Verzamel de troepen. Het is tijd.
Onze vijand zal ons aanvallen.
Wie van jullie zal vechten?
Je zult sterven.
Ik heb lang op deze dag gewacht.
Ik zweer trouw aan Sauron.
De helft van ons is weg.
Maar de helft is gebleven.
Waarom ben ik niet gekozen?
Je ging toch naar het westen?
Pas als ik iets waardigs heb gedaan.
Ik heb Númenor overgehaald vijf schepen te sturen
en 500 man om je volk te helpen
en 'n kroon op je hoofd te zetten.
Je vraagt me te gaan waar ik nooit meer zou terugkeren.
Waarom blijf je vechten?
Omdat ik niet kan stoppen.
Kom mee. Samen zullen we onze bloedlijnen verlossen.
We gaan naar 't noordoosten. Naar Midden-aarde.
Het is geen zwaard. Het is een kracht.
Heb je gehoord van Sauron?
Ik heb dit gezien.
Het is een sleutel.
De vijandelijke aanvoerder wilde de Orks een thuis geven in dit land.
Wat zijn plan ook is, één ding is zeker.
Onze vijand weet dat je zoon heeft wat hij nodig heeft.
Hoelang?
Misschien uren.
Nieuw leven.
In weerwil van de dood.
Mijn kinderen,
we hebben veel doorstaan.
We wierpen onze ketenen af.
Trokken over bergen, velden,
ijs en vlaktes.
tot onze voeten bloedden op de aarde.
Van Ered Mithrin tot de Ephel Arnen
hebben we alles doorstaan.
Maar vannacht wacht ons nog één beproeving.
Onze vijand is misschien zwak, hun aantal klein,
voor deze nacht voorbij is, zullen sommigen van ons vallen.
Maar voor het eerst doen jullie dat
niet als naamloze slaven in verre landen,
maar als broeders.
Als broeders en zusters. In ons thuis.
Nampat.
Deze nacht reiken we met de ijzeren hand van de Uruk
en sluiten we onze vuist rond deze landen.
Nampat.
Doorzoek het.
Iedereen. Verspreid je. Vind hen.
Ik wil u niet beledigen, Heer-vader, maar waar is hij?
Wat is er met Sauron gebeurd?
We kunnen hem niet vinden. Hij is vast slim geweest en gevlucht.
Nee. De Elf is hier.
Ik ruik hem.
Ja, vader.
Hierboven.
Breng hem hier.
Eruit, nu.
Open die deur.
Eruit.
Heer-vader, u moet nu gaan.
U moet gaan.
Hoevelen kunnen dat hebben overleefd?
Hoelang hebben we?
Niet lang genoeg.
Kom op, we moeten het dorp voorbereiden.
Rustig, Berek. Rustig, jongen.
Hijs het op.
Ik dacht dat alle soldaten op bed lagen.
Pardon, commandant. Ik...
Hoopte land te zien?
Op je plaats rust.
Jouw ogen zullen het zo zien.
Zien de uwe het al?
Al bijna een uur.
De ogen van Elfen zijn scherp.
Toch hebben de mijne jou nog niet eerder gezien.
Niet met 'n zwaard of bij de zeilen.
Wat is je rang?
Stalknecht.
Veracht het werk niet dat het hart nederig maakt.
Nederigheid heeft rijken gered die door trots bijna waren vernield.
Ik ben niet meegekomen om nederig te worden, commandant.
Waarom ben je dan meegekomen, soldaat?
Ik wilde gewoon ontsnappen.
Zo ver mogelijk weg van die plek.
Númenor?
Het is niet Númenor.
Niet het echte Númenor.
Als het ooit heeft bestaan.
Het heeft bestaan.
Het bestaat nog steeds...
Al is het maar in het hart van de laagste stalknecht.
Isildur.
Ik had het kunnen weten.
Je lijkt op je vader.
Men zegt dat ik meer op mijn moeder lijk.
Soldaat.
Kapitein.
Zijn moeder...
Wat is er met haar gebeurd?
Het is vreemd.
Ik heb altijd naar het oosten gekeken om de zon te zien opkomen boven zee.
Naar het westen om die te zien ondergaan boven land.
We varen de dageraad in, maar voor mij
voelt het als de komst van de nacht.
Ze is verdronken.
Er is land in zicht, Uwe Majesteit.
Hoelang voor we voor anker gaan?
Het is een hele dag varen de bergen in.
En van daar nog een dag naar het oosten rijden, het dal in.
Sein de andere schepen.
Zeg dat ze zich moeten haasten.
Wij kunnen 'm niet vernietigen.
Waar ga je 'm verbergen?
Niemand mag het weten.
Zelfs jij niet.
Onze vijand is gezien.
We hebben hen overleefd.
Nu moeten we dat weer doen.
Vannacht.
Onze positie geeft ons een voordeel.
Maar daarvoor moeten we de vijand dichtbij laten komen.
We moeten wachten tot elke Ork
over die brug is voor we aanvallen.
