ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
Έχει πεθάνει! Έλα!
Τι...
Πάει πάνω...
Από πού είσαι, τέλος πάντων;
Θέλει να τον βοηθήσουμε να βρει τα αστέρια.
Νόρι;
Το καθήκον απαιτούσε να επιστρέψω στη Μέση Γη.
Δεν ήταν τα Ξωτικά που με κυνήγησαν από την πατρίδα μου. Ήταν οι Ορκ.
Ήταν το σημάδι του βασιλιά του λαού σου;
Ο λαός μου δεν έχει βασιλιά.
Τα απομακρυσμένα φυλάκια εγκαταλείπονται.
Ρίχνεις μια τελευταία ματιά;
Έχει αλλάξει πολύ, Φύλακα.
Οι άνδρες που ζουν εδώ δεν άλλαξαν.
Το αίμα αυτών που πολέμησαν με τον Μόργκοθ ακόμα μαυρίζει τις φλέβες τους.
-Κάποιος έσκαψε αυτό το πέρασμα. -Κάτι. Δεν το έκαναν άνθρωποι αυτό.
Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΩΝ: ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΑ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ
Δουλεύετε.
Εσύ εκεί! Δέσ' τον.
Πέτα τον έξω με τους υπόλοιπους.
Εσύ να τον πετάξεις έξω. Είχα βάρδια στον ήλιο χθες.
Θα μείνεις στον ήλιο μέχρι να γίνεις μαύρος κάρβουνο αν το θελήσει ο Άνταρ.
Για τον Άνταρ, λοιπόν. Αλλά όχι για σένα!
Για τον Άνταρ.
Τέλειωσε η ξεκούραση, τεμπελχανά.
Τώρα σκάψε.
Είναι ζωντανή.
Οι οικοδεσπότες μας. Σωτήρες ή απαγωγείς;
Δεν είναι δηλητήριο. Αν αυτό σε ανησυχεί.
Όχι για τους ανθρώπους.
Μία Έλνταρ. Στο πλοίο μου;
Παράξενα νερά πράγματι.
Τι σκάφος είναι αυτό;
Μη θορυβείσαι. Πρέπει να σε παραδώσω ανέγγιχτη στους ανωτέρους μου.
Αυτοί θ' απαντήσουν στις ερωτήσεις σου, όχι εγώ.
Για ποιο λιμάνι ταξιδεύουμε;
Δες και μόνη σου. Κοντεύουμε να φτάσουμε.
Να φτάσουμε πού;
Στην πατρίδα.
Τι είναι αυτός ο τόπος;
Ένας μόνο τόπος μπορεί να είναι.
Η Χώρα του Άστρου.
Το δυτικότερο από όλα τα βασίλεια των θνητών.
Το νησιωτικό βασίλειο του Νούμενορ.
-Ξωτικό είναι αυτό; -Δεν είδα τίποτα...
Από πότε άνθρωποι σαν εμένα χτίζουν βασίλεια σαν αυτό;
Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι σαν εσένα.
Στον Μεγάλο Πόλεμο, οι πρόγονοί σου πολέμησαν με τον Μόργκοθ.
Αυτοί οι άνθρωποι πολέμησαν με τα Ξωτικά.
Ως ανταμοιβή, οι Βάλαρ τους παραχώρησαν αυτό το νησί,
το οποίο έχει αλλάξει πολύ από τότε.
Διακρίνω έναν ελαφρύ φθόνο;
Όχι φθόνο.
Θλίψη.
Κάποτε τα Ξωτικά πηγαινοέρχονταν ελεύθερα σε αυτές τις ακτές.
Οι λαοί μας ήταν σαν συγγενείς.
Ανταλλάσσαμε δώρα, γνώσεις.
Τι συνέβη;
Το Νούμενορ άρχισε να διώχνει τα πλοία μας.
Με τον καιρό, διέκοψαν κάθε επαφή.
Γιατί;
Ίσως να μάθουμε σε λίγο.
Προχωράτε.
Είναι επικίνδυνο να χαθείτε εδώ χωρίς συνοδεία.
Βάλ' το μαζί με τ' άλλα.
Πολλή ζέστη.
Υπομονή...
Είμαστε άνδρες και γυναίκες του Νούμενορ.
Προτείνω να αφήσουμε την Ιστορία στην άκρη και να δείξουμε λίγη αυτοσυγκράτηση.
Ας μην ανταγωνιστούμε αυτούς τους ανθρώπους.
Πλοίαρχε, η αντιβασιλέας είναι απασχολημένη.
Το ίδιο και ο σύμβουλος Φαραζόν. Σου προτείνω να...
Γονάτισε.
Κανείς δεν γονατίζει στο Νούμενορ.
Συγγνώμη.
Μίλα, Ξωτικό.
Ονόμασε τον εαυτό σου.
Γκαλάντριελ του Νόλντορ.
Θυγατέρα του Χρυσού Οίκου των Φινάρφιν.
Διοικήτρια της Βόρειας Στρατιάς του Υψηλού Βασιλέως Γκιλ-γκάλαντ.
Χάλμπραντ.
Των Νότιων Χωρών.
Ένας άνθρωπος κι ένα Ξωτικό, μαζί;
Προέκυψαν περιστάσεις.
