ANG NAKARAAN
Patay na siya! Tara na!
Ano'ng...
Ayun na siya...
Siya nga pala, saan ka ba galing?
Tulungan daw natin siyang hanapin ang mga bituin.
Nori?
Tungkulin kong bumalik sa Middle-earth.
Hindi mga Elf ang nagpaalis sa akin mula sa bansa ko. Mga Orcs iyon.
Tanda ba iyan ng hari ng mga tao mo?
Walang hari ang mga tao ko.
Binubuwag na ang mga malalayong bantay.
Huling sulyap?
Marami nang bago, Tagapagbantay.
Pero mga taong naninirahan dito, hindi.
Dumadaloy sa ugat nila ang dugo ng mga kumampi kay Morgoth.
-May humukay nito. -Hindi mga tao ang gumawa nito.
Magpatuloy lang kayo.
Ikaw diyan! Iangkla mo siya.
Ihagis mo siya kasama ng iba.
Ikaw ang maghagis sa kanya. Babad na ako sa araw kahapon.
Mananatili ka sa arawan hanggang magkulay uling ka kung gusto iyon ni Adar.
Para ito kay Adar. Hindi para sa iyo!
Para kay Adar.
Tapos na ang pahinga, batugan.
Hukay na.
Buhay siya.
Mga tagapagligtas o manghuhuli ang mga may-ari ng barko?
Wala iyang lason, kung iyon ang inaalala mo.
Kung meron, hindi pang-tao.
Isa sa mga Eldar. Nasa barko ko?
Kakaibang alon talaga.
Ano'ng barko ito?
Wag mag-alala. Tungkulin kong ihatid ka sa mga mas nakakataas sa akin.
Sila ang sasagot sa mga tanong mo, hindi ako.
Saan tayo patungo?
Tingnan mo. Malapit na tayo.
Malapit saan?
Sa bayan namin.
Ano'ng lugar ito?
Isang lugar lang ang naiisip ko.
Ang Lupain ng Bituin.
Ang pinakakanluran sa daigdig ng mga tao.
Ang Islang-Kaharian ng Númenor.
Maghanda nang dumaong!
-Elf ba iyon? -Wala akong nakita...
Kailan pa nagtayo ang mga Taong tulad ko ng mga kahariang ganito?
Hindi mo katulad ang mga Taong ito.
Noong Dakilang Digmaan, kumampi ang mga ninuno mo kay Morgoth.
Kumampi ang mga taong ito sa mga Elf.
Bilang gantimpala, ipinagkaloob ng Valar islang iio,
na labis nang nagbago mula noon.
Nakakakita ba ako ng pagka-inggit?
Hindi ako naiinggit.
Nalulungkot ako.
Dati, malayang nakakapunta ang mga Elf sa islang ito.
Parang magkakapamilya kami.
Nagbabahagian ng mga kaloob at kaalaman.
Ano'ng nangyari?
Nagsimula kaming itaboy ng Númenor.
Kalaunan, tinalikuran na nila kami.
Bakit?
Malalaman na natin ngayon.
Magpatuloy kayo.
Di mo nanaising maligaw rito nang walang kasama.
Isama mo ito sa iba.
Masyadong mainit
Maging pasensyoso.
Mga mamamayan tayo ng Númenor.
Iminumungkahi kong isantantabi ang kasaysayan at magpakita ng pagtitimpi.
Subukan nating huwag galitin ang mga taong ito.
Kapitan. Abala ang Reyna Rehente.
Si Tagapayong Pharazôn naman, iminumungkahi kong...
Lumuhod ka.
Walang lumuluhod sa Númenor.
Patawad.
Magsalita ka, Elf.
Magpakilala kayo.
Ako si Galadriel ng Noldor.
Anak ng Gintong Sambahayan ng Finarfin.
Komandante ng Hilagang Hukbo ng Mataas na Haring si Gil-galad.
Ako si Halbrand.
Mula sa Katimugan.
Isang Tao at Elf na magkasama?
May mga nangyari.
