-Isang tore? -Kailangan ko ito sa tagsibol.
Naisip mo na bang humingi ng tulong sa mga hindi natin kalahi?
Sabihin mo ang hiling mo
para masabi ko ito sa aking ama.
Madarama ko kung may itinatago siya.
Baka nadama niyang may itinatago ka.
Ano'ng lugar ito?
Ang Islang-Kaharian ng Númenor.
Iniiisip kong lumiban muna.
Kapag nagsimula ang Pagsubok ng Dagat at paghayo ng barko, sakay ka nito.
Ayaw ko ng gulo.
Mapa ito ng Katimugan.
Hindi lang lugar ang tinutukoy, kundi plano
na lumikha ng sarilig kaharian.
Nasa matinding panganib ang Katimugan.
Kung nagbalik na nga si Sauron, simula pa lang ang sa Katimugan.
Kung mayroon sa inyong gustong mabuhay...
pumunta tayo sa tore ng mga Elf pagsikat ng araw.
Dalhin siya kay Adar.
Sabi, maraming pangalan si Sauron dati.
Baka isa ito sa mga iyon.
Walang hari ang mga tao mo, dahil ikaw iyon.
Samahan mo ako sa Middle-earth.
Wala ka pa ring hukbo.
Magbabago ang lahat ng ito.
Sa korteng ito, nagtitipon tayo para planuhin ang kinabukasan ng isla natin.
Pero sa Pagbabasbas ng mga Bata,
nagtitipon tayo para kilalanin ang mga tutupad sa kinabukasang iyon.
Na walang hanggang tulad ng bukang liwayway sa ibabaw ng dagat.
Ano'ng pangalan ang pinili mo para sa kanya?
Alinel.
Nawa'y madagdagan ang lakas ng Númenor dahil sa iyo.
Gabayan ka ng karunugan niya sa mga hakbang mo...
Kailangan minsan ng isla nating makaranas ng lindol.
Tulad mo.
Perpekto ang araw na ito, Reyna Rehente.
Ano'ng una mong ipapagawa sa akin?
Ipinatawag niya ang Elf sa korte.
Ngayong umaga lang.
Inatake ng kasama niya ang ilang kapisanan at tapos mag-tsa tsaa sila ni Míriel?
Baka ipinatawag ang Elf para parusahan siya.
O magtanong ng iuutos niya.
At habang binubulungan ng Elf ng lason ang tainga ng Reyna,
sino ang nagsasalita para sa atin?
Chancellor! Chancellor!
Iparating mo ang aking pagbati, ha? Hinaan mo ang boses mo.
Gusto niyo po ba, ginoo? Halina po kayo.
Di ko alam na nasa gitna kayo ng isang mahalagang bagay
Chancellor!
Ang pamumuno ay sining ng pag-asikaso sa maliliit na bagay
nang kasinsigasig ng mga malaki.
Inisiip kong natutuhan mo na iyon sa ngayon.
Gusto ko lang magmukhang mautak.
Ang pagiging mautak ay para lang sa mga taong maliit ang ambisyon
Mas gusto kong maging matalino ka, anak ko.
Ngayon, ano ba ang problema?
Mukhang may kaunti tayong problema.
Mga Elf sa baybayin natin?
Mga Elf na ninanakaw ang mga trabaho natin?
Mga manggagawang di natutulog,
hindi napapagod, hindi tumatanda.
Hindi!
Para sa akin, maaring bulag ang Reyna
o irog siya ng Elf.
Tulad ng ama niya.
-Irog ng Elf! -Irog ng Elf!
Irog ng Elf! Irog ng Elf!
At kung narito ang Elf ngayon, ano'ng makikita niya?
Mga mamamayan ng Númenor,
o langkay ng mga iyaking bata?
Tayo ay mga anak ng Edain.
Ni Elros Tar-Minyatur, na may hukbong dumaig mismo kay Morgoth.
Pero ngayon, isang palaboy lang na Elf ay pwede nang banta na sa atin?
Tumingin kayo, lahat kayo, sa simbolo ng kapisanang suot ninyo
Ang pamana ng mga makapangyarihang kamay.
Ng mga taong bumuo sa Pader ng Dagat.
Ang mga nagtayo ng Armenelos, ang tagumpay ng ating sibilisasyon.
Pero ngayon, banta na sa atin ang isang Elf?