Είμαστε σύντροφοι κατά τύχη. Συναντηθήκαμε στην ανοιχτή θάλασσα.
Ο πλοίαρχός σας μας λύτρωσε από βέβαιο θάνατο.
Το μόνο που ζητάμε είναι το Νούμενορ να εξακολουθήσει να μας ελεεί
και να μας παραχωρήσει πλοίο για τη Μέση Γη.
Πέρασαν γενιές από τότε που πλοίο του Νούμενορ
έλαβε την άδεια να ταξιδέψει για χάρη των Ξωτικών.
Χάρη στα Ξωτικά σας δόθηκε αυτό το νησί.
Ασφαλώς σας περισσεύουν μερικές σανίδες και ένα πηδάλιο.
Στους προγόνους μας δεν δόθηκε τίποτα.
Πλήρωσαν γι' αυτό το νησί με το αίμα των συγγενών τους.
Το Ξωτικό εννοεί ότι...
Αν το τίμημα του περάσματος είναι αίμα, θα το πληρώσω.
Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θ' αναχωρήσω.
Μπορείς να αποπειραθείς.
Δεν έχω ανάγκη το καλωσόρισμά σου.
Κι εσύ βιάζεσαι να γίνεις ανεπιθύμητη.
-Φρουρά! -Φίλοι μου.
Φαίνεται ότι η αποχώρησή μας παρουσιάζει κάποιες επιπλοκές.
Ίσως θα ήταν καλύτερα αν μέναμε...
-Να μείνουμε; -Αρκετό χρόνο, καλή βασίλισσα,
ώστε να δώσουμε χρόνο σε εσένα να σταθμίσεις το αίτημά μας.
Λίγες μέρες, ίσως;
Τρεις ημέρες. Και το Ξωτικό θα περιοριστεί στον χώρο του παλατιού.
Αρνούμαι να γίνω αιχμάλωτη.
Προτιμώ να τσακίσω γόνατο επιβήτορα
από το να φυλακίσω την ισχυρή διοικήτρια της Βόρειας Στρατιάς.
Οπότε, θα είστε φιλοξενούμενοι του Νούμενορ.
Πλοίαρχε...
Την ευγνωμοσύνη μου.
"Καλή βασίλισσα";
Οι Νότιες Χώρες θα είναι ακόμα εκεί σε τρεις μέρες.
Οι λαοί τους όμως;
Κοίτα γύρω σου. Είναι ένας παράδεισος.
Γεμάτος ευκαιρίες.
Θέλεις να ξαναμπώ σε περιπέτειες;
Πήδησες στη θάλασσα για να σώσεις μία ζωή.
Εγώ επιθυμώ να σώσω πολλούς.
Αναζητώ τη γαλήνη μου περισσότερο απ' όσο φαντάζεσαι.
Σε παρακαλώ, για το καλό και των δυο μας, άσε με να την κρατήσω.
Ίσως λίγη γαλήνη κάνει καλό και σ' εσένα.
Τουλάχιστον...
προσπάθησε να μην κάνεις νέους εχθρούς.
Θα ήταν φρόνιμο να λύσουμε το θέμα σύντομα.
Είναι μόνο ένα Ξωτικό.
Μια χιονοστιβάδα μπορεί να ξεκινήσει με μια πέτρα.
Δεν τολμάμε να επαναφέρουμε το μαύρο σύννεφο του πατέρα σου.
Πες μου γι' αυτόν τον πλοίαρχο.
Τ' όνομά του είναι Ελέντιλ.
Από ευγενή γενιά, τώρα Ναυτικός Φρουρός με έναν γιο,
που αν δεν με απατά η μνήμη, ακολούθησε το παράδειγμά του.
Βίρα!
Μαζί τώρα!
Βίρα!
Θα πρέπει να τραβάτε τη σκότα πιο γρήγορα αν θέλετε μια θέση στη φρουρά μου!
Εμπρός, δόκιμοι!
Μαζί τώρα!
Ισίλντουρ...
Ισίλντουρ!
Κάθε δόκιμος που κερδίζει τη θέση του στη Ναυτική Φρουρά
γίνεται κάτι περισσότερο από προστάτης του Νούμενορ.
Όχι αυτό!
Ίμραχιλ!
Αριστερά! Τραβήξτε το αριστερά!
Βάλαντιλ! Όνταμο!
Βοήθεια! Τραβήξτε!
Συντονισμός, δόκιμοι! Συνεχίστε!
Δεν υπάρχει πιο σκληρός αφέντης από τη θάλασσα.
Η θάλασσα έχει πάντα δίκιο!
Δύστυχε Ίμραχιλ!
Βλέπω τον πατέρα σου να τον πετάει στο λιθόστρωτο.
Βλέπω τον Ισίλ να τον ακολουθεί.
Εγώ;
Το μυαλό σου ήταν πάλι στα αναθεματισμένα σύννεφα. Τι τρέχει;
Ανυπομονούσα να βγω στη θάλασσα. Αυτό είναι όλο.
Εννέα μέρες ακόμα!
Τέσσερα χρόνια μετά τη Δοκιμασία της Θάλασσας, γινόμαστε αξιωματικοί.
Σε δέκα θα έχουμε δική μας διοίκηση.