Dit zal jullie zenuwen testen.
Sta dat toe.
Wie niet kan vechten, wordt binnen ingesloten.
Dit is onze basis. Ons terugvalpunt.
Houdt moed. Jullie allemaal.
Ik heb kleinere legers grotere vijanden zien verslaan.
De zon zal zo ondergaan.
Doe jullie deel en ik zweer dat jullie hem weer zien opkomen.
-Geloven jullie dat? -Ja.
Naar jullie posities.
En ik dan?
Naar de herberg.
Daar zijn gewonden en kinderen. Ik kan vechten.
Dat weet ik.
Daarom moet je daarheen en hen te beschermen die dat niet kunnen.
Kom.
Weet je nog toen ik klein was... Toen ik nachtmerries had?
Dat weet ik nog.
Weet je nog wat je altijd zei?
Als je me vasthield in het donker?
Wil je dat nu ook zeggen?
'Tenslotte is de schaduw maar iets kleins en voorbijgaands
'Er is licht en hoge schoonheid
'voor altijd buiten zijn bereik.
'Vind het licht
en de schaduw zal jou niet vinden.'
Vaarwel, moeder.
Ben je klaar?
Nee. Jij?
De alfirin- zaden...
Het is een traditie onder Elfen.
Plant er één voor het gevecht begint.
Nieuw leven, in weerwil van de dood?
Men gelooft dat een van de Valar
over groeiende dingen waakt...
En over hen die ervoor zorgen.
De rest
planten we als de strijd voorbij is.
In een nieuwe tuin.
Jij en ik.
En Theo.
Samen.
Beloof het me.
Ze zijn hier.
O, nee...
Die verdomde dwazen misten ons.
Kom op.
Ze gaan naar de herberg.
-Vecht voor de Zuiderlanden. -Vecht voor de Zuiderlanden.
Het land is van ons.
Je was best dapper, Elf. Best dapper.
Bronwyn.
We hebben tegen ons eigen volk gevochten.
Dacht je dat we hen zomaar zouden opnemen?
Ze moesten de prijs betalen.
En nu zullen jullie dat allemaal doen.
Tredwill.
Moeder.
Iedereen, naar de basis.
Ga.
De herberg in.
De herberg.
Iedereen.
Ga.
De tafel.
Snel.
Moeder.
Help hem eerst.
Nee.
We zullen jou helpen.
Moeder.
Theo...
Je moet de bloeding stelpen.
Ik denk niet...
Je doet het of ik sterf. Begrijp je dat?
Theo.
Moeder, zet je schrap.
Het spijt me.
Oefen druk uit op de wond.
Branden...
Ze heeft het koud. Te veel bloedverlies.
Nee.
Ze zegt: 'Branden.'
De alfirin- zaden. We moeten de wond dichtbranden.
Breng me brandend hout. Snel.
Nu.
Nu deze kant.
Doe het.
Dat is genoeg.
Bronwyn?
-Moeder? -Bronwyn?
Word wakker. Moeder.
Nampat.
Ga zitten.
Wat ik zoek.
Geef het aan mij.
Laat hen gaan.
Ik zal het overwegen.
Waarom hun levens opofferen voor zoiets kleins?
De vrouw hierna.
Nee.
-Wacht. -Theo.
Hij ligt hieronder.
Nee.
Theo.
Het spijt me.
Waldreg, ik heb een taak voor je.
Ze moeten allemaal dood.
Ontamo.
Ga.
Vader.
-Ik ben in orde. -Ik dacht...
Ik ben in orde, Isil.
Soldaat.
Hun aanvoerder?
Hij heeft een voorwerp.
Hij mag er niet mee ontsnappen.
Wie is dat?
Leider van de Noordelijke legers.
Galadriel.
Noro lim.
Ga.
Ken je me nog?
Nee.
Stop.
We hebben 'm levend nodig.
Ik heb hem levend nodig.
Je kent zijn daden niet.
Heb ik iemand van wie je houdt pijn gedaan?
Een vrouw?
Een kind misschien?
Wees eens stil.
Halbrand, leg dat neer.
Dorst stil je niet met zeewater.
Wat vind je ervan?
Ik vind de bergen mooi.
Je zult die zo van dichtbij kunnen zien.
Aanvoerder Galadriel stelt een compagnie samen
om de ontsnapte Orks op te sporen
en ik heb voor ons een plekje geregeld.
En Ontamo dan?
Ik blijf hier een tijdje. Om deze mensen te helpen.
-Genoeg strijd gezien voor een week? -Eerder voor een heel leven.
Wanneer vertrekt die compagnie?
Dat weet ik niet zeker. Pas als ze met hem klaar is.
Toen ik klein was, hoorde ik verhalen over Elfen die door Morgoth werden meegenomen.
Gemarteld. Verwrongen.
Veranderd in een nieuwe, geruïneerde levensvorm.
Jij bent één van hen, nietwaar?
De Moriondor.
De Zonen van het Duister.
De eerste Orks.
Uruk.
We zeggen liever 'Uruk'.
Zelfs Moriondor nemen bevelen aan van een meester.
En ik zoek de jouwe.
Waar is hij?
Waar is Sauron?
Misschien moeten we onze gevangenen in de zon brengen.
Na Morgoths nederlaag
heeft degene die je Sauron noemt,
zich gewijd aan het genezen van Midden-aarde
om zijn verwoeste land weer in perfecte staat te brengen.
Hij wilde een macht creëren,
niet van het vlees...
Maar over vlees.
Een macht van de Ongeziene Wereld.
Hij vroeg iedereen hem te volgen naar het verre noorden.
Maar hoe hij het ook probeerde...
Er ontbrak iets.
Een schaduw van duistere kennis
die zichzelf verborgen hield, zelfs voor hem.
Hoeveel bloed hij ook vergoot om die te vinden.
Ikzelf...
Ik heb genoeg kinderen opgeofferd voor zijn ambities.
Ik heb hem opengespleten.
Ik heb Sauron vermoord.
Ik geloof je niet.
Je kunt niet geloven dat een Uruk kon doen
wat je hele leger niet lukte.
Ik geloof niet dat jij de enige meester van dit leger bent.
Mijn kinderen hebben geen meester.
Het zijn geen kinderen, maar slaven.
Maar elk van hen heeft een naam. Een hart.
-Gecreëerd door Morgoth. -Wij zijn creaties van De Ene,
Meester van het Geheime Vuur, net als jij.
Met evenveel recht op leven
en evenveel recht op een thuis.
Spoedig
zal dit land van ons zijn. Dan zul je het begrijpen.
Nee.
Jouw soort was een vergissing.
Gemaakt in spotternij.
En al duurt het deze hele Era, ik zweer jullie allemaal uit te roeien.
Maar jij zult in leven worden gehouden,
zodat, op een dag,
voor ik mijn dolk in je vergiftigde hart steek,
ik in je puntige oor zal fluisteren
dat al je nakomelingen dood zijn
en dat de plaag van je soort met jou eindigt.
Ik ben blijkbaar niet de enige levende Elf
die door het duister is getransformeerd.
Misschien had je zoektocht naar Morgoths opvolger
moeten eindigen in jouw spiegel.
Misschien dood ik jou toch als eerste, slavendrijvende Ork.
Galadriel.
Uruk...
Wie ben jij?
Bedankt...
Dat je me tegenhield.
Jij hield mij eerst tegen.
Wat hij je ook heeft aangedaan
en wat jij ook hebt gedaan...
Wees ervan verlost.
Ik heb nooit geloofd dat dat kon.
Tot vandaag.
Toen ik aan jouw zijde vocht,
had ik het gevoel...
Als ik dat gevoel kon vasthouden,
het altijd bij me kon houden,
het kon binden aan mijn diepste wezen...
Ik voelde het ook.
Heer Halbrand. De Koningin-regentes wil u spreken.
Koningin-regentes.
Wat ik u verschuldigd ben... Mijn mensen leven dankzij u.
Volgens mij leven ze dankzij u.
Een last die ik nooit heb gewild.
Weinig goede leiders willen die.
Maar als u wat verlichting wilt bij het dragen ervan,
kan ik misschien helpen.
Wilde u me spreken, Uwe Majesteit?
Bronwyn...
Dit is heer Halbrand.
Bronwyn.
Is het waar? Bent u de koning die ons is beloofd?
Ja.
Hulde.
Hulde aan de ware Koning van de Zuiderlanden.
De Mensen van dit land hebben lang op dit moment gewacht.
Lang niet zo lang als de Elfen.
Kwel jezelf niet.
Velen zouden hetzelfde hebben gedaan.
Je begrijpt het niet.
Ik voel me niet alleen schuldig.
Ik voel verlies.
Verlies?
Toen ik het in handen had,
voelde ik me...
Krachtig.
Ontdoe je er dan van.
Voor eens en altijd.
Hoe?
Geef het aan Númenor.
Om in zee te gooien op hun reis naar huis.
Rustig. Berek, rustig.
Het is maar een schram. Je bent in orde.
Hé... Berek.
Voorzichtig.
Athae...
no ídhui hí.
Hoe deed u dat?
Het is niet zijn pijn die hem dwarszit...
Maar die van zijn ruiter.
Ik heb geen pijn.
Als een paard van Westernisse ten strijde trekt,
vormt hij 'n onbreekbare band met de soldaat die hij draagt.
Na verloop van tijd worden ze één.
Dan kennen ze zelfs de diepste gevoelens van elkaars hart.
-Kent u zijn gevoelens? -Nee.
Hij kent de jouwe.
Waar hebt u dit allemaal geleerd?
Van je moeder.
Kunt u het mij leren?
Udûn...
Zoek dekking.
De koningin.
Berek.
Valandil.
Over de muur.
-Theo. -Theo.
Ondertiteld door: Mijke Smits-de Wit
Creatief Supervisor Beatrijs Sluijter