- Een toren? - Hij moet voor de lente af zijn.
Hebt u overwogen partners te zoeken buiten ons eigen ras?
Vertel over het voorstel.
Dan kan ik het mijn vader voorleggen.
Ik zou het voelen als hij wat verborg.
Misschien voelde hij dat jij wat verborg.
Wat is dit voor plek?
Het Eilandkoninkrijk Númenor.
Ik wil het uitstellen.
Als de Zee Proeve begint en dat schip uitvaart, zit jij erop.
Ik wil geen problemen.
Het is een kaart van de Zuiderlanden.
Er wordt een plaats genoemd. En een plan
om een eigen rijk te creëren.
Dan zijn de Zuiderlanden in gevaar.
Als Sauron inderdaad terug is, zijn de Zuiderlanden nog maar het begin.
Als iemand van jullie wil blijven leven,
Wij gaan bij de dageraad naar de Elfentoren.
Breng hem naar Adar.
Sauron had vroeger vele namen.
Misschien is dit er een van.
Jouw volk heeft geen koning, omdat jij dat bent.
Kom mee naar Midden-aarde.
Je hebt nog geen leger.
Dat gaat allemaal veranderen.
Aan dit hof komen we dagelijks samen om de toekomst van ons eiland te bepalen.
Maar bij de Zegening van de kinderen
komen we samen om hen te verwelkomen die die toekomst gaan meemaken.
Één zo grenzeloos als een zonsopkomst boven de golvende zee.
Welke naam heb je voor haar gekozen?
Alinel.
Dat Númenors kracht in jou moge groeien.
Haar wijsheid je stappen leiden...
Soms moet ons eiland zich even uitrekken.
Net als jij.
Het is een perfecte dag, Koningin-regentes.
Met welke taak wilt u beginnen?
Ze ontbood de elf aan het hof.
Vanochtend.
Haar elfenvriend valt vier gildeleden aan en Míriel nodigt haar uit op de thee?
Ze wil de Elf vast straffen.
Of haar om bevelen vragen.
En terwijl de Elf gif fluistert in het oor van de Koningin,
wie spreekt er voor ons?
Kanselier.
Doe haar de groeten van me. Niet zo hard.
Wilt u er één, meneer? Kom op.
Ik wist niet dat u met iets belangrijks bezig was.
Kanselier.
Bij staatszaken is het de kunst om kleine zaken net zo nauwgezet
te behandelen als de grote.
Dat had je nu toch wel moeten weten.
Ik probeerde iets gevats te zeggen.
Dat is voor mannen met weinig ambitie.
Ik heb liever dat je wijs bent, zoon.
Wat is het probleem?
Er is misschien sprake van wat deining.
Elfenschepen aan onze kust?
Elfenwerkers die jullie handel overnemen?
Werkers die niet slapen,
niet moe worden, niet ouder worden.
Nee.
De Koningin is blind
of een Elfenminnaar.
Net als haar vader.
Elfenminnaar.
Als de Elf hier was, wat zou ze dan zien?
Mensen van Númenor
of een horde dreinende kinderen?
Wij zijn zonen en dochters van de Edain.
Van Elros Tar-Minyatur, wiens leger Morgoth zelf versloeg.
Maar nu kan één Elf, een schipbreukeling, ons bedreigen?
Kijk allemaal naar het gildeteken dat je draagt.
Het erfgoed van machtige handen.
Van mensen die de Zeemuur bouwden.
Die Armenelos stichtten, triomf van onze beschaving.
Maar nu, kan één Elf ons bedreigen?
Mijn vrienden...
Vertrouw op mij.
Want bij het eelt op mijn handen
zweer ik dat Elfenhanden nooit de helmstok van Númenor zullen overnemen.
Het blijft, zoals altijd, een koninkrijk van Mensen.
Neem wat te drinken!
Hij kent iedereen in deze stad bij naam,
kan menigtes ompraten, heeft gunsten tegoed...
Indrukwekkend.
Ik vind het eerder onuitstaanbaar.
Van wijngaarden bij de Meneltarma.
Dan vergeet je je problemen. Zo zegt men.