-Οκτώ ακόμα για μένα. -Δεκαοχτώ ίσως.
Ισίλντουρ! Ήρθε η αδελφή σου.
Ήρθατε.
Μπέρεκ, αγόρι μου.
Κοίτα ποιος άφησε το σχέδιο για μια φορά.
Δεν χρειαζόταν να κάνεις τόσο δρόμο για να με δεις.
-Ισίλ, καπηλειό; -Όχι, πηγαίνετε σεις.
Έλα να μας βρεις μετά. Μην είσαι σαν τον αδελφό σου.
Μια ζωή μπορείς να 'σαι γεροντοκόρη.
Ή να 'μαι νέα.
Τι κάνεις εδώ; Πού είναι ο πατέρας;
Οι ακόλουθοι πιστεύουν ότι όταν πέφτουν τα πέταλα του Λευκού Δέντρου,
δεν είναι κάτι ασήμαντο,
όμως τα δάκρυα των ίδιων των Βάλαρ,
είναι ζωντανή υπενθύμιση ότι τα μάτια τους
και η κρίση τους είναι πάντα πάνω μας.
Το πιστεύεις αυτό;
Δεν είναι συνετό να ζει κανείς τη ζωή του
μαντεύοντας από σημάδια και οιωνούς.
"Ελέντιλ." Ασυνήθιστο όνομα.
Από τις δυτικές μας ακτές, δεν είναι;
Προέρχεται από εκεί.
Παρακαλώ πες μου, τι σημαίνει;
Αυτός που αγαπά τ' αστέρια.
Αυτή δεν είναι η μόνη μετάφραση, έτσι;
Στην αρχαία γλώσσα των Έλνταρ,
σημαίνει επίσης "φίλος των Ξωτικών".
Και είσαι; Φίλος των Ξωτικών;
Είμαι πιστός υπηρέτης του Νούμενορ.
Παρ' όλα αυτά, αν και τα Ξωτικά είναι ανεπιθύμητα στις ακτές μας
από τη βασιλεία του προπάππου του παππού μου,
επέλεξες να ανατρέψεις αυτό το δεδομένο. Γιατί;
Η θάλασσα την έφερε στον δρόμο μου.
Και η θάλασσα έχει πάντα δίκιο.
Η θάλασσα δεν μπορεί να διαπράξει προδοσία.
Με όλο τον σεβασμό, αντιβασιλέα,
δεδομένων των συνθηκών, έκανα αυτό που πίστευα ότι ήταν συνετό.
Αν, Ελέντιλ, αυτή είναι πράγματι η επιθυμία σου,
πρέπει να σου ζητήσω να μου κάνεις μια εξυπηρέτηση.
ΝΟΥΜΕΝΟΡ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΟΙ ΝΟΤΙΕΣ ΧΩΡΕΣ
Αυτά τα περάσματα φτάνουν μέχρι το Χόρντερν.
Ενδεχομένως και πιο πέρα.
Έτσι πρέπει να απέφυγαν τον εντοπισμό μας.
Προστατεύουν τους εαυτούς τους από το φως του ήλιου.
Ψάχνουν για κάτι.
Κάποιο είδος όπλου, ίσως;
Δεν ξέρω.
Όμως λεηλατούν το ένα χωριό μετά το άλλο,
μοχθούν κάθε νύχτα για να το βρουν για τον αρχηγό τους.
Οι Ορκ θα μιλούσαν γι' αυτό σχεδόν με λατρεία,
ακόμα και με ευλάβεια, αν οι Ορκ ήταν ικανοί για κάτι τέτοιο.
Φαίνεται ότι ο Μόργκοθ έχει διάδοχο.
"Άνταρ."
Γιατί οι Ορκ αναφέρονται στον αρχηγό τους με λέξη Ξωτικών;
Ο Σάουρον είχε πολλά ονόματα στις παλιές εποχές.
Ίσως να είναι ένα από αυτά.
Συμβαίνουν περισσότερα απ' όσα μπορούμε να δούμε.
Αν κάποιος από εσάς βρει μια ευκαιρία
για να δει πάνω από το χαράκωμα, να την αρπάξει.
Εντοπίστε την πλησιέστερη συστάδα,
κι όταν ο ήλιος είναι πιο δυνατός, θα δραπετεύσουμε.
Κι ένας από εμάς αν καταφέρει να γυρίσει,
θα επιστρέψουμε με ενισχύσεις
και θα σαρώσουμε τον εχθρό από αυτές τις χώρες σαν αλάτι από τραπέζι.
Ράψε τα χείλια και σκάβε, Ξωτικό!
-Οι ρίζες κλείνουν τον δρόμο μας. -Ξερίζωσέ τες.
Ξερίζωσε ολόκληρο το βρομόδεντρο!
Η κοπή ενός δέντρου θα επιβραδύνει την πρόοδό μας. Να κάνουμε κύκλο.
Δοκίμασέ το, Ξωτικό. Και θα φτιάξω χάρτη από την πλάτη σου.
Αυτό το δέντρο ξεπήδησε από τη γη πριν εσείς συρθείτε
από όποιο άθλιο μέρος μεγαλώσατε.
Κέρδισε τη θέση του σε αυτά τα εδάφη.
Ωραία, Ξωτικό.
Πολύ ωραία.