Nagkataon lang kaming magkasama. Nagkakilala kami sa karagatan.
Ang inyong kapitang ito, ay iniligtas kami mula sa kamatayan.
Ang hinihiling lang namin sa Númenor ay magpatuloy sa pagkaawa nito
at payagan kaming lumayag patungong Middle-earth.
Ilang henerasyon na mula nang payagan ang barko
ng Númenor na maglayag para sa kapakanan ng isang Elf.
Ang mga Elves ang dahilan kung bakit iginawad ang islang ito sa inyo.
Siguro naman mapagbibigyan ang ilang mga kahoy at timon.
Walang iginawad sa mga ninuno namin.
Binayaran nila ang islang ito gamit ang dugo ng kanilang lahi.
Ang ibig sabihin ng Elf...
Kung dugo ang kapalit para makapaglayag, babayaran ko iyon.
Pero aalis ako, sa anumang paraan.
Ikinalulugod kong subukan mo.
Di ko kailangang malugod ka sa akin.
At malapit na ring maubos ang pagkalugod ko sa iyo.
-Mga guwardiya! -Mga kaibigan.
Para sa akin, tila magdudulot ng ilang komplikasyon ang pag-alis namin.
Baka mas makakabuti kung mananatili kami...
-Manatili? -Sapat na araw lang, mahal kong Reyna,
para mapag-isipan mo at ng iyong mga tagapayo ang hiling namin.
Mga ilang araw, marahil?
Tatlong araw. At mananatili lang sa paligid ng palasyo ang Elf.
Hindi ako magiging bilanggo.
Mas nais ko pang lumumpo ng kabayo
kaysa ikulong ang dakilang komandante ng mga Hilagang Hukbo.
Kaya, magiging panauhin ka ng Númenor.
Kapitan...
Maraming salamat.
"Mahal kong Reyna?"
Narito parin ang Katimugan sa loob ng tatlong araw.
Pero ang mga tao nito?
Tingnan mo ang paligid. Paraiso dito.
Puno ng oportunidad.
Inaasahan mong tumalon ako kasama mo pabalik ng pugon?
Tumalon ka sa laot para sumagip ng isang buhay
Nais kong sumagip ng marami.
Napakatagal ko nang nag-aasam ng kapayapaan kaysa sa alam mo.
Pakiusap, para sa ating dalawa, hayaan mong mapanatili ko ito.
Baka makabuti rin sayo ang kaunting kapayapaan
Pero magkagayon man...
wag kang magsimula ng mga panibagong away.
Mainam kung lulutasin agad ang bagay na ito.
Iisang Elf lang siya.
Pwedeng magsimula ang pagguho sa isang bato.
Ayaw nating magkagulo ulit tulad noong panahon ng tatay mo.
Magkuwento ka ukol sa kapitan.
Elendil ang pangalan niya.
Mula sa isang lahing maharlika, ngayon, isang Bantay-Dagat na may anak na lalaki,
kung tama ang alaala ko, nakatakda rin siyang maglingkod.
Hila!
Sabay-sabay!
Hila!
Dapat mas mabilis ka pang maglayag kung gusto mong maging bantay ko!
Sige pa, mga kadete!
Sabay-sabay!
Isildur...
Isildur!
Sinumang kadeteng matatangap na Bantay-Dagat
ay hindi lang magiging tagapagtanggol ng Númenor.
Huwag iyan!
Imrahil!
Sa kaliwa! Ibaling ninyo sa kaliwa!
Valandil! Ontamo!
Tulong! Hila!
Magtulungan kayo, mga kadete! Sige pa!
Wala nang mas malupit na panginoon kaysa sa dagat.
Laging tama ang dagat!
Kawawang Imrahil.
Malamang na ihahagis siya ng tatay niya sa batuhan.
Suwerteng hindi niya kasama si Isil.
Ako?
Buong araw kang nananaginip nang gising. Ano'ng iniisip mo?
Nasasabik lang akong maglayag. Iyon lang.
Siyam na araw na lang. Siyam na araw!