Ik heb hard gewerkt voor de mijne.
Jij bent de nieuwe leerling.
Ik ben Kemen. En jij bent...
Eärien. De tekeningen, nu.
Je ergert me, Elf.
Ik verwelkom je als gast
en jij gaat naar ons platteland om oude rollen te stelen
terwijl je Zuiderlandse metgezel onze burgers aanvalt.
Het is begrijpelijk dat hij boos is. Zijn volk gaat dood.
'Zijn volk'?
Ik geloof dat de man in uw kerkers geen gewone vechtjas is,
maar de verloren erfgenaam in ballingschap van de Zuiderlandse troon.
En Elendil is zeker een Rhûnische keizer.
Slechts een simpele edelman.
Zijn volk is verspreid. Leiderloos.
Met uw steun scharen ze zich misschien achter zijn banier en vechten ze.
Wat bedoel je met 'steun'?
Sauron was ooit de vijand van uw volk, net als van het mijne.
Maak de taak af die nog niet is vervuld.
Sluit weer een verbond tussen Númenor en de Elfen...
En vecht mee, om de Mensen van de Zuiderlanden te redden
voor Sauron hun land voor zichzelf opeist.
Aan dit hof horen we veel voorstellen.
Het jouwe is het verrassendste en ambitieuste in weken.
Toch heeft Númenor een andere weg gekozen.
Niet heel Númenor.
Koning of timmerman, de Zuiderlander zal terechtstaan.
Deze audiëntie is afgelopen.
Dan moet ik om een tweede vragen.
Met Númenors ware heerser.
Uw vader, de Koning.
Praat niet over dingen die je niet begrijpt,
Galadriel, dochter van Finarfin.
U moet plaats maken,
zodat ik 't kan voorleggen aan iemand met bevoegdheid.
Galadriel, stop.
En welke bevoegdheid heb jij, Elf?
Die van je volk?
Of ben je een schipbreukeling, op zoek naar houvast in een storm?
Er raast een storm in mij.
Die heeft me met een reden naar dit eiland gevoerd.
En die wordt niet door u bedwongen, Regentes.
Zeg maar niets.
Een knokpartij?
Opruiing.
Jullie zijn er bijna.
Over een paar dagen
zal ik het genoegen hebben jullie scheepsmaten te noemen.
Trekken, cadetten. Trekken.
Isildur...
Trekken, cadetten.
Trekken.
Lijn.
Leg dit eens uit.
Het moet een vergissing zijn.
Het was mijn schuld, Zeemeester.
Ik liet hem los.
Ik heb je die val al honderd keer zien laten vieren.
Dat was opzettelijk.
Verlaat de Zeewacht.
Alle drie.
'Het Westen'? 'Het echte Númenor'?
Die onzin die je broer uitkraamde, alweer.
Ik dacht dat hij alleen mij zou wegsturen.
Het spijt me.
Spijt het je?
Spijt het je? Je hebt onze levens verpest.
Waar is de po? Ik moet overgeven.
Ik praat met m'n vader.
Zodat jullie mogen blijven.
Alleen jij wordt weggestuurd
van iets wat je niet verdiend.
- Valandil... - Nee.
Sinds ik een riem kon vasthouden, droom ik al van die boot.
Ik heb alles gedaan om het te verdienen. En wat doe jij?
Je doet nooit iets anders dan jammeren over je dode moeder.
Hou op. Genoeg.
Ja, natuurlijk loopt Isil weer weg.
Isil. Waar ga je naartoe?
Gaan, blijven. Wat maakt het uit?
Hij is het probleem. En dat gaat niet weg.
Magrot.
Adar...
Nampak uglursha.
Waar ben je geboren,
soldaat?
Aan de monding van de rivier?
Wie ben jij?
Ik ben die rivier afgegaan...
Toen ik jong was.
Ik weet het nog.
De oevers waren bedekt met saliebloesem.
Mijlenver.
Waarom noemen de Orks je Vader?
Er zijn je veel leugens verteld.
Sommige gaan zo diep
dat zelfs de stenen en wortels die nu geloven.
Om alles te ontwarren...