Έδειξες δύναμη.
Μόλις κέρδισες νερό για τον λόχο σου.
Μη φοβάσαι.
Σίγουρα διψάς.
Έτσι...
Δέντρο.
Ούνα χράβαν!
Εγώ θα το κόψω.
Εγώ θα το κόψω!
Άνιν άψενε...
Nα ενημερώσεις τον Φαραζόν ότι απέδρασε.
Τον ενημέρωσα την άλλη φορά.
Για έναν σκύλο.
Θα ήταν φρόνιμο να κλέψεις το ιστιοφόρο.
Αυτό το σκαφίδι ίσα που θα σε βγάλει απ' το λιμάνι.
Σε βεβαιώνω ότι είναι καλύτερο από το προηγούμενο πλεούμενό μου.
Παρ' όλα αυτά, δεν σε αφήνω να το πάρεις.
Η βασίλισσα μου ανάθεσε
να φροντίσω ώστε να μην προκαλέσεις άλλη αναταραχή.
Πιστεύω ότι το θεώρησε τιμωρία.
Οπότε εκείνη κι εγώ έχουμε κάτι κοινό τελικά.
Και οι δύο ευχόμαστε να μη με είχες φέρει εδώ.
Θα διακινδυνέψω με το σκαφίδι.
Αυτό δεν θα μου αφήσει άλλη επιλογή από το να καλέσω τους φύλακές σου.
Κι αν οι λέξεις δεν προλάβουν να βγουν απ' τον λαιμό σου;
Αν προλάβουν να βγουν,
θα σε αλυσοδέσουν πάλι στο παλάτι, ακόμα πιο μακριά από τον προορισμό σου.
Ποιος είναι ο θνητός που μου μιλάει λες κι έχει την παραμικρή ιδέα ποια είμαι;
Έχω μια κόρη με έξυπνο μυαλό κι έναν γιο με μυαλό σκόρπιο.
Τα μάτια σου μοιάζουν πολύ και με τα δύο.
Το τι έχω στο μυαλό μου και τι σκέφτομαι δεν σε αφορά καθόλου.
Οπουδήποτε είναι καλύτερα από εδώ, όπου με μισούν όσοι με βλέπουν.
Κάλεσε, λοιπόν, τους φύλακές σου ή φύγε από μπροστά μου.
Δεν σε μισούν όλοι, αρχόντισσα.
Μιλάς Ξωτικά;
Εκεί που μεγάλωσα, πολλοί τα μιλούν.
Ακόμα διδάσκεται στην Αίθουσα της Παράδοσής μας.
Ακόμα είναι σκαλισμένη σε αγάλματα σε όλη την πόλη, αν κοιτάξεις προσεκτικά.
Πόσο μακριά είναι η Αίθουσα της Παράδοσής σας;
Ένα τέταρτο της μέρας με τ' άλογο.
Τι είναι αυτό που γυρεύεις;
Είπες "άλογο";
Δεν υπάρχει άλλος στο νησί που να ξέρει αυτή την τέχνη καλύτερα από μένα.
Θα φτυαρίσω κάρβουνο αν χρειαστεί, θα σκίσω ξύλα,
θα φτιάξω άγκυρα της θάλασσας για σένα, δωρεάν,
πιο στιβαρή από καθετί άλλο που έχεις δει. Τι λες;
Ήρθα για να κάνω μια νέα αρχή.
Δώσε μου την ευκαιρία. Σε παρακαλώ.
Και δεν θα το ξεχάσω.
Έχεις γερή καρδιά, παλικάρι μου.
Αν δεν λάβεις το έμβλημα της συντεχνίας, δεν σφυρηλατείς ατσάλι στο Νούμενορ.
Αυτός είναι, έτσι;
Ο τύπος που ήρθε με το Ξωτικό;
Εσύ είσαι, έτσι;
Σίγουρα έτσι φαίνεται.
-Πώς σε λένε, είπαμε; -Εξαρτάται.
Εξαρτάται από τι;
Πόσο κοντά είμαστε.
Και πόσο κοντά είσαι με την Ξωτικιά;
Είσαι τυχερός, ταπεινέ άνθρωπε.
Ελεύθερος ταξιδεύεις στο νησί μας, τρως το φαγητό μας,
πίνεις τον ζύθο μας...
Τι θα πάρεις μετά;
Τα εδάφη μας; Την τέχνη μας;
Μην ξεχνάς τις γυναίκες σας.
Κοιτάξτε στόμα που το έχει.
Ίσως αυτός και η Ξωτικιά να μην είναι τόσο κοντά τελικά.
Στοιχηματίζω ότι θα προτιμούσε κάποιον από καλύτερη γενιά.
Έχεις δίκιο...
Να μαι.
Είμαι φιλοξενούμενος στο νησί σας,
και δεν σας έχω δείξει την παραμικρή ευγνωμοσύνη.
Τι λες γι' αυτό;
Κερνάω τους επόμενους γύρους!
Δεν είσαι τόσο κακός, ταπεινέ άνθρωπε.
Καλύτερα, λοιπόν, να αποσυρθώ,
όσο ακόμα έχεις καλή γνώμη για μένα.
Άνδρες, κυρίες, εις το επανιδείν!
Ταπεινέ άνθρωπε.