Aking mga kaibigan...
Magtiwala kayo sa akin.
Sa mga kalyo ng aking mga kamay,
isinusumpa kong 'di mahahawakan ng mga Elves ang timon ng Númenor.
Mananatili siyang, tulad ng dati, na isang kaharian ng mga Tao.
Mag-inuman tayo!
Walang tao sa lungsod ang 'di niya kilala,
walang grupong di mapapaikot, pabor sa kanya'y utang...
Kahanga-hanga ito.
"Nakakainis" sana ang sasabihin ko.
Mula ito sa mga ubasang malapit sa Meneltarma.
Makakalimutan mo raw ang mga problema mo. O yun sabi nila.
Pinaghirapan ko ang mga problema ko.
Ikaw siguro ang baguhan.
Ako si Kemen. At ang pangalan mo ay...
Eärien. Ang mga plano, ngayon na.
Nililigalig mo ako, Elf.
Tinanggap kita bilang panauhin,
at tapos pumunta ka sa isang nayon para magnakaw ng mga sinaunang talaan
habang inaatake ng kasama mong taga-Katimugan ang aming mamamayan.
Maaaring mabilis uminit ang ulo niya. Namamatay ang mga tao niya.
"Mga tao niya"?
Naniniwala ako na ang lalaking ipiniit mo ay 'di karaniwang basagulero,
pero ang nawawalang tagapagmana ng trono ng Katimugan.
At siguro si Elendil dito ay emperador ng Rhûn.
Isang maliit na panginoon, yun lang.
Nagkalat ang mga tao niya. Nang walang pinuno.
Pero sa tulong mo, maaaring magkaisa sila para sa kanyang bandila. At lalaban.
Ano'ng kahulugan ng "tulong"?
Dating kaaway ng mga tao mo si Sauron, tulad namin.
Hinihiling ko sa iyong tapusin ang gawaing 'di pa tapos.
Buuing muli ang alyansa ng Númenor at mga Elf...
At makipaglabang kasama ko, para iligtas ang mga taga-Katimugan
bago angkinin ni Sauron ang mga lupain nila.
Sa korteng ito, marami nang inihiling.
Pero sa iyo ang pinaka-nakakamangha at ambisyosong narinig ko.
Gayunpaman, ibang landas ang pinili ng Númenor.
Hindi ng buong Númenor.
Hari man o karpintero, hahatulan ang taga-Katimugan.
Tapos na ang usapang ito.
Kung ganoon, ang magagawa ko na lang ay kausapin ang isa pa.
Ang tunay na pinuno ng Númenor.
Ang iyong ama, ang Hari.
'Wag kang magsalita tungkol sa mga 'di mo nauunawaan,
Galadriel, anak ni Finarfin.
Tumabi ka na dapat,
para makausap ko ang may awtoridad na tumugon dito.
Galadriel, tama na...
At ano'ng awtoridad ang sinasabi mo, Elf?
Ang sa mga tao mo?
O isa kang palaboy, na naghahanap ng masisilungan mula sa bagyo?
May bagyo sa damdamin ko.
May dahilan kung bakit ako inanod nito sa islang ito.
At 'di ikaw ang aapula rito, Rehente.
Huhulaan ko.
Nakipagsuntukan ka?
Sedisyon.
Malapit na kayo!
Sa loob ng ilang araw,
masaya ko na kayong matatawag na mga kabarko.
Hatak, mga kadete! Hatak!
Isildur...
Hatak, mga kadete!
Hatak!
Ang lubid!
Magpaliwanag kayo.
Nagkamali po kami.
Kasalanan ko po, Panginoon.
Dumulas po ito.
Ilang daang beses na kitang nakitang ginawa iyon sa lubid.
Sinadya ito.
Tanggal kayo sa Bantay-Dagat!
Kayong tatlo!
"Ang Kanluran"? "Ang tunay na Númenor"?
Ang basura ulit na sinasabi ng kapatid mo!
Akala ko, ako lang ang matatanggal.
Patawad.
Patawad?
Patawad kamo? Sinira mo ang buong buhay namin!
Nasaan ang arinola? Nasusuka ako.
Kakausapin ko ang tatay.
-Para maibalik kayong dalawa. -Hindi.
Hayaan ka lang masipa na naman sa bagay
na 'di mo naman pinaghirapan.