Papasa sa Pagsubok ng Dagat, at sa apat na taon, opisyal na.
Sampung taon pa, komandante na ako.
-Walo sa akin. -Bakang labingwalo.
Isildur! Narito ang kapatid mong babae.
Nandyan ka pala.
Mahal kong Berek.
Mukhang nagpahinga ka sa pagguhit.
Di mo kailangang pumunta rito para makita lang ako.
-Isil, inom tayo? -Hindi, kayo na lang.
Sunod ka sa amin. Wag mong gayahin ang kapatid mo.
Saka ka na magpakamatandang dalaga.
O maging dalaga.
Bakit ka narito? Nasaan si Tatay?
Naniniwala ang Mananampalataya na kapag bumagsak ang mga talulot ng Puting Puno,
hindi iyon pangkaraniwan,
ngunit mga luha mismo ito ng mga Valar.
Isang buhay na paalala na ang kanilang mga mata
at paghahatol ay laging napapasaatin.
Naniniwala ka ba roon?
Sa karanasan ko po, di mainam na mabuhay
nang umaasa sa mga tanda at babala.
"Elendil." Hindi pangkaraniwang pangalan.
Mula sa mga kanlurang baybayin, di ba?
Doon po ito nagmula.
Ano'ng ibig sabihin nito?
Isang nagmamahal sa mga bituin.
Hindi lang iyon ang salin nito, tama?
Sa sinaunang wika ng mga Eldar,
ibig sabihin ay "kaibigan ng Elf."
At ikaw ba ay? Kaibigan ng mga Elf?
Isa akong matapat na tagapaglingkod ng Númenor.
At kahit, di tinatanggap ang mga Elves sa dalampasigan namin
mula noong paghahari ng lolo sa tuhod ng aking lolo,
pinili mong labagin ang patakarang iyon. Bakit?
Ang dagat ang naglagay sa kanya sa aking landas
At laging tama ang dagat.
Hindi nakakapagtaksil ang dagat.
Mawalang-galang na, Reyna,
sa mga pangyayari, ginawa ko lang ang pinaniwalaan kong makakabuti.
Elendil, kung iyan talaga ang gusto mo,
kung gayon may ipapagawa ako sa iyong serbisyo.
Aabot sa Hordern ang mga lagusang ito.
Maaaring lumagpas pa.
Ganito siguro sila nagtago para di matuklasan.
At para maprotektahan sila sa sinag-araw.
May hinahanap silang kung ano.
Isang uri kaya ng sandata?
Hindi ko alam.
Pero ginagalugad nila ang mga nayon,
gabi-gabing naghahanap nito para sa kanilang pinuno.
Para ngang sinasamba ito ng mga Orcs,
ipinagpipitagan pa nga, kung magagawa iyon ng mga Orcs.
Tila may kapalit na si Morgoth.
"Adar."
Bakit sa salitang Elvish ang tawag ng mga Orcs sa pinuno nila?
Sinasabing, maraming pangalan si Sauron noong lumang panahon
Maaring isa ito sa mga iyon.
Mas maraming pangyayari dito kaysa sa nakikita natin.
Sa unang pagkakataong magkaroon kayo
na makita ang nasa itaas ng trinsera, gawin nyo.
Hanapin ang malapit na mga puno,
kapag pinakamataas na ang tirik ng araw, tatakas tayo dito.
Kahit isa lang sa atin ang makauwi,
makakabalik tayo nang may hukbo
at lalampasuhin natin ang mga kaaway dito na parang asin sa lamesa.
Manahimik ka at maghukay, Elf!
-Nakaharang ang mga ugat sa daraanan. -Hatakin ninyo!
Hatakin ninyo ang buong bwiset na punong yan!
Pababagalin nito kami kapag pinabagsak ang puno. Iikot na lang tayo.
Subukan mo, Elf. At gagawin kong mapa ang likod mo.
Sumibol na sa lupa ang punong ito bago ka pa natutuong gumapang
mula sa masamang lupalop ka man lumaki.
Bahagi na ito ng mga lupaing ito.
Mabuti, Elf.
Napakabuti.
Nagpakita ka ng lakas.
Dahil diyan, bibigyan namin ng tubig ang grupo mo.
Huwag kang matakot.
Tiyak na nauuhaw ka.
Hayan...
Ang Puno.
Sinumpa kang Halimaw! Sinumpa ka!
Puputulin ko ito.
Puputulin ko ito!
Pakiusap patawarin mo ako...
Sabihin mo kay Pharazôn na nakatakas siya.
Akong nagsabi noong huli.
Aso iyon.
Mas mainam nakawin ang kalahating layag.
Hindi ka makakalabas ng daungan sa bangkang iyan.
Tinitiyak kong mas mabuti pa iyan kaysa sa huling nasakyan ko.
Kahit na. Hindi kita mapapayagan.
Inatasan ako ng Reyna
na tiyaking hindi ka na makapanggugulo pa.
Tingin niya siguro dito ay parusa.
Kung ganoon may isa pala kaming pagkakatulad.
Iniisip naming sana, di mo ako dinala rito.
Susubukan ko ang kapalaran ko sa bangka.
Wala akong magagawang pagpilian kundi tawagin ang mga bantay mo.
Paano kung hindi mo na iyon mabigkas?
Sakaling nagawa ko,
ibabalik ka sa palasyo nang nakakadena, lalong malayo sa pupuntahan mo.
Sino ang taong ito na kumakasusap sa akln na para bang kilala niya talaga ako?
May anak akong babaeng mabilis tumakbo, at isang lalaking parang bulag tumakbo.
Labis na katulad ng mga mata mo ang sa kanila.
Wala kang pakialam kung saan at paano ako tatakbo.
Mas ayos pa kahit saan maliban dito, kung saan galit sa akin ang lahat.
Kaya tawagin mo ang mga bantay mo, o umalis ka sa harapan ko.
Hindi galit sa iyo ang lahat, binibini.
Marunong kang mag-Elvish?
Maraming nagsasalita nito sa kinalakhan ko
Itinuturo ito sa aming Bulwagan ng mga Alamat.
Nakaukit ito sa mga rebulto sa lungsod, kung titingnang mabuti.
Nasaan ang inyong Bulwagan ng mga Alamat?
Mga anim na oras sa kabayo.
Ano ang hinahanap mo?
Sinabi mo bang "kabayo"?
Wala nang sinuman sa islang ito ang mas mahusay kaysa sa akin.
Magpapala ako ng uling kung kailangan, magsisibak ng kahoy.
Gagawa ako ng angkla na libre para sa iyo,
mas matibay kaysa sa anumang nakita mo na. Paano na?
Narito ako para magsimulang muli.
Bigyan mo sana ako ng pagkakataon.
At 'di ko iyon malilimutan.
Malakas ang loob mo, bata.
Pero kung wala kang medalyon ng kapisanan, di ka puwedeng magpanday sa Númenor.
Siya iyon, hindi ba?
Yung naglayag kasama ng Elf?
Ikaw iyon, hindi ba?
Mukhang ganoon na nga.
-Ano'ng pangalan mo ulit? -Depende.
Depende sa ano?
Kung gaano tayo magkalapit?
At gaano kayo kalapit ng babaeng Elf?
Sunod-sunod ang swerte mo, hampas-lupa.
Malayang magtungo rito, kinakain ang pagkain namin...
iniinom ang alak namin...
Ano ang susunod mong kukunin?
Aming lupain? Mga kalakal namin?
Wag kalimutan ang mga babae n'yo
Tignan mo kung paano magsalita ito
Baka di talaga sila ganoon magkalapit ng babaeng Elf.
Pustahan, mas gusto niya ang mas maganda ang lahi.
Tama ka nga...
Narito ako.
Isa akong panauhin sa isla ninyo,
at di ako nagpakita sa inyo ni katiting na pasasalamat.
Ganito na lang kaya?
Libre ko ang ilang inumin ninyo!
Ayos ka rin pala, hampas-lupa.
Kung ganoon, mainanam nang magpaalam,
habang mabuti pa ang tingin ninyo sa akin.
Mga ginoo, mga binibini, paalam!
Hoy, hampas-lupa.
Sa tingin mo, di ko talaga mapapansin?
Parang, naisip kong lang namang subukan.
Kunin mo na.
Ayaw ko ng anumang gulo.
Huli na para diyan, hindi ba?
Sa palagay ko nga.
Pakiusap. Huwag ninyong gawin ito.
Bakit hindi? Hampas-lupa!
Sige.
Halbrand ang itawag mo sakin.
Banda rito.
Naghahanap kami ng anumang impormasyon tungkol dito.
Titingnan ko.
Hindi mo sinabing si Elros pala ang nagtayo sa Bulwagan ng mga Alamat.
Kahanga-hanga iyon.
Siyempre naman...
Kilala mo si Elros.
Hindi karaniwang espiritu.
Pero mas malapit ako sa kapatid niyang lalaki.
Kahanga-kanga.
Salamat sa pagdadala sa akin dito.
Salamat sa huling hari.
Dahil sa kanya kaya hindi pa ginigiba ang lugar na ito.
Naging tapat siya sa mga Elves?
Tapat pa rin.
Pinababa namin siya sa trono dahil doon.
Sabi nila, buong araw lang siyang namamalagi sa tore.
Isang destyero sa sariling kaharian.
Heto.
Ano ito?
Ang ulat ng isang taong espiya na nakuha sa piitan ng kalaban.
Iginuhit niya ito. Para maitala ang lokasyon ng tore.
Sandali lang. Tila bulag yata ako.
Hindi ito simbolo.
Mapa ito ng Katimugan.
Tulad ng sinabi ni Halbrand.
At ang nakasulat?
Wikang Itim ito.
Hindi lugar ang tinutukoy nito, kundi isang plano.
Isang planong lumikha ng sarili nilang kaharian,
kung saan hindi lang maghahari ang kasamaan, ngunit lalago.
Isang planong ipapatupad sakaling matalo si Morgoth...
Ng kanyang kapalit.
Galadriel.
Mas malala ito kaysa sa inaakala ko.
Kung gayon nasa matinding panganib ang Katimugan.
Kung nagbalik na nga talaga si Sauron,
simula pa lang ang sa Katimugan.
Walang magpapagala-gala.
At walang mag-iisa.
Tama iyan.
Walang magpapagala-gala.
At walang mag-iisa.
Walang magpapagala-gala.
-Sige. -At walang mag-iisa.
Walang magpapagala-gala.
At walang mag-iisa.
Walang magpapagala-gala.
At walang mag-iisa.
Walang magpapagala-gala.
At walang mag-iisa.
Walang magpapagala-gala.
-Kaya hindi ito mas maganda. -At walang mag-iisa.
Walang magpapagala-gala.
At walang mag-iisa.
Walang magpapagala-gala.
Hindi namin madadala ang kariton nang wala ka.
Maiiwan nila tayo.
Walang Brandyfoot na iniwan kailanman.
Alam mo, nang mawala sa akin si Rose,
parang nawalan na ako ng gana sa buhay.
Pero nang makita kita sa damuhan.
Dito mismo sa siwang na ito.
Napakaganda mo noong araw na iyon.
At sa isang iglap,
alam ko nang tatanda akong kasama ka, Marigold.
Aabot tayo sa Kakahuyan.
Tayong lahat?
Tayong lahat.
Paano?
Mananatili ako sa harapan ng karabana.
At kasama natin si Nori.
Hindi! Makinig ka, kapag nagtuon ang babaeng iyon,
walang makakapigil sa kanya.
Kapag hinawakan mo ang aklat,
gagawing mga pahina ni Sadoc ang balat mo!
May mas maganda kang ideya? Bukas na ang migrasyon.
Kung gusto mo siyang tulungan,
pag-asa natin yung nasa aklat.
Ayaw ko siyang tulungan.