Daar moet bijna een nieuwe wereld voor gecreëerd worden.
Maar dat kunnen alleen de goden.
En ik ben geen god. Tenminste...
Nog niet.
Wat ben jij?
Ga naar de Mensen in de oude wachttoren.
Breng ze een bericht.
Welk bericht?
De barakken zijn al vol. Sla je kamp op waar je kunt.
- Waar komen zij vandaan? - Iorbad.
Dat is dan elk dorp van hier tot Orodruin.
Waar is de rest?
Dat is de rest.
De rantsoenen moeten kleiner.
Mijn rantsoen niet.
Wie gaf jou de leiding?
Iedereen die naar deze toren kwam, Waldreg. Ook jij.
Wat gaan we eten?
- We vinden wel wat. - Hoe?
- Ik weet het niet. - Dat is duidelijk.
Waldregs voorraadkelder?
We sturen een groepje de stad in.
Overdag, als er minder Orks zijn. We pakken snel en stil wat we kunnen.
Ze zullen ons niet zien.
Welke stakkers moeten dat doen?
Ik ga wel, als niemand anders wil.
Jij gaat daar niet heen.
We zoeken eerst weer in de heuvels. Verzamel de jagers.
Waar moeten ze op jagen? Wat konijnen?
Dat is voor één dag.
Dat is weer een dag. Laten we dankbaar zijn.
Ik ben het beu
te zien hoe alles instort en er niets aan te doen.
- We doen wat we kunnen. - Ik niet.
Theo.
Je kunt me helpen of het moeilijker maken.
Ik had nooit moeten luisteren.
Ik ga terug.
Wees niet zo'n lafaard.
Kom op.
Rowan, de herberg.
Ik ga niet naar binnen.
Misschien is er eten.
Kom op, deze plek is verlaten.
Oké. Ik ga wel.
Rowan?
Jong bloed.
Hoe kom je daaraan?
Geef hier.
Ik heb het gevonden. Een jongen. Hij heeft het gevest.
Een jongen? Waar is hij?
Hij verbergt zich hier.
Jij. Stuur bericht aan Heer-vader.
De rest, verspreiden.
Niemand slaapt tot hij is gevonden.
Hebbes.
Elfen en Dwergen die samenwerken. Opmerkelijk.
Het is net zo bijzonder als u zei.
Wat?
Niets. Alleen...
Heel even, toen je daar stond, leek je sprekend op je vader.
- Ik wist niet dat u hem had ontmoet. - Natuurlijk. Heel vaak.
Hij kon altijd goed in de verte kijken.
Ik herinner me dat hij een keer zei
dat mijn toekomst in de handen van zijn zoon zou liggen.
Hij zei het heel terloops, zoals je praat over de regen van morgen.
En ik...
Ik was het vergeten tot dit moment.
Is dat niet vreemd?
U lijkt onrustig vandaag, mijn heer.
Wat zit u dwars?
Ik heb mezelf beloofd het niet te zeggen. Hij is jouw vriend.
Durin.
Hij ontwijkt me of hij verbergt iets.
Heb je 't zijn werkteams gevraagd?
Alle 19. Ze blijven met smoesjes komen.
Je zou het bijna verdacht vinden.
Zeg je dat Durin een vriendin heeft?
- Er is niemand anders, mijn vrouwe. - Dat weet ik.
Wie zou hem willen?
Rijkbeen, strijk de steen Wrijf je kristal en goud
Au. Hou op.
Gerda, niet je broer slaan.
- We spelen het klopspel. - Hou ermee op.
Heb je de Gouden Trap geprobeerd?
Of de Driedeurswacht?
Ik was het vergeten.
Door die kinderen ben ik zo vergeetachtig.
Hij ging vandaag naar het Kwarts Ravijn.
Disa, geen geheim is het waard verborgen te worden met misleiding.
Noem je een Dwerg oneerlijk in haar eigen huis?
Dat is een recept voor problemen.
Als Durin kwarts delft,
waarom is hij dan weggegaan zonder zijn bijl?
En waarom maak je zijn lievelingseten
als hij naar een ravijn is op twee dagen afstand?
Rijkbeen, strijk de steen Wrijf je...
Gerda, ik waarschuw je.
Durin heeft zijn bijl niet
omdat het kwarts niet wordt gebeiteld, maar gewrikt.
Ik maak mollenstaart-stoof
omdat die even moet rusten voor hij thuiskomt.
En het kan buitenstaanders als jij dagen kosten,
maar Dwergenklimmers als mijn man
kunnen binnen een paar uur in het Kwarts Ravijn zijn.
Wilde je nog iets anders vragen, lieverd?
Nee.
Bedankt.
Kwarts Ravijn. Niet slecht.
Ik hoop dat hij me geloofde. Die Elf laat zich niet snel bedotten.
Zeker niet.
Gelukkig kan mijn toekomstige koningin een waterrat nog een nertsjas aansmeren.
Nog een reden om blij te zijn dat jij mijn vrouw bent en niet Margrid Roesteboer.
Wat zijn de andere redenen?
Die vertel ik je later.
Stil. We kunnen beter onze mond houden.
We maken vorderingen in de oude mijn.
Ik heb gezorgd dat hij onder begeleiding...
De oude mijn onder het Spiegelmeer.
Ben je verdwaald, Elf?
Nee, ik weet precies waar ik heen ga.
Fijne dag.
Rijkbeen, strijk de steen Wrijf je kristal en goud
Ik wist het.
Durin?
Kom je me bespioneren, Elf?
Zeker niet. Wat is dit voor plek?
Moet ik geloven dat je dat niet weet?
Dat dit niet de ware reden is dat hij je heeft gestuurd?
Jullie willen het zelf hebben.
Wat willen we?
Ik geef niets om wat er in die ruimte ligt.
Ik geef om jou en om deze vriendschap.
Geheimen horen daar niet bij.
Wat heeft dit te betekenen?
Je moet het zweren.
Met de hand op de berg,
zweer dat je nooit iemand iets laat weten
van wat ik je ga vertellen.
Dwergenwoede duurt langer dan het Elfengeheugen.
Breek je belofte
en de kracht van deze steen zal jou en je verwanten vervloeken
tot je laatste dag op Midden-aarde.
Zweer je het, Elrond?
Ik zweer het op de herinnering aan mijn vader, Eärendil De Zeevaarder.
Alles wat je me hier vertelt, blijft onder ons.
Disa ontdekte het tijdens het zoeken naar goud.
Een nieuw erts.
Lichter dan zijde, harder dan ijzer,
Als wapen zou het beter zijn dan onze sterkste bijlen.
Als betaalmiddel is het misschien meer waard dan goud.
Vreemd hoe het het licht vangt.
Alsof het van binnenuit komt.
Dit zou het begin van een nieuw era kunnen zijn voor ons volk.
Kracht, welvaart...
Waarom dan al die geheimzinnigheid?
Waarom vier je dit niet?
Het delven is gevaarlijk.
Mijn vader heeft al onze inspanningen verboden
uit naam van voorzichtigheid.
Mag ik?
Hoe noem je dit wondererts?
In onze taal, 'grijze glitter'.
In de jouwe, zoiets als mith-raud.
Nee. Het zou mithril zijn.
Ben je echt alleen hierheen gekomen voor Eregion?
Nee, omdat 20 jaar veel te lang is om weg te blijven.
Zelfs voor een Elf.
Hou maar.
Een blijk van onze vriendschap.
Goed dan.
Durin. Nee.
Er zijn daar vier Dwergen.
Durin.
Eärien, vloeren en bekers.
Het spijt me.
Het geeft niet. Echt.
Ik dacht dat je alleen goed kon tekenen.
Schrobben is goed voor behendigheid,
althans dat zegt de gildemeester.
Wat denk je hiervan? Ik de vloeren, jij de bekers.
De laatste betaalt het eten.
Ik ga niet uit met vreemde jongemannen.
Heel slim. Als ik er één zie, laat ik het je weten.
Ik bewonder je gewoonte om je op elk obstakel te storten,
als een veulen in volle galop,
maar besef je wel dat je niet tegen Trollen of Orks strijdt,
maar tegen Mensen?