-Valandil... -Hindi.
Bata pa lang ako, gusto ko na sa bapor na iyon.
Ginawa ko ang lahat ng kailangan. At ano'ng ginawa mo?
Wala ka nang ginawa maliban sa ipagmaktol ang namatay mong nanay.
Tumigil ka na! Tama na!
Tama, ang lumang Isil laging tumatakas.
Isil! Saan ka pupunta?
Umalis, manatili, ano'ng pagbabago?
Siya ang tunay na problema. At wala siyang maaabot.
Magrot!
Adar...
Nampak uglursha.
Saan ka isinilang,
kawal?
Sa Beleriand.
Malapit sa bukana ng ilog?
Sino ka?
Namangka ako dati sa ilog na iyon...
Noong bata pa ako.
Natatandaan ko...
Natatakpan ang mga pampang ng mga bulaklak.
Milya-milya ng mga ito.
Bakit Ama ang tawag sa iyo ng mga Orc?
Maraming kasinungalingang sinabi sa iyo.
Napakalalim ng ilan,
kaya kahit mga bato at ugat, pinaniniwalaan na ang mga ito.
Parang maalis ang lahat ng ito...
Kinakailangang lumikha ng isang bagong mundo.
Pero mga diyos lang ang nakakagawa ng mga ganoon.
At 'di ako diyos. Kahit ganoon...
Sa ngayon.
Ano ka pala?
Pumunta ka sa mga Taong nagkubli sa lumang tore.
Maghatid ka ng isang mensahe.
Ano'ng mensahe?
Puno na ang mga kuwartel. Magkampo kayo sa kung saan puwede.
-Saan sila galing? -Sa Iorbad.
Bawat nayon na iyon hanggang sa Orodruin.
Nasaan ang iba?
Iyan na iyon.
Dapat bawasan natin ang pagkain.
'Di mo babawasan ang akin.
Sino ang nagbigay sa iyo ng karapatang magpasiya?
Lahat ng pumunta sa toreng ito, Waldreg. Kasama ka.
Ano'ng kakainin natin?
-Gagawa tayo ng paraan? -Paano?
-Hindi ko alam. -Malinaw naman iyon.
Ang bodega kaya ni Waldreg?
Magpadala tayo ng ilang tao sa bayan.
Kapag umaga, mas kaunti ang mga Orc. Kunin ang kaya, nang mabilis at tahimik.
'Di nila iyon malalaman.
Sino ang mga tangang mahihikayat mo?
Ako ang gagawa, kung walang may gusto.
'Di ka pupunta roon.
Maghanap muna tayo sa mga burol. Tipunin ang mga mangangaso.
At ano'ng huhulihin nila? Mga kuneho?
Pagkain pang isang araw
Nakaraos tayo nang isang araw. At magpapasalamat tayo.
Nagsasawa na akong
makitang pumalpak ang lahat at walang ginagawa tungkol doon.
-Ginagawa natin ang makakaya natin -Ako, hindi!
Theo. Theo!
Puwede mo akong tulungan o pwede mo itong pahirapin.
'Di ako dapat naniwala sa iyo.
Babalik na ako.
Huwag ka ngang duwag diyan.
Tara na.
Rowan, ang taberna.
Hindi ako pupunta roon.
Baka may pagkain pa.
Walang tao sa lugar na ito.
Sige, sasama ako.
Rowan?
Dugo ng bata.
Saan mo nakuha iyan?
Ibigay mo sa akin.
Hoy! Natagpuan ko ito!
Natagpuan ko na! Isang bata! Nasa kanya ang puluhan!
Bata? Nasaan siya?
Nagtatago.
Ikaw! Sabihan mo si Panginoong Ama.
Ang iba, maghiwa-hiwalay.
Walang matutulog hanggang sa makita siya.
Huli ka!
Nagtutulungan ang mga Elf at Dwarf. Nakakamangha naman.
Tulad ng ito ng sinabi mo.
Ano?
Wala. Kasi...
Habang nakatayo ka riyan, kahawig na kahawig ka ng tatay mo.
-'Di ko alam na nakaharap mo pala siya. -Oo naman, maraming beses.
May kakayahan siyang makabatid ng mangyayari.
Alam mo, naaalala ko, sinabi niya sa akin,
balang araw, mapapasakamay ng anak niya ang kinabuksan ko.