Νόμιζες ότι δεν θα το πρόσεχα;
Σκέφτηκα ότι άξιζε μια προσπάθεια.
Πάρ' το.
Δεν θέλω μπλεξίματα.
Κάπως αργά γι' αυτό, δεν είναι;
Πιστεύω πως ναι.
Σε παρακαλώ. Μην το κάνεις αυτό.
Γιατί όχι; Ταπεινέ άνθρωπε!
Πήγαινε.
Λέγε με Χάλμπραντ.
Από δω.
Γυρεύουμε οποιαδήποτε πληροφορία έχετε γι' αυτό.
Θα ρίξω μια ματιά.
Δεν είπες ότι η Αίθουσα της Παράδοσης δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον Έλρος.
Είναι αξιοθαύμαστη.
Φυσικά...
Ήξερες τον Έλρος.
Ένα ασυνήθιστο πνεύμα.
Αλλά ήμουν πάντα πιο κοντά με τον αδελφό του.
Αξιοθαύμαστο.
Σ' ευχαριστώ που με έφερες εδώ.
Ευχαρίστησε τον τελευταίο βασιλιά.
Χάρη σ' εκείνον δεν κατεδαφίστηκε αυτό το μέρος.
Ήταν πιστός στα Ξωτικά;
Είναι πιστός.
Τον απομακρύναμε από τον θρόνο γι' αυτό.
Λένε ότι τώρα περνά τις μέρες του στον πύργο.
Μια εξορία στο ίδιο του το βασίλειο.
Ορίστε.
Τι είναι αυτό;
Η αφήγηση ενός ανθρώπου που ελευθερώθηκε από το μπουντρούμι ενός εχθρού.
Σχεδίασε αυτό για να καταγράψει τη θέση του πύργου.
Μια στιγμή. Πρέπει να είμαι τυφλή.
Αυτό δεν είναι σίτζιλ.
Είναι ένας χάρτης των Νοτίων Χωρών.
Είναι όπως είπε ο Χάλμπραντ.
Και η επιγραφή;
Είναι η Μαύρη Ομιλία.
Μιλάει όχι μόνο για ένα μέρος, αλλά και για ένα σχέδιο.
Ένα σχέδιο με το οποίο θα δημιουργήσουν ένα δικό τους βασίλειο,
όπου το κακό όχι μόνο θα επιβιώνει, αλλά θα ευδοκιμεί.
Ένα σχέδιο που θα εφαρμοζόταν σε περίπτωση ήττας του Μόργκοθ...
Από τον διάδοχό του.
Γκαλάντριελ.
Είναι χειρότερα από ό,τι φανταζόμουν.
Τότε οι Νότιες Χώρες βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο.
Αν ο Σάουρον όντως επέστρεψε,
οι Νότιες Χώρες δεν είναι παρά μόνο η αρχή.
Κανείς δεν ξεστρατίζει.
Και κανείς δεν βαδίζει μόνος του.
Σωστά.
Κανείς δεν ξεστρατίζει.
Και κανείς δεν βαδίζει μόνος του.
Κανείς δεν ξεστρατίζει.
-Εμπρός. -Και κανείς δεν βαδίζει μόνος του.
Κανείς δεν ξεστρατίζει.
Και κανείς δεν βαδίζει μόνος του.
Κανείς δεν ξεστρατίζει.
Και κανείς δεν βαδίζει μόνος του.
Κανείς δεν ξεστρατίζει.
Και κανείς δεν βαδίζει μόνος του.
Οπότε δεν είναι καλύτερα.
Δεν μπορούμε να κουβαλήσουμε το κάρο χωρίς εσένα.
Θα μείνουμε πίσω.
Κανένας Μπράντιφουτ δεν έμεινε ποτέ πίσω.
Ξέρεις, από τότε που έχασα τη Ρόουζ,
ένιωσα σαν να έσπασαν οι ρόδες από κάτω μου.
Και μετά σε είδα στο γρασίδι.
Σε αυτό ακριβώς το ξέφωτο.
Ήσουν τόσο όμορφη εκείνη τη μέρα.
Και σε μια στιγμή,
ήξερα ότι θα γεράσω μαζί σου, Μάριγκολντ.
Θα φτάσουμε στο Άλσος.
Όλοι μας;
Όλοι μας.
Πώς;
Θα μείνω μπροστά από το καραβάνι.
Και έχουμε τη Νόρι.
Όχι! Κοίτα, μόλις αυτό το κορίτσι βάλει στο κεφάλι της κάτι,
τίποτα δεν τη σταματάει.
Αν ακουμπήσεις αυτό το βιβλίο,
ο Σάντοκ θα φτιάξει με το τομάρι σου καινούριες σελίδες!
Έχεις καλύτερη ιδέα; Η αποδημία θα γίνει αύριο.
Αν θες να τον βοηθήσεις να βρει τα αστέρια,
η ελπίδα μας είναι στο βιβλίο.
Δεν θέλω να τον βοηθήσω.
Είναι γίγαντας με απωθητικό χαρακτήρα, που δολοφονεί πυγολαμπίδες.
Ήταν ατύχημα.
Λέω ότι το λογικό είναι να τον προμηθεύσουμε τροφή,
να τον κατευθύνουμε σε χωριό και να του ευχηθούμε "καλό κατευόδιο".