Ga je me echt adviseren over oorlogvoering?
Nee...
Ik zou niet durven. Maar...
Het hof van de Koningin is geen gebruikelijk slagveld voor je, hè?
Ga door.
In een geval als dit lijkt het mij
dat je er goed aan doet te ontdekken wat je tegenstander het meest vreest.
- En het uitbuiten? - Nee.
Geef haar iets om het te beheersen.
Zodat jij haar kunt beheersen.
Dus volgens jouw normen zit ik in de cel
omdat ik niet weet wat de Koningin vreest?
Mijn zeer lage normen. Ja.
En weet jij dat wel, na die paar momenten?
In die momenten heb jij een schip geëist, haar volk beledigd, haar bevel genegeerd.
Maar dat deed haar niets.
Nu gooit ze je ineens in een cel.
Waarom?
Ik vroeg haar te vechten voor jouw volk.
Dat heeft haar niet boos gemaakt, toch?
Ik eiste met haar vader te spreken.
De Koning in de toren, die niemand in jaren heeft gezien.
Zie je wat er gebeurt als je stopt met galopperen en even nadenkt?
Vergelijk me niet met een paard.
Als jij stopt met mij proberen te overtuigen weg te gaan.
Gegroet, Elf.
De Koningin-regentes heeft besloten.
U wordt door een gewapende escorte teruggebracht naar de Elfen. Vanavond.
Stap naar voren.
- Dat zou ik niet doen. - Ik kan haar niet laten gaan.
Wel, als je wist waar ze heen gaat.
Wat doe jij hier?
Ik heb een diner gehad.
Wie is hij?
Waar is je uniform?
Ben je weggegaan bij de cadetten?
Nee, nog erger.
Ben je weggestuurd?
Wij allemaal, door mij.
Isil...
Je hebt gewonnen. Nu kun je naar het westen gaan.
Ik heb alles voor m'n vrienden verpest,
onze familienaam beschaamd.
Ik verdien het niet.
En vader laat me Berek niet meenemen.
De Elf. Ze is ontsnapt.
Doorzoek elk steegje.
Excuses, Majesteit, voor het storen. Maar ik...
Daar luistert hij niet meer naar.
Hoe wist u dat ik hier zou komen?
Een garnizoen wacht buiten om je naar je schip te brengen.
Ik zou maar vrijwillig meegaan.
Míriel.
Ik...
Het is al goed, vader. Ik ben hier.
Vergeef me.
Ik wist het niet.
Weinigen weten hoe slecht het gaat.
Dat wil ik graag zo houden.
Dan is het tijd voor de waarheid tussen ons.
Uw vader was trouw aan de gebruiken van de Elfen.
Waarom bent u dat niet?
Vertel het me.
Alsjeblieft.
Vader was altijd terughoudend in zijn overtuigingen.
Maar na zijn kroning veranderde er iets.
Hij werd fel
en zei dat we de woede van de Valar hadden opgewekt,
berouw moesten tonen en terugkeren naar de oude gebruiken.
Er was onrust.
Toen hij zei de banden met de Elfen te willen aanhalen...
Kwam 't volk in opstand.
Er ging veel verloren.
Ik moest in zijn plaats regeren
en beloven de storm te bedwingen.
Maar die eerste nacht, toen heel Númenor sliep,
bracht hij me hierheen.
Palantír.
Zeven Ziende Stenen waren er.
De andere zes zijn verdwenen of verborgen.
Deze is aan mijn vader gegeven.
En daarmee een geheim.
Leg je hand erop.
- Maar pas op... - Ik heb eerder palantíri aangeraakt.
Maar niet deze.
Je zag Númenors toekomst.
Palantíri laten veel visioenen zien.
Sommige zullen nooit gebeuren.
Het is al gebeurd.
Het visioen begint met jouw komst.
Denkt u dat ik Númenor ten val zal brengen?
Alleen Númenor kan zichzelf ten val brengen.
De Valar schonken ons dit eiland in een tijd van deugd.
Ze kunnen het wegnemen als we de paden der duisternis inslaan.
Die deugd was de trouw van uw voorouders aan de Elfen.
Mijn vader geloofde dat.
Zijn pad heeft ons bijna verwoest.
Daarom verkondig ik morgen dat je weg bent.
Dat deze crisis voorbij is.
Als het kwaad niet wordt tegengehouden,
verspreidt het zich en verslaat het ons allemaal.
Deze oorlog vermijden kan zijn wat tot jullie val leidt.
Ik ga niet twijfelen aan de goden. Mijn besluit staat vast.
Een besluit op basis van angst.
Ik weet hoe het is de enige te zijn,
de enige die het ziet,
de enige die het weet.
Misschien hoeven we die last allebei niet meer alleen te dragen.
Ik smeek u, Míriel, kies niet het pad van angst,
maar dat van geloof.
Sta me bij.
Laat Númenor weer samen met de Elfen vechten.
Geloof kan één hart binden.
Maar het is te weinig om een koninkrijk te riskeren.
Het spijt me.
De bossen zijn leeg. Alle dieren zijn gevlucht.
Je zoon had meer verstand dan we dachten.
Er is iemand bij de poort.
Achteruit.
- Aan de kant. Achteruit. - Laat hem erdoor.
Er is genoeg. Rustig.
Rowan. Waar is Theo?
Hij zou zo komen.
- Ik heb honger. - Duw niet.
Ze duwde me.
We hebben overal gezocht. Hij is hier niet.
Kom op.
Waar is hij?
Hij is hier.
Kom op.
Zoek overal.
De baas vilt ons levend als we hem niet vinden.
De baas is hem kwijtgeraakt.
Izmûmbogh...
Kom op.
Kishdibatoth.
Vind hem.
Niet hier.
Daar. Kijk.
Gaan we ergens heen, jong bloed?
Waar is het?
Nee.
Waar heb je het?
Misschien praat je wel als je je arm verliest.
Snel, knul.
Ze komen eraan.
Blijf rennen.
Rennen.
Moeder?
Bronwyn.
Rennen. Naar de open plek.
Wat was dat?
Een smeekbede aan de stenen
om de lichamen vrij te geven van de mijnwerkers die nog ademen.
Ik blijf eraan denken dat, als jij niet was gegaan,
Durin in de schacht had kunnen zijn toen...
Sorry.
Sorry dat ik heb gelogen.
Je was trouw aan mijn vriend. Meer hoeven we niet te onthouden.
Ze hebben de laatste bevrijd.
Levend. Allemaal levend.
Je vader is vast opgelucht.
Hij heeft het stopgezet.
De hele ader moet worden afgesloten.
- De hele ader? - Alles.
Geef hem tijd.
Zelfs de heetste kolen koelen uiteindelijk af.
Soms zou ik willen van niet.
Soms zou ik hem precies willen zeggen wat ik van hem vind
en nooit meer met die oude bok praten.
Mijn vader zeilde in zijn eentje naar Valinor
en haalde de Valar over mee te vechten om Morgoth te verslaan.
Zijn daden waren zo groots
dat de Valar hem meenamen naar buiten deze wereld...
Om voor eeuwig de Avondster door de lucht te dragen.
Jarenlang keek ik er 's avonds naar...
Ik vroeg me af wat hij zou denken als hij me zag.
Zou hij trots zijn op wat ik had bereikt met zijn nalatenschap?
Of teleurgesteld door de talloze manieren waarop ik tekort was geschoten?
Maar op een avond bedacht ik
dat ik blij zou zijn met elk oordeel,
als ik maar de kans kreeg
nog één gesprek met mijn vader te voeren.
Verspil de tijd die je met de jouwe hebt niet.
Elrond, ik hoopte dat je iets zou kunnen ophelderen.
Hoe heb je mijn man ontmoet?
Dat weet je. Ik heb hem gered van een Heuveltrol.
- Twee zelfs. - Twee zelfs. Dat weet ik.
Ik vroeg het Elrond.
Dan vrees ik dat ik het verhaal van je man moet corrigeren.
Er waren drie trollen. En ik heb hem gered.
Jij herinnert je je gezicht niet als je in een spiegel kijkt.
Toen ik hem tegenkwam in het bos,
ontweek hij hun hamerslagen.
Huilend en schreeuwend.
Het was een strijdkreet.
Het was zo hoog dat ik dacht dat het een kind was. Ik pakte m'n boog...
- Een zwaard. - Een boog.
- Een zwaard. - Hoe dan ook...
Vergeef me, vader.
Ik was trots en koppig en ik zat fout.
Kunt u me niet eens aankijken?
Ons volk gelooft
dat als een Dwergenkoning wordt gekroond,
de stemmen van zijn voorouders in hem stromen
en hun raad
en wijsheid met hem delen.
Zelfs hun fouten.
Maar jij...
Jij hoeft niet op die dag te wachten om mijn stem te horen.
Want ik ben altijd bij je, mijn zoon.
Zelfs in woede.
Soms vooral in woede.
Er valt niets te vergeven.
Elrond heeft me uitgenodigd morgen met hem naar Lindon te gaan.
Zal ik het accepteren?
Elrond was heel overtuigend in zijn verzekering
dat Gil-galad geen kwade bedoelingen had toen hij hem stuurde.
Ja. Dat klopt.
Maar intuïtie is een krachtig iets.
Wat zegt de jouwe?
Er speelt nog iets meer.
Goed, mijn zoon.
Goed.
Ga naar Lindon.
Zoek uit wat.
Bedankt.
Wat is er? Wat is er mis?
Ik heb een bericht. Van de leider van de vijand.
Dat je volk mag blijven leven als jullie dit land opgeven...
En hem trouw zweren.
En als we weigeren?
Komt hij naar Ostirith.
Kom op.
Jij verdient wel een drankje na wat je hebt gedaan.
Pak maar aan.
Zoals je dat gevest uit mijn schuur hebt gepakt.
Ik weet niet...
Toe nou, knul.
Je weet wat ik bedoel.
Weet je wat het is? Het is geen zwaard.
Het is een kracht.
Gemaakt voor onze voorouders door zijn meesters eigen hand.
Een prachtige dienaar.
Hij die verloren was, maar zal terugkeren.
Heb je van hem gehoord, knul?
Heb je gehoord van Sauron?
Je moet het gezien hebben in de lucht.
Een paar weken geleden.
De ster die viel.
Zijn tijd is nabij.
En wij moeten er klaar voor zijn, knul.
Waarvoor?
Stil, knul.
Spaar je krachten.
Die zul je nodig hebben.
Voor wat er gaat komen.
Heer-vader...
We hebben het gevonden.
Het is in de toren.
Ga in vrede.
Uw volk zal opgelucht zijn.
Ze zullen naar het hof komen
en op 't plein voor uw aankondiging.
We moeten hen niet laten wachten.
Men gelooft dat, als blad van de Witte Boom valt,
dat niet zomaar gebeurt,
maar het de tranen van de Valar zelf zijn.
Een levende herinnering dat hun ogen en oordeel altijd op ons gericht zijn.
Er is een noodlottig uur in het lot van Mensen.
Een uur van oordeel
waarin ieder van ons
moet beslissen wie we zullen zijn.
Zijn onze harten versteend als de beelden op ons eiland?
Of kloppen ze met 't bloed van de helden die die hebben uitgehakt?
Rust onze moed alleen nog in de graven van onze voorvaders?
Of is die hier,
Nu nog onder ons...
Wachtend om te verschijnen als de opkomende zon?
Ik zal niemand bevelen of aan gevaar blootstellen dat ik zelf niet zou aangaan.
Daarom heb ik besloten de Elf zelf te begeleiden naar Midden-aarde.
Om onze sterfelijke broeders te helpen die worden belegerd in de Zuiderlanden.
U kent nu het voornemen van uw koningin.
Onze schepen vertrekken over tien dagen.
De expeditiemacht zal bestaan uit dappere zonen en dochters
uit heel Númenor.
Wie wil zich inzetten om onze Koningin-regentes te beschermen?
Stap naar voren en maak jezelf bekend.
Ik zal dienen.
Ondertiteld door: Mijke Smits-de Wit
Creatief Supervisor Beatrijs Sluijter