Kaswal lang niyang sinabi iyon, na para bang pangkaraniwang usapan lang.
At ako'y...
Nakalimutan ko na iyon hanggang... Hanggang sa sandaling ito.
'Di ba kakaiba iyon?
Tila nababagabag ka ngayon, panginoon ko.
Ano'ng problema mo?
Nangako ako sa sarili kong 'di ko babanggitin. Kaibigan mo siya.
Si Durin.
Tila iniiwasan niya ako o may itinatago siya.
Tinanong mo ba ang mga kasama niya?
Lahat sila. Lagi silang nagpapalusot.
Medyo iniisip kong kahina-hinala iyon.
Sinasabi mo bang may nakuhang maliit na nobya si Durin?
-Wala siyang iba, kundi ikaw binibini. -Alam ko.
Sino'ng gusto sa kanya?
Tanda, halikan mo ang bato Pakintabin ang iyong hiyas at ginto
Hoy! Tigil!
Gerda, tigilan mo ang kapatid mo!
-Naglalaro kami ng hampas-hampasan. -Kung ganoon, tumigil na kayo.
Sinubukan mo na ba sa Ginintuang Hagdan?
O sa Tatlong-pintong Bantay?
Nakalimutan ko na.
Pinapabobo ako ng pag-aalaga sa mga batang ito.
Nagmimina siya sa Abismo ng Kuwarts ngayong araw.
Alam mo, Disa, walang sikretong dapat pinagtatakpan ng pagkunwari.
Sinasabi mo bang sinungaling ako sa pamamahay ko?
Mukhang naghahanap ka ng gulo.
Kung nagmimina si Durin,
bakit niya iiwan ang kanyang palakol na panghukay?
At bakit mo inihahanda ang paborito niya
kung pumunta siya sa abismo kailangan ng dalawang araw bago makababa?
Halikan mo ang bato Pakintabin ang iyong hiyas...
Gerda, binabalaan kita!
'Di dala ni Durin ang palakol niya
dahil hindi pwedeng sibakin ang minimina niya. Tinutungkab.
Nagluluto ako ng buntot-topo
dahil matagal itong palambutin bago siya makauwi.
At kahit may ilang araw iyon para sa mga 'di tagarito, tulad mo,
ang pumapanik na Dwarf tulad ng asawa ko
ay kayang babain ang Bangin ng Kuwarts sa loob lang ng ilang oras.
May gusto ka pa bang itanong sa akin?
Wala na.
Salamat.
Abismo ng Kuwarts. 'Di na masama.
Sana lang naniwala siya sa akin. Mahirap lokohin ang Elf na iyon.
Hindi talaga.
Mapalad lang akong magaling mangumbinsi ang aking reyna sa hinaharap.
Isa pang rason kaya pinagpalang ikaw ang pinakasalan ko, hindi si Margid Rustborin.
At ano ang iba pang rason?
Sasabihin ko sa iyo mamaya.
Sige na. Dapat muna tayong manahimik.
Gumaganda ang resulta natin sa lumang minahan.
Tinayak kong sinamahan siya palabas...
Ang lumang minahan sa ilalim ng Mirrormere.
Naliligaw ka, Elf?
Hindi. Alam ko ang daan ko.
Paalam.
Tanda, halikan mo ang bato. Pakintabin ang iyong hiyas at ginto.
Sabi na nga ba!
Durin?
Minamanmanan mo ako, Elf?
Hindi. Ano ang lugar na ito?
Inaasahan mo bang maniniwala akong 'di mo alam?
Na hindi ito ang tunay na rason kaya ka niya ipinadala rito?
Gusto ninyo lang itong angkinin.
Durin, ano'ng aangkinin?
Wala akong pakialam sa kung anong meron sa yungib na iyan.
May pakialam ako sa iyo at sa pagkakaibigan natin.
At walang lugar ang mga lihim dito
Ano'ng kahulugan ng lahat ng ito?
Sumumpa ka sa akin.
Kamay sa bundok,
na 'di mo kailanman kahit na ibubulong
sa isa pang nilalang ang ipapakita ko sa iyo.
Higit ang galit ng mga Dwarves sa alaala ng mga Elf.
Baliin mo ang pangako mo,
at ang kapangyarihan ng batong ito ay ipapahamak ka at ang angkan mo,
hanggang sa huling araw ninyo sa Middle-earth.
Sumusumpa ka ba, Elrond?
Isinusumpa ko sa alaala ng aking ama, si Eärendil na Marino.
Lahat ng sabihin mo sa akin ay magtatapos sa aking pandinig.
Nakita ito ni Disa habang naghahanap ng ginto.
Isang bagong mambato.
Mas magaan sa sutla, mas matigas sa bakal,
bilang sandata, daig nito ang pinakamaiinam na armas namin.
Maaaring mas mahalaga pa ito sa ginto.
Kakaiba ang kinang nito sa liwanag.
Tila nagmumula ito sa loob.
Sinasabi ko sa'yo, baka simula ito ng isang bagong panahon para sa aming lahi.
Lakas, kasaganahan...
Kung ganoon, bakit ito inililihim?
Bakit hindi ito ipagdiwang?
Mapanganib itong minahin.
Pinaghihigpitan ng ama ko ang lahat ng pagkilos namin dito
sa ngalan ng pag-iingat.
Puwede ba?
Ano'ng tawag ninyo sa mahimalang mambato na ito?
Sa wika namin, "kumikinang na abo."
Sa inyong, parang mith-raud.
Hindi. HIndi. Ito ay Mithril.
Talaga bang pumunta ka rito para lang sa Eregion?
Dumating ako dahi masyado nang matagal ang 20 taong malayo.
Kahit para sa isang Elf.
Sa iyo na iyan.
Tanda ng ating pagkakaibigan.
Salamat.
Durin! Durin! Durin, huwag!
May apat na Dwarves sa baba!
Durin!
Eärien, ang mga sahig at mga kupita.
Patawarin mo ako.
Ayos lang. Ayos lang. Walang anuman ito, totoo.
Akala ko, pagbabalangkas lang ang talento mo.
Nakadaragdag ng deksteridad ang paglalampaso.
O ayon sa pinuno ng samahan.
Ganito na lang kaya? Ako na sa mga sahig, ikaw sa mga kupita
Ang huling matatapos ang magpapakain.
'Di ako sumasama sa mga kakaibang binata
Matalino iyan. Kapag nakakita ako, ikaw unang makakaalam.
Kahit hinahangaan ko ang ugali mong pagiging mapusok,
na parang bisirong nagwawala...
Naisip mo na bang 'di mga trolls o Orcs ang kinakalaban mo,
kundi mga Tao?
Pinapayuhan mo ba talaga ako tungkol sa pakikidigma?
Hindi. Hindi ko...
Hindi ako mangangahas. Pero...
'Di ka sanay lumaban sa korte ng isang reyna, tama?
Ipagpatuloy mo.
Sa pagkakataong ganito, para sa akin,
mas makakabuting alamin mo ang pinaka-kinakatakutan ng kalaban mo.
-At samantalahin ito? -Hindi.
Turuan mo sila ng paraan para kontrolin ito.
Para makontrol mo sila.
Kung ganoon para sa iyo, nakakulong ako,
dahil 'di ko pa natukoy ang kinakatakot ng reyna?
Iyon ang tingin ko. Oo.
At naisip mo iyan, kahit ilang beses lang kayong nagkita?
Kung saan, nagawa mong humilingng bapor, insultuhin sila, at 'di siya sundin
pero 'di pinag-init ang ulo niya.
Ngayon, bigla ka niyang, ipinatapon sa selda.
Bakit?
Hiniling kong lumaban siya para sa mga tao mo
Pero 'di iyon ang nagpagalit sa kanya, tama?
Hiniling kong makipag-usap sa ama niya.
Ang hari sa tore, na ilang taon nang walang nakakikita.
Kita mo ang nangyayari kung 'di ka umaastang bisiro at mag-iisip ka sandali?
Tigilan mo paghambing sakin sa kabayo
Tigilan mo pagkumbinsi sa aking umalis, at may usapan tayo
Malugod na pagbati, Elf.
Ipinataw na ng Reyna Rehente ang kanyang pasiya.
Ihahatid ka pabalik sa mga Elves na may armadong bantay. Ngayong gabi.
Hakbang pasulong.
-'Di ko iminumungkahi iyan. -'Di ko siya puwedeng pakawalan.
Puwede naman. Kung alam mo saan siya eksaktong pupunta.
Ano'ng ginagawa mo rito sa taas?
Naghapunan ako.
Sino siya?
Nasaan ang uniporme mo?
Nagbitiw ka na bilang kadete, tama ba?
Hindi, mas malala.
Pinatalsik ka?
Pinatalsik kami dahil sakin
Isil...
Di bale, nanalo ka. Ngayon, makakapunta ka na sa kanluran.
Sinira ko ang buhay ng mga kaibigan ko,
dinungisan ang apelyido natin.
'Di ako nararapat magpakanluran.
Isa pa, di ako pinayagan ni Ama na dalhin si Berek.
Ang Elf! Nakatakas siya.
Halughugin bawat eskinita.
Patawad, Inyong Kamahalan, sa panghihimasok ko. Pero ako'y...
Hindi na siya sumasagot sa ganyan.
Paano mo nalamang pupunta ako rito?
Isang hukbo ng mga kawal ang naghihintay sa labas para ihatid ka sa bapor.
Mas mabuti kung sasama ka na lang.
Míriel.
Ako'y... Ako'y...
Ayos lang, Ama. Narito ako.
Patawarin mo ako.
Hindi ko alam.
Kaunti ang may alam sa tunay na kalagayan niya.
Nais kong panatilihing ganoon.
Oras na para maging tapat tayo sa isa't-isa.
Tapat ang iyong ama sa paraan ng mga Elves.
Bakit ikaw, hindi?
Sabihin mo sa akin.
Pakiusap.
Palaging napipigilan ang mga paniniwala ng aking ama.
Ngunit matapos ang kanyang koronasyon, may nagbago.
Naging mahigpit siya,
ipinapahayag na pinukaw namin ang galit ng mga Valar,
at dapat magsisi, at bumalik sa nakagisnan.
Nagkaroon ng kaguluhan.
At nang ihayag niya ang mga planong makipag-ugnayan muli sa mga Elves...
Naghimagsik ang mga tao.
Maraming nawala.
Pinili akong mamuno bilang kahalili niya,
na may pangakong pahupain ang unos.
Pero noong unang gabi, habang natutulog ang buong Númenor,
dinala niya ako rito.
Isang Palantír.
Dati ay may Pitong Nakakikitang Bato
Ang iba pang anim ay nawala o itinago.
Ang isang ito ay ipinasa sa aking ama.
At kasama nito, ay isang lihim.
Ilagay mo ang iyong kamay dito.
-Ngunit binabalaan kita... -Nakahawak na ako ng palantíri dati
Pero hindi mo nahawakan ang isang ito.
Ang hinaharap ng Númenor ang iyong nakita
Maraming pinapakitang pangitain ang Palantiri
Ang Ilan dito ay hindi matutupad.
Ngunit ito'y natupad na.
Nagsimula ang pangitain sa pagdating mo.
Naniniwala kang babagsak ang Númenor dahil sa akin?
Númenor lang ang makakapagpabagsak sa sarili nito.
Hinandog ng Valar ang isla sa amin sa araw ng kabutihan.
Kaya nilang bawiin ito sakaling bagtasin namin ang landas ng kadiliman.
Ang kabutihang sinasabi mo ay dala ng katapatan ng iyong mga ninuno sa mga Elves
Pinaniniwalaan iyan ng aking ama.
Muntik na kaming mawasak ng landas niya.
Kung kaya, bukas, ipapahayag kong nakaalis ka na.
At tapos na ang panganib.
Kapag ang kabuktutang umuusbong sa Middle-earth ay napabayaan,
kakalat ito at lilipulin tayong lahat.
Ang pag-iwas sa digmaang ito ang magdudullot ng inyong pagkawasak.
Hindi ko ipagaalinlangan ang mga Diyos. Nakapagpasiya na ako.
Isang pagpapasiyang batay sa takot.
Alam ko kung papaano ang maging mag-isa.
mag-isang nakakikita,
mag-isang nakakaalam.
Marahil hind na natin kailangang dalhin ang pasaning iyon ng mag-isa.
Nagmamakaawa ako, Míriel, Huwah mong piliin ang landas ng takot,
sa halip ang pananalig.
Katigan mo ako.
Hayaan mong makipaglabang muli ang Númenor at ang mga Elves.
Binibigkis ng pananalig ang puso, Galadriel.
Ngunit ito'y manipis na hibla upang isabit ang kaharian.
Patawad.
Walang nang laman ang kagubatan. Nagsilikas na lahat ng mga hayop.
Mukhang may talino ang anak mo kaysa sa ating inakala.
May tao sa tarangkahan!
Tumabi kayo.
-Tumabi kayo sa daan! Atras! -Paraanin ninyo ang bata!
Marami iyan. Dahan-dahan!
Rowan! Nasaan si Theo?
Sabi niya, susunod siya sa akin
-Gutom ako! -'Wag manulak!
Itinulak niya ako.
Binaligtad na natin lahat ng bato. Wala siya rito.
Tayo na.
Nasaan siya?
Wala siya rito!
Tara na.
Halughugin lahat ng bato.
Babalatan tayo ni amo kapag 'di natin siya nakita.
Si amo naman ang nakawala sa kanya.
Izmûmbogh...
Tayo na!
Kishdibatoth.
Hanapin siya!
Wala rito.
Banda roon! Tingnan mo!
May pupuntahan ka, dugong bata?
Nasaan iyon?
Hindi!
Saan mo ito itinago?
Baka magsalita ka kapag pinutol ko ang isang braso mo.
Bilisan mo, bata.
Parating na sila.
Magpatuloy ka.
Takbo!
Inay?
Bronwyn.
Takbo! Tumakas na kayo!
Ano iyon?
Isang pagsamo sa mga bato
na pakawalan ang katawan ng mga minero nang buhay.
Hindi ko lubos maisip na kung hindi ka bumaba roon,
Maaring si Durin ay naroon din sa lagusang iyon nang...
Patawad.
Patawad nagsinungaling ako.
Matapat ka sa kaibigan ko. Iyon ang mahalagang tandaan.
Nakuha na nilang mailabas ang huli.
Buhay. Buhay silang lahat.
Nakahinga na marahil ang iyong ama.
Ipinasara niya iyon.
Ang buong ugat ay ipasasara.
-Ang buong ugat? -Lahat ng iyon.
Bigyan mo siya ng oras.
Kahit ang pinakamainit na uling ay lalamig din.
Oo, pero minsan, sana ay hindi.
Minsan ninais kong sabihin sa kanya kung ano ang gusto kong sabihin,
at huwag nang kausapin pa ang matandang kambing na iyon!
Mag-isang naglayag ang aking ama patungong Valinor,
at nakumbinsi ang mga Valar na sumali sa digmaan at lupigin si Morgoth.
Napakadakila ng kanyang ginawa
kaya itinaas siya ng Valar lagpas sa hangganan ng mundong ito...
Na magpakailanmang dalhin ang Gabing Tala sa kalangitan
Sa loob ng maraming taon, tuwing gabi, malimit ko yung tinitingala
Iniisip kung anong saloobin niya kung sinusubaybayan niya ako.
Ipinagmamalaki ba niya ako sa mga nagawa ko sa ngalan ng alaala niya?
O nadidismaya sa maraming beses na nabigo akong parangalan ito?
Subalit isang gabi, napagtanto kong
magiging masaya na ako sa anumang panghuhusga niya,
basta't magkaroon lang ako ng pagkakataong
makausap muli ang aking ama.
Huwag mong sayangin ang oras na natitira sa inyo.
Elrond, umaasa akong mabibigyang linaw mo ang isang bagay.
Paano kayo nagkakilala ng asawa ko?
Sinabi ko sa iyo, iniligtas ko siya sa isang troll.
-Dalawa sila. -Dalawa. Oo, alam ko.
Si Elrond ang tinatanong ko.
Mukhang kailangan kong itama ang kwento ng iyong asawa..
May tatlong troll. At ako ang nagligtas sa kanya.
Sarili mo ngang mukha hindi mo maaalala kung humarap ka sa salamin.
Nang makita ko siya sa kagubatan,
iniiwasan niya ang hampas ng maso ng mga troll.
Umiiyak at nagsisigaw at ganoon.
Sigaw ko 'yun sa laban.
Matitinis na sigaw, kaya akala ko, bata siya. Kinuha ko ang busog ko...
-Espada iyon. -Busog iyon.
-Hindi. Espada! -Kung anupaman...
Patawarin mo ako, Ama.
Naging mapagmataas at matigas ang ulo ko at mali ako.
HIndi mo ba ako puwedeng tingnan?
Naniniwala ang mga tao natin...
Na kapag kinoronahan ang isang bagong Hari ng mga Dwarf
dadaloy sa kanya ang tinig ng lahat ng mga ninuno niya,
ibinabahagi ang kanilang payo
at katalinuhan.
Pati sa mga pagkakamali nila.
Pero ikaw...
HIndi mo kailangang hintayin ang araw na iyon para marinig ako.
Sapagkat, lagi mo akong kasama, anak ko.
Kahit sa galit.
Minsan, mas madalas sa galit.
Pero walang dapat ipagpatawad.
Inanyayahan ako ni Elrond na sumama sa kanya sa Lindon bukas.
Tatanggapin ko po ba?
Mahusay mangumbinsi si Elrond
na walang masamang hangarin si Gil-galad nang ipadala siya rito.
Opo. Ganun nga.
Ngunit ang kutob ay makapangyarihang gabay.
Ano'ng sinasabi nito sa iyo?
Na may higit pa rito.
Mabuti, anak ko.
Mabuti.
Pumunta ka sa Lindon.
Alamin mo kung ano.
Salamat.
Ano iyon? Ano'ng problema?
May mensahe ako. Mula sa pinuno ng mga kaaway natin.
Dapat daw kalimutan ng mga tao mo ang karapatan nila sa mga lupaing ito...
At kumampi sa kanya.
At paano kung tatanggi kami?
Susugurin niya ang Ostirith.
Halika.
Kung ako ang tatanungin, dapat kang gulpihin sa ginawa mo.
Sige na, kunin mo.
Tulad ng pagkuha mo sa puluhang nasa kamalig ko.
'Di ko alam ang...
Umamin ka na, bata.
Alam mo ang tinutukoy ko.
Alam mo ba kung ano ito? Hindi ito espada.
Kapangyarihan ito.
Nilikha para sa mga ninuno natin ng panginoon mismo.
Isang magandang lingkod.
Siyang nawala, pero babalik.
Narinig mo na ba siya, bata?
Narinig mo na ba si Sauron?
Nakita mo siguro ito sa kalangitan.
Ilang linggo na ang nakakaraan.
Ang bulalakaw.
Ibig sabihin, malapit na oras niya.
At dapat na tayong maghanda, bata.
Maghanda saan?
Manahimik ka, bata.
Ipunin mo ang lakas mo.
Kakailanganin mo iyan.
Sa anumang parating.
Panginoong-ama...
Natagpuan na namin ito.
Nasa tore ito.
Humayo ka nang mapayapa.
Mapapanatag ang mga tao mo.
Maya-maya magtitipon na sila sa korte,
at sa liwasan, para marinig ang anunsiyo mo.
Huwag na natin silang paghintayin.
May paniniwala na 'pag bumagsak ang talulot ng Puting Puno
hindi iyon pangkaraniwan,
pero mga luha ito mismo ng mga Valar,
ipinapaalala sa atin na ang kanilang mga mata at paghahatol ay laging napapasaatin.
May mahalagang sandali sa tadhana ng mga tao.
Isang oras ng paghatol
kung kailan bawat isa, lahat tayo
ay nararapat magpasiya kung magiging sino tayo.
Magiging tulad ba ng mga rebultong sa paligid ng isla natin ang ating mga puso?
O titibok ba ang mga ito kasabay ng dugo ng mga bayaning lumilok sa mga ito?
Nakalibing ba kasama ng mga ninuno natin ang ating tapang?
O narito ba,
nasa atin lalo na ngayon...
Naghihintay na sumabog tulad ng sumisikat na Araw?
'Di ko kayo uutasan, o aanyayahang humarap sa panganib na 'di ko mismo haharapin.
Kaya, nagpasiya akong samahan ang Elf pabalik sa Middle-earth.
Upang tulungan ang ating mga kapatid na sinasakop sa Katimugan.
Inihain ng reyna ninyo ang layunin niya.
Aalis ang mga bapor natin sa loob ng 10 araw.
Ang hukbong ekspedisyonaryo ay bubuuin ng matatapang na mga kabataan
mula sa buong Númenor.
Sino ang handang ialay ang kanilang sarili para proteksyonan ating Reyna Rehente?
Humakbang pasulong at magpakilala kayo.
Maglilingkod ako.
Maglilingkod ako!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor: Brian Mathew Ligsay