Isa siyang higanteng mabilis magalit, na pumapatay ng mga alitaptap.
Aksidente iyon.
Ang pinakamainam na gawin ay bigyan siya ng pagkain,
ituro ang pinakamalapit na nayon ng mga tao, at magpaalam.
-Hindi siya nababagay roon. -Saan kung ganoon?
-Iyon ang sinusubukan kong malaman. -Bakit mo pinoproblema iyon?
Bakit mo pa isasapanganib ang buhay mo para sa kanya?
Iba ang naiisip sa nadarama.
May sentido komun at kamangmangan.
Kung naubos mo na yung una, papahiramin kita ng sa akin.
Mabuting manghiram ng ilang mapang bituin sa aklat.
At tutulungan mo ako dito. O hahayaan mong masabi ko kay Malva na
ikaw naglagay ng damong apoy sa pamahid niya.
Magbabantay ako.
Sige.
Inaayos mo dapat ngayon ang talumpati mo, Mr. Burrows?
Oo. May kukunin lang ako sa kariton ko.
Magandang ideya. Gawin mo yan. Kunin mo sa kariton mo!
"Mga nagpapahingang binti at punong kariton"?
Hindi...
"Mga punong kariton at mas busog na tiyan."
Mr. Burrows!
Ano naman ngayon?
Wala po, kaya lang, naghihintay na ang lahat.
Ayos ka lang ba?
Oo na. Malapit nang matapos.
Gaano ka pa katagal?
Sandali na lang?
Sabihin mo lang na malapit na.
Kanan. Hindi! Kaliwa pala. Opo. Hindi, ako...
Sasabihin ko na po agad ngayon.
Huminahon ka, at kumain ng pie na kastanyas.
Kakaibang babae iyon.
Pinakamababait at pinakamararangal na Harfoot.
Isa na namang panahon ang lumipas sa kakahuyan,
kaya meron tayong mga punong kariton at mas punong tiyan.
Mas puno ang ilan kaysa sa iba, kung magpapakatotoo tayo.
Ano pa ba...
Bilog na bilog ang Buwan,
kaya mag-ingat kayo kung makikipag-anuhan kayo mamaya.
Kitang-kita kayo ng buong kampo. At walang may gusto no'n.
Nagbibiro lang ako.
At ngayon, bago natin simulan ang ating susunod na paglalakbay,
alalahanin natin ang mga naiwan nitong
-huli nating migrasyon. -Tama, tama.
At kung may sinumang Harfoot na maiiwan sa migrasyong ito,
dadalhin din natin sila
sa ating mga puso at alaala.
Sa buhay, wala tayong magagawa para sa kanila.
Pero dito, ngayon, tinatangap natin sila sa ating gitna...
Miles Brightapple.
Naipit sa mga niyebe sa landas sa bundok.
Hihintayin ka namin.
Chance Proudfellow.
Yarrow Proudfellow.
Strap, Dewis,
Linseed Proudfellow.
Natabunan ng guho noong maulang araw ng taglamig.
-Hihintayin ka namin -Hihintayin ka namin
Daffodil Burrows.
Mga lobo.
-Hihintayin ka namin -Hihintayin ka namin
Druda Bumbelly. Kumain siya ng dilaw na sinag-araw na berries.
Hihintayin ka namin.
Blovo Bolgerbuck.
Mga bubuyog.
Minahal natin siya, pero ang tanga niya.
Hihintayin ka namin.
Ma Hambley. Lumililok ng eskultura...
Hihintayin ka namin.
Nori?
Nagsinungaling ka, nagnakaw,
nagdala ng mapanganib na tagalabas sa grupo natin.
At nagsinungaling siya
-Sinabi na niya iyon. -Pwes, totoo naman.
Pero, hindi, naliligaw siya. At sugatan.
Ano'ng dapat kong gawin? Hayaan lang siya doon?
Aminin mo, Sadoc, medyo pambihira nga iyon.
May narinig ka na bang nilalang na nahulog mula sa mga bituin?
May narinig akong mga nilalang na naging mga bituin.
Hindi ang kabaligtaran.
Nakakabagabag ito.
Pero ang mga bituin sa pahinang iyan?
Ano'ng kahulugan nito?
Wala. Nasunog na ang mga pahina. Bakit mo pa babasahin ang mga iyon?
Baka kasi may oras kami mamaya.
Sinong "kami"?
Wala. Ako lang. Kaibigan ko siya.
Di natin kailangan ng mga kaibigan.
Kailangan nating mabuhay.
Kung walang mga kaibigan, para saan pa tayo nabubuhay?
"Mababait na Harfoot, manatili sa landas, takasan ang panganib,"
sumubok naman tayo ng ibang bagay kahit minsan!
Elanor Kellamark Brandyfoot!
Ligtas tayo nang isang libong taon dahil d'yan.
Malinaw ang ating mga batas.
Sinumang Harfoot na lalabag, papaalisin sa karabana.
Tunay na malinaw ang ating mga batas. Pero...
Bata pa si Miss Brandyfoot.
Na may sindaming patutubuing buhok sa paa at pang-unawa sa pagitan ng tainga
Bukas, aalis tayo alinsunod sa plano.
At kasama ang kariton ng mga Brandyfoot.
Sa likod na karabana.
-Sa likod? -Sa likod.
Teka, sandali lang, Sadoc.
Pag-usapan natin ito.
Doon ba sa likod ng likod o bandang gitna ng likod?
Sa likuran.
Isinama mo na lang sana ang pangalan natin sa aklat ng mga naiwan.
May dahilan kung bakit siya naparito.
Yung totoo, Nori.
Sinasabi mo bang tadhana ito?
Sa tingin mo, inabot at hinaplos ka ng mga bituin?
Sa tingin mo, espesyal ka? Baka ka pa lang.
Alam kong hindi ako espesyal.
Alam kong isang maliit na Harfoot lang ako sa isang napakalawak na mundo.
Pero espesyal siya.
Nadarama ko iyon.
Aking iha.
Magkatulad talaga kayo ng puso ng tatay mo
Pero kahit ang pinakamataas na damo ay napuputol.
Oras na para mag-empake.
Naku, hindi!
-Mamamatay ka, Reyna! -Hindi!
-Hindi! Galadriel! -Sasaktan kita!
Hindi!
Etong sa iyo!
Galadriel?
Si Galadriel? Ang Parusa sa mga Orc?
Di mahalaga kung kaninong parusa siya. Bakit siya nasa Númenor?
Naghihintay ng sakay patungong Middle-earth.
Ginawa akong Kapitan ng Himipilan ng Reyna Rehente, para bantayan siya.
Nagdala ka ng Elf, kaya itinaas ka ni Míriel?
Sinong sasama sa kanya pabalik?
Gusto mo ring tumaas, kadete?
Siyam na araw bago Pagsubok.
-Sabihin mo. -Handa ka?
Tila inanyayahan ng mga kamag-anak natin sa hilaga
ang sarili nila para ipagdiwang ang pag-alis mo.
-Ayos lang ba iyon? -Iniiisip kong lumiban muna.
-Lumiban? -Ng isang panahon lang, siguro.
Alam mo ba ang tungkol dito?
Nakikinig ako sa kanya minsan, kaya, oo, naghihinala na ako.
Di ka nag-abalang sabihin sakin?
-Iniisip ko lang naman. -Si Eärien ang kausap ko.
Marami akong ilang dianadalang pasanin kamakailan.
Masama ba? Sabi ni Anárion, dalawang beses kang lumiban...
Ano'ng kinalaman ng kapatid ko rito?
-Wala. -Tila, hindi lang balewala.
Salamat.
Diyos ko.
Ito ang sinabi ko sa kanya.
Walang naghihintay sa mga kanlurang baybayin.
Tapos na ang nakaraan.
Susulong tayo o matatapos tayong kasama nito.
Sa tingin mo, madaling kumbinsihan ang panginoon ng mga layag na kaya mo ito?
Di ko hiling sayo.
Oo, dahil nakaaway mo ang mga bantay ng Reyna.
-Sila ang nagsimula! -Pinatalsik sa mga kabalyero.
Di ko kasalanan iyon.
-Tama si Isil, hindi niya... -Hindi kita kausap!
-Patawad, Kapitan. -Ano?
Mensahe para sa anak mong si Eärien.
Alam kong may mga pagdududa ka.
Pero kaya mo bang magtiwalang para sa iyo ang lahat ng ito?
Ang katubigan ng mundong ito ay kayang paghilumin ang pinakamalalalim na sugat.
Naghilom na ba ang sa iyo?
Sa siyam na araw, magsisimula ang Pagsubok ng Dagat at sa paghayo ng barko,
sakay ka nito.
-Tay. -Ano iyon?
Natanggap akong mag-aaral
Natanggap ako sa Samahan ng mga Tagapagtayo.
Paano? Akala ko, di na muling tumatanggap ang samahan.
Nakumbinsi ako ni Isildur na sumubok muli.
Nakumbinsi ka ni Isildur?
Kumusta ang pag-aasam ng kapayapaan?
Mas mabuti kaysa sa inaasahan.
Ano'ng nangyari?
Pag-aaway dahil sa babae.
Halbrand.
Wag mo akong simulan.
Di ka nabibilang sa islang ito.
Kung may hindi nabibilang dito, Elf, ikaw iyon.
Hindi ako sigurado riyan.
Pero isang bagay lang ang natitiyak ka.
May itinatago ka.
Nakita ko ito sa Bulwagan ng mga Alamat.
Nakakatawa. Nakita ko ito sa isang bangkay.
Naisip kong bagay ito sa akin.
Noong unang panahon,
isang lalaking taglay ang markang iyan
ang nagpaisa sa mga nagkalat na tribu ng Katimugan sa isang pinuno.
Ang pinuno ring magpapaisa sa kanila ngayon.
Laban sa kasamaang naghahangad na angkinin ang lupain nila.
Ang mga lupain mo, Halbrand.
Walang hari ang mga tao mo, dahil ikaw iyon.
Kakaibang sabihin iyan sa isang nakakulong.
Nakulong ka dahil nagbabalatkayo kang karaniwang tao.
At ang baluting nasa balikat mo dapat
ang nagpapabigat sa iyo.
Mag-ingat ka, Elf.
Hindi lang trono ang mana ng tagapagmana ng markang ito.
Dahil ninuno niya ang nakipagtipan kay Morgoth.
Hindi ako ang bayaning hinahanap mo.
Dahil natalo sa digmaan ang pamilya ko.
At pamilya ko ang nagpasimula nito.
Di tayo basta nagkataong nagkita
Hindi rin kapalaran, ni tadhana,
ni anupamang salitang ginagamit ng mga tao
sa mga puwersang kinakatakutan nila.
Mas dakila ang nagdulot nito sa atin.
Dapat mo itong makita.
Ang nakikita ko ay isang Elf na ayaw ibaba ang espada.
Sumama ka sa akin sa Middle-earth.
At magkasama nating tutubusin ang ating mga lahi.
Paano?
Di ka makakaalis sa islang ito.
At wala ka pa ring hukbo.
Magbabago ang lahat ng ito.
Narito na, Ama.
Ang kinakatakutan natin.
Dumating na ang Elf.
Sige pa! Tulak!
Sige na, Poppy, maiiwan ka.
Bigyan ninyo lang ako ng sandali para magpahinga.
Sa likod!
Uy...
Hoy...
Kaibigan.
Ito na yon.
Ganito tayo makakasabay sa iba. Tayong lahat.
Tutulungan niya tayo, at tutulungan natin siya.
Puwede ba, Nay? Puwede natin siyang isama?
Pakawalan ang warg!
Palayain ang inyong sarili!
Arondir!
Kapatid!
Huwag!
Sandali!
Dalhin siya kay Adar.
Adar! Adar!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay