- หอคอยรึ - มันต้องเสร็จทันฤดูใบไม้ผลิ
ท่านเคยคิดหาพันธมิตร นอกจากเผ่าพันธุ์เราหรือไม่
บอกข้อเสนอเจ้ามา
ข้าจะไปบอกพ่อข้าเอง
ถ้าเขามีเรื่องปิดบัง ข้าต้องรู้
หรือเขาอาจล่วงรู้ ว่าเจ้าต่างหากที่มีเรื่องปิดบัง
ที่นี่มันที่ไหน
ราชอาณาจักรเกาะนูเมนอร์
ข้าว่าจะขอเลื่อนไปก่อน
เมื่อเรือลํานั้นล่องออกไปท้าสมุทร เจ้าต้องไปด้วย
ข้าไม่อยากมีเรื่อง
นี่คือแผนที่แดนใต้
ไม่ใช่แค่สถานที่ แต่ยังมีแผนการ
สร้างอาณาจักรของตนเอง
แดนใต้กําลังมีภัยใหญ่หลวง
หากเซารอนหวนคืนมาจริง แดนใต้จะเป็นเพียงจุดเริ่มต้น
ถ้าใครในที่นี้ยังอยากมีชีวิตอยู่...
รุ่งสางเราจะไปที่หอคอยเอลฟ์
พามันไปหาอดาร์
เล่ากันว่าในกาลก่อน เซารอนมีหลายสมญานาม
นี่อาจจะเป็นชื่อหนึ่งของมัน
ประชาชนของเจ้าไร้กษัตริย์ เพราะเจ้าคือกษัตริย์คนนั้น
ไปมิดเดิ้ลเอิร์ธกับข้า
ท่านยังขาดกองทัพอยู่นะ
นั่นกําลังจะเปลี่ยนไปแล้ว
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ - แหวนแห่งอํานาจ
ที่ราชสํานักนี้ เรามาประชุมกันทุกวัน เพื่อสร้างอนาคตให้เป็นปึกแผ่น
แต่ในพิธีประทานพรแก่ทารก
เรามาร่วมกันต้อนรับผู้ที่จะอยู่กับอนาคตนั้น
อนาคตอันรุ่งโรจน์ไม่สิ้นสุด ดั่งแสงอุษากลางห้วงสมุทร
เจ้าตั้งชื่อใดให้ลูก
อาลิเนล
ขอพละกําลังนูเมนอร์สถิตในกายเจ้า
ขอปัญญานําทางทุกย่างก้าว...
บางครั้งเกาะเราก็ต้องยืดเส้นสาย
เช่นเดียวกับเจ้า
วันนี้ช่างแจ่มใสไร้ที่ติ พระราชินีนาถ
ประสงค์จะเริ่มวันด้วยกรณียกิจใด
ราชินีให้นางเอลฟ์ไปเข้าเฝ้า
เมื่อเช้านี้
เพื่อนเอลฟ์ทําร้ายพรรคพวกของเราสี่คน แต่มิริเอลกลับเรียกนางไปสังสรรค์
เรียกเอลฟ์ไปลงโทษหรือเปล่า
หรือเรียกไปขอคําบัญชา
แล้วระหว่างที่เอลฟ์นั่นเป่าหูราชินี
ใครจะเป็นกระบอกเสียงให้เรา
ท่านสมุหนายก!
ฝากแสดงความเสียใจแทนด้วย พูดเบาๆ หน่อย
รับสักอันไหมท่าน เชิญเลยท่าน
ข้าไม่รู้ว่าท่านติดภารกิจสําคัญอยู่
ท่านสมุหฯ
การดูแลบ้านเมือง เป็นศาสตร์ของการใส่ใจปัญหาเล็กๆ
อย่างขยันขันแข็งพอๆ กับปัญหาใหญ่
นึกว่าป่านนี้เจ้าจะเรียนรู้แล้ว
เมื่อครู่ข้าแค่พยายามจะอวดฉลาด
ความฉลาดเหมาะกับชายที่ไม่มักใหญ่ใฝ่สูง
ข้าอยากให้เจ้ามีปัญญามากกว่า ลูกพ่อ
ว่าแต่มีเรื่องอะไรรึ
ดูเหมือนเราจะเจอคลื่นลมเล็กน้อย
เรือเอลฟ์เทียบชายฝั่งเรา
คนงานเอลฟ์แย่งงานเรา
คนงานพวกนั้นไม่ต้องนอน
ไม่เหนื่อย ไม่แก่เฒ่า
ไม่เอา!
ข้าว่าถ้าราชินีไม่ได้ตาบอด
นางต้องรักชอบเอลฟ์
เหมือนพ่อของนาง
รักชอบเอลฟ์!
ถ้าเอลฟ์มาอยู่ตรงนี้ นางจะได้เห็นอะไร
ชายชาตรีแห่งนูเมนอร์
หรือเด็กน้อยที่ร้องกระจองอแง
เราเป็นบุตรธิดาแห่งผองชนเอไดน์
เป็นลูกหลานเอลรอส ทาร์-มินยาทูร์ ราชันผู้นําทัพพิชิตมอร์กอธ
แต่นี่ เอลฟ์ตนเดียวมาติดเกาะ แค่นี้ก็คุกคามเราได้แล้วรึ
ก้มมองดูเถอะ ทุกท่าน ดูตราสมาคมบนหน้าอกของท่าน
สืบสานจากผองผู้ยิ่งใหญ่
จากเหล่าบุรุษผู้วางศิลาขวางสมุทร
ผู้สร้างนครอาร์เมเนลอส ชัยชนะของอารยธรรมมนุษย์
แต่นี่ เอลฟ์ตนเดียว แค่นี้ก็คุกคามเราได้แล้วงั้นรึ
สหายทั้งหลาย...
โปรดวางใจข้า
ขอเอามือกร้านทะเลคู่นี้เป็นประกัน
มือของเอลฟ์จะไม่มีวัน ได้กุมหางเสือของนูเมนอร์
เกาะนี้จะเป็นอาณาจักรของมนุษย์ตลอดไป
ดื่มสําราญกันให้ถ้วนหน้า!
เมืองนี้ไม่มีใครที่เขาไม่รู้จัก
ไม่มีฝูงชนที่เขาไม่อาจเปลี่ยนใจ หรือใครที่ไม่ตกเป็นหนี้บุญคุณเขา
น่าประทับใจมาก
ข้าจะพูดว่าน่าหงุดหงิดใจ
จากไร่องุ่นแถวภูเขาเมเนลทาร์มา
ช่วยให้ลืมปัญหา คนเขาว่ากันว่าอย่างนั้น
ปัญหาของข้าได้มายากเกินกว่าจะลืมลง
เจ้าคงเป็นศิษย์ใหม่สินะ
ข้าชื่อเคเมน ส่วนเจ้าคือ...
เออาริเอน ขอผังเดี๋ยวนี้
ท่านกวนใจเรา เอลฟ์
เราต้อนรับท่านเสมือนอาคันตุกะ
แต่ท่านกลับแล่นออกนอกเมือง ไปขโมยเอกสารโบราณ
ระหว่างที่สหายชาวใต้ ทําร้ายร่างกายชาวเมืองของเรา
เขามีเหตุให้อารมณ์หุนหันพลันแล่น ผู้คนของเขากําลังล้มตาย
"ผู้คนของเขา" รึ
ชายที่อยู่ในคุกใต้ดิน ไม่ใช่คนสามัญก่อวิวาทธรรมดา
แต่เป็นทายาทผู้สาบสูญของบัลลังก์แดนใต้
ถ้าเช่นนั้น เอเลนดิลคงเป็นจักรพรรดิแคว้นรูห์น
แค่ขุนนางต่ําต้อยคนหนึ่ง
ประชาชนของเขา แตกฉานซ่านเซ็น ไร้ผู้นํา
หากท่านสนับสนุน พวกเขาอาจรวมใจเป็นหนึ่งและลุกขึ้นสู้
หมายความว่าอย่างไร สนับสนุน
เซารอนเคยเป็นศัตรูต่อ ผู้คนของท่านเช่นเดียวกับของข้า
ข้าขอให้ท่านสานต่อภารกิจที่คั่งค้างนี้ จนกว่าจะเสร็จสิ้น
สร้างพันธมิตร ระหว่างนูเมนอร์กับเอลฟ์ขึ้นใหม่
ร่วมสู้กับข้า ช่วยมนุษย์แดนใต้
ก่อนเซารอนจะมายึดครองแผ่นดินนั้นไป
ราชสํานักเรารับฟังคําร้องมากมาย
คําขอของท่านน่าแปลกใจ และอาจเอื้อมที่สุดเท่าที่ได้ฟังมานาน
แต่ไม่ว่าเช่นไร นูเมนอร์ได้เลือกเส้นทางอื่นแล้ว
มิใช่ทั้งนูเมนอร์
จะเป็นราชันหรือช่างไม้ ชาวใต้คนนั้นต้องได้รับการพิพากษา
หมดเวลาเข้าเฝ้าแล้ว
เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าไม่มีทางเลือก และต้องขอจากที่อื่น
จากผู้ปกครองตัวจริงของนูเมนอร์
บิดาของท่าน องค์ราชัน
อย่าบังอาจพูดถึงสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ
กาลาเดรียล ธิดาแห่งฟินาร์ฟิน
ท่านควรหลบไป
ให้ข้าเสนอเรื่องนี้ต่อผู้ซึ่งมีอํานาจตัดสิน
เลดี้กาลาเดรียล พอที
แล้วตัวท่านมีอํานาจใดกัน เอลฟ์
อํานาจของวงศ์วานท่าน
หรือของผู้ซึ่งเรืออับปาง พยายามหาที่ยึดเหนี่ยวกลางพายุ
ข้ามีพายุโหมกระหน่ําอยู่ภายใน
มันพัดหอบข้ามายังเกาะนี้อย่างมีสาเหตุ
ผู้สําเร็จราชการอย่างเจ้า ไม่มีทางสงบมันได้
ไม่ต้องเล่านะ
เมาสุราอาละวาดใช่ไหม
ปลุกระดม
ใกล้จะสําเร็จแล้ว
อีกไม่กี่วัน
ข้าจะนับเจ้าทุกคน เป็นสหายนายเรือได้อย่างภูมิใจ
ดึงเข้า นักเรียน! ดึง!
อิซิลดูร์
ดึงเข้า นักเรียน!
ดึง!
เชือก!
อธิบายมาเดี๋ยวนี้
มีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ครู
ข้าผิดเอง ครู
ข้าทําหลุดมือ
ข้าเคยเห็นเจ้าชักใบเรือมาเป็นร้อยเที่ยว
ครั้งนี้มันเจตนา
เจ้าถูกปลดจากกองสมุทรโยธิน
ทั้งสามคน
"ตะวันตก" "นูเมนอร์ตัวจริง"
แค่ไอ้เรื่องเพ้อเจ้อ เดิมๆ ที่น้องเจ้าเคยพูดพล่าม
ข้านึกว่าครูจะปลดข้าคนเดียว
ข้าขอโทษ
ขอโทษเหรอ
แค่ขอโทษเหรอ เจ้าเพิ่งจุดไฟเผาเราทั้งเป็น
กระโถนอยู่ไหน อยากจะสํารอก
ข้าจะคุยกับพ่อให้
ขอให้เจ้าสองคนได้กลับเข้ากอง
ไม่ต้อง คนอย่างเจ้ามีแต่จะถูกขับไล่
เพราะไม่เคยพิสูจน์ว่าคู่ควรตั้งแต่แรก
- วาลันดิล - ไม่
ตั้งแต่โตจนพายเรือได้ ข้าก็อยากอยู่บนเรือลํานั้น
ข้าทําทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ว่าคู่ควร เจ้าล่ะ ทําอะไรบ้าง
วันๆ เอาแต่ซึมกะทือ เพ้อเจ้อถึงแม่ที่ตายไปแล้ว
หยุดเดี๋ยวนี้ พอเสียที!
เออ สมเป็นอิซิลเอาแต่เดินหนี
อิซิล จะไปไหน
จะอยู่หรือไป สําคัญตรงไหน
ปัญหาอยู่ที่เขา นั่นน่ะไม่หายไปไหนทั้งนั้น
มาโกรท!
อดาร์
นัมพัค อูกลูร์ชา
เจ้าเกิดที่ใด
ทหาร
เบเลริอันด์
แถวปากแม่น้ําใช่หรือไม่
เจ้าเป็นใคร
ข้าเคยลงเล่นในแม่น้ํานั้น
เมื่อครั้งยังเยาว์
ยังจําได้...
มีต้นเสจปกคลุมทั่วตลิ่ง
ทอดไกลเป็นโยชน์
ทําไมพวกออร์คเรียกเจ้าว่าบิดา
เจ้าฟังคําโป้ปดมามากมาย
บางคํานั้นฝังลึก
กระทั่งหินผาและรากหญ้ายังหลงเชื่อ
หากจะสางปมให้คลี่คลาย
เราจําต้องสร้างพิภพขึ้นมาใหม่
แต่มีเพียงเทพเท่านั้นจึงทําได้
ข้าไม่ใช่เทพ อย่างน้อย...
ยังไม่ใช่
เจ้าเป็นตัวอะไรแน่
จงไปหามนุษย์ที่หลบอยู่ใน หอสังเกตการณ์เก่า
ไปส่งสารนี้แก่พวกเขา
สารอะไร
ค่ายพักด้านในเต็มหมดแล้ว ลองหาที่ว่างเท่าที่หาได้นะ
- คนพวกนี้มาจากไหน - อิออร์บาด
นั่นหมายถึงทุกหมู่บ้านจากตรงนี้ ถึงภูเขาโอโรดรูอิน
ที่เหลืออยู่ไหน
เหลืออยู่แค่นี้
เราต้องลดส่วนแบ่งกันอีก
อย่ามาตัดส่วนของข้า
ใครใช้ให้เจ้าเป็นคนตัดสิน
ทุกคนที่ตัดสินใจมาที่นี่ วอลเดรก รวมถึงเจ้าด้วย
เราจะกินอะไรล่ะทีนี้
- เราจะหาทางกันได้ - ยังไงล่ะ
- ข้าไม่รู้ - แค่นี้ก็ชัดแล้ว
แล้วห้องเก็บเสบียงของวอลเดรกล่ะ
จัดคนกลุ่มเล็กๆ เข้าเมืองไป
กลางวันออร์คไม่เยอะ รีบไปรีบคว้า อย่าทําเสียงดัง
พวกมันไม่รู้หรอกว่าเราไป
แล้วจะกล่อมพวกอับโชคที่ไหนให้ไปด้วย
ข้าไปเอง ถ้าไม่มีใครยอมไป
ห้ามเจ้าไปที่นั่นเด็ดขาด
เราจะหาจากแถวเนินเขาก่อน ไปตามพวกพรานมา
แล้วจะไปล่าอะไร กระต่ายไม่กี่ตัวเหรอ
นั่นประทังไปได้วันเดียว
ถือว่าผ่านไปได้หนึ่งวัน แค่นั้นก็ดีถมเถ
ข้าเบื่อหน่ายเต็มที
ต้องทนดูทุกอย่างใกล้พินาศ แต่ทําอะไรไม่ได้
- เรากําลังทําอยู่ทุกทาง - แต่ข้าไม่ได้ทํา
ธีโอ!
ถ้าไม่ช่วยแม่ ก็อย่าทําให้ลําบากไปกว่านี้
ข้าก็ไม่น่าฟังเจ้าเลย
กลับดีกว่า
อย่ามาปอดแหกเอาตอนนี้
มาเถอะ
โรวาน โรงเหล้า
ข้าไม่เข้าไปนะ
ในนั้นน่าจะมีอาหารอีก
เถอะน่า ที่นี่ร้างหมดแล้ว
ก็ได้ ข้าไปเอง
โรวาน
เลือดหนุ่ม
ไปเอามาจากไหน
ส่งมานี่
เฮ้ย เจอแล้ว!
เจอแล้ว! ไอ้เด็กนั่น มันเจอด้าม
เด็กไหน มันอยู่ไหน
มันซ่อนอยู่แถวนี้
เจ้าไปส่งข่าวบอกท่านบิดา
ที่เหลือแยกย้ายกันค้นหา
ห้ามใครนอนจนกว่าจะเจอตัวมัน
เสร็จข้า!
เอลฟ์กับชาวแคระร่วมมือกัน วิเศษเหลือเกิน
เป็นเช่นที่ท่านพูดทุกประการ
มีอะไรรึ
เปล่า แค่...
ครู่ขณะที่ยืนตรงนั้น เจ้าดูเหมือนพ่อเจ้าไม่มีผิด
- ไม่รู้มาก่อนว่าท่านเคยเจอพ่อข้า - เคยสิ หลายครั้งหลายหน
เขาเป็นผู้หยั่งรู้ มีวิสัยทัศน์ยาวไกล
รู้ไหม ครั้งหนึ่งเขาเคยบอกข้า
สักวันอนาคตของข้า จะตกอยู่ในมือบุตรของเขา
เขาทักขึ้นมาเฉยๆ ราวกับเอ่ยเดาถึงฝนวันรุ่ง
แล้วข้า...
ข้าลืมมันไปจนกระทั่งเมื่อครู่นี้
น่าประหลาดนัก
วันนี้ท่านดูพะว้าพะวงใจ
มีเรื่องใดหนักใจท่าน
ไม่ได้ ข้าสัญญากับตัวเองไว้ว่าจะไม่พูด เขาเป็นสหายเจ้า
ดูริน
หากไม่ได้หลบหน้าข้า เขาคงจะปิดบังอะไรอยู่
ลองถามคนงานของเขาหรือยัง
ทั้งสิบเก้าราย ทุกคนล้วนบอกปัดข้า
อดคิดไม่ได้ว่ามีพิรุธ
จะพูดเป็นนัยว่าดูรินคบชู้งั้นรึ
- ไม่มีใครอื่นนอกจากท่านหรอก แม่หญิง - นั่นน่ะสิ
อย่างเขาใครจะเอา
เฒ่าเศรษฐี จูบศิลา ขัดพลอยและทองล้ําค่า
โอ๊ย หยุดนะ!
เกร์ด้า อย่าทุบน้อง
- เราเล่นทุบกันอยู่ - นั่นละ เลิกทุบได้แล้ว
เคยเล่นไต่บันไดทองกันหรือยัง
หรือยามสามประตู
ข้าลืมไป
เจ้าตัวเล็กทําข้าหัวหมุนไปหมด
วันนี้เขาไปขุดร่องเหวแก้วผลึก
รู้ไหมดีซา ไม่มีความลับใด ที่สมควรปกปิดด้วยคําลวง
กล้ากล่าวหาว่าคนแคระใจคด ในถ้ําของนางเองหรือนี่
พูดแบบนี้ต้องโดนดีแน่
ถ้าดูรินไปขุดแก้วผลึก
ทําไมไม่เอาขวานสิ่วไปด้วย
ท่านจะเตรียมอาหารโปรดของเขาทําไม
ถ้าเขาลงร่องเหว ซึ่งต้องใช้สองวันเต็มกว่าจะถึง
เฒ่าเศรษฐี จูบศิลา ขัดพลอย...
เกร์ด้า แม่เตือนแล้วนะ
ดูรินไม่เอาขวานไป
เพราะแก้วผลึกไม่ต้องสกัด แต่ต้องงัดแงะ
ข้าตุ๋นหางกระตุ่นตอนนี้
เพราะต้องพักทิ้งไว้ให้พอดีรอเขากลับมา
คนนอกอย่างท่านอาจจะต้องใช้หลายวัน
แต่คนแคระนักปีนป่ายอย่างสามีข้า
ใช้แค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ลงถึงก้นเหว
มีอะไรสงสัยอีกไหมพ่อคุณ
ไม่มี
ขอบคุณ
ร่องเหวแก้วผลึก ไม่เลว ไม่เลวเลย
หวังว่าเขาจะเชื่อ เอลฟ์นั่นโน้มน้าวใจไม่ได้ง่ายๆ
ไม่ง่ายเลย
โชคดี ว่าที่ราชินีข้าเก่ง กล่อมหนูน้ําให้ห่มขนมิ้งค์ก็ยังได้
เป็นอีกเหตุผลที่ข้าโชคดีได้แต่งงานกับเจ้า ไม่ใช่กับมาร์กิด รัสต์บอริน
แล้วเหตุผลอื่นๆ ล่ะ
ไว้ทีหลังค่อยบอก
อย่าเอ็ดดังไป เบาเสียงกันดีกว่า
เราคืบหน้ากับเหมืองเก่าไปมากทีเดียว
เราแน่ใจว่า...
เหมืองเก่าใต้ทะเลสาบมิร์เรอร์เมียร์
หลงทางรึ เอลฟ์
เปล่า ข้ารู้แน่ว่าต้องไปทางใด
สวัสดี
เฒ่าเศรษฐี จูบศิลา ขัดพลอยกับทองล้ําค่า
นึกแล้วเชียว!
ดูริน
มาสอดแนมข้าใช่ไหมล่ะเอลฟ์
ไม่ใช่สักนิด ที่นี่ทําอะไรกัน
ให้ข้าเชื่อจริงหรือว่าเจ้าไม่รู้
นี่ไม่ใช่สาเหตุแท้จริง ที่เขาส่งเจ้ามาแต่แรกหรอกรึ
พวกเจ้าต้องการมันไว้เอง
ดูริน ต้องการอะไร
ข้าไม่สนใจไยดีอะไรใดๆ ในถ้ํานั้น
ข้าห่วงใยเจ้า ใส่ใจต่อมิตรภาพนี้
และความลับไม่ช่วยให้เกิดขึ้นหรอก
ตรงนี้ทําอะไรกันแน่
สาบานมาก่อน
สาบานต่อขุนเขา
อย่าได้ปริปากแพร่งพราย
เรื่องที่ข้าจะบอกนี้แก่ใครเป็นอันขาด
โทสะคนแคระยืนยง ยิ่งกว่าความทรงจําของเอลฟ์
หากผิดสัญญา
อํานาจของศิลานี้จะสาปเจ้าและญาติพี่น้อง ให้ต้องพบกับความทุกข์โศก
ตราบวันสุดท้ายของเจ้าในพิภพนี้
กล้าสาบานหรือไม่ เอลรอนด์
ข้าสาบานด้วยความทรงจําต่อบิดาข้า เออาเรนดิลจอมนาวิก
เรื่องซึ่งเจ้าบอกข้า ณ ที่นี้ จะอยู่กับโสตข้าเท่านั้น
ดีซาตรวจเจอระหว่าง สํารวจแนวตะเข็บทองตามกิจวัตร
แร่ใหม่เอี่ยม
เบายิ่งกว่าใยไหม แกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้า
ถ้าใช้เป็นศาสตรา ดาบชั้นยอดของเราก็ฟันแทงไม่เข้า
ถ้านับเป็นมูลค่า คงสูงล้ํายิ่งกว่าทองคํา
มันจับแสงได้ประหลาดนัก
ราวกับส่องสว่างจากภายใน
นี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นยุคใหม่ ให้แก่ผู้คนของเราได้
พละกําลัง ความเจริญรุ่งเรือง...
แล้วเหตุใดต้องปิดเป็นความลับ
ไยจึงไม่เฉลิมฉลอง
เพราะการขุดแร่นี้อันตรายยิ่ง
ท่านพ่อสั่งห้ามเราทุกทาง
เพราะพึงระวังไว้ก่อน
ขออนุญาต
เจ้าเรียกแร่วิเศษนี้ว่าอะไร
ภาษาเราเรียกว่า "ประกายเทา"
ภาษาเจ้าน่าจะ มิธ-เราด์
ไม่ๆ จะต้องเป็น มิธริล
งั้นเจ้าถ่อมาถึงที่นี่ เพื่อเอเรกิออนเท่านั้นจริงรึ
ข้ามาเพราะว่าความห่างเหิน 20 ปี ยังนับว่านานเกินไป
แม้แต่กับเอลฟ์
เก็บไว้เถอะ
ที่ระลึกถึงมิตรภาพของเรา
ได้สิ
ดูริน! อย่า
ข้างล่างนั่นมีคนแคระสี่คน
ดูริน!
เออาริเอน ขัดพื้นกับล้างถ้วย
ขอโทษจริงๆ
ไม่เป็นไร แค่เล็กน้อย ไม่เป็นไรจริงๆ
นึกว่าพรสวรรค์เจ้าจะจบที่การร่างแบบ
งานขัดถูเหมาะแก่การฝึกความคล่องแคล่ว
ครูช่างท่านว่าอย่างนั้น
เอาอย่างนี้ไหม ข้าขัดพื้นให้ เจ้าล้างถ้วยไป
ใครเสร็จทีหลัง คนนั้นเลี้ยงอาหารค่ํา
ข้าไม่คบหาคนหนุ่มที่ดูไม่ชอบมาพากล
เข้าใจคิด ถ้าเจอคนแบบนั้นที่ไหน ข้าจะบอกให้เจ้ารู้คนแรก
ต่อให้ชื่นชมนิสัยพุ่งเข้าใส่อุปสรรค ทุกอย่างที่ขวางหน้าท่าน
อย่างกับลูกม้าหนุ่มห้อตะบึง...
เคยคิดบ้างไหมว่า ท่านไม่ได้สู้อยู่กับโทรลล์หรือออร์ค
แต่กับมนุษย์
คิดจะแนะนําศาสตร์พิชัยสงครามกับข้าจริงรึ
เปล่า ข้า...
ไม่กล้าหรอก แต่ถึงอย่างนั้น...
ราชสํานักก็ไม่ใช่สนามรบตาม ปกติที่เคยเจอ จริงไหม
พูดต่อสิ
จากตัวอย่างเหตุการณ์นี้ ข้าเห็นว่า
ท่านจะไปได้สวย ถ้ารู้สิ่งที่ฝ่ายตรงข้ามกลัวจับใจ
- แล้วใช้ประโยชน์จากมันรึ - ไม่
มอบวิธีจัดการมันให้เขา
แล้วท่านค่อยจัดการเขาทีหลัง
แสดงว่าตามมาตรฐานของเจ้า ข้าติดอยู่ในคุกนี้
เพราะยังไม่รู้สิ่งที่ราชินีกลัวจับใจ
ตามมาตรฐานต่ําต้อยของข้า ใช่
แล้วเจ้ารู้งั้นรึ ทั้งที่เคยพบนางไม่กี่ครั้ง
ระหว่างนั้นท่านเรียกร้องจะเอาเรือ ดูหมิ่นคนของนาง ขัดคําสั่ง
นางก็ไม่ได้อนาทรร้อนใจ
แต่แล้วจู่ๆ นางจับท่านเข้าคุก
เพราะอะไร
ข้าขอให้นางสู้เพื่อคนของเจ้า
แต่นั่นไม่ได้กระตุ้นโทสะของนางใช่ไหม
ข้าขอคุยกับบิดาของนาง
ราชันบนหอคอย ผู้ซึ่งไม่มีใครพบหน้ามาหลายปี
เห็นไหมว่าเป็นยังไง เมื่อหยุดห้อตะบึงแล้วฉุกคิด
เลิกเปรียบข้ากับม้า
เลิกกล่อมข้าไปจากเกาะนี้สิ แล้วจะยอมตกลง
สวัสดี เอลฟ์
พระราชินีนาถมีคําตัดสินแล้ว
ท่านจะถูกส่งกลับไปหาชาวเอลฟ์ พร้อมผู้อารักขาติดอาวุธ คืนนี้
ก้าวมาข้างหน้า
- ไม่แนะนําให้ทํานะ - แต่ข้าปล่อยนางหนีไปไม่ได้
ได้สิ ถ้าท่านรู้ว่านางจะไปไหน
ขึ้นมาทําอะไรบนนี้
ข้าออกไปกินอาหารค่ํา
เขาเป็นใคร
เครื่องแบบเจ้าอยู่ไหน
ลาออกจากกองฝึกแล้วใช่ไหม
ไม่ แย่กว่านั้น
ถูกไล่ออกเหรอ
ทําทุกคนถูกไล่ออกหมด
อิซิล
เจ้าชนะแล้วนะ ทีนี้ก็ไปตะวันตกได้
ข้าเพิ่งทําลายชีวิตเพื่อน
ทําชื่อเสียงตระกูลเสื่อมเสีย
ข้าไม่สมควรได้ไปตะวันตก
อีกอย่าง พ่อไม่ยอมให้พาเบเร็คไปด้วย
นั่นเอลฟ์ นางหนีมา
ค้นทั่วทุกตรอก
ขออภัยที่บุกรุก ฝ่าบาท แต่ข้า...
เขาไม่ตอบรับคําขานนั้นแล้ว
รู้ได้อย่างไรว่าข้าจะมาที่นี่
ข้างนอกมีกองทหารรอพาท่านไปขึ้นเรือ
คนฉลาดจะไปแต่โดยดี
มีริเอล
พ่อ... พ่อ...
ไม่เป็นไรนะท่านพ่อ ข้าอยู่นี่
ยกโทษให้ข้าด้วย
ข้าไม่รู้มาก่อน
มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ ถึงสังขารอันร่วงโรยของเขา
ข้าอยากให้เป็นดังนั้นต่อไป
ถ้าเช่นนั้น เราควรพูดความจริงต่อกันเสียที
พ่อเจ้าภักดีต่อวิถีเอลฟ์
เหตุใดเจ้าปฏิเสธ
บอกมา
บอกทีเถิด
ท่านพ่อเคยเป็นกลางทางความเชื่อ
แต่หลังจากพิธีราชาภิเษก ก็เริ่มเปลี่ยนไป
เขากลายเป็นคนแข็งกร้าว
ประกาศว่าเรายั่วยุแรงพิโรธของวาลาร์
เราต้องไถ่โทษและกลับไปทําตาม โบราณราชประเพณี
เกิดจลาจล
เมื่อท่านพ่อประกาศแผนการ ว่าจะรื้อฟื้นสัมพันธไมตรีกับเอลฟ์
ประชาชนลุกขึ้นต้าน
สูญเสียกันไปมาก
ข้าได้รับเลือกให้ขึ้นมาปกครองแทน
พร้อมคําสัญญาว่าจะสงบคลื่นลูกนี้
แต่ในคืนแรก เมื่อทั้งนูเมนอร์หลับใหล
ท่านพ่อพาข้ามาที่นี่
พาลันเทียร์
ลูกแก้วทัศนาเคยมีด้วยกันเจ็ดดวง
อีกหกดวงหายสาบสูญ หรือถูกซุกซ่อนไว้
ท่านพ่อได้รับตกทอดลูกแก้วดวงนี้มา
รวมถึงความลับ
วางมือบนลูกแก้วสิ
- ขอเตือน... - ข้าเคยสัมผัส พาลันทีริ
แต่ไม่ใช่ดวงนี้
นั่นคืออนาคตของนูเมนอร์
พาลันทีริ เผยให้เห็นนิมิตหลากหลาย
บางนิมิตไม่เคยกลายเป็นจริง
มันได้เป็นจริงแล้ว
นิมิตนั้นเริ่มจากการมาของท่าน
เจ้าเชื่อกระนั้นรึ ว่าข้าจะเป็นผู้นําพาหายนะแห่งนูเมนอร์
มีเพียงชาวนูเมนอร์ จึงจะนําพาหายนะมาสู่เราได้
วาลาร์ประทานเกาะนี้ให้เราในวันที่ทําดี
มันถูกริบคืนได้ หากเราเข้าสู่หนทางแห่งความมืด
คุณความดีที่ว่านั้น คือความรักภักดีที่บรรพชนเจ้ามีต่อเอลฟ์
พ่อข้าเคยเชื่อเช่นนั้น
วิถีของเขาแทบทําลายเราสิ้น
ดังนั้น พรุ่งนี้ข้าจะประกาศให้ท่านจากไป
และวิกฤตการณ์นี้เป็นอันสิ้นสุด
หากความชั่วร้ายที่แผ่นดินมิดเดิ้ลเอิร์ธ ถูกปล่อยปละละเลย
มันจะลุกลามและกลืนกินเราทุกคน
การเลี่ยงสงครามนี้อาจเป็นสาเหตุ นําพาหายนะมาสู่นูเมนอร์
ข้าจะไม่ขอกังขาต่อเหล่าเทพ ข้าตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว
แต่ตัดสินใจจากความกลัว
ข้าเข้าใจความรู้สึกเดียวดายนั้นดี
เป็นผู้เดียวที่มองเห็น
เป็นผู้เดียวที่ล่วงรู้
ทว่าเราทั้งคู่อาจไม่ต้องแบกภาระนั้น ตามลําพังกันต่อไป
ข้าขอร้อง มีริเอล อย่าเลือกทางแห่งความกลัว
จงเลือกศรัทธา
อยู่เคียงข้างข้า
ให้นูเมนอร์ต่อสู้ เคียงบ่าเคียงไหล่เอลฟ์อีกครั้ง
ศรัทธาอาจผูกใจดวงเดียวได้ กาลาเดรียล
แต่ด้ายนั้นบอบบางเกินไป หากจะใช้ยึดทั้งอาณาจักร
ข้าขอโทษ
ป่าโล่งโจ้ง สัตว์หนีหมด
ดูท่าลูกชายเจ้าจะกล้ากว่าที่คิด
ที่หน้าประตูมีคนมา!
ถอยไป
- หลีกทาง ถอยไป - ให้เด็กนั่นเข้ามา
มีเยอะ ไม่ต้องรีบ
โรวาน ธีโอล่ะ
เขาบอกว่าตามข้ามาติดๆ
- หิวไส้จะขาด - อย่าดันสิ
นางผลักข้า
เราค้นหินทุกก้อน มันไม่ได้กลับมาตรงนี้
ไม่เอาน่ะ
เด็กนั่นอยู่ไหน
ไม่อยู่ตรงนี้
ไปกันเถอะ
ค้นทุกซอกทุกมุม
หัวหน้าจะจับเราถลกหนัง ถ้าหามันไม่เจอ
แต่หัวหน้าทํามันหายเองนะ
อิซมูมบอห์...
เร็วสิ!
คิชดิบาท็อธ
หาให้เจอ
ไม่อยู่ในนี้
ตรงโน้น นั่น!
จะไปไหน ไอ้หนุ่ม
มันอยู่ไหน
ไม่!
ไปเอามาจากไหน
หรือต้องแขนขาด ปากถึงจะเปิด
อย่ารอช้า
พวกมันกําลังมา
วิ่งต่อไป
วิ่งไป!
แม่
บรอนวิน
ไป ไปให้ถึงที่แจ้ง!
นั่นคืออะไร
นั่นคือคําวิงวอนต่อก้อนหิน
ขอให้ปล่อยคนงานเหมือง โดยยังหลงเหลือลมหายใจอยู่ในร่าง
ข้าหยุดคิดไม่ได้เลย ถ้าท่านไม่ได้ลงไปด้วย
ดูรินอาจติดอยู่ในปล่องนั้นตอนที่...
ข้าขออภัย
ข้าขออภัยที่โป้ปดท่าน
ท่านซื่อสัตย์ภักดีต่อสหายข้า เราจดจําเท่านี้เป็นพอ
เพิ่งลากคนสุดท้ายออกมาได้
รอด ทุกคนรอด
พ่อท่านคงโล่งใจน่าดู
เขาสั่งปิดเหมือง
ปิดตายเส้นนี้ทั้งเส้น
- ทั้งเส้นเลยรึ - ทั้งหมด
ให้เวลาเขาหน่อย
ถ่านร้อนจัดสุดท้ายยังต้องเย็นลง
ใช่ แต่บางครั้งก็ไม่อยากให้มันเย็น
บางครั้งก็อยากบอกไปตรงๆ ว่าข้าคิดยังไงกับเขา
แล้วจะได้ไม่ต้องพูดจากับตาเฒ่านั่นอีก
พ่อข้าตัดสินใจล่องเรือไปวาลินอร์คนเดียว
ไปเกลี้ยกล่อมวาลาร์ให้ร่วมสงคราม และพิชิตมอร์กอธ
การกระทําของเขายิ่งใหญ่นัก
วาลาร์จึงยกเขา ขึ้นพ้นจากขอบพันธนาการของพิภพ
ให้เป็นผู้พาดาวประจําเมือง ข้ามฝั่งฟ้าไปชั่วนิรันดร์
หลายต่อหลายปี เมื่อหมดวัน ข้าจะแหงนมองฟ้า
นึกอยากรู้ว่า พ่อจะคิดอย่างไรเมื่อมองดูข้า
พ่อจะภูมิใจกับข้า ซึ่งสืบสานมรดกตกทอดไว้ได้
หรือผิดหวังเหลือคณนา เพราะข้าล้มเหลวซ้ําแล้วซ้ําเล่า
แต่แล้วคืนหนึ่ง ข้าก็กระจ่างใจ
ข้าคงยินดีที่สุด สําหรับทุกคําพิพากษา
ขอเพียงให้ข้ามีโอกาส
ได้สนทนากับพ่อ แม้อีกเพียงครั้งเดียว
อย่าปล่อยเวลาที่เหลืออยู่ให้สูญเปล่าเลย
เอลรอนด์ หวังว่าท่านจะช่วยให้หายคาใจ
ท่านกับสามีข้าเจอกันอย่างไร
บอกแล้วไงเล่า ข้าช่วยเขาจากโทรลล์ภูเขา
- ตั้งสองตัว - ตั้งสองตัว ใช่ ข้ารู้
แต่ข้าถามเอลรอนด์
ถ้าเช่นนั้น เกรงว่าข้าต้องขอแก้ เรื่องที่สามีท่านเล่า
โทรลล์มีสามตัว และข้าต่างหากที่ช่วยเขาไว้
ต่อให้ส่องกระจก เจ้าก็จําหน้าตัวเองตอนนั้นไม่ได้
เวลานั้นข้าเจอเขาในป่า
กําลังหนีลูกทุบของพวกมันพัลวัน
ทั้งคร่ําครวญทั้งกรีดร้องเสียงหลง
นั่นเสียงร้องออกศึกต่างหาก
เสียงร้องแหลมจนนึกว่าเป็นเด็ก ข้าจึงหยิบธนู...
- ใช้ดาบ - ใช้ธนู
- ไม่ ใช้ดาบ! - แต่ไม่ว่าอย่างไร...
อภัยให้ข้าด้วย ท่านพ่อ
ข้าผยองดื้อรั้นและทําผิดไป
ท่านมองหน้าข้าไม่ได้เชียวรึ
คนของเราเชื่อว่า...
เมื่อกษัตริย์ชาวแคระองค์ใหม่เถลิงราชย์
เสียงของบรรพบุรุษทุกรุ่น จะไหลผ่านตัวเขา
มอบคําปรึกษา
และภูมิปัญญา
รวมทั้งเรื่องพลาดพลั้ง
แต่เจ้า...
เจ้าไม่ต้องรอถึงวันนั้นเพื่อฟังเสียงข้า
เพราะข้าอยู่กับเจ้าตลอดไป ลูกข้า
แม้แต่ในยามโทสะ
บางครั้ง ยิ่งยามโทสะยิ่งต้องอยู่
ไม่มีเรื่องต้องอภัยให้กัน
เอลรอนด์ชวนข้าไปลินดอนกับเขาพรุ่งนี้
ข้าควรตอบรับไหม
เอลรอนด์ยืนยันได้น่าเชื่อถือ
ว่ากิล-กาลัดไม่มีเจตนาร้ายที่ส่งเขามาที่นี่
ใช่ จริงตามนั้น
แต่ลางสังหรณ์เป็นยาแรง
มันบอกเจ้าว่าอย่างไร
งานนี้มีเบื้องหลังมากกว่าที่เห็น
ดีมาก ลูกข้า
ดี
ไปลินดอน
ไปให้รู้
ขอบคุณ
มีอะไร เป็นอะไรไป
ข้ามีสารจากผู้บัญชาการกองทัพศัตรู
คนของเจ้าจะมีชีวิตรอด ถ้ายอมสละสิทธิ์ในดินแดนแถบนี้
และสาบานสวามิภักดิ์ต่อเขา
ถ้าเราปฏิเสธล่ะ
เขากําลังมุ่งหน้ามายังออสทิริธ
มาเร็ว
ถ้าถามข้า เจ้าควรได้ดื่มสักอึก หลังจากทําเรื่องนั้นไป
เอาสิ ดื่มเลย
เหมือนที่เจ้าขโมยด้ามดาบนั่น จากโรงนาของข้า
ท่านพูดอะไรข้า...
ไม่ต้องไขสือ เจ้าหนุ่ม
เจ้ารู้ว่าข้าพูดถึงอะไร
แต่รู้ไหมว่ามันคืออะไร นั่นไม่ใช่ดาบ
มันมีพลังอํานาจ
ทําขึ้นเพื่อบรรพบุรุษของเรา โดยฝีมือนายเหนือหัว
ข้ารับใช้ผู้งดงาม
ผู้สาบสูญไป แต่จะหวนคืนมา
เคยได้ยินชื่อเขาไหม
เคยได้ยินชื่อเซารอนหรือไม่
เจ้าน่าจะต้องได้เห็นบนฟ้า
ไม่กี่อาทิตย์ก่อนหน้านี้
ดาวตก
นั่นแปลว่าเวลาของเขาใกล้เข้ามาแล้ว
ข้ากับเจ้ามีหน้าที่ต้องเตรียมพร้อม
พร้อมทําอะไร
เงียบเถอะ เจ้าหนุ่ม
เก็บแรงไว้
เจ้าได้ใช้มันแน่
กับสิ่งที่กําลังจะมา
อดาร์
เราหาเจอแล้ว
มันอยู่ที่หอคอย
เดินทางปลอดภัย
ประชาชนจะโล่งใจ
ไม่ช้าคนจะพากันเข้ามาในวัง
และอยู่ที่ลานจัตุรัส เพื่อรอฟังประกาศจากท่าน
เราไม่ควรให้พวกเขารอนาน
ผู้ศรัทธาเชื่อว่า เมื่อกลีบดอกพฤกษาขาวปลิดปลิว
นั่นเป็นลางบอกเหตุสําคัญ
ดั่งเหล่าวาลาร์หลั่งน้ําตา
เป็นเครื่องเตือนใจเราว่า สายตาทวยเทพจับจ้อง รอพิพากษาเราอยู่
ชะตากรรมมนุษย์ทั้งหลาย มีโมงยามชี้เป็นชี้ตาย
โมงยามแห่งการพิพากษา
ซึ่งพวกเรา ทุกถ้วนทั่วตัวคน
ต้องตัดสินใจว่าเราจะเป็นคนแบบใด
หัวใจของเรากลายเป็นหิน ดั่งรูปสลักรอบเกาะนี้แล้วหรือไม่
หรือยังโลดแล่น ด้วยเลือดของเหล่าวีรชนผู้แกะสลักมันไว้
ความกล้าหาญของเราถูกฝังไป กับหลุมศพบรรพบุรุษผู้หลับใหลแล้วหรือไม่
หรืออยู่ ณ ที่นี้
ท่ามกลางพวกเรา แม้กระทั่งยามนี้
เฝ้ารอวันระเบิดออกดั่งตะวันรุ่ง
ข้าจะไม่ออกคําสั่งหรือเชิญชวนผู้ใด ไปเผชิญภัยที่ข้าจะไม่เผชิญ
ดังนั้น ข้าจึงตัดสินใจจะนําเอลฟ์ผู้นี้ กลับไปยังแผ่นดินมิดเดิ้ลเอิร์ธด้วยตนเอง
เพื่อไปช่วยพี่น้องมรรตัยของเรา ผู้ตกอยู่ในวงล้อมที่แดนใต้
พระราชินีประกาศเจตนารมณ์แล้ว
เรือของเราจะออกเดินทางในสิบวัน
กองกําลังต่างแดนจะประกอบด้วย บุตรธิดาผู้กล้าหาญ
จากทั่วทั้งเกาะนูเมนอร์
ผู้ใดยินดีสละตนเพื่อพิทักษ์พระราชินีนาถ
ขอจงก้าวออกมาให้เป็นที่รับรู้
ข้าจะรับใช้
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม