Emadazu zure hitza.
Mea berri bat.
Elrondek segurtasun osoz ziurtatu du
Gil-Galadek ez zuela asmo txarrik bera hona bidaltzean.
Beste zer edo zer dago.
Zoaz Lindonera.
Jakin zer den.
Kanporatuta! Hirurak!
Nahikoa da!
Nire lagunen bizitza suntsitu dut, gure familia lotsatu.
Zoaz zaintza-dorre zaharrean babestu diren gizakiengana.
Emaiezu mezu hau.
Zureek biziraungo dute lur hauen gaineko eskubideak utziz gero.
Berari leialak bazarete.
Gure benetako erregea itzuliko da.
Uste dut atxilotuta duzun gizona
Hegoaldeko Lurren tronuko oinordeko erbesteratua dela.
Batu nirekin borrokara...
Zerbitzatuko dut!
Sauronek haien lurrak bereganatu aurretik.
Gezurra esan duzu,
kanpotar arriskutsu bat gurera ekarri.
Atzean utziko gaituzte.
Horrela joango gara besteekin.
Lagunduko gaitu eta guk bera.
ERAZTUNEN JAUNA: BOTEREAREN ERAZTUNAK
Mila errazio. Mila errazio.
Ez, mi... migrazioa.
Mi-gra-zi-o-a.
Mugitzea da. Guk egiten duguna, iletsuek.
Hara, negua Oihan Zaharrean igarotzen dugu,
eta uda erdian Iparraldeko Haranetara joaten gara barraskilo garaian.
-Barraskilo? -Bai, ondo.
Eta haritzen hostoak gorritu orduko, Zuhaiztira joaten gara.
Zuhaizti zabala da,
sagarrez, okaranez, abrikotez eta azenarioz gainezka, gustatuko zaizu.
Jakina, arazo bakarra da, hamaika arrisku daudela bi tokien artean.
Arrisku?
Arazoak dira.
Badakizu, erraldoiak, otsoak, behe-lainoa, euria,
mendietako trollak, leizeetako trollak, hil zaitzakeen edozer.
Hil?
Zerbaiten heriotza eragitea da.
Ni arriskua naiz.
Ez. Ez, ez zara.
-Zera da... -Ez. Ipurtargiak.
Istripu bat izan zen. Eta...
Zu ez zara arriskua.
Zu ona zara.
Ona naiz?
Ona zara. Laguntzeko zaudelako hemen.
Nori!
Ederki. Prest daude besteak.
Makila azkarrak!
Goazen. Mugi.
Ni... Ni...
Ona naiz.
Ziztatu berriz makuluaz,
oinetako ileak aterako dizkizut lo zaudela.
Bide batez, atera belarrietakoak ere.
Hobe hori, zure zurrungak baino.
Ez dut zurrungatzen.
-Bai horixe. -Bai horixe.
Tira, goazen. Zuhaiztia ez da gugana migratuko.
Agian azkarrago joango gara zure amaren ibilaldietako abestiarekin.
Bai, tira, Mitxo, hasi txioka.
Ea, ondo etorriko zaigu.
Eguzkia azkar jaisten dabil
Harrizko zuhaitzen azpira
Dorreko argia
Ez da jada nire etxea
Su zurbilezko begiak igarota
Harea beltza ene ohea
Ezagutzen dudan guztia trukatu dut
Aurrean dudan lur ezezagunen alde
Dei nazazue, Dei nazazue, urruneko lurrak
RHOVANIONGO MENDIAK - SASTRAKA ERREKASTOA
Herrari bainabil egun ibiltari honetan
LABARAZPI - LUPETZA GRISAK
Banoa herrari
Egun ibiltari honetan
Edateko gutxi dut
Jateko are gutxiago
Indarrak diost ezetz Baina bideak dio baietz
AMUARRAINAREN BIHURGUNEA
Nire hankak laburregiak dira Eta bidea luzeegia
Ez dut atsedenik ez kontsolamendurik
Kontsolamendu bakarra abestia hau
KARDUHARAN - TXIRIKORDAK
Abestu, Abestu, urruneko lurrak
O, altxa eta gida nazazue Egun ibiltari honetan
Aurkituko nauzuela hitzeman
Egun ibiltari honetan
Azkenean heldu da haien erantzuna
Hotzaren eta izotzaren artetik
Herrari dabiltzan guztiak Ez daude galduta
Berdin da nahigabea
Berdin da kostua
Herrari dabiltzan guztiak Ez daude galduta
Tunela amaitu dugu, ene jauna.
Besoa. Erakutsidazu.
Zer sentitzen duzu?
Sua banu bezala, Aita-jauna.
Zuk nik bezala sentitzea nahiko nuke.
Laster joango baita.
Eta berarekin batera, baita nigan beroa den zatia ere.
Falta sumatuko dut.
Deitu legioei. Ordua heldu da.
Gure etsaiak eraso egingo du.
Bere errukia nahi badugu,
dorre hau abandonatu behar dugu
eta haien nagusiari leialak izan.
Badakit ez naizela espero duzuen erregea.
Baina nirekin batera borrokatzea hautatzen baduzue,
dorre hau ez da gure ahultasunaren seinale izango,
gure indarrarena baizik.
Nor dago nirekin?
Zuen artean, nor zutitu eta borrokatuko da?
-Bai. Egin dezagun. -Bai.
Zutitu eta borrokatu?
Hil egingo zaituzte.
Hobe dugu aukera hau erabili
ustezko etsaiaren aurrean makurtzeko.
Etsai hori aurrez aurre eduki dut.
Ez da zuen askapena.
Zu bai, ordea?
Elfoa?
Gure arbasoen izenean ari naiz.
Biziraun zuten!
Elkarrekin biziraungo dugu!
Jarrai nazazue, eta elkarrekin, biziraungo dugu!
Tira. Jarrai nazazue. Tira!
Tira!
Jarraitu!
Theo!
Gure aukera da. Gure garaia da. Tira.
Nirekin. Mugi, lagun. Jarrai nazazu.
Emadazu eskua, bai?
Gorago...
Nahikoa da, lagunok.
Eraman itzazue.
-Aita. -Isildur.
Hitz egin dezakegu?
Zergatik ez naute espedizioan onartu?
-Mendebaldera zindoazela uste nuen. -Jada ez.
Ez Numenorren alde zeozer egin aurretik.
Eta zer da hori? Zure hitzetan.
Ez dut hitz zehatzik.
Jakiteko gogor saiatzen nabil.
Zure laguntza eskatzen nabil.
Lagundu nahi nizuke.
Baina nahi baino boluntario gehiago ditugu jada.
Hiri erdiak nahi du ontzietan tokia.
Jar nazazu frontearen lehen ilaran.
Zer prestakuntza duzu?
-Prestakuntza? -Itsasoko Zaintzakoa zara?
-Badakizu marinel ezin hobe... -Itsasoko Zaintzakoa al zara?
Erreginarena? Merkataria?
-Uniformeagatik da. -Zaldunen Gremiokoa?
Zentzugabea zara.
Irlako tradizioei fidela bazina bezala aritu zara,
baina gizon hauek benetan bizi izan dituzte.
Laguntzeko erak bilatzen. Zerbitzatzeko.
Eta argi dago zuri horrek gutxi axola dizula.
Axola dit. Zerbitzatzeko prest nago.
Harro egongo nintzateke.
Baina aukera bat zenuen.
Erabakia hartu zenuen.
Numenortarren bizitzak arriskatzea
hegoaldetar zikin eta elfo gerrazale batzuengatik?
Pharazôn kontsula! Zergatik bidali gutarrak heriotzara?
Pharazôn!
-Pharazôn! -Zatoz nirekin.
Barka lehenago ez abisatu izana. Aste gogorra da.
Zergatik ez du gelditu?
-Erreginari leiala da. Onerako eta... -Txarrerako.
Asko daude zu bezala. Ez konbentzitzeko nahikoa...
Zuk ahal duzu. Entzungo dizu.
Hitz egiten dudanean, belarriak ixten zaizkio.
Ba hitz egin altuago.
Hegoaldetarra.
Bisita duzu.
Eta gero, nora joan zen etsaia?
Hegoalderago uste dut. Ostiritheko zaintza dorrerantz.
Itsasoko Zaintzari esango diot.
Mila esker, Halbrand jauna.
Ziur nago iristean, zure adiskidetasuna orain bezain baliagarria izango dela.
Iristean?
Galadrielek zure jendea batzeko asmoa duzula kontatu digu.
Benetan?
Espero dut ez duela azkarregi hitz egin.
Egiatan, nire asmoa zen...
Nire kidea bere zereginaren pisua sentitzen ari da.
Ez dut zalantzarik, ordua iristean, bere betebeharra beteko duela.
Nire izen ona jokoan jarri dudanez, hori espero dut.
Erregina erregeordea, zure aitak dorrean behar zaitu.
"Galadrielek kontatu digu".
Nolatan zekien erreginak bere aitaren ondoan topatuko ninduela?
Gremioaren ezkutuaren truke saldu ninduzun.
Erabili egin nauzu. Bertan uzteko erregutu arren.
Numenor konbentzitu dut bost ontzi
eta 500 gizon bidaltzeko zure jendea salbatzera
eta zure buruan koroa jartzeko.
Askok pentsatuko dute zuk erabili nauzula ni.
Bilatu koroatzeko beste bat.
Ez dut hau gustuko.
Ondo dago, Izpi. Zuhaitzak besterik ez dira.
Zer zorakeriagatik joan dira hemendik erditik?
Arrokaoin Igarobidea blokeatuta egongo da.
Iluntzean ez da errazagoa izango. Segi aurrera.
"Iluntzean errazagoa".
Otsoak.
Zergatik ez didazu esaten benetan zer gertatzen den?
Baso hau ez da horren hutsik inoiz egon urteko sasoi honetan.
Pupa bat bezain agerikoa da.
Beragatik da, ezta? Erraldoiagatik.
Zer nahi duzu nik egitea?
Kanpamentuan egin behar zenuena.
Gurpilak kendu eta haiek han utzi!
Zer egingo du?
Norbait alargun utzi?
Edo umezurtz?
Jendea gose da.
Ez urrundu.
Hau oso arraroa da...
Zinez bitxia...
-Bihotzak ia eztanda egin dit. -Malba.
-Oinatzak. -Lokatzean.
Banaka hitz egin, mesedez!
Korri!
Azkar, korri!
Nori!
Nori, alde hortik!
Nori! Nori!
Harrapatuko zaitu!
Eutsiozu, Ontamo.
Aita harro sentiarazi.
Haien kolpeak harri erraldoiak bezala jausten dira.
Baina?
Ez dute etsai honen aurka borrokatu.
Beharbada, elfoak pozik emango dizkie argibide batzuk.
Orko bat hiltzeko era ugari daude.
Baina zuei, era indartsu eta sinplea dakarkizuet.
Sastatu, bihurritu, erraiak atera.
Egidazue eraso.
Ea nor den haragia marratzeko gai.
Lortzen duena, mailaz igoko dut...
tenientea izateko.
Ezpataren maneiuan oreka da oinarria, indarra baino.
Borrokatu oinekin. Ez besoekin.
Elfoa soldadu batekin borrokan dabil plazan.
Ez sustraitu.
Jarraitu mugitzen.
Indar basatiak ez du orko bat garaitzen.
Errazena, haiek baino argiagoa izatea da.
Oso ondo, tenientea.
Ez dut hori egiteko gai den errementaririk ikusi.
Ez da gelditzeko beranduegi.
Erreginak zetroa du, baina jendeak zu jarraituko zaitu.
-Haien laguntzarekin, ahalko duzu... -Zer?
Zure boterea erakutsi.
Gazteen ergelkeria nahikoa da agure bat malkotzeko.
Ergelkeria da gerra bat gelditzen saiatzea?
Ergelkeria da haizearen kontra joatea.
Itsasoak gora egin eta gizon bat ito dezake,
edo behera egin eta itsasoan barrena eraman.
Itsasaldia menderatzeko gakoa, ondoren nora joango den jakitea da.
Zuk zeuk konbentzitu zenuen azken erregea
lehengora ez itzultzeko.
Ez esan ez zarela Míriel konbentzitzeko gai.
Zergatik uste duzu Mírielekin ados ez nagoela?
Nire aitak nahiago luke hil elfo baten aginduak jaso baino.
Elfo baten aginduak?
Hau amaitzen denean, elfoek gure aginduak jasoko dituzte.
Nire lehengusina Galadrielgatik gerrara joan daiteke nahi badu.
Ni Numenorgatik noa.
Nolatan da hau Numenorgatik?
Zerbait ikasi al duzu?
Laster, gizaki apal horiek salbatuko ditugu,
goratu, eta luzez itxaron duten erregea emango diegu.
Betiko gurekin zorretan egongo dena.
Orain, pentsa ezazu hori zein mesedegarri izango zaigun.
Meak, basoak, merkataritza, zergak...
Ez nuke geldituko. Ezta itsasoko gatz guztiaren truke ere.
Eta zuk ere ez.
Erresuma!
-Erresuma arriskuan dago. Nik... -Arriskua pasa da, aita.
Beti sinetsi zenuena egiten gabiltza.
Elfoekin harremanak berriztatzen ari gara.
Erdialdeko Lurraldera noa.
Míriel?
Bai, aita.
Ni naiz.
Ez joan Erdialdeko Lurraldera.
Han zain duzun guztia...
Zer, aita? Zer dago nire zain?
lluntasuna.
Sinestezina!
Denak egin duzunaz ari dira.
Inoiz ez ditut kanpotar batekin horren pozik ikusi.
Erle argizaria ekarri dizut.
Igurtzi apur bat erpean, mina arinduko dizu.
Aizu.
Gelditu. Mesedez.
Gure bi herrien arteko batasun luze baten alde,
Khazad eta Noldor.
-Batasunaren alde. -Batasunaren alde.
Gure ardoak burura igo baino lehen,
Durin jauna, goretsi nahi zaitut.
Khazad-dûm nanoen erreinuen artean isilena izan da,
baina azken hilabeteetan, zuen labeak sutan daude,
Aulëren begiak bezain distiratsu.
Zuen meak gero eta sakonagoak dira.
Zein da sendotze horren arrazoia?
Gauza bera galde dezaket Lindonez.
Gerlariak bidaltzen, hiriak hedatzen.
Ustekabekoa elfoentzat, ez?
Asteak behar izaten dituzue erabakitzeko kak...
Barkatu...
Denboraren orratza poliki mugitzen da guretzat.
Urte ugariko ahalegina, une bat balitz bezala nabaritzen dugu.
Ez dut gure gonbidatua horregatik iraindu nahi.
Uste dut gure lagun nanoak bihotz mardulegia duela
galdera zintzo bategatik iraindua sentitzeko.
Galdera zintzo bat dut zuretzat.
Nondik atera duzu mahaia?
Zergatik diozu?
Harri hau sakontasun zehatz batean besterik ez da hazten.
Gutxitan aurkitzen dituzte gure durrundariek gordetegi hauek.
Bakoitza, opari preziatua da.
Asmo sakratuenentzako besterik ez dugu erabiltzen.
Monumentu edo hilobiak,
gure hildakoak ohoratzeko.
Barka gure begirune eza, Durin jauna.
Zurekin etxera bidaliko dugu, errespetu egokiaz tratatua izan dadin.
Ondo dago jakitea ohore apur bat gelditzen dela elfoen artean.
Maiestatea.
Gure bi herrien batasunaren alde, beraz.
Batasunaren alde.
Nanoei diezun leialtasuna txundigarria da.
Lagun bati leialtasuna zor zaio.
Edozein arrazakoa izanda ere.
Zilegi da horregatik zure erregeari gezurretan aritzea?
Jakin gura nuke, Errege Handia, zu izan zaren gezurretan dabilena.
Adiskidetzera joan nintzen Khazad-dûmera, baina egiatan,
uki daitekeen zerbaiten bila zenbiltzan, ezta?
Ezagutzen duzu Hithaeglirreko Sustraien Olerkia?
Kontatu iezadazu, mesedez.
Kondaira iluna da, gehienek apokrifoa dela uste dute.
Konta ezazu, Elrond Peredhel.
Gudu bati buruzkoa da,
Mendi Lainotsuen gailurren artean gertatua.
Ez ohoreak edo betebeharrak eragina, zuhaitz batek baizik.
Zeinaren barnean esaten zuten galdutako azken Silmarila zegoela.
Alde batean, gerlari elfo bat zegoen,
Manwë bezain bihotz garbiduna,
eta bere argia zuhaitzaren barnean isuri zuen, babesteko.
Beste aldean, Morgothen Balrog bat zegoen,
eta bere gorrotoa zuhaitzera bideratu zuen, suntsitzeko.
Haien duelu amaigabearen erdian, tximista batek zuhaitza jo zuen...
Haien gatazkatik, botere bat sortuz...
Ongia bezain garbia eta argitsua.
Gaizkia bezain indartsu eta zurruna.
Sustraien bidez, mendiaren sakonera iragazi omen zen,
eta mende luzez zain egon da.
Durin zuzen zegoen.
Onartzen duzu nanoek aurkitu dutela.
Silmaril galduaren argia duen mea.
Hau besterik ez dut onartzen.
Hitzeman nion ez nuela sekretua ezagutaraziko.
Eta bere herriari sekretua gordetzeak
zurearen hondamena badakar?
Galadriel heldu baino lehen izan genuen haren berri.
Espero genuen, bera hara bidalita
eta azken gerra aztarnak amaituta,
gainbehera geldituko genuela.
Baina zinez saiatu arren,
gure gainbehera azkartu besterik ez da egin.
Zuhaitz honen kanpoaldeko galmena,
barrualdearen isla da.
Eldartarren argia,
gure argia, ahultzen ari dela.
Nork gehiagok daki hau?
Gutxi batzuek.
Berriz galdetuko dut, eta azkenekoz,
nanoek mea topatu dute ala ez?
Durini zin egin nion.
Batzuentzako, horrek orain ez du pisu handirik.
Baina ene aburuz,
horrelako gauzengatik daude gure arimak lotuta.
Ez diot nireari ihes egiten utzi nahi esperantza soilaren eraginez.
Esperantza inoiz ez da soila, Elrond...
ezta eskasa denean ere.
Gainerako sentsuak lo dauden bitartean,
esperantzaren begia esnatzen lehena da, ixten azkena.
Elfoak orain Erdialdeko Lurraldetik badoaz,
iluntasunaren armadak lurrean zehar sakabanatuko dira.
Amaiera izango da,
ez bakarrik gurea, guztiona baizik.
Hori saihesteko esperantza ez bada arrazoi nahikoa
zin egin zenuenaz hausnartzeko,
beste bat bilatzea iradokitzen dizut.
Zein lur zen, esku hilezkorrek
Itsaso Handitik jalgi zuten hori?
Dohainen lurra, izarraren lurra
Betiko distira egiten?
Numenor zen Numenor ederra
Irla dirdiratsu dotorea...
Esan dut ez dela arriskutsua izango.
Baietz dena amaitu ontzitik jaisten naizenerako.
Ez esan nire aitari.
Harrotuta dabil, bere suhia izango dena gerrako heroia dela dio.
Abestu! Tira, abestu.
Letraz akordatzen zara, ez?
Gau osoa zu karranka entzun ostean, ezingo dut sekula ahaztu.
Agian Isildurrek zuekin abestuko du.
Hau interesgarria izango da.
Gure lurra betiko zutik, gure ezpatak garaile
-Erantzuna ez da. -Ez dut oraindik ezer esan.
15 urtez ezagutzen gara.
Uste duzu ez dakidala zer esango duzun?
-Egiatan 16 dira, baina... -Ontamo.
Bai. Zer esatera etorri naiz?
Barkamena eskatzera, eta jakina, Ontamok
unean bertan onartuko luke, baina nik ez.
Eta badakizu zergatik?
Orain barkamen eske zatoz uste duzulako, mailaz igo nautenez,
espedizioan sartu ahal zaitudala.
-Ahal duzu? -Banekien.
Esan behar dut ez nukeela unean onartuko.
-Baina barkamena eskatu duzu. -Ez.
Bai!
Baina pozik eskatuko dut berriz. Barka borroka hasteagatik.
Orain, arren, eraman nazazue.
Ez.
Nola konpondu dezaket?
Ados, eman ukabilkada bat.
Barailan, sabelean, zeuk aukeratu. Kolpe bat.
Hiru.
Bi.
Baina...
Hiru iruditu zaizkit.
Orduan ontzian eramango nauzu?
Isildur, nire lagunik zaharrena zara.
Eta ziurrenik, nire lagun minena zara, baina...
-Zer? -Ontamo, mesedez.
Egia esan, ezin dut nire izena arriskatu
zu gomendatzeko, gero lana amaigabe utz dezazun.
Oraingoan desberdina izango da.
Egun batean, hori espero dut.
Egun batean, espero dut aurkitzea
edozer sakrifikatzeko gai egingo zaituen hori.
Berek zainduko dut. Nire hitza duzu.
Berek badoa?
Zaldien nagusiak errekrutatu du.
Sentitzen dut, Isil. Itsasoa beti zuzen dago.
Ezkutuan bidaiatu nahi duzu?
Ontzia erretzekotan zaude?
Alde oraintxe bertan. Ez diot inori esango ikusi zaitudala.
-Emadazu argiontzia. -Ez.
Emadazu!
Batu marinel denak. Azkar!
Atera itzazue. Bizkor.
Atera itzazue! Isildur?
Isildur?
Zer gertatu da?
Txalupa batean zegoen. Upel batek eztanda egingo zuen.
Upel batek?
Bizia salbatu dit.
Alde egin ahal zuen, baina salbatu egin nau.
Kapitaina!
Bidelapur bat zegoela susmatzeko arrazoiak ditugu,
baina oraindik ez dugu aurkitu.
Zortea eduki dugu, ez ditugu gainontzeko ontziak galdu.
Hau, argi eta garbi, zure zalantzak pizteko saiakera izan da.
-Ez zaitez urduritu. -Ezin naiz elfoarekin bat etorri.
Agian azkarregi ibili gara.
Erresuma zuzendu behar da, ez herrestatu.
Bidaia atzeratzea gomendatzen dut
zure kausaren alde bihotz gehiago irabazi arte.
Etsaia indartsuagoa da egunero. Zalantzati gauden ordu bakoitzean.
Oroitu zergatik hautatu zenuen bide hau. Zure fedea.
Ahaztu dezakedala uste duzu?
Hiru ontzi ditugu oraindik. Eta zure aitaren oniritzia.
Eta Halbrand jauna?
Gu noiz joango zain dago.
Ziur nago.
Itsasoko Zaintzari gelditzeko esango diot?
Batzorde hau eguneko lehen argiaz batuko da berriz azken erabakirako.
Halbrand jaunak ez dezala huts egin.
Zer jakin duzu?
Elrond, sentitzen dut.
Sentitzen duzula?
Lehenago ez esateagatik.
Bazenekien.
Gure konfiantza hasieratik eduki zenezala eskatu nion,
baina Errege Handiak debekatu zuen.
Eta mithril hau...
gure salbazio bakarra da?
Elrond, bortxa guztietan probatu dut.
Ezerk ez du bere argia murrizten.
Uste dugu, azkar kopuru handi bat lortzen badugu,
valarren argi pean dagoen elfo bakoitza berriz betetzeko adina...
Orduan, bai.
Bai. Ziurrenik, hala da.
Sentitzen dut.
Erregeak iruzur egin didalako?
Ala kondenatuta gaudelako nire zina hausten ez badut?
Eta lagun bat traizionatu?
Han nengoen, Elrond, zure aita ontziratu zen gauean.
Gizaki hilkor bat zen, eta uste zuen are jainkoak ere konbentzitu ahal zituela
gerrara etortzeko gu laguntzera.
Zure ama erreguka entzun nuen joan ez zedin,
galdetzen zion, erregutzen, zergatik, zergatik bera?
Eta badakizu zer esan zuen?
Bera zelako egin zezakeen bakarra.
Gaizki egin nuen zu erabilita.
Sentitzen dut.
Bihar, erreginak batzarrera deituko zaitu.
Batzarrean, zure ahotsak erabaki dezake misioa aurrera doan edo ez.
-Lagundu. -Uste dut nahikoa lagundu dizudala.
Orduan, lagundu zeure burua.
Ez egin aurka, bat eginda egin diezaiegun aurre.
Duela ez asko, ni bezalako gizonak haien alde borrokatzen ziren.
Zu bezalako gizonak. Ez zu zeu.
Oker zaude.
Ez dakizu zer egin nuen baltsa hartan amaitu aurretik.
Ez dakizu nola biziraun nuen.
Nola biziraun genuen.
Eta jakiten dutenean, kanporatu egingo naute.
Baita zuk ere.
Batzuetan, argia aurkitzeko, iluntasuna ukitu behar dugu lehenik.
Zer dakizu zuk iluntasunaz?
Noren daga zen, Galadriel?
Nor galdu duzu?
Nire neba.
Zer gertatu zitzaion?
Hil egin zuten.
Toki ilun eta etsi batean.
Sauronen zerbitzariek. Nahikoa jakin duzu?
Beraz, hau mendekua da?
Egarria ezin da itsasoko ura edanda ase.
Orduan? Zergatik borrokatzen jarraitu?
Sekula itzuliko ez nintzela hitzeman nuen tokira itzultzea nahi duzu.
Gutxienez, zergatia eman behar didazu.
Zergatik borrokatzen jarraitu?
Ezin dudalako utzi.
Nire konpainia matxinatu zitzaidan.
Nire lagun minena erregearekin azpijokoan aritu zen ni erbesteratzeko.
Eta haietako bakoitzak hori egin zuen...
Zeren eta uste dut ez zirela ni bereizteko gai...
borrokatzen dudan gaiztakeriagandik.
Sentitzen dut.
Zure nebarena.
Guztia.
Sentitzen dut.
Zure nahigabeak ez du nire mina arintzen.
Mailu eta matxardek ez dute zurea arinduko.
Hemen ez duzu bakerik topatuko.
Ezta nik ere.
Ez dago amaigabeko bakerik inon,
itsasoaren bestaldean izan ezik.
Mendeetan borrokatu naiz nirea bilatzeko.
Hau da zurea lortzeko modua.
Luze itxaron dut egun hau.
Zuek azkenean itzuliko zineten eguna,
gu lohitik eta zikinkeriatik ateratzeko,
dagokigun tokia zuen alboan hartzeko.
Nire zerbitzu hilezkorra agintzen dizut.
Nire leialtasuna Sauroni agintzen diot.
Sauron zara, ezta?
Aizu... Itxaron...
Zu zerbitzatuko zaitut orduan. Zarena zarela.
Odolak soilik batu gaitzake.
Waldreg?
Waldreg...
Waldreg, ez.
Ez...
Ez!
Destatu gorago hurrengoan.
Eta ez izan sokaren beldur.
Zergatik irakatsi nahi didazu?
Nik 200 urtetik gora behar izan nituelako
gaur gauean nik hemen jarraitzeko ausardia garatzeko.
Zuk 14 besterik ez.
Eta borrokarako beharko dugu.
Nire bizi osoan zureek zelatatu gaituzte.
Marmar bakoitza kontatzen.
Sukaldeko labana zorrotz bakoitza.
Dorre honetan lurperatuko gaituzte.
Zergatik gurekin lurperatu?
Marmarrak eta labanak kontatu bitartean,
haien atzean daudenen ahotsak eta eskuak ezagutu ditudalako.
Gutako erdiak alde egin du.
Baina beste erdia gelditu da.
Baita zu ere.
Beraz, destatu gorago.
Bada ez dakizun zerbait.
Lehenago ikusi izan dut.
Giltza bat da.
Etsaiaren antzinako konjuru batez egina, zure arbasoak esklabo bihurtzeko.
Zertarako giltza?
Ez dakit.
Etsaiaren nagusiak jainko bihurtu nahi zuen.
Orkoei lur hauetan etxea emateko.
Diseinua edozein izanda ere, hau ziurra da:
Gure etsaiak badaki zure semeak duela behar duena.
Zenbat denbora dugu?
Egunak.
Agian orduak.
Biziraun genezake, Bronwyn.
Badago bideren bat.
Egon behar du.
Bide bat dago.
Ez! Etsaiaren aurrean makurtzen bazara, dena kenduko dizuete.
Zure semeari eta ondorengoei ere.
Zure jendeak Aro oso bat lan egin du bertutea berreskuratzeko.
Dena desegingo zenuke etsipen une batean?
Beste bide bat egon behar du.
Esan zein den. Arren.
Ikusten?
Ondo egin zenuten gu zelatatzen.
Iluntasuna baita gure patua.
Hala bizirauten dugu.
Agian hori da gure izaera.
Betiko izango garena.
Gure bizitza baino askoz gehiago dago jokoan.
Morgoth gerran zegoenean, kontinente osoa hondoratu zen.
Nork daki zer-nolako basakeria sor daitekeen
etsaiak bereganatuz gero?
Zer botere dugu bera gelditzeko?
Begiratu ingurura. Akabo.
-Oraindik ez. -Laster.
Eta gugana datozenean, dorre hau eroriko da.
Nampat!
Asmatu egin duzu, ezta?
Disak urteak daramatza mahai berri baten zain...
Tira, ez da horren astuna.
Ez da mahaiaren pisua zamatzen nauena.
Zergatik ez didazu esaten?
Partekatutako zama, erdibanatu edo bikoizten delako.
Jasotzen duen bihotzaren arabera.
Aulëren bizarra! Galeper saltsa nahikoa eman didazu.
Jaurti haragia, eta gordina izan dadila.
Ez naiz zurekin zintzoa izan, Durin.
Khazad-dûmera adiskidetasunak baino, anbizioak ekarri ninduen.
Ez nekien baina.
Mithril bila nentorren.
Zergatik?
Hori gabe,
nireek udaberrian kostaldetik alde egin beharko dugu, edo zendu.
Zendu?
Nola zendu?
Gure arima hilezkorrak ezerezera murriztuko dira,
poliki urrituz,
itzalak besterik ez garen arte,
denboraren itsasaldiek ekortu arte.
Betiko.
Orduan, elfo arraza osoaren etorkizuna nire eskuetan dago?
Halaxe dirudi.
Esan berriz.
Elfoen arraza osoaren etorkizuna zure eskuetan dago.
Noren eskuetan?
Zure eskuetan.
Joan zure alkandora leunen bila. Has gaitezen oinez.
-Durin... -Ez eman eskerrak oraindik.
Hobe aita konbentzitzeko modua topatu ostean.
Orain, arren, mugituko gara?
Bide luzea dugu bueltatzeko.
Eta eguzki-argi honek sabela garrazten dit.
Baldintza baten pean. Esan Disari mahaia nire partez dela.
Ez tentatu zure patua, elfoa.
Halbrand jauna, Erregina erregeordea deika duzu.
Begiratu noren aitak tokia lortu dion. Berriz.
Neuk irabazi dut. Zuk bezala.
Soldadua.
Zoaz zaldien nagusiarengana.
Zalditerian nengoen, ez?
Hala da.
Ukuilua ekortzen.
Soldaduak!
Askatu sokak!
Hedatu bela!
Ipar-ekialderantz goaz.
Erdialdeko Lurraldera.
Bai!
Eguzkia azkar jaisten dabil
Harrizko zuhaitzen azpira
Dorreko argia
Ez da jada nire etxea
Su zurbilezko begiak igarota
Harea beltza ene ohea
Ezagutzen dudan guztia trukatu dut
Aurrean dudan lur ezezagunen alde
Dei nazazue, Dei nazazue, urruneko lurrak
Herrari bainabil egun ibiltari honetan
Banoa herrari
Egun ibiltari honetan
Edateko gutxi dut
Jateko are gutxiago
Indarrak diost ezetz Baina bideak dio baietz
Nire hankak laburregiak dira Eta bidea luzeegia
Ez dut atsedenik ez kontsolamendurik
Kontsolamendu bakarra abestia hau
Abestu, Abestu, urruneko lurrak
O, altxa eta gida nazazue Egun ibiltari honetan
Aurkituko nauzuela hitzeman
Egun ibiltari honetan
Azkenean heldu da haien erantzuna
Hotzaren eta izotzaren artetik
Herrari dabiltzan guztiak Ez daude galduta
Berdin da nahigabea
Berdin da kostua
Herrari dabiltzan guztiak Ez daude galduta
Azpitituluak: Garbiñe Ugarte Gracianteparaluceta
Sormen ikuskatzailea: Maialen Rubio