-Δεν ανήκει εκεί. -Και πού ανήκει;
-Αυτό προσπαθώ να μάθω. -Γιατί είναι δικό σου πρόβλημα;
Γιατί να ριψοκινδυνέψεις γι' αυτόν περισσότερο απ' όσο έχεις ήδη;
Σκέφτεσαι με το μυαλό ή με την καρδιά.
Υπάρχει φρόνιμη σκέψη και ανόητη.
Αν δεν έχεις φρόνιμη σκέψη, δανείσου απ' τη δική μου.
Προτιμώ να δανειστώ χάρτες αστεριών από το βιβλίο.
Θα με βοηθήσεις ή προτιμάς να φανερώσω στη Μάλβα
ότι έβαλες τσουκνίδες στο βάλσαμο για τα πόδια της;
Θα κρατήσω τσίλιες.
Πήγαινε.
Δεν θα κάνεις τώρα την ομιλία σου, κύριε Μπάροους;
Ασφαλώς. Θα τη φέρω από το κάρο μου.
Καλή ιδέα, αυτό να κάνεις. Φέρ' την από το κάρο σου!
"Ξεκούραστα πόδια και γεμάτα κάρα";
Όχι...
"Γεμάτα κάρα και πιο γεμάτες κοιλιές."
Κύριε Μπάροους!
Τι είναι πάλι;
Απλώς όλοι περιμένουν.
Είσαι καλά;
Ναι. Σχεδόν τελείωσα.
Πόσο σου έχει μείνει;
Μόνο λίγο έμεινε;
Πες τους ότι είμαι σχεδόν έτοιμος.
Ζάλισα. Όχι! Εννοώ μάλιστα. Ναι. Όχι, εγώ...
Θα τους το πω τώρα, πάω αμέσως.
Ηρέμησε, και φάε λίγη πίτα με κάστανο.
Παράξενο κορίτσι, αυτό.
Αξιαγάπητοι, αξιότιμοι Τριχοπόδαροι.
Άλλη μία εποχή έχει περάσει σε αυτό το ξέφωτο,
αφήνοντάς μας με γεμάτα καρότσια και πιο γεμάτες κοιλιές.
Κάποιες πιο γεμάτες από τις πιο πολλές, για να είμαστε ειλικρινείς.
Τι άλλο...
Η σελήνη είναι πολύ γεμάτη,
γι' αυτό προσέχετε πού θα κάνετε τις κατεργαριές σας αργότερα.
Ολόκληρος ο καταυλισμός θα σας βλέπει. Και κανείς δεν το θέλει αυτό.
Χωρατά σας λέω.
Λοιπόν, πριν ξεκινήσουμε για το επόμενο ταξίδι μας,
να θυμηθούμε αυτούς από τις παλιότερες αποδημίες,
-που έμειναν πίσω. -Ναι, ναι.
Σε περίπτωση που κάποιος Τριχοπόδαρος μείνει πίσω σε αυτή την αποδημία,
θα τον κουβαλάμε πάντα μαζί μας
στις καρδιές μας και τις αναμνήσεις μας.
Στη ζωή, δεν μπορούσαμε να τους περιμένουμε.
Όμως εδώ, τώρα, καλωσορίζουμε στον κύκλο μας...
τον Μάιλς Μπραϊτάπλ.
Παγιδεύτηκε στα χιόνια του ορεινού περάσματος.
Σε περιμένουμε.
Τσανς Πράουντφελοου.
Γιάροου Πράουντφελοου.
Στραπ, Ντιούις,
Λίνσιντ Πράουντφελοου.
Τους πήρε κατολίσθηση μια βροχερή μέρα του χειμώνα.
-Σας περιμένουμε. -Σας περιμένουμε.
Ντάφοντιλ Μπάροους.
Λύκοι.
-Σε περιμένουμε. -Σε περιμένουμε.
Ντρούντα Μπάμπελι. Έφαγε ολοκίτρινα μούρα.
Σε περιμένουμε.
Μπλόβο Μπόλτζερμπακ.
Μέλισσες.
Όλοι τον αγαπούσαμε, αλλά ήταν ένας βλάκας.
Σε περιμένουμε.
Μα Χάμπλι. Έφτιαχνε ένα γλυπτό...
Σε περιμένουμε.
Νόρι;
Είπες ψέματα, έκλεψες,
έφερες έναν επικίνδυνο ξένο ανάμεσά μας.
Και είπε ψέματα.
-Το είπε ήδη αυτό. -Ε, λοιπόν, είπε.
Μα όχι, είχε χαθεί. Πονούσε.
Τι έπρεπε να κάνω; Να τον άφηνα εκεί;
Πρέπει να το παραδεχτείς, Σάντοκ, ότι είναι αρκετά ασυνήθιστο.
Έχεις ακούσει να λένε για πλάσματα να πέφτουν από τ' αστέρια;
Έχω ακούσει για πλάσματα που μεταμορφώθηκαν σε αστέρια.
Ποτέ το αντίστροφο.
Είναι πολύ ανησυχητικό.
Τι γίνεται με τ' αστέρια σ' εκείνη τη σελίδα;
Τι γράφει ότι σημαίνουν;
Τίποτα. Οι σελίδες είναι καμένες. Δεν έκανες τον κόπο να τις διαβάσεις;
Νόμιζα ότι θα είχαμε χρόνο μετά.
