιά.
Έχει κάποιου είδους αρρώστια.
Τι είδους αρρώστια;
Δεν είναι πυρετός.
Και δεν φαίνεται να έχει πόνους.
Πού βοσκούσε;
Τράβηξε ανατολικά πριν λίγες μέρες.
Λες να έφαγε κάτι;
Τι ήταν αυτό, που βγήκε από μέσα της;
Πόσο μακριά ανατολικά;
Μπορεί να έφτασε στο Χόρντερν.
Πού πηγαίνεις;
Το Χόρντερν είναι ταξίδι μιας μέρας. Μπορώ να φτάσω εκεί το σούρουπο.
Θα έρθω μαζί σου.
Κάνε γρήγορα.
Αν μας βρει εδώ μέσα, θα μας σπάσει τα δόντια.
Το βρήκα κατά λάθος.
Πάτησα σε σωστή σανίδα.
Λοιπόν, πες μου,
είναι αλήθεια; Για τη μάνα σου;
Τι να 'ναι αλήθεια;
Άκουσα ο Γουόλντρεγκ την έπιασε με έναν ξωτικό
να κάνουν γλύκες πίσω απ' το πηγάδι του τις προάλλες.
Ποιος σου το είπε αυτό;
Όλοι.
Είναι ψέμα.
Ίσως γι' αυτό να το 'σκασε ο πατέρας σου.
Ο πατέρας μου δεν το 'σκασε.
Και τι απέγινε;
Ούτε που ξέρεις, έτσι;
Ο κατεργάρης έχει βασιλικό θησαυρό εκεί κάτω.
Αυτά είναι ο αληθινός θησαυρός.
Πρόσεχε!
Φεύγα, γρήγορα.
Την έχασα από τα μάτια μου.
Η Γκαλάντριελ ήταν βέβαιη ότι έπρεπε να συνεχίσει την αναζήτησή της.
Προβλέψαμε ότι αν τη συνέχιζε,
μπορεί αθέλητα να κρατούσε ζωντανό το κακό που επιθυμούσε να νικήσει.
Διότι ο ίδιος άνεμος που προσπαθεί να σβήσει μια φωτιά
μπορεί και να προκαλέσει την εξάπλωσή της.
Η σκιά που αναζητούσε...
Πιστεύεις ότι υπάρχει;
Μη σε απασχολεί αυτό.
Ό,τι έκανες ήταν σωστό.
Για την Γκαλάντριελ και για τη Μέση Γη.
Είναι δύσκολο να δεις τι είναι σωστό...
όταν αναμιγνύονται φιλία και καθήκον.
Αυτό είναι το φορτίο εκείνων που ηγούνται
και εκείνων που επιθυμούν να ηγηθούν.
Η Γκαλάντριελ σαλπάρει το ηλιοβασίλεμα.
Εσύ κι εγώ πρέπει να φροντίσουμε για τη νέα ανατολή.
Με σκοπό αυτό,
γνωρίζεις το έργο του άρχοντα Κελεμπρίμπορ;
Ο μεγαλύτερος σιδηρουργός των ξωτικών, φυσικά.
Θαυμάζω την τέχνη του από τότε που ήμουν παιδί. Γιατί ρωτάς;
Ετοιμάζεται να ξεκινήσει ένα νέο έργο. Θα είναι μοναδικής σημασίας.
Και αποφασίσαμε ότι θα συνεργαστείς μαζί του.
Αλλά θα επιτρέψω να εξηγήσεις εσύ τις λεπτομέρειες, άρχοντα Κελεμπρίμπορ.
Πρώτα οι ψηλοί άνθρωποι, τώρα τ' αστέρια.
Τα μάτια ανοιχτά όταν θα 'πρεπε να κοιμούνται.
Σχεδόν σαν...
Σαν να περιμένουν κάτι.
Τι να περιμένουν;
Ένα κατσάδιασμα αν δεν κοιτάς τη δουλειά σου.
Τι είναι; Τι βλέπεις εκεί πάνω;
Έλανορ Μπράντιφουτ με τη μύτη του πατέρα σου,
που τη χώνεις όπου υπάρχουν μπελάδες,
παραείσαι περίεργη κι ανακατώστρα για να γεννήθηκες Τριχοπόδαρη.
Είσαι απολύτως σίγουρη πως δεν κατάγεσαι από σκίουρους;
Σάντοκ. Σάντοκ, σε παρακαλώ.
Πες μου.
Οι ουρανοί είναι παράξενοι.
Παράξενοι...
Παράξενοι πώς;
Νόρι! Βρήκες το λίπος;
Έρχομαι.
Πόσο εξοικειωμένη είσαι με τους κατοίκους του Χόρντερν;
Πολύ, ελπίζω. Γεννήθηκα εκεί.
Γιατί;
Οι κάτοικοι του Χόρντερν ήταν γνωστό ότι είχαν ιδιαιτέρως ισχυρή
αφοσίωση στον Μόργκοθ.
Τι είπες μόλις τώρα;
Την αλήθεια.
Μιλάς για τους φίλους μου.
Στενούς συγγενείς. Υπάρχουν καλοί άνθρωποι εκεί.
Γι' αυτό ήρθα εδώ μ' εσένα.
Αντί να πάρω τον Φύλακα.
Μπρόνγουιν.
Είσαι η μόνη καλοσυνάτη που γνώρισα τόσον καιρό σε αυτόν τον τόπο.
Το Χόρντερν.
ΝΟΤΙΕΣ ΧΩΡΕΣ
ΜΕΣΗ ΓΗ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
Ξέρεις γιατί ένα πλοίο επιπλέει και μια πέτρα δεν μπορεί;
Γκαλάντριελ.
Δώσε μου το χέρι σου.
Όμως κάποιες φορές τα φώτα λάμπουν το ίδιο δυνατά
όταν καθρεφτίζονται στο νερό, όσο λάμπουν και στον ουρανό.
Πώς θα ξέρω ποια φώτα ν' ακολουθήσω;
Ορισμένες φορές δεν μπορούμε να ξέρουμε
ώσπου ν' αγγίξουμε το σκοτάδι.
Γκαλάντριελ!
Υποτιτλισμός: Γιώργος Λυκούδης