Ποιοι θα είχατε;
Κανένας. Μόνον εγώ. Είναι δικός μου φίλος.
Δεν χρειαζόμαστε φίλους, κορίτσι μου.
Πρέπει να επιβιώσουμε.
Χωρίς φίλους, γιατί να επιβιώνουμε;
"Καλοί μικροί Τριχοπόδαροι, μην ξεστρατίζετε, αποφύγετε κάθε κίνδυνο."
Αλίμονο μην εξερευνήσουμε κάτι καινούριο!
Έλανορ Κέλαμαρκ Μπράντιφουτ!
Η παράδοσή μας μας κράτησε ζωντανούς χίλια χρόνια.
Οι νόμοι μας είναι ξεκάθαροι.
Όποιος Τριχοπόδαρος τους παραβεί θα πρέπει να αποδιωχτεί.
Οι νόμοι μας είναι ξεκάθαροι, πράγματι. Αλλά...
Η δις Μπράντιφουτ είναι νέα.
Έχει τρίχες να μεγαλώσουν στα πόδια της και μυαλό ανάμεσα στ' αφτιά της.
Αύριο αναχωρούμε όπως σχεδιάσαμε.
Το κάρο των Μπράντιφουτ θα είναι μαζί μας.
Στο τέλος του καραβανιού.
-Στο τέλος; -Στο τέλος.
Για στάσου μια αχτίδα, Σάντοκ.
Πρέπει να μιλήσουμε γι' αυτό.
Εννοείς στο τέλος του τέλους ή εννοείς στη μέση του τέλους;
Εννοώ στο τέλος.
Είναι σαν να γράφεις τ' όνομά μας στο κατάστιχο με αυτούς που έμειναν πίσω.
Υπάρχει λόγος που ήρθε σε μας.
Ειλικρινά, Νόρι.
Βλέπεις κάποιο πεπρωμένο σε αυτό;
Πιστεύεις ότι τα αστέρια άπλωσαν τα χέρια τους και σε άγγιξαν;
Πιστεύεις ότι είσαι ξεχωριστή; Ένα παιδί είσαι.
Ξέρω πως δεν είμαι ξεχωριστή.
Ξέρω ότι είμαι μια μικρή Τριχοπόδαρη σε έναν τεράστιο κόσμο.
Όμως αυτός είναι ξεχωριστός.
Το νιώθω.
Αγαπημένο μου κορίτσι.
Πάντα η καρδιά σου έμοιαζε με του πατέρα σου.
Μα το ψηλότερο στάχυ είναι αυτό που κόβεται.
Καιρός να τα μαζεύουμε.
Ωχ, όχι!
-Θα πεθάνεις, βασίλισσα! -Όχι!
-Όχι! Γκαλάντριελ! -Σε κατατρόπωσα!
Όχι!
Πάρε κι αυτή!
Γκαλάντριελ;
Η Γκαλάντριελ; Η Μάστιγα των Ορκ;
Δεν έχει σημασία τίνος μάστιγα είναι. Γιατί βρίσκεται στο Νούμενορ;
Περιμένει ένα πλοίο για τη Μέση Γη.
Η αντιβασιλέας με προήγαγε σε αρχιπλοίαρχο ώστε να την παρακολουθώ.
Έφερες ένα Ξωτικό, και η Μίριελ σε προήγαγε;
Ποιος θα τη συνοδεύσει πίσω;
Γυρεύεις προαγωγή, δόκιμε;
Σε εννέα μέρες η Δοκιμασία της Θάλασσας.
-Πες του. -Είσαι έτοιμος;
Δυστυχώς οι βόρειοι συγγενείς μας έλαβαν το θάρρος
να προσκαλεστούν σε μια γιορτή για να σε ξεπροβοδίσουν.
-Σε ενοχλεί αυτό; -Σκέφτομαι να το αναβάλω.
-Να το αναβάλεις; -Μόνο για μία εποχή, ίσως.
Το ήξερες αυτό;
Τον ακούω πού και πού, οπότε ναι, είχα τις υποψίες μου.
Και δεν μου το είπες;
-Απλώς το σκέφτομαι. -Μίλησα στην Εάριεν.
Έχω σκοτούρες τελευταία, πατέρα.
Είναι τραγικό; Ο Ανάριον μου είπε ότι το ανέβαλλες δύο φορές...
Τι σχέση έχει ο αδελφός σου μ' αυτό;
-Καμία. -Κάτι περισσότερο από καμία.
Ευχαριστώ.
Καλοί θεοί.
Θα σου πω ό,τι είπα σ' αυτόν.
Δεν υπάρχει τίποτα για μας στις δυτικές μας ακτές.
Το παρελθόν είναι νεκρό.
Προχωράμε μπροστά ή πεθαίνουμε μαζί του.
Λες να ήταν εύκολο να πείσω τον εκπαιδευτή ότι είσαι έτοιμος για την αποστολή;
Δεν σου το ζήτησα ποτέ.
Ναι, όταν καβγάδισες με τους φρουρούς της βασίλισσας.
-Αυτοί άρχισαν! -Σε έδιωξαν από την εκπαίδευση.
Δεν έφταιγα εγώ!
-Ο Ισίλ έχει δίκιο, δεν ήταν... -Δεν μιλούσα σε σένα!
-Με συγχωρείς, πλοίαρχε. -Τι;
Μήνυμα για τη θυγατέρα σου, την Εάριεν.
Ξέρω ότι έχεις αμφιβολίες, γιε μου.
Αλλά δεν μπορείς να πιστέψεις ότι πασχίζω μόνο για το συμφέρον σου;
Τα νερά αυτού του κόσμου μπορούν να θεραπεύουν και τις πιο βαθιές πληγές.
Όπως θεράπευσαν τις δικές σου;
Σε εννέα μέρες, όταν αρχίσει η Δοκιμασία της Θάλασσας και το πλοίο αναχωρήσει,
θα είσαι κι εσύ πάνω.
-Πατέρα. -Τι συμβαίνει;
Έγινα μαθητευόμενη.
Με δέχτηκαν στη συντεχνία των χτιστών.
Πώς; Νόμιζα ότι η συντεχνία δεν αναιρεί μια απόφαση.
Ο Ισίλντουρ με έπεισε να κάνω ξανά αίτηση.
Ο Ισίλντουρ σε έπεισε;
Πώς πάει η αναζήτηση της γαλήνης;
Καλύτερα απ' ό,τι περίμενα.
Τι συνέβη;
Διαφωνία για μια γυναίκα.
Χάλμπραντ.
Μην αρχίζεις.
Δεν ανήκεις σε αυτό το νησί.
Αν κάποιος από μας δεν ανήκει εδώ, Ξωτικό, αυτή είσαι εσύ.
Δεν είμαι τόσο βέβαιη γι' αυτό πλέον.
Για ένα πράγμα, όμως, είμαι βέβαιη.
Είσαι κάτι περισσότερο από ό,τι ισχυρίζεσαι.
Βρήκα αυτό στην Αίθουσα της Παράδοσης.
Αυτό είναι αστείο. Βρήκα αυτό σε έναν πεθαμένο.
Σκέφτηκα ότι το σχέδιο μου ταίριαζε.
Πολλούς αιώνες πριν,
ένας άνδρας που έφερε αυτό το σημάδι
ένωσε τις διασκορπισμένες φυλές των Νοτίων Χωρών κάτω από ένα λάβαρο.
Το λάβαρο που μπορεί να τις ενώσει πάλι σήμερα.
Ενάντια στο κακό που θέλει τώρα να διεκδικήσει τα εδάφη τους.
Τα εδάφη σου, Χάλμπραντ.
Ο λαός σου δεν έχει βασιλιά, διότι εσύ είσαι ο βασιλιάς.
Περίεργο να το λες σε κάποιον μέσα σε κλουβί.
Ένα κλουβί που σε κλείδωσαν επειδή φόρεσες τα κουρέλια των ταπεινών.
Και η πανοπλία που θα έπρεπε να στηρίζεται στους ώμους σου
βαραίνει την ψυχή σου.
Πρόσεχε, Ξωτικό.
Ο κληρονόμος αυτού του σημαδιού δεν κληρονομεί μόνο το αξίωμα.
Διότι ο πρόγονός του έδωσε όρκο αίματος στον Μόργκοθ.
Δεν είμαι ο ήρωας που αναζητάς.
Διότι η οικογένειά μου ήταν εκείνη που έχασε τον πόλεμο.
Η δική μου ήταν εκείνη που τον κήρυξε.
Η δική μας συνάντηση δεν ήταν τυχαία.
Ούτε μοίρα, ούτε πεπρωμένο,
ούτε άλλη λέξη των ανθρώπων για τις δυνάμεις
μπορούν να τις ονοματίσουν καταλλήλως.
Η συνάντησή μας ήταν έργο κάτι σπουδαιότερου.
Πρέπει να το δεις.
Εγώ βλέπω μια Ξωτικιά που δεν θηκώνει το σπαθί της.
Έλα μαζί μου στη Μέση Γη.
Μαζί θα λυτρώσουμε και τις δυο γενιές μας.
Πώς;
Έχεις παγιδευτεί σε αυτό το νησί.
Και σου λείπει ακόμα ένας στρατός.
Όλα αυτά πρόκειται ν' αλλάξουν.
Έφτασε, πατέρα.
Η στιγμή που φοβόμασταν.
Έφτασε το Ξωτικό.
Εμπρός! Σπρώξτε!
Προχώρα, Πόπι, θα μείνεις πίσω.
Δώσε μου μια στιγμή να ξαναβρώ την ανάσα μου.
Πίσω!
Φίλος.
Αυτό είναι.
Έτσι θα προλαβαίνουμε τους άλλους, όλοι μας.
Μας βοηθάει και τον βοηθάμε.
Μπορούμε, μαμά; Μπορούμε να τον πάρουμε μαζί;
Αμολήστε το ουάργκ!
Ελευθερωθείτε!
Αρόντιρ!
Άνο!
Όχι!
Σταθείτε!
Φέρτε τον στον Άνταρ.
Άνταρ!
Υποτιτλισμός: Γιώργος Λυκούδης
Επιμέλεια: Γιώργος Μικρογιαννάκης